<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>ola &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/ola/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "ola"</description>
	<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 07:25:37 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Masaż hawajski]]></title>
<link>http://chihihi.wordpress.com/2009/11/27/masaz-hawajski/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 12:39:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>chihihi</dc:creator>
<guid>http://chihihi.wordpress.com/2009/11/27/masaz-hawajski/</guid>
<description><![CDATA[Ale miałam piątek w redakcji (załoga ma wolne, pracujemy przeważnie z córką wtedy)! Zawitał do nas p]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Ale miałam piątek w redakcji (załoga ma wolne, pracujemy przeważnie z córką wtedy)! Zawitał do nas pan od masażu hawajskiego z łożem, hawajską muzyką, olejkami, lampkami i swymi umiejętnościami rzecz jasna. Obie poddałyśmy się po kolei w mym gabinecie masażowi. Wszystko trwało od 9.00 do 12.30.<!--more--></p>
<p>Z córkę nie mowię, za siebie owszem. Przeniosłam się w trakcie masażu do krainy węży, ale tych dobrych węży. Węże przesuwały się po moim ciele, oplatały zwojami, tańczyły przede mną i przy mnie, czasem zmieniałam się w Boginię Węży (jest taka w Indiach, ale nic o niej nie wiem; mam książkę z dedykacją, ale jej nigdy nie przeczytałam&#8230;). Przypomniał się mi wąż ze snu z Egiptu, wąż ze słodkiej czekolady, ktory mnie pocalował. Wspomniałam też węża ze złotka, który zsunął się przy mnie z kolumny, gdy czekałam na swoją kąpiel w cudownym źródełku w Lourdes.</p>
<p><strong>No i konkluzja:</strong> jestem teraz jak ten wąż, w okresie zrzucania starej skóry. Nie jest to przyjemne, boli, ale  trzeba zacisnąć zęby i przetrwać. Wyjdę z tego większa, ładniejsza (na duszy też)  i z nowiutką, błyszczącą, wężową  skórką.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Inauguração do Blog!]]></title>
<link>http://guilhermemotta.wordpress.com/2009/11/26/inauguracao-do-blog/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 20:05:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>Gui Motta</dc:creator>
<guid>http://guilhermemotta.wordpress.com/2009/11/26/inauguracao-do-blog/</guid>
<description><![CDATA[Oláááá! Eu sou o Gui Motta, tenho 18 anos e sou estudante. Infelizmente (talvez), não nasci como min]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Oláááá! Eu sou o Gui Motta, tenho 18 anos e sou estudante. Infelizmente (talvez), não nasci como minha mãe que adora falar sem parar. Prefiro ficar mais na minha. Não que eu não fale! Só não tanto quanto ela [rsrs]. Tenho este blog para expressar idéias, conceitos, novidades, esquisitices e tudo que der na telha sem precisar falar (tecnicamente) muito&#8230;rsrs. Sou bem imprevisível do tipo que tem personalidade forte, sabe? Meu humor varia bastante, mas garanto que não é algo preocupante! rsrs Eu só não me conformo fácil com as coisas muito injustas, digamos assim&#8230; (o que é quase normal neste país, convenhamos.) Bom.. Sobre mim: quero passar cada dia da minha vida sabendo aproveitar ao máximo e não deixar de compartilhar minhas alegrias com pelo menos uma pessoa! Tenho muitos sonhos e planos na minha vida. Minhas metas são impossíveis aos olhos do mundo, mas possíveis aos olhos de Deus. É isso&#8230;!!! <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif' alt=';)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Ahh, quero muito que acompanhem meu blog! Faço questão de ter vocês sempre por aqui! Espero que gostem! Um forte abraço!  Gui Motta.  &#8212;-  Este sou eu e este é meu Blog!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Perna de Pau acaba subjugado aos sabores da moda das gomas]]></title>
<link>http://ideas2win.wordpress.com/2009/11/26/perna-de-pau-acaba-subjugado-aos-sabores-da-moda-das-gomas/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 16:08:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>blogmagic</dc:creator>
<guid>http://ideas2win.wordpress.com/2009/11/26/perna-de-pau-acaba-subjugado-aos-sabores-da-moda-das-gomas/</guid>
<description><![CDATA[Perna de Pau Olá Temos uma curiosidade enorme de saber o que levou a alterar o sabor e a textura da ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img src="/DOCUME%7E1/JOSEAN%7E1/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot-8.jpg" alt="" /></p>
<div id="attachment_218" class="wp-caption alignleft" style="width: 417px"><img class="size-full wp-image-218" title="Perna de Pau Olá" src="http://ideas2win.wordpress.com/files/2009/06/perna-de-pau-ola.jpg" alt="Perna de Pau Olá" width="407" height="523" /><p class="wp-caption-text">Perna de Pau Olá</p></div>
<p style="text-align:justify;">Temos uma curiosidade enorme de saber o que levou a alterar o sabor e a textura da geleia de morango do gelado Perna de Pau.</p>
<p style="text-align:justify;">Os  anos de existência daquele produto Perna de Pau e a fidelidade de muitos portugueses  ao  gelado preferido desde a sua aparição em público há cerca de 20 anos(?): esta é uma justa homenagem ao original Perna de Pau.</p>
<p style="text-align:justify;">A maior decepção da  vida ocorre quando acabam os pequenos sabores, texturas, paladares e momentos de prazer; foi o que nos aconteceu ao comprovar que acabaram de vez com o gelado Perna de Pau e o que ele tinha de melhor: as tirinhas suculentas de geleia de morango.</p>
