<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>olinda &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/olinda/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "olinda"</description>
	<pubDate>Mon, 07 Dec 2009 02:41:03 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Hot Spots: Olinda, Brazil]]></title>
<link>http://southamericanexperts.wordpress.com/2009/12/03/hot-spots-olinda-brazil/</link>
<pubDate>Thu, 03 Dec 2009 20:00:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>southamericanexperts</dc:creator>
<guid>http://southamericanexperts.wordpress.com/2009/12/03/hot-spots-olinda-brazil/</guid>
<description><![CDATA[Olinda, located a mere 6 kilometers north of Recife’s old town, offers tourists yet another opportun]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a title="Rent in Rio" href="www.rentinrio.com" target="_blank"><img class="alignleft size-medium wp-image-166" title="Olinda" src="http://southamericanexperts.wordpress.com/files/2009/12/olinda.jpg?w=300" alt="" width="177" height="126" /></a>Olinda, located a mere 6 kilometers north of Recife’s old town, offers tourists yet another opportunity to experience Brazil’s wide array of lively culture, exciting nightlife, and first-class restaurants. Olinda is considered to be the birthplace of Brazilian culture; it is almost literally a living museum that showcases the culture and history of this amazing country. Olinda’s colonial buildings are one of the best preserved collection of Portuguese architecture that exist in <a title="Rent in Rio" href="http://www.rentinrio.com" target="_blank">Brazil </a>which is as large as the continental United States. At Carnaval, people dance in these colonial streets as they did 150 years ago an no one knows who is who for the masks that cover everyone’s faces. It is only DNA testing that can resolve who are the parents of Carnaval babies.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Oficina do Sabor: o retorno]]></title>
<link>http://orfadaofelia.wordpress.com/2009/11/30/oficina-do-sabor-o-retorno/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 20:26:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>Paula R.</dc:creator>
<guid>http://orfadaofelia.wordpress.com/2009/11/30/oficina-do-sabor-o-retorno/</guid>
<description><![CDATA[Ops, errei um pouquinho a ordem cronológica. Antes de ir para Porto, ainda em Olinda, voltamos para ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-1606" title="oficina" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina.jpg" alt="" width="200" height="150" /></a>Ops, errei um pouquinho a ordem cronológica. Antes de ir para Porto, ainda em Olinda, voltamos para a Oficina do Sabor para um repeteco da caipifruta de umbu cajá. O copo é quase um balde e não custa nem dez reais. Para acompanhar, uma porção de <strong>carne seca com macaxeira frita</strong> cortada fininha. Uma perdição.</p>
<p>&#62; Veja o <a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/2009/11/24/oficina-do-sabor/#comments" target="_blank">outro post</a> sobre o restaurante.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Alto da Sé]]></title>
<link>http://orfadaofelia.wordpress.com/2009/11/28/alto-da-se/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 00:42:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>Paula R.</dc:creator>
<guid>http://orfadaofelia.wordpress.com/2009/11/28/alto-da-se/</guid>
<description><![CDATA[Mesmo antes de sair de São Paulo já estava com vontade de comer tapioca e só fui matá-la em Olinda. ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/tapioca.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1572" title="tapioca" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/tapioca.jpg" alt="" width="400" height="300" /></a></p>
<p>Mesmo antes de sair de São Paulo já estava com vontade de comer tapioca e só fui matá-la em Olinda. A cidade é incrível, com suas igrejas, casarões coloridos e ruas de paralelepípedos. Lá, depois de subir a Ladeira da Misericórdia &#8211; que você pode imaginar a inclinação para ter esse nome -, está o Alto da Sé, com sua igrejinha charmosa e a vista que provavelmente arrancou a exclamação &#8220;ó, linda!&#8221; dos portugueses.</p>
<p>É lá também que tem uma feirinha de artesanato, com venda de toalhas de renda, hippies e barraquinhas de comidas diversas. O <strong>queijo coalho</strong> assado na brasa foi o melhor que comi até agora, sem contar as <strong>tapiocas</strong>: provei a de <strong>queijo coalho com carne seca</strong> (foto) e a de <strong>coco com leite condensado</strong>, ambas na barraca da &#8220;Geane e as Irmãs&#8221;. Os petiscos valem por uma refeição completa. E a vista não tem preço.</p>
<p><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/olinda.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1600" title="olinda" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/olinda.jpg" alt="" width="200" height="144" /></a><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/alto_da_se.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1601" title="alto_da_se" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/alto_da_se.jpg" alt="" width="200" height="144" /></a></p>
<p><strong>Serviço:<br />
</strong>Alto da Sé, Olinda-PE</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bombeiros controlam incêndio que destruiu quatro barracos na Vila Miguel Arraes ]]></title>
<link>http://amigosdeoracao.wordpress.com/2009/11/28/bombeiros-controlam-incendio-que-destruiu-quatro-barracos-na-vila-miguel-arraes/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 15:37:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>Amigos de Oração</dc:creator>
<guid>http://amigosdeoracao.wordpress.com/2009/11/28/bombeiros-controlam-incendio-que-destruiu-quatro-barracos-na-vila-miguel-arraes/</guid>
<description><![CDATA[BRASIL - Os Bombeiros conseguiram controlar o fogo que atingiu a rua Dalva de Oliveira, na comunidad]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>BRASIL -</strong> Os Bombeiros conseguiram controlar o fogo que atingiu a rua Dalva de Oliveira, na comunidade chamada Miguel Arraes, na manhã desta quinta (26), em Olinda. Duas pessoas – mãe e filha – ficaram feridas e foram encaminhadas a hospitais; uma mulher, que salvou os filhos das chamas, foi atendida no local pelo Serviço de Atendimento Móvel de Urgência (Samu) e liberada em seguida.</p>
<p>A comunidade fica no bairro de Beberibe. O fogo começou numa das casas e rapidamente se espalhou, atingindo quatro barracos. “O fogo se alastrou muito rápido, foi coisa de segundos”, disse o comerciante Keimesson Monteiro.</p>
<p>Três carros do Corpo de Bombeiros trabalharam no combate às chamas. O comando da operação ainda não soube dizer o que originou o incêndio. “A gente não tem ainda a origem do incêndio, vamos controlar o máximo possível o fogo para posterior averiguação”, explicou o capital Rodrigo Santana.</p>
<p>A dona de casa Leonilda dos Santos se queimou tentando tirar os filhos e foi socorrida por uma equipe do Samu. “Consegui tirar meus filhos, só eu quem me machuquei”, disse. A Defesa Civil de Olinda esteve no local para identificar as famílias cujas casas foram queimadas. </p>
<p><strong>Evento:</strong> A Vila Miguel Arraes recebe no dia 25 de dezembro os Amigos de Oração em um trabalho social e evangelístico. <a href="http://amigosdeoracao.wordpress.com/2009/10/23/amigos-na-comunidade-miguel-arraes/">Clique aqui </a>e conheça melhor a vila.</p>
<p>:: Fonte: <a href="http://pe360graus.globo.com">pe360graus</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dandenong National Park, William Ricketts Sanctuary and surrounding areas to see]]></title>
<link>http://travelstickies.wordpress.com/2009/11/28/dandenong-national-park-william-ricketts-sanctuary-and-surrounding-areas-to-see/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 10:00:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>Travelpalooza</dc:creator>
<guid>http://travelstickies.wordpress.com/2009/11/28/dandenong-national-park-william-ricketts-sanctuary-and-surrounding-areas-to-see/</guid>
<description><![CDATA[We started the day with brekkie (breakfast ) at Hush in Camberwell.  It only got better after that a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>We started the day with brekkie (breakfast <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> ) at Hush in Camberwell.  It only got better after that as you can walk in and get chair massages for $1/minute at a local massage salon. It was awesome to get a 16 minute neck and shoulder massage to start the day. Now this is what I call a vacation!</p>
<p>Today was a date with nature and truly seeing how different the region around Melbourne is. An hour out of Melbourne is the Dandenong National Park. You should stop at the visitor center to get maps and figure out what you want to do. The drive the national park is one of sheer beauty. Its driving through a rain forest and quaint towns. The flora and fauna you see here will take your breath away. It looks completely different from urban Melbourne and you feel you are in the wilderness, away from civilization.</p>
<p>The streets are narrow and windy but the drive is worth every moment. The houses in this area are beautiful and have the rainforest as their back yard. Imagine the view you wake upto! You can drive around for hours and see many sights along the way but we chose to goto William</p>
<div id="attachment_67" class="wp-caption alignleft" style="width: 310px"><a href="http://travelstickies.wordpress.com/files/2009/11/dsc00760.jpg"><img class="size-medium wp-image-67" title="William Ricketts Sanctuary pic 1" src="http://travelstickies.wordpress.com/files/2009/11/dsc00760.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">William Ricketts Sanctuary pic 1</p></div>
<p>Ricketts Sanctuary.  William Ricketts was an artiste who created amazing sculptures on his land in this rain forest and willed it to the public upon his death.  He created 92 sculptures on this property and for a nominal fee you can see it all. I recommend carrying a warm jacket and wearing sneakers if its raining because you are going to be walking through the rainforest to see the art.</p>
<p>William&#8217;s philosophy was that man is the best creation of God so we should live in harmony with nature and give back to it as our duty. His canvas was the entire rainforest. You will find pieces of sculpture all over and some are hidden underneath big tree ferns but if you look closely you can find them. I highly advise going to see William Rickett&#8217;s sanctuary.</p>
<div id="attachment_68" class="wp-caption alignright" style="width: 310px"><a href="http://travelstickies.wordpress.com/files/2009/11/dsc00763.jpg"><img class="size-medium wp-image-68" title="William Ricketts Sanctuary pic 2" src="http://travelstickies.wordpress.com/files/2009/11/dsc00763.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">William Ricketts Sanctuary pic 1</p></div>
<p>After this treat for our senses, we drove down to the town of Olinda and browsed in antique shops and gift shops. There&#8217;s beautiful knick knacks to buy and you can find gifts for everyone back home. You can also do wine tastings here and enjoy some wood fired pizza too.</p>
<p>A little further down is town called Sassafras. It looks very European and the gift items are from all over the world. I went and saw the Dollhouse by Madame Zara Bates. Its an intricate dollhouse and worth seeing. With the weather getting colder and rainy, we needed some coffee to warm us up and stopped at a coffee shop called Ripe where I had &#8216;Flat White&#8217; &#8211; its a stronger cappucino with least amount of foam. Ah, the name makes sense now! They have some yummy cakes and desserts that go so well with the coffee. We had to rescue a magpie who was stuck with us on the verandah as it was covered with clear lining to keep the rain out. The magpie couldn&#8217;t figure out why he could see the trees but could not reach them as he kept crashing into the lining.  So that&#8217;s our good deed for the day <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>To continue with my fascination with funny signs I see on my travels, here are some new ones I saw today : Sassy Plants, Sassy Clothing, Nudie (its a brand of juices but when I saw it on the menu at a coffee shop I thought Australia is really progressive to have such items on the menu!). I am having so much fun with these names!</p>
<div id="attachment_69" class="wp-caption alignleft" style="width: 310px"><a href="http://travelstickies.wordpress.com/files/2009/11/dsc00784.jpg"><img class="size-medium wp-image-69" title="Dame Zara Bates Doll House - Sassafras" src="http://travelstickies.wordpress.com/files/2009/11/dsc00784.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Dame Zara Bates Doll House - Sassafras</p></div>
<p>From there we walked around the town and entered a pastry shop called Cream (<a href="http://www.creamatsassafras.com.au">www.creamatsassafras.com.au</a>) . The owner Mark is a helpful, friendly, chatty person who will have you taste some bread with amazing and unique dippings. They sell cupcakes that melt in your mouth. You should definitely go here and tell them Shilpi sent you. he might remember me <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> .  He then sent us to a fish and chips place called Star Fish which is next to Palace Cinemas. We couldn&#8217;t find a good movie to watch there but we ate delicious fish and chips (or I should say chips and fish as the chips are enough for 5!). Now in Australia, I found the concept of BYO to be exactly what we need in the US. It stands for &#8220;bring your own&#8221; &#8211; so you can bring your own beer or wine at Star Fish and order the food there. What a great concept! I&#8217;m told there are wineries here where you can BYO food and order wine from there. Now who would not agree with me that this is exactly what we need wherever we go!</p>
<p>Its starting to rain hard and is supposed to rain through the weekend. I have seen a side of Melbourne that is outdoorsy, right in the heart of nature and enjoyed the local flavors of food and its people. Every person I met is friendly, chatty and fascinated that I am from Denver. They also have a tongue-in-cheek kind of humor which is dry and refreshing. So, have fun with it!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Oficina do Sabor]]></title>
<link>http://orfadaofelia.wordpress.com/2009/11/24/oficina-do-sabor/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 15:03:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>Paula R.</dc:creator>
<guid>http://orfadaofelia.wordpress.com/2009/11/24/oficina-do-sabor/</guid>
<description><![CDATA[Enquanto o Museu da Cachaça não explora seu potencial turístico, o restaurante Oficina do Sabor, em ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-1520" title="oficina_do_sabor" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor.jpg" alt="" width="200" height="159" /></a>Enquanto o Museu da Cachaça não explora seu potencial turístico, o restaurante Oficina do Sabor, em Olinda, segue um caminho contrário. Comandado pelo <em>chef</em> César Santos, elevou a culinária pernambucana à mais fina gastronomia. Ele usa e abusa de elementos como o jerimum (moranga), carne de sol e macaxeira (mandioca) e vive lotado de turistas.</p>
<p>O casarão onde foi montado é patrimônio tombado e a decoração é toda especial, pensada nos mínimos detalhes para retratar com requinte a cultura regional. Ficamos na varanda principal, que tem vista da cidade alta para Recife e é bem ventilado &#8211; os ambientes internos têm ar condicionado (mais fotos no site).</p>
<p><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor21.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1522" title="oficina_do_sabor2" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor21.jpg" alt="" width="400" height="320" /></a><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor2.jpg"></a></p>
<p>De entrada, pedimos um <strong>mix de petiscos</strong> (antepasto de berinjela, queijo coalho a milanesa, filé de agulhinha, caldo de camarão, marisco gratinado, risóles de provolone, bolinho de charque e de bacalhau). Também provei o carro-chefe: <strong>jerimum com camarão ao molho de maracujá</strong>, que dá para dividir em duas pessoas. Coisa fina.</p>
<p>Para beber, foram duas caipiroskas divinas, uma de <strong>umbu cajá</strong> e outra de <strong>caju</strong>. A conta final, inacreditavelmente, saiu por <strong>R$ 58</strong> para cada um.</p>
<p><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor5.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1523" title="oficina_do_sabor5" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor5.jpg" alt="" width="190" height="165" /></a><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor4.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1524" title="oficina_do_sabor4" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor4.jpg" alt="" width="220" height="165" /></a></p>
<p><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor3.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1525" title="oficina_do_sabor3" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor3.jpg" alt="" width="220" height="165" /></a><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor61.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-1529" title="oficina_do_sabor6" src="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor61.jpg" alt="" width="182" height="164" /></a><a href="http://orfadaofelia.wordpress.com/files/2009/11/oficina_do_sabor6.jpg"></a><br />
Minhas guias: Carol e Cris</p>
<p><strong>Serviço:<br />
</strong>Oficina do Sabor<br />
Rua do Amparo, 335<br />
Cidade Alta, Olinda-PE<br />
Tel.: (81) 3429-3331<br />
<a href="http://www.oficinadosabor.com/">http://www.oficinadosabor.com/</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[RED DE ALBERGUES EN ANDALUCÍA. MAPA OFICIAL DE ALBERGUES JUVENILES]]></title>
<link>http://feteju.wordpress.com/2009/11/23/red-de-albergues-en-andalucia-mapa-oficial-de-albergues-juveniles/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 18:32:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>feteju</dc:creator>
<guid>http://feteju.wordpress.com/2009/11/23/red-de-albergues-en-andalucia-mapa-oficial-de-albergues-juveniles/</guid>
<description><![CDATA[El Injuve y las Comunidades Autónomas ofrecen a los jóvenes la posibilidad de usar más de 4.500 albe]]></description>
<content:encoded><![CDATA[El Injuve y las Comunidades Autónomas ofrecen a los jóvenes la posibilidad de usar más de 4.500 albe]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[On the Air - Short Documentary]]></title>
<link>http://eyesonbrazil.wordpress.com/2009/11/19/no-ar/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 10:19:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>tudobeleza</dc:creator>
<guid>http://eyesonbrazil.wordpress.com/2009/11/19/no-ar/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;On the outskirts of Olinda, radio and music meet to strengthen a means of communication that ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="color:#000000;">&#8220;On the outskirts of Olinda, radio and music meet to strengthen a means of communication that surpasses physical distances and persists through generations. From fathers and mothers to sons and daughters, the popular culture elevates the self-esteem of those with song, dance and the drum while incorporating new media. <a href="http://www.mocambos.net/videos/no-ar/view" target="_blank">Video</a> (in PT) produced in March of 2009 at the Cultural Center of Coco de Umbigada with the participation of several locally well-known cultural figures. </span></p>
<p>&#8220;Nas periferias de Olinda, rádio e música se encontram fortalecendo linguagens que superam distâncias físicas e persistem através das gerações. De pais e mães para filhos e filhas, a cultura popular eleva a auto-estima das pessoas com o canto, a dança e o tambor, e incorpora novas mídias. Vídeo produzido durante as Oficinas Livres de Rádio no Centro Cultural Coco de Umbigada, em março de 2009, com a participação de Mãe Beth de Oxum, Mãe Lúcia de Oyá, Zeca do Rolete, Neto Tranca Rua e Coco de Umbigadinha.&#8221;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cabelo Pixaim]]></title>
<link>http://engenhocultural.wordpress.com/2009/11/18/cabelo-pixaim/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 14:55:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>engenhocultural</dc:creator>
<guid>http://engenhocultural.wordpress.com/2009/11/18/cabelo-pixaim/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Guia de sobrevivência no carnaval de Pernambuco]]></title>
<link>http://carnavalrecifeolinda.wordpress.com/2009/11/13/guia-de-sobrevivencia-no-carnaval-de-pernambuco/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 03:47:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Rogério Tomaz Jr.</dc:creator>
<guid>http://carnavalrecifeolinda.wordpress.com/2009/11/13/guia-de-sobrevivencia-no-carnaval-de-pernambuco/</guid>
<description><![CDATA[Recebi esse &#8220;guia&#8221; alguns anos atrás, não lembro de quem. Provavelmente algum(a) amigo(a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Recebi esse &#8220;guia&#8221; alguns anos atrás, não lembro de quem. Provavelmente algum(a) amigo(a) de lá.</p>
<p>Apesar de alguns exageros e certos clichês, é muito útil e divertido. Olhe os links no final.</p>
<h4><em><strong>GUIA DE SOBREVIVÊNCIA DO TURISTA NO CARNAVAL DE PERNAMBUCO</strong><br />
</em></h4>
<p><em>1. Ao encontrar algum bloco que possui boneco gigante, preste atenção nas mãos do boneco para não levar uma mãozada no quengo. Embora o efeito do álcool se vá logo após a chapuletada, não é, obviamente, uma sensação agradável.</em></p>
<p><em>2. Se você escutar alguém gritando &#8220;Madeeeeeeeeeeeeeeiiiiiraaaaaaaaa&#8221;, não se assuste, pois ninguém vai ficar derrubando árvore em pleno Carnaval. É apenas algum bloco ou banda cantando o hino do bloco Madeira do Rosarinho, o qual você vai escutar umas 14.889 vezes por dia. Até a Quarta-Feira de Cinzas, você saberá a letra de cor.</em><span style="color:#000080;"><strong>[1]</strong></span></p>
<p><em>3. Não se incomode se, ao seguir um bloco, a bandinha tocar sempre as mesmas músicas. Também não se incomode se, ao seguir o próximo bloco que passar, a banda deste tocar as mesmas músicas que o bloco anterior tocou. O Carnaval de Pernambuco é assim mesmo. É tradição. É a época do ano em que os pernambucanos se reúnem para ouvir as mesmas dez músicas de sempre.</em></p>
<p><em>4. Nem pergunte qual é o frevo novo que é a sensação deste ano. Faz tempo que isso não existe em Pernambuco. E nem invente de perguntar qual é a dança da moda. Você corre o risco de apanhar, pois isso é coisa de baiano.</em></p>
<div id="attachment_21" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><img class="size-medium wp-image-21" title="olinda_descendo" src="http://carnavalrecifeolinda.wordpress.com/files/2009/11/olinda_descendo.jpg?w=300" alt="olinda_descendo" width="300" height="225" /><p class="wp-caption-text">Foto: Rogério Tomaz Jr./2009</p></div>
<p><em>5. Nunca entre em discussão com algum pernambucano sobre qual é o melhor Carnaval dentre o baiano, o pernambucano e o carioca. Vocês nunca vão chegar a conclusão alguma.</em></p>
<p><em>6. Nunca pergunte pra onde um bloco está indo. Siga-o apenas. Nunca se sabe aonde um bloco vai parar, e nem onde começa.</em></p>
<p><em>7. Em Olinda, não se desespere se você passar horas e horas sem ver passar algum bloco de Carnaval. O bom do Carnaval olindense é a espera.</em></p>
<p><em>8. Não leve carteira, relógio, telefone celular e outros pertences pra o meio da folia. O Bloco do Arrastão desfila todos os dias e a qualquer hora.</em></p>
<p><em> </em></p>
<div id="attachment_26" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><em><em><img class="size-medium wp-image-26" title="olinda_maracatu_casa" src="http://carnavalrecifeolinda.wordpress.com/files/2009/11/olinda_maracatu_casa.jpg?w=300" alt="olinda_maracatu_casa" width="300" height="225" /></em></em><p class="wp-caption-text">Foto: Alice Watson/2008</p></div>
<p><em> </em></p>
<p><em>9. Se você for homem, não fique constragido em &#8220;se aliviar&#8221; no meio da rua quando der vontade. Se assim não o fizer, vai acabar molhando as calças tentando achar um banheiro. Se você for mulher, não tem jeito. Trate logo de achar mesmo um banheiro público e entrar na fila duas horas antes de chegar a vontade.</em></p>
<p><em>10. No Carnaval de Olinda, se você for uma mulher bonita e gostosa, correrá o risco de, sem o seu consentimento, ser agarrada, beijada, apalpada e outras coisas terminadas em &#8220;ada&#8221;. Nem vá de shortinho curto e de tecido leve. Vai voltar assadinha bem lá no playground. Use a velha bermuda jeans. Se você for homem e tiver uma namorada gatinha, nem passe perto da cidade alta. Mas, se você for uma mulher feia, é hora de aproveitar e tirar o atraso acumulado. Pois, em Olinda, vale o velho ditado: &#8220;Não existe mulher feia; você é que bebeu pouco&#8221; &#8230; Vai que é tua, baranga!</em></p>
<p><em>11. Outro ditado que vale no Carnaval: &#8220;c.. de bêbo não tem dono&#8221;. Assim, vale mais usar o outro ditado, &#8220;quem tem c.., tem medo&#8221;, na hora de beber. Pense duas vezes antes de enfiar o pé na jaca. Não confie nem nos amigos!</em></p>
<p><em>12. Não saia cedinho de casa para ver o desfile do Galo da Madrugada. Este bloco não desfila e nem nunca desfilou de madrugada. Ao final do desfile, procure um bom dermatologista &#8230;. depois de se recuperar. </em><span style="color:#000080;"><strong>[2]</strong></span><em><br />
</em></p>
<p><em>13. Em Olinda, depois de tomar todas, nunca tente subir a Ladeira da Sé a pé. Álcool só é combustível para automóvel.</em></p>
<p><em>14. Se você for para a folia de carro, prepare-se para pagar antecipadamente dez reais ao flanelinha pra deixar o carro na rua, se conseguir achar algum lugar. Além disso, prepare-se para enfrentar engarrafamentos homéricos.</em></p>
<p><em>15. Não fique constrangido se você estiver no meio de um bloco lírico e não souber o que diabos é lirismo. Também não fique sem jeito se o bloco for um do tipo bloco-da-saudade-dos-velhos-carnavais e você não estiver sentido saudade alguma. Metade dos participantes desses blocos também não sentem saudade nenhuma, só dores nas juntas. Há uma grande chance de achar aquela velha tia-avó viúva ou a tia solteirona que há muito você não via.</em></p>
<p><em>16. Se você for alérgico a mofo, passe longe dos blocos-da-saudade-de-velhos-carnavais.</em></p>
<p><em>17. No meio desses blocos-da-saudade-de-velhos-carnavais, finja que sabe quem é Felinto, Pedro Salgado, Pierre (ou será Guliherme?), Fenelon e o velho Edgar Moraes. Assim, você se enturmará mais rápido com o pessoal. Se, por curiosidade, você perguntar quem são esses caras, provavelmente vai receber como resposta um constrangido &#8220;sei não&#8221;. </em><span style="color:#000080;"><strong>[3]</strong></span><em><br />
</em></p>
<p><em>18. Não há problema algum em não saber dançar frevo. 99% dos pernambucanos não sabem fazer o passo. E nem tente! Você poderá acabar seu Carnaval num ortopedista.</em></p>
<p><em>19. Quando você não estiver escutando porcaria nenhuma, tenha certeza que é um dos blocos-da-saudade-de-velhos-carnavais passando na sua frente.</em></p>
<p><em>20. Caso o bloco que você está seguindo passe na frente de alguma emissora de TV transmitindo em rede nacional, ao vivo, prepare-se para escutar pela enésima vez o hino do Vassourinhas, e levar um monte de caneladas. Pule feito um louco até a música acabar. E não se esqueça de abrir os cotovelos&#8230; </em><span style="color:#000080;"><strong>[4]</strong></span><em><br />
</em></p>
<p><em>BOM CARNAVAL !!!</em></p>
<p>[1]<strong> &#8220;Madeira que cupim não rói&#8221;</strong>, do grande Capiba, certamente será uma das músicas que você vai ouvir até aprender a letra por osmose. Deixo um belo clipe com ela (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=li4SgjHF3Ic" target="_blank"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=li4SgjHF3Ic</strong></a>), mas se quiser fazer o download da belíssima versão cantada pelo Antonio Nóbrega, clique <a href="http://www.adrive.com/public/419a10b186f5463e952ffb576be16e26e5f97fffc3eb3e3812a77b4abe35aab0.html" target="_blank"><strong>aqui</strong></a>. A letra está <a href="http://www.google.com.br/url?q=http://letras.terra.com.br/capiba/174179/&#38;ei=6NL8Sq7nGIOQuAf_lMSMDA&#38;sa=X&#38;oi=nshc&#38;resnum=1&#38;ct=result&#38;cd=1&#38;ved=0CAkQzgQoAA&#38;usg=AFQjCNFZxDdwhirhiayaQXZjkfKZCP3Bng" target="_blank"><strong>aqui</strong></a>. Mas vale a pena conhecer a história por trás da música. Leia <a href="http://xikoparaiba.blogspot.com/2009/09/o-clube-madeiras-do-rosarinho.html" target="_blank"><strong>aqui</strong></a>.</p>
<p>[2] Uma amostra do <strong>Galo da Madrugada</strong> &#8211; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=nIpKdkSl4Rg" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=nIpKdkSl4Rg</a> &#8211; e a letra do hino <a href="http://letras.terra.com.br/almir-rouche/888454/" target="_blank"><strong>aqui</strong></a>.</p>
<p>[3] A música citada é o clássico <strong>&#8220;Evocação nº 1&#8243;</strong> e pode ser ouvida (e vista) aqui &#8211; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=4g7tfVicPyc" target="_blank"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=4g7tfVicPyc</strong></a> (e a letra <a href="http://letras.terra.com.br/marchinhas-de-carnaval/473877/" target="_blank"><strong>aqui</strong></a>)</p>
<p>[4] <strong>Vassourinhas</strong> é o frevo imortal. Ouça e aproveite pra ver como ficará o Marco Zero nas noites do carnaval &#8211; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=m1LBqSbvPrk" target="_blank"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=m1LBqSbvPrk</strong></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sexta feira?? Não. É TERÇA...]]></title>
<link>http://girourbano.wordpress.com/2009/11/10/sexta-feira-nao-e-terca/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 20:28:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>Giro  Urbano</dc:creator>
<guid>http://girourbano.wordpress.com/2009/11/10/sexta-feira-nao-e-terca/</guid>
<description><![CDATA[Foto: http://bacurau.com.br Você pode está pensando: terça feira, comecinho de semana, trabalho facu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_68" class="wp-caption alignright" style="width: 510px"><img class="size-full wp-image-68" title="bodega_do_veio_olinda" src="http://girourbano.wordpress.com/files/2009/11/bodega_do_veio_olinda2.jpg" alt="bodega_do_veio_olinda" width="500" height="375" /><p class="wp-caption-text">Foto: http://bacurau.com.br</p></div>
<p>Você pode está pensando: terça feira, comecinho de semana, trabalho faculdade, família&#8230; Só? Eu digo que não. Terça no Recife e Olinda tem cheirinho de sexta feira, dia de badalação. Pois é, as duas cidades ganham no <span style="text-decoration:underline;">quesito atrativos</span> e atrações, para agradar todos os estilos. Quem quiser curtir a noite vai encontrar Samba, Jazz, Batuques e Tambores,  Black e DJ’s. Um verdadeiro leque de opções; Só não vale esquecer que amanhã é dia de “branco” (trabalho), e que se for pra beber é melhor sair sem carro; evitar uma multa nunca é demais. Agora, pra quem curte uma vida mansa e sossegada, a gente coloca uma pequena mostra da programação alternativa hoje no grande Recife:</p>
<ul>
<li><strong>Rua do Amparo em Olinda, as 19h, na conhecida Bodega do Veio, tem a “Terça do Vinil”;  o DJ 440 coloca o que há de melhor do samba, bossa e rock nos seus mixtapes e deixa tudo eletrônico. Bom pra dançar e interagir.</strong></li>
</ul>
<p><strong>ENTRADA GRATUITA</strong></p>
<ul>
<li><strong>Bem pertinho da Bodega, só subindo uma ladeirinha, a partir das 20h começa o ensaio da Escola de Sampa Preto Velho e uma oficina de Percussão. Ainda pode passar ali no mirante e observar aquela paisagem do Recife que só dó Alto da Sé pode se ver.</strong></li>
</ul>
<p><strong>ENTRADA GRATUITA</strong></p>
<ul>
<li><strong>Pátio de São Pedro, bairro de São José, centro do Recife, hoje é dia de TERÇA NEGRA,. Encerramento da 5ª jornada pernambucana de MC’s. Haverá a escolha do melhor improvisador de versos cantados em hip hop e quem vencer vai pro Rio de Janeiro representar Pernambuco em um cuncurso de MC’S.</strong></li>
</ul>
<p><strong>ENTRADA GRATUITA</strong></p>
<ul>
<li><strong>O Café Porteño apresenta o grupo Dom Ângelo Jazz Comb, uma mistura do jazz instrumental norte-americano com a nossa histórica bossa-nova, e uma pitada dos ritmos americanos.</strong></li>
</ul>
<p><strong>ENTRADA R$ 10,00</strong></p>
<p>É só aproveitar!!!</p>
<p><strong><em> Por Érica Colaço</em></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carta de Olinda]]></title>
<link>http://estereotipos.net/2009/11/10/carta-de-olinda/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 18:41:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marcos E. Pereira</dc:creator>
<guid>http://estereotipos.net/2009/11/10/carta-de-olinda/</guid>
<description><![CDATA[CARTA DE OLINDA Nós, defensores do Sistema Único de Saúde – SUS, reunidos no IX Congresso Brasileiro]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>CARTA DE OLINDA</strong></p>
<p>Nós, defensores do Sistema Único de Saúde – SUS, reunidos no IX Congresso Brasileiro de Saúde Coletiva – ABRASCO, após discussões com usuários, militantes de movimentos sociais, trabalhadores, gestores e acadêmicos, reinvindicamos a realização da IV Conferencia Nacional de Saúde Mental (CNSM) nos pautando em vários eventos e documentos:</p>
<p>A III e última CNSM foi realizada em 2001 o que representa um longo período de 8 anos sem a realização de uma Conferência;</p>
<p>Na plenária da ABRASCO durante o VIII Congresso Brasileiro de Saúde Coletiva realizado no Rio de Janeiro em 2006, foi aprovada moção de reinvindicação à realização da IV CNSM;</p>
<p>Em 2008 a XIII Conferencia Nacional de Saúde aprovou a indicação da realização da IV Conferencia Nacional de Saúde Mental; em 30 de setembro de 2009 foi realizada a Marcha dos Usuários pela Reforma Psiquiátrica Antimanicomial, em que 2.500 usuários de serviços de saúde mental foram reinvindicaram a realização da IV CNSM e foram atendidos pelo chefe da Casa Civil e pela ministra interina da Saúde, tendo recebido o comprometimento com a realização da IV CNSM;</p>
<p>Em 21 e 22 de outubro de 2009 aconteceu a reunião ampliada da Comissão Intersetorial de Saúde Mental do Conselho Nacional de Saúde em que estavam representados os Estados Brasileiros por seus conselheiros estaduais e nela foi reafirmada a necessidade da realização da IV CNSM e nesta mesma reunião o ministro Paulo Vanucchi afirmou a parceria da Secretaria Especial de Direitos Humanos na realização da IV CNSM;</p>
<p>Reafirmamos e exigimos o cumprimento do compromisso assumido pelo Governo Federal pela realização da IV CONFERÊNCIA NACIONAL DE SAÚDE MENTAL. A realização da IV Conferência foi uma das principais reivindicações feita pelos 2.500 usuários durante a “Marcha dos Usuários pela Reforma Psiquiátrica Antimanicomial” realizada dia 30 de Setembro de 2009 em Brasília.</p>
<p>Outro aspecto relevante apontado pelos usuários durante a Marcha foi a defesa radical pela consolidação do Sistema Único de Saúde, conquista histórica do Movimento Sanitarista Brasileiro.</p>
<p>&#160;</p>
<p>Propomos ainda que a IV Conferencia Nacional de Saúde Mental:</p>
<p>&#160;</p>
<p>ü      Efetive a Reforma Psiquiátrica Antimanicomial e consolide o modelo de atenção à saúde mental na lógica dos serviços comunitários de base territorial;</p>
<p>ü      Seja convocada intersetorialmente;</p>
<p>ü      Seja convocada impreterivelmente na próxima plenária do Conselho Nacional de Saúde em 11 de Novembro de 2009, afim de garantir sua realização até junho de 2010.</p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong>POR UMA REFORMA PSIQUIÁTRICA ANTIMANICOMIAL</strong></p>
<p>&#160;</p>
<p><em>Olinda, 02 de novembro de 2009</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Jews from Recife Remembered in New York]]></title>
<link>http://recifeguide.wordpress.com/2009/11/09/the-jews-from-recife-remembered-in-new-york/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 01:26:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>paulbarnett</dc:creator>
<guid>http://recifeguide.wordpress.com/2009/11/09/the-jews-from-recife-remembered-in-new-york/</guid>
<description><![CDATA[New York artist Susan Dessel recently exhibited her latest work, &#8220;Still Lives&#8221; at the Cu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>New York artist Susan Dessel recently exhibited her latest work, &#8220;Still Lives&#8221; at the Culpeper Gallery in New York´s Lower East Side.</p>
<p>The exhibition, inspired by the first Jewish women who arrived there as refugees beginning in the 1650&#8217;s (in what was then New Amsterdam),  followed research at the oldest cemetery in New York (the Chatham Square Cemetery). Amongst those first Jewish women were a number from Recife, who fled at the end of Dutch rule, after the return of the Portuguese in 1654.</p>
<p>The exhibition, which we hope to bring to Recife in 2010, is introduced by the artist in the following video:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/lh5QrnES-vE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/lh5QrnES-vE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>In an earlier post we introduced <a href="http://recifeguide.wordpress.com/2009/03/18/a-history-of-the-jews-in-pernambuco/" target="_blank">The History of the Jews in Pernambuco</a>, and Pearl Travel Guides is currently developing the Official Jewish Tours in association with the Jewish Archive in Recife. Please email for further tour details: <a href="mailto:contact@recife.pearltravelguides.com">contact@recife.pearltravelguides.com</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Parteira aproveita presença de Lula e pede aposentadoria]]></title>
<link>http://blogdenoronha.wordpress.com/2009/11/04/parteira-aproveita-presenca-de-lula-e-pede-aposentadoria/</link>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 22:49:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marcelo Jorge Loureiro</dc:creator>
<guid>http://blogdenoronha.wordpress.com/2009/11/04/parteira-aproveita-presenca-de-lula-e-pede-aposentadoria/</guid>
<description><![CDATA[Trabalhadora convidada para discursar na sessão especial de congresso de saúde com a presença de Lul]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Trabalhadora convidada para discursar na sessão especial de congresso de saúde com a presença de Lula, em Olinda, a parteira Josefa Maria da Silva Santos, de 51 anos, aproveitou a ocasião para pedir ao presidente a sua aposentadoria. Ao microfone, ela disse não sabe ler nem escrever, mas revelou ter realizado mais de cinco mil partos. &#8220;Não recebo benefício algum da Prefeitura ou do Estado&#8221;, reclamou a parteira.</p>
<p>O presidente apenas sorriu, nada disse. Dona Josefa apresentou-se como pertencente a comunidade quilombola, mas não especificou o município.</p>
<p>Fonte: Blog de Jamildo</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Top 5 Scenic Melbourne Routes]]></title>
<link>http://passi0nateab0utlife.wordpress.com/2009/11/04/top-5-scenic-melbourne-routes/</link>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 11:10:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>hacienda76</dc:creator>
<guid>http://passi0nateab0utlife.wordpress.com/2009/11/04/top-5-scenic-melbourne-routes/</guid>
<description><![CDATA[As the season changes, it&#8217;s time to get off that couch and take a scenic drive around some of ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>As the season changes, it&#8217;s time to get off that couch and take a scenic drive around some of Melbourne&#8217;s best trails. If you love Mother Nature, here are some must-see Melbourne routes.</p>
<p><strong>TOP 5 SCENIC MELBOURNE ROUTES</strong></p>
<p><strong>1. <a href="http://www.travelvictoria.com.au/mountdandenong/" target="_blank">Mount Dandenong</a></strong></p>
<p><em>* Approx an hour&#8217;s drive from Melbourne City</em></p>
<p>Take a leisurely drive up Mount Dandenong, wind your windows down, as you breathe in the fresh alpine air and take in the beautiful landscape of forests and trees. Make sure you stop by Olinda along the way and visit one of the many tea rooms for Devonshire Tea and Scones (with freshly whipped cream and sweet home-made strawberry jam).  <a href="http://www.missmarples.com.au/" target="_blank">Miss Marples </a>Tea Room is highly recommended for their scones and  high tea. There is also a traditional British charm to this little cottage. Their moorish home made cottage pie and welsh rarebit (mature english cheddar, eggs, guinness mustard &#38; spices) sandwich fingers are to die for. Note: They don&#8217;t take reservations so make sure you get in early at 11am to get a table. It can get quite packed and you have to expect a bit of a wait on weekends (but its certainly worth the wait). After a satisfying meal, make your way to the Mount Dandenong Observatory &#8211; 633 metres above sea-level and the highest point in the surrounding ranges. Here you can get breathtaking views of Melbourne and surrounds. It&#8217;s also v romantic. All in, a fantastic &#38; cruisey way to spend your Sunday.</p>
<p><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-441" title="Miss Marples Tea Room" src="http://passi0nateab0utlife.wordpress.com/files/2009/10/5-miss-marples-tea-room.jpg?w=150" alt="Miss Marples Tea Room" width="150" height="112" /></p>
<p><strong>2. <a href="http://www.warburtoninfo.com/" target="_blank">Warburton</a></strong></p>
<p><em>* Approx 1.5 hours drive from Melbourne City</em></p>
<p>This is another beautiful scenic drive up a mountainous area. Take a leisurely walk along the wonderfully scenic Warburton River Walk which is accessible from the Swing Bridge, just off Main Street. The beautiful Yarra River transforms from rapid pools to meandering waterholes along the length of the walk that is probably about 5 kilometres. You can spot the lyre birds &#38; cockatoos along the way.  End the relaxing stroll with a stop by <a href="http://www.warburtoninfo.com/webapps/site/74423/130801/info/advertiser-page.html?info_id=219542" target="_blank">Three Sugars Cafe </a>for some hot chocolate, coffee &#38; cake or some of the best pies in the region.</p>
<p><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-445" title="warburton" src="http://passi0nateab0utlife.wordpress.com/files/2009/11/warburton2.jpg?w=150" alt="Swing Bridge" width="150" height="67" /> <img class="alignnone size-thumbnail wp-image-446" title="Three Sugars Cafe" src="http://passi0nateab0utlife.wordpress.com/files/2009/11/3_sugars_1.jpg?w=150" alt="Three Sugars Cafe" width="126" height="67" /></p>
<p><strong>3. <a href="http://www.brightvictoria.com.au/" target="_blank">Bright</a></strong></p>
<p><em>* Approx 3 hours drive from Melbourne City</em></p>
<p>The best time to go is during Spring/Autumn to see the Oak &#38; Maple trees change colour. A &#8220;must do&#8221; is the Springtime in Bright Festival &#8211; October 24 to November 3. Make sure you take your <a href="http://www.brightvictoria.com.au/?id=cycling" target="_blank">bicycles </a>with you so you can best appreciate the sights and sounds of Bright as you breeze through the Great Alpine Road. If you&#8217;re feeling peckish after the ride, there are many fine quality restaurants in the area such as the <a href="http://www.poplars.com.au/" target="_blank">Poplars Restaurant </a>, a French Bistro drawing on local fresh produce and wine or the <a href="http://www.menufeast.com.au/info/17260/edelweiss-bakery/bright/" target="_blank">Edelweiss Bakery </a>for a simple treat of freshly baked sweet &#38; savoury pastries.</p>
<p><strong>4. <a href="http://www.parkweb.vic.gov.au/1park_display.cfm?park=109" target="_blank">Grampians</a></strong></p>
<p><em>* Approx 3.5 hours drive from Melbourne City</em></p>
<p>You will need a long weekend for this drive but the Grampians is the place to go to soak up the best of Nature. Here you can scale the Pinnacle or check out McKenzies Falls. Word of warning, you might need to have a certain level of physical endurance to complete the <a href="http://www.panoramicearth.com/1868/Grampians/The_Pinnacle_Lookout" target="_blank">Pinnacle </a>walk which is a 5 km trail overlooking Grampians National Park. The steep and winding steps are a challenge but the lookout at the end of the trail is certainly worth the hike offering breathtaking views of the rolling hills and mountainous valleys. Drive along Lake Wartook Road then take a 1 hr return walk to McKenzies Falls &#8211; the largest waterfall in the Grampians. The sound of the water splashing down into the lake creates a peaceful harmony with the leafy trees in the backdrop.</p>
<p><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-447" title="mckenzie_falls" src="http://passi0nateab0utlife.wordpress.com/files/2009/11/mckenzie_falls.jpg?w=150" alt="mckenzie falls" width="128" height="105" /></p>
<p><strong>5. <a href="http://www.parkweb.vic.gov.au/1park_display.cfm?park=48" target="_blank">Cape Schanck</a></strong></p>
<p><em>* Approx 1.5 hours drive from Melbourne City</em></p>
<p>Perhaps the one walk you shouldn&#8217;t miss out on is called &#8220;The Cape&#8221; within the Mornington Peninsula National Park trail offering spectacular views of the Bass Strait. Make sure you take this long scenic walking trail &#8211; a reconstructed staircase and boardwalk which has been built right out of the beach and rock platform level. At the end of the trail, you can visit the Cape Schanck Lighthouse which has served shipping since 1859. I always feel refreshed after the walk, and am enthralled by how you can find a piece of serenity just 90 min from Melbourne city.</p>
<p><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-449" title="Cape Schanck" src="http://passi0nateab0utlife.wordpress.com/files/2009/11/pict00331.jpg?w=150" alt="Cape Schanck" width="150" height="112" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bec &amp; Jesse]]></title>
<link>http://destinyphotography.wordpress.com/2009/10/31/bec-jesse/</link>
<pubDate>Sat, 31 Oct 2009 02:51:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>destinyphotography</dc:creator>
<guid>http://destinyphotography.wordpress.com/2009/10/31/bec-jesse/</guid>
<description><![CDATA[Bec and Jesse was the first 2009 wedding booking that I got. So naturally I was quite excited about ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Bec and Jesse was the first 2009 wedding booking that I got. So naturally I was quite excited about the wedding. Ceremony and reception is in Coonara Springs, which is located in Dandenong Ranges. The day start with a heavy rain on my way over, though it ease up a bit by the time I got to the girls. Amazingly, the rain stopped completely just in time for our outdoor ceremony. As soon as the ceremony finish, guess what? It rained again. So we continue with family pictures indoor, and when that done, the rain had stopped so we can walk the lush garden and take pictures among the wonderful trees.</p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-26" title="051" src="http://destinyphotography.wordpress.com/files/2009/10/051.jpg?w=333" alt="051" width="333" height="500" /></p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-17" title="033" src="http://destinyphotography.wordpress.com/files/2009/10/033.jpg?w=500" alt="033" width="500" height="332" /></p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-23" title="068" src="http://destinyphotography.wordpress.com/files/2009/10/068.jpg?w=332" alt="068" width="332" height="500" /></p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-24" title="077" src="http://destinyphotography.wordpress.com/files/2009/10/077.jpg?w=500" alt="077" width="500" height="333" /></p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-21" title="056" src="http://destinyphotography.wordpress.com/files/2009/10/056.jpg?w=332" alt="056" width="332" height="500" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A casa do meu pai]]></title>
<link>http://brasilbritainbridge.wordpress.com/2009/10/30/a-casa-do-meu-pai/</link>
<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 06:08:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>maclure</dc:creator>
<guid>http://brasilbritainbridge.wordpress.com/2009/10/30/a-casa-do-meu-pai/</guid>
<description><![CDATA[Estatísticas atuais tem revelado que no Brasil há mais de 25 milhões de crianças que moram em péssim]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Estatísticas atuais tem revelado que no Brasil há mais de 25 milhões de crianças que moram em péssima condições, a maioria morando em favelas. Oito milhões destes 25 moram nas ruas, e espera-se que um terço destes 8 milhões terá morrido antes de completar 18 anos através de envolvimento com gangues de tráfico.</p>
<p>´A Casa do Meu Pai´ é uma organização não governamental (ONG) trabalhando com estas crianças em Olinda, norte de Recife, no Nordeste do Brasil. Este projeto é parte da igreja Anglicana Água Viva que está situada na favela vizinha ao maior lixão da cidade. Muitas das pessoas que moram na favela encontram materiais para construir suas casas, e até comida, do próprio lixão. Muitas crianças trabalham duro catando lixo ao invés de ir à escola, a mando de suas famílias. Algumas destas crianças tem que deixar suas famílias por causa de abuso (sexual ou físico) ou simplesmente porque a família não tem condições, ou não quer, tomar conta da criança. Logo, estas crianças descobrem que é melhor vender cocaína do que catar lixo então se alistam as gangues de drogas da qual há muitas na favela.</p>
<p>Obviamente, esta nova ´carreira´  na gangue é muito perigosa (meninos de 10 anos precisam carregar armas) então suas vidas são constantemente ameaçadas seja por gangues rivais ou pela própria gangue se a criança fez algo errado. Esta situação é muito seria, tirando pela estatística da nossa própria favela onde 4 crianças são assassinadas por semana por causa de gangues.</p>
<p>A Casa do Meu Pai tenta ajudar em três maneiras para prevenir este problema:</p>
<p>1) A casa de passagem. Esta é uma casa bem grande no centro de Olinda, onde até 12 meninos podem viver. Os meninos precisam sair da favela por muitas razões, incluindo problemas familiares ou ameaça de morte. No momento, há 10 meninos (entre 8-16) que estão morando na casa em tempo integral. Aqui eles tem oportunidade de receber educação e mudar de vida. Nós tentamos trabalhar junto com suas famílias na esperança que um dia eles voltem as suas próprias casas. Basicamente, a casa tenta salvar os meninos fisicamente, dos perigos de fome e violência, e espiritualmente através de Fé em Cristo.</p>
<p>2) O Centro Cristão de Apoio Familiar. É o primeiro lugar de apoio para muitas crianças na favela. Este é um centro de atividade que oferece apoio educacional para 150 crianças cada dia e atividades para mantê-los longe das ruas. Relacionamentos são forjados com as crianças e suas famílias para identificar quais crianças precisam de mais atenção.</p>
<p>3) O Instituto Água Viva. Mais conhecido como  ´A Fazenda´ . É uma fazenda convertida que é usada para acampamentos para jovens. Gostaríamos de um dia utilizá-la em tempo integral, talvez para meninos mais velhos (16+) que estão em perigo sério das gangues, i.e. membros das gangues que querem mudar de vida.</p>
<p>Durante os últimos anos, temos sempre recebido a presença de voluntários ingleses para ajudar no projeto. É uma experiência maravilhosa para os dois lados; os meninos aprendem que há alguém no outro lado do mundo que se importa com eles tanto que daria do seu tempo e esforço para ficar ao seu lado, e os voluntários ingleses que aprendem sobre as carências não só do Brasil mas no mundo. Alguns ingleses tem decidido ficar,como Ian Meldrum que começou o projeto há 30 anos, e eu mesmo que vim como voluntário há 5 anos e acabei ficando.</p>
<p>O trabalho no Brasil e difícil mas recompensador pois vemos mudanças e esperanças renovadas na vida das crianças. Talvez um exemplo que eu posso compartilhar é o de Jonatas. Ele passou 10 meses conosco na casa de passagem. Ele estava envolvido com as gangues e um dia quando fugiu do projeto, foi assassinado por um dos membros da gangue – ele só tinha 13 anos. A bíblia diz que o diabo vem para roubar, matar e destruir e é exatamente isso que ele esta fazendo na vida destas crianças. Ele rouba a vida das crianças e as crianças acabam fazendo o mesmo. Mas, Jesus explica, no evangelho de João, que Ele veio para nos dar vida, e vida em abundância. É para isso que a igreja Água Viva e o projeto A Casa do Meu Pai existem – para demonstrar esta grande verdade para as famílias e crianças que conhecemos.</p>
<p><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-80" title="Brazilian Party" src="http://brasilbritainbridge.wordpress.com/files/2009/10/brazilian-party.jpg?w=150" alt="Brazilian Party" width="150" height="88" />No dia 14 de Novembro, em York, haverá um evento para angariar fundos para este projeto. Veja a imagem ao lado e entrem em contato conosco se desejarem ir.</p>
<p>Escrito por Andrew Roberts</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[My Father's House]]></title>
<link>http://britainbrasilbridge.wordpress.com/2009/10/30/my-fathers-house/</link>
<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 05:57:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>maclure</dc:creator>
<guid>http://britainbrasilbridge.wordpress.com/2009/10/30/my-fathers-house/</guid>
<description><![CDATA[Recent statistics have shown that in Brazil there are over 25 million children who live in extremely]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Recent statistics have shown that in Brazil there are over 25 million children who live in extremely deprived conditions, a vast majority of them living upon ‘favelas’ (shanty towns). Eight million of those 25 million children live rough on the streets and a third of those eight million children will be killed before they reach the age of 18 through gang violence.</p>
<p>‘My Father’s House’ is an NGO project working with these children in the north east of Brazil in a city called Olinda, just north of Recife. The project is part of the Anglican Church of Living Waters which is situated in a favela at the side of the city’s huge open air rubbish dump. Many of the people who live in this favela find their food and material to build their shacks from the actual rubbish dump. Many children are sent to work on the dump by their families instead of going to school. Some of the children have had to leave their families due to abuse (both physical and sexual) or simply because their parents can’t, or don’t want to, look after them. Fairly quickly these young children realise that selling cocaine is a better ‘career’ than picking through rubbish for a living and so join the drug trafficking gangs of which there are many on the favelas. Obviously a career in a gang is a very dangerous one (boys as young as 10 carry guns) and eventually their lives become endangered either from rival gangs or from their own gang if they have done something wrong. This is a very serious situation since statistics from just our favela alone show that, on average; four young people are killed <span style="text-decoration:underline;">each week</span> from gang violence.</p>
<p>My Father’s House works in 3 main ways to prevent this from happening:</p>
<p>1)  The Safe House &#8211; This is a big house in the city of Olinda which can house up to 12 boys at a time. Some boys need to leave the favela due to various reasons, either their lives are in danger or due to family issues. Currently there are 10 boys (aged between 8 &#8211; 16) who live full time in the house. Here they have the opportunity of education and to change their lives. We try to work closely with their families in the hope that one day the family might be reunited. Basically, the project tries to save the boys both physically, from their surroundings and dangers, and spiritually through faith in Jesus Christ.</p>
<p>2)  The Christian Centre of Family Support &#8211; Is the first point of call for many children on the favela. This is a school which provides education support for over 150 children a day and which also provides activities to keep the kids off the streets. Relationships are built with the children and the families which enables us to recognize which children need the most help.</p>
<p>3)  The Living Waters Institute &#8211; usually referred to as ‘the Farm’.  This is a converted farm which currently is used for camps for the children. We’d like to use it full time, perhaps for older teenagers (16+) who are seriously in danger from the gangs, i.e. gang members who have decided to try and leave the gangs and change their lives.</p>
<p>Over the years we have relied on English short term volunteers and teams who come over and spend some time with us in Brazil helping us in this work. It’s a fantastic experience for both sides; for the boys to realise that someone cares for them so much that they’re prepared to travel half of the globe to be with them; and for the volunteer whose eyes are opened to the need, not just in Brazil, but the entire world. Some English people have decided to stay &#8211; Ian Meldrum, who first began the project, has been here for over 30 years and I, myself, first came as a short term volunteer 5 years ago and stayed ever since.</p>
<p>The work in Brazil is hard but is very rewarding as we see changes and renewed hope in the lives of the children. It is these changes that encourage us daily in the battles that we face. Perhaps an example which sums this up is the following; Jonathan was one of our boys who spent 10 months with us in the project. He was involved with the gangs and was eventually shot and killed by the gangs when he ran away from the project &#8211; he was just 13 years old. The Bible says that the Devil comes to steal, destroy and to kill and that is exactly what he is doing to the lives of these children; he steals their lives, destroys their lives and ultimately kills them; and the children steal, destroy and kill in return. But Jesus says, in John’s gospel, that he came <span style="text-decoration:underline;">‘so that they might have life &#8211; and life to the full.</span>’ This is why My Father’s House and Living Waters Church exists &#8211; to try and show this great truth to the families and children that we meet.</p>
<p><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-133" title="Brazilian Party" src="http://britainbrasilbridge.wordpress.com/files/2009/10/brazilian-party.jpg?w=150" alt="Brazilian Party" width="150" height="88" />In York, on the 14<sup>th</sup> of November, there will be an event to raise funds for this project. See the flyer on the side and if you would like to come, please get in touch.</p>
<p>Written by Andy Roberts</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[As fotos de Max Levay no Eufrásio Mix Beat]]></title>
<link>http://musipromocultural.wordpress.com/2009/10/26/as-fotos-de-max-levay-no-eufrasio-mix-beat/</link>
<pubDate>Mon, 26 Oct 2009 17:07:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>musipromocultural</dc:creator>
<guid>http://musipromocultural.wordpress.com/2009/10/26/as-fotos-de-max-levay-no-eufrasio-mix-beat/</guid>
<description><![CDATA[Fotógrafo de formação publicitária , com passagem por algumas das maiores agências de publicidade do]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-385" title="EufrasioMixBeat-Max" src="http://musipromocultural.wordpress.com/files/2009/10/eufrasiomixbeat-max.jpg" alt="EufrasioMixBeat-Max" width="600" height="300" />Fotógrafo de formação publicitária , com passagem por algumas das maiores agências de publicidade do mercado local e com trabalhos para outras de cunho nacional. “Desde criança gosto de fotografar. Realizei meus primeiros trabalhos com ensaio sobre o Recife e Olinda, em uma câmera básica herdada de meu pai. Em 2003 me especializei em fotografia publicitária, em São Paulo”, lembra Levay. Com prêmios nacionais e trabalhos publicados em revistas especializadas, ele contabiliza vitórias como a de vencedor do Concurso do Guaraná Kuat, com foto escolhida entre milhares do Brasil e teve ainda seus trabalhos fotográficos explorados no uso de comerciais de Ongs e revistas brasileiras.<br />
Profissionalmente Max Levay, de 33 anos, trabalha no mercado publicitário, mas pessoalmente dedica-se a fazer registros de cunho social e cultural. Recentemente ganhou Menção Honrosa no Px3, concurso promovido em Paris. Ele participou da competição em julho deste ano, com uma fotografia de maracatus.</p>
<p>contato:</p>
<p>max@levayphotos.com.br<br />
<a href="http://www.levayphotos.com.br/" target="_blank">www.levayphotos.com.br</a><br />
<span style="text-decoration:underline;"><a href="http://www.levayphotos.com.br/" target="_blank"></a></span><a href="http://www.flickr.com/photos/maxlevay" target="_blank">http://www.flickr.com/photos/maxlevay</a></p>
<p>Eufrásio Mix Beat<br />
Mercado Eufrásio Barbosa &#124; 01 Nov 2009 &#124; a partir das 18h<br />
Ingressos à venda:<br />
Lojas Seaway (Shoppings Tacaruna, Recife e Plaza Casa Forte)<br />
Espaço ACRE (Rua da Aurora, 1139,1º andar)<br />
Preço: Promocional (limitado) R$ 15 &#124; Inteira R$ 20 &#124; meia R$ 10<br />
Informação: 81 4101.1551 &#124; 81 8699.6615</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Moselle Jojo no Eufrásio Mix Beat]]></title>
<link>http://musipromocultural.wordpress.com/2009/10/26/moselle-jojo-no-eufrasio-mix-beat/</link>
<pubDate>Mon, 26 Oct 2009 04:55:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>musipromocultural</dc:creator>
<guid>http://musipromocultural.wordpress.com/2009/10/26/moselle-jojo-no-eufrasio-mix-beat/</guid>
<description><![CDATA[“Moselle Jojo” é a assinatura de Joana Velozo. De uma família de artistas, desde pequena conviveu co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-381" title="EufrasioMixBeat-MoselleJojo" src="http://musipromocultural.wordpress.com/files/2009/10/eufrasiomixbeat-mosellejojo.jpg" alt="EufrasioMixBeat-MoselleJojo" width="600" height="300" />“Moselle Jojo” é a assinatura de Joana Velozo. De uma família de artistas, desde pequena conviveu com poemas e quadros de sua mãe e cantorias matutas do pai. Do desejo de dar um presente personalizado, nasceu a primeira estampa, uma mandala colorida. Elogiada por todos que viram, começaram assim a surgir as primeiras encomendas e um convite para expor, no antigo espaço Usina.  Anos mais tarde, já com vários amigos presenteados, surgiram mais encomendas e uma exposição no Olinda Arte em Toda Parte, em 2007. Em 2008, residindo no Rio de Janeiro, da convivência diária com a natureza do horto nasceram as primeiras estampas de “bichos”: desenhos orgânicos, femininos, coloridos e explosivos, meio bicho, meio planta, que ocupam o imaginário da inquieta e curiosa artista.  De volta ao Recife, o trabalho não pára e novos bichos híbridos nascem todos os dias. Suas peças circulam por Recife, Rio de Janeiro, São Paulo e países como Espanha, Suíça e Tahiti.<br />
<a href="http://www.flickr.com/photos/mosellejojo" target="_blank">www.flickr.com/photos/mosellejojo</a><br />
contato: mosellejojo@gmail.com<br />
(81) 8765.8544</p>
<p><strong><br />
Eufrásio Mix Beat</strong><br />
Mercado Eufrásio Barbosa &#124; 01 Nov 2009 &#124; a partir das 18h<br />
Ingressos à venda:<br />
Lojas Seaway (Shoppings Tacaruna, Recife e Plaza Casa Forte)<br />
Espaço <strong>ACRE</strong> (Rua da Aurora, 1139,1º andar)<br />
Preço: Promocional (limitado) R$ 15 &#124; Inteira R$ 20 &#124; meia R$ 10<br />
Informação: 81 4101.1551 &#124; 81 8699.6615</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mais Olinda]]></title>
<link>http://amaralice.wordpress.com/2009/10/24/mais-olinda/</link>
<pubDate>Sun, 25 Oct 2009 01:08:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>Mayra Jucá</dc:creator>
<guid>http://amaralice.wordpress.com/2009/10/24/mais-olinda/</guid>
<description><![CDATA[  Paixões reunidas: Alice, Felipe, Olinda&#8230;]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog11.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-647" title="blog1" src="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog11.jpg?w=300" alt="blog1" width="300" height="224" /></a></p>
<p><a href="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog21.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-648" title="blog2" src="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog21.jpg?w=300" alt="blog2" width="300" height="224" /></a></p>
<p><a href="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog41.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-646" title="blog4" src="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog41.jpg?w=300" alt="blog4" width="300" height="224" /></a> </p>
<p><a href="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog3.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-642" title="blog3" src="http://amaralice.wordpress.com/files/2009/10/blog3.jpg?w=300" alt="blog3" width="300" height="224" /></a></p>
<p>Paixões reunidas: Alice, Felipe, Olinda&#8230;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[23.10.2005 Les Tribulacions del Talula o De Gallecs a Bakkaras (White chiken) o Ja fa un any que anem descalços (I)]]></title>
<link>http://sincalcetines.wordpress.com/2005/10/23/23-10-2005-les-tribulacions-del-talula-o-de-gallecs-a-bakkaras-white-chiken-o-ja-fa-un-any-que-anem-descalcos-i/</link>
<pubDate>Sun, 23 Oct 2005 19:14:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>talula sailors</dc:creator>
<guid>http://sincalcetines.wordpress.com/2005/10/23/23-10-2005-les-tribulacions-del-talula-o-de-gallecs-a-bakkaras-white-chiken-o-ja-fa-un-any-que-anem-descalcos-i/</guid>
<description><![CDATA[6 mesos després de la darrera crònica, es fa difícil tornar a posar-se el barret de cronista: tanta ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/661.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1591" title="661" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/661.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>6 mesos després de la darrera crònica, es fa difícil tornar a posar-se el barret de cronista: tanta gent , tants de llocs,  tantes anècdotes, tants de problemes,&#8230; Fins i tot el títol és difícil: segueixo el fil de la darrera crònica, afegint el nom amb el que coneixen als europeus a Surinam?, o em refereixo al factor comú dels darrers mesos: els problemes; o ha de ser una referència a que ja fa mes d&#8217;un any que som a la carretera salada,&#8230;?.<br />
Potser el millor es fer la crònica de les nostres tribulacions: en hem tingut tantes i de tantes menes, afortunadament totes, menys una, superables i superades, que son un bon fil conductor per explicar la història d&#8217;aquests darrers mesos i potser, de pas, les exorcitzem. Però que ningú es porti a engany:encara som al peu del canó.<br />
Al final de la darrera crònica ens disposàvem a  navegar unes setmanetes per la Bahia de Todos os Santos. Doncs ho varem fer, però la conclusió a pilota passada és que no era la millor època: havia començat la estació de les pluges i ens varem xupar mes xàfecs que en Noé; al final hi havia tants de fongs al Talula que semblàvem una granja de xampinyons. En un dels desplaçaments per les illes de la badia, concretament quan anàvem a l&#8217;ilha das Fontes, tot i que el derroter (guia nàutica) deia que cap problema, varem fer una embarrancada tal que, de no haver estat per la potra de poder demanar auxili a un petit remolcador que casualment estava per allí, encara hi seríem enganxats. De la Bahia de Todos os Santos varem anar a Morro de Sao Paulo, un lloc amb platges,  illes i racons històrics interessants,</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/471.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1587" title="471" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/471.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>llàstima del incipient turisme pijo; allí  varem poder gaudir una mica mes i el mes greu que ens va passar van ser una parella d&#8217;ocellets que volien fer el seu niu, tan si com no, a la vela major (plegada, és clar).<br />
De tornada a Bahia varem deixar el Talula aparcat unes setmanes per anar a Rio  i Ouro Preto amb bus; tampoc van haver-hi incidents dignes de menció en aquesta excursió, excepte els refredats que varem agafar per culpa dels congelants aires condicionats dels autobusos. Rio segueix essent la ciutat mes espectacular que he visitat i Ouro Preto una simfonia d&#8217;esglésies barroques ancorades a l&#8217;encant del Brasil colonial i miner.<br />
De nou a Bahia i mentre ens preparàvem per començar a navegar cap el nord, varem fer amistat amb un gales de 70 anys, amb dos voltes al món a les seves espatlles; antic magnat, conegut com el &#8220;rei del moble de tub&#8221; als 60 a Londres, després es va arruïnar i va tornar a aixecar el cap com a tractant de cavalls de carreres, fins que un accident de cotxe gairebé el mata; va quedar tan fet caldo que el metge el va aconsellar anar a un país càlid per disminuir els dolors als ossos, i des de llavors navega; la seva vida es un seguit d&#8217;anècdotes, intrigues, baralles, borratxeres,.., com si fos el soci de Lord Byron; als seus 70 anys no pot evitar tocar el cul de qualsevol noia que li passa a menys de 10 metres i, després de deixar a moltes dones pel camí, ara està cassat amb una veneçolana que pot veure tantes copes com ell. Amb ells varem compartir els darrers dies a Bahia, la festa nacional i algunes ampolles de ron Montilla.<br />
El 4 de juliol, per altre banda dia nefast pel planeta, diguem adéu a tots els amics que hem fet i entre llàgrimes i tocs de sirena, salpem de Bahia cap a Maceió. Les previsions son de vent i corrents favorables, però, com passa sovint, ens hem de tragar un vent de morro un mar excitadet fins el destí i, entrant al port de Maceió, quasi topem amb un pesquer que arrossega una xarxa  i les llums del qual, si les portava, contra el fons de la ciutat no veiem. Maceió be: ciutat senzilla i tranquil·la, estem quasi sols, i la gent es amable, llàstima de la quantitat de merda que hi havia a la platja i que et convida a marxar. Aquí comencem a ser conscients d&#8217;un increment preocupant en la població de &#8220;gorgojos&#8221; al Talula; caldrà fer alguna cosa.<br />
Següent etapa: Recife; trajecte ràpid gracies a la corrent favorable que per fi hem trobat, però no mancat de xàfecs i calmes. En tota aquesta zona la costa es molt poc profunda el que fa que, a banda d&#8217;haver de patir una onada curta i encrespada que incomoda la navegació, cal anar esquivant pesquers tot el rato, com en un gran eslàlom marítim. Entrant al port de Recife, em despisto i m&#8217;enganxo dos dits en el molinet de la ancora; és un miracle que encara els conservi; em quedo tan blanc que quan la Laura em veu s&#8217;espanta.<br />
Ens quedarem gairebé un mes a Recife, on ja ens esperaven uns amics anglesos que varem conèixer a Gàmbia.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/675.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1588" title="675" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/675.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Van estar unes setmanes regades d&#8217;àpats, en els que la Laura va donar la definitiva empenta internacional a l&#8217;All i Oli, i molt , molt d&#8217;alcohol (que borratxos que son els mariners!!),</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/630.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1589" title="630" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/630.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>amb algun petit incident com un intent d&#8217;atracament, que afortunadament no va fructificar. Visitem Olinda, un altre memento del Brasil colonial .</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/638.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1590" title="638" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/638.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><br />
A Recife, entre copa i àpat, intentem acabar amb la plaga d&#8217;insectes que han gairebé liquidat les nostres existències de pasta i farina; també descobrim alguns problemes tècnics al Talula, alguns dels quals ens complicaran la vida en el futur : problemes amb els enrotlladors de proa, amb el pinçot de la botavara  i pèrdues en el tanc de gasoil.<br />
El pinçot de la botavara, malgrat haver-lo reparat a Recife, ens donarà el primer ensurt al salpar cap a Natal: a una hora de navegació m&#8217;adono que el pinçot s&#8217;està obrint totalment, amenaçant en alliberar la botavara del màstil; arriada urgent de major i reparació de fortuna (d&#8217;aquestes de cabets i moltes voltes); òbviament no hi ha mes remei que arribar al nostre destí nomes amb gènova; afortunadament els vents son força portants i la corrent col·labora. Abans de Natal un ensurt gran amb un pesquer que, sorgit de la penombra, ens passa molt a prop i alguna cosa frega el casc; afortunadament no passa d&#8217;aquí.<br />
L&#8217;entrada al riu Potengi, a la riba del qual hi ha Natal, literalment acollona: una trencant d&#8217;onades amb esculls a costat i costat i, per acabar d&#8217;arrodonir l&#8217;escena, un mercant gros embarrancat uns dies abans; no se si ens hauríem atrevit a entrar si no hagués estat per les Llangadas (barquetes a vela usades pels pescadors, amb les quals van desenes de milles mar endins i que planegen com si fossin 49&#8217;s) que ens passaven al davant i entraven sense cap problema.<br />
Un cop a Natal cerquem la manera de solucionar el tema de la botavara; trobem un senyor, en Joao Torneiro, torner de professió, que fa el que, a Europa, es consideraria un miracle tècnic: soldar una peça d&#8217;alumini de foneria. Segons ell, aquesta peça ja no es tornarà a trencar, i el cert es que de moment aguanta (vosaltres no ho veieu, però estic tocant fusta).<br />
Davant l&#8217;èxit, decidim provar sort amb el dipòsit de gasoil; us estalvio els detalls: després de dues setmanes de lluitar amb el tema, amb l&#8217;ànim esquerdat i la butxaca disminuïda, decidim llençar la tovallola i tornar-lo a muntar a bord en un estat igual o pitjor que abans. Per recuperar-nos de la inútil tasca, decidim agafar-nos un dia de &#8220;vacances&#8221;: visitem les famoses platges de dunes de Natal, meca brasileira del buggy: n&#8217;hi ha centenars passejant turistes. Aquella nit, mentre descansem de la nostra excursió, tindrem una ofídica sorpresa: una serp considerable ha entrat dins la cabina del Talula i jo, pensant-me a les fosques que era un objecte caigut a terra, quasi l&#8217;agafo per la cua; quan me adono  del que és ,entro en un estat de pànic i histèria : he heretat la fòbia a les serps de la meva mare. Algún dia ja us explicaré en detall tota l&#8217;aventura; aquí la abreviaré dient-vos que va caldre anar a cercar als bombers per que ens lliuresin de l&#8217;animalet.<br />
(Continuarà)</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/679.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1592" title="679" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2005/10/679.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
