Doszedłem do wniosku, że jeśli będą się u mnie zdarzać takie sytuacje, że nastąpi brak pomysłów na wpisy, będę robił tego typu przeglądy. Tak po prostu.

Enjoy!

Poniedziałek, 16 listopad – taki kamień nam do pracy przywieźli.

Wtorek, 17 listopad – też w pracy. Widok po drugiej stronie ulicy niedługo baaaaaaardzo się zmieni.

Środa, 18 listopad – z kolegami na cmentarz jechaliśmy. Nie zmieściłem się w kabinie .

Czwartek, 19 listopad – próbowałem się jakoś dostać do sklepu przy cmentarzu. Udało się…

Piątek, 20 listopad – TURBO-DYMO-MANa spotkałem…

Sobota, 21 listopad – wcześnie rano do Wrzeszcza musiałem pojechać (dlatego w 10-tkę nie wsiadłem…).

Niedziela, 22 listopad – w parku w Brzeźnie byłem. Oczywiście z psem na spacerze…

Poniedziałek, 23 listopad – poranny “widok” z mojego okna.

Wtorek, 24 listopad – “Tak się nagle zachmurzyło…”

Środa, 25 listopad – standard – 7:53, “mój” przystanek.

Czwartek, 26 listopad – widok na ul. Łostowicką z placyku przed sklepem.

Piątek, 27 listopad – o tej porze roku ciepło w miejscu pracy, to postawa.

Sobota, 28 listopad – przewrócił się billboard przy budowie stadionu w Letnicy.

No i dzisiaj, czyli niedziela, 29 listopad – do sklepu szedłem. Dziury w jezdni na ul. Strajku Dokerów.

THE END.

Aha, bym zapomniał – zdjęcie z niedzieli, 22 listopada (z parku w Brzeźnie) jest 1000-cznym zdjęciem opublikowanym przeze mnie w sieci (gdziekolwiek – GdaPolis, brzezno.net, MojeOsiedle.pl, Wolne Forum Gdańsk, nasza-klasa.pl, Facebook.com i jeszcze cholera wie, gdzie… )

I tyle…

Wychodzę ja dzisiaj z domu do sklepu i co widzę?

Remontowana od kilku miesięcy w Gdańskiej Stoczni REMONTOWA S.A. platforma ENSCO 100 opuszcza port.

Więc w te pędy nad Kanał Portowy.

Dość szybko przepłynęła.

Zrobiłem jeszcze parę ujęć i poszedłem do sklepu.

I jeszcze krótki filmik (jakość komórkowa, czyli żadna).

Czas: 27 wrzesień 2009, godzina 10:00-15:00;
Miejsce: Gdańsk Letnica, plac budowy stadionu na EURO 2012;
Wydarzenie: Dzień otwarty na budowie.

Dużo nie będę pisał, bo mi się po prostu nie chce.

Zajechałem na Uczniowską około 9:30. Jeszcze zbyt wiele ludzi nie było, więc na teren budowy weszliśmy (w grupach 30-osobowych) kilka minut po godz. 10:00.

Widok z tarasu na piętrze spółki BIEG2012:

2 makiety przyszłego stadionu:

Potem był krótki “spacer” po budowie. Dalej wchodzić nie wolno!:

Prawie na murawie (choć nie napisane, to też zakaz wstępu):

Ten Pan Inspektor nas oprowadzał:

No i to by było na tyle, jeśli chodzi o “spacer” po placu budowy. Potem poszedłem do sklepu się czegoś napić a po powrocie ustawiłem się w kolejce do gondoli.

Jakieś 45 minut czekania i w końcu na górze (40 metrów). Widok w kierunku Nowego Portu:

W kierunku stadionu:

Kolejka coraz dłuższa:

Ludzi mnóstwo:

Potem poszedłem na nowo otwartą platformę widokową (dojście od ul. Żaglowej, za III Urzędem Skarbowym):

Regulamin:

A potem się wkurzyłem, bo było zapowiadane, że około godziny 13:00 mieli pojawić się zawodnicy Lechii Gdańsk a nie dość, że ich przyjazd się opóźnił o około 1 godzinę, to jak się już pojawili, to okazało się, że byli to zawodnicy Młodej Lechii…

No i to tyle “atrakcji” na dzień dzisiejszy. Jeszcze tradycyjnie mój “cotygodniowy” widok z wiaduktu:

Finito.