<p style="text-align:justify;">Há algum tempo que não nos deliciavamos com o Perna de Pau, o favorito da panóplia de gelados que ora surgem e desaparecem de uma época para outra e só de pensar em comer um a seguir ao almoço, já  fazia babar qualquer apreciador a pensar naquele prazer.</p>
<p style="text-align:justify;">Quando saiu a trinquinha da tirinha de morango, parecia que se estava a comer uma daquelas borrachas que os putos de agora comem e adoram até à cárie dos dentes, as gomas&#8230;a surpresa foi tal que iamos deitando tudo pela boca fora.</p>
<p style="text-align:justify;">Sem palavras! Acabaram de vez com o Perna de Pau, a geleia de morango e a textura sedosa que se demorava a derreter na boca!</p>
<p style="text-align:justify;">Que raio de fidelização é que querem ao produto <em>premium</em> em longevidade, a vaca leiteira e estrela dos gelados, a ponto de, decorridos estes anos todos, o transformarem numa goma de borracha? Criem outros produtos parecidos, substitutos ou concorrentes, mas não estraguem o que estava bem feito e tinha o seu público fiel.</p>
<p style="text-align:justify;">Querem acabar com ele? Ok, então digam que as vacas são azuis como aquela da suchards ou que apenas riem e só dão leite light hoje em dia, que os morangos já só são criados para gomas ou outra coisa qualquer desses chavões de marketing, as últimas palavras do e encher pneus de um qualquer vazio de conteúdo como pululam por aí.</p>
<p style="text-align:justify;">Se os marketeers querem aprender como se acaba com um produto que é vaca leiteira para uma empresa, este é o exemplo acabado e sumário de uma execução há muito anunciada.</p>
<p style="text-align:justify;">Até mais e adeus Perna de Pau, fiel companheiro de sobremesas no verão e no inverno.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Na sua orelha...]]></title>
<link>http://sabiaspalavras.wordpress.com/2009/11/25/na-sua-orelha-2/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 20:13:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>sabiaspalavras</dc:creator>
<guid>http://sabiaspalavras.wordpress.com/2009/11/25/na-sua-orelha-2/</guid>
<description><![CDATA[Existe coisa melhor do que as palavras corretas, na altura correta, na distância correta, faladas po]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Existe coisa melhor do que as palavras corretas, na altura correta, na distância correta, faladas por uma pessoa que sabe o que está falando e sabe o que quer ? Não MESMO !<br />
É com essa intenção que eu venho abrir esse blog. Coisa tão simples e tão pessoal. Tão impessoal e ao mesmo tempo tão cheia dos mais sórdidos segredos da minha mente.<br />
&#8220;Sábias palavras &#8220;<br />
Foi o que escutei depois de alguns deliciosos momentos narrando o que aconteceria se um sonho específico meu se realizasse. Ela com o voz doce dela, tão cheia de tesão e sacanagem. De um jeito tão suave e aveludado. Umsa safadeza delicada. Uma pornografia com paixão. Não aquele tipo de amor que nós esperamos a vida toda para encontrar, mas uma paixão que seria o alicerce &#8220;putarioso&#8221; de tal amor.<br />
E o que eu estarei relatando por via deste ? Minha mente meus amigos e amigas. A minha mente tão sacana, safada, criativa, sedenta e voraz. Espero que gostem do que penso e espero que meus contos povoem suas mentes nos momentos em que vocês se divertem sozinhos.<br />
Um &#8221; eu preciso te comer AGORA &#8220;, ou quem sabe um &#8221; queria que você sentasse no meu pau nesse momento, ele tá feito pedra só de pensar em tu &#8221; pode ser bem frequente nos textos, então, Bon Appétit.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Na sua orelha...]]></title>
<link>http://sabiaspalavras.wordpress.com/2009/11/25/na-sua-orelha/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 20:13:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>sabiaspalavras</dc:creator>
<guid>http://sabiaspalavras.wordpress.com/2009/11/25/na-sua-orelha/</guid>
<description><![CDATA[Existe coisa melhor do que as palavras corretas, na altura correta, na distância correta, faladas po]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Existe coisa melhor do que as palavras corretas, na altura correta, na distância correta, faladas por uma pessoa que sabe o que está falando e sabe o que quer ? Não MESMO !<br />
É com essa intenção que eu venho abrir esse blog. Coisa tão simples e tão pessoal. Tão impessoal e ao mesmo tempo tão cheia dos mais sórdidos segredos da minha mente.<br />
&#8220;Sábias palavras &#8220;<br />
Foi o que escutei depois de alguns deliciosos momentos narrando o que aconteceria se um sonho específico meu se realizasse. Ela com o voz doce dela, tão cheia de tesão e sacanagem. De um jeito tão suave e aveludado. Umsa safadeza delicada. Uma pornografia com paixão. Não aquele tipo de amor que nós esperamos a vida toda para encontrar, mas uma paixão que seria o alicerce &#8220;putarioso&#8221; de tal amor.<br />
E o que eu estarei relatando por via deste ? Minha mente meus amigos e amigas. A minha mente tão sacana, safada, criativa, sedenta e voraz. Espero que gostem do que penso e espero que meus contos povoem suas mentes nos momentos em que vocês se divertem sozinhos.<br />
