Uit De reisleider : Hoofdstuk 17 – Sluiptoerisme

Toen we de militaire controlepost vlak voor Lago bereikten begon het net te schemeren. Midden op de weg stond een soldaat.

Ik stapte uit, groette de soldaat en liep naar het huisjes langs de weg, waar ik nog een aantal militairen meende te zien. Ik voerde een uitvoerig gesprek met de commandant van deze post en zijn antwoorden lieten geen ruimte over voor onduidelijkheden.

“We willen graag naar Lago naar ons hotel” zei ik rustig

“Afgesloten”

“Het is belangrijk. Ik zit met een groep toeristen”

Ik was bang dat we van hieraf al naar Lago zouden moeten lopen met bagage en al. Het was nog een paar kilometer naar Lago, waar men in het vertrouwde Hotel Cofan achter de balie op ons stond te wachten en ongetwijfeld druk in de weer was in de keuken met ons avondeten.

“U kunt er niet in”

“ We willen in het hotel slapen daar”

“ De stakers hebben barricades opgeworpen. Het is gevaarlijk.”

“Maar er moet toch een mogelijkheid zijn Lago binnen te komen?” zei ik “Al gaan we lopend.”

“Nee, het is gevaarlijk.” zei hij nors.

“Of we gaan vast naar het vliegveld”

“Er komen geen vliegtuigen.”

“Ik ken wel iemand in Lago die ons kan helpen” zei ik.

 El comandante

Het duurde een half uur voor ik el comandante ervan overtuigd had, dat we echt verder wilden en hij stond, bij wijze van uitzondering, toe ons door te laten. Van hieruit konden we kiezen: Linksaf naar Lago, of rechtsaf naar het verlaten vliegveld.

Links was de meeste logische keuze. Een paar honderd meter voor het stadje zagen we in het duister een barricade op de weg met een paar silhouetten ervoor. Straatverlichting was schaars hier, maar het gas dat afgefakkeld werd op één van de nabije torens spreidde een oranje gloed uit.

“Hier ga ik echt niet verder” meldde de koffiebaas nerveus.

“Wacht hier”  zei ik “Ik ga even een kijkje nemen”.

Ik liep de laatste honderd meter tot de barricade, waarvoor zwaarbewapende soldaten zich opgesteld hadden. Achter de barricade stonden de gemeente-sympatizanten met stokken en stenen klaar om hun burcht te verdedigen.

“Een paar mensen hebben ze al bekogeld met stenen toen ze probeerden door te lopen”  vertelde één van de soldaten me. “Maar er is wel een sluiproute. Door het hoge gras kun je daarginds de stad in komen.”

Ik keek naar het hoge gras langs de weg. Het was ongeveer een meter hoog.

Met de kofferts door het hoge gras?

In gedachten zag ik mijzelf en mijn dappere krijgers al door het hoge gras heen sluipen, koffers torsend op hun rug en camouflage strepen op het gezicht, verdwaald of gesnapt door de stakers. Vooral het idee dat Barbara met haar grote Samsonite op haar rug en een grote dolk tussen haar tanden naar Lago zou kruipen leek me absurd. Bovendien was het zeker dat het daar vol slangen zat.

“Geen optie” meldde ik de soldaat.

De koffiebaas werd ongeduldig en toeterde, waarop ik snel naar de wagen terugrende.

Mijn hoop op een comfortabele slaapplaats voor de 12 Amerikanen begon te vervagen, zeker nadat de koffiebaas ons in de buurt van het vliegveld afzette. Mijn toeristen gingen moe en hongerig op de rand van de stoep zitten, terwijl ik de omgeving rondspeurde naar nieuwe mogelijkheden. Naar gelang de avond vorderde, waren ze steeds stiller geworden.

“Maak jullie geen zorgen” riep ik de groep toe. “Ik regel wel iets”.

In mijn gedachten was er echter nog niets geregeld en ik liep maar wat langs de weg om te kijken wat er verderop gebeurde.

Ik kwam bij een groot hoog hek, dat eveneens van een oliemaatschappij bleek te zijn en bedacht in een stralend moment dat die altijd barakken hadden met slaapplaatsen, omdat hun arbeiders vaak dagenlang weg zijn bij hun boortorens midden in het regenwoud.

Leve de wire-line services!

Ik vroeg de bewaker naar de mogelijkheden, maar hij schudde zijn hoofd en zei dat er geen slaapplaatsen waren. Even verderop zat een “wire-line” service bedrijf (wat dat ook moge wezen) en de bewaker was zo goed om me binnen te laten om met de manager te praten. Het was een jonge Amerikaan aan wie ik onze penibele situatie uitlegde en hij had volledig begrip voor het leed van zijn landgenoten.

“Ik heb acht bedden voor jullie.”

“Geweldig kerel! Bedankt! Bedankt!” juichte ik

Ik rende terug naar mijn groep en al zeulend met de bagage liepen we achter hem aan naar de slaapruimtes. Iedereen was blij dat we eindelijk wat gevonden hebben en het goede humeur van de meesten kwam weer helemaal terug.  Doordat er maar acht bedden waren, moesten een paar mensen op matrasjes op de grond slapen, maar dat was een onbenulligheidje, waar niemand moeilijk over deed.

