Twitteren is het Woord van het Jaar 2009! Het jaarwoord 2008 was swaffelen, winnaar in een internetverkiezing, eerder berucht dan beroemd. Van pressiegroepen op het web wilde Onze Taal (organisator van de woordverkiezing) af. Twitteren werd door taalliefhebbers live op een congres verkozen.

Gelukkig ging ik even bij Karin Winters langs, waar ik het nieuws vernam en de afbeelding in dank ontleen … Ja, dé Karin Winters, één van mijn leermeesters al een hele tijd en voor altijd. Karin linkt naar het NOS-journaal: interessant, daar verneem ik het nieuws rechtstreeks uit de mond van Peter Smulders, directeur Onze Taal. 

Het is, inderdaad, het gezaghebbende Genootschap Onze Taal, ook actief op Twitter, dat het Woord van het Jaar lanceert:

De kandidaat-woorden waren boekestijntje, deeltijd-WW, Koninginnedagdrama, kopvoddentaks, mama appelsap, Mexicaanse griep, twitteren, vaccinatieangst en vuvuzela.

Volgens Onze Taal was twitteren de afgetekende winnaar met dertig procent van de stemmen.

Daarna volgden boekestijntje met zeventien procent en kopvoddentaks met elf procent. Vuvuzela eindigde als laatste met twee procent.

Nu, ik zou ook alles op twitteren hebben gezet. De distributie van dat woord is internationaler dan, neem boekestijntje (een gevolg van verbale incontinentie), dat ik even geleden nog tussen de Woordpost vond (ook van Onze Taal). Nog even geduld: ik zie dat het nog niet opgenomen werd in hun archief. Vuvuzela pikte ik al eerder op.

Prinses Laurentien houdt zaterdagochtend 21 november in de Jaarbeurs in Utrecht de openingstoespraak op het congres ‘Grenze(n)loos Nederlands’ van het Genootschap Onze Taal. Het tweejaarlijkse congres van Onze Taal gaat deze keer over de wisselwerking tussen het Nederlands en andere talen en culturen. Sinds 2005 is de Prinses beschermvrouwe van de vereniging.

De prinses zal in haar speech aansluiten op het dagthema ‘de balans tussen vreemd en vertrouwd in de taal’. Zij gaat onder meer in op de positie van het Genootschap Onze Taal in het verleden en de uitdagingen voor de vereniging voor de toekomst. Tijdens het congres komen onderwerpen aan bod als tweetaligheid, externe en multiculturele taalinvloeden en inburgering in de Nederlandse taal. Sprekers zijn onder andere mr. E.E. van der Laan, minister voor Wonen, Wijken en Integratie en schrijfster Kristien Hemmerechts. Daarnaast zijn er optredens van de cabaretiers Kees Torn en Paulien Cornelisse.

Het Genootschap Onze Taal werd in 1931 opgericht door taalpuristen die zich zorgen maakten over het groeiende aantal germanismen in het Nederlands. In de jaren vijftig veranderde de vereniging in een podium voor taalliefhebbers. Een belangrijk onderdeel van de organisatie is de Taaladviesdienst, waar het grote publiek terecht kan voor taaladvies en informatie over het Nederlands. Daarnaast is de vereniging uitgever van het tijdschrift Onze Taal.

Dream Theater – The Root of All Evil

In Onze Taal nummer 10 stond bij de rubriek ‘Gaten in de taal’ een oproep over het woord ‘partycrashen’:

Partycrashen komt al enige jaren voor, maar staat nog niet in Van Dale. Het betekent ‘onuitgenodigd verschijnen’, meestal op een feest, maar dat hoeft niet. Zo stond in De Groene Amsterdammer van maart 2004 “dat Balkenende zonder pardon had moeten partycrashen” – bedoeld werd dat hij onuit-genodigd had moeten ‘binnenvallen’ in een minitop van Blair, Chirac en Schröder.
Het Engels kent to party crash wel (“Want to Party Crash the Oscars” – een van de tips: verkleed je als kok), maar Van Dale Engels-Nederlands vermeldt alleen to gatecrash (“(onuitgenodigd) binnenvallen (op een feestje enz.)”).
De laatste tijd komt partycrashen wel eens negatief in het nieuws: jongeren geven thuis een feestje zonder hun ouders en krijgen vervolgens te maken met ‘partycrashers’ die de boel komen verpesten, soms tot vernielingen en diefstal toe. Over deze praktijken willen we het niet hebben. Onze vraag is of u een werkwoord kunt bedenken dat het volgende uitdrukt: het brutaalweg onuitgenodigd verschijnen op een feest of bijeenkomst. Stuur uw suggestie voor 26 oktober naar gaten@onzetaal.nl [...]