Um &#8221; eu preciso te comer AGORA &#8220;, ou quem sabe um &#8221; queria que você sentasse no meu pau nesse momento, ele tá feito pedra só de pensar em tu &#8221; pode ser bem frequente nos textos, então, Bon Appétit.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dumny tata.]]></title>
<link>http://myeteck.wordpress.com/2009/11/25/dumny-tata/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 09:58:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>myeteck</dc:creator>
<guid>http://myeteck.wordpress.com/2009/11/25/dumny-tata/</guid>
<description><![CDATA[Tak, niezależnie od wszystkiego jej widok mnie rozwala, jej obecność mnie betonuje a jej istnienie m]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Tak, niezależnie od wszystkiego jej widok mnie rozwala, jej obecność mnie betonuje a jej istnienie mnie uszczęśliwia &#8211; jakkolwiek banalnie to brzmi.</p>
<p>Z okazji urodzin mojej Super-Córki ogłaszam Światu, że jestem arcy-dumnym Tatą!</p>
<p><a href="http://myeteck.wordpress.com/files/2009/11/mimg_6298.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-97" title="mIMG_6298" src="http://myeteck.wordpress.com/files/2009/11/mimg_6298.jpg?w=199" alt="Ola" width="199" height="300" /></a><a href="http://myeteck.wordpress.com/files/2009/11/mimg_6393.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-98" title="mIMG_6393" src="http://myeteck.wordpress.com/files/2009/11/mimg_6393.jpg?w=199" alt="Ola" width="199" height="300" /></a><a href="http://myeteck.wordpress.com/files/2009/11/mimg_6262.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-99" title="mIMG_6262" src="http://myeteck.wordpress.com/files/2009/11/mimg_6262.jpg?w=200" alt="Ola" width="200" height="300" /></a></p>
<p>&#8230;i, że kocham ją na zabój!</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LA CRESTA EN LA OLA RADIO PROGRAMA No.222 24-11-2009 ]]></title>
<link>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/24/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-222-24-11-2009/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 01:14:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>crestametalica</dc:creator>
<guid>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/24/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-222-24-11-2009/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMU]]></description>
<content:encoded><![CDATA[&nbsp; LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMU]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[""LA CRESTA EN LA OLA" RADIO SHOW: ENTREVISTA CON LA BANDA SOLARES (EX-ZAPATO 3) 24-11-2009]]></title>
<link>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/24/la-cresta-en-la-ola-radio-show-entrevista-con-la-banda-solares-ex-zapato-3-24-11-2009/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 18:31:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>crestametalica</dc:creator>
<guid>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/24/la-cresta-en-la-ola-radio-show-entrevista-con-la-banda-solares-ex-zapato-3-24-11-2009/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; ESTE MARTES 24 DE NOVIEMBRE TENDREMOS VIA TELEFONICA A LA BANDA SOLARES (EX-ZAPATO 3) LOS CUA]]></description>
<content:encoded><![CDATA[&nbsp; ESTE MARTES 24 DE NOVIEMBRE TENDREMOS VIA TELEFONICA A LA BANDA SOLARES (EX-ZAPATO 3) LOS CUA]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LA CRESTA EN LA OLA RADIO PROGRAMA No.221 23-11-2009 ]]></title>
<link>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/23/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-221-23-11-2009/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 22:38:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>crestametalica</dc:creator>
<guid>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/23/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-221-23-11-2009/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMU]]></description>
<content:encoded><![CDATA[&nbsp; LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMU]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA["LA CRESTA EN LA OLA" RADIO SHOW: ENTREVISTA CON LA BANDA SPECTRA SUKUBA DE CIUDAD GUAYANA 23-11-2009]]></title>
<link>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/23/la-cresta-en-la-ola-radio-show-entrevista-con-la-banda-spectra-sukuba-de-ciudad-guayana-23-11-2009/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 19:21:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>crestametalica</dc:creator>
<guid>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/23/la-cresta-en-la-ola-radio-show-entrevista-con-la-banda-spectra-sukuba-de-ciudad-guayana-23-11-2009/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; ESTE LUNES 23 DE NOVIEMBRE TENDREMOS VIA TELEFONICA A LA BANDA SPECTRA SUKUBA DE ROCK HECHO E]]></description>
<content:encoded><![CDATA[&nbsp; ESTE LUNES 23 DE NOVIEMBRE TENDREMOS VIA TELEFONICA A LA BANDA SPECTRA SUKUBA DE ROCK HECHO E]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Olá mundo...]]></title>
<link>http://samuelrdv.wordpress.com/2009/11/23/ola-mundo/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 18:19:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>samuelrdv</dc:creator>
<guid>http://samuelrdv.wordpress.com/2009/11/23/ola-mundo/</guid>
<description><![CDATA[olá, &nbsp; Resolvi fazer um blog&#8230; Não sei bem porque, afinal já são tantos que existem por aí]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>olá,</p>
<p>&#160;</p>
