In a post I wrote at the end of July concerning CMS’ 2010 rate announcement and compliance and regulatory trends, I indicated how the OIG was becoming more vigilant in reviewing hospice utilization, lengths of stay and in particular, the correlation between lengths of stay and hospice patients in an SNF.  This past month, in mid-September, the OIG released two reports on the coverage and utilization characteristics of hospice patients in an SNF.

The first report concentrated on whether hospice patients residing in the SNF actually met the coverage criteria for hospice benefit eligibility.  In order for a patient to receive hospice coverage, the following criteria must be met;

• Services are reasonable and necessary
• The Patient or his/her designated, legal representative elects care per the regulations
• Prior to service commencing,  a plan of care is developed
• Hospice services are provided in accordance with the plan of care
• Patient has a terminal condition(s) and is certified as such

Within the report, the OIG indicated that a substantial percentage of claims by hospices for patients within an SNF failed to meet the above criteria.  For example, of the claims reviewed by the OIG, 82% did not meet the criteria resulting in erroneous payments of $1.8 billion.    Within the 82%, the OIG indicated that 63% failed to have a plan of care established, 33% did not meet the election requirements, 31% failed to provide care as detailed in the plan of care and 4% did not meet the terminal condition requirement.  As a result of these findings, the OIG recommended that CMS implement new methods for educating hospices on the requirements as well as conduct routine, targeted reviews as well as additional oversight work to improve hospice compliance with the requirements.

In the second report, the OIG examined the nature of hospice care provided with SNF settings.  The report found that the average claim for hospice care amounted to $960 per week for a total of $2.59 billion in 2005 - 2006.  During this same period, the number of hospice patients residing in an SNF increased by 3%. The OIG also indicated that the average hospice patient in an SNF received 4.2 visits per week with 96% of the claims receiving professional nursing services, 73% received aide services and 68% receiving medical social work services.  The report was intended as informational for CMS.

What the next steps from CMS will be as a result of this report are unknown.  As I have written before, it is likely that CMS will continue to conduct more reviews, probes and audits of claims, particularly those arising within an SNF setting.  It is also more likely than not, that CMS will begin to deny all or portions of stays for the same technical reasons that the OIG found.  I have seen more scrutiny being paid by CMS on probe reviews to diagnoses and more denials as a result of insufficient support (documentation) of terminal status.  I think it is fair to say that regulatory activity will assuredly increase for the Hospice industry.

On August 27, 2009, the SEC’s Office of the Inspector General, Office of Audits, issued a report, The SEC’s Role Regarding and Oversight of Nationally Recognized Statistical Rating Organizations (NRSROs) which stated noted a number of policy issues involving NRSROs that the SEC should address in order to enhance NRSRO oversight and improve the quality of credit ratings:

(1) requiring that a CRA seeking designation as an NRSRO submit financial statements that have been audited by an accounting firm that is regulated by the Public Company Accounting Oversight Board (“PCAOB”);
(2) imposing further restrictions on the consulting and advisory services that NRSROs perform for issuers, underwriters or obligors that have paid the NRSROs for credit ratings;
(3) requiring NRSROs to monitor and appropriately revise credit ratings on a periodic basis;
(4) implementing a credit rating analyst rotation requirement in order to reduce the risk of undue pressure on credit rating analysts;
(5) requiring enhanced disclosures by NRSROs regarding the credit ratings process, including the key assumptions used in credit ratings methodologies and procedures and any shortcoming of or limitations on credit ratings;
(6) evaluating whether the quality of credit ratings is being negatively impacted by the revolving door, i.e., credit rating analysts leaving to work for an issuer as to which the analyst previously provided a credit rating;
(7) conducting an assessment of the potential effects on competition in the NRSRO industry of the proposed amendments regarding the disclosure of material non-public information to other NRSROs, but not to CRAs that do have NRSRO destination;
(8) recommending rules designed to address the problem of forum shopping for credit ratings, i.e., seeking a credit rating from multiple NRSROs and hiring the one that provides the highest credit rating, to reduce the potential harmful effects on the quality of credit ratings; and
(9) soliciting and obtaining public comment on CRAs’ applications for NRSRO registration. In addition, our review identified several areas in which the Commission’s annual report to Congress, as required by the Rating Agency Act, could be improved.

The inspector general of the CIA recently released a report detailing some of the earliest policy moves in the interrogation of high value detainees, specifically Abu Zubaydah and Al Nashiri.

The report isn’t too shocking. Really, the conclusion to draw from this report is that the CIA had careful procedures in place to ensure that enhanced interrogation techniques were used appropriately. It’s true, some untrained interrogators went beyond the techniques that the office of legal counsel approved on 8/1/02, but according to this report, some of the unauthorized techniques that were used include blowing smoke in the detainee’s face and washing the detainee with a brush with stiff bristles. Hardly too frightening.

Why all the fuss about treatment of U.S. detainees then? Well the answer is in a VERY often blurred distinction between military interrogators and CIA interrogators. To see how uncontrolled the military was in comparison to the CIA around this time, one need only look at the case of Mohammad Al-Khatani.

The logs for his interrogation are publicly available I believe, and you can read a fairly tame excerpt here. In the end, the military commissions refused to prosecute Khatani because they concluded that he had been tortured. Yes, the military commission our government set up said he had been tortured to the point where the case against him had been compromised.

A May 2004 Central Intelligence Agency (C.I.A.) Office of the Inspector General (O.I.G.) report [.pdf] details new revelations of the C.I.A. violating federal statutes and international law in torturing detainees — “Enhanced Interrogation Techniques” or “E.I.T.’s” is the Newspeak term. The redacted report was released Monday, due to a Freedom of Information Act lawsuit filed by the American Civil Liberties Union (A.C.L.U.).

Declan McCullagh, at his CBS News blog “Taking Liberties”, notes three things one should have in mind before reading of this report:

1.) A 1994 federal law prohibits U.S. nationals from performing torture upon penalty of up to 20 years in prison. “Torture” is defined as the threat of imminent death, the threat of someone else being killed, and acts “specifically intended to inflict severe physical or mental pain or suffering.”

2.) Waterboarding has long been viewed as torture. A post-World War II tribunal ruled that waterboarding was torture when performed by the Japanese; the U.S. government condemned it at the time as a “brutal and bestial” practice. When U.S. soldiers were subjected to it during the Philippine-American War, a senator denounced it in a 1902 speech as “cold-blooded, deliberate, calculated torture.” In 1984, a federal appeals court ruled that waterboarding done by Texas law enforcement was “torture.”

3.) By the end of his term as president, George W. Bush knew the techniques that C.I.A. interrogators employed. Yet on his final days of office, when he was signing petitions for clemency, he chose not to pardon anyone involved. (A few years earlier, Bush had declared that “torture anywhere is an affront to human dignity everywhere.”)

Footnote #7 of the report notes:

[The Justice Department (D.O.J.)] takes the position that as Commander-in-Chief, the president independently has the Article 11 constitutional authority to order the detention and interrogation of enemy combatants to gain intelligence information.

The D.O.J. Office of Legal Counsel (O.L.C.) signed on on the now infamous torture memos in 2002. Spencer Ackerman at The Washington Independent writes:

In the August 1, 2002 memo written by [Jay Bybee and John Yoo], the lawyers summarize and refer repeatedly to what the C.I.A. told them about how the “enhanced interrogation techniques” are supposed to work, as well as to assurances that the lawyers then consider material for whether the proposed actions violate U.S. laws. For instance, discussing waterboarding, they write, that water would be applied “in a controlled manner,” and that the C.I.A. orally informed them that “this procedure triggers an automatic physiological sensation of drowning that the individual cannot control even though he may be aware that he is in fact not drowning.”

The D.O.J., headed by then-Attorney General John Ashcroft, approved of “multiple applications of the waterboard” and that he and the General Counsel were “aware of exactly what C.I.A. was doing with respect to detention and interrogation, and approved of the effort”. (p. 29)

A.C.L.U. National Security Project Director Jameel Jaffer said, “That the barbaric methods outlined in the paper were approved by the country’s senior-most officials is particularly appalling.”

“The background paper and the rest of the Justice Department O.L.C. documents turned over today shed further light on the origins and scope of the Bush administration’s torture program,” said A.C.L.U. staff attorney Amrit Singh. “These documents provide critical details about the C.I.A.’s detention and interrogation program following the enactment of the Detainee Treatment Act of 2005, which prohibited the cruel, inhuman or degrading treatment of prisoners in U.S. custody overseas. It is troubling to see that many of the C.I.A.’s coercive interrogation methods survived despite the passage of that law. Collectively, the O.L.C. documents, along with the C.I.A. Inspector General report released earlier today, further underscore the need for a full investigation into the torture of prisoners and those who authorized it. The Obama administration made a commitment to transparency, and the release of documents related to the Bush administration’s torture program is a positive step.”

The nihilistic utilitarian argument of the sheepishly loyalist is that this ‘cruel, inhuman, degrading treatment of prisoners’ is effective. The report states that such assertions are purely subjective, at best — objectively ignorant to the fundamental principle of morality, natural law, and natural rights that the executors of torture policy swear to uphold being legally bound the U.S. Constitution:

The Agency lacked adequate linguists or subject matter experts had very little hard knowledge of what particular al-Qa’ida leaders — who later became detainees — knew, This lack of knowledge led analysts to speculate about what a detainee “should know,” vice information the anal st could objectively demonstrate the detainee did know. [redacted]

When a detainee did not respond to a question posed to him, the assumption at Headquarters was that the detainee was holding back and knew more; consequently, Headquarters recommended resumption of E.I.T.’s…. (p.83)

Determining the effectiveness of each E.I.T. is important in facilitating Agency management’s decision as to which techniques should be used and for how long. Measuring the overall effectiveness of E.I.T.’s is challenging for a number of reasons including: (1) the Agency cannot determine with any certainty the totality of the intelligence the detainee. actually possesses: (2) each detainee has different fears of and tolerance for E.I.T.’s; (3) the application of the same E.I.T.’s by different interrogators may have different results; and [redacted]…. (p. 89-90)

Throughout its history, the United States has been an international proponent of human rights and has voiced opposition to torture and mistreatment of prisoners by foreign countries. ‘This position is based upon fundamental principles that are deeply embedded in the American legal structure and jurisprudence. The Fifth and Fourteenth Amendments to the U.S. Constitution, for example, require due process of law, while the Eighth Amendment bars “cruel and unusual punishments.”

The President advised the Senate when submitting the Torture Convention for ratification that the United States would construe the requirement of Article 16 of the Convention to “undertake to prevent in any territory under its jurisdiction other acts of cruel, inhuman, or degrading treatment or punishment which do not amount to torture” as “roughly equivalent toll” and “coextensive with the Constitutional guarantees against cruel, unusual, and inhumane treatment”. To this end, the United States submitted a reservation to the Torture Convention stating that the United States considers itself bound by Article 16 “only insofar as the term ‘cruel, inhuman or degrading treatment or punishment’ means the cruel, unusual, and inhumane treatment or punishment prohibited by the 5th,8th and/or 14th Amendments to the Constitution of the United States.” Although the Torture Convention expressly provides that no exceptional circumstances whatsoever, including war or any other public emergency, and no order from a superior officer, justifies torture, no similar provision was included regarding acts of “cruel, inhuman or degrading treatment or punishment.” (p. 92)

Methods labeled under “Specific Unauthorized or Undocumented Techniques” in the report are:

• Handgun and Power Drill
• Threats
• Smoke
• Stress Position
• Stiff Brush and Shackles
• Waterboard Technique

Mock Executions

The report calls the handgun and power drill,”the most significant” of the unauthorized techniques used.

In December 2002, the interrogation team assessed alleged al Qaeda official Abd al-Rahim al-Nashiri as “compliant”. (p. 41)

The report states:

Sometime between 28 December 2002 and 1 January 2003, the debriefer used an unloaded semi-automatic handgun as a prop to frighten al-Nashiri into disclosing information. After discussing this plan with [redacted], the debriefer entered the cell where al-Nashiri sat shackled and racked the handgun once or twice close to al-Nashiri’s head. On what was probably the same day, the debriefer used a power drill to frighten al-Nashiri. With [reddacted] consent, the debriefer entered the detainee’s cell and revved the drill while the detainee stood naked and hooded.

“O.I.G. investigated and. referred its findings to the Criminal Division of D.O.J. On 11 September 2003, D.O.J. declined to prosecute and turned these matters over to CIA for disposition. These incidents are the subject of a separate OIG Report of Investigation.” (p. 41-42)

Footnote #44 notes:

This individual was not a trained interrogator and was not authorized to use E.I.T.s.

The report continues later:

The debriefer stated that when he was [redacted] between September and October 2002, [redacted] offered to fire a handgun outside the interrogation room while the debriefer was interviewing a detainee who was thought to be withholding information. [redacted] staged the incident, which included screaming and-yelling outside the cell by other C.I.A. officers and [redacted] guards. When the guards moved the detainee from the-interrogation room, they passed a guard who was dressed as a hooded detainee, lying motionless on the ground, and made to appear as if he had been shot to death. (p. 70)

The debriefer did not think he had to report this mock execution because it was discussed “several days prior to and after the incident”. A “senior operations officer” was “not present” during the mock execution, but “understood it went badly; it was transparently a ruse and no benefit was derived from it”.

Another interrogater told the O.I.G. that he participated in mock execution where a gun was fired outside the building. (p. 72)

Threats

This “same Headquarters debriefer” told Mr. al-Nashiri, “We could bring your mother in here,” and “We could bring your family in here”

The officer had an “Arab dialect” and wanted Mr. al-Nashiri to believe he was an intelligence officer with a specific country where “it is widely believed in Middle East circles” that said country uses an interrogation method which “involves sexually abusing female relatives in front of the detainee”. (p. 42-43)

A C.I.A. interrogator said that a group of interrogators — whose affiliation was redacted — told proud 9/11 mastermind Khalid Sheikh Mohammed (K.S.M.), “We’re going to kill your children.” More was said, but was also redacted.

Waterboarding

K.S.M. was waterboarded 183 in a single month, though he proudly confessed to masterminding 9/11. The report states that then-A.G. John Ashcroft approved of a high quantity of waterboarding uses on individuals:

The Attorney General acknowledged he is fully aware of the repetitive use of the waterboard and that C.I.A. is well within the scope of the D.O.J. opinion and the authority given to C.I.A. by that opinion. The Attorney General was informed the waterboard had been used 119 times on a single individual. (p. 45)

The rest of the point following the report of K.S.M. being waterboarded 183 times is about 18-25 lines completely redacted. Outside of what I quoted on page 45 and two other sentences, pages 45-68 are completely redacted.

Cartoid artery restriction

Stephen C. Webster at The Raw Story writes:

One such “improvised action” was a pressure point tactic: the compression of a detainee’s carotid artery by an agent with both hands around the prisoner’s neck.

Prolonged compression of the carotid artery is lethal, as it cuts off blood flow to the brain.

The interrogator “who was facing the shackled detainee, reportedly watched his eyes to the point that the detainee would nod and start to pass out; then [the interrogator] shook the detainee to wake him. This process was repeated for a total of three applications on the detainee.” (p. 70)

Murder

The reports tells of one detainee being beaten to death by a private contractor, contracted by the C.I.A. to conduct interrogations. The firm’s identity is redacted:

During the four days the individual was detained, an Agency independent contractor, who was a paramilitary officer, is alleged to have severely beaten the detainee with a large metal flashlight and kicked him during interrogation sessions. The detainee died in custody on 21 June: his body was turned over to a local cleric and returned to his family on the following date without an autopsy being performed. Neither the contractor nor his Agency staff supervisor had been trained or authorized to conduct interrogations. The Agency did not renew the independent contractor’s contract, which was up for renewal soon after the incident. O.I.G. is investigating this incident in concert with D.O.J. (p. 79)

At The Daily Beast, Human Rights Watch researcher John Sifton wrote in May:

A simple fact is being overlooked in the Bush-era torture scandal: the number of cases in which detainees have been tortured to death. Abuse did not only involve the high-profile cases of smashing detainees into plywood barriers (“walling”), confinement in coffin-like boxes with insects, sleep deprivation, cold, and waterboarding. To date approximately 100 detainees, including C.I.A.-held detainees, have died during U.S. interrogations, and some are known to have been tortured to death.

A review of homicide cases, however, shows that few detainee deaths have been properly investigated. Many were not investigated at all. And no official investigation has looked into the connection between detainee deaths and the interrogation policies promulgated by the Bush administration….

The government is not unaware of these homicides. In April 2006, a colleague of mine at Human Rights Watch and I met with Department of Justice criminal-division officials and requested information and updates on this case and several others. Justice officials were familiar with these cases, but our pleas for information were rejected….

The bottom line is that many detainee homicides in Iraq and Afghanistan were the direct result of approval and orders from the highest levels of government, and that high officials in the government are accomplices. Any meaningful investigation of those homicides would reveal the initial authorizations and their link to the homicides.

Homicide presents legal issues impossible to ignore. Attorney General Eric Holder and the Department of Justice cannot conclude their deliberations about Bush-era torture policies without closely investigating the homicide cases tied to them. One cannot speak glibly of “policy differences” and “looking forward” and “distraction” when corpses are involved.

Eric Holder’s SPINO (Special Prosecutor In Name Only)

A.G. Eric Holder named John Durham as a special prosecutor to investigate and possibly prosecute C.I.A. employees for their participation in its torture program. Mr. Durham is currently investigating if laws were broken by C.I.A. employees in destroying videotaped interrogations in 2005.

But, Mr. Durham’s duty will not be that of a true special prosecutor with the duty to fully investigate the C.I.A.’s torture program in the pursuit of maximum justice. That would be an investigation to ‘take him where it takes him’, like the jobs given to U.S. Attorney Patrick Fitzgerald that led to locking up a U.S. Vice President’s Chief of Staff and Illinois state governors.

Extremely esteemed Salon blogger and Constitutional law scholar Glenn Greenwald quickly points out that Mr. Holder “has ordered what he calls ‘a preliminary review into whether federal laws were violated in connection with the interrogation of specific detainees at overseas locations’”:

Holder’s decision does not amount to the appointment of a Special Prosecutor, since a preliminary review is used, as he emphasized, “to gather information to determine whether there is sufficient predication to warrant a full investigation of a matter.” More important, the scope of the “review” is limited at the outset to those who failed to “act in good faith and within the scope of legal guidance” — meaning only those interrogators and other officials who exceeded the torture limits which John Yoo and Jay Bybee approved. Those who, with good faith, tortured within the limits of the O.L.C. memos will “be protected from legal jeopardy”….

Strictly speaking, Holder’s announced “review” concerns only those in the intelligence community who conducted interrogations. And by extending immunity only to those who both (a) acted “within the scope of the [O.L.C.] legal guidelines” and (b) “acted in good faith,” it’s theoretically possible that there is some class of persons who could fall outside the scope of immunity even though they technically complied with the O.L.C. memos: i.e. high-level White House officials and/or DOJ lawyers who had reason to believe that the conduct authorized by the memos was illegal, meaning those who wrote or requested those memos with the deliberate intent to obtain cover for what they knew was criminal behavior….

As a practical matter, Holder is consciously establishing as the legal baseline — he’s vesting with sterling legal authority — those warped, torture-justifying DOJ memos. Worse, his pledge of immunity today for those who complied with those memos went beyond mere interrogators and includes everyone, policymakers and lawyers alike… Thus, as long as, say, a White House official shows that (a) the only torture methods they ordered were approved by the OLC and (b) they did not know those methods were criminal, then they would be entitled to full-scale immunity under the standard Holder announced today.

This quite likely sets up, at most, a process where a few low-level sacrificial lambs… might be investigated and prosecuted where they tortured people the wrong way. Those who tortured “the right way” — meaning the way the OLC directed — will receive full-scale immunity….

A repeat of the Abu Ghraib experience is exactly what it seems Holder intends. Making matters worse still is a new story today from The New York Times that a still-unreleased report from The D.O.J.’s Office of Professional Responsibility (O.P.R.) recommended that Holder re-visit prior decisions of the Bush D.O.J. not to prosecute individual detainee abuse cases, including ones that resulted in the murder of the detainee. Why is that significant? Because the role of the O.P.R. is to assess whether D.O.J. lawyers acted ethically, and their conclusion that those decisions not to prosecute should be re-visited means they believe there was some form of lawyer misconduct involved in those decisions. In other words, the Bush D.O.J. participated in a whitewash of torture — including cases involving homicide — that was so transparent that it rose to the level of attorney ethical misconduct. The Bush D.O.J. was rife at its core with corruption and an eagerness to justify criminal conduct by administration officials. Justifying criminal conduct by Bush officials was a core purpose of the Bush D.O.J.

Let’s name some names:

• Dick Cheney
• John Ashcroft
• George Tenet
• David Addington
• Porter Goss
• John Yoo
• Jay Bybee
• Bob Graham
• Jay Rockefeller
• Pat Roberts
• Peter Hoekstra
• Dennis Hastert
• Nancy Pelosi
• Silvestre Reyes

This just a handful of people to look at who knew what, when, and whether or not they signed off on U.S. taxpayer dollars being stolen from people at gunpoint to violate the Constitution and Natural Law. Let’s not beat around the Bush.