Ik heb zelf ook al even zitten denken, maar tot nu toe komt er niets inventiefs, creatiefs of vernuftigs in me op. Anyone? ^^

Peace.

Augmented reality (AR): hot topic of these lazy hazy crazy days of summer. Gaat het niet over SABAM, dan over AR. Wie twittert, tubet, blogt en spreekt er vandaag niet over!? De taaladviesdienst van het eerbiedwaardige Genootschap Onze Taal - ja, ook op Twitter en meer, of wat had u gedacht - is al een tijd op zoek naar een goede Nederlandstalige omschrijving voor augmented reality. Ik had nog een suggestie willen sturen, zoiets als ‘internetkasteel‘ naar luchtkasteel, of pararealiteit, ik gooi maar wat op, op deze zonovergoten dinsdagmorgen. (Ja, u hebt het juist: gisteren maandag gingen hogescholen en universiteiten vrolijk weer open, ook voor PhD, lector en edublogger.be Cindy de Smet  e.a. @ Smetty/Cindy: veel succes in 2009-2010 en de toekomst! … Ook snelle beterschap! En ja, iets noordelijker is trendmatcher Willem Karssenberg, bekender dan je denkt, ook weer begonnen - of wat had u van bekende Nederlanders gedacht. Verfrissend op een nieuwe locatie in een nieuwe ruimte. [...] werkt alles zoals gewend: computers, (draadloos) netwerk en IP telefonie. @ Willem: vrolijk nieuw schooljaar!)

Mijn goede oude Radio 1 kon niet achterblijven en lijfde the Pieter Baert in, of wie had u gedacht – Pietel voor de grote vrienden, altijd vijf trends voor. Vanmorgen bij vijf straffe koppen Rombouts Goudmerk in bonen hoorde ik die glasheldere frisse Sound of his Blogger’s Marvellous Voice weer opklinken tussen de zomerhits 2009. Wat een welbespraaktheid! Wat een woordenschat! Met een glasheldere definitie voor ‘toegevoegde’ of ‘vergrote realiteit of werkelijkheid’ (VR). In het Nederlands dus, kort en krachtig, ongelooflijk to the point en concies. Of wat had u van hem of zomerradio verwacht?

Augmented reality, dus. Op TechCrunch las ik een voor een leek als ik leesbare definitie met een bijzonder leuk voorbeeld: Zugara. Ik durf te geloven dat Karin Winters zijn Webcam Social Shopper ook leuk vindt. Karin verhuisde haar WP.com-blog zopas naar een eigen domein. Hij kreeg dus een nieuw jasje. Ze heeft wel even getwijfeld over de themakeuze. Zugara, ja toch, @ Karin, jurkjes e.a. aanpassen in de dressing room van zo’n internetkasteel? Wel geen Paul Smith, als ik goed kijk, maar kan dat een bezwaar zijn? Weken geleden was ik al op zoek gegaan: Hans Mestrum leverde me toen een voorbeeld, maar ik moet toegeven dat ik eerder op Zugara val. Terzijde @ Margreet van den Berg: ik zie dat Zugara een AR-game gelanceerd heeft, CannonBallz. Entertainment om de vakantie vrolijk mee af te sluiten? Of stelt dit niet veel voor? Ik vraag het aan the gamespecialist in de Lage Landen en wereldwijd daarbuiten. Of wie had u gedacht?

Terzake in deze linkchaos: hier mijn voorbeeld, uit de AR-overvloed van het moment geselecteerd. 

Ik – taalkundig best wel onderlegd, immers – reageerde. Met een mooie scan van ‘t Groene Boekje.

Toen wist ik het ook niet meer.

Om met taalvirtuoos Extince te spreken: zo gezegd, zo gediggidiggidaan.

Geachte heer Koning,

Hartelijk dank voor uw taalvraag van woensdag over ‘aankruisen’ en ‘verhuizen’.

