Masarap ang pakiramdam ng may pangarap. Dito ka humuhugot ng lakas ng loob na harapin ang bawat bukas. Ito ang nagpapa-alala sa’yo na gawin ang isang bagay. At ito ang nagbibigay saysay sa ating buhay. Hindi ba’t iba ang sayang dulot ng kaalamang unti-unti mong nakakamit ang pangarap mo? Mas matindi pa ang heaven na dulot nito sa bato, damo o kahit sa pulbo. Pero may mga taong sadyang kontrabida susubok sa ating katatagan. Ewan ko kung sadyang kulang lang sila sa pansin nung kabataan o talagang pinanganak sila para lang pumuna ng mga tao. (Lord, bakit nga ba natuklasan ang mga epal? LOL) Masaya tayong mabubuhay kung wala sila. Sigurado. Buti sana kung masasalba nila ang mga biktima ni ONDOY sa mga pinaggagagawa nila, kung mapapatalsik nila ang pangulo dahil sa pagka-epal nila at lalo na kung mababayaran nila ang utang ng pinas kung ibubuka nila ang mga bibig nila. Eh wala, wala silang kwenta este wala naman silang naibibigay na maganda.

Ngunit mas masakit isipin na malapit sa buhay mo ang susubok sa’yo. “Yung tipong daig mo pa ang bida sa telenobela sa ginagawa nila. Lol, OA.

Exibit A

Kamag-anak: “Nagpunta sa bangko si —-(insert name ng kapatid ko).”

Asawa: “Anong ginawa dun?”

Kamag-anak: ‘Nagbayad ng tuition. Maliit lang naman tuition nun.”

Asawa: ‘Ah, oo. Si —–(insert name ko) ang malaki. AMBISYOSO kasi.”

Exibit B

Asawa ng kamag-anak: “Yang si —–(insert name ng nanay ko) pinag-aaral pa ang mga anak, hindi naman kaya.”

Ayun! Sabi ko sa inyo mga kontrabida talaga eh. lolz Ewan ko sa mga ‘yan kung bakit lagi ako o ang pamilya ko ang nakikita. Wala naman akong ginagawang kakaiba. Hindi naman ako tuma-tumbling sa harap nila. Hindi rin ako kumakain ng buhay na elepante at lalong hindi ako naliligo sa kumukulong mantika para tangahaling sole survivor etse para mapansin ng mga kulugong ‘yon. Oo, hindi ganun kayaman ang pamilya ko. Pero hindi pa naman kami nagdidildil ng asin dahil sa tuition fee ko. Kaya hindi ko maintindihan kung bakit laging ako ang laman ng isip nila.lolz

Pero isa lang ang alam ko, ang mga pangarap ko ang nagbibigay sa akin ng kakaibang heaven. Kukunin ko ito nang walang nasasagasaan at wala na kong pakialam sa mga kulugo kong kamag-anak.lolz

Christmas is fast approaching.

I can feel it’s coldness,

My whole being, caressing slowly.

Literally and metaphorically.

The feeling of loneliness

Is starting to take over.

I tried to ignore it.

I tried to be numb for it.

For a year, I keep on trying.

I thought that I already have

Turned my heart into stone

And I could be alone.

But still, I want someone.

To  embrace me,

To be with me

And let the feeling of warmth envelop me.

The Christmas breeze has

Torn all of my defenses

And turned my smile

Into lonely cries.

And for a while I let myself suffer.

But I realize that I am not really alone.

Because this is the time

That Jesus Christ have been born.

And there is not a single person

That can love me and care for me

More than He does.

And so on Christmas, I am not alone.

Pluggings:

1: Comment on otep’s blog. If it reached 50 comments, he’ll be back… lol

2: Bored? Try these best online casinos.

3: Merry Christmas to all!