<p>Resolvi fazer um blog&#8230; Não sei bem porque, afinal já são tantos que existem por aí&#8230; Mas. Fazia tempo que vinha porcrastinando essa ideia e hoje aqui estou.</p>
<p>&#160;</p>
<p>Samuel Oliveira</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[there's always a catch]]></title>
<link>http://discojoquei.wordpress.com/2009/11/22/theres-always-a-catch/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 20:12:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>Dael</dc:creator>
<guid>http://discojoquei.wordpress.com/2009/11/22/theres-always-a-catch/</guid>
<description><![CDATA[Tudo começa com a primeira frase. E não importa muito se os textos atrás de você já receberam o pont]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Tudo começa com a primeira frase. E não importa muito se os textos atrás de você já receberam o ponto final que lhes é de direito. O mais provável é que continuem todos por aí mesmo, reunidos no intento de formar um rio que lhe vai às costas. A coisa toda foi o dia em que você resolveu nascer e ser mais uma represa dos significados, mais uma garganta com toneladas de concreto tentando barrar a caudalosa história dos homens, tentando extrair da força uma vírgula satisfatória. Fazendo lutar contra entrelinhas cada vez maiores para tocar a frente com os pares que tem à mão. Quem sabe permanecer um homem. Você sabe que nada do que vale a pena pode ser construído sem esforços, então talvez seja de despir-se por algum tempo do chapéu e pôr os pulsos livres das mangas, que a frente vai algum labor. São tempos de crise, a sempre bem-vinda e subserviente crise. Gira-nos abaixo um mundo tão filhadaputa que mesmo quando implode em sua maldição, tem à manga uma maneira de ajuntar-se mais forte e pernicioso. O sacrilégio é de tal natureza que nenhum homem vivo terá chance ao imaculado. Os que alguma vez já foram puros, arregimentaram-se à força dos sequiosos. E, entre palavra e outra, no refúgio soturno de todas as arapucas, a esperança destoou.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[En riktigt bra "feelgood-film"]]></title>
<link>http://familjenheden.wordpress.com/2009/11/22/en-riktigt-bra-feelgood-film/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 12:39:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>familjenheden</dc:creator>
<guid>http://familjenheden.wordpress.com/2009/11/22/en-riktigt-bra-feelgood-film/</guid>
<description><![CDATA[Har tidigare skrivit på bloggen att jag är en science-fiction nörd som går på alla premiärer för sku]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Har tidigare skrivit på bloggen att jag är en science-fiction nörd som går på alla premiärer för skumma futuristiska hög- som lågbudget filmer. Det är fortfarande det bästa som finns men i fredags såg jag och Karin en &#8220;feelgood-film&#8221; film på rekommendation från Karins syster Elsa. Vi tittade på filmen Julie &#38; Julia (2009) med Meryl Streep, Stanley Tucci m.fl. och det var en otroligt bra film trots att den definitivt kvalar in i kategorin &#8220;feelgood-film&#8221; som jag normalt inte skulle välja. Meryl Streeps rolltolkning av huvudpersonen Julia Child är magisk och helt klart i oscar klass. Meryl Streep har ju redan två oscar men såsom varandes min favoritskådis har jag inget mot att den samlingen utökas.</p>
<p>Eftersom filmen handlar om mat och det franska köket &#8220;ses den bäst på mätt mage&#8221;. Den utspelar sig i nutid (2002) och på 50-talet, i USA och i Frankrike. När det i filmen lagas till boeuf bourguignon var jag nästan på väg ned i spagat &#8211; godare än boeuf bourguignon med ett riktigt kraftigt rött vin, det blir det inte!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rösta fram 00-talets bästa svenska låt!]]></title>
<link>http://majbonny.wordpress.com/2009/11/19/rosta-fram-00-talets-basta-svenska-lat/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 20:52:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>majbonny</dc:creator>
<guid>http://majbonny.wordpress.com/2009/11/19/rosta-fram-00-talets-basta-svenska-lat/</guid>
<description><![CDATA[  P3 Populär tar hjälp av lyssnarna för att lista 00-talets bästa svenska låt. Första omgången ska m]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>  P3 Populär tar hjälp av lyssnarna för att lista 00-talets bästa svenska låt. Första omgången ska man välja ut 10 av 200 låtar. Det är svårt. Verkligen jättesvårt. Försök själv <a href="http://www.sr.se/sida/artikel.aspx?programid=2785&#38;artikel=3231729" target="_blank">här</a>.</p>
<p>Jag satt länge med min lista. Beslutsångest, nostalgi och värdighet bråkade med varandra. Tillslut lyckades jag göra alla tre sidor nöjda. Listan går i bokstavsordning. Jag gillar att Ola och Silverbullit kom så nära varandra på listan. Kontrasten är stor, men båda låtarna lika älskade. På sitt sätt&#8230;</p>
<ol>
<li>Broder Daniel  <strong>When we were winning</strong></li>
<li>Caesars Palace  <strong>Over for it started</strong></li>
<li>Cardigans <strong>You&#8217;re The Storm</strong></li>
<li>Håkan Hellström  <strong>För en lång lång tid</strong></li>
<li>Håkan Hellström  <strong>Känn ingen sorg för mig Göteborg</strong></li>
<li>Jens Lekman <strong>You are the light</strong>  </li>
<li>José Gonzalez <strong>Crosses</strong></li>
<li>Ola  <strong>Natalie</strong>    </li>
<li>Silverbullit <strong>Run</strong></li>
<li>The Soundtrack of our lives <strong>Sister surround</strong></li>