• இந்தப் பட்டியல் கிடுக்கிப்பிடி எழுத்தாளர்கள் பற்றியது.
• தங்களை படிப்பவர்களை சிக்கெனப் பற்றிக் கொள்பவர்கள் இவர்கள்.
• என்ன ஆவி அடித்தாலும், புகுந்தவரை வெளியேற்றுவது இயலாது. பிறிதொரு படைப்பாளி நுழைய எத்தனித்தாலும் துரத்தியடிக்கப்படுவர்.
• தன்னுள் இருப்பவரை எதற்காக அனுப்பவேண்டும், பிறிதொருவரை ஏன் வாசிக்க வேண்டும் என்று லாஜிக்கலாக புரிய வைக்க முயன்றால், நீங்களே கீழே குறிப்பிடப்படுபவர்களுள் ஈர்க்கப்பட்டு, சுழலுக்குள் மாட்டிக்கொள்ளும் அபாயமும் உண்டு.
• ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வட்டம், ஆகர்ஷணம், மயக்கம் உண்டு.

1. சுஜாதா
2. ரமணி சந்திரன்
3. கல்கி
4. மு. வரதராசன் / அகிலன் / நா பார்த்தசாரதி
5. சாண்டில்யன்
6. ராஜேஷ்குமார் / பட்டுக்கோட்டை பிராபகர்
7. பாலகுமாரன்
8. ஈ வெ ரா பெரியார் / சோ ராமசாமி
9. வைரமுத்து / வாலி
10. தி. ஜானகிராமன்

Source: What Junta Uses :: what the numerous IIT slangs mean?

1. Froot - Anyone who does downright stupid stuff.
2. Stud - A person who rarely/never does frooty things.
3. Despo - One of those (moronic) guys who take acads seriously.
4. Peace - A piece of cake! Also Peaceful.
5. Cat - Someone who doesn’t need to be a despo, and still peacefully cashes.
6. Bogs - Venue of thought. The toilet. Abbr for Bathrooms of Graduate Students.
7. Arbit - Anything an IITian can’t understand. Abbr. Arb
8. Junta - A zoo of IITians.
9. Hajaar - A cageful of them.
10. Pondy - An educational substitute for the opposite sex.

Nos últimos dias, foi concretizado a venda da Ilha BH pela OIG. O compradot foi Sidarta Indigo. Na ilha está sendo desenvolvido um RPG, que tem tudo para ser um dos maiores do SL. Além da Ilha BH, Sidarta adquiriu mais outra região inteira, somando duas regiões para o projeto que é patrocinado por uma universidade.

O valor de venda da Ilha BH foi de $ 1200 dollars, cerca de L$ 330.000.

Esse valor ajudou no equilibrio financeiro da OIG, que pouco antes, investiu cerca de 900 dollars (em liberty reserve), na Hyip do Walbin Praga, um dos acionistas. O valor atualizado já é de cerca de USD 1400, e crescendo.

Agora, os principais investimentos da OIG são em ações do SL, distribuidas pelas bolsas do SL, e no sistema de investimento oferecido pelo Walbin Praga. Nas próximas semanas, um novo dividendo deverá ser pago.

Bencly Sewell

In March, I wrote about the MedPAC recommendations to change the Medicare Hospice program and payment system.  Yesterday, CMS announced the final (2010) payment for Hospice as well as the implementation structure of some key MedPAC recommendations.  The final rule will be published August 6th in the Federal Register.

• For FY 2010 (commencing October 1), the Medicare payment for Hospice will inflate 1.4%.  This increase is a net of a 2.1% increase in the “hospital market basket”, offset by a 0.7% reduction via the CMS plan to phase out the Budget Neutrality Factor (BNAF).
• CMS has revised, from its 2009 final rule, the BNAF phase out to seven years.  In 2010, the BNAF is reduced by 10% and then from 2011 to 2016, the reduction is 15% in each year.
• CMS also adopted the MedPAC recommendation requiring physicians to write a more expanded narrative supporting the diagnosis and six months or less of life expectancy.

The trend evident in this CMS rule is a continued adoption policy of the MedPAC recommendations released this year and corresponding to previous year’s releases.

In an unrelated publication, the OIG has indicated its review and audit targets for Hospices for its upcoming year.

• In continuing work for 2009, the OIG will review Medicare Hospice care provided to nursing home residents for services and appropriateness. As a result of an increase of spending from $3.5 billion to $7 billion on hospice care provided to nursing home residents between 2001 and 2004, the OIG has concluded that these patients (nursing home) when covered as Hospice beneficiaries, receive 46% fewer nursing and aid services than Hospice patients residing at home.  The OIG will conduct record reviews of the hospice services provided to nursing home patients to determine if the plan of care, the services provided, and the payment are appropriate.
• Beginning in 2009, the OIG will review physician billing practices for Medicare Hospice beneficiaries.  Under the Medicare Hospice benefit, Physician services are covered under the Hospice payment.  Physicians that are affiliated with, contracted or employed by the Hospice are to receive their payment for services provided via the Hospice as a part of the payment the Hospice received from Medicare.  The OIG review is targeted at determining whether “double billing” for services provided to Hospice patients is occurring and to what extent.
• Beginning in 2009, the OIG will review the utilization trends associated with the Medicare Hospice benefit. When first created under TEFRA in 1982, the benefit provided for 210 days of care.  When the program was amended via the Balanced Budget Act of 1997, CMS expanded the amount of coverage to an “unlimited’ number of days, as qualified by prognosis and diagnosis for the patient.  Since the 1997 amendment, the number of diagnoses covered has expanded dramatically as has the length of stay in the Hospice program.  The OIG intends to examine the characteristics of stays, diagnoses and utilization, particularly between for-profit and non-profit Hospice providers.

This seemed to be a natural successor topic to my last post, “Why Quality Matters”; principally arising out of recent press releases from the OIG.  For example, in June the OIG reported that it had recovered $2.4 Billion in fraud, waste and abuse.  In July, an OIG release reported that a Nursing Home Executive was banned from being involved in any Federal health care programs as part of a settlement with the OIG.  Undoubtedly, more news of the same vein will be forthcoming, particularly since the Stimulus Bill included additional dollars for the OIG to stay on the offensive in “fighting waste, fraud and abuse”.  With some reconciled legislation on health care reform also due out in the coming months, a portion of the savings to pay for the added benefits coming from recovery actions, greater scrutinty will no doubt be placed on providers and individuals by the OIG on billing and quality of care activities.

Having been a CEO in a large health care organization I can attest that Boards (especially non-profit boards) believe, more often than not, that compliance and quality is management’s job.  I can also attest that all too often, limited time is provided at meetings for matters of quality and compliance.  Unfortunately, from all too many conversations with colleagues over the years, I know that even CEOs don’t pay enough attention to the rigors of quality and compliance and  as a result, their boards definitely don’t understand how important these matters are – organizationally and personally.

A seemingly complicated lanscape (quality and compliance and the Federal requirements) is perhaps the primary reason why so many organizations fail to fully and adequately embrace what the OIG is actually getting at.  In reality, most of the core provisions and what needs to occur at the organizational level is fairly straightforward.  Legal counsel that specializes in health care is usually a safe, first step in terms of board education and laying out a compliance program.  Grasping the basics however, is an operating responsibility and for most organizations and their boards, they should understand the following.

• Boards have two main responsibilities in this area – the Duty of Care and the Duty of Loyalty.  The OIG has made it plain that these fiduciary duties include the maintenance of a corporate compliance program.
• Boards have the oversight obligations to the Quality/Compliance Plan and the Corporate Integrity Agreement.  The OIG via recent cases and actions has indicated that the Board must review compliance with federal health care programs at least quarterly.  Documentation standards have also been raised  to the point where Board resolutions  and individual certifications are now the benchmarks for directors to substantiate agreement with board activities on the compliance front and to document board level reporting and investigative actions into quality and compliance at the organizational level.
• Board members are at risk “personally” in terms of liability if the Duty of Care is breached.  The OIG has been issuing papers for several years encouraging boards to become more active and more knowledgeable about the federal health care programs their organizations are participating in.  The OIG, citing a case involving Caremark has indicated that, “directors under extreme circumstances may be at personal risk if they fail to reasonably oversee the organization’s compliance program or act as mere passive recipients of information”.

Taking the above “core” into account, Boards can and should take a few very simple steps (of course this should be part of  a written program adopted by the Board) to achieve and to maintain, essential compliance (legal counsel again is advisable here to make sure that all “Is” are dotted and “Ts” are crossed).

1. Quality is a Standing Subject/Report at Each Meeting: The OIG says a minimum of “quarterly” and frankly, in today’s environment that is not enough.  This report should be structured and management and other organizational representatives need to bring quality information directly to all members of the Board.
2. Document Board Engagement: Board members need to be engaged and minutes should reflect questions and a back and forth conversation to illustrate a dialogue about quality.
3. Board Statements: The Board should adopt a resolution and perhaps even sign on to a mission statement commiting each director to his/her Duty of Care.
4. Allocate Resources: The Board needs to be active participants in strategic planning and budgeting processes where resources such as staff, equipment and infrastructure are allocated to maintain and improve, the delivery of care to patients and residents.
5. Create Structure and Processes: The Board should create for itself, formal programs and processes to solicit feedback beyond information presented by management.  For example, the Board should seek education on quality matters and matters of compliance.  The Board should require reporting of turnover, resident/patient satisfaction, complaints, and key quality indicators.  The Board should also seek outside counsel (physicians, clinicians and other experts) to from time to time, provide additional information and resources to its members and to attend on behalf of the Board, meetings where quality matters are discussed as an “independent” resource or auditor to the Board.
6. Implement Accountability: The Board’s chief duty is to assure not just that information is freely flowing but that standards are met and when they are not, corrective action is taken.  The Board must assure that management is held accountable for inadequate quality and compliance and that corrective action is taken immediately and reported back to the Board.

It is important to note that these steps are not guarantees of compliance with OIG requirements but certainly, a fabulous practical start – especially if memorialized by action and written documentation.  What I can guarantee will occur if these steps are taken and implementation is done carefully and correctly (not just as an exercise in “paper” compliance) is the following.

• Culture of Quality: The organization begins to develop a culture of quality.  The Board sets the tone for management and employees and that tone is an expectation of high levels of quality in resident and patient care.  The priority is clearly known that quality is as important as financial results.
• Finances and Quality are Connected: When the Board is engaged with equal attention to the quality of care delivered, a better allocation of resources and a better strategic plan and budget is built.  The Board becomes far more aware of how resource use is and should be tied, to the ultimate product delivered to patients and residents.
• Quality and Success are Connected: The quality of care is tied to every aspect of an organization (see last post, “Why Quality Matters”) from liability to malpractice to regulatory citations to billing audits to reputation and ultimately, volume.  Quality improves staff retention, reduces complaints and regulatory actions and improves customer retention and supply.

The conclusions here are quite simple: Boards and individual Directors need to become more engaged in oversight and inquiry of their organization’s delivery of care to patients and residents.  Additionally, given the link between payment and compliance under Federal health care programs (Medicare and Medicaid), Boards have a duty to make certain that compliance programs are in place, effective, and provide detailed enough information to the Board so that the pitfalls associated with individual director liability and organizational criminal and civil penalties can be avoided.  In short, compliance programs need to be in place which monitor not only the delivery of care but the billing practices thereto, especially pertaining to Medicare and Medicaid.

1. சர்க்கஸ் வளையாபதி

எல்லோருக்கும் வணக்கம். நான் இணையத்துக்குப் புதுசு. என் பேர்
சர்க்கஸ் வளையாபதி. இப்பத்தான் டெலிபோன் கன்னெக்ஷனுக்கு ஆர்டர் பண்ணியிருக்கேன். வந்ததும், நம்பர், மத்தத் தகவல் எல்லாம் சத்தியமாத் தர்றேன். கொஞ்சநாள் பொறுத்துக்குங்க.

இப்பத்தான் எனக்கு நியூஸ் வந்தது. ரங்கபாஷ்யம் இங்கேயும் வந்துட்டான்னு. அதுக்குத்தான் அவனப்பத்தி ஒங்களுக்கு ரெண்டு வார்த்தை சொல்லிட்டுப் போகலாமுன்னு வேகமா வந்தேன்.

ரங்கபாஷ்யம் நீங்க நெனக்கிற மாதிரி ஆளு ஒண்ணும் இல்ல. அவன் ஒரு சுத்த ஃப்ராடு. நம்பர் ஒண்ணு பித்தலாட்டம். ஆனா வேணி மாமி அப்படியில்ல. பத்தர மாத்துத் தங்கம். எது கேட்டாலும் தயங்காமக் கொடுத்துடும்.

ரங்கபாஷ்யத்தை சின்ன வயசிலிருந்தே நல்லாத் தெரியும். அவன் பாணியிலே சொல்லனும்னா, பால்ய சிநேகிதன். ஆனா, அண்டப் புளுகன்.

நாங்கள்ளாம் சேர்ந்துதான் வளந்தோம், வெளயாடுனோம். நானு, அவன், அமிர்தராஜு (அதான், நம்ம விஜய்யோட அப்பா) மூணு பேரும் எப்பவும் சேர்ந்துதான் தண்ணி போடுவோம். ரங்கபாஷ்யம் மகாகஞ்சன். பாட்டில் வாங்கவோ, இல்லே பட்டாணி வாங்கவோ என்னிக்கும் அவங்கிட்ட இருந்து ஒரு பைசா லேசுலே பெரளாது. மிலிட்டரி ஹோட்டல்ல நல்லா மட்டன் பிரியாணி, சிக்கன் சுக்கா எல்லாம் மூக்கு முட்ட திம்பான், வெளியிலே வந்து, வெங்காயம் கூட சாப்பிடாத வெஜிடேரியன்னு புருடா விடுவான்.

அவங்க தாத்தா மைசூர் மகாராஜா சமஸ்தானத்தில முக்கிய மந்திரியா இருந்தாரு, பெரிய சாஸ்திரி, அப்படி இப்படியின்னு சும்மா பீத்திக்கிட்டிருப்பான்.

அவருக்கு ‘வெளிக்குப்’ போறதுல எப்பவும் கொஞ்சச் சிக்கல். அதனால, சமஸ்தானத்தில ‘முக்கிய’ ஆளா இருந்திருக்கிறார்.

நெஜம்மாவே அவர் ஒண்ணும் மந்திரியா எல்லாம் இருந்ததில்லை. மகாராஜா அரண்மனை சமயக்கட்டுலே, சரக்குமாஸ்டரா இருந்திருக்கிறாரு. அம்புட்டுத்தேன். மகாராஜாவுக்கு நல்லா தக்காளி சூப்பும், பருப்பு ரசமும் மணமா வச்சுக்குடுப்பாரு, மத்த எடுபிடி வேல செய்வாரு.

வேற ஒண்ணும் பீத்திக்கிற மாதிரி எதுவும் கிடையாது.

சின்ன வயசுல்லேர்ந்தே சரியான ஊனக் குசும்பன். இவன் போற இடமெல்லாம், இவனை எல்லோரும் குரங்கு பாஷ்யம், கல்லுளி மங்க பாஷ்யம் இப்படித்தான் கூப்பிடுவாங்க. ரொம்ப மண்டக்கர்வம் வேறே. யாரோடயும் அனுசரிச்சுப் போகமாட்டான். நான் அப்படியில்லை. வளையாபதின்னாலே ரொம்ப flexible டைப்புன்னு எல்லாருக்கும் தெரியும்.

சும்மாக் கெடக்கிற சங்கை ஊதிக்கெடுக்கிற ஆண்டிப்பண்டாரம் வேறு யாரும் இல்ல, இவந்தான். பல்கலைக்கழகம்னு சொல்லித்தான் மொதல்லே உள்ளே பூவான். அப்புறம் என்னதான் நடக்குதுன்னு ஒங்களுக்கு பிடிபடறதுக்குள்ளே, பல்கலைக் ‘கலகமா’ மாத்திடுவ்வான். நாரத கான கலக சிரோமணின்னு இவனுக்கு ஒரு பட்டமே இருக்கு. இவன் இங்கே வந்ததிலிருந்து எவ்ளோ பிரச்னை பாருங்க. நீங்க எல்லாம் ஒரு குடும்பம்னு சொல்லி அனுசரிச்சுப் போயிட்டு இருந்தீங்க. இப்போ இவன் வந்து எல்லோருக்கும் சிண்டு முடிச்சி கலாட்டா பண்ணி, இப்போ எல்லோரும் வரிஞ்சிக் கட்டிக்கிட்டு நிக்குறீங்க. ஊரு ரெண்டு பட்டா கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம்னு சும்மாவா சொன்னாங்க.

நான்லாம் ரிட்டையர்டு ஆகிட்டு மருவாதிக் காப்பாத்திட்டு இருக்கலியா? இப்படியா ஊனக் குசும்பு பண்ணிட்டு இருக்கேன். எனக்கென்னமோ, சொல்லவேண்டியதை சொல்லிட்டேன். அப்புறம் உங்க இஷ்டம். குரங்கு பாஷ்யம் லேசுப்பட்ட பேர்வழி இல்ல. ஜாக்ரதயா இருங்க.

ஆம புகுந்த வீடும், அமீனா புகுந்த வீடும் உருப்படாதுன்னு சொல்வாங்க. இந்த கல்லுளி மங்க பாஷ்யம் ஆமையையும், அமீனாவையுமே சாப்பிட்டுப்போட்டு ஏப்பம் விடற காண்டாமிருகம். இந்தக் காண்டாமிருகம் திரும்பி வந்தா, மிரண்டு போகாம, ஏண்டா வந்தேன்னு அடிச்சு வெரட்டுங்க. ஆமா, போண்டாவாக்கி சாப்பிட்டுருங்க.

எப்பவும் அனுசரிச்சுப் போகும்,

அன்பன் வளையாபதி , மார்ச்சு 20, 1999

2. மணி சுவாமிநாதன்

சுகமே, சுகமா?

வெங்காயம் என்றாலே எனக்கு அலர்ஜி. வெங்காயத்தை சமையலில் இருந்தே பூண்டோடு ஒழித்துவிட்ட எனக்கு, இதற்கு மேலும் பெரியாரை பற்றி உம்முடன் விவாதித்து பொழுதைப் போக்க எனக்கு நாட்டம் இல்லை. பெரியார் ஒரு முடிந்த சகாப்தம். இது இருபத்தி ஒன்றாம் நூற்றாண்டு.

மகாலட்சுமியை வருடினா, மடோனா அம்மணமாக வருகிறார்கள் என்று தாங்கள் கூறுவதிலிருந்து பலருடைய மனதை தாங்கள் புண்படுத்தி இருக்கின்றீர்கள். நாடிவரும் பக்தர்களுக்கு செல்வத்தை அள்ளித்தந்திடும் திருமகளாம் மகாலட்சுமியை ‘வருடுவது’ என்று விகற்பமாக கூறியிருக்கிறீர்கள். இதன்மூலம் கோடானுகோடி இந்துமித்திரர்களின் உணர்வுகளைக் கொதிக்க வைத்துவிட்டீர்கள். இதே இது, மற்ற மதக் கடவுள்களைத் தாங்கள் சொல்லியிருப்பீன் உங்களை சிலுவையிலோ, கழுவிலோ ஏற்றியிருப்பார்கள். உங்களது பொறுப்பற்ற செயலைத்தொடர்ந்து தமிழ்நாட்டில் மதக்கலவரங்கள் ஏற்பட்டால், நான் அதற்கு பொறுப்பல்ல. நீர்தான் மூலகாரணம்.

மடோனாவை அம்மணமாகப் பார்க்கலாம் என்று கேவலமாகப் பேசியுள்ளீர்கள். செல்வி மடோனா தமிழ்நங்கையாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் மனித இனத்துக்கு இன்றியமையாத தேவைகளில் ஒன்றான சிருங்கார ரசத்தை, சிணுங்காமல் வழங்கிவரும் திருமதி மடோனா போன்றவர்கள், தாய்க்குலத்திற்கு பெருமை சேர்ப்பவர்கள்.

செல்வி மடோனாவை அம்மணமாக பார்க்கும்போது கூட, அன்னை பராசக்தியை பார்க்கும் பாரம்பரியத்தினர் இந்து நண்பர்கள். பரத்தையர் குலம் உயர்ந்த குலம் என்று கருதும் சிலம்புச்செல்வர்கள் நிரம்பிய இணையம் இது. தாங்கள் ஒரு ஆணாதிக்கவாதி என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. ஆனால், தாய்க்குலத்தை அவதூறாகப் பேசுவதற்கு இணையம் உகந்த இடமன்று.