… o 7:53.

… dla kolegi (i byłego sąsiada) Darka, którego wczoraj spotkałem. Zadawał mi pytania typu – “Jak tam moja chałupa? Jeszcze stoi?”

Voila!

Jak widać, stoi. Jeszcze…

… że przestałem blogować, wstawiam kilka migawek z tego, gdzie ostatnio bywałem.

28 lipiec – prezentacja Lechii przy Dworze Artusa:

29 lipiec – w takiej koszulce kolega przyszedł do pracy:

3 sierpień – taki samochód CocaColi widziałem:

4 sierpień – niedawno otwarty parking przy Cmentarzu Łostowickim:

5 sierpień – taki “zestaw poranny” mnie w drodze do pracy “przywitał”:

8 sierpień – chyba coś będzie nowego w lokalu przy ul. Władysława IV 20:

9 sierpień – plaża Westerplatte:

11 sierpień – taką naklejkę w tramwaju wypatrzyłem:

I tyle. Bo tak w ogóle, to ostatnio cierpię na brak pomysłów na wpisy…

Pojechałem se dzisiaj do pracy rowerem a w drodze powrotnej skręciłem na Dolne Miasto i Przeróbkę, by wrócić do domu promem Wisłoujście. Korzystałem z niego wiele razy, ale nigdy “w te stronę” (w sensie – wracając do domu po pracy…). I tyle.

PS. Że zdjęcie prześwietlone? No i co z tego?

… będę tam chodził.

Chodziłem tam, chodzę i ZAWSZE będę chodził.

No chyba, że płot postawią, czy coś…

Jakoś tak w miarę normalnie ten tydzień zleciał. Własnego PC nadal nie mam, ale od czego jest laptop brata, prawda… ?

Poniżej kilka migawek z mojego życia codziennego.

Sobota, 25 kwiecień – Stadion Lechii, derby Trójmiasta.

Wynik 2:1. Bramki – 75. minuta, Piotr Wiśniewski na 1:0, 79. minuta, Paweł Buzała na 2:0 i 95. minuta, Przemysław Trytko na 2:1. Piękny mecz, piękne bramki, Lechia rządzi w Trójmieście!

Niedziela, 26 kwietnia – okolice byłego peronu SKM Gdańsk Nowy Port.

Poniedziałek, 27 kwietnia – napis na koszulce mojego kuzyna.

Wtorek, 28 kwietnia – była Łaźnia w NP. Szyld w ramach wystawy “Savoir que j’existais, voila! Wiem, że istniałam – to najważniejsze!”

Środa, 29 kwietnia – remont ulicy Łostowickiej, fragment wjazdu na parking.

Wczoraj, czyli czwartek 30 kwietnia – godziny otwarcia pewnego sklepu.

I jeszcze oczywiście dzisiejszy, 1-szo majowy widoczek na plac budowy stadionu.

Ciepełko, wyjść choć na chwilę gdzieś się zachciało.  Wybór niewielki, padło na okolice nabrzeża przy Twierdzy Wisłoujście. Oczywiście po raz pierdyliard nasty.

Trudne słowo

Takie tam…

Nie wiem, może nie powinienem o tym pisać, bo Święta są i w ogóle… Ale co mi tam… Napiszę.

Wkurzył mnie dzisiaj jeden koleś. Jadę ja sobie z bratem na rowerach (w kierunku Letnicy, we wiadomym celu) i widzę, że po ścieżce rowerowej wzdłuż Marynarki Polskiej (na odcinku Wyzwolenia – Śnieżna) idzie kilka osób. Podjeżdżając bliżej zobaczyłem, że jest tam jakiś facet, kobieta, kilkoro biegających dzieciaków i jedno dziecko w wózku. Wszyscy na ścieżce rowerowej. Podjeżdżając bliżej, mówię kulturalnie:

- Tu jest ścieżka rowerowa, tędy rowery jeżdżą!