</ol>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bloggstatistik ]]></title>
<link>http://familjenheden.wordpress.com/2009/11/19/bloggstatistik/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 13:51:42 +0000</pubDate>
<dc:creator>familjenheden</dc:creator>
<guid>http://familjenheden.wordpress.com/2009/11/19/bloggstatistik/</guid>
<description><![CDATA[Vår reseblogg, som du just nu läser, lockar i snitt kring 600 besökare / månad. Sannolikt är det til]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Vår reseblogg, som du just nu läser, lockar i snitt kring 600 besökare / månad. Sannolikt är det till största del familj och vänner som läser men jag vet att besökare hittar hit även via att söka på specifika ämnen eller ord via tex Google, ämnen och ord som vi vid något tillfälle har skrivit om på bloggen. Jag söker ofta själv efter information om olika saker över internet och det är kul att tex hitta någon som har skrivit om en plats de besökt, ett hotell de bott på eller kul aktivitet de gjort och kan rekommendera.</p>
<p>Våra 600 besökare / månad är jag så otroligt glad och tacksam för och är det som motiverar mig att fortsätta skriva. Bloggen är ju framförallt ett sätt för oss att hålla kontakt med vänner och familj. Som statistik jämförelse kan nämnas att Blondinbella och andra proffsbloggare (som det kallas) kan komma upp till flera hundra tusen besökare / vecka. Det har aldrig varit och kommer heller inte att bli ambitionen med den här bloggen, att samla ihop så många besökare som möjligt det vill säga. Det är dock kul att följa den statstik jag kan få fram, aldrig om vilka besökarna är men om antal och på vilket sätt de har hittat till vår blogg.</p>
<p>Om ambitionen skulle vara att få så många besökare som möjligt tror jag det:</p>
<p>1. skulle behövas en annan författare (bloggare)</p>
<p>2. andra ämnen</p>
<p>3. mycket mer personliga och provocerande blogginlägg</p>
<p>&#8230;och samtliga 3 är förändringar som inte kommer genomföras.  <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif' alt=';)' class='wp-smiley' /> </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[New Shirts at Olachacha.com]]></title>
<link>http://joankeiter.wordpress.com/2009/11/19/new-shirts-at-olachacha-com/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 12:46:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>joankeiter</dc:creator>
<guid>http://joankeiter.wordpress.com/2009/11/19/new-shirts-at-olachacha-com/</guid>
<description><![CDATA[Hi everyone. I have a new line of shirts that I&#8217;m just presenting. Hope you like them and hope]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Hi everyone. I have a new line of shirts that I&#8217;m just presenting. Hope you like them and hope you and your friends buy some. Let me know if you want a custom shirt or if you want me to customize one of mine.</p>
<p><a href="http://www.olachacha.com"><img class="aligncenter size-full wp-image-38" title="Olachacha . . . I left my brain in San Francisco" src="http://joankeiter.wordpress.com/files/2009/11/left-brain-copy2.jpg" alt="" width="460" height="575" /></a>My design company:<br />
<a href="http://www.olachacha.com"><br />
Olachacha.com</a></p>
<p>Support the start up. Buy a shirt. Get the word around to everyone you know.</p>
<p>Love, Joan</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LA CRESTA EN LA OLA RADIO PROGRAMA No.220 18-11-2009 ]]></title>
<link>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/18/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-220-18-11-2009/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 22:13:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>crestametalica</dc:creator>
<guid>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/18/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-220-18-11-2009/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMU]]></description>
<content:encoded><![CDATA[&nbsp; LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMU]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LA CRESTA EN LA OLA RADIO PROGRAMA No.219 17-11-2009]]></title>
<link>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/17/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-219-17-11-2009/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 22:52:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>crestametalica</dc:creator>
<guid>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/17/la-cresta-en-la-ola-radio-programa-no-219-17-11-2009/</guid>
<description><![CDATA[LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMULTANEAM]]></description>
<content:encoded><![CDATA[LA CRESTA EN LA OLA RADIO SHOW EN VIVO POR LA EMISORA INTERACTIVA 91.7FM TRANSMITIENDOSE SIMULTANEAM]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bufones]]></title>
<link>http://mikilopez.wordpress.com/2009/11/14/bufones/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 20:49:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>mikilopez</dc:creator>
<guid>http://mikilopez.wordpress.com/2009/11/14/bufones/</guid>
<description><![CDATA[El bramido del aire saliendo a presión por los acantilados de Llames, casi en la misma playa de Guad]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>El bramido del aire saliendo a presión por los acantilados de Llames, casi en la misma playa de Guadamía, es una experiencia estremecedora y fascinante al mismo tiempo. Columnas de agua se elevan a más de 25 metros sobre las cabezas de los testigos de tal demostración de poderío natural que hace a uno preguntarse si el famoso ídolo de Peña Tu no será una especie de Dios de la naturaleza inspirado en la observación de estos impresionantes geysers de agua salada.<br />