‘அட மின் வருடிங்க அய்யங்காரே’ என்ற உங்களது கூற்றில் தொனிக்கும் இளக்காரத்தை ஆட்சேபிக்கிறேன். அந்தணர்களுக்கு மரியாதை செய்யாவிட்டாலும் பரவாயில்லை. ஆனால், மகாலட்சுமி – மடோனா – அம்மணம் – வருடுவது – அய்யங்கார் என்று வேண்டுமென்றே சங்கிலித்தொடர் போல அமைத்து நக்கல்செய்வது உங்களைப் போல படித்தவர்களுக்கு அழகல்ல. மனித இனம் இவ்வளவு தூரம் முன்னேறி வருவதற்கு காரணம் கல்விதான். ‘எழுத்து அறிவித்தவன் இறைவன் ஆகும்’ என்று படித்ததை மறந்திருக்க மாட்டீர்கள் என்று நம்புகிறேன். நமது சாஸ்திரங்களை இத்தனை காலமாக பேணிக்காத்து, தமிழர்கள் இன்று உலக அரங்கில் வெற்றிநடை போட வைத்த எங்களுக்கு தாங்கள் நன்றி பாராட்டும் விதம் இதுதானா? நன்றி மறப்பது நன்றன்று!

என்னைக் கையெடுத்துக் கும்பிடுங்கள் என்று இதுவரை நான் உங்களிடம் கேட்டதில்லை. என்னை ஒரு சக மனிதனாக நினைக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்றுதான் கேட்கிறேன். இல்லாவிட்டால், மீண்டும் பழையபடி கற்காலத்துக்கே செல்ல நேரிடும் என்பதை நினைவு கொள்ளுங்கள். ஆனால், ஒன்று மாத்திரம் உறுதியாகச் சொல்லுகிறேன். தமிழனின் வளர்ச்சிக்கான ஆக்கபூர்வமான எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வதை விட்டுவிட்டு, ‘பார்ப்பனன் – பார்ப்பனன் அல்லாதவன்’ என்று குறுகியநோக்கு வட்டத்துக்குள்ளேயே காலமெல்லாம் கும்மியடிக்கும் உங்களைப் பார்த்து பரிதாபப் படுகிறேன்.

ஆனால், சிறியவர்கள் செய்யும் தவறுகளை எல்லாம் பெரியவர்கள் மன்னிப்பது சம்பிரதாயம். அதன்படியே பெரியார் ரங்கபாஷ்யம் அவர்கள் தாங்கள் செய்த குற்றங்களை எல்லாம் மன்னித்துவிட்டு, உங்களுடன் பரிவுடன் ஸ்நேகம் செய்ய இஷ்டப்படுகின்றார் என்பது தங்களுக்குத் தெரியும். தேடிவந்துள்ள இந்த அரிய சந்தர்ப்பத்தை தக்கவைத்துக் கொள்ளுவதுதான் விவேகம்.

இன்னுமொரு விசயம். நண்பர் சுலைமானுக்கு அமீரக நாட்டு நண்பர்கள் மத்தியில் மரியாதையும் செல்வாக்கும் உள்ளதாகத் தெரிகிறது. ஜாதிமத பேதங்களைக் கடந்து உறுப்பினர்கள் அவரது சொல்லுக்குக் கட்டுப்படுகின்றார்கள் என்றால், இவர் ஏதோ காட்ஃபாதர் மாதிரித்தான் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றார் என்று நினைக்கிறேன். நமக்கு இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு.

சுலைமான் விசுவாசிகள் எல்லோரையும் மொத்தமாக, பெரியார் ரங்கபாஷ்யம் கூட்டணிக்கு கொண்டுவரும் திருப்பணியில், ராமபிரானுக்கு அணில் ஓடி ஓடிச்சென்று உதவியதுபோல, தாங்களும் முடிந்ததைச் செய்யவேணும். சுலைமான் உங்கள் மேல் பாசம் வைத்திருக்கின்றார் என்பதனை இணைய நாட்டில் எல்லோரும் அறிவர். இந்த அனுகூலத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு நீங்கள் அவரிடம் தூது செல்ல வேண்டுகிறேன். தேவைப்பட்டால், நானும் சூட்கேசுடன் வருகிறேன்.

அந்த புண்ணிய பூமி அமீரக நாடுகளிலும் கூட, ஆசிப் மீரான், பரமேஸ்வரன், அரசு, பயசுன்னு சில முரண்டு ஆசாமிகள் இருப்பதாக தகவல் வருகின்றது. அவர்கள் நமது கேம்ப்புக்கு வந்தாலும், உட்கட்சி பூசல், ரகளை போன்ற வம்புதான். அவர்கள் டாக்டர் தத்துவராயர் லோகநாதன் கூட்டணிக்கே சென்றுவிட செய்வோம். அங்கே போனால், தத்துவராயருடன் குரங்குகள் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி விளையாட்டுக்களில் மெய்மறந்து நம்மை நிம்மதியாக ஆளவிடுவார்கள்.

டெல்லி சென்றுள்ள பெரியார் ரங்கபாஷ்யம் அவர்கள் இரண்டு நாட்களில் திரும்பிவிடுவார். வந்தவுடன் ஒரு சமபந்தி போஜனம் நடத்துவதற்கு அவசரமாக ஆட்களைச் சேகரிக்க உதவுவீர்கள் என நம்புகிறேன். பெரியார் விசுவாசியான தங்களுக்கு, பெரியாரின் வாரிசு ரங்கபாஷ்யம் அவர்களை சந்தோசப்படுத்த இது ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம்.

அன்புள்ள
மணி சுவாமிநாதன்

3. Story of Ramanujar :: ரங்கபாஷ்யம் பஞ்சாபகேசன் – 5 ஜனவரி மாஷம் , கி.பி. 2000

பெருமதிப்பிற்குரிய இணைய நண்பர்களே!

அநேக நமஸ்காரத்துடன் அடியேன் ரங்கபாஷ்யம் எழுதிக்கொள்வது. இப்பவும் நானும் கிருஷ்ணவேணியும் ஸ்ரீமத் ஆச்சார்யாள் கிருபையால் ரொம்பவும் ஷேமமாய் இருந்து வருகிறோம். உங்கள் எல்லோருடைய ஷேமபலன்களையும் அடியேன் தெரிந்து கொள்ள பிரயாசையாய் இருக்கிறேன்.

உலகத்திலேயே மிகவும் பழைமையான மொழி சம்ஸ்கிருதம். ஆல விருட்ஷம் எப்படி ஆயிரம் விழுதுகள் விட்டு, ஒவ்வொன்றும் ஒரு மரமாக உருவெடுக்கும் போது, அந்த மூல விருட்ஷமானது, தான் பெற்ற குழந்தைகளின் வளர்ச்சியைப் பார்த்துப் பூரிப்படையும் ஒரு தாயைப் போலவே மகிழுமோ, சம்ஸ்கிருதமும் அப்படித்தான். விழுதில் புறப்பட்ட அந்த மரங்கள் வானைத்தொடும் வகையில் வளர்ந்து பரவி இருக்கும் போது, மூல விருட்ஷத்தை தேடினால், கஷ்டப்பட்டுத்தான் பார்க்கமுடியும். சம்ஸ்கிருதமும் அப்படித்தான்.

சமஸ்கிருதத்தை மாதிரியே, இந்துமதமும் உலகத்திலேயே பழைமையான ஒன்றாகும். மதங்களுக்கு எல்லாம் அதுதான் ஆல விருட்ஷம். பெண்களுக்கு தாய் என்ற அந்தஸ்தைக் கொடுத்து, அவர்களை சக்தியின் பீடமாக போற்றிய மதம் இந்துமதம். அதனாலேயே இந்துமதம் இன்றும் உலகளவில் உயர்ந்த மதமாக விளங்குகிறது.

ஆதிகாலத்தில், இந்து மதத்தில் சரிவர ஒழுக்கம் பேண முடியாதவர்கள், வேதங்களும், சாஸ்திரங்களும் (B, C+, C, F கிரேடுகள்) தெரியாததால் சமுதாயத்தில் அந்தஸ்து குறைந்தவர்கள், மது, மாது போன்றவற்றில் நாட்டம் கொண்டவர்கள், இப்படியானவர்கள் எல்லாம் கட்டுப்பாடான இந்துமதத்தில் இருந்து துரத்தியடிக்கப் பட்டார்கள். களையெடுக்கப்பட்ட இந்த அதிருப்தியாளர்கள் ஆரம்பித்து வைத்தவைதான் உலகத்தில் உள்ள மற்ற மதங்கள். புத்த, சமண மதத்தினர், முகலாயர்கள், ஆங்கிலேயர்கள் எல்லோரும் செய்த கலகங்களினால், இந்துமதம் இன்று சற்று தூசிபடிந்து மங்கி இருக்கிறது.

இன்று இந்துமதத்தைப் பார்த்து நிறையப் பேர் பரிகாசம் செய்கிறார்கள். அவர்களைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை. இந்தக் காலத்துப் பிள்ளைகளுக்கு இந்துமதத்தைப் பற்றி சரியாக போதிக்கவேயில்லை. அதனால் தான், தமிழ் அரசன் போன்ற சிறுவர்கள் உன்னதமான நமது இந்து மதத்தைப் பற்றி, அவதூறாக பேசுகிறார்கள். இவர்களுக்கெல்லாம் இந்து மதத்தின் பெருமையைப் பற்றிச் சொல்லவேண்டுமானால், ஆயுள்காலம் தான் பத்தாது. இருந்தாலும் தமிழ் அரசன் மாதிரியான நாஸ்திகர்களை திருத்தி நல்வழியில் கொண்டு செல்லும் கட்டுரைகளை இங்கே எழுதுவது என் போன்ற பெரியவர்களின் கடமையாகும்.

நான் என் பங்குக்கு இந்து மதத்தலைவர்களுள் மிகவும் வித்தியாசமானவரான வைஷ்ணவர் ராமானுஜரைப் பற்றி உங்களுக்கு வழங்கப் போகின்றேன். ராமானுஜர் வரலாறு நிறையப் பேருக்கு சரியாகத் தெரியாது. அவர் செய்த சமயச் சீர்திருத்தங்கள் ஏராளம். ராமானுஜரை உதாரண புருஷனாகக் கொண்டுதான், பாரதியார் தீண்டத்தகாதவர் ஒருவருக்கு பூணூல் அணிவித்தார். இப்போது காஞ்சிப் பெரியவர்களை தமிழ் அரசன் திட்டுவது போலவே, அந்தக் காலத்தில் ராமானுஜரை திட்டியவர்களும் ஏராளம். மதப்பணி என்றால் சும்மாவா?

சோழர்கள், ஹொய்சளர்கள் மற்றும் குறுநில மன்னர்கள் பலரின் அன்பும், ஆதரவும் சந்தேகமும், வெறுப்பும் பகையுமாக மாறி மாறி வாங்கிக்கட்டிக் கொண்ட ஒரு இலக்காக அவதிப்பட்டார். அந்த அவதியிலும் நூறு வயதிற்கும் மேலாக ஆரோக்கியத்துடன் வாழ்ந்து மதச்சேவைகளை ஆற்றினார். இவரைக் கண்டதும் வில்லினால் அம்பு போடவேண்டும் என்று சோழமன்னன் ஒரு காலத்தில் 144 தடை உத்தரவே இட்டிருந்தான். இதற்கு பயந்து, ராமானுஜர் மைசூரில் தலைமறைவாக வெகுகாலம் வாழ்ந்துவந்தார். சந்தனக் கடத்தல் வீரப்பன் மாதிரி தலைமறைவாக வாழ்ந்து போதிலும், அவனைப் போல கோழையாக வாழ்ந்ததில்லை. சரணடையப் போகிறேன் என்று சொல்லி எந்தக் காலத்திலும் அவர் யாருக்கும் கேசட் அனுப்பியதாக வரலாற்றில் சான்றே கிடையாது.

அவர் கொண்டுவந்த மதச் சீர்திருத்தங்களினால், இந்து மதமே புது உயிர் பெற்றது. அந்த மறுமலர்ச்சியுடன், மத நல்லிணக்கத்திற்கும் வித்திட்டது. இன்று கிறிஸ்மஸ், ரம்ஜான் போன்ற பண்டிகைகளின் போதும் நோன்புகளின் போதும் அன்னிய மதத்தினருடன் ஜெயலலிதா, கருப்பையா மூப்பனார், கருணாநிதி போன்றவர்கள் சமபந்தி போஜனம் செய்கிறார்கள் அல்லவா? இந்த சம்பிரதாயத்தை முதலில் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தவரே ராமானுஜர்தான்.

காவிரிக் கரையில் உள்ள ஸ்ரீரங்கத்தை என்றும் நிலைக்கும் வைஷ்ணவத் தலைநகராக அமைவதற்கு அன்றே வித்திட்டார். உயர்வு, தாழ்வு அற்ற, மதங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட ஒரு நல்லிணக்க நகரமாக ஸ்ரீரங்கம் விளங்கியது என்றால் மிகையாகாது. ராபர்ட் கிளைவும் நவாப்பும் பகல் முழுவதும் கொலைவெறியுடன் கடும்போர் புரிவார்கள். ஆனால், கதிரவன் விழுந்து களைத்துப் போன அந்திப்பொழுதில் இருவரும் ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் தான் நட்புடன் தியானம் செய்து ஓய்வு கொள்ளுவார்கள். பரம வைரிகளுக்குக் கூட சாந்தம் கொடுக்கும் மகிமை வைஷ்ணவத்துக்கு இருந்தது. இதைப் பற்றி ஆழ்வார்கள் மிக அழகாக பாடியிருக்கிறார்கள்.

‘கரையான் புத்துக்கட்ட’ என்றெல்லாம் மீண்டும் திட்டி என்னை எழுதவிடாமல் செய்யாதீர்கள். உங்களுக்கு நல்லதே செய்ய வேண்டும் என்று ஆசைப்படுபவன் நான். விரைவில் ராமானுஜர் வரலாற்றை தொடர்கதையாக வழங்கப் போகிறேன். விறுவிறுப்பான இந்த பக்தி அமுதத்தை ரசிக அன்பர்கள் எல்லோரும் பருகி, ஆனந்தப் படுமாறு அடியேன் வேண்டுகோள் விடுக்கிறேன்.

எம்பெருமான் திருவருள் எல்லோருக்கும் நிச்சயம் உண்டு.

அடியேன்
ரங்கபாஷ்யம்

4. ரங்கண்ணா ராமன்

இணைய அனபர்களே,

வணக்கம். ரங்கபாஷ்யம் பஞ்சாபகேசனுக்கும், அம்ப்ரோஸ் செபஸ்தியானுக்கும் ஏதேனும் ரகசிய சம்பந்தங்கள் உள்ளனவா என்று கடிதங்கள் வந்தவண்ணம் உள்ளன. அப்துல்காதருக்கும், அமாவாசைக்கும் உள்ள சம்பந்தம்தான் இந்த இரண்டு பேரிடையேயும் உள்ளது.

ரங்கபாஷ்யக் குழு, அம்ப்ரோஸ் செபஸ்தியான் என்ற பினாமி பெயரில், மலேசியாவில் ஒரு கிளை நிறுவனம் நடத்துகின்றது என்று வேண்டப்படாதவர்கள் நிறையப் புரளிகள் கிளப்புகின்றனர். கேட்க நன்றாக இருக்கின்றது என்ற ஒரே காரணத்துக்காக உண்மைக்குப் புறம்பான இந்த வதந்திகளை நம்பிவிடாதிர்கள்.

இதன் மூலம் சகலருக்கும் தெரிவிப்பது என்னவென்றால், எங்கள் ரங்கபாஷ்யக் குழுவுக்கும், அம்ப்ரோஸ் செபஸ்தியான் என்ற பெயரில் மலேசியாவில் கேம்ப் அடித்துக்கொண்டு இயங்கும் ஒரு வர்த்தக ஸ்தாபனத்துக்கும் எந்த ரகசிய வியாபார உடன்படிக்கைகளோ, கொடுக்கல் வாங்கலோ, கைம்மாறு, கால்மாறோ கிடையாது.

அம்ப்ரோஸ் நிறுவனர்களும், ரங்கபாஷ்யக் குழுவும் திரைகடலோடியும் திரவியம் தேடச்சென்ற கொள்ளைப்பட்டாளத்தின் இரண்டு மாலுமிக் கூட்டங்களே! மற்றபடி, தமிழ் இணையம் என்ற துறைமுகத்தில், தேவை ஒருமிப்பால் நங்கூரம் பாய்ச்சிய இரண்டு கப்பல்களே! இந்த இரண்டு நிறுவனங்களையும் சம்பந்தப் படுத்தி சந்தேகிப்பது, மொட்டைத்தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சுப் போட்டுப்பார்க்க முயற்சிப்பதாகத் தான் உள்ளது.

அவர்கள் வேறு. நாங்கள் வேறு. எங்களது கொள்கை, குறிக்கோள்கள் வேறு. மேலும், எங்களுக்கு பேய் பிசாசு, பில்லி சூன்யம், பச்சை மூங்கில், சுட்ட கோழி, அவுச்ச முட்ட, ஆறுமுழக் கயிறு, பட்ட சாராயம், சுருட்டுக் கட்டு, உடம்புல சாம்பல், இடுப்புல உடுக்கை இவற்றில் எங்களுக்கு நம்பிக்கை (நம்பிக்கை என்று சொல்வதை விட தொழில்ஞானம் என்றுகூட சொல்லலாம்) கொஞ்சமும் கிடையாது. வெறும் Y2K programming க்குக்கே தகிடுதத்தம் போடுகிறோம். மேலும், முனீஸ்வர – சனீஸ்வர சகோதரர்களின் ஏகோபித்த ஆசீர்வாதமும் எங்களுக்கு பக்கபலமாக கிடையாது. நிலைமை இப்படி இருக்கும்போது, எந்த அடிப்படையில் நாங்கள் இந்த லைனுக்கு துணிந்து வரமுடியும்?

மேலும் தொகுதி பங்கீடு பற்றி பேச, இப்போது என்ன அவசரம் வந்துவிட்டது? முதலில் மூப்பனார், ஜெ-சசிகலா, பாமக ராமதாஸ், வைகோ இவர்கள் ஒருசுற்று பேச்சுவார்த்தை நடத்திமுடிக்கட்டும். அப்போது யாருடன் கூட்டணி வைப்பது என்பது பற்றி யோசிக்கலாம்.

மற்றபடி, நான் மூப்பனாரையும், ஜெ-சசிகலா சகோதரிகளையும் சந்திக்கச் சென்றது, முறையே மரியாதை நிமித்தமாகவும், (எனது) தொழில் நிமித்தமாகவும் தான். இனிமேல் உங்களுக்கு, தான்தோன்றித் தனமாக கிளம்பிவரும் புலால் கனவுகளுக்கும், கற்பனைகளுக்கும் நான் பொறுப்பல்ல.

அன்புடன்

விசேஷ நிருபர்
ரங்கண்ணா ராமன்

5. உள்ளிவாயன் பெருங்காயடப்பா :: உலகமாதா வாத்து (டெடிகேட்டட் டு ஆல் திண்ணை ரைட்டர்ஸ்)

யுகம் புரண்ட புருஷன் அவம் திரண்ட கருடன்
சூக்மதாரி அடங்காப்பிடாரி இயமம் நியமம்
சோதிடம் சொல்லா நித்ய ஞான கோவணதாரி
காட்டாரி மலையாளபகவதி வேதசகாயி
சின்னக்கருப்பி மஞ்சுள நாட்சி
சரணவ மால ராஜநாயகி அம்மா நரநர
பாவி கந்த சிவம் இடப்பாகி ஜிலேபி
குலேபகாவலி ஆதரி நீயெனை
அம்மா படிந்தேன் சரணம்
ஹரி போல் ராம் ராம்
கோவண்ணப்பால் ராம நமோ நமோ
மலமறு ராட்ஸசி சூத்திரதாரிதன்
சூல்தரு மோகி சரவணத்தாயே
ஜெய ஜெய ஜெய ஜெய
உலகம் வாழ அருள்பொழி மாதா!
___

உள்ளிவாயன் பெருங்காயடப்பா.

மறக்கமுடியுமா?

மூணாம்வகுப்பிலே
மூக்குத்தோண்டியதை
மறக்கமுடியுமா?

வீடுபெருக்கும்
முனியம்மாவைப் பார்த்து
விஸில் அடித்ததை
மறக்கமுடியுமா?

ஆத்தங்கரையிலே
அல்வா அவுக் அவுக்கின்னு தின்னு
பேதியாகி கோரைப்புல்லு பின்னாடி
குந்தினதை மறக்கமுடியுமா?

ஏழாம் கிளாசு வாத்தி
இங்கிபிலீஸ¤ கத்துத்தந்தக்கா,
எலந்தைப்பழம் தின்னதை
மறக்கமுடியுமா?

சினிமா போய்
இரவிலே சைக்கிளிலே
நிலவிலே திரும்பி வந்ததை
மறக்கமுடியுமா?

இப்போது,
எட்டாத தொலைவிலே
ரிச்மண்டிலே
மண்டிபோட்டு
கம்பியூட்டரிலே
மாங்குமாங்கு
தேங்கா ஸைஸிலே
ஜாவா எழுதினாலும்
இஸ்மயில் பாவா
மூணாம் வகுப்பிலே
மூக்கணாம்ப்பட்டி முனிசிபல் ஸ்கோலிலே
மூக்குத் தோண்டியதையும்
முனியம்மாவையும்
மறக்கமுடியுமா?

