Głowa delikatnie wtapia się w poduszkę. Każde wgniecenie jest dla niej zupełnie nowym obszarem do odkrycia. W kółko nucę, najciszej jak potrafię,

Words don’t come easy to me
How can I find a way to make you see I love you?
Words don’t come easy
Words don’t come easy to me
This is the only way for me to say I love you
Words don’t come easy

starając się skupić się wyłącznie na słowach refrenu. Sam nie wiem, czemu wybrałem właśnie tę piosenkę. Ostatnio słucham wykonawców typu ABBA, A-ha, Alphaville, Beach Boys, Bee Gees, Belinda Carlisle, Bon Jovi, Bonnie Tyler, Bryan Adams, Chris Montez, Culture Club, Cutting Crew, Desireless, Eruption, Frankie Goes To Hollywood, George Harrison, Gary Numan, Gazebo, Kool & The Gang, Limahl, Michael Sembello, Modern Talking, Pet Shop Boys, Phill Collins, Pink Floyd, Queen, Richard Marx, Righteous Brothers, Ritchie Valens, Roy Orbison, Red Box, Wham!, The Champs, Ultravox, więc czemu właśnie F.R. David? I po co wymieniłem tę listę? Mogłem posłużyć się prostym określeniem, a miast tego, przepisałem cały spis ostatnich wykonawców z mojego odtwarzacza. Zresztą, jakie to ma znaczenie. Po prostu “Words” wpadło mi w ucho, tyle. Swoją drogą, podoba mi się taka koncepcja rozpoczynania kolejnych wpisów. Krótki cytat z jakiejś piosenki, najlepiej opisujący charakter danego postu. Szkoda tylko, że w takim razie, w przypadku tego wpisu, już źle wybrałem.
Wtorek, jakiś kwadrans po szesnastej. Za oknem szare obrazy polskiej jesieni, w telewizji informacje o świńskiej grypie, zaś na monitorze od komputera, pięć zakładek przeglądarki. Ogólnie staram się unikać komplikowania sobie pracy, ale czasem po prostu nie można wszystkiego kolejno uporządkować. Na pasku zadań widnieje jeszcze aktywna książka, połączenie internetowe i antywirus. Wszystkie te elementy, prócz dwóch ostatnich, wiążą się z przygotowywaniem do czegoś, co zaplanowałem na tę noc. Nie będzie to pierwszy raz, ale i tak mam obawy. Nawet nie wiem, po co to robię. Czyżby kierowała mną głupota?
Prawie cały dzień spędzam na czytaniu, przerywanym co jakiś czas specjalnymi nagraniami, rzekomo stymulującymi umysł. Pewnie to niebezpieczne, ale potrzebuję jakiejś gwarancji. Kładę się piętnaście minut przed północą.
Pobudka o trzeciej, alarm w telefonie. Na razie wszystko zgodnie z planem. Zostają mi trzy kwadranse budzenia organizmu. Nie mogę polegać na telewizji ani komputerze, ponieważ środki te są ogólnie odradzane. Zostaje więc chodzenie po pokoju i czekanie na swoją godzinę.
Trochę przed czasem gaszę światło i kładę się do łóżka. Czas na najważniejszy punkt.
Wybieram najwygodniejszą pozycję i zaczynam liczyć w myślach od tysiąca w dół. Okryty kołdrą, kryję się w mroku i czekam na to, co ma się wydarzyć.
Sześćset. Dochodzę do wniosku, iż jest to dla mnie zbyt męczące. Postanawiam więc dodać coś od siebie, więc zaczynam w kółko powtarzać w głowie cyfrę dziewięć.
Podobno łatwo jest oczyścić umysł i skupić się na jednej rzeczy. Najwidoczniej i pod tym względem jestem odmieńcem, ponieważ inne myśli nie odstępują mnie na krok. Mimo to, próbuję niczego nie przerywać.
