Comme on peut dire dans certaines situations, aprés la pluie, le bon temps.

Aprés beaucoup d’expérience, une autre nous attends…

Nous venons d’apprendre hier que Moi, Tulia, et ma chère et tendre allont partager notre grande maison avec une nouvelle petite âme qui grandit dans la plus belle enveloppe qu’elle aurait pu choisir pour son évolution…..

Et oui, il n’a que 2  à 3 semaines, bien trop petit encore pour se montrer, mais cette nouvelle nous rends déjà heureux !!!!

C’est pour moi le signe que j’attendais pour enfin voir la fin du tunnel, les projets sont en bonne voie, je dirai plutôt que notre pensée créative est puissante, malgrer les gens qui nous entoure (manipulateur et autres). C’est tout simplement la preuve que nous avons respectivement repris notre place moi et petite miss bichette et que notre osmose est plus puissante encore qu’aupparavant. On nous appelait les inséparables, maintenant comment vont-ils nous appeler…..

De toute manière on s’en fou hi hi hi, nous serons bientôt une grande famille unie comme nous le voulons, qui s’assemble se ressemble, je le vois encore avec tout ce que je lis. Les petits esprits attire les petits esprits, les personnes se cherchant attirent les personnes ayant un problème de personnalité la preuve nous en avons fait les frais dans certains moment présent, c’est pour cela que nous avons eu l’occasion de faire l’expérience de manipulations diverses étant donner que nous n’aviont jamais fait cette expérience… Pas désagréable pour autant car un tri dans les pseudos amis c’est fait. J’ai d’ailleur fait la rencontre du parrain de notre nouvelle enfant, c’est tôt mais cela c’est fait tout seul. Une amitier s’est développer et cette nouvelle fait que j’ai proposer, il a accepter comme il dit “c’est avec honneur …” car il connait a manière de voir l’amitier que nous avons d’ailleur en commun, horrifier de notre expérience amical (sportive et pervers pour miss) vécu dans notre couple depuis 3 ans.

Les choses s’arrangent parfaitement, et je n’ai plus a me soucier de ce qui se passe de l’autre côté, de temps en temps notre conscience nous dit d’attendre le moment voulu afin d’agir, moi je laisse la vie me donnait l’occasion de remettre les pendules à l’heure.

Il y a des signes qui nous disent ou qui peuvent faire penser que nous sommes encore la, oui je suis encore la !!!! je serai toujours la, moi et mes amis afin de veiller a ce que la pendule se remettre a battre comme elle doit, et biensur de remettre la pareille. Ce n’est plus à moi de dormir et veillant, en croyant que…. ect ect

Aux autres maintenant de ne plus dormir sur les oreilles, cela peut venir de plusieurs côtés la vie fera que….

Merci à la vie pour la venue de notre bébé, les lettres suivantes donneront l’effet d’un miroir refflétant les pensées créative que certains ont eu à notre egard, les gens m’ayant fait du mal auront au centuple se qu’ils ont semer !!!!

junior1975

Een mythe die ik graag levend wil houden voor en over mezelf is, dat ik gedurende de jaren 1990 rein als een lam, blank als een lelie en onverstoorbaar als een nijlpaard door het leven ging waar het mannen betreft.  Helaas. Alleen al de gezichtsuitdrukkingen van vriendinnen R en R² voor mijn geestesoog doen me beseffen dat het anders was. Vriendin R² formuleerde het recentelijk aldus: ”[je was] altijd verliefd, gecharmeerd of geïntrigeerd door iemand of iemanden…”  (Vooral dat “iemanden” vond ik wel cool om te lezen.) Okee, dus mijn roving eye is geen gisteren getransplanteerd donororgaan. Maar ik heb mijn aandacht over het algemeen gevestigd gehouden op mensen die net zo oud waren als ik, jaartje meer jaartje minder, of een stuk ouder.