அதனால், தீர்மானத்துக்கு வந்தாச்சு.
லே ஆப்போ லேத் வர்க்கோ
ரிச் மண்டு ஜாப்பை விட்டுவிட்டு
மூன்றாம் வகுப்பிலே எலந்தைப்பழம் தின்னு
திரும்ப இங்கிபிலீசு படிக்க
பாபாக்கு ஹாயா விஸில் அடிக்க
கோரைப்புல் கிராமத்துக்குக்
கோவணம் கட்டப் போகிறேன்.

முனுசாமி! முனியம்மா!!
வட் எவர் யு டூ, கிவ் இட் அப்.
பிளீஸ் ரிட்டர்ன் பக் டு
யுவோர் பழைய பாத்திரம்.

ஜாவாவே உன் உப்பு வாய்க்கு
ஒரு மூட்டை அல்வா.

கண்டினியூட்டி ஸாட்!
டேக் டென் டு த பவர் இன்பினிட்டி!
ஆக்ஸன் பிளீஸ்!!

6. ரங்கண்ணா ராமன் :: கிடா எப்படி வெட்டுவாங்க!

வணக்கமும், வாழ்த்துக்களும். உங்களது சிந்தையிலிருந்து மந்தை, மந்தையாக வெளிப்படும் விந்தைகளை எண்ணிப்பார்க்கும் போது மெய் சிலிர்க்கின்றது. மெய் சிலிர்ப்பதைப் பற்றி ரங்கபாஷ்யம் சார் மிக சிங்காரமாக எடுத்துச் சொல்வார். கந்தசாமியின் கிராமத்தில் கிடாவை எப்படி மெய் சிலிர்க்கவைத்து வெட்டுவார்கள் என்று graphic voilence உடன் ஒருமுறை விவரித்திருக்கின்றார். கிடாவை வெட்டும் பூசாரி, கிடாவுக்கு மாலைகள், சந்தனம், குங்குமம் எல்லாம் வைத்துவிட்டு, சாமி கும்பிட்டுவிட்டு, பட்டாக்கத்தியின் கூரான நுனியினால், கிடாவின் கழுத்தில் மெல்ல ஒரு ‘குத்து’ குத்துவான்.

இதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத கிடா, தன்னில் ஏற்படும் involuntary impulse இல் சிலிர்த்துக் கொள்ளும். அந்த சிலிர்ப்பில், கழுத்தில் சரியான பதத்துக்கு விறைப்பு ஏற்படும்; அப்போது பார்த்து பூசாரி பட்டாக்கத்தியை சதக்கென்று ஒரே போடாக இறக்குவான். வெட்டு ஒன்று, துண்டு இரண்டு, ரத்தம் நான்கு (பக்கம்). அந்த ரத்த வெள்ளத்தைப் பார்த்ததும் ஜனங்களுக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி வெறி. மேளக்காரன் உச்சஸ்தாயியில் மேளம் அடிப்பான். சாமி ஆடுபவர்கள் எந்த ஒரு நாட்டிய இலக்கணமும் இல்லாமல் ஆடுவார்கள். சில பெண்கள் சாமி ஆட்டத்துக்கு பின்னணி குரல் கொடுப்பதுபோல, உல்லோல்லோல்லோ என்று ஒருமாதிரியாக நாக்கை உதப்பலாட்டம் போட்டுக்கொண்டே, தமிழ்பாஷை தொடங்கும்முன்னே இருந்த ஏதோ ஒரு முன்னோடி பாஷையில் பாடுவதுபோல பாடுவார்கள். இவற்றையெல்லாம் ரங்கபாஷ்யம் சார் மாதிரியே, வெங்காய ராமசாமி நாயக்கரும் கண்கூடாக நேரில் பார்த்திருப்பார் போலும். அதனால்தான், தமிழ்பாஷையை அப்படி விவரித்திருக்கின்றார்.

நிற்க.

நான் முக்கியமாக சொல்ல வந்த விசயம் இதுதான். நண்பர் கிருஷ்ணனின் வேண்டுகோளின்படி நீங்கள் சிருங்கார ரசம் எழுத ஆரம்பித்ததற்கு நன்றியும் பாராட்டுதல்களும். நியூஜெர்ஸியில் நிர்வாண நடனம் ஆடும் தமிழ் அம்மணிகளின் பேட்டித் தொகுப்புக்களை இணையத்தில் எழுதவேண்டும் என்று எவ்வளவுதான் ஆர்வமாக இருந்தாலும், நேரமின்மை காரணமாக இதுவரையிலும் நிகழவில்லை. நேரம் கிடைக்கும்போது, பேட்டியின் முழுவிவரங்களும் எழுதுகின்றேன்.

இந்த இரண்டு அம்மணிகளின் ஆட்ட விஷயத்தில் மாத்திரம் சாதி பேதம் எதுவுமே கிடையாது.

அம்மனும் ‘அம்மணி’யாகத்தான் ஆடுகின்றாள்.
அம்பாளும் ‘அம்மணி’யாகத்தான் ஆடுகின்றாள்.

அம்மணமாக ஆடி தமிழ் வாலிப வயோதிக அன்பர்களை ஜொள்ளு கொட்ட வைத்து, பரவசத்தின் எல்லைக்கே இட்டுச்செல்லும் இரண்டு தமிழ்ப் பெண்மணிகளில் ஒருவர் அம்மன். மற்றொருவர் அம்பாள்.

அம்மன் சரியான அட்டைக் கருப்பு. நிச்சயம் கந்தசாமி அல்லது குப்பன் மாதிரியானவர்களின் கிராமம் போல தெரிகிறது. பக்கத்தில் போனாலே தமிழ்மணம் (வேறென்ன, கடலைப்புண்ணாக்கு நெடிதான்), போட்டுக் கொண்டிருக்கும் சென்ட்டையும் மீறி, கமழ்கின்றது. அம்மன், அம்மணியாகி ஆடும் ஆட்டமோ, ஒரே டப்பாங்குத்து ரெக்கார்டு டான்ஸ்தான். சில நேரங்களில் கிடாவெட்டும் திருவிழாவில் சாமி ஆடுபவர்களின் ஆட்டத்தை நினைவுபடுத்துவது மாதிரி இருக்கின்றது. பாவம், அவள் என்ன செய்வாள், நம்பிவந்த கணவன் கைவிட்டு விட்டான். வேறெந்த தொழிலும் தெரியாது. வாழ்க்கை சூன்யத்திலிருந்து விடுபட ஆண்டவனாக ஒரு வழியை அமைத்துக் கொடுத்திருக்கின்றான். தனக்கு ஒரு வாழ்க்கை அமைந்து விட்டது என்ற நிம்மதி ஒரு பக்கம் இருக்க, தன்னை நம்பி கிளப்புக்கு வரும் ரசிகர்கள் வாழ்க்கையில் தன்னால் இயன்ற அளவுக்கு சந்தோசம் அளிக்கமுடிகின்றதே என்ற மனத்திருப்தியை, அவளது கண்ணில் இருந்து வழிந்த ஆனந்தக்கண்ணீர் துளிகளே அமைதியாக சொல்லின.

அடுத்து நமது அம்பாள். அம்பாளின் கதையே வேறு. ஆனால் நோக்கம் ஒன்றுதான். அம்பாள் நல்ல வைதீகமான குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர்கள். இன்னமும் ஆச்சார அனுஷ்டானங்கள், பூஜை புனஸ்காரங்கள் எல்லாவற்றையும் கடைபிடிப்பவர்கள். Wall Street இல் பெரிய கம்பெனி ஒன்றில் பொறுப்பான பதவி ஒன்றை வகிப்பவர்கள். சின்ன வயதிலிருந்தே சங்கீதத்தையும் பரதநாட்டியத்தையும், கலாஷேத்திராவில் முறைப்படி கற்றவர்கள். நாட்டிய அரங்கேற்றம் நடத்தி, நிறைய நாட்டியக் கலைநிகழ்ச்சிகளும் உலகெங்கும் டூர் செய்து இந்தியக் கலாச்சாரத்தை பலநாட்டுத் தூதரகங்களின் மூலம் பரப்பியவர்கள்.

அம்பாளின் குடும்பப் பின்னணியில் சோகமென்று எதுவும் கிடையாது. இன்னும் குழந்தைகள் இல்லாவிட்டாலும், நிறைவான திருமண வாழ்க்கை. இவரது திருமணம் காதல் மணம். கலப்பு மணம். கணவர் கலையுணர்வு மிகுந்த ஒரு தலித்து.

கணவரின் பரிபூர்ண சம்மதத்துடனும், கொடுக்கும் உற்சாக மிகுதியாலுமே இந்த அம்பாள் ‘அம்மணி’யானார். இலக்கண சுத்தத்துடன், கலாஷேத்திரா ஸ்டைலில், இவர் நிர்வாணமாக பரதநாட்டியம் ஆடுவது, எனக்குத்தெரிந்து அமெரிக்காவிலேயே முதல் நிகழ்வு என்றுதான் நினைக்கின்றேன். ‘எப்படி உங்களால் இந்த மாதிரி செய்ய முடிகின்றது, அதுவும் இல்லற வாழ்வில் இருந்து கொண்டே?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘பரந்த மனதும், திறந்த மேனியும் இருந்தால், இந்த தொழில் ரொம்ப சுலபம்’ என்றார்கள்.

அலுவலக நேரத்தில்கூட, ஒழுங்காக வேலை செய்யாமல் internet இல் உலா வரும் பொறுப்பற்ற இந்திய சோம்பேறி programmer கள் மத்தியில், ‘செய்யும் தொழிலே தெய்வம்’ என்ற ஈடுபாட்டுடன், சிரத்தையுடன் சிருங்கார ரசத்தைப் பரப்பும் இந்த அம்மனையும், அம்பாளையும் நினைத்தால், கைகூப்பி வழிபட வேண்டும் என்றுதான் தோன்றுகின்றது.

அன்புடன்,

விசேஷ நிருபர்
ரங்கண்ணா ராமன்

7. ஒட்டக்கூத்த ராயன்

சாந்த சொரூபன் தகர டப்பா (Tin Drum) என்கிற மொழியியல் அறிஞரைத் தெரியாதவர்கள் தமிழ் இணைய உலகில் வெகுசிலரே எனலாம். அவர் எழுதுவதை நிறுத்தி ரொம்ப காலம் ஆகிறது என்பது தெரிந்த விசயம் தான்.

ஆனால், உங்களை எல்லாம் மகிழ்விக்க தமிழ்நெட்டில் இப்போது புதிதாக உள்ளிவாயன் பெருங்காய டப்பா (Hing Drum) என்கிற பாபாஜி அவர்கள் எழுந்தருளியிருக்கின்றார். அவரது வருகை நாம் எல்லோரும் பெற்ற பெரும்பாக்கியமே எனலாம்.

பொதுவாக, துணுக்குப் படிப்பவர்கள், ஒருவித மெத்தனமான ரிலாக்ஸ்டு மனதோடு படிப்பார்கள். அவர்களே, கவிதை என்று ஒன்றைக் கையில் கொடுத்தால், ஏதோ அட்டென்ஷனில் தேசிய கீதத்தைக் கேட்பதுபோல, பீடத்தில் வைத்து சூடத்தைக் கொளுத்தாத குறையாக, பயபக்தியோடு ரொம்பவே மரியாதையோடு படிப்பார்கள். இது சகஜம். மரபுக்கும் கவித்துவத்திற்கும் நாம் கொடுக்கும் மரியாதையின் அடையாளமே அது.

பெருங்காய டப்பாவின் கவிதைகள், தமிழினத்தை சீர்திருத்துவதற்காக எழுதப்பட்டவை என்பதற்கு எந்தவித ஆதாரமும் இல்லை. எனவே, பெருங்காய டப்பாவின் கவிதைகளை படிப்பதற்கு முன், “மனசே, ரிலாக்ஸ் ப்ளீஸ்” என்று சொல்லிவிட்டு, துணுக்குப் படிப்பதுபோல, ஜாலியாக ரசித்துப்படியுங்கள். அதில் வரும் சத்தமும் சந்தமும் தானாகவே உங்களை ஆட்கொள்ளும்.

பெருங்காய டப்பாவின் மூன்று கவிதைகளை இன்று அனுப்புகிறேன். மற்றவற்றை இன்னொரு நாள் அனுப்புகிறேன். உங்களது விமரிசனங்கள் எதனையும் தாங்கும் வலி மை பெருங்காய டப்பாவுக்கு உண்டு என்று நம்பலாம். “வாசமில்லா டப்பாயிது… வசந்தத்தைத் தேடுது…” என்று பாடினாலும் அசமந்தமாகக் கேட்டுக்கொள்ளும்.

எதையும் தாங்கும் இதயம்கொண்ட டப்பாயிது; எளிதில் நொறுங்கிப் போகா டப்பாயிது; வெள்ளத்தால் அழியாத, வெந்தணலால் வேகாத, மோப்பக் குழையா பெருங்காய டப்பாவே!

அன்பன்
ஒட்டக்கூத்த ராயன்

டிஸ்கிளெய்மர்: பெருங்காய டப்பாவுக்கும் ரங்கபாஷ்யக் குழுவுக்கும் கொடுக்கல் வாங்கலோ, பிறிதொரு சம்பந்தமோ கிடையாது.

8. தகர டப்பா :: பண்ணையார் குடும்ப சரித்திரம் அல்லது மோகினிப் பித்தர்கள் மர்மம்

அம்புரோஸின் பொறுப்பற்ற பில்லி சூன்ய மந்திரங்கள் நாட்டில் இவ்வளவு பாதிப்பை இளைஞர்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தும் என்பதை யாருமே எதிர்பார்த்திருக்க முடிந்திருக்காது. இத்தனைக்கும் தமிழ்நெட்டின் பிரபல்ய one-line comedian, மதிப்பிற்குரிய செல்லையா திரு அவர்கள் ‘உள்ள ஆபாசமா?’ என்று வினவி எச்சரித்தும்கூட, மக்கள் இந்த மயக்க வலையில் சிக்குவது மிகவும் வருந்தத்தக்கதே.

சுலைமான் போன்ற இளைஞர்கள் இந்த மாதிரி மோகினி மந்திரங்களுக்கு, தேடி வந்து விழும் விட்டில்பூச்சி மாதிரி முதற்பலி ஆவர் என்பது எதிர்பார்த்ததே. ஆனால், விவேகம் மிகுந்த சுவாமிநாதன் கூட நிதானத்தை இழந்து வாழைத்தோப்பு தரும் கிறக்கத்தில் தம்மை அர்ப்பணித்து விட்டது எம்மை அதிர்ச்சியடையச் செய்கின்றது. தமிழர்களாகிய நாம் இந்த கிறக்கத்தில் இருந்து விடுபட வேண்டும். இந்த நேரத்தில்கூட, நமது கொடுக்காப்புளிப் புலவர் தமிழ் அரசன் அம்புரோஸுக்கு சரியான பதிலடி ‘கொடுக்கா’மல் அசமந்தம் காத்தாரென்றால், அது அவர் வெறும் கொடுக்கா ‘புலி’ புலவர்தான் என்பதை ஊர்ஜிதம் செய்ததாகி விடும்.

சுவாமிநாதனுக்கு இதில் என்ன சம்பந்தமோ எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், வேண்டுமென்றே அவர் உண்மையில் நடந்ததை மாற்றி எழுதியிருக்கின்றார். பவுர்ணமி அன்று வந்தது சின்னவீட்டுக்கு சென்று கொண்டிருந்த பண்ணையார் அல்ல. பண்ணையாரின் மூத்த மகள்தான், நிலாச்சோறு நிறைய தின்றுவிட்டதாலும், ஏப்பம் வராமல் அவஸ்தையாக இருந்ததாலும் வாழைத்தோப்புப் பக்கம் வாக் போனாள். அங்கே மோகினிக்காக காத்திருந்தவர் (அவ’ர்’ யாராயிருந்தாலும் நமக்கென்ன, அவர் நமக்கெல்லாம் பரிச்சயப் பட்டவர், வேண்டியவர் என்பதால் மரியாதை கொடுக்க வேண்டியதாயிற்று, அவ்வளவுதான்), பண்ணையார் மகளை மோகினி என்று நினைத்து ஆசையாய் ஒடினார். அவரைப் பார்த்ததும் ‘பேயாக இருக்குமோ?’ என்று மிரண்ட அந்த பெண் கூச்சலிடவும், ஊரே திரண்டுவிட்டது. ஆனால் அவர்கள் இந்த பெண்ணின் கதையைக் கேட்காமல், அது அவளது கள்ளக் காதலன் என்று பஞ்சாயத்து செய்து, அவருக்கு மொட்டையடித்து, கரும்புள்ளி, செம்புள்ளி மற்ற மரியாதைகள் எல்லாம் கச்சிதமாக செய்து கழுதையின்மேலேற்றி ஊர்வலமும் அனுப்பி வைத்தனர்.

இந்த அவமானம் தாங்காமல் பண்ணையார், மூங்கில், உயிர்க்கோழி, 18 முட்டை, ஆறுமுழக்கயிறு (அதுதான், தெரியாதவர்களுக்கென்று அம்புரோஸ் ஒரு சரக்குப் பட்டியலே போட்டுக் கொடுத்திருக்கின்றாரே) சகிதமாக புளியமரத்துக்குப் போய் சுருக்குப் போட்டு செத்துவிட்டார். பண்ணையாருக்கு ரெண்டு மகள்கள். அந்த பெண்களுக்கு எதிர்காலம் திடீரென்று சூன்யமாகி விட்டது. ஜே ஜே என்று வாழ்ந்த பண்ணையாரின் குடும்பம் ஒரு பாதகரின் அற்ப மோகினிப் பைத்தியத்தினால், நடுத்தெருவுக்கு வந்துவிட்டது. காலமெல்லாம் தீராத அசிங்க முத்திரை, அந்த அக்காப் பெண்ணின்மேல் குத்தப் பட்டுவிட்டது.

பாரிவள்ளல் புதல்விகள் கதை உங்களில் எத்தனை பேருக்கு ஞாபகம் இருக்கின்றதோ, தெரியாது. ஆனால், இந்த பெண்களின் கதையும் அங்கவை, சங்கவை சகோதரிகள் கதையாகத் தான் ஆகிவிட்டது. இனிமேல், எந்த சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னன் (கொடுக்காப்புளி மன்னன் என்று வாசிக்கவும்) இவர்களை பெண்கேட்டு வந்து மணம்முடிக்கப் போகின்றான். ஆகவே அவர்கள் சோகத்தில்,

அற்றைத் திங்கள் ‘அவ்வெண்ணிலவில்’
எந்தையும் இருந்தார், தோப்பும் இருந்ததுவே

என்று திரும்ப திரும்ப அந்த பவுர்ணமி நாளையே நினைத்துப் புலம்பிக் கொண்டிருக்கின்றனர். பாவம், கபிலர் மாமாதான் தள்ளாத வயதிலும் கூட பொறுப்பேற்று வரன் தேடிக்கொண்டிருக்கின்றார்.

இந்தப் பெண்களின் வீடு, சொத்து, பத்து, வாழைத்தோப்பு எல்லாம் போய்விட்டது. அக்காப் பெண் வாழ்க்கையில் பிடிப்பே இல்லாமல் சுரத்தில்லாமல் நடைப்பிணம் போல் காலம்தள்ளுகின்றாள். தங்கைய்யோ அக்காவுக்கு நேர்ந்த கதியை நினைத்து உருகி அழும் அதே வேளையில், தனது கடமையுணர்ச்சியோடும் நெஞ்சுரத்தோடும் அக்காவைத் தேற்றி பழையதை மறந்து எதிர்கால வாழ்க்கையை இனிமையாக வாழவேண்டும் என்று உற்சாகமூட்டுகின்றாள்.

இந்த சம்பாஷணைகளை சிம்பாலிக்காக, அக்காக்காரி ‘வாழலை, வாழலை…’ (வாழ இல்லை) என்று தெருவில் கூவி வாழை இலை விற்பதும், தங்கையோ, ‘வாழக்கா, வாழக்கா…’ (வாழ் அக்கா) என்று கூவி வாழைக்காயை விற்பதுவும் வாடிக்கையாகி விட்டது.

பண்ணையார் குடும்பம் வாழைத்தோப்போடு கொடிகட்டி வாழ்ந்த காலம் போய், ஒரு மோகினிப்பித்தரால், சின்னாபின்னமாகி பரிதாப நிலைக்கு தள்ளப்பட்ட கதையை ‘வாழக்கா’, ‘வாழலை’ என்ற ரெண்டே வார்த்தைகளில் சொல்லிக்கொண்டு செல்லும் அக்கா-தங்கையைப் பார்க்கும் ஊர்மக்களுக்கு கண்கள் குளமாகி, நெஞ்சே பிளப்பதுபோல இருந்தது.

!
!
!
!

