VZW Jong Oostende organiseert van 17 tot 22 december de tweede editie van Fête d’Hiver. Deze vereniging werd opgericht door VZW De Zwerver en wordt financieel ondersteund door de stad Oostende. Het heeft als doel de jongerencultuur en de muzikale beleving bij de jongeren in Oostende te stimuleren.

Dat door deze activiteit de muzikale beleving bij de jongeren wordt aangewakkerd, daar bestaat geen twijfel over, maar bij hoeveel jongeren nog?

Vorig jaar had deze activiteit meer dan 1000 bezoekers door de laagdrempelige toegangsprijs (VVK: €4, ADD: €5). Nu, een jaar later, wordt het programma van de tweede editie van de Fête d’Hiver voorgesteld. Opnieuw 5 dagen en 3 locaties. Echter zijn de prijzen ietwat gewijzigd: VVK: €6, ADD: €8. Op zondag wordt de prijs zelfs opgetrokken tot €8 in VVK en €10 ADD.

JGV Oostende hekelt deze prijsevolutie omdat ze het doel van de VZW in gedrang brengt. Brian Devolder: ‘Wij vrezen dat door deze prijsstijging minder jongeren op het evenement zullen afkomen. Bijvoorbeeld jongeren van 16 à 17 jaar zullen uit de boot vallen omdat ze nog sterk afhankelijk zijn van hun ouders. Het is dan ook uit den boze dat ze voor één avond zoveel moeten neerleggen.

De VZW heeft een jaarlijks budget van €75.000, ze moet ernaar streven dat de muzikale beleving voor álle jongeren is maar binnen het budget! Niet door de jongeren hoge toegangsprijzen te doen betalen want dan haken ze toch af!

Vandaag heeft deze website zijn 1000ste bezoeker mogen ontvangen. Ondertussen is dat getal al overschreden en werk ik naar de 2000ste. Ik ben blij dat op een drietal maanden tijd er zoveel bezoekers zijn geweest. Ik zal blijven verderwerken om U op de hoogte te houden van wat er leeft in Oostende, wat ik doe voor JGV, … .

Deze week ga ik maandag naar een uiteenzetting van burgemeester Jean Vandecasteele en Johan Vandelanotte over 100 projecten voor Oostende. Dinsdag is het ontspannen met Debrecin – Liverpool F.C. . Woensdag is er de vergadering van JGV Oostende. Donderdag is er de gemeenteraad van Oostende en vrijdag is er de quiz & afterparty n.a.v. 45 jaar jeugdraad. Overdag ga ik gewoon naar school en volg ik de actualiteit en onderhou ik deze website.

Bedankt voor U bezoek.

Brian Devolder

OOSTENDE – Het gezin Jolie verhuisde gisteren radeloos de inboedel van hun woning in de Kaaistraat. Voor de tweede keer deze maand kregen ze illegalen over de vloer. ‘De schade herstellen heeft geen zin, ze komen terug.’ Schrijnend. Andere woorden zijn er niet. Veerle Baeyens (42) en Eric Jolie (52) moesten gisteren in hun eigen huis inbreken om binnen te geraken. De voordeur van hun appartement op de tweede verdieping in de Kaaistraat30 was dicht getimmerd, nadat illegalen woensdag hun woning overhoop hadden gehaald.

Een tweede keer in twee weken tijd. Het gezin is radeloos. ‘Ik kwam ter plaatse met een expert van de verzekering om de schade van de eerste inbraak vast te stellen. Ik zag meteen dat er opnieuw iets niet klopte, want de gordijnen waren open. De moed zonk in mijn schoenen’, vertelt Veerle. Het ongeloof is van haar gezicht te lezen. De politie kwam woensdagnamiddag ter plaatse en pakte verschillende illegalen op. De daders waren nog in het bezit van een bevel om het grondgebied te verlaten en moesten vrijgelaten worden.