Gdy zacząłem powoli tracić nadzieję, stało się to.
Zostałem ogłuszony przez dość niski dźwięk, przypominający ten, który pojawia się przy niedostępności kanału w telewizji, a moje ciało zaczęło delikatnie wibrować. Chociaż nie, nie mam pewności. Może tylko tak mi się wydawało, a tak naprawdę, w żadnym miejscu nawet nie drgnąłem. Pierwszą opcję jednak popiera teoria, która przewiduje wibracje jako kolejny etap zasypiania. Zaraz po nich powinien nastąpić paraliż senny, a następnie… to, na co czekam.
Staram się więc nadal skupiać wyłącznie na powtarzaniu cyfry dziewięć. Nie pomaga mi w tym, wręcz fantastyczne uczucie, które jednak z początku budziło przerażenie. To było takie nagłe i… nowe. Chyba każdy by się wystraszył. Nie dochodzą do mnie żadne sygnały z zewnątrz. Coś niesamowitego. Moje ciało zasypia, a umysł nadal jest w pełni świadom. O to właśnie tu wprawdzie chodziło od samego początku, ale sam stan jest wręcz nie do opisania. Nie istnieje nic poza tym dźwiękiem i wibracjami. Cudownie.
Nagle zaczynam odczuwać chłód, lecz nadal nie przestaję powtarzać.
I nagle dźwięk staje się coraz cichszy, a wibracje powoli ustępują.
To nie tak, chyba. Nie powinno być żadnej przerwy.
W końcu wszystko wraca do normy, a ja ponownie jestem w swoim łóżku. Coś poszło nie tak i niestety wiąże się to z tym, iż z kolejną próbą muszę czekać cały dzień. Otwieram oczy i wpatruję się w ścianę. Uczucie było niesamowite, ale to nadal tylko jeden akt w całej sztuce. Oczywiście nie wierzę w pierdoły, że na samym końcu czeka mnie oddzielenie ciała fizycznego od… duchowego, czy jakkolwiek je nazwać. Wiadomo przecież, że są to tylko bujdy, jednak nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że musi to być fantastyczne uczucie, które zapewne za dnia nigdy by nikogo nie spotkało. Świadome zaśnięcie i pełna kontrola nad umysłem. Miliardy emocji, tak, tego właśnie pragnę! Ale dziś mi to już dane nie będzie. Zmarnowałem swoją szansę.
Czując się przegranym, zasypiam.
Budzę się dopiero parę minut przed szesnastą. Towarzyszy mi przy tym okropny ból głowy. Nie jestem jednak zdziwiony. Po takiej dawce specjalnych dźwięków działających na mózg, niczego innego nie można się było spodziewać. Zignorowałem zalecenia twórców i mam efekt. Ale opłacało się. Udało mi się dojść do wibracji, co samo w sobie jest już sporym osiągnięciem. Przede mną już tylko paraliż senny, hypnagogi, których to najbardziej się obawiam i… wreszcie, potoczenie określane “światem astralnym”, to, co dostarczy mi tego, o czym teraz mogę tylko rozmyślać. Szkoda tylko, że ludzie podchodzą do tego, jak do rzeczy nadnaturalnej. Jest to po prostu świadome zaśnięcie, a niektórzy uważają tę metodę za niewyobrażalny cud. Może to też wina ludzi praktykujących, którzy ciągle mówią, iż dzięki temu mają kontakt z duszami innych, a nawet odmiennymi wymiarami… cóż, pomyleńcy zawsze się znajdą. Zresztą, oni mnie nie interesują. Chcę przeżyć to na własnej skórze, bym wreszcie doznał tego fantastycznego uczucia. Ale to dopiero za parę dni. Teraz zaś, trzeba się pozbyć bólu.

