A Christian couple sit outside their destroyed home, a day after the Christian community was attacked in Gojra town, located in Pakistan’s Punjab province Photo: REUTERS

by Abbas Kassar

“We the Christians of Pakistan feel ourselves unsafe in our own land because of the religious extremism which is at its climax in the country. The religious extremism which happened to be limited has now spread to common Muslims. Pakistan has become hard place to live for minorities.” This was stated by Christian leaders representing Christian community of Pakistan while addressing news conference at Hyderabad press club on Wednesday. These leaders reverend Bishop Max John Rodrex, Bishop Rafiq Masih, Father John Murad and father Daniel Fayyaz demanded abolition of all blasphemous laws because these laws also sometimes are used by Muslims against Muslims; but in individual cases while in case of Christians if there is any case against an individual the whole village becomes the target of attack and destruction.

The Christian leaders said there was no doubt the majority of Muslims are nice people but few extremists commit attacks and nowadays whole Christian settlements are on their target which they said was an open evidence of terrorism.

They said minorities in Pakistan were peaceful and patriot who were living in the region since centuries. The Christians fought valiantly during successive wars to defend the motherland and their role as such could not be forgotten. However, they said the few blasphemy laws: section 295-B and C of Pakistan Penal Code were discriminatory against minorities particularly the Christians in Pakistan.

They added that Federal Shariat Court has held the one / s accused of blasphemy will be given punishment of no less than death (295/C). There is life sentence for those accused of desecrating the holy Quran (under section 295/B) and (under section 298/A.B) to those accused of blasphemy against Prophet Muhammad (PBUH). They lamented that under this law many settlements of Christians were razed to ground and not only the properties of Christians have been damaged but their honor also spoilt.

“The blasphemy laws continue to hang on the head of Christians like sword”. Our beloved leader reverend Bishop John Joseph was martyred under this very law and hundreds of people of our community have been made a target,” they added.

They said in past few years 500 homes along with many copies of the holy Bible were burnt in Shanti Nagar, many innocent Christians and their homes were burnt to ashes in Rahimyar Khan and the Church of Bahawalpur, along with those of Islamabad, Mari, Texila, Karachi, Bannu, Daska, Sangla Hill and two churches burnt in Sukkur. They lamented that not a single accused has so far been arrested or punished. They said in few days back Christians’ homes were burnt, men, women and children killed, in addition top the women raped and properties damaged in Teesar Town Karachi, Baheniwala district Qasur, and now Korian village near Gojra where 68 homes of Christians have been burnt, 7 including women and animals burnt alive. They said in many cases the Muslims settle their score with Christians by attacking their villages, burn their homes and innocent men, women and children by misusing the blasphemy laws.

They said ” we Christians respect all religions as we and Muslims believe in one God and no Pakistani Christian could ever think of committing blasphemy, nor desecrate the holy Quran, nor could they speak anything insulting. No Christian in Pakistan could ever think of committing blasphemy. They alleged that in Gojra the administration watched the action against Christians like silent spectator. They made appeal to the provincial and federal governments to take action against the forces involved in attacks on Christians, to arrest them and to punish them so that no one in future can misuse the laws. They asked for ending the sense of deprivation among Christians of Pakistan and to give them the sense of existence. “We demand equal treatment to our community” said the leading members of the Christian community in Pakistan.

They announced that all Christian schools which had observed three days mourning will open from today. To a question on demand for separate Christian province they said if they were given equal rights and treatment there won’t be any need for separate homeland for Christians in Pakistan. To another question Bishop Rafiq Masih said, the incidents against Christian community have increased during past 15 months since PPP took over. To a question on role of Mr. Shahbaz Bhatti, Reverend Rafiq Masih said that the federal minister was not representing Christians in central government. He is a hand picked individual  of the ruling party and follows their policies and has failed to provide much needed protection to Christian community in Pakistan.

Outside the Hyderabad Press Club, Christians from various areas of Hyderabad city including those of Wahdat colony, GOR, Latifabad and other areas took out a rally from their respective colonies, Mohallas and towns towards press club where they chanted slogans for protection of the Christian community. The rally was led by Inayet Masih, Master Saleem, Younis Gill, Sooba Bhatti and others. They condemned the recent attack on Christians in Gojra and demanded arrest and punishment to the assailants. The participants of the rally blocked Miran Muhammad Shah road for an hour by staging a sit in before the press club.