De s-klank in ‘aankruisen’ heeft met het woord ‘kruis’ te maken, dat van oorsprong alleen ‘kruisen’ als meervoudsvorm had (tegenwoordig in bijna alle betekenissen ook ‘kruizen’); diezelfde s komt terug in de werkwoorden met ‘kruisen’. Daarmee wijken deze woorden af van de normale regel, want ‘verhuizen’ volgt het normale patroon – gewoonlijk klinkt een s tussen twee klinkers als een z.

‘Kruis’ werd in het Middelnederlands als ‘cruce’ geschreven, ook wel als ‘cruse’, ‘cruyse’, ‘cruus’ en ‘cruys’. We hebben het geleend uit het Latijn (‘crux’/'cruce’). Waarom in de loop der tijd behoefte bestond aan het meervoud ‘kruizen’ staat nergens beschreven; waarschijnlijk gebeurde dit vanuit de behoefte om ‘kruis’ keurig in de categorie ‘huis-huizen’ en ’sluis-sluizen’ te laten passen. In een oude grammatica uit 1860 staat: ”Waar de f en de s door eene open vokaal worden voorafgegaan, zijn zij slechts plaatsvervangsters der v en z, welke op het eind der syllabe die gedaante aannemen: in het meervoud keren natuurlijk de v en de z terug. Bij voorbeeld: ‘duiven’, ‘huiven’, ’stoven’ (…). De f van ‘philosoof’, en de s van ‘kous’, ‘kruis’ en ’struis’ blijven in het meervoud (‘philosofen’, ‘kousen’, ‘kruisen’, ’struisen’), vermits in deze woorden, van vreemden oorsprong, de f (ph) en de s geene plaatsvervangsters der v en z, maar van nature scherp zijn.” ‘Kruis’ werd kennelijk toen nog steeds als ‘vreemd woord’ beschouwd; later was men zich er minder van bewust dat dit een Latijns leenwoord was.

Ik hoop uw vraag hiermee naar tevredenheid te hebben beantwoord.

Met vriendelijke groet,
namens de Taaladviesdienst

Wouter van Wingerden

Alle dagen van de week zijn op de (be)scheurkalender van ‘Onze Taal’ thematisch geordend. En dat levert dikwijls interessante en soms amusante stof op.
Vrijdag is altijd uitspraakdag. Op de 20^ste maakten we een socio-linguïstisch uitstapje, altijd interessant, waarbij Marc van Oostendorp een bescheiden poging deed boven tafel te krijgen of er een relatie bestaat tussen taaluitspraak en seksuele voorkeur.
Niemand zal ontkennen dat je met taal vaak kunt laten horen hoe je bent. Aan heel kleine verschillen in uitspraak kunnen mensen al grote betekenis hechten. Vaak kun je aan de manier waarop hij praat, horen waar hij vandaan komt, of hij gestudeerd heeft, hoe oud hij is, etc.

Kun je ook horen wat iemands seksuele voorkeur is? En dan mag het wat mij betreft wel wat verder gaan dan het identificeren van een opmerkelijke optocht kirrende pret- en kooknichten, side-kicks en presentatoren die dagelijks over ons scherm dartelt. Die plegen hun visitekaartje zo ongeveer triomfantelijk op hun voorhoofd te plakken. Te simpel.
Voor het Nederlands staat het onderzoek van deze bloedstollende materie nog in de kinderschoenen. Het zal je echter niet verbazen dat het weer onze Amerikaanse vrienden zijn die een stuk verder op weg (lijken te) zijn.
De resultaten blijken bij nader inzien echter wat aan de magere kant. De proefpersonen die meenden te kunnen horen of een man hetero of homo was, zat in 60% van de gevallen goed. Indrukwekkend kunnen we dit niet bepaald noemen want als je lukraak raadt, heb je natuurlijk al 50% kans. Bovendien bleek de stem die het vaakst als ‘typisch hetero’ werd bestempeld, feitelijk aan een homo te behoren. En omgekeerd bleek de vierde op de lijst van de meest homoseksuele stemmen uit de mond van een hetero te klinken.
Het mag duidelijk zijn: ook wat dát betreft moeten we het dus niet van die Amerikanen hebben.
We blijven, zo we al behoefte hebben aan dit soort hokjesplakkerij, maar doorvaren op onze intuïtie.