Ik installeerde me op de sofa in de televisie-zaal, waar men natuurfilms zat te bekijken. Ed, onze gastheer, bood ons zelfs aan in de kantine van het bedrijf te eten. De avond kon niet meer stuk. We hadden goed eten en we konden gaan slapen! We hadden zelfs bedden.

“Op 29 mei 1959 werd het eerste gas ontdekt in het Noorden van Nederland. Sinds deze ontdekking in Drenthe en Groningen is de winning ervan in handen van Amerikaanse en Engelse oliemaatschappijen. Olie & gasmaatschappijen uit deze landen sloten contracten af met de toenmalige Nederlandse regering om deze voorraden te winnen, waarbij de Nederlandse staat 25 % van de winst ontvangt en de oliemaatschappijen de resterende 75 %. Bijkomend voordeel voor deze bedrijven is bovendien dat zij volledig vrijgesteld zijn van het betalen van belastingen! De overheid loopt hierdoor nog steeds inkomsten mis van minimaal €1,2 miljard per jaar, waarmee uitgebreide sociale en infrastructurele projecten gefinancierd hadden kunnen worden.”

Dit bericht klopt natuurlijk niet, maar het is bedoeld om een gevoel bij u los te maken. Wat voelt u zich als u dit leest? Boos? Een gevoel van onrechtvaardigheid, een gevoel van onmacht? Het verhaal klopt wel, als u de woorden “Provincies Drenthe en Groningen” vervangt door Bolivia, Ecuador, Venezuela, Nigeria, Irak en talloze andere landen met olie en gas voorraden.
Na de ontdekkingen van deze voorraden sloten de buitenlandse maatschappijen lucratieve contracten af, die nog gebaseerd waren op de regels van de koloniale tijd. Zo was de Ecuadoriaanse oliewinning bijvoorbeeld gebaseerd op een winstverdeling van 25% voor de staat, 75% voor de buitenlandse oliemaatschappij en waren contracten gebaseerd op een prijs van $15 per vat.

Olievoorraden in de VS
De VS is lange tijd niet alleen één van de grootste gebruikers geweest van olie, maar ook één van de grootste producenten. Nu, met slechts 5% van de wereldbevolking op haar grondgebied, neemt de VS 25% van het wereld olieverbruik van haar rekening. Nadat de VS in 1970 haar piek olieproductie bereikte (de zogenaamde Hubbert piek), nam de olie productie jaarlijks af, om nu nog maar voor 40% in hun eigen oliebehoefte te kunnen voorzien. De VS, en zo ook de meeste andere Westerse landen zijn op grootte schaal afhankelijk geworden van andere, olieproducerende landen. De afhankelijkheid is dusdanig groot geworden, dat een volgende oliecrisis dramatische gevolgen zouden hebben voor de Westerse economieën.

Amerikaanse buitenlandse politiek
Amerikaanse regeringen hebben deze toenemende afhankelijkheid steeds opnieuw onderkent en verwoord in hun regeringsverklaringen.
President Franklin D. Roosevelt beloofde in 1945 al aan Koning Abdulaziz van Saudi Arabia dat de VS het koningrijk zou beschermen in ruil voor olie (How the Demand for Oil Drives American Foreign Policy, Soeren Kern, June 23, 2006, http://soerenkern.com/web/?p=36) en President Jimmy Carter omschreef hoe de buitenlandse politiek door de afhankelijkheid van olie bepaald wordt in de zogenaamde Carter-doctrine:
“Onze positie laat geen twijfel over. Een poging van een buitenlandse mogendheid om controle te verkrijgen over het Perzische Golf gebied, zal beschouwd worden als een aanval op de vitale belangen van de VS en zal bestreden worden met alle noodzakelijke middelen, inclusief militair ingrijpen” (Jimmy Carter in zijn toespraak op 23 januari 1980)

De aanval op Irak op 20 maart 2003 kan meerdere oorzaken en meerdere doelen hebben gehad. Het is zeer onwaarschijnlijk dat de zogenaamde aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak de werkelijke reden vormden voor de aanval. De VS hield Irak al lange tijd in de gaten en de wapeninspecteurs hadden al met regelmaat gezegd dat Irak deze wapens al in 1998 niet meer had (Scott Ritter, “War on Iraq: What team Bush doesn’t want you to know).
Eind 2000 nam Sadam Hussein echter een beslissing die zijn lot en dat van Irak beslist kan hebben. Het was een beslissing die enorme gevolgen voor de VS zou hebben: Hij besloot over te gaan op de Euro in plaats van de dollar voor de verkoop van olie. Een besluit dat de dollar nog verder zou verzwakken. (Iraq nets handsome profit by dumping dollar for euro, The Observer, 16 februari 2003)

Persoonlijke interesses
Afgezien van het belang voor de Amerikaanse economie hebben verschillende leden van de Amerikaanse regering ook persoonlijke belangen bij een grotere controle over olievoorraden. Verschillende hoge functionarissen van de regering Bush II hebben nauwe banden met de oliemaatschappijen. Zo was de huidige president George Bush (junior) senior partner en chief executive officer van een aantal olie bedrijven zoals Arbusto Energy, Spectrum 7 en later Harken Energy en zijn vader George Bush Senior kwam na zijn studie aan Yale in de olie industrie terecht. Hij richtte in 1953 Zapata Oil op. Condoleeza Rice maakte deel uit van de Board of Directors van Chevron Corporation en was hoofd van het committee van “public policy” tot 15 januari 2001; de datum waarop ze benoemd werd tot Security advisor van president George W. Bush.
Dick Cheney is CEO geweest voor Halliburton tot 2000; het bedrijf dat zich o.a. bezig houdt met de wederopbouw van Irak en dat eveneens talloze services levert aan de oliemaatschappijen.

De invasie van Irak
Toen het Amerikaanse leger Irak binnenviel op 20 maart 2003 werd het al snel duidelijk waar de prioriteiten lagen bij de Amerikanen. Terwijl de meeste overheidsgebouwen en musea, waar de historie van de bakermat van onze beschaving lag opgeslagen, volledig geplunderd werden, besloten de Amerikanen slechts twee overheidsgebouwen te bewaken; Het Ministerie van Olie en het Ministerie van Binnenlandse zaken. In beide ministeries was cruciale informatie aanwezig over de olievoorraden, velden en andere voorzieningen. Ook de olievelden kregen prioriteit bij de inzet van speciale eenheden om deze al in een zo vroeg mogelijk stadium in handen te krijgen en te voorkomen dat deze opgeblazen zouden worden. (De grote beschavingsoorlog, Robert Fisk)

De PSA
Na ruim 4 jaar oorlogsvoering is het moment nu gekomen voor de Irakese regering om de overeenkomsten te tekenen met de Westerse oliemaatschappijen, waarin de afspraken staan over te oliewinning in Irak. Deze afspraken zijn verwoord in zogenaamde PSA’s of “Production-Sharing Agreements”. De Britse krant The Guardian schrijft op 19 augustus van dit jaar “Onder grote druk van de VS wordt verwacht dat de Irakese regering voor eind september 2007 de nieuwe oliewet zal ondertekenen (Oil giants rush to lay claim to Iraq, Saeed Shah en Alex Brett, The Observer, 19 augustus 2007).
De voorlopige versie van dit document is onlangs gepubliceerd en hierin staat omschreven dat deze buitenlandse ondernemingen niet onderhevig zullen zijn aan het Irakese belastingregime.

Greg Muttitt van PLATFORM schat dat het Irakese volk door deze lucratieve contracten inkomsten zal mislopen van niet minder dan $ 74 miljard tot $ 194 miljard, vergeleken met de situatie waarbij Irakese bedrijven de oliewinning zelf voor hun rekening zullen nemen, waar zij overigens uitstekend toe in staat zijn. Dit komt neer op $2,800 to $7,400 per inwoner voor een periode van 20 tot 40 jaar. Irakese oliearbeiders, onder leiding van Hassan Jumaa Awad, verzetten zich momenteel heftig tegen de privatisering van de olie.

Nederlandse deelname
De vraag blijft in hoeverre Nederlandse oliebelangen ook een rol hebben gespeeld bij de beslissing om aan de oorlog in Irak (en Afghanistan deel te nemen). Mijn stelling luidt: Ja, ook Nederland steunt de VS in de oorlogen tegen Irak en Afghanistan om verzekerd te zijn van een doel van de olie uit het Midden-Oosten.

Net als de VS is ook de Nederlandse economie in hoge mate afhankelijk van olie. Vervoer in Nederland (m.n. auto’s) vindt hoofdzakelijk plaats dankzij olie en ook Nederland moet dat in belangrijke mate uit het buitenland krijgen. Daarbij komt dat één van de grootste olieconcerns in de wereld, Shell, een Nederlands-Britse onderneming is, die net als Exxon, BP en anderen steeds meer moeite hebben om goedkope olie te vinden. Meer en meer regeringen nationaliseren hun eigen olie- en gasvelden weer (Bolivia, Ecuador, Venezuela etc.) en ook Rusland, een enorm belangrijke speler op de markt, wil zijn grondstoffen in eigen handen houden.
Indien Nederland de VS niet gesteund zou hebben bij de oorlogen in Irak en Afghanistan, dan zou het twijfelachtig zijn of de Amerikanen een deel van de “koek”, de olievelden, wel aan Shell zouden “geven”. Niet de Irakese regering bepaald hoe de koek verdeeld wordt, maar de Amerikaanse regering.
Zes grote oliemaatschappijen BP, Shell, ExxonMobil, Chevron, Total en ENI hebben via een zelfopgerichte organisatie, het ITIC (International Tax and Investment Centre) intensief gewerkt aan het verkrijgen van controle over de Irakese olie. Shell nam in 2004 daarom ook een Irakese “external affairs officer” aan om hun invloed op het beslissingsproces van de Iraakse regering (welke voornamelijk door de Amerikaanse regering gecontroleerd wordt) te vergroten. (Crude Designs: The rip-off of Iraq’s oil wealth, Greg Muttitt, 2005) Zie ook A game as old as empire, Ch. 7. Hijacking Iraq’s Oil Reserves: Economic Hit Men at Work, Greg Muttitt).

Dagen voordat de bombardementen losbarsten op Bagdad in maart 2003, spraken Shell en BP managers met de Engelse en Amerikaanse regering te Downing Street 10 in Londen over de verdeling van de olie na de oorlog. Shell: “We hebben duidelijk gemaakt dat er, in geval van een oorlog, een eerlijke kans moet zijn voor alle oliemaatschappijen”. (Oil Groups Eye Stake in Wake of Conflict, Cathy Newman, Financial Times, 11 maart, 2003)

Het lijkt alsof het eigenlijke belang van de oorlogen in het Midden-Oosten keer op keer weer bedolven worden onder nieuwe argumenten die aangevoerd worden. Massa vernietigingswapens waren niet te vinden in Irak. Al Qaeda had geen banden met Irak. Democratie wordt niet verworven door landen binnen te vallen.
Eigenlijk weten we het toch allemaal? Al sinds de zeventiger jaren worden we gewaarschuwd dat de olie voorraden in de wereld een keer opraken. Hubbert voorspelde al lang geleden dat de piek olieproductie binnenkort bereikt gaat worden en dat de olieproductie daarna alleen nog maar afneemt.
Terwijl olie nog steeds een essentieel onderdeel van onze economie en terwijl er nog enorme hoeveelheden geld mee verdient kan worden, zal er dus steeds harder om gevochten worden. Tenzij we op tijd overgaan op alternatieve energiebronnen…..

Ik was het al bijna vergeten, in april is hier een ook een TV-ploeg geweest van de reeks ‘Vu Du Ciel’ van Yann Arthus-Bertrand. Ja, dezelfde als van de schitterende film ‘Home’.  Ze kwamen hier langs voor reportage voor de aflevering met als titel ‘la fin du pétrole’. Daarin zal Yann Arthus-Bertrand het probleem van olie en piekolie uit de doeken doen, en een paar voorbeelden tonen van hoe we het met minder olie kunnen doen.

Een franstalig lezer heeft me erop gewezen dat nu dinsdag de reeks te zien is op RTBF (la Une), en de dag erna op France 3. (en volgens de mensen die toen bij mij zijn komen filmen wordt dit in tientallen landen uitgezonden) Als mijn vroegere leraars Frans de uitzending zullen zien vermoed ik toch enig wenkbrauwgefrons. Een interview in het Frans is niet mijn lievelingsactiviteit.  Wie wil nagaan of mijn Frans beter is dan dat van Paul Marchal kan alvast een stukje van de reportage zien op de deze site.

Na het lezen van een interessante opinie van Lieven Scheire in de krant over de risico’s van kernenergie heb ik vorig weekend op de boekenbeurs zijn boek gekocht. ‘Wat als de olie op is’ met als veelbelovende ondertitel: ‘ het ultieme boek voor wie energie nodig heeft en ze niet kan missen: de harde feiten, de mythes doorprikt.’

Ik heb het boek ondertussen uitgelezen, en ben toch een beetje teleurgesteld. De auteurs (want het boek is vooral het werk van ingenieur Filip Van Den Abeele), geven een  helder overzicht van de herkomst van fossiele bronnen en de mogelijkheden van alternatieven. Tussendoor krijg je wat basisfysica mee en wordt duidelijk gemaakt hoe kernsplitsing en kernfusie werkt. Op zicht nuttige informatie bij elkaar. Het probleem is dat de visie die uit het boek spreekt nogal dubbel is. Soms wordt duidelijk gesteld dat we minder energie zullen moeten gebruiken en dat efficiëntie belangrijk is. Tegelijk lees je het hele boek door dat we eigenlijk niet weten hoeveel energiebronnen er nog zijn, en dat het best wel zal meevallen. Zo zou er volgens de auteurs uiteindelijk nog olie zijn tot 2200! Ook rond kernenergie is het standpunt dubbel, er wordt wel gewezen op de neveneffecten (let op de woordspeling) van het nucleair afval, maar tot twee keer toe wordt kernenergie CO2 neutraal genoemd. Dit is manifest onjuist, want de ontginning van uranium is energie-intensief, net als het transport, de beveiliging, onderhoud van de centrales, opbergen van kernafval enzovoort. Volgens mijn bronnen gaat met de productie van 1 kWH kernenergie een derde van de uitstoot van een conventionele kWh. De bewering dat nieuwe kerncentrales bouwen goedkoop is, klopt natuurlijk ook niet, alle in de steigers staande nieuwe centrales kosten veel meer dan gepland. Toch vreemd dat een boek dat beweert genuanceerd en wetenschappelijk te zijn dit soort informatie niet opneemt.  (PS: een recente toevoeging dank zij Wonko; over de piekolie)

Dat er kritische bedenkingen geplaatst worden bij alternatieve energiebronnen, daar kan ik zeker mee leven. De productie van zonnepanelen is milieubelastend, de grote windturbines vragen erg veel materiaal en energie (over de windmolens in de lucht is in het boek niks te lezen). Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen dat de auteurs  op de vlakte blijven en daardoor de indruk wekken dat er niet echt een energieprobleem is.  Het is een beetje zoals met de reclame van Nucleair forum: de indruk wekken van genuanceerd te zijn, maar daardoor het probleem minimaliseren en  eigenlijk toch duidelijke partij kiezen.