Zgadniecie, jaką otrzymałem odpowiedź?

- Zamknij mordę!!! – rzekł ów pan.

No cóż, skoro na takim poziomie miała przebiegać nasza dalsza “rozmowa”, postanowiłem jej nie kontynuować. Ale…

Ale… PAMIĘTAJ BEZMÓZGA ISTOTO, ŻE JA DO CIEBIE TO MÓWIŁEM NIE DLATEGO, ŻE TAKIE BYŁO MOJE WIDZIMISIĘ, CZY COŚ, TYLKO DLATEGO, ŻE NA ŚCIEŻCE ROWEROWEJ (TAK JAK NA ULICY LUB CHODNIKU) OBOWIĄZUJĄ PEWNE ZASADY!!! ZASADY, KTÓRE MAJĄ NA CELU ZAPEWNIENIE BEZPIECZEŃSTWA (TAK SAMO MOJEGO, JAK I TWOJEGO I TWOICH DZIECI). MNIE TO NAPRAWDĘ SZCZERZE NIE OBCHODZI, KTÓRĘDY TY, BEZMÓZGOWCU CHODZISZ (dla mnie, to możesz nawet chodzić na rękach, z gołą dupą, środkiem Obwodnicy), ALE ŻYCZYŁBYM CI, ABYŚ KIEDYŚ SIĘ NIE ZDZIWIŁ, JAK CIĘ KTÓREGOŚ PIĘKNEGO DNIA JAKIŚ ROWERZYSTA (PRZEZ TWOJĄ BEZMYŚLNOŚĆ !!!) POTRĄCI (ALBO – CO GORSZA – TWOJE DZIECKO) I BĘDZIESZ MIAŁ Z TEGO POWODU NIEPRZYJEMNOŚCI !!! WTEDY TO TY “ZAMKNIESZ MORDĘ” I MOŻE COŚ DO CIEBIE BEZMÓZGOWCU TRAFI !!! CHOCIAŻ SZCZERZE WĄTPIĘ…

Dziękuję, skończyłem.

A tak poza tym, to Wesołych Świąt wszystkim życzę. Bezmózgowcom też (mimo wszystko…).

Tak mnie jakoś naszło, by zrobić trochę “remanentu” w moich zdjęciach. Jako, że dawno (a dokładnie od 22 lutego 2008, czyli od wpisu “Nowy Port, czwarta po południu…”) nie “prezentowałem” Wam zdjęć mojego psa Aresa, postanowiłem to nadrobić.

Oto “efekty” moich poszukiwań:

14 marzec 2008 – podczas przedpołudniowego spaceru.

18 marzec 2008 – Ares pomaga pani przy naprawianiu krzesła.

19 kwiecień 2008 – popołudniowy spacer do Brzeźna.

29 czerwiec 2008 – na działce.

6 wrzesień 2008 – też na działce. Czeka na pana.

4 październik 2008 – bez komentarza…

7 grudzień 2008 – na swoim ulubionym parapecie.

I jeszcze dwa wczorajsze.

Już w sobotę od rozmowy z Aśkiem wyrwał mnie telefon z Krakowa. Bo wypadało by coś zjeść, spotkać się. Ok, ja bardzo chętnie, ale jestem 11 h pociągiem dalej.

Udało mi się dojechać, mimo iż spałam jak suseł, będąc sama w przedziale, a jechałam z dwojgiem panów bez biletów, ale za to z wyrokiem i odsiadką w pudle.

Po tych 11 h wyrwanych z życia, dosłownie padłam na twarz. Śniło  mi się, ze rozmawiam z Agą P., że jej coś tłumaczę, że nie wyjdę na obiad bo nie mam spodni, jutro ważny dzień, a wszystko w praniu.