‘Dit is hier Absurdistan. Onze woning is een bunker. We worden uit ons eigen huis gezet. Zonder deurwaarder, zonder schulden. Gewoon omdat illegalen ons huis innemen.’ De ravage in de woning is enorm. Eric staart versuft voor zich uit. Machteloos. Hij toont een wasmand waar een penseel, foto’s, verf, magazines en rommel in liggen. ‘Normaal hoort hier was in te liggen’, zucht Eric. ‘De illegalen zijn driest tewerk gegaan. Het speelgoed van onze kinderen werd vernield en alles werd overhoop gehaald. Het leek ook alsof de illegalen zich hier thuis voelden. Ze verbonden losse computeronderdelen en keken naar foto’s van ons gezin op cd-rom. Ze hingen zelfs een schilderij op. Dit wens je niemand toe.’ Het gezin Jolie heeft met Aline (13), Emilie (12), Pieter-Paul (7) en Johannes (6) vier kinderen.

Ze verblijven momenteel in hun tweede verblijf in Daknam. Een terugkeer naar Oostende is niet voor onmiddellijk. ‘Onze jongste zoon vroeg ons of deze mensen niet geleerd hebben om vriendelijk te zijn. Je hart als moeder breekt als je dit hoort. Wij durven niet meer te slapen in dit huis. De schade herstellen heeft ook geen zin. De illegalen komen toch terug.’ Eric en Jolie zakten gisteren naar Oostende af om hun inboedel te verhuizen. ‘We halen wat emotionele spullen zoals foto’s, boeken, cd’s, dia’s en films op. We proberen ook zoveel mogelijk borden, glazen en bestek mee te doen. Alles met een waarde nemen we mee. Hier is het niet meer veilig.’ De angstige woorden van Veerle waren nog niet koud, of er stond haar een nieuwe verrassing te wachten.

Terwijl ze met haar man aan het verhuizen was uit angst voor illegalen, zijn er sans-papiers aan het koken in de keuken van de woning op de gelijkvloerse verdieping, vlak onder de slaapkamer van het gezin. Ze waren het gebouw binnengedrongen via de achterkant en konden vluchten toen de politie aankwam. Het lijkt een eindeloze problematiek. Volgens burgemeester Jean Vandecasteele (SP.A) staat het stadsbestuur en de lokale politie machteloos. ‘De politie heeft sommige illegalen al tot veertigmaal opgepakt.

Er zijn drie oplossingen voor de problematiek waar wij als stadsbestuur weinig vat op hebben: de leefbaarheid in het land van oorsprong moet verbeteren, de burgerpolitiek in Engeland moet aangepast worden, en de Belgische staat moet zorgen voor opvang. Aangezien de eerste twee punten weinig waarschijnlijk zijn, ligt de bal in het kamp van de hogere overheid.’

Gisteren melde ik nog dat de illegalen niet verdwijnen door leegstaande huizen dicht te metselen. Hierbij nogmaals een voorbeeld. Het woord is aan de stad en de federale overheid om een mouw te passen aan dé problematiek van Oostende!

De stad Oostende en politie nemen drastische maatregelen in de strijd tegen illegalen. Illegalen zoeken vaak hun toevlucht in leegstaande panden. Maar daar heeft de stad samen met de politie iets op gevonden. In het politiereglement staat dat: “elk huis dat onbewoond of leegstaand is, moet worden afgesloten zodat er niemand binnenkan zonder een inbraak te plegen”. Wat de politie doet is 110% volgens het boekje.

Maar het brengt geen aarde aan de dijk. Door panden af te sluiten, verdwijnen de illegalen niet. Als illegalen worden opgepakt, krijgen ze in 95% procent van de gevallen het bevel het land te verlaten. Maar ze komen toch terug. Deze problematiek staat al zolang op de agenda en met deze “prutsmaatregelen” verdwijnen de illegalen écht niet!

Schepen Nancy Bourgoignie bevestigt dat uiterlijk volgende week het dossier ontvankelijk wordt verklaard. Dan weet de schepen dat ze € 7 miljoen subsidie van de Vlaamse overheid krijgt voor de renovatie en omvorming van het postgebouw tot een kunst -en cultuurcentrum. 