<div id="attachment_497" class="wp-caption alignright" style="width: 409px"><img src="http://mikilopez.wordpress.com/files/2009/11/bufonazo1.jpg" alt="bufonazo" title="bufonazo" width="399" height="600" class="size-full wp-image-497" /><p class="wp-caption-text">Bufones de Pría, Llames. 14 de noviembre de 2009. © Miki López </p></div><br />
 Cuando te separas del borde del acantilado y no ves llegar las inmensas olas que avanzan implacables contra el acantilado, el repentino zumbido y la impresionante columna de espuma te pilla de sorpresa paralizandote la respiración durante ese instante de humana indefensión ante semejante abuso de fuerza natural. Me senté casi durante una hora para disfrutar del espectáculo.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[GER´S UN BLOG QUE NO ES PARA CUALQUIERA VISITALO!!!]]></title>
<link>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/13/ger%c2%b4s-un-blog-que-no-es-para-cualquiera-visitalo/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 18:37:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>crestametalica</dc:creator>
<guid>http://crestametalica.wordpress.com/2009/11/13/ger%c2%b4s-un-blog-que-no-es-para-cualquiera-visitalo/</guid>
<description><![CDATA[LOS INVITAMOS A VISITAR UN BLOG DE UNO DE LOS INTEGRANTES DEL TEAM CRESTA METALICA EL PANA GARRICK E]]></description>
<content:encoded><![CDATA[LOS INVITAMOS A VISITAR UN BLOG DE UNO DE LOS INTEGRANTES DEL TEAM CRESTA METALICA EL PANA GARRICK E]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[OLA : une association en devenir]]></title>
<link>http://associationola.wordpress.com/2009/11/13/ola-une-association-en-devenir/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 08:47:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>Hélène Blockelet</dc:creator>
<guid>http://associationola.wordpress.com/2009/11/13/ola-une-association-en-devenir/</guid>
<description><![CDATA[    « On les aime ». Quel meilleur nom pour une future association vouée aux animaux et à leur bien-]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div><span style="font-size:x-small;">    « On les aime ». Quel meilleur nom pour une future association vouée aux animaux et à leur bien-être ? L’association On Les Aime (OLA), n’a pas encore été créée à ce jour, mais ce n’est plus qu’une question de temps…et de paperasse ! Car si OLA n’est pas déclarée officiellement à la sous-préfecture de Carpentras, tout est déjà mis en place pour sa réussite. </span></div>
<div><span style="font-size:x-small;"><br />
    L’idée, que l’on doit à Joséphine Thelcide et Stéphanie a germé en août 2009, et s’est d’abord traduite par la création d’un forum de discussion sur Internet, consacré à toutes les espèces animales. Ce site, <a></a><a href="http://on-les-aime.forumactif.net" target="_blank">http://on-les-aime.forumactif.net</a>, est destiné aux propriétaires d’animaux ou éleveurs à la recherche de conseils, ou tout simplement désireux de partager leur passion pour la faune. Et tout le monde peut y trouver son bonheur : on y parle aussi bien de chiens que de reptiles, en passant par les animaux dits « ruraux ». Le forum compte aujourd’hui 80 membres et ce nombre ne cesse d’augmenter, témoignant ainsi du succès croissant d’OLA.</span></div>
<div><span style="font-size:x-small;"><br />
    Toutefois, OLA ne se borne pas à la simple discussion : des actions commencent également à être menées pour la protection animale. Celles-ci s’intensifieront dès que l’association sera officiellement créée. L’objectif de l’association ? Iinformer et conseiller les propriétaires et futurs propriétaires d’animaux, lutter pour une vente plus contrôlé des animaux en France, créer des familles d&#8217;accueil pour les animaux menacés d&#8217;euthanasie, faire &#8220;relai&#8221; entre les adoptants et les personnes souhaitant céder leurs animaux. Cette liste n’est pas exhaustive : d’autres projets seront communiqués au moment de la création officielle de l’association OLA. </span></div>
<div><span style="font-size:x-small;"><br />
    Tout est donc déjà mis en place, oui. L&#8217;association a même déjà sa propre mascotte : Olan d’Espoir !<br />
</span></div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[10.09.2005 Pánico, brujas y averías]]></title>
<link>http://sincalcetines.wordpress.com/2005/09/10/10-09-2005-panico-brujas-y-averias/</link>
<pubDate>Sat, 10 Sep 2005 19:02:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>talula sailors</dc:creator>
<guid>http://sincalcetines.wordpress.com/2005/09/10/10-09-2005-panico-brujas-y-averias/</guid>
<description><![CDATA[ Como siempre estos inicios son los más difíciles y aún más, cuando hace al menos dos meses que no m]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p> Como siempre estos inicios son los más difíciles y aún más, cuando hace al menos dos meses que no me pongo delante del ordenador para contaros como va nuestro viaje. La culpable de este retraso ha sido sin duda la &#8220;bruja averías&#8221; que se ha instalado en el Talula sin aviso y como Pedro por su casa. Esperemos que en pocos meses, si si, en pocos meses, le podamos dar una buena patada y sacarla de nuestro barco aunque sin garantía de que no vuelva más.<br />