Macie czasem po bardzo głębokim śnie uczucie, że jesteście jakby poza rzeczywistością? Budzisz się i nie wiesz gdzie jesteś, mimo iż dobrze znasz to miejsce. Dziwi cię, czemu akurat jesteś tu, a nie tam. I to paskudne zimno nieprzyjemnie przenikające twoje ciało.

Miałam wrażenie, że jeżeli choć wychylę się zza koca, to cały ten obraz pokoju na Grzegórzkach pójdzie się kochać. Najzwyczajniej wszystko rozleci się w pył, włącznie z moim tyłkiem. Bardzo niekomfortowe uczucie.

Ostrożnie sięgnęłam po komórkę, lista połączeń odebranych. Naprawę rozmawiałam z Agą. Damn!

Od lat pielęgnuję w sobie prześmieszną i całkowicie dla mnie naturalną umiejętność prowadzenia konwersacji podczas snu. Największy ubaw ma osoba, która sypia ze mną regularnie, regularnie również opiekuje się moimi nietrzeźwymi zwłokami, tj. Jedyny. Urywki w stylu: “Ika, ika!”, “Kochanie, plecak masz na suficie”, “Ja chcę grać w tenisa 3d!”, są już kanonem pijackich opowieści.

Kwestia co powiedziałam Adze. Dzwonię zaaferowana w celu wyjaśnienia. Otóż rzeczywiście coś tam buczałam do telefonu, a jedyne, co było w miarę zrozumiałe to, to iż nie mam spodni.

Spodnie to poważna sprawa, no.

A teraz trochę zdjęć.

Pasek z Nowego Portu. KLIKAĆ.

Luzem z Brzeźna i Babich Dołów.

Jedyny, bo cholera się zakochałam w tej focie *_*. W tym na focie też.

Kami

Uwielbiam roztopy…

Zapytacie “dlaczego?”

Dlatego, że to jest dla mnie oznaka, że wiosna idzie. Co prawda małymi kroczkami, ale idzie.

… nie mogę się przyzwyczaić do tego widoku (gdy np. po pieczywo do Zatoki idę ).

Dopóki stała tam budka, to się zastanawiałem “po jaką cholerę ona tu stoi i psuje krajobraz???. Teraz, gdy budki już nie ma, Plac Wolności wydaje się jakiś taki pusty…

Jednak myśląc “przyszłościowo”, to dobrze, że jej już nie ma. Bo niby po co ma stać taki stary, zniszczony, do niczego nikomu niepotrzebny (no, może na opał na zimę…) klamot?

Ale wspomnienie jednak pozostało…

Mówią,że spacery zdrowe są.Że warto.Że powinno i należy jak najczęściej.

Skoro tak mówią..

Zdziwienie me było wielkie,a pytanie :  “Przepraszam! To my już nie w POLSCE?” myślę racjonalne.

Tak.Mam plamy na obiektywie.
Nie.Nie jest mi wstyd.

…

Tak w ogóle to założyli mi aparat i nie powiem bym była szczęśliwa.. ;]

A właściwie powinno być “Stare odjeżdżają , nowe przyjeżdżają…”.

Weekend minął mi pod znakiem autobusów. W sobotę Gdańsk żegnał stare, wysłużone Ikarusy a w niedzielę witał nowiuteńkie Solarisy. Oczywiście wybrałem się na obie imprezy. Ale po kolei.

Sobota 31.01.2009, przy dworcu PKP Gdańsk Wrzeszcz.

Ikarus 280 2299.

Ikarus 260 2339.

Oba Ikarusy na chwilę przed odjazdem w ostatni kurs (po trasie linii 142).

Targ Sienny, Ikarus 280 2299 już po ostatnim kursie.

I znów Ikarus 260 2339.

Baza autobusowa przy Hallera.

GOODBYE !!!

Niedziela 1.02.2009.

Ten Solaris 2513 zabrał mnie w kierunku Targu Węglowego (przez Brzeźno, Zaspę i Wrzeszcz).

Na miejscu “przywitał mnie” Solaris 2545.