Wat schetst dus mijn verbazing dat ik, sinds ik halverwege de dertig begin te geraken, mezelf steeds vaker betrap op met open mond staren naar aantrekkelijke specimens van, inderdaad, ongeveer twintig?  De eerstejaarsstudent is over het algemeen te iel en te schriel. Zit het iele schriele hem niet zijn uiterlijk dan is het wel de vragende blik die me afstoot. (Het clueless-element schijnt meisjes van die leeftijd juist razend aantrekkelijk te maken. Moet er niet aan denken, maar ik ben dan ook geen man.) Nee, ik heb het over een jongen die een jaar of twee in de wereld rondgelopen heeft, die de stijl van de middelbare school achter zich gelaten heeft maar niet helemaal geuniformeerd studentikoos rondloopt. (Mede vanwege dit criterium vallen de meeste corpsleden af.  Haar in dezelfde lengte als al hun jaargenoten, overhemd te voorspelbaar, toekomst in de advocatuur idem; wat moet je ermee?) Hij heeft wat colleges gelopen en begint wat te melden te hebben; hij heeft twee vriendinnetjes gehad en begint door te krijgen wat hij wil in een vrouw. In zijn gezicht is hij de gladheid van de puber kwijtgeraakt, hij toont de trekken van een man maar nog niet de kreukels en de lijnen- Very nice. 

(Mijn geestesoor hoort nu de stemmen van eigenaars van kreukels en lijnen zwakjes roepen: Ja maar ik! Ja maar ik! Ja vriend/in, maar jij bent nu aantrekkelijk om je kreukels en lijnen. De meesten van ons zijn nooit ogensnoep geweest van het soort dat ik hier beschrijf, en zijn derhalve beter af met een volwassen hoofd, niet waar? Dat is tenminste wat schrijver dezes zich voorhoudt  als ze morgenochtend om  07.30 uur een luier aan het verwisselen is en per ongeluk in de spiegel kijkt;  die wallen zitten vol levenservaring. )

Aardige bijkomstigheid is voor mij, dat een bepaald soort twintigjarige niet ongenegen is om zeer beleefd en charmant te doen tegen een bepaald soort vijfendertigjarige. De vijfendertigjarige is een mevrouw volgens sommige criteria, maar iemand die je op drjietoberj  aangeschoten tegen het voluptueuze lijf kunt lopen (ik noem maar wat) volgens andere. Waar een iets te luidruchtig, druk en willig twintigjarig meisje door dat soort jongens wordt vermeden (been there, got the t-shirt, heb het al meegegeven aan de KICI), kan een ouder exemplaar, in wie het voornoemde gedrag door het leven ineengedrukt is tot charmante extravertie, precies het soort kortstondige maar gezellige aandacht geven en krijgen dat een lichtpuntje in de dag is voor beide partijen.

Ik had nooit gedacht dat ik mezelf ooit zou betrappen op neiging tot cradlesnatchin‘. Is dit nou de tweede puberteit? Begin ik Heleen van Rooyens levenslessen osmotisch in me op te nemen? Zijn jongens van twintig al die tijd zo interessant geweest en heb ik gewoon niet goed gekeken? We zullen het nooit weten. Maar als Marcel thuis komt ga ik hem eens vragen wat hij, die tenslotte een bedaagde oude man met wallen vol levenservaring is, nou vindt van 35- jarige vrouwen.

Não acredite em milagres. Se te disserem que você vai aprender uma língua (qualquer uma, pode ser inglês, grego ou persa) em uma semana ou que criaram um método milagroso, não acredite. Não existe fórmula mágica para aprender uma língua (nem vem com aquela história de osmose pra cima de mim! Dormir com a cabeça encima do livro só dá um baita torcicolo!!!). Simplesmente porque cada um de nós é diferente, tem estilos de aprendizagem diferentes, motivações diferentes…

Minha madrinha me disse que tem muita dificuldade pra aprender língua estrangeira, que não tem ouvido pra língua.  Tenho pensado muito sobre isso e me ocorreu uma coisa: cada um de nós tem facilidade e afinidade para fazer algumas coisas e não outras. Minha mãe, por exemplo, é artesã. E eu jamais seria capaz de fazer as miniaturas que ela faz. Mas penso que se eu me dedicasse bastante e buscasse ajuda de quem entende, buscasse ler livros sobre o tema ou até fizesse um curso, com o tempo eu poderia aprender a fazer miniaturas. Claro que quando se trata de arte a criatividade pesa muito. No entanto, acho que não é impossível aprender. Penso que o mesmo acontece com as línguas, com esforço e dedicação dá pra avançar e aprender sim… O que VC acha?

Repor água. Falar de algo simples e singular não parece ser tão fundamental pra nossa vida. A água que é o principal constituinte do corpo humano (70% a 75%), é o componente essencial para o bom funcionamento geral do organismo e hidratar é tão importante, ao ponto que, durante o dia nossas células estão voltadas apenas para hidratar e proteger. Quando se fala de hidratar vem logo na nossa mente a pele e o cabelo, não é por menos, pois é o que vemos todas as vezes que olhamos num espelho.

O cabelo pode estar desidratado por várias razões, o importante é descobrir porque está perdendo água, pois a natureza do cabelo, em condições normais, contém de 12 a 15% de água na sua composição. São vários fatores que levam a desidratar o cabelo, poluição, produtos químicos, aquecimento e até mesmo hormonal. O cabelo é um fio queratinizado que podemos dividir em três partes: cutícula, córtex e medula. As células que formam a cutícula se chamam “escamas” que estão sobrepostas formando camadas, o seu papel principal é proteger o córtex. A cutícula é a parte do cabelo sujeita aos ataques diários e as propriedades  cosméticas dos produtos para cabelo dependem de seu estado, considerando este fato vamos aplicar um novo conceito de hidratação que é simples mas respeita a fisiologia do cabelo.

O primeiro passo é a lavagem do cabelo em água morna, utilizando um * xampu de pH alcalino para abrir as escamas, nesse caso desejado, é uma forma de termos acesso ao córtex. Em seguida retirar um pouco do excesso da água e aplicar com as próprias mãos uma máscara capilar massageando com movimentos da raiz as pontas sentindo a textura do cabelo, você vai sentir a mudança de áspero para macio. Em alguns casos o cabelo está tão seco que absorve a água do creme aí é só utilizar soro fisiológico que vai repor água de uma forma osmótica. Deixar agir por 20 minutos e enxaguar de preferência com água fria, pois ajudará a fechar as escamas e estando os cabelos secos ou úmidos finalizar com um silicone reparador. Todo mundo tem uma receitinha básica para hidratar o cabelo, saber escolher uma máscara é essencial e não precisa ser cara, basta conter a substância certa. Um bom exemplo é a Aloe Vera que já é bem conhecida desde a antiguidade, tem uma composição semelhante a da queratina, possui propriedades hidratantes, capacidade de reter água do meio e é composta de vitaminas e sais minerais que vão dar suporte para células do couro cabeludo, tratando inclusive de queda de cabelo.        

* não se deve utilizar xampu de pH alcalino diariamente, no máximo uma vez por semana.

Pelas ruas, sem pressa ou destino, nossos passos desenhavam subterfúgios. Havia sempre risadas ou silêncios nada constrangedores no meio das nossas conversas, e eram os momentos onde nós nos misturávamos um com o outro quase que por osmose. Você entrelaçava a sua mão na minha, assim sem mais motivos, e de repente entendíamos tudo. Éramos amigos. Não importava que entre nós também houvesse o desejo (in)disfarçado, que em nossos olhares explodissem luzes loucas, uma pirotecnia de fazer inveja aos outros. Havia a compreensão além de qualquer palavra que pudéssemos inventar. Éramos amigos. Mas aí você soltou a sua mão da minha, e me fez perceber que me tornei sozinha – não sozinha de você, ou dos outros, mas sozinha de mim. Fiquei para trás… E, agora, olhando o sol enrodilhado na janela do meu quarto, assovio de novo aquelas músicas, para me chamar de tão longe, para me trazer de volta para mim. 

Regina Spektor – Fidelity

Shared via AddThis

Ariel Kalma est un musicien Français qui a sorti dans les années 70 ces deux albums, en plein boum post-68, mêlant conscience écologique nouvelle, influence de Terry Riley et spiritualité zen. Ses disques sont construits à partir de fragments d’enregistrements pris dans la nature, des synthétiseurs et du saxophone joués en boucle, filtrés, planants. Kalma a fait d’autres disques ensuite (sans doute plutôt new age), mais ces deux-là me plaisent par leur époque de naissance (au même moment, je regardais Goldorak) et leur  approche  rugueuse, directe, du son.  Ils ont tous deux été réédités par le labal Beta Lactam Ring,  où l’on trouve aussi  Nurse With Wound et Nadja.

I have to admit, I am totally not into anything ‘groovy’ or ‘hippie’. Dream catchers and twirly Indian skirts with jingly bell trims make me want to douse myself in expensive perfume (preferably a wicked, edgy one of MOR’s fragrances from bestowboutique.com) and flee to the nearest glass encased sky scraper. I recently met a woman named Pam who hailed from an area in the Northwest US famous for it’s bohemian attitude, and I am a New Yorker, who has cynicism and snark running through her veins. Needless to say, she and I were like oil and water. (I’d like to think that I was an Italian olive oil in a vintage glass bottle, and perhaps she was pure, unfiltered river water poured into recycled plastic.) But we did find a common ground—we care about the Earth—it’s just that we see this eco movement from different perspectives.

Don’t get me wrong—I, too, hate litter (hear that, Pam?) and I can’t even think about that 70s TV commercial starring the Native American who is standing in the garbage heap with a teardrop rolling down his cheek without choking up myself. But I am attracted to this movement when it’s taking on a modern, cool, visual perspective. In Tokyo, I saw these eco, recycled trash bags decorated with naïve little cartoonish flowers. They made me smile. They were cute and fun, and still eco conscious. I know that Native American guys tear would dry up instantly if he saw them, too.

In Cambodia, there’s this amazing NGO, Osmose, working with the local women who live on the Tonle Sap Lake, which happens to be getting choked by overgrowth of water hyacinths. While they sure look pretty, these waterborne flowers, the bummer is they’re killing off the sea life, which is in turn keeping the men in this floating village from fishing and earning a living. So they’ve figured out a way to pull up these stalks, dry them in the relentless heat of the noonday Cambodian sun, and weave them into the chicest, most divine floor mats, storage baskets, straight-out-of-the-most-expensive-spa-on-the-planet slippers and beautiful, oversized market totes (very, very South of France, actually).

This is eco without the ‘loving hands at home’ DIY mess normally associated (by me) of such things. But what’s truly “Earth Day” about the whole concept is that it’s about the Earth and ALL of its inhabitants—the fish, the people, the community’s future. It’s a total Earthy package without the guilt, without the doom and gloom, without the stinky patchouli oil. It’s happy, not hippie. Check it out on www.osmosetonlesap.net. (Pam would approve.)

On bestowboutique.com, I am obsessing over this glass water bottle and glass set, designed exactly to spec to look like one of those quart size plastic bottles of Evian and those dinky Dixie cups. It’s insanely, amazingly chic but eco at the same time. I think this would be a smart, get-on-board-with-the-rest-of-the-universe gift for a fellow cynic/design snob who thinks eco=ugly. (Pam, my birthday is coming up.).