பண்ணையாருக்காக ஒரு நிமிட மௌன அஞ்சலி செலுத்தும்

தகர டப்பா

9. சாந்தி தங்கராஜன்

நீங்க இங்க எழுதறதுல ரொம்ப சந்தோசம். இந்த மாதிரி ஒரு கம்பெனிக்காகத்தான் ரொம்ப நாளா ஏங்கிக்கிட்டிருந்தேன். நீங்க ஒண்ணு கவனிச்சீங்களா, இங்க எழுதறதுல முக்காலே அரைக்காவாசிப் பேர் எல்லாருமே ஆம்பளைங்க தான். என்னத்தத்தான் மாஞ்சி மாஞ்சி இந்த இன்டர்நெட்டைக் காட்டி மாயறாங்களோ, நமக்கு வீட்டு வேலைகளுக்கே நேரம் பத்தமாட்டேங்குது. கழுதை கெட்டா குட்டிச் சுவர்ங்கற மாதிரி, எந்நேரமும் இன்டர்நெட்டுத்தான் அவருக்குப் பெரிசாப் போச்சு. இப்ப வந்தவங்க எல்லாரும் WALL STREET ல போயி உத்தியோகம் பார்த்து கை நெறய சம்பளம் வாங்கறாங்க. இவரு இன்னமும் இந்த little WALL (குட்டிச்சுவர்) STREET ஐயே சுத்தி சுத்தி வந்திக்கிட்டு இருக்காரு. எங்களுக்கு எப்பத்தான் விடியப் போகுதோ?

ரங்கண்ணாவுக்கு நீங்க நறுக் நறுக்குன்னு பதில் வெட்டற ஸ்டைல் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. தட்டிக்கேட்க ஆளில்லைங்கற (ஆக்சுவலா பொம்பளைங்க இல்லைங்கற) தைரியத்துலதானே, அவரும் டிப்பிக்கல் ஆம்பளை மாதிரி இவ்வளவு இளக்காரமா எழுதறாரு. பரவாயில்லை, விட்டுத்தான் பிடிப்போமே. அவரும் அவரோட ஜால்ரா வெட்டியாப் போனவனும் என்னதான் சொல்ல வர்றாங்கன்னு ஒரு கை பார்த்துருவோம். Let us hear it from the horse’s mouth ன்னு சொல்லுவாங்களே, இந்த லொள்ளு பிடிச்ச ஜொள்ளுக் குதிரைங்க, நம்ம கிட்ட கொள்ளுவா கேட்குது? கேக்கட்டும், கேக்கட்டும், போகப் போக நாம அவங்களுக்கு அல்வாவே கொடுப்போம்.

அந்தம்மா கிருஷ்ணவேணி மாமியோட முகராசிக்காகத் தான் நானும் ரங்கபாஷ்யக் குழுவுல சேர்ந்து எழுதவே ஒத்துக்கிட்டேன். அதுக்காக ரங்கண்ணாவையோ, குப்பனையோ குறை சொல்லறதா அர்த்தம் இல்லை. ஆண் வர்க்கத்துக்குன்னே உள்ள குறுக்கு புத்தி அவங்களை விட்டு எங்க போகும்? அதைத் தப்பா பெருசா எடுத்துக்கல்லேன்னா, மத்தபடி எங்க டீம்ல எல்லாரும் ஜாலியான ஆளுங்கதான். அதுவும் ரங்கண்ணா ரொம்ப தமாஷா பேசுவார். எல்லாருக்கும் இன்ஸ்பிரேஷனா இருக்கும். வெட்டிக்கு வாய் அதிகம். டீம்ல யாரும் அவனைக் கண்டுக்கறதேயில்லை. அதான், இங்க வந்து உங்களை எல்லாம் அறுக்கறான்.

ஆமா, தேங்க்ஸ்கிவ்விங்க்கு என்ன செய்யப் போறீங்க? எங்கயும் போறீங்களா…? நாங்க இந்த வருஷம் வீட்டோடத்தான். எங்க வீட்டுக்காரரோட கிளாஸ்மேட் நண்பர் ஒருத்தரு குடும்பத்தோட எங்க வீட்டுக்கு வர்றாங்க. வியாழனும் வெள்ளியும் வீட்டோட இருந்து விருந்து சாப்பிட்டுட்டு, சினிமா, ஷாப்பிங்ன்னு பொழுது போயிடும். சனிக்கிழமை நியூயார்க்கை சுத்திப் பார்க்க எல்லாரும் 2 வேன்ல போறோம்.

நாளைக்கு காலையில வீட்டில வெண்பொங்கல், உளுந்தவடை, சேமியா கேசரி. வடைக்கு இந்த MTR mix, GITS mix ன்னு விக்கறான்னே இந்த ரெடிமிக்ஸ் எல்லாம் நமக்கு சரிப்பட்டு வராது. டேபிள்ட்டாப் கிரைண்டர் ஒண்ணு வாங்கி வச்சிருக்கேன். உளுந்து ஊறப்போட்டு, நைஸா அரைச்சி எடுத்து, நெறய shallots உம் கறிவேப்பிலையும், இஞ்சியும் நறுக்கிப் போட்டுத்தான் வடை சுடுவேன். Shallots ன்னாத்தான் உங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்குமே, நம்ம ஊரு சின்ன வெங்காயம் மாதிரி, ஆனா இன்னமும் பெருசா, பருவட்டா இருக்கும். பவுண்டு 2 டாலர் சொல்லுவான், இருந்தாலும் அதைப் போட்டு வடை சுட்டு சாப்பிட்டுட்டீங்கன்னா, வாழ்க்கைக்கும் நாக்கு அதையே நெனச்சி ஏங்கிக்கிட்டிருக்கும்.

அப்பறம் டின்னருக்கு மெயின் ஐட்டம் டர்க்கி. குழந்தைகளுக்கு ஆவன்ல வச்சி, stuffing போட்டு ரோஸ்ட் செஞ்ச டர்க்கி. பெரியவங்களுக்கு வான்கோழி பிரியாணி. தீபாவளி, பொங்கல் நேரத்துல விருதுநகர் நாடார் கடைகள்ல வான்கோழி பிரியாணி ஸ்பெஷல்ன்னு மணக்க மணக்க போடுவாங்களே, அதுகூட தாளிச்சிக் கொட்டின கெட்டித்தயிர்ப் பச்சடியும் சேர்த்துக்குங்க. ஒரு தடவை சாப்பிட்டுட்டு பீடா போட்டாச்சுன்னா, அந்த பிரியாணி மணம் ஒரு வாரத்துக்கு கையை விட்டுப் போகாது. அதே ரெசிப்பியை வச்சித்தான் நாளைக்கு வான்கோழி பிரியாணி செய்யப்போறேன்.

ஆமா, நான் பாட்டுக்கு பிரியாணியைப் பத்தி பேசிக்கிட்டே போறேன். மொதல்ல, நீங்க வெஜ்ஜா, நான்-வெஜ்ஜா, அதச் சொல்லுங்க. நீங்க எழுதற ஜாடைய வச்சிப் பார்த்தா, நீங்க பிராமின்ஸ் போலத் தெரியுது. ஆனா பிராமின்ஸ் ஒண்ணும் பப்ளிக்கா மட்டன் சாப்பிடறது இல்லியே. எங்க ரங்கபாஷ்யம் சார் ஐதிகமான அய்யங்கார்தான். ஆனா, அவர் குடிக்கற விஸ்கியில பாதியைக் கூட பாலமுரளிகிருஷ்ணாவோ, சுருளிராஜனோ தாக்குப்பிடிச்சி சாப்பிட முடியாது. ஆனா ஒண்ணு, கிருஷ்ணவேணி மாமி வீட்டுல மட்டன் வகையறா எல்லாம் புழங்க மாட்டாங்க.

சரி உமா, உளுந்து ஊறிடுச்சுன்னு நெனைக்கிறேன். போயி அரைக்கனும். நெறைய வேலை இருக்கு. அடிக்கடி எழுதுங்க. அப்ப பார்க்கலாமா?

அன்புள்ள

சாந்தி தங்கராஜன்

10. சராசரி குப்பன்

கும்பிடுறேனுங்க. நான் தான் குப்பன், இப்பத்தான் ஊர்ல இருந்து வந்தேன். ஊரா அது, சரியான குப்பக் காடு. தேர்தல் வேலைக்குன்னு நம்மள நல்லா பெண்டு நிமித்திப்புட்டாங்க. வேலை முடிஞ்சதும் ‘அப்ப பார்க்கலாண்டா குப்பா’ன்னு கழத்திப்புட்டாங்க. கட்சி ஆபிஸ்ல இருந்து அப்பப்ப பிரியாணி பொட்டலமும் பாட்டிலும் கொடுத்ததோடு சரி, கைச்செலவுக்கு நாலு காசு தர வக்கில்லாம போயிட்டாங்க.

என் வாழ்க்கையிலே இந்த மாதிரி ஒரு தேர்தலை நான் பார்த்ததேயில்லை. அரசியல் வாதிங்க எல்லாம் ரொம்ப குழம்பிப் போயிருக்காங்க. எதிர்காலம் ஒரே இருட்டா இருக்கறதாவும் பொண்டாட்டி, புள்ளைங்களுக்கு என்ன பதில் சொல்லறதுன்னே தெரியாம திகைக்கறதாகவும் பேசிக்கறாங்க. முன்னாடி எம்ப்பியா இருந்த எங்க பக்கத்து ஊர்க்காரருக்கு இந்தவாட்டி கட்சில்ல இருந்து டிக்கட்டு கொடுக்கல. அவங்க சம்சாரம் ‘போயி கொத்தனார் வேலை செஞ்சாவது நாலு காசு சம்பாதிச்சுட்டு வந்தாத்தான் சோறு’ன்னு சொல்லி விரட்டி அடிச்சிட்டாங்க. பாவம், அவரும் என் கூட சேர்ந்துக்கிட்டு போஸ்டர் ஒட்டுன்னாரு. அமெரிக்காவுக்கு நான் போய் சேர்ந்ததும் பின்னாடியே அவரையும் கூப்புட்டுக்கணும்னு கெஞ்சிக் கேட்டுக்கிட்டாரு. காளிமுத்து மாதிரி இணையத்துல நல்லா அறிக்கை விடுவாராம். நாட்ல நெலம அப்படி இருக்கு. இந்த லட்சணத்துல எம் பையன் மந்திரி ஆயிருவான்னு ஆத்தா வேற ஊரெல்லாம் பொலம்பித் தள்ளறா. சுத்த விவரம் கெட்ட ஆத்தா.

சொந்த ஊர்லதான் செல்வாக்கு இல்லேன்னு ஆயிடுச்சு. ஆனா, எங்க மொதலாளி புண்ணியத்துல குப்பன் கெட்டா அமெரிக்கான்னும் அமஞ்சுடுச்சி பாருங்க. இந்தக் குப்பன் ரொம்ப கொடுத்து வச்சவன் தாங்க. ஆனா இதெல்லாம் பார்க்க எங்க நயினாதான் இல்லே. காமராசு காலத்துலேயே மண்டையப் போட்டுட்டான், பாவம்.

ஆனாலும் இந்த நாலு மாசத்துல அமெரிக்கா ரொம்பத்தான் மாறிப்போயிடுச்சுங்க. எங்க மொதலாளி ரங்கபாஷ்யம் சார் முன்னமாதிரி இல்லே. அவரோட பையன் பார்த்தசாரதியும் மாட்டுப்பொண்ணும் தனிக்குடித்தனம் போயிட்டாங்க. ரொம்ப தூரம் ஒண்ணும் போயிடல்ல, ரெண்டு பிளாக்கு தள்ளிதான். இருந்தாலும் எம் பையன் நான் கிழிச்ச கோட்டைத் தாண்ட மாட்டான்னு இத்தினிநா நம்பிக்கையோட இருந்த கிருஷ்ணவேணி மாமி ஏமாற்றத்துல இடிஞ்சி போயிட்டாங்க. டிப்பிரஷன்லேயே டவுன் ஆகி, புரோசாக் மாத்திரை சாப்புட்டுக்கிட்டு இருக்காங்க. வளர்த்த கடா மார்ல பாயும்னு சொல்லுவாங்க. ரங்கபாஷ்யம் சாரோட பையன் தனிக்குடித்தனம் போனது மாத்திரம் இல்லாம, மொகம்மூடி வேற மாட்டிக்கிட்டு இணையத்துக்கே வந்துட்டதா, நம்ம சர்க்கஸ் வளையாபதி சார் சொன்னாரு. பாவம் எப்படி இருந்த பாஷ்யம் சார் குடும்பம், யார் கண்ணு பட்டதோ, எப்படி ஆயிடுச்சி பாருங்க.

வளையாபதி சாரும் துப்பாக்கி நாயக்கரும் தான் என்னைக் கூப்பிட்டுப் போக ஏர்ப்போர்ட்டுக்கு வந்திருந்தாங்க. பாஷ்யம் சார், கம்பெனியில நெறய பேருக்கு சம்பள பாக்கி வச்சிருக்கறதாகவும், அதனாலதான் இணையத்துல எழுதறத விட்டுட்டாங்கன்னும் சொன்னாங்க. நான் இல்லாத நேரம் வெட்டியா போனவனை, நம்ம பிலிப்பய்யாவுக்கு ஏஜன்ட்டா இர்றான்னு சொல்லிட்டுப் போனேன், அவன் என்னடான்னா அவரை பாடாப் படுத்திட்டான்னு சொன்னாங்க.

என்ன இருந்தாலும், நீங்க வெட்டிக்கு இவ்வளவு தூரம் வாலு முளைக்க விட்டுருக்கக் கூடாதுதான். கடேசில என்னமோ, ஒரு நல்ல குருநாதராப் பார்த்து சீடனா சேர்ந்தானே, அந்த மட்டுக்கும் சந்தோசம் தான். நான் வளையாபதி சாரையும் துப்பாக்கி நாயக்கரையும் எப்படியோ பேசி நைஸ் பண்ணி திரும்பவும் எழுதவக்கப் பாக்கறேன். துப்பாக்கி நாயக்கரு பார்க்கறதுக்குத்தான் இஞ்சி மொறப்பா தின்னவரு மாதிரி இருப்பாரு. மத்தபடி, அவருக்கும் வளையாபதி சார் மாதிரியே அனுசரிச்சிப் போகற சுபாவம்தான். இங்க இணையத்துல இப்ப எல்லாரும் உசிலைமணி மாதிரி தலையினாலேயே உருண்டு நடக்கறதயும் ஓடறதயும் பார்த்தா, சர்க்கஸ் வளையாபதி சார் ரொம்ப குஷாலாகிப் போயிடுவார்.

ஒங்களை எல்லாம் திரும்பியும் சந்திக்கறதுல எனக்கு ரொம்ப சந்தோசம். ஒரே கொட்டாவியா வர்றது… கொஞ்சநா டைம் கொடுங்க. மொதல்ல இந்த ஜெட்லாக் போயித் தொலையட்டும். வெட்டியா போனவனைப் பத்திக் கவலைப் படாதீங்க. அவனை எப்பப்ப, எப்படி தட்டிவிட்டு ஒரு லெவல்ல வச்சிருக்கணும்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும். அவனைப் போயி சீரியஸா எடுத்துக்கிட்டு, இத்தினிநா ஜாலியை கெடுத்துக்கிட்டு, வெட்டியா போயிட்டீங்களே. சரி சரி, மேக்கொண்டு ஆக வேண்டியதப் பாருங்க. ஒண்ணு மாத்திரம் மனசுல வச்சுக்கங்க…

ஜாலிதான் நமக்கு எப்பவும் ஜோலி

சராசரி குப்பன்

பி.கு.: ஆமா, பீன் கவுண்டர் அய்யா, அதுதான் நம்ம அலெக்ஸ், அப்பறம் மாப்பிள்ள மகேஷ் இவுகள்ளாம் ஊர்லதான் இருக்காகளா?

11. ரங்கண்ணா ராமன்

காலப்போக்கின் வேகமும், காலத்தின் அருமையும், காலன் வந்து வாசலில் நிற்கும்போது தான் தெரியும். அப்போது தான் வாழ்க்கையை ஃப்ளாஷ்பேக்கில் ஓட்டிப்பார்ப்பார்கள். அடடா, வாழ்க்கையை எப்படியெல்லாம் வெட்டியாக போக்கினேன், அந்த நேரங்களை என் மனைவி, மக்களுடனும் மற்ற நண்பர்களுடனும் மகிழ்ச்சிகரமாக கழித்து இனிமையான நினைவுகளாவது நிறைய விட்டுச்சென்றிருக்கலாமே என்றெல்லாம் தோன்றும். இந்த காலம் கடந்த ஞானோதயத்துக்குப் பெயர்தான் ‘கடைசி நேரத்தில் சங்கரா, சங்கரா என்பது’.

ரங்கபாஷ்யக் குழுவினர் இங்கே எழுத ஆரம்பித்து சென்ற வாரத்துடன் ஒரு வருடம் ஆகிறது. ஏதோ நேற்றுதான் ஆரம்பித்த மாதிரி நிறைய பேருக்குத் தோன்றலாம். சென்ற மார்ச்சு மாதம் 10 ஆம் தேதி பெரியவர் ரங்கபாஷ்யம் அவர்கள் திடுதிப்பென்று இங்கு குதித்தார். அன்றிலிருந்து இன்றுவரையிலும் எங்கள் குழுவினர் எழுதிய கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கையை நிறையப் பேரால் ஊகிக்கக் கூட முடியாதுதான். ஒரு வருடம் என்றால் எவ்வளவு என்பதனை சிறிதாக நினைவூட்டவே ‘சங்கரா, சங்கரா’ என்ற தத்துவம் இங்கே சொன்னது, யாருக்கும் திகிலூட்ட அல்ல.

(சட்டத்தின் தராசுபடி) குற்றம் செய்துவிட்டு, பிள்ளைகுட்டிகளை எல்லாம் விலகி ஒரு வருஷம் சிறைக்குச் செல்பவன், ‘இதோ, ஒரு வருசம் என்பது கண்மூடி கண்திறக்கும் முன்னாடி மளமளவென்று போய்விடும்’ என்று ஆறுதல் செய்துகொண்டு செல்லுவான். ஆனால், உயிர் போவதற்கு இன்னும் 3 வாரங்களே உள்ளன என்று டாக்டர் நாள் குறித்த பின், புற்றுநோயால் பீடிக்கப்பட்ட ஒரு மனிதனுக்கு, காலத்தின் அருமை, வாழ்க்கையின் மகிமை எல்லாமே புதிதாக தெரியும். அய்யோ, போதுமான அளவுக்கு லைஃப் இன்சூரன்சு கூட எடுக்காமல் பிள்ளைகுட்டிகளை அம்போ என்று நடுத்தெருவில் விட்டுச்செல்கிறேனே என்று அப்போது தான் தவறை உணர்வான்.

அந்த வகையில் ஒரு வருடம் என்றால் என்ன என்பதை நினைவூட்டும் வகையில், ரங்கபாஷ்யம் குழுவினரின் முதல் மடலை அடுத்து பிரசுரிக்கின்றேன். tamil.net archives களில், நிறைய மடல்கள் விட்டுப்போயுள்ளன. மேலும் அவற்றில் search போன்றவை எல்லாம் இல்லாததால், எங்கள் குழுவினரின் மடல்களையும் மற்ற நண்பர்களின் பரிமாற்றங்களையும் நேரம் கிடைக்கும்போது தொகுத்து, ஒரு வலைப்புலத்தில் இடலாமா? என யோசித்து வருகின்றேன். அதுவரையிலும், எங்களது குறிப்பிட்ட சில மடல்களையும், அவை சார்ந்த மற்ற நண்பர்களின் மடல்களையும் அவ்வப்போது மறுபிரசுரம் செய்ய உத்தேசித்துள்ளேன். இதில் யாருக்கேனும் உடன்பாடு இல்லையென்றால், தயக்கமின்றி கருத்துச் சொல்லவும்.

மேலும் ஒரு விசயம்:

எது இன்ட்டர்நெட் அடிக்ஷன், எது இல்லை என்று ஒருவரிடம் சொல்லும்போது, கூடவே How will you know When you are in denial, When you are not? என்பதையும் சொல்லவேண்டும். ‘வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே’ என்ற தத்துவத்தை நினைவுகூரும் போது, நம் பிள்ளை, குட்டிகளின் வாழ்க்கையும் இனிமையாக வாழ்வதற்கே என்பதையும் உடன் மனத்தில் கொள்ளவேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, வெட்கப்படாமல் சொந்த வாழ்க்கையை அலசி, சுகமாக வாழக் கற்றுகொள்ள வேண்டும். எப்போதும் பொதுவாக காமெடியே எழுதும் எங்கள் குழுவினர், இங்குள்ள களேபரத்தில் அவ்வப்போது உங்கள் காதில் உரிமையுடன் சங்கும் ஊதிச் செல்வதை பொருட்படுத்த மாட்டீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

என்றென்றும் உங்கள் அன்பையும் நட்பையும் நாடும்

அன்பன்
ரங்கண்ணா ராமன்

12. No Subject :: ரங்கபாஷ்யம்

அநேக நமஸ்காரம்.