Courtesy Pakistan Christian Post Posted: August 10, 2009 Cross posted: Pak Tea House

Disclaimer: The views expressed in this article are the sole responsibility of the author and do not necessarily reflect those of the ‘Wonders of Pakistan’. The contents of this article too are the sole responsibility of the author(s). WoP will not be responsible or liable for any inaccurate or incorrect statements contained in this post.

YOUR COMMENT IS IMPORTANT

DO NOT UNDERESTIMATE THE POWER OF YOUR COMMENT

(The Great Deception: Author Bishop T Nasir)

தமிழாக்கம் தொடர்கிறது…

அக்டோபர் 2007ல் உலகம் அனைத்திலும் உள்ள இஸ்லாமிய அறிஞர்களில் 138 பேர் ஒரு குழுவாக சேர்ந்து பாகிஸ்தான் உட்பட, “உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் இடையே ஒரு பொதுப்படை வார்த்தை (A Common Word between You and Us) ” என்ற கடிதத்தை வெளியிட்டார்கள்.

இந்த கடிதம், கிறிஸ்தவ உலகத்தில் ஒரு சராசரி கிறிஸ்தவன் முதல், போப் பெனடிக்ட் XVI (Pope Banedict XVI) வரை உள்ள எல்லாருக்காகவும் எழுதப்பட்டது. இக்கடிதத்தில் அழுத்திச் செல்லப்பட்ட கருப்பொருள் என்னவென்றால், இயேசு கிறிஸ்து போதித்த ” ஒருவரை ஒருவர் நேசித்தல் – Neighborly Love ” என்பதே. இவர்கள் (இந்த இஸ்லாமிய அறிஞர்கள்) “ஒருவரை ஒருவர் நேசித்தல்” என்பது கிறிஸ்தவத்திலும், இஸ்லாமிலும் இருக்கும் ஒரு பொதுவான “கோட்பாடு” தான் என்று சொந்தம் கொண்டாடுகிறார்கள்.

இந்த கடிதத்தை இங்கு படிக்கலாம் : A Commom Word

நான் ஒரு கிறிஸ்தவ தீவிரவாதி(Radical Christian) கிடையாது, இருந்தாலும் என் அனுபவத்தையும், எனக்கு தெரிந்த விவரங்களையும் முன்வைத்து, கீழ் கண்ட கேள்வியை கேட்க விரும்புகிறேன்:

இஸ்லாமிய கோட்பாடுகளில், “ஒருவரை ஒருவர் நேசித்தல்” என்ற வார்த்தைகள் “இஸ்லாமியர்-அல்லாத” மக்களைப் பற்றி சொல்லப்பட்டுள்ளதா?

(The word “Neighborly Love” for a Non-Muslim, does exist in Islamic ideology?)

இக்கடிதம், உலமனைத்திலும் உள்ள எல்லா முஸ்லீம்களுக்கு, அவர்கள் புரிந்துக்கொள்ளும் எல்லா மொழிகளிலும் மொழிபெயர்த்து அனுப்பப்பட்டுள்ளது. இக்கடிதத்தை அனுப்புவதினால் யாருக்கும் எந்த நன்மையும் இல்லை. அதாவது முஸ்லீம் அறிஞர்களுக்கும், பெரியவர்களுக்கும் சிறியவர்களுக்கும், வெள்ளைக்காரருக்கும், கருப்பருக்கும், வேறு யாருக்கும் இக்கடிதம் மூலமாக எந்த நன்மையும் விளையப்போவதில்லை. இவர்களுக்கு தெரிந்ததெல்லாம் ” இஸ்லாம்‍-அல்லாதவர்களை” வெறுக்கவேண்டும் மற்றும் கொல்லவேண்டும், அவ்வளவு தான். இந்த 138 இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் உலகம் அனைத்திலும் உள்ள கிறிஸ்தவ தலைவர்களுக்கு அனுப்பிய இந்த கடித அழைப்பைப் பற்றி மிகவும் அக்கறை உள்ளவர்களாக இருந்தால், முதலாவது அவர்கள் தங்கள் சொந்த இஸ்லாமிய சகோதரர்களுக்கும் சகோதரிகளுக்கும் அவர்கள் இப்போது கடிதத்தில் எழுதின “அன்பு (Love‍)” என்பதைப் பற்றி கற்றுக்கொடுக்கட்டும். பாகிஸ்தான், தன் நாட்டில் உள்ள கிறிஸ்தவர்களையும், மற்றும் உள்ள இஸ்லாம் அல்லாதவர்களையும் நேர்மையாகவே நடத்துகிறது. இப்படி இருந்தும், பாகிஸ்தானில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராகவும், மற்ற இஸ்லாம் அல்லாத சிறும்பான்மை இனத்திற்கு எதிராகவும் ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோ ஒரு கொடுமை நடந்தவண்ணமாகவே உள்ளது. கிறிஸ்தவர்களாகிய நாங்கள், “அயலகத்தாரிடத்தில் அன்பு கூறுதல்” என்ற வார்த்தைகளின் பொருளை, முஸ்லீம்களை விட அதிகமாகவும், தெளிவாகவும் புரிந்துவைத்துள்ளோம்.