Bron: Scheurkalender Onze Taal, http://www.onzetaal.nl/

Het februari/ maart nummer van Onze Taal is verschenen en opent met een artikel over de taal van de Hyves. Welke woorden en uitdrukkingen worden op de vriendensite gebruikt en waar komen ze vandaan? Hoe verandert de taal van dit internet-smoelenboek ons vocabulaire? Een voorproefje van het artikel, door Arjen van Veelen, is hier te lezen. Meer informatie over dit nummer vind je in de online-inhoudsopgave.

Onze Taal nr. 2/3 ligt vanaf vandaag in de letterenbibliotheek (locatie P.C. Hoofthuis), in de kast met de lopende tijdschriften. Oude nummers zijn ter inzage beschikbaar onder plaatsnummer 113: NED Tijdschrift.

De krant van Gouda haalt het nieuws in het tv programma de leugen regeert van 6 februari 2009. Het platform Signalering Onjuist Spatiegebruik (SOS) maakt zich druk over het onterechte spatiegebruik die woorden en zinnen andere betekenis geven dan de bedoeling is. De krant van Gouda kopte op 2 november 2008 onterecht : rijbewijs voor zeventien jarigen. Deze krant won geen prijs van de sos. De prijs van 2008 ging naar het jeugdjournaal met de kop scheidsrechters te kort

Het volgende artikel laat zien hoe openhartig een taalwetenschapper kan zijn:

Het verwerven van kennis is een belangrijke menselijke eigenschap hij voegt daar de volgende onzin aan toe e mens is…de enige wezen dat nadenkt over zichzelf. Hij heeft daarmee de opdracht omdat te doen <wie heeft hem de odracht gegeven, refereert hij aan het christendom of aan het cda die hem subsidies geeft>. <Of toch, ik bedenk me zo juist: waarom schrijf ik deze weblog? Het schrijven valt ook onder wat Marc noemt: de menselijke eigenschap om kennis te verwerven? Sorry Marc? Maar er is wel een verschil tussen mij en jij: je doelstelling is het peuteren van subsidies, de mijne niet>.

Informatief is een artikel van ditzelfde tijdschrift getiteld “Toen de huizen te tellen waren”. Een beknopte weergave:

Bron: Onze Taal nr.10, 2008

Bron van de woorden: omvallen papadag/papa plus is:  management Team (aanklikbaar)

Bron Werkwoordenboek (aanklikbaar): PlatformA, september 2008

Het dagelijks afscheuren van een simpel velletje van een kalender kan zich ontwikkelen tot een amusant, ritueel gebeuren.
We hebben het over de scheurkalender 2009 van het Genootschap ‘Onze Taal’. Een bijzonder aardig clubje (sinds 1931) dat zich ten doel stelt verantwoord gebruik van de Nederlandse taal te bevorderen en er meer kennis en begrip van bij te brengen.
Dat mag misschien wat suf klinken, voor mij als liefhebber is het allesbehalve suf wat ze daar aan de Raamweg in Den Haag regelmatig weten op te hoesten.
‘Onze Taal’ maakt reclame voor allerlei taalgerelateerde boeken en tijdschriften en heeft ook zelf vele interessante publicaties op haar naam staan. In de eerste plaats natuurlijk dat maandelijkse tijdschrift van ze. En niet in de laatste plaats die scheurkalender. Dus.

