“Prădarea ROMÂNIEI – Cum pradă Traian Basescu România. Crima organizata. Interesele externe”. Este titlul
unei cărţi apărute recent.
Nu titlul cărţii m-a frapat, profund politic în contextul actual, cât faptul că editura care scoate cartea este “Compania”. O editură dragă, condusă de Adina Kenereş şi Petru Romoşan.

Am citit că Victor Gaetan a bătut la uşa mai multor edituri până i s-a deschis în cele din urmă.

Autorii cărţii sunt Victor Gaetan (publicist român adoptat prin căsătorie de America) si Ciprian Nastasiu (fost procuror DIICOT).

“Sub preşedinţia lui Traian Băsescu, România a fost vulnerabilă la şantajele crimei organizate, ale elementelor marginale, naţionale şi internaţionale, din diverse servicii secrete” (Victor Gaetan)

Polar Obsession

Patriciu şi Antonescu la început de drum politic.

De pe site-ul Camerei Deputaţilor

http://www.evilmilk.com/pictures/Religion849.htm

A shocking incident took place not so long ago in Russia’s Tver region. A 44-year-old man, named only as Alexander K. attempted to have sex with a raccoon. The predator bit a big piece of the man’s most cherished organ off.

“We could not believe it when we had a call from a hospital inquiring about a specialist to conduct the autopsy of a raccoon who had choked on a man’s penis!” a vet doctor said. “The man has had a hard time, of course, but this story cracks me up every single time I think about it,” he added.

Alexander K, a native of Volgograd, could never imagine that his outdoor weekend with his friends would have the most terrible ending possible.

It was a men-only party, with lots of vodka and dirty jokes. In the middle of the party the men had a guest from the natural world – they noticed a beast, which looked like a cat, they later said.

“It was a cute black and white fluffy animal with huge green eyes and a gorgeous tail,” the unluckiest of the men said. “We decided to have fun and caught the beast. A friend of mine told me that the raccoon was a kind and caring animal. Since we had no women in the company I thought that the raccoon could take care of me,” the man said.

Alexander pulled out his penis and got down on his knees in front of the animal. The vicious raccoon suddenly attacked the man’s penis and bit off a large piece of the man’s pride.

Alexander lost almost a half of his penis. Blood was gushing out of the lacerated wound. His friends did everything they could to help their wounded brother and called the ambulance.

Surgeons said that they would not be able to do anything to recreate the penis. They only managed to stop the bleeding and sent the man to the Moscow-based institute of urology.

“We were shocked with what we saw. How could anyone ever think of doing anything like that? He was lucky that the beast was healthy. We examined the body of the raccoon and did not find rabies. We told the man that he could have a plastic surgery of the penis to have it recreated. On the other hand, he obviously needs to have his head examined, not the penis,” a doctor said.

Pe scurt – un barbat de 44 ani din Rusia aa vrut sa faca sex cu un raton care i-a muscat jumatate din penis si s-a innecat cu el.

Globul a fost sculptat din aur alb de 18 carate si incrustat cu 1.578 de diamante pe toata suprafata, conform World Records Academy.

Se remarca trei diamante care delimiteaza cele doua jumatati ale globului. De asemenea, el este inconjurat de doua inele, ale calor culoare rosie este data de 188 de rubine.

Globul este insotit de o cutie din lemn, lucrata manual, si este tinut intr-o cutie din sticla rezistenta, cu grosime de 6 milimetri si rame din otel.

Cutia beneficiaza de un sistem de alarma care declanseaza un zgomot asurzitor in cazul in care este sparta, dar si un sistem suplimentar in interior, care inunda magazinul de fum in cazul in care se declanseaza.

La realizarea celui mai scump ornament de Craciun s-a lucrat timp de un an de zile, doar pentru incrustarea diamantelor fiind necesare 130 de ore de munca.

Conceptul a fost realizat de catre Mark Hussy, proprietar al afacerii de familie Hallmark Jewelers, care declara: “Acesta este al doilea glob pe care il cream si, cu siguranta, cel mai valoros. Asa cum numele Faberge a devenit sinonim cu Oua de Paste, ne dorim ca numele nostru sa fie legat intotdeauna de Sarbatoarea de Craciun”.

Sursa – wall-street.ro

Sursa foto: luxuo.com .

Via BBC News

Google has apologised over a racially offensive picture of Michelle Obama that appeared when users searched for images of the US first lady.

The image came top of the Google Images results for “Michelle Obama”.

Google placed a notice over the picture titled “Offensive Search Results”, saying: “Sometimes our search results can be offensive. We agree.”