Pero dejemos esto para más adelante ya que la crónica será básicamente explicaros nuestros incidentes, averías y demás que hemos tenido a lo largo de estos dos últimos meses esperando no ser demasiado técnica y no aburriros con nuestras desgracias. Bueno, hago ya el &#8220;salto&#8221; y me voy a los últimos días en Salvador de Bahía, donde tocó la hora de las despedidas después de más de tres meses de estancia en esta bellísima y querida ciudad.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/620.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1576" title="620" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/620.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p> Dijimos adiós a muchos amigos y también conocimos en el último momento a navegantes que brillaron por su peculiaridad como fueron David y María Inés, un galés de 72 años, cuya vida es un sinfín de historias inacabables y a cúal de ellas más alucinantes y María Inés, una venezolana de profesión cineasta, que lo conoció un día por tierras venezolanas hace ya más de 5 años, y que ahora ya vuelven a estar en ese principio tras haber dado la 2ª para David y la 1ª para María Inés vuelta al mundo. Y a Patricia, una argentina de la Patagonia, que un día decidió con su hermana gemela construirse un barco de acero para navegar por todo el mundo. Lo sorprendente de ello, es que de navegación sus conocimientos eran nulos pero no dudaron por ello en intentarlo y finalmente conseguirlo. De hecho, la conocimos en Salvador de Bahía con unas cuantas millas ya en sus espaldas y con el barco casi a punto, digo casi ya que todavía tenía que instalar el depósito de gasoil entre otras cosas. Viva la voluntad y la tenacidad.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/621.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1577" title="621" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/621.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><br />
Así que con lágrimas en los ojos, soltamos amarras y empezamos a navegar hacia el norte de Brasil con la primera parada en Maceió, de la cual puedo destacar sus playas y la zona donde estábamos fondeados, ya que era en frente de un club náutico a donde tenías que llamar por radio para que te vinieran a recoger con una lancha y poder desembarcar en tierra. El problema de que no lo pudiéramos hacer nosotros, se debía a la cantidad de porquería acumulada que había en la playa en donde era imposible encontrar un agujero para dejar tú auxiliar, por lo que te obligaba a recurrir a este servicio que no dejaba de ser tremendamente desagradable ya que cada vez que pisabas la orilla, tenías que sumergir tus pies entre peces muertos, bolsas de basura, restos de comida en estado de putrefacción y más cosas que prefiero no recordar.<br />
La siguiente parada fue Recife y reencuentro con &#8220;Ospray de Boston&#8221;, nuestros amigos ingleses que conocimos en Gambia. El lugar se llama Pernambuco Yate Club y no era más que un restaurante con un embarcadero al final de un rompeolas, una ducha en el lavabo del restaurante y una especie de tejado con barbacoa. Total, aquí pasamos tres semanas inolvidables haciendo cenas casi cada noche y barbacoas los fines de semana con los otros barcos (todos ingleses), en donde el alioli triunfó con las alitas de pollo y en donde la cena estrella fue a base de langostas cocinadas de diversas maneras.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/634.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1578" title="634" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/634.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><br />
Pero al final de estas tres semanas y con muy pocas ganas de continuar hacia el Norte (cada vez nos quedaba menos visado), partimos hacia Natal y es aquí donde empieza a actuar la &#8220;bruja averías&#8221;. Se nos rompe la puntera de la botavara que tras desmontar toda la pieza conseguimos solucionar el problema con &#8220;Joao torneiro&#8221;, haciéndonos una buena soldadura. Al ver su buena predisposición, decidimos sacar el depósito de inox de gasoil que empezaba a perder de una forma considerable. Así que lo vaciamos y después de tres días de soldaduras y con el hombre que ya no nos dormía por la noche, lo volvimos a instalar esperando que todos los agujeros estuvieran soldados. Pero no, al día siguiente había gasoil en la sentina, así que volvimos a vaciar y esta vez lo pusimos en manos &#8220;de un profesional del acero inoxidable&#8221; que, después de cobrarnos el doble, eso sí de hacer la soldadura con una máquina alemana (éxito garantizado según él), volvíamos a estar igual que al principio. Así, que ya hartos de depósito, le pusimos una especie de resina por las zonas más castigadas esperando que aguante hasta ser cambiado por uno nuevo. Pero aquí no queda todo, ya que después de 20 días trabajando en Natal sin visitar nada, decidimos un día conocer algunas playas y partir hacia Galinhos, un lugar tranquilo y parece ser que muy bonito, para descansar unos días y poder limpiar el casco que iba a tope de toda clase de moluscos autóctonos de Brasil. Así que la noche antes de partir, y ahora viene el apartado pánico del título, Joan Antoni se levanta del sofá. Se fija en algo que hay en el suelo del salón y que le llama la atención. De repente pega un grito y me dice: Laura, aquí hay una serpiente!. Yo me lo miro con cara de circunstancia y le digo: Joan Antoni, estamos fondeados en medio de un río a más de 200 metros de la orilla, como quieres que haya una serpiente? Pero tal como lo iba diciendo, me iba levantando del sofá para ver que era aquello cuando doy un grito de espanto y dando un salto como nunca lo he dado en mi vida, me situé fuera del barco gritando a JA que saliera inmediatamente. Y ahí estaba, deslizándose por el salón una serpiente</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/709.