De zeven dagen van de week zijn thematisch ingedeeld. Elke dag geeft zeker minimaal vijf minuten stof tot nadenken en soms zeurt het behandelde onderwerp zelfs een hele dag lekker door.
Vrijdags bijvoorbeeld is uitspraakdag.
Het velletje van afgelopen vrijdag, de 16^e:
Wat is knetbief? ronkte de voorkant.
Effe scheuren om op de achterkant Marc van Oostendorp helemaal los te zien gaan over mijn treurige uitspraak van dit woord die me al een heel leven lang hardnekkig achtervolgt. Sterker nog, die is er niet meer uit te rammen.
Met ‘Knetbief’ en (wat mij betreft) ‘kornètbief’, ben ik niet de enige want het blijken veelgehoorde manieren om het woord cornedbeef uit te spreken. Zo gewoon dat de slager z’n wenkbrauwen misschien wel verbaasd zal ophalen als een klant om ‘kornd bief’ vraagt, zoals de oorspronkelijke, Engelse uitspraak luidt.
Het is de weg die leenwoorden nu eenmaal gaan: als een woord lang genoeg in het Nederlands gebruikt wordt, past het zich vanzelf aan de klankregels aan die Nederlandstaligen nu eenmaal hanteren.
Vroeger hadden wij op de Zwarteweg in Bussum bij het straatvoetbal de gouden regel: ‘Drie korners is een pinantie’. Een meer dan vanzelfsprekende zaak voor ons jongetjes en het laatste wat ons met het dagelijkse zweet op het voorhoofd een zorg was, was dat we bezig waren met onze geheel eigen interpretatie van het Engels.
Maar met ‘kornètbief’ is nog iets aan de hand. Iets waardoor je kunt zien dat het woord al heel lang in onze taal moet zitten. Dat is de klinker `e. Daar weten de Engelsen helemaal niks van af. In het Nederlands bestaan er bijna geen woorden met lettergrepen die op -ornt eindigen. Dat is misschien een reden dat er een -è-klank aan toegevoegd is. Maar de belangrijkste reden is waarschijnlijk dat de eerste mensen die het woord zijn gaan gebruiken, en daar reken ik ook mezelf toe, alleen de gespelde vorm kenden en die zo nauwkeurig mogelijk op z’n Nederlands zijn gaan uitspreken. Wisten wij veel?

Vanmorgen onder de douche greep ik routineus naar de shampoo. En daar hadden we er waarachtig weer eentje.
‘Palmoolieve’, roep ik, ondanks -tig jaar bloedig onderwijs in de Engelse taal, al een leven lang tegen beter weten in.
En dat blijf ik maar doen.
Tot de dood er op volgt.

Met dank aan Marc van Oostendorp, Onze Taal.
Aardige website ook.

“Dialecten verdwijnen, of we dat nu leuk vinden of niet”, stelt taalkenner Wim Daniëls in de december-editie van Taalschrift, het internettijdschrift over taal en taalbeleid. ”Sommige mensen verdedigen luidkeels dialect, maar ze doen dat in de standaardtaal. Anderen spreken op het lachwekkende af een dialect waar ze niet mee zijn opgegroeid. Het enige wat je nog kunt doen, is je dialect vastleggen en er zo lang mogelijk van genieten”, aldus Daniëls.

Wil je deze discussie volgen, of eraan bijdragen? Klik dan hier. Wil je meer weten over verdwijnende, of juist over levende dialecten? Ga dan naar de website van Onze Taal. Daarop is vandaag, 16 december, een artikel te lezen uit Dagblad De Limburger over de vitaliteit van de Limburgse streektalen. Het stuk verwijst naar de resultaten van een internet-enquête naar dialectgebruik in Zuid-Nederland, samengevat in het onlangs verschenen Jaarboek 2007 van de Vereniging Veldeke Limburg. Aan het onderzoek, dat door de Universiteit Utrecht werd begeleid, deden ruim 5000 mensen mee, van wie bijna de helft (2347) uit Limburg. Uit de resultaten blijkt dat Limburgers vaker dan Brabanders en Zeeuwen hun dialect als voertaal gebruiken: “Bijna de helft van de Limburgers spreekt dialect op school en op het werk, tegen nog geen 20 procent van de Zeeuwen en maar 8,8 procent van de Brabanders. Ook het personeel in de supermarkt wordt door ruim 80 procent van de Limburgers in het dialect aangesproken, terwijl van de Zeeuwen 34 procent en van de Brabanders slechts 20 procent dan de thuistaal hanteert.”

Interesse in streektaal-onderzoek? De website van Onze Taal biedt talloze links naar informatie over dialecten, streektalen, creooltalen, het Fries, het Afrikaans, Nederlandse Gebarentaal en het Vlaams, zoals:

• de Nijmeegse Centrale voor Dialect- en Naamkunde (onderdeel van de afdeling Taalkunde aan de Radbouduniversiteit Nijmegen)
• Streektaal.net
• Lowlands-l.net (een discussie-site over de talen en dialecten van de lage landen)
• Jan Tuttel.com over naamkunde en dialectbenamingen
• De databanken van het Meertens Instituut waaronder PLAND (plantennamen in  de Nederlandse dialecten), DynaSAND (de dynamische syntactische atlas van de Nederlandse dialecten) en MAND (de morfologische atlas van de Nederlandse dialecten) en de sprekende kaart (met geluidsfragmenten van meer dan 100 plaatsen in Nederland, die in de jaren ‘50, ‘60 en ‘70 door onderzoekers van het Meertens Instituut verzameld werden).