De gunningswijze voor de aanbesteding hoopt ze te behandelen tijdens de gemeenteraad van december. Na januari wordt de opdracht gedurende 52 dagen gepubliceerd om een aannemer te vinden.  De opening van de offerte gebeurt wellicht voor 1 februari.  Begin april kan dan een aannemer worden gekozen en zouden de werken eind mei kunnen starten. 

Het gebouw moet klaar zijn voor de zomer van 2012, aldus de schepen.

JGV Oostende hoopt eveneens dat dit project tot een goed resultaat kan worden gebracht want ook de Oostendse jongeren blijven tot op heden op hun honger zitten wat kunst en cultuur betreft in hun eigen stad. Net zoals de talrijke verenigingen.

Oostende!

Het medisch sociaal opvangcentrum Oostende, dat inmiddels 10 jaar druggebruikers opvangt, krijgt vanaf 2010 steunpunten in Kortrijk en Roeselare. “De uitbreiding heeft het centrum te danken aan zijn uitstekende werking” aldus Hilde Veulemans. 

Ongeveer de helft van de hulpbehoevenden kwam niet uit Oostende en zelfs uit het uiterste zuiden van de provncie. De antennepunten worden drie halve dagen per week bemand door een arts, onthaalmedewerker, verpleegkundige en psycholoog.

Er zit schot in de zaak voor het Elysee dat wordt omgetoverd tot een fuifzaal. Na een heen en weer gespuw tussen eigenaar, huurder en onderhuurder kan de realisatie van dit project eindelijk van start gaan. Het Elysee wordt aanschouwd als het alternatief voor de Hangaar I dat te groot is voor fuiven op kleinere schaal.

De realisatie kost 25.000 euro, het openstellen is voorzien voor 2010.

Waar de Oostendse jeugd nog meer zal aanhebben is de optimale realisatie van de Hangaar I tot fuifzaal. De stad moet instaan voor de infrastructuur, de organisatie van fuiven moet het overlaten aan de privé & verenigingen.

Door de creatie van meer locaties waar jongeren de mogelijkheid hebben om uit te gaan en/of te fuiven zorgt ervoor dat de massa wordt verspreid waardoor je de kans op onregelmatigheden kunt verkleinen en waar iedereen aan zijn trekken kan komen.

BC Base Oostende heeft na het uitvallen van Trevor Huffman een nieuwe spelverdeler gekocht. Enkele uren nadat ex-NBA vedette Eddie Gill landde in Brussel mocht ik hem fotograferen op het Oostendse parket.

Eerste shot in de tribune waarbij het shirtnummer en de sponsor goed zichtbaar moeten zijn.

Een wat creatievere pose.

Nog iets creatiever. De foto is genomen op dezelfde locatie als de vorige. Door het dichtnijpen van het diafragma en een kortere sluitertijd bekom je een zwarte achtergrond. Het aanwezige licht op de reflectors van de trappen blijven de schuine strepen, die voor wat dynamiek zorgen in het beeld,  iets door het zwart heen komen. Eddie wordt belicht door een flits rechts van de camera.

Collega J. improviseert al eens op de planken, heden ten dage zelfs in Amsterdam. Dat zorgt soms voor een spraakverwarring. Melig, bijvoorbeeld, begrijpen ze daar als lolbroekerig. Maar afgezien daarvan is het geheim tot improvisatietheater niet per se grappig (of melig) willen zijn, zegt collega J., maar simpelweg het dagelijkse leven uitvergroten. Décalé, zo omschrijft collega en tevens improvisatie-artiest F. het. Met een hoek af.

Uw dienaar is nog nooit naar improvisatietheater gaan kijken, maar dat hoeft ook niet. Om het dagelijkse leven met een hoek af te zien, hoef je de theaterzaal niet in. Je doorkruist gewoon het Vlaamsche land.

Zaterdagmiddag neem ik in Oostende bus 6 naar Raversijde. De bus zit aardig vol, tegenover me zit een man van middelbare leeftijd, de haren in een staartje. Hij hikt elke halve minuut en ja, het lijdt geen twijfel dat de ethanol daar voor iets tussen zit. Hij kijkt wat nors rond, tot halverwege mijn busrit een dame opstapt. Eveneens van middelbare leeftijd; de haren niet in een staartje, maar los op de schouders. Dat bevalt mijn nieuwbakken vriend wel.