There’s so much in this video. I don’t even know how to describe it.
Thanks to Peneycad for the tip.

Todays reflections are about: Departure. In the moment of death what happens? For the Zen Buddhists it is an utmost important event, when the spiritual body separates from the physical one. Can we imagine it like an out-of-body experience, with the exception that the spirit wont re-unite with the body again? Post Lectum: Imagine a prayer being an offering of energy from the material world to the spiritual one, which includes a picture of the desired future. Daily Thoughts by Mon Rasz 07/2009

http://www.youtube.com/watch?v=4hX9BDJVEmo

http://www.dailymotion.com/video/x9woem_dt017-departure-daily-thoughts-by-m

Tags: Buddhism, daily, death, departure, discussion, NDE, near death experience, OOBE, out of body experience, reflections, spiritual, thoughts, world, Zen

Todays reflections are about: Departure. In the moment of death what happens? For the Zen Buddhists it is an utmost important event, when the spiritual body separates from the physical one. Can we imagine it like an out-of-body experience, with the exception that the spirit wont re-unite with the body again? Post Lectum: Imagine a prayer being an offering of energy from the material world to the spiritual one, which includes a picture of the desired future. Daily Thoughts by Mon Rasz 07/2009

http://www.youtube.com/watch?v=4hX9BDJVEmo

http://www.dailymotion.com/video/x9woem_dt017-departure-daily-thoughts-by-m

Tags: Buddhism, daily, death, departure, discussion, near death experience, NDE, out of body experience, OOBE, reflections, spiritual, thoughts, world, Zen

This is an overview of some of the things you can do with guided oobes.

The thing about a guided oobe is that unlike a regular oobe, you have a coach/guide right there to help you with that analytical thinking stuff, that you won’t necessarily have going for you, during the ‘regular’ oobe.  In fact in a guided oobe, you can plan what it is you want to do… a past life thing, a meet your deceased relatives thing, an et or brotherhood of light sort of thing, practice consciousness shifting or practice increasing your confront, etc.  I’m looking for you if you get this, and can see vivid imagery at a 7 or better on the vivid image seeing scale (it’s explained in another post).

Rich

This Guided Out of Body Experience Series category is about coaching and guiding another person out of body, in real time. The ultimate oobe technique. 

Visit the Forum for details and discussion. http://www.oobecentral.freeforums.org/

This is some seriously exciting and powerful research here.

I have been doing it for years and it’s time to dump it all on the net for those of you who will gravitate toward this and see the value and fun of it.  It’s not for everyone though.

Frankly it’s a little too much, for most people, and it’s a bit over the top as out of body experiences and research goes.

What I mean is it can get scary or emotionally overwhelming.

And, this research is only for people who can see vivid imagery easily.

(If you can’t see vivid imagery very well or very often you may want to stick around anyway because I am constantly working on how to help people get their image seeing abilities up to where a guided oobe session WILL work for them.)

But if you can see visual imagery, easily and clearly, if you are a very visual person and like having out of body experiences you’ll definitely be interested in this line of research.

If I can generate enough interest, I will teach and train qualified individuals how to be both coach (aka guide) and pc (person coached/traveler).

You will be trained as both guide and oobe traveler so that you and your fellow students can connect up online (using Skype, VID, or whatever) and practice coaching each other out of body.

You need to start thinking on a higher level to actually connect with the veracity of this project.  This isn’t simply a theory.  This isn’t astral travel.  This is YOU consciousness shifting into other planes of existence, where you (with the help of your coach) practice becoming more and more conscious and present while there, until that plane of existence is experienced as MORE real than the physical plane.  All this while your guide is coaching and talking to you in real time, while your physical body is in a relaxed meditative state.

What this is really about is spiritual research and development with the aim of helping you get good at shifting out of the physical universe matrix at will.  Why?  So that you are free to be here or not, whenever you choose.  If you ever thought this plane of existence was a trap, or a set-up, or simple hard to get out of, this is for you.

(I will be posting guide oobe sessions, and transcripts and video of real sessions soon, so stay tuned.)

Accepting the reality of “transpersonal” communication (communication not involving ordinary sense organs) is challenging for people fixed on perceiving the world in three dimensions. More challenging to accept is the scientifically proven ability to “reach out and touch someone” without the use of any body part or cybernetic instrument. This telesomatic ability works like magic—telesomagic—but “magic,” it has been said, is just science we don’t understand. 

Over a four-year period, Mr. Eastwood, founder of PluribusOne™, participated in experiments under the purview of a renowned scientist. The experiments were designed by that scientist to test whether one person can “touch” another person by simply looking at the back of his or her head. Initial results were positive, but Eastwood was skeptical about the ability of this experiment to reveal the mechanism involved, so he refined the experiments by (1) conducting the trials with a pane of glass between the looker and the subject, (2) conducting trials with the looker and subject in separate rooms on separate floors, thinking about the subject but without visualization, and (3) by conducting trials through the use of a photograph of the subject who sat in another room. Several people took turns serving as looker as well as subject. The results were consistently positive. 