Zaraz obok niego stał, przystrojony chyba w tę samą kokardę, co 19 grudnia 2007 miał na sobie Bombardier 1005, podczas otwarcia nowej linii na Chełm, Solaris 2099.

Solaris 2546.

Potem spotkałem kolegów z forum. Wybraliśmy się na krótką przejażdżkę po Starym Mieście.

Myślałem, że do domu też sobie Solarisem (2520) pojadę, ale stwierdziłem, że kierowca jest za młody , więc darowałem sobie.

Więc jeszcze ostatnie 2 spojrzenia na Solarisy

I pojechałem do domu. Przy okazji – dzięki Krzysiek za podwiezienie.

Jedna ze ścian szczytowych naszego nowoportowego falowca (od strony garaży i ul. Kasztanowej).

Hmm… Dość “ciekawa” deklaracja, biorąc pod uwagę fakt, że odległość od tego miejsca do Komisariatu Policji w Nowym Porcie jest niewiele większa niż 250m (na ul.Kasztanowej właśnie…).

Jak obiecał, tak zrobił – wyszedł wcześniej (około 10:30) na obchód po dzielni. A na dzielni nic ciekawego:

Na Placu Wolności szaro-buro (chociaż na fotce wygląda inaczej).

Na tym wielkim placu nad kanałem jeszcze można pozostałości po Sylwestrze znaleźć.

To zrobiłem specjalnie, by Twierdzy nie było widać

Ale za to tutaj jest . Uwielbiam widok z Zakrętu Pięciu Gwizdków w kierunku Twierdzy właśnie.

Na byłym peronie kolejki nuda.

Torow niet (wie ktoś może, co tu będzie?)

Na górce trochę dzieciaków było.

Potem poszedłem do domu, bo wiać zaczęło. A poza tym zgłodniałem. I tyle na dziś.

Gdzieś tak około południa zaczęło. Zaczęło sypać i wiać strasznie. Chciałem wyjść trochę na zewnątrz, by coś popstrykać, ale po wyjściu przed dom, zrezygnowałem. Poprzestałem na otwarciu okna i zrobieniu krótkiego filmu (w “tle” słychać trochę mojego psa, który też chciał na okno wskoczyć) :

Pomyślałem sobie, że poczekam, aż przestanie padać i wtedy pójdę się przejść po dzielnicy. Czas mijał a końca śnieżycy nie było. Dopiero po 15-tej odpuściło, więc poszedłem. Oto efekty:

Ulica Władysława IV.

Do Parku Jordanowskiego poszedłem.

Potem próbowałem nad kanał pójść…

…ale zaczęło się już ciemno robić, więc zdecydowałem się do domu wracać.

Pewnie jutro (jak nie będzie za mocno wiało i sypało) to się wcześniej na obchód po dzielnicy wybiorę. I pewnie jakiś update zrobię. Zobaczy się…

Se tak pomyślałem, że skoro jest już po Sylwestrze (i po urodzinach moich) i się siedzi w domu i kaca leczy (przy okazji – dzięki Paweł za browarek. Dzisiaj z rana był, jak przysłowiowa śmietana), to trzeba by coś wrzucić.

Taki tam sobie byle jaki przegląd tygodnia:

Piątek 26 grudnia, Letnica (z psem na spacerze byłem):

Sobota, nad Kanałem Portowym:

W niedzielę bratu pamięć RAM pożyczałem, więc byłem zmuszony pudło rozkręcić. Ło matko, ile tam kurzu było (i nadal jest) ! Nie pamiętam, 3 albo 4 lata temu go kupiłem i jeszcze do niego nie zaglądałem:

Poniedziałek = praca. Kolumbarium przy cmentarzu Srebrzysko:

Wtorek też praca i też cmentarz Srebrzysko (tylko trochę bardziej w lesie):

Środa. Ściana dawnej Łaźni (taka mi jakaś fajna fota wyszła):

I wreszcie dzień dzisiejszy (bo już grubo po północy było). Powrót do domu: