Day 70 – Christmas is coming: Today I got to be at the launch of Solihull’s first Christmas market.  I mingled with the Mayor, members of Cabinet and various important people in the Council, and also got to enjoy some fun German music courtesy of this fellow and his friend.  If you get chance go to Solihull and check it out, it’s all happening in Mell Square.

Day 69 – Oh, what’s occurrin’?: Today is a great day – Gavin and Stacey returns to television, so in honour of that, I’ve searched my archives for a Welsh rock star to post as today’s pic.  Here’s what I found, former Stereophonics drummer Stuart Cable.  This was taken when he drummed for Stone Gods at the Birmingham Barfly last September – a one-off performance which I was very lucky to shoot.

Day 67 – Smile, it’s Lily: Tonight I photographed Lily Allen’s show at the NIA for The Daily Dust.  She was surprisingly good and put on a thoroughly enjoyable show.  Lighting was good, got some top shots so I am happy!

Day 66 – Birmingham Rocks: It’s weird, up until last Friday I’d never photographed a show at the NIA, and yet, just like a bus, I’ll be back there again tomorrow to shoot Lily Allen.  Good times.  Oh, if you hadn’t guessed already, I’ve done nothing today!

Day 65 – And We’re Done: Today, we finally seem to have finished sorting everything out and storing all of our collective stuff.  For the first time since we moved in, everything has its own place – even the rubber ducks.  Now we just need some of my photography on the walls and it’ll be perfect!

Day 64 – We Got the Tower: Woo!  The CD tower is finished and my many CDs now have a trendy new home, much like myself, only I don’t live on a shelf.

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมมีเรื่องราวมากมายพร้อมกับความเหน็ดเหนื่อยในการเตรียมงานค่ายวิทยาศาสตร์ให้กับน้อง ๆ จากโรงเรียนต่าง ๆ จนต้องอยู่ออฟฟิศยัน 4-5 ทุ่มเกือบทุกวัน คิดทุกรายละเอียดและพยายามจัดการทุกอย่างให้ลงตัว ไม่ว่าจะงบประมาณ กิจกรรม ฯลฯ ซึ่งก็ยังงง ๆ เหมือนกันว่านี่คืองานของคนดูแลเพียงคนเดียว

แต่อย่างไรก็ยังดีที่ Organizer ยังช่วยเหลือแถม อพวช. (องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ) ก็ยังคอยรับรองและแนะนำตลอด

สิ่งที่ผมคิดตลอดการทำโครงการนี้คือทำอย่างไรให้เด็ก ๆ ที่มาได้ความรู้และสนุกไปกับสิ่งที่เราพยายามปลูกฝังเขาในเวลาแค่หนึ่งวัน โดยที่มันจะไม่น่าเบื่อหรือเครียดจนเกินไป แน่นอนว่าหลาย ๆ อย่างทำให้คนเตรียมงานเครียดพอสมควร ทั้งแรงกดดันและแรงคาดหวังจากคนรอบข้างที่ทั้งเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้างว่าเรากำลังทำอะไรอยู่

แต่ท้ายที่สุดงานวันแรกของ TryScience Camp กับน้อง ๆ จากโรงเรียนศรีสังวาลย์ก็ผ่านไปได้ด้วยดี น้อง ๆ ดูสนุกและมีความสุขกับที่เราทำ ผมทำหน้าที่ใหญ่ ตั้งแต่เป็นพิธีกร เป็นคนอบรม วิ่งดูงาน ทำแทบทุกอย่าง

การสอนวิทยาศาสตร์ผ่านกิจกรรมต่าง ๆ อาจจะขลุกขลักบ้าง แต่สุดท้ายก็น่าสนใจ น้อง ๆ ตื่นเต้นกับการที่ได้ทดลองและทำมัน

ผมพูดปิดตอนจบว่า “ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มาทำงานวันนี้” เพราะผมรู้สึกหายเหนื่อยจากทุกอย่างเมื่อเห็นรอยยิ้มที่อาจจะไม่เหมือนกับเด็กทั่ว ๆ ไปเพราะความพิการทางด้านร่างกาย แต่ผมว่ามันเป็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์ จนผมรุ้สึกดีมาก ๆ

ขอบคุณน้อง ๆ ทุกคนที่มาครับ ผมไม่ได้ถ่ายรูปไว้มาก เพราะต้องทำงานเยอะ แต่ภาพน้อง ๆ ทุกคนนั้น ผมจำได้แม่นยำครับ

Day 63 – Cheeky Monkeys: Tonight I was photographing a show at the NIA for the first time.  The staff were very helpful and friendly, which made the experience most enjoyable.  I was shooting The Artic Monkeys, who were pretty good if not really my sort of thing, with support from Eagles of Death Metal, who were on for too long really.  I was covering it for The Daily Dust, so keep checking there for the review.

Day 62 – Doing It Ourselves: Seeing as Slayer had to postpone their tour, I had an evening in with Ellie in the new pad.  We made a trip to Argos to get a CD unit and a bookshelf and started to build the former.  We’ve not finished though as a) lots of glue needs to dry and b) I need to buy a hammer.  One thing I don’t need though is a screwdriver, as not only do I have one already, but it’s a magnetic one!

วันนี้ขออนุญาตเอาที่พิมพ์ใน Twitter มาลงนะครับ

——————————————————–

นั่งคุยกับ Organizer เมื่อตะกี้ บอกว่าลูกค้าอย่างผมไม่ใช่พระเจ้า ไม่ต้องพลีส ถ้าช่วยกันทำ ลูกค้าก็จะเก่ง งานก็เร็ว นั่งกระดิกเท้าไม่ช่วยเลย

โดยส่วนตัว ผมไม่ชอบความคิดว่าลูกค้าหรือนายคือพระเจ้า แต่อาจจะมีความเคารพตามเหมาะสม แต่ถ้าใคร “ดี” ก็เคารพมากเป็นพิเศษ

คนที่เราควรเคารพ ไม่ใช่คนที่แค่ตำแหน่งสูงกว่า ฐานะรวยกว่า แต่คือคนที่มีความสามารถและนำพาเราไปสู่การเติบโตในทางที่ดีและถูกต้อง

นายหลายคนถามว่า “ทำไมลูกน้องไม่เคารพ” ก่อนจะถามอย่างนั้น ควรสำรวจตัวเองก่อนว่าทำตัวให้ลูกน้องเขาอยากเคารพหรือยัง

อาจารย์ผมสอนเสมอว่า คนเป็นนาย ยิ่งสูงยิ่งต้องทำงานหนัก ยิ่งต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่ทำงานสบายกว่าคนอื่นและเอาตำแหน่งมาอ้างเพื่อสั่งงาน

ถ้าเราเห็นนายทำงานหนัก ทุ่มเทให้กับงาน เราก็จะรู้สึกอยากทุ่มเทตาม อยาก Support เขา นั่นคือความเคารพที่ได้มาโดยไม่ต้องอาศัยการเบ่ง

แต่ถ้าลูกน้องทำงานแทบเป็นแทบตาย หันไปเจอนายเล่น Facebook ไม่ทำงาน ออกไปช้อปปิ้ง ลูกน้องจะยังมีใจอยากช่วยนายไหม?

ผมเคยเจอนายที่มีลักษณะอ้างโน่นนี่ วันๆ ตีกอล์ฟ โยนงานให้ลูกน้องแล้วอ้างว่า “ก็จ้างมาแล้วนี่” ทำแบบนี้แล้ว ลูกน้องก็ทำงานแค่เงินเดือน ไม่มีใจ

แน่นอนว่าสุดท้ายผมก็ลาออก เพราะรับไม่ได้กับสิ่งที่นายคนนั้นทำ

เรียบเรียงจากประสบการณ์บางอย่างในอดีตนะครับ

Day 61 – Settling In: Today was all about getting used to the new flat for me, as I had the day off to continue sorting stuff out.  Ellie had to go to Uni so was out all day.  However, we were able to actually the evening without being too tired, and to mark that we cracked open the bubbly provided by my parents – thank you very much!  As you can see, we’ve had a few cards from different people as well, so if you’ve sent us one, thank you also!

Day 60 – Home Sweet Home: We’ve finally done it!  After being together for 5 and a half years, going to different unis and then still not being able to live together for more than a year after graduation, today Ellie and I finally moved into our first place together.  We’ve moved to a flat and it’s awesome!  We still got plenty of unpacking to do, but it’s starting to feel like home already.

Day 59 – Happy Birthday Mum!: Another day, another family birthday.  Today is my mum’s, but obviusly I can’t reveal any numbers!  We popped over this evening to see her and deliver her present and card.  This cake was baked and decorated by my Dad, and a good job he did too.  Happy birthday Mum!

วันนี้มีคนติงผมว่า ทำไมถึงต้องพูดถึงแฟนเก่า ทำไมไม่ลืม จะเอามาพูดอีกทำไม ทำแบบนี้แล้วใครจะอยากมาคบด้วย

ถามว่าผมรู้ไหม ผมรู้แหละ แต่ผมก็ไม่อยากเก็บมันไว้ในใจ เพราะผมรู้ตัวดีว่าถ้าหากผมเอาแต่เก็บเงียบไว้ มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้น แถมจะทำให้ตัวผมแย่เอาด้วยเปล่า ๆ

เพราะอะไรน่ะหรือ? ก็เพราะผมเคยเป็นแบบนั้นมาแล้วน่ะสิ

จริงอยู่ว่ามันเป็นเรื่องน่าอาย เป็นเรื่องที่หลายคนอาจจะขบขันและสมเพศ

แต่สำหรับผม มันคืออะไรหลาย ๆ อย่างในชีวิต

ใช่ครับ..มันเป็นบทเรียนสำคัญในชีวิต ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง และแม้ทุกวันนี้อะไรหลาย ๆ อย่างจะดีขึ้น ผมจะเริ่มยืนขึ้นมามีชีวิตได้กับเขาหลังจากผ่านไปหนึ่งปี แต่แผลหลายอย่างยอมรับว่ามันไม่เคยจางหาย มันแว้บขึ้นมาอยู่ในจิตใจผมอยู่เสมอโดยที่ผมเองก็ไม่ได้อยากจะรู้สึกถึงมันเสียเท่าไรหรอก

ทุกครั้งที่ผมเข้าไปใกล้สถานที่บางที่ ได้เห็นหรือได้ยินข้อความอะไรบางอย่าง มันทำให้ทุกอย่างมันย้อนกลับออกมาจากก้นบึ้งของสมองที่พยายามกดมันไว้

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมบางทีผมต้องปล่อยมันออกมา เพราะถ้าเก็บมันไว้ ผมคงได้ลงไปนอนตายแบบหัวใจสลายเอาสักวัน

บางทีอาจจะดูโง่ ดูงี่เง่า ดูน่าสมเพศ

ผมก็ยอมให้เป็นอย่างนั้น ดีกว่าผมจะปล่อยให้ตัวเองแย่กว่าที่เป็น ให้กลับไปสู่จุด ๆ เดิม

แล้วถามว่าถ้ามีคนถามผม ผมจะบอกว่าอะไร ผมก็คงตอบไปอย่างตรง ๆ อยากบอกทุกคนว่าอย่าทำอะไรแบบผมเลย รู้เรื่องผมไว้เป็นประสบการณ์ที่คุณได้รับฟัง (ถ้าคุณคิดที่จะถามและกล้าที่จะให้ผมเล่าให้ฟัง) และเรียนรู้จากมัน

ผมยินดีเอาตัวเองเป็นบทเรียนน่าขันให้หลาย ๆ คน และหวังว่าคงไม่มีใครโง่เท่าผมที่จะทำให้มันเกิดขึ้นอีก

และผมมักสัมทับลงไปว่าทั้งหมดเกิดจากความ “โง่” ของผมเอง

ใช่ครับ ผมโง่เอง พลาดเอง และผมก็พร้อมจะเรียนรู้จากมัน

เพียงแต่วันนี้ ผมยังมีอะไรหลาย ๆ อย่างที่ยังต้องรักษาบาดแผลของตัวเอง

Day 58 – A Sheffield Celebration: We drove up to Sheffield today to join the rest of Ellie’s family for a meal celebrating her uncle’s 60th birthday.  Undoubtedly a time for champagne, although it didn’t exactly go well with the wonderful cupcakes that we had instead of a traditional birthday cake.  Cheers!

หลายคนค่อนข้างสงสัยว่าทำไมผมถึงต้องควักเงินซื้อ BB อีกเครื่อง ทั้งที่ตัวเองก็มี iPhone 2G อยู่แล้ว สิ่งสำคัญที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจนี้คือความต้องการ Social Media เข้าขั้น Addict อันได้แก่ Twitter / Facebook / Mail ซึ่งเป็นเหมือนสามสิ่งที่ผมต้องอัพเดทตัวเองตลอดเวลา ยิ่งถ้าวันใดวันหนึ่งชินกับการอัพ Blog ผ่านมือถือก็คงสนุกเป็นแน่แท้

แต่กระนั้น iPhone อันเป็นที่รักของผมดันไม่สามารถรองรับความสามารถนี้ได้..ไม่ใช่ว่าเพราะมันทำไม่ได้นะครับ แต่เพราะมันกินแบต!! อันเนื่องจากอายุของมันก็เข้าถึงจุดที่เปิด Edge แล้วกินแบตยิ่งกว่าอูฐเสียอีก (เปิดเล่น Twitter ทีไร เล่นได้ไม่ถึง 20 นาที -*-)

ฉะนั้นก็เลยต้องจำใจควักเนื้อซื้อ BB Curve 8520 ราคา 10700 จากร้าน Blink7 ของคุณ @L77 (โฆษณาให้เรียบร้อย) ซึ่งโดยรวม ผมชอบ Function งานด้าน Social Media ค่อนข้างตอบความต้องการผมได้ ไม่ว่าการใช้ Twitter / Mail / Facebook ที่ไม่กินแบต ใช้ได้นาน

แต่เอาจริง ๆ ผมก็ไม่ชินกับการพิมพ์ Keyboard นะ ชินกับการจิ้มจาก iPhone มากกว่า

โดยส่วนตัว ผมยังชอบ iPhone มากกว่าทั้งในเรื่อง UI และ Apps ที่หลากหลาย (พ่วงด้วยการที่ตัวเองเป็น Mac ด้วยล่ะมั้ง)  แต่ยังไงซะ การได้ BB มาก็ทำให้ผมสนุกกับเล่น Social Media ได้สนุกยิ่งขึ้นเลยล่ะ

]]> http://davemussonphotography2.wordpress.com/2009/11/14/saturday-november-14-2009/ Sat, 14 Nov 2009 15:08:02 +0000 davemussonphotography http://davemussonphotography2.wordpress.com/2009/11/14/saturday-november-14-2009/

Day 57 – Movin’ on Out, Not Movin’ on Up: Ahead of Ellie and I moving into our new flat this week, today I offically moved out of home, reducing my world to a series of boxes and bags.  Roll on Tuesday!

Day 56 – Walking in a Wetter Wonderland: After work I checked out Birmingham’s annual German Christmas market today, however, the heavy rain made it a somewhat miserable experience.  Hopefully I’ll be going back on a drier night when I can be bothered to take more pictures – the one above does sum up the general mood for today though!

Day 55 – Social Solihull: Today was the first Solihull Social Media Cafe, and I went along to represent Solihull MBC.  Soon I’m going to be taking control of the council’s twitter page and other social media, so it was great to spend a couple of hours bouncing ideas around and seeing what people want.  We had 15 turn up in total and hopefully next month’s will be evn better!

Day 54 – Lest We Forget…

Day 53 – The name means nothing: Today has been pretty quiet really, so I thought I’d post another shot from last night.  This time, I’ve gone for one of the support bands – Manchester Orchestra, who are a rock band from America.  I’d not heard them before last night but really liked their style, which was kind of like an experimental, heavier Nirvana.

Day 52 – ‘Mon the Biffy!: Tonight I was at the Academy to photograph Scotland’s finest band, Biffy Clyro, for The Daily Dust.  The above shot is my favourite from the night, he’s pulling a great pose and it’s in sepia, which rocks.  Top band, top show.

Day 51 – Another Lazy Sunday: When you wake up with this on your window, it doesn’t really inspire an urge to do anything in you, so that’s what I’ve done all day – pure nothing!

Day 50 – Just For Laughs: While everyone else was out getting cold and watching fireworks, we went to see comedian Jason Manford at Warwick Arts Centre. He was excellent, very likeable, and I even bumped into my good friend Russell there too, which was a very pleasant bonus.

Day 49 – An Education: Tonight Ellie and I went to see An Education at the fantastic Electric Cinema in Birmingham. The cinema is the oldest working cinema in the UK, and is really retro inside, right down to the old school tickets. Also, they have a bar and serve nibbles and cakes all of which you can take into the theatre with you. And you can even book to sit on a sofa instead of a normal chair if you like. A very enjoyable experience, and the film wasn’t bad either.