]]> http://thelostme.wordpress.com/2008/02/29/33/ Fri, 29 Feb 2008 13:01:53 +0000 thelostme http://thelostme.wordpress.com/2008/02/29/33/

       Maganda ang araw noon- merienda time. Pakain-kain lang ng donut sa Mister Donuts malapit sa epiyu, pahila-hilata at kinig-kinig sa kwento ng mga kaklase ku. Nang naisipan nilang maglaro ng “turut-or-konsingkuwens” (parang mga bata).

          Dahil inde naman aku party-pooper, nakisali na din ako. Maayos naman ang kalokohan nila. Ebriting went well… nang biglang natapat sa ‘kin ang mahiwagang bote.

Kaklase1: Anu, turut or konsingkwens?

Aku: Anu kaya… kahit anu na. . .

Kaklase2: Sige, turut na lang. (ayos! Sya ang namili.)

Aku: Ok.

*nagkumpulan ang mga ungas (parang “Survivor Africa”, pinag-uusapan ang maaalis)

Leader: Napagdisisyonan ng grupo na itanong kung…. (drum roll)…kung nakagarahe ka na?

(Whoah?! Amp! Watta kwischun! Parang ‘yung mga tanong kanina pangbata ah. Hal. Nagkagelpren ka na?, Sino gusto mo sa room?, Ilan na naging syota mo? Etc… Tapos, ganyan sa ‘kin!?! Daya!)

Aku: **natulala… huh?, hinde. Virgin pa ku… good boy aku eh. (may gatas pa sa labi… lol!)

Kaklase2: Whoooh! Sa panahon ngayon, wala nang virgin!

          Hayop! Guess what kung anong gender ang nagsabi ng pangungusap na ‘yon, babae! Babae pa ang nagsabi nun ah. Lupet!- does that mean, inde na rin sya virgin? Lol!

          Alam ko, liberated na mga kabataan ngayon. Meron nga, 13 pa lang, nakagarahe na. Oo, uso na ang premature babies este, premarital sex. Pero ayokong maranasan ang mga nangyayari sa kanila. Mga inde mapakali kapag delayed sila o mga gelpren nila. Halos mabaliw. Ayokong dumagdag sa “teenage parents”. Gusto ko munang makatapos ng pag-aaral. Masarap lang ‘yan kapag ginagawa pero kapag nagbunga na, ano?

          16 pa lang naman ako. Makakapaghintay ‘yan. Nadadaan pa sa sariling sikap… lol! Hahah… Kapag may sarili na kong apartment, dun na lang ako magpapaka-wild este, magpapakasaya.

          Ikaw, virgin ka pa ba? Lols… hahahah…

    I had a very, very, very busy week. Inagiw na nga ‘tong bahay ko eh. Hindi ko tuloy namalayan na marami na palang nagagalit sa ‘kin dahil sa last entry ko. So, can I explain my side?…

    First off, I am really, really, really sorry. Yes, I am… I don’t intend to hurt anybody. But all of us know that we can’t force ourselves not to get irritated for some reasons. So, I can’t help myself to feel as such to ”parloristas”. I repeat, “parloristas”-sila ‘yung mga baklang (sorry for the word) kanto dito sa lugar namin na nanghaharang ng mga lalaki. There, I said “parloristas” and not gaymen. When I wrote that last entry, I didn’t mean all the gay guys.

    Obviously, I was talking about the “parloristas”. Here are my reasons to feel irritated:

*the said gays are, most of the time when I walk past them, cling their hands to my arm and, sometimes, caress or rub it too.

*I was only 15 (now I’m 16) when I first encouter them. What happened was written on my past entry.

*now, I am receiving indecent proposals because he , as he says, wants me so badly.

*and there’s this gay that is acting as if we have mutual understanding and always call me “bhebhe”.

     Now, tell me, can’t i get the privilege of getting irritated? Once again, I’m not talking about all of the gay guys. I’m not mad with all of you. I’m not that DUMB to generalize. And I’m open-minded. Actually, I admire most of the gays that I know. They’re creative, artistic and have a great sense of humor. It’s as if it’s the law of nature to let them posses the said traits.

    I hope that I’ve cleared my side and once more, I’m really, really sorry that I’ve hurt your feelings.