Later on Wednesday the image dropped from top image results, though the BBC understands Google did not remove it.

Instead, the image appeared to have been removed from the site that originally published it, and was therefore no longer appearing prominently in Google searches.

The White House has declined to comment. Continue Reading…..

Mad News also declines to comment!

«Ոչ մեկին չեմ ցանկանա ո՛չ «լոմկան», ո՛չ էլ «դեղի վրա նստելը»,-ասում է Նարկոլոգիական կլինիկայում բուժվող 41-ամյա Արսենը (անունը փոխած է): 15 տարվա թմրամոլի ստաժ ունեցող այս տղամարդն իր կնոջն ու երկու` 4 և 8 տարեկան դուստրերին խոստացել է, որ բուժված կվերադառնա տուն:

Այսօր Հայաստանում հաշվառված մոտ 250 թմրամոլ կա, որոնց մեծամասնությունը 20-30 տարեկան տղամարդիկ են: Կանայք գնում են խորհրդատվության, բայց բուժման հազվադեպ են դիմում: Թյուր կարծիք կա, թե թմրամոլները միայն հարուստներն են: Այս երևույթը տիրում է հասարակության տարբեր շերտերում` մի տարբերությամբ` թմրանյութի տեսակի ու գնի:

«Թմրամոլությունը հիվանդություն է, որով մարդ կամավոր է հիվանդանում: Այն միմիայն կախված է մարդու կամքից»,-ասում է Նարկոլոգիական կլինիկայի դիսպանսեր բաժնի վարիչ Գայանե Վարդազարյանը:

Նարկոլոգիական կլինիակայում Հայաստանի հանրապետության քաղաքացիները բուժվում են պետպատվերի շրջանակներում, ենթարկվում են հաշվառման և 5 տարի գտնվում դիսպանսերային դիտարկամ մեջ:

«Մենք հիվանդի հետ պայմանավորվում ենք, որ նա պարբերաբար գա, ներկայանա, վիճակը տեսնենք. եթե պետք է, դեղորայք ստանա, նորից հետազոտվի: Եթե հիվանդը 5 տարվա ընթացքում չի օգտագործում թմրանյութեր, դուրս է գալիս հաշվառումից: Դա կոչվում է կայուն դադար, բայց ո՛չ առողջացում, որովհետև եթե նա 5 տարի հետո նորից սկսի թմրանյութ օգտագործել, նույն վիճակում կհայտնվի»,-ասում է Գայանե Վարդազարյանը:

Անանուն ստացիոնար բուժման դեպքում հիվանդը 24 օրվա, այսինքն` բուժման 1 կուրսի համար մոտ 130000 դրամ պետական մուծում պետք է կատարի: Անանուն բուժվող հիվանդները հաշվառման չեն ենթարկվում, և նրանց տվյալները չեն գրանցվում նարկոլոգիական կլինիկայում:

«Անանուն հիմնականում հարուստի երեխեքն են բուժվում: Մի քանի օր առաջ 18 տարեկան աղջիկ բերեցին. անանուն է բուժվում»,-ասում է կլինիկայի պահակներից մեկը:

Կլինիկայում բուժումը կամավոր է: Այլ կերպ հիվանդները չեն կարող բուժում ստանալ:

«Ցանկացած բժշկական միջամտության համար հիվանդի համաձայնությունը պարտադիր է: Նույնիսկ մի հաբ դեղորայքի հետ նա պետք է համաձայն լինի, ընդ որում, այդ համաձայնությունը կարող է լինել նաև գրավոր»,-նշում է Վարդազարյանը,- ՀՀ-ում կա նաև հարկադրական բուժում, որին ենթարկվում են հանցանք կատարած մարդիկ բժշկի եզրակացության հիման վրա դատարանի որոշմամբ»:

Առաջին փուլում տարվում է դեղորայքային բուժումը` հիվանդին զրկանքի վիճակից` այսպես կոչված «լոմկայից» հանելու համար: Այնուհետև բուժմանը միանում է նաև հոգեբանը:

«Մարդը գործածում է ինչ-որ նյութ, դա լինի ալկոհոլ,թե թմրանյութ, ու մի օր էլ չի գործածում: Այդ ժամանակ օրգանիզմը նրանից պահանջում է այդ նյութը: Եվ առաջանում է զրկանքի վիճակը: Էպիզոդիկ, տարին մեկ-երկու անգամ գործածության դեպքում զրկանքի վիճակ չի ձևավորվում: Այն ապացուցում է արդեն ձևավորված հիվանդությունը»,-բացատրում է Գայանեն:

Եթե «լոմկան» ունի ստույգ սահմանում, «կայֆը» ունի ինդիվիդուալ երանգներ` կախված գործածողի նախնական վիճակից, տրամադրության ֆոնից և գործածվող թմրանյութից: Թմրամոլներն ասում են, որ դա երանելի վիճակ է` ոչ մի ուրիշ հաճույքի հետ չհամեմատվող: Նույնիսկ օրգազմը նրանք օվկիանոսի մի կաթիլ են համարում «կայֆի» հետ համեմատած: Վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ գերդոզավորումը ավելի շատ լինում է տարբեր նյութերի զուգակցումից` ալկոհոլ և թմրանյութ, ալկոհոլ և քնաբեր, մի քանի տեսակ թմրանյութեր: Գերդոզավորման ժամանակ տեղի է ունենում շնչառական կենտրոնի ընկճում, հիվանդն ուղղակի չի շնչում ու մահանում է: Որպես կանոն, գերդոզավորմամբ հիվանդները չեն հասնում հիվանդանոց. այն տևում է վայրկյաններ: Հիվանդը պետք է շտապ թմրանյութը չեզոքացնող դեղորայք ընդունի: Որպես առաջին օգնություն կարելի է փորձել արհեստական շնչառություն և սրտի մերսում : Նարկոլոգիական կլինիկան դեռ գերդոզավորման բաժանմունք չունի` համապատասխան տեխնիկայի բացակայության պատճառով, առայժմ այն վերակենդանացնող բաժանմունքի խնդիրն է:

Գայանե Վարդազարյանի խոսքերով՝ վերջին տարիներին թմրամոլների թիվը նկատելիորեն աճում է:

«Վերջերս մեզ ավելի շատ թմրամոլներ են դիմում: Վիճակագրություն չունեմ, բայց տրամաբանորեն կարելի է ասել` եթե շատ են դիմում, ուրեմն շատ կան»,-ասում է նա:

Արսենն արդեն 5 օր է, ինչ բուժվում է, ու վստահ է, որ էլ երբեք նույն կյանքին չի վերադառնա:

 Ինչպե՞ս եք սկսել թմրանյութ օգտագործել:

-Մակ կոչվող բույս կա, դրա գլխի կաթը կարելի ա խմել և սրսկվել: Ես սրսկվում էի: Հենց դրանից եմ սկսել:

Քանի՞ տարեկանից եք սկսել սրսկվել:

 -19 տարեկանից:

Ընկերնե՞րն առաջարկեցին…

-Չէ, ընկերս չառաջարկեց: Ընկերս շուտվանից էր անում, բայց չէր թողնում, որ ես անեի: Մի օր հյուրեր ունեինք, ընկերս տանը չէր: Հյուրերը առաջարկեցին: Ինձ շատ հետաքրքիր էր, ես էլ էի ուզում:

Ամեն «կայֆ» օգտագործել եմ: Սկզբից խանգա, հետո հերոին, հետո չեռնյաշկա, ինչ պատահեր:

Ի՞նչ արժեն թմրանյութերը:

 -Շատ թանկ են: 1 գրամ չեռնյաշկան` 100 դոլլար: 1 գրամը 3-4 բաժին ա: Եթե «դոզայի վրա» ես «նստած», մի գրամը 2-3 բաժին ա: Ես մեծ «դոզայով» էի անում: Ինձ 2 գրամը հերիքում էր օրվա մեջ:

«Կայֆը»  ինչպիսի՞ն է:

 -Առաջին անգամ, որ սրսկվեցի թուլություն զգացի ու 6 ժամ աջ թևիս վրա քնեցի: Երբ արթնացա, թևս ցավում էր, ու մտածեցի ` դա ա «լոմկա»: Եթե ճիշտն ասեմ ոչ մի լավ բան չզգացի: Գիտեի` մակը որտեղ էր աճում, գնացի մի անգամ էլ օգտագործեցի: Երկրորդ անգամ էլ ոչինչ չզգացի: Երրորդ անգամ արդեն մեծ ցանկություն ունեի նորից փորձելու: Երրորդ անգամ զգացի, որ դրանից լավ «կայֆ» չկա:

«Կայֆը» ինչի՞ հետ կարելի է համեմատել:

-Ոչ մի բանի հետ չի կարելի համեմատել: Դու ավելի ես ուժեղանում, ուղեղդ լավ ա աշխատում, ավելի վստահ ես դառնում: Չեմ ասում` գնում ես ամեն ինչ ջարդուփշուր ես անում կամ գողանում-թալանում ես: Չէ՛, ուղղակի շատ լավ ես զգում քեզ:

Իսկ հաճույքը ո՞րն է:

 -Հաճույքն էլ հենց դրա մեջ ա, էլի:

Արտաքնապես կարելի՞ է իմանալ` մարդը թմրանյութ է օգտագործել, թե ոչ:

 -Դե, հասկացողը կհասկանա: Դեմքի արտահայտությունից կարող ես հասկանալ, խոսքից. էդ ժամանակ մարդը հանգիստ ա խոսում, ծամծմելով, բառերը կուլ ա տալիս, աչքերն անընդհատ փակում ա: Հենց դա ա «կայֆ»: Քեզ լավ ես զգում: Երբ սրսկվում ես, վրայից էլ «պլան ես քաշում», ավելի լավ «կայֆ» ա տալիս:

Գերդոզավորումից չէի՞ք վախենում:

-Չէ: Չափը միշտ պահել եմ: Ծանոթներիցս մեկը գերդոզավորումից մահացավ:

Իսկ լոմկան ի՞նչ տեսակ է:

-Լոմկան տեսակ չունի: Լոմկայից վատ հիվանդություն ես չեմ տեսել իմ կյանքում: Դա գժվելու պես մի բան ա: Շատ ցավալի վիճակ ա, շատ ցավալի: Սրտխառնոց, գլխապտույտ ես զգում: Ոնց որ երկաթե շղթաներով կապեն ձեռքերից, ոտքերից, մարմնից, պարանոցից ու էդ շղթայի բոլոր ծայրերից շատ ուժեղ ձգեն: Դա շատ անբացատրելի ցավ ա:

Քանի՞ տարի եք օգտագործել թմրանյութ:

-15 տարի: Ընդմիջումներ եղել են, բայց հնարավորություն չունեի, դրա համար չեմ արել: Վերջին 5 տարին ամեն օր արել եմ: Ես հաճույք էլ չէի ստանում: Ուղղակի բուժվում էի: Անում էի, որ վատ չլինեմ, կարողանամ քայլել, զբաղվել իմ գործերով: Հիվանդը ոնց ա բուժվում, այ տենց էլ ես: 11 օր չեմ արել ու չեմ էլ ուզում անել: Զզվեցի ամեն ինչից` էդ կյանքից, էդ բնույթից, ինքս ինձնից զզվեցի:

Ափսոսանքի զգացում կա՞ հիմա:

-Իհարկե, ափսոսում եմ: Որ «կվալդ» լիներ, կխփեի գլխիս: Ընկերներիս ասել եմ, որ գնում եմ բուժվելու, որ գամ, իրենք էլ բուժված լինեն: Հաստատ գիտեմ, որ էլ չեմ սրսկվի: Ես լավ անուն ունեի, աշխատանք ու շրջապատ: Անունս կորավ, ընկերներս հեռացան, աշխատանքս կորցրի: Թմրանյութը մի բան ա, որ մարդուն գցումա գետնին ու դարձնում ոչնչություն:

դեկտեմբեր, 2007

Pas besoin de disserter, relayez c’est tout

Toujours trop de haine, journée internationale contre les violences conjugales.

Te has reído hasta el infinito y más allá de tus fotos de los ochentas, ¿verdad?. Y has jurado mil veces que nunca más te pondrías hombreras. Creías que podrías picar con las tendencias que traen de vuelta los vestiditos ye-yes de los sesentas, o incluso los pantalones campana de los setentas, pero sabías que los ochentas nunca volverían a atraparte en sus redes. Pero lo están haciendo. Lo sabes. Lo ves en tu armario.

Vale. Pues ahora acuérdate de aquellos anillacos de plástico tamaño XXL (y no digas que tú nunca llevaste uno de esos) y ahora prepárate, por que… vuelven. Estos son del artista del graffiti TooFly, les sobran colores y atención, porque son… ¡de madera!

Como tenemos al jefe en Singapore hemos decidido indagar un poco en la historia de tan lejano destino y… hasta aquí hemos llegado.

Non, mais j’assure pas en fait. J’arrive à me retrouver avec tout plein de lecteurs et je les satisfait pas. Résultat y’a presque plus personne maintenant! (oui oui, vous avez bien lu “presque”. C’est déjà mieux que plus du tout, hein? )

Le titre est pourri, comme d’hab, ca finira bien par dégouter les quelques irréductibles de mes lecteurs.

Mais bref. Le titre. S’marrant, parce que en ce moment, on se croirait au printemps : il y a une alternancede ciel gris, de pluie et de ciel bleu. Et c’est pas la température qui va dire le contraire, hein? Qui a vu le thermomètre descendre en dessous de 10°C?