இணையத்தில் எல்லோரும் எப்படி இருக்கின்றீர்கள்? இப்பவும் பகவத் க்ருபையாலும் ஸ்ரீ ஆசார்யாள் அனுக்ரஹத்தாலும், பார்த்தசாரதி, மாட்டுப்பொண்ணு சம்பாத்தியத்தினாலும் எனக்கு வாழ்க்கை ஒரு குறையும் இல்லாமல் நன்றாகவே போய்க்கொண்டிருக்கிறது.

இன்னக்கி தலைப்பு வந்து தங்கமலை ரகசியம். தங்கமலையைப்பற்றி உங்களில் நிறையப் பேருக்கு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பேயில்லை. அப்போது நீங்கள் சிறுவர்கள். தமிழ் அரசன், சுலைமான், லோகநாதன் போன்ற இளைஞர்கள் பிறந்திருக்கவேயில்லை. ‘லோக’த்தில் ஆணவ மலங்களும் கொஞ்சம் குறைவே.

கிருஷ்ணவேணியின் பெரியப்பா அனந்தாச்சாரிக்கு சொந்தமானது தங்கமலை. ஆறுபடையப்பனின் கிரானைட் மலைக்கு அருகாமையில் உள்ளது. தங்கமலை முழுதும் தங்கப்பாறைகள் மயம்தான். தங்கப்பாறைகளை டைனமைட்டினால் தகர்த்தெடுத்து, வடிவாகக் கூறுபோட்டு, சுண்ணாம்பில் காவி கலந்து சாயம் பூசி, கள்ளக்கடத்தல்காரர்களின் மூலம் வெளிநாடுகளுக்கு நல்ல விலைக்கு விற்று ஏற்றுமதி செய்துவிடுவார்.

பக்கத்தில் உள்ள கிடாமலை எஸ்டேட்டில், ஏற்கனவே இருந்த தேயிலைத் தோட்டங்களை அழித்துவிட்டு கஞ்சாச்செடிகள் பயிரிட்டு, கொழுத்த லாப ருசி கண்டவராயிற்றே! சர்க்கார் ஆபீசர்கள் வந்தால், கிடாமலை எஸ்டேட்டில் உள்ள கெஸ்ட்ஹவுசில் ஸ்பெஷல் பார்ட்டி தடபுடலாக நடத்தி, சன்மானமும் கொடுத்து அனுப்பிவிடுவார். அதனால் சர்க்காரிலும் இவருக்கு நல்ல செல்வாக்கு இருந்தது.

தமிழ்சினிமாக் காரர்கள் சூட்டிங் செய்வதற்காக ஒருமுறை தங்கமலைக்கு வந்திருந்தார்கள். தங்கமலையில் தங்கப்பாறைகள் உற்பத்தி செய்து கடத்தல் செய்வது வெளியே யாருக்கும் தெரியாத ரகசியம். இந்த ரகசியம் குடும்பத்தை விட்டு யாருக்கும் வெளியே தெரியக்கூடாது என்று அனந்தாச்சாரி கண்டிசனான உத்தரவு போட்டு இருந்தார். அனந்தாச்சாரியாரைப் பார்க்கவே பயமாக இருக்கும். நல்ல பவுன் கலரில், கம்பீரமான உருவம். எடுப்பான மூக்கு. தூக்கித் துருத்திக் கொண்டு ‘உள்ளேன் அய்யா’ சொல்லும் காதுகள். பார்ப்பதற்கு ஜூலியஸ் சீசர் மாதிரியே இருப்பார். எங்கள் வம்சாவளி அப்படி.

கிருஷ்ணவேணி அப்போது விவரம் தெரியாத (இப்போதும் கூட அபிஷ்ட்டுதான்) சிறுமி. பட்டுப்பாவாடையும், ரெட்டைச்சடையுமாக காமராவையும், சினிமாக்காரர்களையும் சுற்றி சுற்றி ஆவலுடன் வந்து கொண்டிருந்தாள். அந்த சினிமாவுக்கு கதை வசன கருத்தன், ஏதோ தென்மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த வறண்ட கிராமத்தான். இந்த வசன கருத்தன், மிட்டாயும், அதே மாதிரி இனிப்பான பேச்சும் கொடுத்து கிருஷ்ணவேணியை சிநேகம் பிடித்துக்கொண்டான்.

கிருஷ்ணவேணியின் அந்த அறியாப்பருவத்தில், அப்பாவிப்பிஞ்சு உள்ளத்தில், தங்கப்பாறைகளைப் பற்றிய ரகசியத்தை நீண்ட நேரம் அடக்கி வைத்திருக்க முடியவில்லை. ரகசியத்தை அறியவந்ததும், வசனகருத்தனுக்கு, ரெண்டு நாட்களுக்கு நித்திரையோ, இருப்போ கொள்ளவில்லை. ரகசியத்தை நாலு பேருடன் பகிர்ந்து கொள்ளாவிட்டால் தலையும் வயிறும் வெடித்துவிடும் போல இருந்தது. தனது சொந்த அனுபவத்தையே கதையாக எழுதி காமெடி சீன் மாதிரி சேர்ப்பது பற்றி யோசிக்கத் துவங்கினான்.

அப்படித்தான் ஆரம்பமானது, அனந்தாச்சாரியின் காதுகளைப் போலவே ராஜாவுக்கும் கழுதைக்காதுகளாகப் படைத்தான். எப்போதும் தலைப்பாகையை கொஞ்சம் இறக்கிக்கட்டி, காதுகளின் ரகசியத்தைக் கட்டிக்காத்து வந்த ராஜா ஒருநாள் தலைப்பாகை இல்லாமலேயே தவறுதலாக அந்தப்புரத்துக்குள் நுழைந்து, வேலைக்காரியை அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கி விடுகிறார். அப்புறம் வேலைக்காரிக்கும் தலையும் வயிறும் உப்பி, மன உபாதை கூடிவருகின்றது. பின்னர் பைத்திய வைத்தியரின் ஆலோசனையின் பிரகாரம், ஒரு உபாயத்தை பரிகாரம் சொல்கின்றார்கள்.

உபாயத்தின்படி, ஊருக்கு வெளியே பாதாளமாக ஒரு குழி வெட்டி வேலைக்காரி குழியில் எட்டிப்பார்த்து, ‘ராஜாக் காது கழுதைக் காது, ராஜாக் காது கழுதைக் காது’ என்று ஆசைதீர உரக்க, தலையும் வயிறும் திரும்பவும் நார்மல் லெவலுக்கு சுருங்கும்வரை, கக்கியும், கத்தியும், நிம்மதியும் சுகமும் அடையப்பெறுவாள். இந்தக் காட்சிகளை காமெடியாக அமைத்து படத்துக்கு தங்கமலை ரகசியம் என்று பெயரும் மாற்றம் செய்து திரையிட்டார்கள். படமும் ஓகோ என்று ஓடி ஜமாய்த்தது.

இதை எல்லாம் ஏன் சொல்ல வருகின்றேன் என்றால், நமது சிநேகிதர் தமிழ் அரசருக்கும் பத்தியமில்லா, பைத்திய வைத்தியம் ஒன்று கைவசம் வைத்திருக்கின்றேன். தமிழ் இணையம் இப்போதைக்கு ஒரு unmoderated single topic list ஆக இருக்கின்றது. இது ஒரு புறம்போக்கு பூமி. யார் வேண்டுமானாலும் உழுதுவிட்டுப் போகலாம். விரைவில் இதற்கு ஒரு வழி பார்ப்போம். நல்ல நேரம் கூடிவரும்போது, எல்லோருக்கும் தனித்தனியாக egroups ஸ்டைலில் ஆளுக்கொரு லிஸ்ட் கொடுத்து விடுவோம்.

தமிழ் அரசனுக்கு, பார்ப்பான்-bashing.com என்ற பெயரில் ஒரு வெப்சைட்டும், ஒரு லிஸ்ட்டும் அன்பளித்து விடுவோம். அத்துடன் TamilBot என்று ஒரு artificial intelligence software உம் கொடுக்கலாம்.

அது உலகமுழுக்க உள்ள தமிழ்சைட்டுகளை தேடிச்சென்று, பக்கங்களை parse, syntax, semantic வேலைகள் எல்லாம் செய்து, பக்கங்களின் உட்கருத்துக்களை அறிந்து ஏதேனும் பார்ப்பன சதிகள் வேலை செய்கின்றனவா என்று ஆராய்ந்து உடனுக்குடன் ரிப்போர்ட் செய்யும். தமிழ் அரசனின் வேலையும் மிக சுலபமாகிவிடும். ரிப்போர்ட் வந்தவுடன், அவர் ஆசை தீரும்வரை பார்ப்பனர்களுக்கு அர்ச்சனை போட்டு, மண்டை சுருங்கி, வையத்துள் வாழ்வாங்கு, மண்டை போடும்வரை வாழ்வார்.

எம்பெருமான் திருவருள் அரசருக்கு எப்போதுமே உண்டு.

அடியேன்
ரங்கபாஷ்யம்

13. தொண்டரடிப் பொடியன் ரங்கண்ணா ராமன்

ரங்கபாஷ்யம் குழுவினருக்கு வயதாகிக் கொண்டே வருவதால் ஏற்படும் தளர்ச்சியை என்ன பாடுபட்டாலும், மறைக்க முடியவில்லை. எழுதும் எழுத்தில் கிழத்தன்மை தென்பட்டாலும் கூட, ஆணவமலங்களாலும் அலைகள்போல சீறிப்பாயும் புலால் கனவுகளாலும் ஏதோ கொஞ்சம் தாக்குப்பிடிக்க முடிகின்றது. இருந்தாலும், இதுவே சாசுவதமாக இருக்கமுடியுமா? எனக்குப் பின்னர் இணையத்தில் யார் என்ற கவலைகள் அவ்வப்போது வந்துகொண்டிருந்தன. கோமாளித்தனத்தில், தர்பாரில் எனக்கிணையாக எவரும் உண்டோ? என்று ரொம்பவே இறுமாப்புக் கொண்டிருந்தேன்.

எனது கவலையைத் தணிப்பதற்கென்றே, முனீஸ்வரரே பார்த்து நண்பர் அம்ப்ரோஸ் செபஸ்தியானை அனுப்பிவைத்திருக்கின்றார். இனிமேல் தத்துவராயரும் அம்ப்ரோஸும் நடத்தும் கலைநிகழ்ச்சிகளே இணையத்தைக் கட்டுக்குலையாமல் சுவாரஸ்யமாக கொண்டுசெல்லும் என்று நான் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடலாம்.

உண்மையிலேயே சொல்லுகிறேன், இப்போது எனக்கு நன்றாகவே சுகமாக, ரிலாக்ஸ்டாக உள்ளது. நகைச்சுவையைப் பற்றி எனது அனுபவங்களை சற்றுப் பகிர்ந்துகொள்ள இது நல்ல நேரம்.

தமிழ் இணையத்திற்கு வந்தபின்னர் தான் எனக்கு நிறைய சுகமான அனுபவங்கள் வாய்த்திருக்கின்றன. முதலில் தமிழில் மீண்டும் எழுதுவதை (அன்புள்ள அம்மா, அப்பா அவர்களுக்கு நலம், நலமறிய அவா, என்றெழுதிகூட நீண்ட வருடங்கள் ஆகியுள்ளன) தூசிதட்ட முடிந்துள்ளது. தமிழ்ப்பத்திரிக்கைகள் படித்தே வெகுவருடங்கள் ஆகிவிட்டன. எப்பொழுதாவது நண்பர்கள் வீட்டில் coffee table இல் குமுதமோ, விகடனோ பார்த்தால் நாலைந்து பக்கங்கள் புரட்டிப் பார்ப்பேன், அவ்வளவுதான். பள்ளிக்கூடத்தில் தமிழ்ப்பாடத்தில், இலக்கணம், செய்யுள் எல்லாம் படித்து, கட்டுரைகள் எழுதியதுதான். தமிழில் தனி ஆர்வம் என்று அப்போது எதுவும் கிடையாது.

மிகவும் மோசமான வீடியோக்களே கிடைத்துவந்ததாலும், படவிமரிசனங்கள் கிடைக்காததாலும் (சில தடவைகள் கடைச்சொந்தக்காரன் – குஜராத்திக் காரன் – சிபாரிசை நம்பியே கேஸ்ஸட் எடுத்து வந்திருக்கின்றேன்), தமிழ்ப் படங்கள் பார்த்ததும் மிகக்குறைவு. மேலும், மற்ற பல விசயங்கள் என்னை பிஸியாக வைத்திருந்ததாலும், தமிழ் சம்பந்தப்பட்ட விசயங்களில் ஓரளவிற்குத்தான் நாட்டம் கொள்ளமுடிந்தது. இப்போதுதான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, தியேட்டருக்கு சென்று தமிழ்ப்படங்கள் பார்க்க ஆரம்பித்திருக்கின்றேன். என் பின்னணி மாதிரி, இணையத்தில் உள்ள கணிசமானப் பேர்களுக்கும் பொருந்திவரும் என்று தெரியும்.

மற்றபடி நகைச்சுவையாக எழுதும்போது, எப்போதுமே sarcasm ஒரு பங்கு கலந்துதான் எழுதுவேன். நவரசங்களைப் போல அதுவும் ஒருவகை நகையுணர்வுதானே. இருப்பினும் அடுத்த மனிதர்களின் உணர்வுகளை மனத்தில் வைத்துக்கொண்டு, கணக்கிட்டுத்தான் sarcasm கலக்க முயற்சிப்பேன். சில நேரங்களில் ஆர்வமிகுதியில் judgemental error செய்ய வாய்ப்பிருக்கின்றது. ஆனால், இணையத்தவர்கள் அதனைப் பொருட்படுத்தாமல் ரசிக்கக் (சகிக்க?) கற்றுக்கொண்டார்கள்.

சிலருக்கு நகைச்சுவையாக எழுதுவது என்பது சமையல் மாதிரி இயல்பாக நன்றாக வரும். இன்னும் சிலர் cookbook – சமையல் குறிப்பு புஸ்தகங்கள் மாதிரி கைவசம் இருந்தால், அதைப்படித்து சிறப்பாக செய்வர். நான் இரண்டாம் வகை. உணர்ச்சிகள் என்றால் என்ன புத்தகத்தில் படித்துப்பார்த்து விட்டு, manual க்கு ஏற்ற மாதிரி நகைச்சுவை எழுதுகிறேன். எப்படியோ ஒரு வழியாக சட்டியில் பண்டம் நிரம்பி அகப் பைக்கு, அதுதான் உங்கள் மனப் பைக்கு, சுவையாக வந்தால் சரிதான்.

யார் வேண்டுமானாலும் நகைச்சுவையாக எழுதலாம், அட்லீஸ்ட் எழுத முயலவாவது செய்யலாம் என்பதற்கு நான் ஒரு நல்ல உதாரணமே. மற்ற தமிழ் எழுத்தாளர்களின் படைப்புக்களை நான் அவ்வளவாகப் படித்ததில்லை. ஆனால், அது எந்த விதத்திலும் என்னை ஊனனாக்க வில்லை. புனைபெயரில் எழுதுவது நிச்சயம் உதவியது. மேடைக்கூச்சம் போல, எழுத்துக்கூச்சத்தைத் தவிர்க்க நிறைய கைகொடுத்தது.

நிறைய புத்தகங்கள் படிப்பவனோ, வாழ்க்கை நுணுக்கங்களைக் கூர்ந்து கவனிப்பவனோ நானல்ல. அங்கங்கே, அவ்வப்போது உதிரியாக சேகரித்துக் கொண்டவைதாம் எல்லாம். திரு கண்ணன் அவர்கள் ஒருமுறை சொல்லி இருந்தார், இந்த ரங்கபாஷ்யக் குழு ஏதோ நிழல்வெளிப் பரிசோதனை செய்வதுபோல உணர்கிறேன் என்று. ஒரு விதத்தில் அது உண்மைதான். Pushing the limits – ஒரு சாமானியன் எந்த அளவிற்கு, எல்லாம் தெரிந்த ஒரு மாயாஜாலக் கில்லாடி மாதிரி பாவலா செய்யமுடியும், அதுவும் எத்தனை நாளைக்கு நீடிக்க முடியும் என்று பார்ப்பதே ஒரு பரிசோதனையோ என்னவோ.

எல்லாமே ஒரு நாளைக்கு முடிவுக்கு வரும். திடீரென்று ஒருநாள் அகஸ்த்துமாத்தாக கமிஷனர் கொடுக்கும் சமிக்ஞையினால், பூபதி என்னை பிடித்துப்போட்டு, எக்குத்தப்பாக கழுவேற்றலாம். அல்லது, நான் செய்யும் சஸ்பென்ஸ் எனக்கே தாங்காமல், வயிறு உப்பி வெடிக்கும்முன்னர் நானே வெளிச்சத்தில் குதிக்க நேரிடலாம். எல்லாமே ஒரு நாளைக்கு முடிவுக்கு வரும். திடீரென்று யாருக்கும் சொல்லிக்காமல் கொள்ளாமல், முன் அபாய அறிவுப்பு எதுவும் இல்லாமல், யார் என்ன என்ற எந்த மர்மமும் விடுபடாமலேயே, ரங்கபாஷ்யக் குழு எழுதுவதை நிறுத்திவிட்டால், ரங்கபாஷ்யக் குழு செத்துக்கூடப் போயிருக்கலாம்.

சாவைப் பற்றி சொன்னதும் என்ன, நெஞ்சம் கனக்கிறதா? கவலைப் படாதீர்கள். ரங்கபாஷ்யம் ஒருவிதத்தில் சாகாவரம் பெற்றவன். அம்ப்ரோஸ் செபஸ்தியானிடம் எனது ஹாட்மெயிலின் (சுடுவஞ்சல்) பாஸ்வர்டு கொடுத்துவிட்டுத் தான் சாவேன். நான் செத்தது யாருக்குமே வெளியே தெரியாமல், அம்ப்ரோஸ் அவர்கள், முனீஸ்வரன் – சனீஸ்வரன் சகோதரர்களின் ஆசியுடன், ஸ்மூத்தாக ஒரு வித்தியாசமும் கண்டுபிடிக்க முடியாதவகையில் கலைநிகழ்ச்சிகளைத் தொடர்வார்.

நான் ஆடாவிட்டாலும், என் பேய் வந்து ஆடும்.

பேயாழ்வாரின் திருவருள் எல்லோர்க்கும் நிச்சயம் உண்டு.

அடியேன்,
விசேஷ நிருபன்
தொண்டரடிப் பொடியன் ரங்கண்ணா ராமன்

14. பேரன்புள்ள இணைய நண்பர்களே,

முதற்கண் எனது வணக்கம்.

நான் இன்று வந்ததற்கு முக்கிய காரணம் உண்டு. ‘ரங்கபாஷ்யக் குழுவினர்’ இணையத்தில் எழுத ஆரம்பித்து இத்துடன் ஒன்பது மாதங்கள் ஆகின்றன. என் வாழ்க்கையின் மற்ற அனுபவங்களைப் போல என் இணையப் பங்கேற்பும் மிகவும் சுவாரஸ்யமாகவே இருந்தது. நான் ஒருமுறை சொல்லியிருந்தேன், வாழ்க்கையில் எதுவுமே ஒருநேரம் முடிவுக்கு வரத்தான் செய்யும் என்று. நான் தமிழிணையத்தில் எழுதும் படலமும் அந்த நேரத்தை நெருங்கிவிட்டது. ஏனெனில், வேறு அனுபவங்களை நோக்கிப் பயணிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்.

நான் அநாமதேயமாக எழுதிவந்ததற்கு பல காரணங்கள் இருந்தாலும், பயமோ சங்கோஜமோ நிச்சயம் காரணம் இல்லை. நான் தப்பான அபிப்பிராயங்கள் சொல்ல நேர்ந்து, அதற்கு சொந்தக்காரன் என்று முத்திரை குத்திவிடுவார்களே என்ற கூச்சம் ஒன்றும் கிடையாது. Vocabulary, sentence-structuring, white space and paragraph formatting, style எல்லாம் மாதிரியே anonymity was also part of the design.

நான் யார், எனது ஊர், பேர், தொழில், முகம் என்று எதுவுமே தெரியாத வகையில் எனது கதாபாத்திரங்களுக்கு ஒரு உயிரோட்டம் இருக்கின்றது. ‘வெட்டியாப் போனவனை’ அவனது எழுத்துக்கள் மூலம் மாத்திரமே அறிந்திருப்பவர்களுக்கு அவனுக்கு கண், காது, மூக்கு எல்லாம் அமைத்து குரல் ஏற்ற, இறக்கங்கள் கூட கொடுத்து உயிர்கொடுக்க முடிகின்றது. வெட்டியாப் போனவன், பேசும்போது எப்படி முந்திரிக்கொட்டை மாதிரி நறுக்,நறுக்கென்று, என்ன மாதிரி குரலில் பேசுவான் என்று எல்லோரும் உருவகப்படுத்தி வைத்திருக்கின்றீர்கள். இது எனது வேலையைச் சுலபமாக்குகின்றது.