For the picnics we’re all certain to have as summer nears (and of course, we won’t be using charcoal, as it is a pollutant), bestowboutique.com again offers an alternative to the groovy, woodsy, I-like-camping-and-not-showering-for-a-week picnicwear we are now seeing in recyclable bamboo. (Okay, I confess. I do kinda like camping now, and I did buy those plates made by Bambu at Whole Foods. But I like showers, too.) Anyway, designed to look like sterling silver, with it’s filagree patterns and heavy weight, this cutlery set is made from plastic, to be used again and again and stored away in a little picnic basket (from Osmose, maybe?) for your next romp on the pesticide free grass with tofu and foie gras. Just do me a favor and don’t use one of those hemp picnic blankets, okay? Sorry, Pam, but they’re hideous

Eu estava no meio daquela confusão da saída da prova.  Um monte de gente embolada, tentando fugir do calor horrendo que tomava conta do local naquele final de novembro carioca.  Só de lembrar que era domingo, e que não seria o último domingo perdido daquele ano com provas…  Cheio de incertezas e ouvindo um monte de gente contar vantagem das respostas dadas na prova, eu resolvi prestar atenção nessas conversas.  E foi logo na primeira butuca que eu desisti de continuar.

Duas meninas saíam do local atrás de mim.  Elas estavam comentando a prova de biologia.  Nessa prova, havia uma questão em que se perguntava a razão para, teoricamente, em um lado do planeta haver maior concentração de gás carbônico do que do outro lado do planeta.  Eu sabia que a pergunta era teórica e que o examinador queria saber se o candidato já tinha ouvido falar em fase clara e fase escura da fotossíntese.  Simples assim: do lado do planeta que é noite, a concentração de gás carbônico é maior do que do lado do planeta que é dia, porque deste lado, as plantas estão produzindo oxigênio no seu processo de fotossíntese, o que não acontece daquele lado.  A resposta certa era essa, eu sabia disso – e depois, quando vi o gabarito, tive certeza.

Uma das meninas virou para a outra e falou:

- E aquela questão de biologia?  Um absurdo!  Aquela questão estava errada, vai ter que ser anulada!  Onde já se viu um lado do planeta ter mais gás carbônico que o outro?  Por osmose, era para ficar tudo igual!

Eu pensava cá com os meus botões, ironicamente: “se o raciocínio dela estiver certo, o fenômeno é difusão, e não osmose; e também não era para fazer calor em uma parte do planeta e frio na outra; vai ver é por isso que a calota polar está derretendo…  é a difusão desse calorzinho que a gente está sentindo aqui.“

A outra menina não deixou por menos e lutou bravamente para ganhar o troféu, e conseguiu:

- Nããããoooo…  Não é nada disso.  Deixa de ser burra.  (Sim, ela chamou a outra de burra na lata.) Não dá para ter osmose no planeta todo.  A resposta era o negócio de fase clara e fase escura da fotossíntese.  (Existia luz no fim do túnel!) Mas a questão tá errada porque, quando a Terra gira, o ar que está em volta dela não gira.  Aí não dá para um lado ter mais gás carbônico que o outro, porque enquanto a Terra gira fica tudo igual.

Eu pensava cá com os meus botões, ironicamente, sem resistir dar um sonoro tapa na testa no melhor estilo “parem o mundo que eu quero descer“: “é por isso que eu estou sentindo este ventinho gostoso aqui…“

Parei 20 minutos agora para experimentar um dos finalistas do IGF deste ano, Osmos. Lembram dele? Eu tinha dito que iria ler uma entrevista que o Gamasutra fez com o produtor do jogo. Poisé, eu li e hoje me lembrei de baixá-lo para experimentar, e não surpreendemente eu adorei!

O jogo é exatamente o que a descrição dele diz “um simulador de osmose orbital sereno e elegante.”