De conclusie  van het boek dat we met creativiteit en intelligentie alle energieproblemen kunnen oplossen is iets te makkelijk. Want als we over zoveel creativiteit en intelligentie beschikken, hoe komt het dan we nu aan razend tempo bezig zijn de planeet te vervuilen en uit te putten.

Dat een boek dat pretendeert wetenschappelijk te zijn geen enkele voetnoot noch bronverwijzing bevat is vreemd. De auteurs zeggen wel dat ze steeds de best mogelijke schatting geven, maar je kan op geen enkele manier nagaan over welke bronnen ze het hebben. Kortom, ik vind Lieven een fantastisch televisiemaker (voor zover ik er al iets van gezien heb), en heb veel bewondering voor zijn inzet, onder andere voor 11.11.11, maar dit boek valt tegen.

Semula berpikir hanya menggunakan olie rekomendasi pabrikan, tetapi hasil yang didapat kurang menyenangkan (jangan dipermasalahkan ya…semua pengguna CS1 pasti tahulah J). Akhirnya mengadakan riset kecil-kecilan tentang olie buat motor CS1. Tujuannya adalah mendapatkan performa terbaik di rentang harga kurang dari 60 ribuan. Memang di beberapa forum banyak menganjurkan penggunaan olie Motul 5100 Ester(wah kantong bisa bobolnich) , tapi harganya yang mahal walaupun kualitas tidak diragukan. Dirange harga tersebut ada beberapa nama yang direkomendasikan oleh forum-forum komunitas seperti Shell Advance VSX, Castrol, BM1, Motul 3100 dan Enduro Racing. Tetapi jarang yang menyarankan menggunakan Fastron. Olie Fastron ini terdiri dari 3 macam yaitu : Forced Synthetic(10W40), Synthetic (10W40) dan Full Synthetic (5W30). Dan yang digunakan adalah Synthetic (10W40)

Sedangkan yang sudah saya gunakan adalah Federal Ultratech 20W50, Federal Supreme XX 20W50, Federal Prime Red 10W30, Motul Multipower 20W50, Motul 15W50, Motul 3100 15W50, Fastron 10W40 Synthetic dan MPX1. Kalau dibikin kategori maka akan muncul 2 kategori olie berdasarkan harga yaitu :

Harga kurang dari 40Ribu yang diwakili oleh semua Olie Federal dan MPX1, sedangkan yang belum dicoba adalah Enduro & Enduro Racing
Harga antara 40Ribu sampai 60Ribu yang diwakili oleh Motul dan Fastron.

Nah pada kesempatan ini akan direview olie Fastron synthetic 10W40. Sebelum menggunakan Fastron, motor selalu pakai olie Motul dari multipower terus berganti ke Motul 3100 yang sudah mendapat lisensi JASO MA. Semua olie motul mempunyai bau yang khas. Bau tersebut tidak tercium pada saat menggunakan olie Federal. Tetapi tercium pada saat menggunakan olie Fastron. Seketika muncul dugaan wah mungkin oli ini paling tidak sekelas dengan Motul 3100 atau Multipower. Kenapa begitu ? Karena harganya dan baunya kok sejenis atau ada kemiripan.

Pada saat dipakai motor terasa ringan mirip karakter Federal Prime Red. Hanya saja tarikan terasa halus sehingga motor mudah dikendalikan. Setelah kilometer ke 300 tarikan terasa agak berat, tetapi tidak berlangsung lama. Sampai pada kilometer ke 1000 olie dicheck fisik masih terlihat Kuning bening. Sedangkan pada Motul 3100 dan Multipower sudah mulai terlihat agak kuning gelap walaupun tidak berpengaruh terhadap performanya. Artinya olie Fastron ini belum mengalami degradasi material.

Pada kilometer 1500 pun motor masih sangat nyaman digunakan seperti pada saat pertama kali dituang. Hmmmm hebat juga nih olie, kagak rugi dech kalau begini. Hanya ada perubahan suara mesin yang agak kasar sedikit. Ketika dicheck fisik, olie mulai berwarna lebih gelap, tapi mirip warna olie Motul pada saat di Kilometer 1000.

Di kilometer 2000 dicheck ulang fisik olie sudah kelihatan hitam kekuningan tetapi performa tetap maknyuusss walaupun suara rada kasar dikit. Estimasi olie sanggup bertahan sampai kilometer 3000. Dan pada kilometer 2600 olie Fastron diganti karena mau mencoba olie rekomendasi pabrikan yang lain yaitu MPX1. Kondisi olie hitam sempurna dan kalau dilihat dicahaya yang terang masih kelihatan lapisan kuning di lapisan teratasnya. Performa masih nyaman. Estimasi masih bisa bertahan minimal 200 kilometer lagi.

Pada akhirnya olie ini rekomended sekali meskipun belum sertifikasi JASO MA, perpindahan gigi sempurna, tarikan halus dan cukup responsif seperti olie 10W30, performa mantap dan yang terakhir produksi dalam negeri. Semoga banyak brother dan sister yang beralih ke Fastron bukan karena hanya cinta tanah air tapi memang performanya bisa diandalkan. Nggak percaya ? Silakan dicoba.

(Di lain kesempatan akan dibandingkan range harga olie kisaran 40 Ribuan)

Al Gore creating the climate hype

Jeg kan ikke lade være med at trække på smilebåndet når jeg følger med i alt det klima ævl, det er som om man ikke må kritisk i forhold til klima debatten. Det er vigtigt i dag at tage ansvar og være anstændig, så hvis folk spørger dig om din holdning, giver det sig selv, du vil naturligvis kæmpe for klimaet og gøre en stor forskel personligt, ligesom alle de andre, men i virkeligheden har du ikke rigtigt fået engageret dig endnu og du kan ikke rigtig overskue hvad der er rigtigt og forkert så du ridder bare med på bølgen og nikker forstående og anerkendende så folk ikke tror at du er ligeglad med klimaet og naturen det ville jo gøre dig til et frygteligt menneske.

Men hvad hvis den globale opvarmning og de generelle klima forandringer skyldes helt almindelig udvikling ligesom vi har gennemgået istiden osv.

Den helt store synder er CO2, det er i hvert fald det der er blevet kommunikeret ud og det der er skabt en hype omkring, en hype der er så stor at folk mister deres sunde fornuft og glemmer at tænke selv, lige pludselig bliver alt fremlagt som var det gennemarbejdet fakta at det er CO2 der er skyld i alle naturkatastrofer og skyld i at isen smelter og vandstandene stiger. Alle har fokus på CO2 udslip og på at reducere alt som udleder CO2 og det er vel også fint nok men hvor langt kan vi gå i forhold til den globale vækstøkonomi? Er den vestlige del af verdenen klar til at gå på kompromis med de vestlige materielle værdier? og har Asien, østlige og mellemøstlige lande, mulighed og ressourcer til at investere i vedvarende og grøn energi og hvordan ville verdensøkonomien som i forvejen er hårdt ramt af global finanskrise reagere hvis verdensbefolkningen virkelig tog emnet seriøst.

Som jeg ser det er det er det et umuligt projekt som aldrig ville kunne lykkedes. “Follow the money” et mantra som hurtigt giver stof til eftertanke, hvorfor er interessen for at redde hele verden og skabe dette skræmmebillede som vi ser nu, hypen er skabt af regeringsledere i den vestlige verden men hvorfor? Jeg kan ikke lade være med at tænke på at der er en bagtanke eller en skjult agenda i dette cirkus når man tænker på hvor mange penge der er i spil.

Den vestlige verden har været afhængige af olien fra de mellemøstlige lande som har siddet med magten og størstedelen af markedet i så mange år men hvor lang tid holder olie reserverne i mellemøsten og hvornår er den vestlige verden klar til at implementere biler der kører på alternativ brændstof og alternativer for de råolier som vi har været så afhængige af. Dette var blot en tanke som strejfede mig som kunne være en grund eller et alibi til at overtage markedet, tanken er sød men ikke 100% gennemtænkt fra min side, jeg søger blot den ærlige og oprigtig forklaring til hele dette cirkus.

Jeg siger ikke at ovenstående nødvendigvis er korrekt men jeg tillader mig at forholde mig kritisk indtil mere seriøse fakta om hvorvidt CO2 er synderen.

Tjek i øvrigt denne blog Stand-up Economist Der er masser af interessante pointer, synsvinkler, links og personer der er værd at google.

Lad mig endelig høre en kommentar og lidt om din personlige holdning til emnet.

Billig og god bodyscrup:

http://presstv.com/detail.aspx?id=106669&sectionid=351020102

Iran’s President Mahmoud Ahmadinejad has ordered the replacement of the US dollar by the euro in the country’s foreign exchange accounts. The September 12 edict was issued following a decision by the trustees of the country’s foreign reserves, Mehr News Agency reported. Earlier, the Islamic Republic of Iran had announced that the euro would replace the greenback in the country’s oil transactions. Iran has called on other OPEC members to ditch the sinking dollar in favor of the more credible euro.

Following the switch, the interest rate for the facilities provided from the Foreign Exchange Reserves will be reduced from12 to 5 percent. Since being introduced by the European Union, the euro has gained popularity internationally and there are now more euros in circulation than the dollar. The move will also help decouple Iran from the US banking system.

Als u zich afvraagt waarom de V.S.A het op Iran gemunt hebben, dit is één van de hoofdredenen. Heel de retoriek over het gevaar van raketten heeft te maken met het scheppen van een anti-Iransfeer. Want als je nadenkt over die Iraanse “rakettendreiging” is dat niet meer dan onzin. Iran overleeft voor een zeer groot deel van de olie-export naar het Westen. Zodra er ook maar één Iraanse raket richting Europa vliegt, stort heel hun economie in.

En natuurlijk is Iran nu bezig met het versterken van hun leger. Ze hebben genoeg lessen getrokken uit Irak, dat ironisch genoeg kort voor de Amerikaanse inval bezig was met het overschakelen naar de Euro voor de olie-industrie. Komt daar nog eens bij, als Iran een kernwapen ontwikkelt, dan is het omdat ze lessen hebben getrokken uit Noord-Korea die met rust gelaten worden vanwege die kernwapens.

Vande Ooren.

’T Ghehoor wort ghecrenckt door vercoutheyt / oft vervuyltheyt in de ooren / oft verstoptheyt van grove humeurĕ des breyns. Maer oly van bitter Amandelen ende oly van persick kernen met wat catoens inde ooren gedaĕ opent die conduyten ende is goet voor’t verlooren ghehoor. Ende oock ist seer goet dat men Isop / Alsem / Poley (*) siede in water / ende datmen over dien dompe de ooren houde / dat is goet voor’t ghehoor / ende om de wormkes daer uit te verdrijven. ‘Tgehoor heeft zijn vermakelijckeyt in vrolijcke divisen / lustig leerlijcke Liedekens te singhen / ende snaren spel te hooren spelen.

Van ’t riecken.

Die sijn ghesontheyt bemint sal hem wachten van leelijcken stanc te riecken / als vă keerssen eerst uit ghedaen oft inde pijp bernende / of stanc in’t vier oft vuyle lampen: dat is al quaet / en dat soude een mensche lichtelijc een sieckte af crijgen als coortse oft peste. Maer lieflijcke welrieckende dingen te riecken verfraeyen des menschen hert en sinnen / als sijn Roosen / Naghelen (*) / Lavendel bloemen / Mey bloemen. Tegens verloorĕ reucke is goet ghestooten Nighel (*) saet daer aen geroken.

Vanden Longen ende Borst.

Die Longen sijn lecker ende hebben geerne soet ende versaefte dinghen / als soete-melck ghemenght met suycker / witte maeghdĕ- honigh om te slicken gesuykerde Amandelen / stock suycker / blauw rasijnen / Dodickse vijgĕ / soet hout. Maer gesouten vleesch / peckel haringh / ende alle scherpe suyre dinghen : alsoock den roock zijn der Longen contrarie. Nieuwe soete wijn opghewelt met Carentĕ en stock suycker en daer altemet wat af gebesicht helpt den crop ende den Longen. Ysope

is

vorige pagina
index

Er zijn een aantal zaken die heel handig zijn om in huis te hebben. Op die manier kan je snel en makkelijk koken. Ideaal voor lui-lekkerland recepten. Sinpele recepten – weinig werk – veel genot. Het zijn de basis ingrediënten voor veel recepten als je een allergie hebt waarbij je totaal geen melkproducten en noten mag eten en je gevoelig bent voor soja en ei, pit- en harde steenvruchten alleen verwerkt mag eten.

Weten & Doen

Tomaat

• basissaus

Bouillon

• blokjes ingevroren fond diverse smaken

Weten & Kopen

Verse Voorraad

Citroen, Eieren, Spek, Uien, Knoflook, Spaans pepertje, Tomaat, fruit, plantaardige margarine

Verse Kruiden

basilicum, tijm, rozemarijn, oregano (let op: woekert), peterselie, bieslook

Sausen

tomatenpuree, pakje Heinz tomaat, ketchup, mosterd, mayonaise

Droge Voorraad

bouillonblokjes, rijst, pasta, soffrito, Heinz frito, crackers, paneermeel, maismeel, gedroogde paddenstoelen, havervlokken, meel

Gedroogde Kruiden

basilicum, tijm, rozemarijn, oregano, dragon, peterselie, laurierblaadjes

Specerijen

kaneel, keriepoeder, paprikapoeder, gemberpoeder, molens met peper&zout , ketoembar, mosterdpoeder, kruidenmix voor gehakt

Zaadjes

korianderzaadjes, venkelzaadjes

Olie/azijn/drank

Olijfolie, Azijn diverse soorten, gembersiroop, wijn om mee te koken, vleugjes sherry/wishky/Pastis

Potten & blikken

zongedroogde tomaat op olie, kapucijners, kikkererwten, doperwten, tonijn, Olijven, kappertjes, augurkjes, anjovis

Diepvries

stokbrood, bladerdeeg, vis, gamba, pizzabodem, brood

• 1 plak haloumi *
• eetlepel bloem
• borrelglas zonnebloemolie of andere neutrale olie

Strooi de bloem op een plat bord.

Snij de haloumi in plakken en snij die plakken in de lengte doormidden, tot je een soort repen zo groot als vissticks krijgt.

Verhit de olie in een koekenpan. Er moet een laagje olie in de pan staan.

Wentel de repen haloumi door de bloem. Leg ze dan in de hete olie. Bak de haloumi aan allebei de kanten tot ze een mooi bruin korstje hebben. Leg ze dan even op een bord met een velletje keukenpapier.

*) Haloumi is een Cypriotische kaas, gemaakt van geitenmelk of schapenmelk (en soms ook koeienmelk). De kaas smelt niet zo snel, dus je kunt plakken of repen grillen of bakken.

I have only ever really like one player not because their on my team, not just because they have skill, not because they are good looking or have a good personality but for the pure fact they were every thing I thought a hockey player should be and I had an unsettling love for, as in I wished this man was my uncle sort of love and that players name was Olaf Kolzig. That’s right not Fedorov. I liked Fed’s. I adored Fed’s. I had a slight crush on Fed’s which is disturbing because he’s old enough to be my dad but I HERO WORSHIP Kolzig.

I adore Olie. I named a pet after Olie AFTER he left that is how much I like Olie. Yes that is slightly disturbing; yes I call a cat Olie; yes that makes me sound insane but that is the kind of love I have for our goalie.

And now I heard he’s retiring. Yes Olie retire and join your fellow hockey gods in the hockey partheneon.

Why do I hero worship Olie? He swore, he had anger mangement issues; smashing sticks and trashing excerise bikes. But yet he was still one of the good guys. Classy. Good to his teammates and fans alike. He was no Sean Avery even if Olie was infamous for his ‘make a salior blush’ infused rants.

It is impossible to explain why I hero worshipped a goalie even when he was getting rusty. Maybe having a father whose first man crush was on Olie did not help but Olie was golden in my family. I fought my dad on who got the Kolzig jersey… he won… I’m still bitter and have yet to get a jersey for the pure fact I don’t know who I would get on the back now that Kolzig is gone. (and that fact I am too broke to afford one but I digress)

Yes the way he left was not a happy time in my household. And is the main reason I hate Huet more than just about any person in the hockey league.

And I still adore Olie. I hope if he become a coach like I think he should and joins the Capital’s staff. And I will always think of him as a Capital.

I think of Olie not even as a real person sometimes if that makes sense. He is a gold standard by which I will measure not only all goaltenders, Jose NO! Varly looks good so far, but team leaders by. There is perhaps only one goalie who I think is almost as good as Olie in skill, leadership, and personality and that is Henrik Lundqvist.

And I would defend Olie agianst anyone saying something bad agianst him. The Capital Letter Blog? Oh yeah I don’t like you because you said you didn’t like him. In fact I felt an inkling of hate for that blog when I read that.

Sure towards the end he was rusty. He was still a good goalie! I think maybe he set the bar a smidgens too high and when he feel a little under it people got over excited to say he was washed up. He wasn’t and if you say that I have little opinion of your opinion.

The verizon center will never feel quite right unless there is the chant of OLIE! buzzing in the rafters to me. Much like the fans of Zubrus who still believe one day he will make his glorious return I had hopes these past two seasons Olie would and now that he is retiring I can saftely feel at peace that this is one dream of mine that might be a little more possible.

Olaf, Olie, Kolzig, Godzilla what ever you called him I find it hard pressed for you to disagree he was a class act, a feel good story, and a great goalie.

Jeg har altid godt kunnet lide Daniel Day Lewis. Selvom jeg ikke har set ham i ret meget andet end “Gangs of New York”. “There Will Be Blood” er fortællingen om oliemillionæren Daniel Plainview. Historien om hvordan det hele starter i 1898, hvordan det heler former sig og hvordan det hele ender.

Lad mig starte med at få noget på det rene. Filmen er god – rigtig god. Daniel Day Lewis er velvalgt og det er alle de andre skuespillere også. Imidlertid er den lige lang nok. Der kunne godt være skåret et kvarter af i alt, men det er da også det største minus ved filmen.

I starten sidder man lidt og forundres over musikvalget, men efterhånden kommer man til at forstå hvad det er instuktøren har villet. Det er anderledes, genneført og virker rigtigt godt. Man skal ikke forvente sig store bombastiske orkesterstykker, mere noget i retning af Matador temaet – bare mere atonalt og amerikansk.

ADVARSEL: det følgende kunne betragtes som en plot-spoiler.

Der er en fantastisk stemning i filmen. Lige fra første klip til det sidste. Selvom det hele går godt for Daniel Plainview i starten er musikke, og den generelle stemning, med til at forberede os på det uundgåelige. For det er hvad det er – uundgåeligt. Igennem hele filmen siger man til sig selv, at det ikke sker, men det gør det, og man ved det godt.

Ja, tænk dig godt om… – inden du søger ansættelse i Vestas!

Vestas bryder sig ikke om ansatte, der ønsker ordentlige arbejdsforhold. De, der ønsker at være medlem af en fagforening, bliver fyret

Se dette link: Vestas fyrede folk for at tale om fagforening.

Desuden nedlægger Vestas adskillige afdelinger rundt om – bl.a. i Danmark (med dertil hørende fyringer)… – på trods af overskud på regnskaberne og på trods af, at der er nærmest ubegrænsede muligheder i årene, som kommer. Olien synger snart på sidste vers. Hvilken energiform skal overtage?

Derudover skal nævnes, at Vestas får store statstilskud både i Storbrittanien (52. mio. kr. bare til anlægget på Isle og Wright) og andre steder… – og så alligevel er Vestas rent faktisk en dybt reaktionær virksomhed!

Men naturligvis: Tag ikke fejl. Der er ganske vist tale om produktion af grøn energi, men det er ikke desto mindre så sandelig helt og fuldt stadig en virksomhed, som 100% drives efter kapitalistiske principper, hvad ellers…..

John McDonnell, der er medlem af parlamentet for Labour, siger:

Det er ren vanvid at opsige så mange kvalificerede medarbejdere, når vi har så desperat brug for fremskridt i sektoren for vedvarende energi. Jeg mener personligt, at regeringen bør skride ind for at forhindre Vestas’ beslutning og redde disse job.

Der er derfor næppe anden mulighed her og nu end at nationalisere Vestas. Fremtidens energiressourcer er for vigtig en sag, til at den kan overlades til private aktører!!!

Quem andou de skate por moema, sao paulo, nos anos 80, provavelmente conheceu ou tomou um apavoro dele pelas ruas e pistas.

Monster!

Programa Grito da Rua.

estilo de andar de Skate crú, típico dos anos 80.