Het genootschap Onze Taal attendeerde ons er al op: de taalfilmpjes op YouTube, variërend van sketches door Hans Teeuwen en Draadstaal over de taalverloedering in Nederland en het Brabants’ dialect tot fragmenten uit het Vlaamse televisieprogramma Alles kan beter over onderling verwisselbare letters en tautologieën. De Britse krant the Guardian volgde onlangs met een lijst van “the 50 greatest art videos on YouTube”. Maar behalve deze bestaande selecties uit taalkundig en cultureel beeldmateriaal heeft YouTube meer te bieden, zoals bijvoorbeeld filmpjes over Nederlandse auteurs als Renate Dorrestein, Arnon Grunberg, Hella Haasse, Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch (met Adriaan van Dis in de Balie), Gerard Reve, Simon Vinkenoog of Jan Wolkers. En zelfs deze archiefbeelden van Louis Couperus, of de hommage aan Couperus, getiteld Heksensabbath, door Ronald Raaijmakers. Zo levert YouTube een onverwachte bron aan materiaal en informatie, al was het maar ter illustratie. Kom je op YouTube, of andere sites interessante, onbekende of originele filmpjes tegen over de Nederlandse taal en literatuur/cultuur? Laat het dan weten op dit UbA-blog, via Suggesties, of vragen.

Gerard Reve op YouTube: fragment uit de beroemde tv-opname vanuit de Allerheiligste Hartkerk te Amsterdam, op 23 oktober 1969:

]]> http://variaria.wordpress.com/2008/02/25/variaria-9-duidelijk-spreken/ Sun, 24 Feb 2008 23:36:40 +0000 Rene http://variaria.wordpress.com/2008/02/25/variaria-9-duidelijk-spreken/

Ik geef het gelijk toe: ik heb geen radiostem en praat vaak achter in de mond, door mijn tanden en ik slik lettergrepen in. Ik weet dat ik hierdoor niet altijd even verstaanbaar ben voor iedereen. Natuurlijk wil je als je een audio weblog hebt daar wat aan doen, dus ging ik uit op onderzoek. Op het Internet, uiteraard. Het blijkt dat meer mensen problemen denken te hebben met hun stem dan ik dacht. De meeste mensen schijnen het erg te vinden als anderen kritiek op hun manier van spreken hebben, vooral dat je onduidelijk te verstaan bent of een zwaar dialect hebt. Gelukkig is er aan de verstaanbaarheid veel te doen, maar het dialect dat je in je kinderjaren aangeleerd hebt, raak je niet zomaar kwijt. Het zit als het ware ingebakken in je spraakcentrum. Je draagt je verleden met je mee, ook in je stem en de manier waarop je praat.

links:

• Wim de Bie in “Ik praat alsof ik vijfduizend man moet toespreken”
• Spreken in (werk)groepen in studietips van de Leidse Universiteit
• Meer aandacht op school voor zorgvuldig spreken?, door Frank Jansen in Onze Taal
• Zonodig geeft de dj spraakles, op radio.nl
• Spraakbegeleiding en spraaklessen voor particulieren door rondjestem van stemdocent Alex Boon
• Spreekbeurttips op Spreekbeurt Online
• The Art of Public Speaking
• Project Gutenberg
• Bekende stemmen op radiostemmen.nl

Muziek in deze podcast kwam van het Podsafe Music Network:

• “Speechless” van Bencast

Als congregatie van toegewijde linguïstieke mierenneukers, muggenzifters en kommaknauwers, staat de redactie van Radio Plasky voortdurend in contact met het genootschap Onze Taal. Dat is al een tijdje op zoek naar hét woord van 2007. Op de laatste tien (ja, tien) kan je stemmen. Bij De Standaard echter, organiseren ze, parallel en met enige vertraging, dezelfde verkiezing met dezelfde woorden. Alleen iets beperkter:

Formatiemoeheid, comadrinken en reltoerist: slechts drie kandidaten voor de titel Woord van het jaar 2007. De taalorganisatie Onze Taal gaat via haar website op zoek naar het woord dat het beste 2007 karakteriseert. Wat is volgens u het woord van het jaar?

“Drie.” Dyslexie en dyscalculie sloegen gezamenlijk en genadeloos toe op de burelen van De Standaard.