Na supracitada entrevista o repórter traça um paralelo do jogo com flOw e Orbital, mas como eu nunca joguei nenhum dos dois – mesmo apesar do primeiro ter uma versão em flash gratuita, pude experimentá-lo como se fosse o primeiro do gênero. E digo mais uma vez, eu adorei!

A jogabilidade é natural, simples e elegante. A atmosfera do jogo, desde os gráficos até a trilha sonora só colabora para a experiência, de modo que em alguns momentos você fica até relaxado, mesmo sabendo que logo mais enfrentará momentos de tensão.

Ele está concorrendo nas categorias Excelência em Design, Excelência Técnica e no Grande Prêmio Seumas McNally, e por isso agora eu vou me obrigar a ter um tempinho para conhecer todos os outros indicados, ao menos ao grande prêmio, pois se todos estiverem no mesmo nível posso garantir que são excelente jogos.

Gucci Shoes - Summer 2009

Ci-dessus ma dernière hallucination Gucciesque! Décidément ils sont trop forts quand il s’agit de faire de la sandale sexy à mourir! Mais avant que cette magnifique paire d’open-toe platformée vienne rejoindre ma collection, laissez moi vous présenter la suite de mon shoesing! J’ai 77 paires de chaussures, forcément ça prendra un peu de temps pour vous les présenter toutes! Voici donc à nouveau quelques modèles qui font partie de mes préférés!

Boots Camel – Mellow Yellow

Python Wedges – Aldo

Sandales turquoises – Faith

Escarpins Princess – Asos

Escarpins Jungle – Aldo

Sandales argent – Zara

Escarpins vernis – Minelli

Babies façon python – Jonak

Mes low boots adorées, elles vont avec tout – Osmose

For those unaware, Act of Gods is a new band formed by ex-members of the classic French death metal bands Mutilated and Abyssals. Those who are aware will probably know how incredible both those bands were, even though they were able to release only 3 demos combined between them. Act of Gods must be seen as a completely new band separate from both, because they sound nothing like either of them. The 11 songs on this CD have a very modern feel comparable to newer Immolation, complete with the quirky, repetitive riffing they are now known for. The drummer seems to be pretty tight and can blast with the best of them–thankfully, he plays with much more variation than most drummers in this style. This CD is fairly heavy and better than many new death metal discs, but it lacks the dark atmosphere and feeling associated with real ancient death metal, which is always a disappointment to me. On ‘Scent of a Burning Angel’, they even throw in a guitar part that has black metal overtones, something I didn’t expect from this band. For death metal, this isn’t a terrible CD, but there are many other bands who have released far better albums recently (Arghoslent, Equinox, Verminous, Serpens Aeon, and Unholy Ghost, to name just a few). – Brian Woodworth
OSMOSE PRODUCTIONS

le lieu où il fallait être ces derniers jours du 21 au 29 décembre c’était chez OSMOSE pour leur vente privé.

Moi en tout cas j’y étais et je me suis faite plaisir et j’ai aussi fait plaisir aux miens.

J’ai acheté pas moins de 10 chaussures , dont 5 pour moi et 2 pour ma mummy, 1 pour ma bonne copine mumu et de pour ma best friend et sœurette.

waouh des bottines pour tous les gouts, des richelieux à talons aiguilles en cuir et daims magnifiques, des escarpins de toutes sortes , bref OSMOSE c’est le paradis de la chaussure à petit prix car elles allient beauté et qualité car comme dise parfois les mômes , même pas mal , super surtout pour moi qui souffrent d’une extrême sensibilité des pieds .

Et pour couronnés le tout le cadre est agréable d’adorables vendeuses et vendeurs pour vous servir que demander de plus .

Merci à OSMOSE et son équipe

MEILLEURS VOEUX 2009

KISSES

Adviesbureau Osmose (voor Multiculturele vraagstukken) organiseerde samen met ziekenhuis Rijnstate en Arnhemse huisartsen een campagne om de Turkse Arnhemmers te informeren over hepatitis B en C.