நான் யார் என்ற விவரங்கள் தெரிந்தபின்னர் கூட, நமது இணைய அன்பர்கள் சிலர் பொறுமையுடன் ரகசியம் காத்தனர். I thank them, for being a good sport. நான் யார், முகவரி என்ன என்பது போன்ற விசயங்களை அறிவிக்காமலேதான், இணையத்தில் எழுதத்துவங்கினேன். அதேமாதிரி பிரிந்தால்தான் நலமாகவும் இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். ஆனால், அது முறையாகுமா என்பது என்றும் கேள்விக்குரியதே. விலகும்போதாவது நான் என்னை அறிமுகப் படுத்திக்கொண்டு விலகுவதுதான் முறை என்று சில பேர் கருத்துக் கொண்டிருப்பர். அதுகுறித்து நேரம் வரும்போது மறுபரிசீலனை செய்வேன்.

எல்லா மனிதர்களிடமும் குறைகள் உள்ளன. இதனை மனத்தில் இருத்திக் கொண்டு, வீட்டிலும் அலுவலகத்திலும், நண்பர்கள் மத்தியிலும் பெருந்தன்மையுடன் நடந்து கொண்டால், உங்கள் வாழ்க்கையில் என்றும் இனிமை ஓங்கியே இருக்கும். அன்பர்கள் உங்களது எல்லோருடைய வாழ்க்கையும் வளமான எதிர்காலம் கொண்டதாக அமைய எனது வாழ்த்துக்கள்.

கடந்த ஒன்பது மாதங்களாக உங்களை சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைத்து கலகலப்பு ஊட்டி, உங்களது வாழ்க்கையின் அங்கமாக ஒன்றிப்போய்விட்ட

1. சராசரிக் குப்பன்
2. வெட்டியாப் போனவன்
3. ரங்கபாஷ்யம் பஞ்சாபகேசன்
4. சர்க்கஸ் வளையாபதி
5. துப்பாக்கி நாயக்கர்
6. பார்த்தசாரதி
7. கிருஷ்ணவேணி
8. சாந்தி தங்கராஜன்
9. S. அண்ணாமலை
10. பாதாம்ஸ்ரீ பத்மா
11. துட்டுமி சான்
12. தகர டப்பா
13. மணி சுவாமிநாதன்

ஆகிய முகமூடி அணிந்த நிழல்வெளி மனிதர்களை நீங்கள் மாத்திரம் அல்ல, இந்த சாதாரணனும் தேடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறான்.

இந்த நிழல்வெளி மனிதர்களை மிகுந்த சிரமத்துடனும், கனத்த நெஞ்சுடனும் ஈரக் கண்களுடனும் தான் உங்களிடம் இருந்து பிரிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

அதற்காக உங்கள் மன்னிப்பைக் கோரும், இன்னோரு நிழல்வெளி நண்பன்,

உங்கள் விசேஷ நிருபன்

ரங்கண்ணா ராமன்

ரங்கண்ணா குரூப் ‘இதொ அதோ’ன்னு கீரி பாம்பு சண்டைவிடறவன் மாதிரி ஏதோ
சொல்லிட்டு லீவுல போயிட்டாங்க. இந்தக் கவலையோட நான் தூங்கறச்சே
என் கனவுல வந்து ஒரு நாடகம் போட்டாங்க. அதான் இது….

காட்சி – 1

நியு ஜெர்சியில் பல குடும்பங்கள் வாழும் ஒரு அபார்ட்மென்ட்.

ரங்கண்ணாவின் குடும்பத்தில்:

ரங்கண்ணா: ஹா, ஹ,ஹ், ஹா, ஹா…

மங்களம் : அப்படி பேப்பரிலே சிரிப்பா என்ன போட்டுருக்கான்?

ரங்: இந்த கோர்/புஷ் தேர்தல் சர்தார்ஜி ஜோக்கு மாதிரி ஆயிட்டுது.
முதல்ல ஓட்டு வித்தியாசம் 2000ன்னான், அப்புறம், 900ன்னான்,
அப்புறம் 370ன்னான், இப்ப 228தாங்கறான்…

மங்: இதுக்கும் சர்தார்ஜிக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

ரங்: ஒரு சர்தார்ஜி பிள்ளைய பள்ளிக்கூடத்துல ஏழாங்கிளாசில சேத்தான்.
அங்க ஒரு மாசத்துல பையன் மக்குன்னு தெரிஞ்சு ஆறாங்கிளாசுக்கு தள்ளினா.
ஒரு மாசம் கழிச்சு இதுக்கு அவன் லாயக்கில்லனு அஞ்சாம் கிளாசுக்கு
தள்ளிட்டா. அங்க போனா ஒரு மாசத்துல நாலாங்கிளாசுக்கு போன்னு
அனுப்பிட்டா. சர்தார்ஜிக்கு கவலை வந்துடுத்து. சர்தாரிணிட்ட,
உம் புள்ள பெயிலாகி பின்னால பின்னால வர வேகத்த பாத்தா ரொம்ப
கவலயாயிருக்கு. எதுக்கும் நீ உன் பைஜாமாவை இறுக்கி முடிஞ்சிக்கோன்னான்…

மங்: சீ. சீ. உங்களுக்கு ஜோக் சொல்றதுக்கு ஒரு வெவஸ்தயே கெடையாது
நடுக்கூடத்துல சொல்ற ஜோக்கா இது…

சாந்தி/தங்கராஜன் குடும்பம்

சாந்தி: என்னங்க பிரியாணி எப்படி இருக்கு ?

தங்கராஜன்: ரொம்ப நல்லாருக்கு வன்கேழி பிரியாணி.

சாந்தி: என்னங்க, அதுக்குள்ளயும் ரெண்டு காலைத்தின்னாச்சா..
வன்கேழிங்கிறீங்க. எல்லாத்தையும் நீங்களே தின்னுடாதீங்க.
பண்ணினவளுக்கு பானையும் கரண்டியும்தானா?

அண்ணாமலை வீட்டில்

அண்ணாமலை: எப்படி தத்துவராயர் சுமேரு தமிழைவிடப் பழங்கால மொழின்னாரு?
சுமேரு அருணகிரியார் காலத்ததுன்னு தெரியும். முருகந்தானே
அருணகிரிட்ட “சும்மேரு, சொல்லற”ன்னு சொன்னரு. அவருக்கு நெனவா
எழுதிக்கேக்கணும்.

(மணி சுவாமிநாதன் தலைவிரிகோலமாக ஓடி வருகிறார்)

அண் : என்ன மணி, சட்டையெல்லாம் கிழிஞ்சிருத்து? சண்டை போட்டியா?

மணி: இல்லீங்க. தெருவில ஒத்தரு மணி, மணின்னு கத்துனாரு. என்ன வேணும்
நாந்தான் மணின்னேனா. அவ்வளவுதான். எனக்கு மணியாட்ட உரிமை இல்லியாடான்னு
கத்தி என்னை உலுக்கி சட்டைய கிழிச்சிட்டார். மணி ஆட்டரதே வாழ்வின் குறிக்கோளா
அலையுறாரேன்னு வருத்தமா இருக்கு. ஆளுக்கு கொஞ்சம் காசு போட்டு ஒரு மணிய
வாங்கி குடுத்து ஆட்டிக்கிட்டு கெடய்யான்னு சொல்லிடலாமா? ரங்கண்ணா
குடுப்பாரா?

அண்: ரங்கண்ணாவா. அவருதான் முன்னமே சொல்லிட்டாரே,
வேற வேல இல்லியாடா ஒங்களுக்குனு.

(ஒரு கார் வந்து நிற்கும் ஓசை. அதிலிருந்து இறங்குகிறார் சர்தார்ஜி.
கையில் கடிகாரத்தை ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு வீட்டு நம்பரை பார்க்கிறார்.)

மணி: சார், சர்தார்ஜி வரான், அன்னிக்கு சொன்னேனே, ஒரு சர்தார்ஜி ஜோக்…
ஒரு சர்தார்ஜி டிஜிட்டல் வாட்சு வாங்கினான். அதை உத்து பார்த்தான். என்னடா
பன்னண்டு நம்பரில்ல, நாலுதான் இருக்கு. மணி, நிமிஷம் காட்டற முள்ளை வேற
காணும்னு கத்தினான் …
இத அவருகிட்ட சொல்லிடாதீங்க..ப்ளீஸ்..

மங்களம் எட்டி பார்க்கிறாள்:

மங்: நீங்களும் ஒங்க ஜோக்கும். அப்பவெ சொன்னேன் இந்த பாழாப்போற
சர்தார்ஜி ஜோக் வாணாம்னு, கேட்டேளா ? இப்ப சர்தார்ஜி வந்துட்டான், போட்டு
மொத்தப்போறான், கையில பெரம்பு வெச்சிருக்கான்.

சாந்தி பார்க்கிறாள்:

சா: பாருங்க, சர்தார்ஜி வரான். ரங்கண்ணா வீட்ல இல்ல நுழையறான்? ஏன் ?

தங்க: ரங்கண்ணா அவன் கிளப்புள குடிச்ச பீருக்கு காசு வசூலிக்க வரானா?

சா: என்னங்க, ஒரு வெள்ளக்கார பொண்ணும் பின்னால ஆடிக்கிட்டு வருது?

தங்க: டான்ஸ் ஆடற பொண்ணா இருக்கும்.. நீ போயி பாக்கி பிரியாணிய
தின்னுமுடி. பார்வையை மறைக்காத. வெள்ளக்காரி வெள்ளக்காரிதான்..

சா: ஜொள்ளு விடாதீங்க. அவளப்பாத்தா கர்ப்பிணி பொண் மாதிரி இருக்கு.

தங்க: சர்த்தான். சர்தார்ஜி கிளப்புல ஒரு உண்டி இருக்கு. Place your
contributions in the slot னு அது மேல எழுதி வெச்சிருப்பான். ரங்கண்ணா அதை
தப்பா புரிஞ்சிண்டு டான்சர்கிட்ட ஏதோ சில்மிசம் பண்ணி இது மாதிரி ஆயிருக்கும்.
அம்மணி ய டே, கீப்ஸ் த டாக்டர் அவேன்னு தெனாவெட்டா சொல்றச்சயே
நெனச்சேன். நெள, ஹி ஹாஸ் டு ரீப் வாட் ஹி ஸோடு. வா போயி வேடிக்க
பாக்கலாம். அண்ணாமலை சாரயும் மணியயும் அழச்சிட்டு வரேன்.

மணி: அண்ணாமலை சார். சர்தார்ஜி, ஒரு வெள்ளக்காரி, சர்தார்ஜியோட
புள்ள மூணுபேரும் வராங்க.

அண்ணா: இது ஒரு புது சர்தார்ஜி ஜோக்கா? கேட்டதில்லயே.

மணி: இல்ல சார் நெசம்மாவே இங்க வராங்க. பாருங்க.
ரங்கண்ணா வீட்டுக்கு போறாங்க.

அண்ணா: சர்தார்ஜி புள்ளயா?

மணி: ஆமா சார் அவனுக்கும் தாடி இருக்கு. ஒரு சர்தார்ஜி பொண்டாட்டிய
அடிச்சானாம், பொறந்த கொழந்தைக்கு தாடி இல்லைனு.
இது என் கொழந்த இல்லடின்னு. என் குழந்தன்னா தாடி எங்க
போச்சுன்னு கத்தினானாம்.

அண்ணா: நீ அவன்கிட்ட அடிபட்டு சாகப்போறே. இந்த ஜோக்கெலாம்
வாணாம். வா போயிப் பாக்கலாம்.

மணி: சர்தாருக்கு தமிழ் தெரியாது.

அண்ணா: அதான் தப்பு. அவன் கிளப்புல ஓசில பீர் குடிக்கலாம்னு நான்
போயி ரங்கண்ணா பக்கத்துல ஒக்காந்துக்கிட்டு
“விருந்து புறத்திருக்க தானுண்டல் சாவா மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற்றன்றூ”ன்னு
சொன்னேன். அதக்கேட்டுட்டு சர்தார்ஜி ஒரு ஸ்பூன் பீரை என் வாயில் ஊத்திட்டு:
“தினைத்துணையாக் கொடுப்பினும் பனைத்துணையாக் கொள்வர் பயன் தெரிவார்”னுட்டு
போயிட்டான். யமகாதகன். வா போகலாம்.

அனைவரும் ரங்கண்ணா வீட்டுக்கு விரைகிறார்கள்.

காட்சி 2

ரங்கண்ணா: வா, சர்தார், வா… மங்களம் காபி குடு.

சர்தார்: நமஸ்தே ரங்கா…

தங்கராஜன், சாந்தி, அண்ணாமலை, மணி உள்ளே வருகிறார்கள்

தங்க: ரங்கண்ணா, நான் சும்மாத்தான் வந்தேன்..
அண்ணாமலையும், மணியும் இருக்காங்க, ஒரு கை கொறையுது,
சீட்டு ஆட்டம் போடலாம்னு..

ரங்கா: ஒக்காருங்க. சர்தார்ஜி என்னை பார்க்க வந்திருக்கார்.

சர்தார்: என்ன அன்னாமலே, கையில் என்ன பொஸ்தகம்? ஞான சைத்தான்யம்?

அண்ணா: இந்த மாதிரி வம்பு வரும்னுதான் அவர் தமிழ்லயும் போட்டிருக்கார். அது ஞான
சைதன்யம்.

தங்க: ரங்கண்ணா உங்களுக்கு இப்படி ஆகும்னு நெனக்கில. அப்பவே சொன்னேன்
பாத்து கைய விடுங்க, எந்த புத்துலே எந்த பாம்பு.. LeTex பத்தி சொன்னேன். நீங்க
கண்டுக்கல. எத்தினி மாசம் இப்ப? மாமிக்கு விசயம் தெரியுமா?

ரங்கா: தங்கராஜு நீ என்ன பேசறேன்னே எனக்கு புரியல. மொதல்ல சர்தார்ஜி என்ன
விசயமா வந்தாருன்னு கேட்டுட்டு அப்புறம் ஒங்கிட்ட பேசரேன். என்ன விசயம் சர்தார்?

சர்தார்: எல்லாம் இந்த சைத்தான் கி பச்சாவால வந்துது. இதொ இருக்கானே, எம்புள்ள .
நியுயார்க்குல படிக்க அனுப்பி இருந்தேன். திடீர்னு வந்து நிக்கறான் இந்த வெள்ளைக்கார
பொண்ணைத்தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கபோறேன்னு. வேண்ட்டம்னு சொன்னா கேக்கல.

ரங்கா: இது ஒம்புள்ளயா ! வளந்துட்டானே. சின்னப்பையன இருக்கறச்சே பாத்தது.
நாளக்கி எனக்கு ப்ளட் டெஸ்ட், அங்கிள், அதுக்கு என்ன புஸ்தகம் படிக்கணும்னு கேப்பான்.

சர்தார்ஜி பையன்: அதுக்கு என்ன புஸ்தகம் படிக்கணும்னு இன்னம் எனக்கு தெரியல அங்கிள்.

ரங்கா: ஒனக்கு மத்ததெல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கு போல. சர்தார், வளைகாப்பு, சீமந்தம்,
பேரனுக்கு காதுகுத்தல் கல்யாணம் பண்ற ஸ்டெஜில வந்து கல்யாணம்னு சொல்றீங்க…
பொண்ணு கர்ப்பமா இல்ல இருக்கு?

சர்தார்: ஆமாம், ரங்கண்ணா, 6 மாசமாம் ? ஆனா அவ வயத்துல இருக்கறது என் பையனோட
கொழந்த இல்ல.

அண்ணா: சர்தார், என்ன இது அசிங்கமாஅநியாயமா இருக்கு. நீங்க தப்பு பண்ணிட்டு ஒங்க பையனுக்கு
கட்டி வெக்கறது மொறையா?

சர்தார்: நான் தப்பு பண்ல. என் பையனும் தப்பு பண்ல.

சாந்தி: எனக்கு தலை வெடிச்சிடும்போல இருக்கு. அந்த பொண்ணு யாரால கர்ப்பமானா?

சர்தார்: ரங்க…

தங்க: (ரங்கண்ணாவை கண்னால் பார்த்துகொண்டே) சாந்தி, நான் நெனச்சது சரிதான்
மங்களம் மாமிய புடிச்சுக்க, மயக்கம் போட்டு விழுந்திரப் போறாங்க.. இந்த சேதியெல்லாம்
அவங்க தாங்க மாட்டாங்க..

ரங்க: என்ன அபாண்டமா இருக்கே?

சர்தார்: ரங்கண்ணா அதைத்தான் சொல்ல வரேன். அவளோட பாய் பிரண்டு பால்.
முழு பேரு Paul Gold King. அவன் பிள்ளைதான் இந்தப்பெண் வயத்துல இருக்கு.

சாந்தி: பால் கோல்ட் கிங் – அப்ப பால் தங்கராஜனா? என்னங்க இது உங்களுக்கு
நல்லாயிருக்கா ? லேட்டஸ்ட் லேட்டக்ஸ்னு ஏதோ சொல்லிட்டு, எனக்கு குழந்தையே
இல்ல. இந்தபொண்ணுக்கிட்ட போயி வெக்கமில்லாம…

சர்தார்: நீங்க அழாதீங்க. அந்தப் பால் இவரு இல்ல. அது வெள்ளைக்கார பால்.

மங்களம்: கல்யாணத்துக்கு முன்னால..சே..சே.. கேக்கவே நாராசமா இருக்கு.
இது தப்பு இல்லையா? அவளொட பாய் பிரண்டுக்கு கட்டி வெக்கரதுதான் மொறை.

சர்தார்: அவன் எங்கயே ஓடிப்போயிட்டானாமே? என் புள்ள இவளுக்கு வாழ்வு கொடுக்கப் போறானாம்.
புத்தி சொல்றதுக்கு ஒன்னைவிட்டா வேறு யாரு இருக்கா? ரங்கண்ணா நீதான் என் புள்ளக்கி
நல்ல புத்தி சொல்லி திருத்தணும். அதுக்குதான் இங்க அழச்சிட்டு வந்தேன்.

ரங்க: நான் என்ன செய்யறது ? தங்கராஜன் என்ன பண்லாம்னு சொல்லுங்க.

தங்க: வேணுன்னா சாந்தி பண்ண பிரியாணிய வெள்ளக்காரிட்ட கொடுக்கலாம். அதைத்தின்னுட்டு
ஒரைப்பு தாங்காம ஓடிடுவா.

சாந்தி: தின்னுமுடிச்சிட்டு கேலியா.. அண்ணாமலை சாரை கேக்கலாம்.

அண்ணா: சரி நான் இதுக்கு பொறுப்பு ஏத்துக்கறேன்.

மணி: சார், ஒங்களுக்கு எத்தனியோ பேரு பொண்ணு தர சம்மதமா இருக்காங்க.ஒரு விரக்தில
இந்த பொண்ணை நீங்க கட்டிக்க வேண்டாம்.

அண்ணா: சே, நான் கட்டிக்கரேன்னு சொல்லல. அந்தப் பையன்கிட்ட தனியா பேசப்போறேன்.
புத்தி சொல்லித் திருத்தப் போறேன்.

ரங்கா: நான் அந்தப் பொண்ணோட கொஞ்சம் பேசட்டுமா?
மங்களம் நீ என்ன பண்ற, உள்ள போயி இந்தப்பொண்ணுக்கு ஏதாவது
ஸ்வீட் பண்ணி எடுத்துண்டு வா. பாவம் புள்ளத்தாச்சி பொண்ணு.
இங்க வாம்மா.
உம்பேரு என்ன ? இப்படி பக்கத்துல வந்து ஒக்காரு. கைய கால
வலிக்கரதோ? லேசா அமுக்கி விடவா? இதென்ன மார்ல ?
சே, அதை கேக்கல. அது கீழ கருப்பா புள்ளி?
மச்சமா? எனக்கு மச்ச சாஸ்திரம் தெரியும்.

சாந்தி: அப்படியா? உங்களுக்கு தெரியுமா ? இத்தனை நாளா எனக்கு தெரியாம போச்சே.
எனக்கும் பாத்து பலன் சொல்லுங்க.

தங்க: (கோபத்துடன்) சாந்தி. நீ மொதல்ல வீட்டுக்கு போ. அப்புறம் வந்து பேசறேன்.
மெதுவா மெதுவா தொடலாமான்னு வருவான். அப்புறம் நீ பத்திக்கிச்சு பத்திக்கிச்சுன்னு
குதிப்பே. நான் சட்டி சுட்டதடா, கை வெந்ததடான்னு பாடிக்கிட்டு போகணும். தேவையா இது?

காட்சி – 3

(அண்ணாமலையும் சர்தார் பையனும் இன்னம் வெளியே வரவில்லை)

ரங்கண்ணா: ஏன் சிரிக்கறே மணி?

மணி: இல்லே, உங்களுக்கு ஒரு பழய ஜோக் நெனைவிருக்கா? அண்ணாமலைசார்
மொதல்ல வெளில வருவாரா, இல்ல அந்தப்பையன் வருவானான்னு யோசிச்சேன்.
சிரிப்பு வந்துது.

சர்தார்: அது என்ன ஜோக்?