Eastwood’s conclusion is that telesomatic ability is not only real; it is a universal and natural ability similar to the better known phenomenon called telepathy, or “mental radio.” These phenomena, as well as “scientific remote viewing,” premonitory dreams, out-of-body experiences, “remote healing,” seeing apparitions, and experiencing déjà vu are all understandable when examined in the context of his model of a nine-dimensional universe (see also the posts: “Theory of Everything” and “Multidimensionality and Turbulence Theory”).

12:33am – I’ve been up for a few minutes but I wanted to write an entry here so I would not forget it.  I went to sleep about 1030pm as far as I can recall.  I practiced my meditation and affirmations.  I told myself I would stay calm and focused but having nothing to fear. I continued reassuring myself that this process was ok as I drifted off to sleep.

A few moments ago I started dreaming.  I dreamed that my brother was in communication with my father and my father had passed on but was in communication with my brother.  I had some questions for my father and he told my brother to tell me that he would explain everything after I went to sleep.  My father is still alive as far as I know.

I became aware that I needed to fall asleep.  The next moment I became conscious in my head and I could hear a ringing sound in my ear.  I focussed on the ringing sound and it grew more intense.  Then the vibrations started coming.  I told myself to remain calm.  This process seemed to go on forever and as it was happening I started floating out of my body.  I felt my back detach but my feet and head were still attached.  I decided to be free but a moment of panic of the unknown came over me for some reason.  The vibrations died down and I could feel a coolness come over my entire body.  This is similar to the last two times this happened.  I was now wide awake but deeply relaxed.  I decided to get up and then realized that I was not exterior to my body.  So for now I will go back to sleep and try again.  If nothing happens then that is ok.  I have a long day ahead of me when I get to work.

Today was fairly uneventful so when I got home from work I had to work on the Internet to get it restored and afterwards I decided to take a nap since I get up at 330am usually to do my meditations and OBEs.

I drifted off into a lull with no intent on having an OBE.  I was just plain tired.  A dream started and at first it didn’t make much sense.  There was a restaurant and I was familiar with the place.   The scene shifted to a private cottage rental type place.

There was a girl I knew there and she was squatting the place.  I felt my emotions kick into high gear as I really liked this person but nothing happened.

The scene shifted again and I found myself among a lot of my friends and we were having a rocking good time partying.  Everyone was drinking.  It reminded me of a college party or something some military guys would do to celebrate but I have been part of neither group in my life.

I wanted the dream to become more clear and suddenly it was crystal clear.  One of my friends was serving a morning after desert that looked like cheese cake with a cherry on top but it had the effect that it was covered in transparent edible material.  I got the biggest piece and took a bite and savored it.

The cheering and laughing continued and we were all having cake and joking around.  Then someone suggested there was a drink I didn’t try called a “Mike Thompson”.  At that very moment here comes Mike Thompson walking up the hallway and he was still pretty wasted.  We all yelled out in laughter at him and handed him some cake.

At this point I could feel my body calling to me for biological purposes.  I suddenly became aware that I was out of body and became conscious.  I was able to see my room where my body lay as I slipped into it to rouse it.

This is the second time in as many days that I have become aware with a certain effect.  When I am entering my body it feels like I am laying down into it and the sensation starts at my feet and moves up to my head.  Then the body locks onto me with its energy fields.

As I came to in my body I noticed that my hands had fallen asleep.  I don’t really like it when this happens as it tends to pull me back in rather quickly because I put my attention on the body.

I write this journal entry at 940pm as I am readying myself for more sleep.

Last night I went to bed around 10pm. I had set my alarm for 3:30am and tried to focus on my Ajna chakra meditation but apparently I was so tired that I immediately lost conciousness. I did take .5mg of melatonin and some lecithin. The result is that I slept right through the 3:30am alarm but got up a few minutes later, set the alarm for 430am and passed out.

Today was a work day so I forced myself out of bed a few minutes after the second alarm sounded. I don’t recall what I dreamt about but I know that I did dream. I can recall pictures but they are not very clear nor can I make sense of them.

I must also make a note that for some reason my interest in dreams and OBEs was not very remarkable last night. Perhaps what one thinks about before drifting off to sleep is a common factor in obtaining desired results.

Hopefully I can rekindle interest and desire throughout the day.

NOTE: I did browse through a couple of books before going to bed to pass the time while the melatonin was taking effect. I recall not being very interested in what I was reading.

I have the log entry for this but need to paste it here