XCJ reclameproductie werd gevraagd de vormgeving te realiseren van het campagnebeeld en dit toe te passen in de voorlichtingsbrochures, posters en ansichtkaarten. Daarnaast diende XCJ de productie van het één en ander te verzorgen.

Een bijzonder project volgens Frank van der Meulen, Directeur van XCJ reclameproductie.

 ‘Toen we benaderd werden door Osmose voor de ontwikkeling van deze campagne hebben we uitgebreid de tijd genomen om samen met het team van Osmose uitgebreide inventarisatiegesprekken te houden. De vraagstelling van Osmose was zeer specifiek: “Ontwikkel een campagnebeeld wat deze doelgroep aanspreekt, passend in hun belevingswereld”  Een uiterst lastig te bereiken doelgroep overigens. Dit vroeg van alle mensen bij XCJ een inspanning zich te verdiepen in een doelgroep waar we over het algemeen simpelweg geen contact mee hebben. 

De ontwikkeling van deze campagne was meer dan het bepalen van een pakkend campagnebeeld gevat in een mooie en eigentijdse uitstraling. Zelfs ons eigen gevoel voor stijl en vormgeving moesten we deels laten voor wat het was.

Door de nauwe samenwerking met Osmose die ons een uitgebreide beschrijving gaf van deze groep mensen, zijn we er in geslaagd een passend campagnebeeld te ontwikkelen. Het ziet er naar uit dat deze campagne een succes gaat worden en de anders zo moeilijk bereikbare doelgroep optimaal weet te bereiken.’

Osmose voorziet de komende periode alle locaties waar Turkse Arnhemmers veel komen van het ontwikkelde informatiemateriaal. Osmose zet mensen en middelen in  om  Turkse winkeliers en het Turkse bedrijfsleven te motiveren met hun samen te werken. Zo kunnen zij de aandacht van de klanten trekken en ze voorzien van informatie. Overal in Arnhem zal de herkenbare poster met bijbehorende informatiebrochure en een toepasselijke ansichtkaart te zien zijn. Hiermee zullen de Turkse Arnhemmers kennis kunnen maken van hoe gevaarlijk besmetting met hepatitis B of C is en wat de gevolgen van besmetting kunnen zijn. De campagne is er op gericht dat de Turkse Arnhemmers, nadat zij geïnformeerd zijn, zelf het initiatief nemen om naar hun eigen huisarts te gaan voor een verwijzing naar een bloed prikpost. Daar kunnen zij laten onderzoeken of zij besmet zijn met hepatitis B of C. De meeste Arnhemse huisartsen zijn hierbij betrokken en werken hieraan mee.

Project Hepatitis Arnhem
Osmose, adviesbureau voor multiculturele vraagstukken
Kastanjelaan 51-53
6828 GJ Arnhem

026 352 34 11

 06- 81221103 Hepatit consulent – Turk

 http://www.hepatitbilgihatti.nl  (hepatitis informatielijn)

XCJ reclameproductie

F.E. van der Meulen

Prof. Röntgenstraat 8

7314 AM Apeldoorn

055-5786129

06-22406476

www.xcj.nl

Le Shoesing de Mariah Carey, plus de 1000 paires de chaussures!

Je ne suis pas Mariah Carey et franchement ça m’arrange! En revanche, je lui piquerais bien quelques unes de ses 1000 paires de chaussures qu’un assistant dévoué lui a si bien rangé dans un shoesing plus grand qu’un Boing 777! Comme je vous l’avez promis, moi aussi je vous ouvre les portes de mon shoesing de 70 beautés et vous présente mes modèles préférés!

 

Galadiator High Heels - Zara

Dior Lookalike Boots - Zara

Mes Steve Madden adoréees

Escarpins Betty Boop - Osmose

Disco Shoes - Aldo

Ab-Fab Wedges - Aldo

Escarpins vernis - Aldo

Low Boots - Buffalo