Hij: “Oe is ‘t?”
Zij: “Goed hé, en met joen?”
Hij: “Moe. Lang moeten werken. ‘k Ben om vijf uur moeten opstaan om dan – hik – naar Aalst te rijden om om zeven uur te beginnen.”
Zij: “En ge zijt nu pas terug?”
Hij: “Ha ja, na mijn werk moest ik op de trein wachten en…”
Zij: “En ge zijt één gaan drinken?”
Hij: “Ja, een paar pintjes…”
Zij: “‘k Zie het!”

En dan probeert hij zijn move.
Hij: “En gij, waar werkt gij weer? ‘k Weet het niet meer.”
Zij (ferm): “En ge gaat het ook nooit nie weten ook.”

“Allez madame, geef een tipje van de sluier,” probeert hij nog herhaaldelijk met een verdraaid spreekwoord, zichtbaar geamuseerd door haar duidelijke antwoord. Het mag niet baten. Ze verlaat de bus, zonder een tipje van de sluier achter te laten. Het geeft niet. Als uit ze het zicht verdwijnt, verschijnt er een grote glimlach op zijn gezicht. En een kleine op de mijne. Die blijven voor de rest van de rit op onze gezichten kleven.

Tekst en foto’s: Danny Van Tricht

Een dagje uitwaaien aan de Belgische kust … zalig !  Maar natuurlijk gaan we ook op zoek naar de gespecialiseerde bierzaken.

Zo vallen we net na openingstijd binnen in ’t Botteltje in Oostende. Een prachtige uit de kluiten gewassen bruine kroeg met een bierlijst om u tegen te zeggen. Meer dan 300 bieren waarvan 13 op vat, netjes gerangschikt op een erg informatieve bierkaart.

Als blikvanger van de week kiezen we voor een Chouffe Houblon van’t vat. De hoppige aroma’s stimuleren onze eetlust … het perfecte aperitief dus. Niettegenstaande de eetkaart ook erg lekker oogt besluiten we toch aan onze plannen vast te houden en te gaan dineren in De Bistronoom, schitterend gelegen aan de haven van Oostende.

We worden enthousiast verwelkomd door Christophe en zijn charmante eega Stefanie. Meer dan 100 verschillende bieren op 75cl flessen staan uitdagend tentoongesteld in de zaak. Van bierpromotie gesproken !

We kiezen voor het lunchmenu (20€ zonder drank) en laten de keuze van de vergezellende bieren over aan biersommelier Christophe. Als voorgerecht krijgen we St-Jakobs a la plancha, gesauteerd witloof en oesterzwammen, balsamicovinaigrette verfijnd met Hopus, vergezeld van een hoppige Luppoo, vakkundig door de patron aan tafel uitgeschonken.

Hier is bier schenken een kunst ! Als hoofgerecht komt er gebraiseerde kabeljauw, winterwok, Oostendse garnalen, blanke boter afgewerkt met Koantjesbier op het bord. Met als begeleidend biertje een Dikke Mathilde. Kan het nog Oostendser ?

Tussendoor krijgen we de nodige uitleg over de bieren en de gerechten … top ! De Bistronoom is zeker een aanwinst voor de Belgische bierkeuken en een aanrader voor al wie van betaalbare biergastronomie houdt.

Met de broeksriem wat losser waaien we nog even uit op de Oostendse dijk om daarna naar Middelkerke af te zakken. Is daar niet Den Toogoloog ???

We zijn nog eventjes te vroeg, de zaak opent pas om 16h, maar een blik naar binnen bevestigt onze verwachtingen. Dit pand was ooit een beenhouwerij, nu een bierhouwerij, smaakvol gerestaureerd door Dirk en Carine met behoud van vele originele elementen. Onder andere de betegeling uit de jaren ’20 van vorige eeuw is schitterend, een oude kapblok en oude slagersmessen sieren de zaak.