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1580" title="709" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/709.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p> de más de metro y medio de largo y nosotros paralizados del pánico sin saber que hacer para sacar ese bicho del barco. Después de intentos frustrados, me armo de valor y con el auxiliar me voy a tierra a pedir socorro a los bomberos. En media hora se presenta un camión con todas las luces encendidas y yo explicándoles, que no hacía falta el camión, que el problema estaba en un velero en medio del río y que me tenían que acompañar. Pero la ironía de la vida hace que a uno de los bomberos le de miedo las serpientes y al otro el agua. Y ya me ven a mí (haciéndome la loquita como diría Echenique), rogándoles que se subieran a la zodiac, que Joan Antoni me estaba esperando en el barco. Y en 15 minutos, la &#8220;belesa&#8221; que fue como la llamó uno de los bomberos, la cogió por la cabeza y la metió en una funda que había cosido para &#8220;mejores usos&#8221; y así, bomberos Jota y serpiente, se fueron todos a tierra</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/712.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1581" title="712" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/712.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p> y yo me quedé en el barco sin saber dónde colocar los pies y pensando: si hay una porqué no puede haber dos?.<br />
Con el susto todavía en el cuerpo, partimos hacia Galinhos aunque no llegamos a tiempo para hacer la entrada por un canal de poca profundidad (había que hacerlo con marea alta), así que decidimos continuar hacia Fortaleza. Esa noche el viento empezó a subir. Decidimos hacer una maniobra en la que hacía falta todas las manos disponibles pero el piloto automático decidió romperse en ese momento. Toda la noche por delante, cansados y hay que ponerse a la rueda. Pero el viento sigue subiendo, y Talula empieza a descontrolarse, así que en otra maniobra, rompemos freno y contra de la botavara y en una trasluchada supuestamente controlada, con la escota de la mayor, me da en todo el cuello que no me voy al agua de puro milagro. Finalmente destrozados y yo otra vez haciéndome la &#8220;loquita&#8221;, decidimos ponernos a la capa para descansar un poco. Al día siguiente fue más de lo mismo: viento y destrozos. Pero bueno, finalmente llegamos a Fortaleza y en 15 días conseguimos solucionar todos los problemas contando otra vez con la inestimable ayuda de Oriol, nuestro soporte de navegación mientras cruzábamos el Atlántico aunque esta vez, moviéndose por todas partes, para enviarnos piezas de recambio del piloto que finalmente pudimos hacerlas en Fortaleza.<br />
Otra vez a punto, y con el ordenador también funcionando, como podéis imaginar también se estropeó, abandonamos Brasil ya que después de 6 meses, el visado no daba para más.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/715.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1582" title="715" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/715.jpg?w=260" alt="" width="260" height="300" /></a></p>
<p> Otra vez con lágrimas en los ojos y con mucha melancolía, fuimos dejando este país grande en territorio y en hospitalidad, en donde te reciben  con los brazos abiertos y te ayudan en todo lo que pueden. Buena gente en definitiva.<br />
Y aquí estamos, en la Guayana francesa, descansando después de tanto estropicio que se remató con mi olvido de cerrar una escotilla de popa y que una ola aprovechó para entrar completita en el camarote e inundarlo absolutamente todo.<br />
En estos momentos nos encontramos en las Illes du Salut, al lado de la isla del Diablo en donde pasa la acción de &#8220;Papillon&#8221;, interpretada por Luis Defunes, ay perdón, por  Dustin Hoffman y esperando que sea 29 de septiembre, para ver un lanzamiento de un cohete desde el centro espacial que hay aquí en Kourou. Mientras tanto, visitaremos un poquito los alrededores e iremos a Cayenne (la capital), pero poco más ya que es un país ridículamente caro. Así que pasaremos básicamente nuestra estancia en las Iles du Salut y después directos a Tobago, a la isla más bonita del Caribe anglosajón para pasar luego a Trinidad, paraíso de los navegantes, ya que en la bahía de Chaguaramas, está llena de marinas, varaderos y tiendas náuticas.<br />
Mil besos a todos y espero no ser tan tardona en la siguiente crónica,<br />
Laura</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/667.jpg"></a></p>
<p><strong><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/6671.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1585" title="667" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/09/6671.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a> </strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