இந்த இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் முதலாவது உலகமனைத்திலுமுள்ள இஸ்லாமியர்களிடத்தில் செல்லட்டும், இஸ்லாமியர்களின் அடிபாக மக்கள் வரை செல்லட்டும், அதாவது எல்லா மதரசாக்களுக்கும், எல்லா மசூதிகளுக்கும் செல்லட்டும் . அவர்கள் “ஒருவரில் ஒருவர் அன்பு கூறுவது” என்றால் என்ன என்று மசூதிகளில் கற்றுக்கொடுக்கட்டும். தங்கள் மதரசாக்களிலிருந்து “அன்பு கூறுதல்” என்றால் என்ன என்று சாதாரண சராசரி முஸ்லீம்களுக்கு கற்றுக்கொடுக்கட்டும். இஸ்லாமியர்கள் “ஒருவரில் ஒருவர் அன்பு கூறுவது” என்றால் என்ன என்று தெரிந்துக்கொண்ட பிறகு வேண்டுமானால், இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் கிறிஸ்தவர்களுக்கும், மற்ற மதங்களைச் சார்ந்தவர்களாகிய யூதர்களுக்கும், இந்துக்களுக்கும், காதியானியர்களுக்கும், இன்னும் உள்ள பெரிய சிறிய முஸ்லீம் அல்லாத மக்களுக்கும் அழைப்பு விடுக்கட்டும். அப்போது இரு பிரிவினருக்கும் இடையே ” ஒரு பொதுவான வார்த்தைகளைப் A Common Word ” பற்றி நாம் உட்கார்ந்து பேசுவோம்.

இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் எழுதிய “உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் இடையே ஒரு பொதுப்படை வார்த்தை (A Common Word between You and Us)” என்ற ஏமாற்று கடிதத்தை படித்த பிறகு நான் கீழ் கண்ட முடிவுக்கு வந்தேன். அதாவது, சர்க்கரையில் தோய்த்து எடுக்கப்பட்ட இனிய‌வார்த்தைகளை பயன்படுத்தி “கிறிஸ்தவ உலகை” ஏமாற்ற எடுக்கப்பட்ட ஒரு முயற்சி தான் இது. இஸ்லாமிய ஆரம்ப காலத்தில் மற்ற நாடுகளை ஆக்கிரமிக்க போகும் முன்பு அனுப்பப்பட்ட “மூன்று அம்ச செய்தி (Three Point Message) ” போல, முஸ்லீம்கள் இப்போது கிறிஸ்தவர்களுக்கு செய்தி அனுப்புவதற்கு இது ஏற்ற‌ நேரம் இல்லை.

அந்த மூன்று அம்ச செய்தி கீழே கொடுக்கப்பட்டது போல் அல்லவா இருந்தது:

1. இஸ்லாமை ஏற்றுக்கொள் (அ) இஸ்லாமுக்கு மாறு

2. அப்படி மாறவில்லையானால், முஸ்லீம்களுக்கு ” அடங்கி இருந்து“, பாதுகாப்பு வரி என்னும் ஜிஸ்யா வரி கட்டு.

3. இவை இரண்டையும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லையானால், அப்போது “எங்கள் வாள்கள் முடிவெடுக்கட்டும் “.

( 1. Accept Islam or convert to Islam .