Ook de bierlijst mag er wezen. Bijvoorbeeld Dupont Rédor pils en St. Bernardus Abt van’t vat, de Trappisten, de geuzes en heel wat brouwsels van kleine brouwerijtjes. Wij laten ons verleiden tot een overjaarse Orval. De ideale afsluiter voor een dagje uitwaaien. Met een gerust gevoel keren we terug naar de Kempen, bier leeft als nooit tevoren aan de Belgische Kust !

’t Botteltje
Louisastraat 7
Oostende
Alle dagen open vanaf 11h30 tot 01h, maandag vanaf 16h30 tot 01h

De Bistronoom
Vindictivelaan 22
Oostende
Alle dagen open van 10h tot 22h, gesloten op dinsdagavond en woensdag.

Den Toogoloog
Kerkstraat 7
Middelkerke
Alle dagen open vanaf 16h, gesloten op dinsdag en woensdag

Juist terug van het verre West Vlaanderen… Michiel, Steph & Thomas Bedankt voor de leuke 2 daagjes en al het lekkers! Jakke, Anne en Jules heel veel beterschap hé en ook bedankt voor het tof avondje!

Tot binnenkort!

Hier al enkele foto’s van de 2 dagen!

Thomas

Jules

J & J

M & T

Thanks

mmmmmm... ribbekes

Jam jam... feed the ...

Thomas

Anne & Jules

Jan & Jules

Stephanie & Anja - Mijn 8000ste foto van 't jaar

Ik stond dus te ver achteraan om op dit filmpje te staan, maar ik was er! En heel toevallig kwamen we er nog iemand uit Kampenhout tegen. Ik kan bevestigen dat het een mooie dag was.

Oostende este un orasel de aproape 70.000 de locuitori, fix in marginea Belgiei, la malul Marii Nordului. cladirile din jurul garii sunt suficient de darapanate ca sa crezi ca este un orasel sarac. la iesirea din gara, in schimb, ti se lipeste de ochi canalul pe care sunt ancorate zeci de ambarcatiuni deloc ieftine. treptat, mergand de-a lungul portului, printre pescarusi, vezi ca orasul numai sarac nu e. plin de hoteluri si carciumi, multe tearooms (n-am inteles exact ce inseamna; am mancat la un astfel de local care este bistro, tearoom si fast food in acelasi timp. in niciun caz, nu arata ca un fast food. e restaurant elegant, cu terasa).

cand am fost eu, era plin si de balciuri. octombrie este luna balciurilor, orasul este efectiv plin. si ma refer chiar la balciuri din acelea cu carusel, roata, sute de jucarii de plus etc. si cu muzica data tare, cu luminite de-ti joaca ochii in cap… toti sunt satui; imi spunea un nene ca sunt foarte scumpe si daca ai 3 copii, s-a dus salariul pe o luna.

oamenii… pe strada nu prea i-am vazut, ca erau pe la carciumi. unde am mancat, chiar langa mine era o gasca de vreo 7-8 oameni in varsta (super relaxati, veseli… si sunt sigura ca erau mai batrani decat aratau) care iesisera, intr-o dupa-amiaza ploioasa, cu prietenii la bere. am aflat ca orasul este un loc preferat de cei batrani si ceva mai bogati pentru petrecerea batranetii. cat despre cei tineri, la tearoom-ul asta erau 3 chelneri si pe cuvant ca erau toti 3 draguti foc. nu mai zic de florarul de la care am cumparat o begonie rosie. nu zic nici de faptul ca orasul este recunoscut ca fiind foarte prietenos cu homosexualii. si stiu eu ca cei mai multi barbati misto ori sunt luati, ori sunt gay . dar mi-am clatit ochii cu placere .

plaja pe care am vazut-o este, zic ei, cea mica, Little Beach, dar care e mai mare decat plaja de la Mamaia. data viitoare, merg direct la plaja mare, sa vad ce inseamna ‘mare’ pentru ei. nisipul era roscat, scoicile maro, apa nu era rece, caci am bagat o mana, dar am si simtit-o in cizme, cand a venit un val mai puternic in timp ce filmam. asta dupa ce eram oricum murata de ploaie (chiar, cata ploaie poate suporta o tara? dupa vacanta in Belgia, am devenit imuna).