தங்க: மணிக்கு ஜோக் சொல்ல நேரம் காலம் இல்ல. அந்த பையன் புடிவாதம்மா
இருக்கான் போல. அண்ணாமலை என்ன செய்ய முடியும் ?
எனக்கு நம்பிக்கை இல்ல.

(அண்ணாமலையும் பையனும் முக மலர்ச்சியுடன் வெளியே வருகிறார்கள்)

அண்ணா: சர்தார்ஜி கவலய விடுங்க. உங்க பையன் அவளை இன்னிக்கே மறந்திடுவான்.
ஆனா, ஒரு நிபந்தனை.

சர்தார்: என்ன செய்யணும் ?

அண்ணா: நீங்க அவனுக்கு உங்க பென்ஸ் காரை கொடுக்கணும்மாம். கொடுப்பீங்களா?

சர்தார்: பூ, இவ்வளவுதானெ. இங்கயே கொடுத்திடறேன். இந்தா சாவி.

பையன்: தாங்ஸ். நான் இந்தப் பொண்ணை அவ வீட்டுல விட்டுடறேன்.

சர்தார்: அச்சா, பேட்டா. ரொம்பா நன்றி அன்னாமலே. ஒன்கு என்ன வேணும் கேளு.

தங்க : பேசாம ஹேப்பி அவர்ல எங்க எல்லாரையும் கூப்பிட்டு ஒரு பார்ட்டி வெச்சா போறும்
சாந்தியும் மங்களம் மாமியும் வீட்ல இருந்து முறுக்கு சுடட்டும்.

ரங்க : அப்படியே ஒரு ஷக்கலக்க பேபி டான்சுக்கும் ஏற்பாடு பண்ணு சர்தார்.

சர்தார்: ஓ.கே. அப்ப நாங்க கிளம்பரோம். எல்லாருக்கும் நன்றி.

சர்தார்ஜி, மகன், வெள்ளைக்காரப்பெண் மூவரும் போகிறார்கள்.

தங்க: எப்படி அண்ணாமலை இதை சாதிச்சீங்க.

அண்ணா: சிம்பிள். அந்த பையன் கெட்டிக்காரன். அவனுக்கு காரு வேணும். கேட்டா
சர்தார்ஜி தர மாட்டேன்னுட்டான். அதுக்குனு ஒரு பொண்ணை செட்டப் பண்ணி நாடகம்
போட்டு அடாவடி பண்ணீருக்கான். எங்கப்பன் காரை வாங்கி குடுத்துடுங்கன்னான்.

ரங்க: அதிசயம்மா இருக்கே. இருவதாம் நம்பர் பஸ்ஸை மிஸ் பண்ணிட்டான்னு
பத்தாம் நம்பர் பஸ்ஸில ரெண்டு தடவை ஏறினவனுக்கு இவ்வளவு சாமர்த்தியமா?

தங்க: நியுயார்க் காலெஜ் அப்ளிகேஷன்ல Fill in Capital போட்டிருக்கான்னு
வாஷிங்டன் போனவன்தானே.

மணி: ஒரு சர்தார்ஜி நடந்து போயிட்டு
இருந்தான். ஏண்டா ஒனக்குதான் காரு இருக்கே,
ஏன் நடக்கிறேன்னா, காரைத்திருடுவாங்கன்னு பயந்து காரைப்பூட்டி சாவிய முழுங்கிட்டேன்
அது வெளிய வர வரைக்கும் நடைதான்னானாம். இவன் எப்படியோ?

சாந்தி : இந்த வேடிக்கய பாருங்க. அப்பாவும் புள்ளயும் அந்த பொண்ணை உள்ள வெச்சு
காரைத்தள்ளிட்டு போறாங்க.

மணி: (உரக்க) சர்தார், பெட்ரோல் இல்லியா கார்ல?

சர்தார்: இருக்கு, இருக்கு. அதை எதுக்கு வேஸ்ட் பண்ணணும்னு காரைத்தள்ளிட்டு போறோம்.

மணி: அதான் சார் இந்தப்பசங்க இவ்வளவு காசு சம்பாரிச்சிட்டாங்க.

அண்ணா: மணி, ஒண்ணு சொல்றேன் தப்பா நெனக்காத. சர்தார்ஜிங்க உழைப்பாளிங்க.
அதனால உசர்ந்தாங்க. இந்திய சனத்தொகையில அவங்க 2%தான். அதுனால உனக்கு திமிர்
வரப்படாது. பொறாமை ப் படக்கூடாது. அவன் தாடி வெச்சிருக்கான், தலைப்பா
கட்டிருக்கான்னு இளக்காரம் பண்ணாத. அது அவனோட உரிமை. கிளப் வெச்சான்,
பேப்பர் நடத்தரான்னு வயிறு எரியாத. நீயும் பண்ணிப் பாரு. நாகரீகமா பேசு. நாராசமா பேசாத.
மல்லாந்து எச்சி துப்புனா ஒம் மூஞ்சி மேலதான் விழும்.

சாந்தி: என்னங்க இது, இன்னிக்கி தேங்ஸ்கிவிங். இப்ப போய் சீரியசா ஏதோ பேசிக்கிட்டு.
…ஒரு பாட்டு பாடவா?

தங்க: பாடு சாந்தி பாடு, இசை என்னும் நாத வெள்ளத்தில் நீந்த ஓடோடி வந்த எனக்காக…

சாந்தி : போதும் பேசாம இருங்க.
(பாடுகிறாள்)

Turkey Dinner, turkey dinner,
Gather round, gather round,
Who will get the drumstick?
Yummy, yummy drumstick,
All sit down, all sit down.

Cornbread muffins, chestnut stuffing,
Puddin’ pie, one foot high,
All of us were thinner
Until we came to dinner;
Me oh my! Me oh my!

மங்களம்: ஏண்டியம்மா, எனக்கு புரியற மாதிரி தமிழ்ல ஏதாவது பாடப்படாதோ ?

கல்யாண சமயல் சாதம்
நல்ல கெளரவப்பிரசாதம்
அதுவே எனக்கு போதும்

புளியோதரை என்னும் சோறு
பொறுத்தமாய் ஒருசாம்பாரு
பூரி கெழங்கு லட்டு
பொரித்த கத்தரி கூட்டு

அழைத்திடுவோம் அனைவரையும்
ஆசையோடு வயிறார
உண்டிடுவோம்
கிடைத்த வாழ்வுக்கெல்லாம்
படைத்தவனுக்கு நன்றி
சொல்லியே.

(கைத்தாங்கலாக ரங்கபாஷ்யம் பஞ்சாபகேசன் மேடைக்கு ஏற்றப்படுகிறார்)

ரங்கபாஷ்யம்: நான் இதுல வரலைன்னு உங்களுக்கு கொறை வெக்கப்படாது, வந்து ஒரு
வார்த்தை சொல்லுன்னாள். சொல்றதுக்கு என்ன இருக்கு?

இன்னிக்கு தேங்ஸ் கிவிங் டேன்னு சொன்னா. என் வயசில தெனமும் நான் தூங்கி காலையில கண்
முழிச்சாலே கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லிடுவேன். தெனமுமே எனக்கு தேங்ஸ் கிவிங்தான்.
லோகமே ஒரு நாடகம். ஆட்டுவிப்பான் ஆட்டுவித்தால் ஆடாதார் யாரேன்னு சொல்லுவா.
நாமும் குழந்தை, பையன், இளைஞன், சம்சாரி, தோப்பனார், தாத்தான்னு பல வேஷங்கள்
போடறோம். மத்தது எல்லாம் மறந்து போய் அந்த பாத்திரமா மாறிடறோம். இதான் சாச்வதம்னு
பகவானை மறந்திடறோம். அப்படி மறக்காம அவன் திருவடிகளை மனசில வெச்சிங்கோ.
எல்லோர்கிட்டயும் அன்பா நடந்துங்கோ. எம்பெருமான் கிருபை எல்லோருக்கும் உண்டு.

வணக்கம்.

(நிறைவு பெற்றது)

(என் கனவில் வந்து நாடகம் போட்ட ரங்கண்ணா குழுவினருக்கு நன்றி. )

ரங்கபாஷ்யம் குழுவில் பாரதிதாசன் பாடல் பற்றி யார் எழுதுவது
என்ற குழப்பத்தில் யாரும் எழுதாதிருந்தபோது, “அய்யா, இது
விழா முடியும் நாள். சட்டு புட்டுனு எழுதிக்குடுங்க” என்று
சிலரைக்கேட்டு வாங்கியதை இங்கு வெளியிடுகிறேன்.
=====================================
ரங்கபாஷ்யம் பஞ்சாபகேசன்:

கனக. சுப்புரத்தினம்ங்கிற பேரை பாரதி *தாசன்*னு மாத்திண்டார்.
தாசன்னா யாரு. பகவானுகிட்ட சரணாகதி அடஞ்சு சேவகம்
பண்றவன். சரணாகதியப் பத்தி நா வெவரிக்க தேவையில்லை.

நிகமாந்த தேசிகன் சொல்லிட்டு போயிட்டார்.
உகக்குமவை உகந்து,
உதவா அனைத்தும் ஒழித்து
மிகத்துணிவு பெற உணர்ந்து
காவலென வரித்து
புகலில்லாத தவமறியேன் என்று
பகவான் காலைப்பிடித்துக்கொள்ளுதல்..

ஒரே ஒரு பாட்டு மட்டும் பாக்கலாம்… ராகமாலிகையில பிச்சு ஒதற வேண்டிய பாட்டு..

சம்சார சோக மயமே யலாது சுக
சஞ்சார மேது இகமே பொலாது இதில்
சந்தேகமேதுன் சுகமே நிலையாகும்

இந்த மேல் பாராவிலேயே he tells it all..

நீயே கதியாக கதியாக
சுகபோக முண்டாக
நினைத்தனன் பரனருள் பாலா
அநந்தநாள் சுரர்மகிழ் வேலா

நீதாதேவ குஞ்சரி வள்ளி சமேதா
நிராதரன் மீதே நின் பாதார விந்தம்
அருளப் போகாதா வாதா நாதா

சீராருநன் மயிலம் நன்மயிலம்
வளமியலும் நலம்பயிலும்
திருவடி நிழலென அமையும்
தருவின மழகொடு குளிரும்

சிங்கார கோகிலம் கீதமோக மிருதங்கம்
சிற்றலை போய்மோதப் பட்சி ஜாலம் சிறைகொட்ட
ரீங்கார வண்டு சுரநீட மயிலாட ரங்கமாம்
சுப்புரட்ந தாசன் தாசன் விஸ்வாசன் கவிபாசன்

சுகமெது வெனிலுன தருளெனவே
சொலும் இதிற் பிறிதொரு பொருள் கனவே

சூரசம்மாரா குமாரா மயூரா சுகுண
தீரா உதாரா புவனாதாரா துயர்
திரவாரா திராய் கெம்பீரா

என்னடா ஒரு வைஷ்ணவன் முருகன் பாட்டை புகழறான்னு
நெனக்காதேள். எனக்கு சிவ-வைஷ்ணவ பேதம் இல்ல.
அரியும் சிவனும் ஒண்ணுதான்.
தவிர மாமாவைப் பாடினா என்ன, மருமகனைப்பாடினா என்ன?
same family தானே..

அவர் பாட்டுல உள்ள சத்தை எடுத்திண்டு, சக்கையை உதறுமாறு
கேட்டுக்கொண்டு விடை பெறுகிறேன்.

எம்பெருமான் அருள் எல்லோருக்கும் உண்டு.

அடியேன்
பாஷ்யம்
============================
ரங்கண்ணா ராமன்:

இதான் பெரியவர மொதல்ல எழுதவிடக்கூடாதுங்கரது..
எவ்வளவு பாட்டு எழுதிருக்கார் பாரதிதாசன்..கிளுகிளுப்பா ஒரு பாட்டைப் போடாம..

கையில் ஒரு பிட்சர் பீர்ரொட சர்தார்ஜி கிளப்பில் இருக்கிறதா கற்பனை பண்ணிங்க,
ரம்பா மாதிரி ஒரு பெண்ணு ஆடறா..

“பட்டாணி வண்ணப் புதுச்சேலை-அடி
கட்டாணி முத்தே உன் கையாலே – எனைத்
தொட்டாலும் இனிக்கும் பூஞ்சோலை-
உடல் பட்டாலும் மணக்கும் அன்பாலே!
…

ஆவணி வந்தது செந்தேனே -ஒரு
தாவணியும் வாங்கி வந்தேனே- எனைப்
போவேன்று சொன்னாய் நொந்தேனே- செத்துப்
போகவும் மனம் துணிந்தேனே !

பூவோடி விழிக்கொண்டையிலே?- ஒரு
நோவோடி உன் தொண்டையிலே- நீ
வா வா என்ரன் அண்டையிலே – என்று
கூவா யோகருங் குயிலே !”

ஒரு விசிலடிச்சு ஒன்ஸ் மோர் கேக்க தோணலே ?

=============================

மணி சுவாமிநாதன்

பாரதிதாசன் வாரம்னு வெச்சு ஒனக்கு பிடிச்ச பாரதிதாசன்
பாட்டை போடு என்பது ஒரு வகை உளவியல் சோதனை.
டாக்டர் லோகநாதன் சொல்லுவாரே Hermaneutic Testingங்கோ
என்னவோ..ஒரு மரம் வரைடாங்கறது. அவன் வரையறத வச்சு
அவனுடைய மன பாதிப்புகளை, உள் மன எண்ணங்களை வெளிய
வரவழைக்கிறது.

எனக்கு புடிச்ச பாவேந்தர் வரிகள் :

“இதந்தரும் சமநோக்கம்
இல்லா நிலத்தில் நல்ல
சுதந்திரம் உண்டாகுமோ?

சோதர பாவம் நம்மில்
தோன்றாவிடில் தேசத்தில் (இணையத்தில்)
தீதினி நீங்காதடி- சகியே
தீதினி நீங்காதடி !”

=============================
S. அண்ணாமலை

எனக்கு புடிச்ச பாட்டு:

மேசை விளக்கேற்றி நாற்காலி
மீதில் அமர்ந்தே நான்

ஆசைத்தமிழ் படித்தேன் என்னருமை
அம்மா அருகில் வந்தார்

மீசைத்தமிழ் மன்னர்- தம் பகையை
வென்ற வரலாற்றை

ஓசையுடன் படித்தேன் அன்னை மகிழ்
வுற்றதை என்ன சொல்வேன் ?

செந்தமிழ் நாட்டினிலே – வாழ்கின்ற
சேயிழையார் எவரும்

வந்த விருந்தோம்பும்- வழக்கத்தை
வாய்விட்டு சொல்லுகையில்

அந்தத்தமிழ் அன்னையின் – முகத்தினில்
அன்பு பெருகியதை

எந்த வகை உரைப்பேன் ! – கேட்ட பின்பும்
இன்னும் சொல் என்றுரைத்தார் !

கிட்ட நெருங்கி எனைப்- பிள்ளாய் என்று
கெஞ்சி நறுந்தேனைச்

சொட்டுவது போலே- வாய் திறந்து
சொல்லொரு பாடல் என்றார்

கட்டுக் கரும்பான- இசைத்தமிழ்
காதினிற் கேட்டவுடன்

எட்டுவகைச் செல்வமும் – தாம் பெற்றார்
என்னைச் சுமந்து பெற்றார் !

(இன்னிக்கு நடக்குமாய்யா இது.
Sorry , Mommy, I can’t read Tamil னு சொல்லிட்டு
போயிடாதா பிள்ளை)
======================================

தகர டப்பா

தகரம்ன்னா ஒங்களுக்கு எளக்காரம்.
எவர் சிலவர் பாட்டை நான் எழுதரதுதானே மெறை.

ஏனமெல்லாம் எவர் சில்வர்
இருந்துவிட்டால் அவர் செல்வர்
ஏழைபெண்களும் வேண்டும் என்று சொல்வர்
இல்லை என்றால் தொல்லை பண்ணிக் கொல்வர்…

ஏழைங்க கூட மதிக்கரதில்லன்னு சரியா சொன்னாரு..

சே, ஒரு பாட்டுல கூட தகரத்துக்கு மதிப்பில்லாம போயிருச்சு.

=====================
வெட்டி

கொடுவாளை எடுத்து வெட்டற சமாசாரம் எனக்கு புடிச்சது.
எல்லோரும் அதச்சொல்லி சொல்லி நாற அடிச்சிட்டாங்க. எனக்கு புடுச்ச
வெட்டர பாட்டு இங்க..

தங்கக் கதிர்தான் தன்
தலை சாய்ந்ததே
சிங்கத் தமிழர்- தம்
செல்வம் உயர்ந்ததே

பொங்கும் சுடர்ப்பொன் னரிவாள்
செங்கை பிடிப்போம்
போத்துக்கூட்டி அரிந்த செந்நெல்
போட்டுக் கட்டுவொம்..

வெட்டும் இடமெல்லாம் – நாம்
வேண்டிய பொன் கிட்டும்
எட்டுத்திசை பாடும்- நம்
இன்பத்திருநாட்டை !

===========================

சாந்தி தியாகராஜன்:

பெண் விடுதலயப்பத்தி பாரதிதாசன் சொன்னத
எழுதணும்னு ஆசை. ஆனா அவரு கோவிச்சுப்பாரு.
அதோட இல்ல. அவரு இப்ப கொஞ்சம் சரியில்ல.
இந்தப் பாழாப்பொன்ன சர்தார்ஜி கிளப்புல எவளயோ
பாத்து ஜொல்ளு விடரதா தகவல் வந்திச்சு. அதுனால
இந்த ப்பாட்டை போடறேன்.

“புதுக்கோயில் மதில் மேலே முத்து மாமா – இரண்டு
புறா வந்து பாடுவதேன் முத்து மாமா
…
முதல் மனைவி நானிருந்தும் முத்து மாமா- அந்த
மூளியை நீ எண்ணலாமா முத்து மாமா

ஒதிய மரத்தின் கீழே முத்துமாமா- கோழி
ஒன்றை ஒன்று பர்ப்பதென்ன முத்து மாமா?

எது செய்ய நினைத்தனவோ முத்து மாமா- நாமும்
அது செய்ய அட்டி என்ன முத்து மாமா….”

அவருக்கு புரிஞ்சா…ம்.ம்.. I may get lucky ….

================================

குப்பன்:

என்னைக் கடைசியா வந்து கேக்கறீங்க. ஒரு பாட்டு சமாசாரத்துல
கூட கடைசியா. சரி ஆகட்டும்.

“வெறிமது உண்போர் நீசர்
என்றால் பிறர்க்கிருட்டில்
நிறைமுக்கா டெதுக்கடி? சகியே
நிறை முக்காடெதுக்கடி ?”

தெரியாத்தனமா இந்த பாவேந்தர் பாட்டை எழுதினதுக்கு
சர்தார்ஜி கிளப்புல தான் ரகசியமா பீர் குடிச்சிட்டு
நடனம் பாக்கப்போனத எழுதினதா நெனச்சு ரங்கண்ணா
கீச்சி போட்டாரு. “நம்ம எல்லாருமே மொகமூடிதான்.
முக்காட எடுத்தா எல்லாருக்கும் வேல போயிடும், தெரிஞ்சிக்க”ன்னு
பெரியவரும் திட்டினாரு.
சரி, இந்தப்பாட்டை போடுங்க..

“சித்திரச்சோலைகளே, -உமை நன்கு
திருத்த இப்பாரினிலே- முன்னர்
எத்தனை தோழர்கள் ரத்தம் சொரிந்தனரோ
உங்கள் வேரினிலே

நித்தம் திருத்திய நேர்மையினால் மிகு
நெல்விளை நன்னிலமே, – உனக்
கெத்தனை மாந்தர்கள் நெற்றி வியர்வை
இறைத்தன்ர் காண்கிலமே.

தாமரை பூத்த தடாகங்களே, உமை
தந்த அந்தக்காலத்திலே – எங்கள்
தூய்மை சகோதரர் தூர்ந்து மறைந்ததைச்
சொல்லவோ ஞாலத்திலே

மாமிகு பாதைகளே, உமை இப்பெரு
வையமெல்லாம் வகுத்தார்- அவர்
ஆமை எனப்புலன் ஐந்தும் ஒடுங்கிட
அந்தியெல்லாம் உழைத்தார்

ஆர்த்திடும் யந்திரக்கூட்டங்களே- உங்கள்
ஆதி அந்தம் சொல்லவோ? நீங்கள்
ஊர்த்தொழிலாளர் உழைத்த உழைப்பில்
உதித்தது மெய் அல்லவோ?
…
எலிகள் புசிக்க எலாம் கொடுத்தே சிங்க
ஏறுகள் ஏங்கிடுமோ?- இனிப்
புலிகள் நரிக்கு புசிப்பளித்தே பெரும்
புதரினில் தூங்கிடுமோ?

கிலியை விடுத்து கிளர்ந்தெழுவார் இனிக்
கெஞ்சும் உத்தேசமில்லை – சொந்த
வலிவுடையார் இன்ப வாழ்வுடையார் இந்த
வார்த்தைக்கு மோசமில்லை.”

================================================

சுவாமிநாதன்
லாஸ் ஏஞ்சலஸ்