Bref, la planète se détraque et pas mal de choses changent. À croire que c’est inéluctable.

Pourtant la situation n’est pas la même qu’il y a 6 ans. Comme quoi…

J’ai décidé de devenir grande. De ne plus croire aveuglément tout ce qu’on me disait. Pourquoi? Parce que je pense que maintenant, j’ai ouvert les yeux. J’ai voyagé, j’ai rencontré plein de gens, et je ne suis plus la même qu’avant.

C’est possible que ce changement ne plaise pas à certaines personnes. Mais j’estime que si on tiens à une personne, on accepte ses changements. On a toujours tenté de me guider dans mes choix. J’ai beaucoup de frère et soeurs plus âgés, vous savez. Eux aussi ont essayé. Ils ont abandonné. Je veux être (je réclame d’être) un électron libre. Si je dois me casser la figure dans 1 semaine, 1 mois, 1 an, 10 ans, ou plus, que je me casse la gueule. Peut-être que ca semblera être une crise d’ado tardive, mais à vrai dire, je m’en fiche. Tout comme je m’en fiche de blesser des gens si cela m’évite de me ronger les sangs, d’avoir mal parce qu’on me dit des choses qu’il ne faut pas dire. J’ai besoin de me protéger. J’ai trouver des choses à chérir et je ne veux absolument pas les perdre. À aucun prix.

Je suppose que beaucoup (enfin peu, mais bon, c’est une manière de parler, alors je la mets quand même!) ne comprendront pas. Mais après tout ce blog est fait pour moi, donc je m’en fiche un peu.

Après, si vous voulez que je me mette à parler de la reproduction des lapins de Pentagonie, y’a aucun problème. Pense à me le communiquer lecteur, et je te montrerai ca dans un temps record!

Lov to all  =3

Having seen about 60 films at the festival I don’t think I’ll feel like going to the movies pretty soon. Anyway, here are my personal favorites.

My number 1: “Guided Tour” by Benjamin Freidenberg. Great pictures of Jerusalem and a round and mature storyline about a single man who earns a living by painting lines on the streets during the night.

Thanks to Sanne Kurz, by the way, who found the trailer of “Guided Tour” on youtube.

“After Everything” by Brasilian director Rafael Saar about two elderly homosexual men. After spending a night together one of them has to leave and go back to his family. Starts the waiting. Watch the trailer on youtube.

The cinematographer of this film, Nicolas Contant, is currently working on a movie that tries to compass the phenomenon “chance”. For this documentary road movie he travelled with his girlfriend through South America on a route chosen by chance that led them from the Atlantic to the Pacific. Here is his blog on the project.

With his documentary “Dolce Vita” director Michael Schwarz composes a round portrait of a couple running a Swinger Club somewhere near Leipzig in Eastern Germany without showing naked skin at all. Watch it here.

“Shri Baron von Desquamat & Conqueer the Great” by Jens Carl Daugbjerg. The director lived and studied in Pune (India) for four years. I was deeply impressed by the movie’s strong pictures, even though I haven’t understood what I’d seen.

I did an interview with Jens at the festival about his life in India and the meaning of his film. You can read it here.

“Janna and Liv” by Swedish director Therese Ahlbeck is a story about two pregnant women who unvoluntarily end up in the same car. Even though critics had a go at it, I simply loved it.

Eszter Cseke from Hungary did the nice documentary “Fata Morgana” about desperate bachelors in a remote little village somewhere in Romania. Watch the trailer on youtube.

“The Death of One”, the ice-cold kind of documentary by German directors Patrick Doberenz and Philipp Enders gives something to think about. Even our death is being formalised, marketed and statistically evaluated. What a sick society.

“London Transfer” by Swedish director Roozbeh Betaji. Sam has to go from one London airport to another in the middle of the night, which will take him about seven hours. He tries to find a toilet, but looking Arabian and having a huge, shabby suitcase with him he raises some suspicions.

Read here about the festival jury’s decisions.

In curand asa ne vom saruta

Vas al kiosko. Ves una revista que te tienta y … ¡te cagas en todo lo que se menea por lo caras que son!. Lo sabemos, y no podemos evitarlo, pero hoy vamos a ejercer de abogados del diablo con un vídeo que recoge el proceso para elaborar una portada de la revista MacWorld. Sabemos que no es consuelo, pero quizá la próxima vez que tengas que aflojar el bolsillo te cueste un poco menos… o no.

Had a great time so far, met lots of people worth talking to and watched a good deal of awsome movies. No time for additional explanations as I’m currently writing for the festival’s blog here.

See also Kapinski, Mona or Sanne Kurz for comments on the festival.