2. If not, then become “Humble Subject” of Muslims and pay “Jazia” (Protection Tax )

3. If the first two offers are not acceptable, then “ Let the Sword Decide “. )

இன்றைய காலகட்டத்தில் முஸ்லீம்கள் மேலே சொல்லப்பட்டது போல செய்திகளை அனுப்பமுடியாது, எனவே, தான் அன்பு என்ற வார்த்தைய முஸ்லீம்கள் நம்பவில்லையானாலும் அவர்கள் “அன்பின் ” செய்தியை அனுப்பியிருக்கிறார்கள். உலகமனைத்திலும் உள்ள கிறிஸ்தவ தலைவர்களுக்கும், பிரதிநிதிகளுக்கும் நான் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புவது இது தான், அதாவது இந்த கடிதத்திற்கு பதில் கொடுக்க நீங்கள் முடிவு செய்தீர்களானால் அல்லது இந்த 138 இஸ்லாமிய அறிஞர்களிடம் இதைப் பற்றி பேசலாம் என்று முடிவு செய்தீர்களானால் அப்போது இவர்களைப் பற்றி மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்கும் படி வேண்டுகிறேன்.

இந்த அறிஞர்களின் இதயத்திலும், உள்ளத்திலும் கிறிஸ்தவர்களின் மீது திடீரென்று எரிமலை குழம்பு போல “அன்பு” பெருக்கெடுத்து ஓடியது என்ற காரணத்தால் இவர்கள் இந்த கடிதத்தை தயாரிக்கவில்லை.

“உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் இடையே ஒரு பொதுப்படை வார்த்தை (A Common Word between You and Us)” என்ற போர்வையின் கீழ் இருந்துக்கொண்டு, கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையை தாக்குவதற்கு மேற்கொண்ட முயற்சி தான் இது. நிச்சயமாக நமக்கும்(கிறிஸ்தவர்களுக்கும்) அவர்களுக்கும்(முஸ்லீம்களுக்கும்) இடையே பொதுவாக எதுவும் இல்லை (There is absolutely nothing common Us (the Christians) and Them (the Muslims).

அந்த கடிதத்தில் கையெழுத்து இட்ட இஸ்லாமிய அறிஞர்களில், இரண்டு பேரைப் பற்றி எனக்கு மிகவும் நன்றாகத் தெரியும். அவர்கள் :

1. Amb. ஆரிஃப் கமல், முஸ்லீம் இன்டலெக்சுவல், பாகிஸ்தான். (Amb. Aref Kamal, Muslim Intellectual, Pakistan )

2. நீதிபதி முஃப்டி முஹம்மத் டகி உஸ்மானி (Allamah Justice Mufti Muhammad Taqi Usmani Vice President, Darul Uloom Karachi, Pakistan)

நீதிபதி முஃப்டி முஹம்மத் டகி உஸ்மானி அவர்கள் தீவிரமாக கிறிஸ்தவத்தை எதிர்ப்பவர். இவர் கிறிஸ்தவ நம்பிக்கைக்கு எதிராக பல புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். இவருடைய புத்தகங்களுக்கு நான் மறுப்பு(பதில்) உருது மொழியில் எழுதியுள்ளேன், அவைகள், “கலாம்-ஈ-ஹக்(Kalam-e-Haq) ” என்ற, மாதம் ஒரு முறை பாகிஸ்தானில் வெளியாகும் கிறிஸ்தவ உருது பத்திரிக்கையில் வெளியானது.

கடைசியாக, நான் கிறிஸ்தவ தலைவர்களை பிரதிநிதிகளை வேண்டிக்கொள்வது என்னவென்றால், இந்த 138 இஸ்லாமிய அறிஞர்களை நம்பவேண்டாம். இவர்களுடைய இந்த கடிதத்திற்கு நான் ஏற்கனவே அளித்த பதிலில், இந்த 138 இஸ்லாமிய அறிஞர்களிடம் நான் கேட்டது இது தான், “முதலாவது சௌதி அரேபியாவில் ஒரு கிறிஸ்தவ சபை( Christian Church) கட்ட அனுமதி கொடுங்கள், பிறகு சௌதி அரேபியாவில் கட்டப்படும் கிறிஸ்தவ சர்சில் நாம் அனைவரும் உட்கார்ந்துக்கொண்டு, உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் இடையே உள்ள பொதுவான செய்திகளைப் பற்றி விவரமாக பேசலாம்”.

( In my very early response to this “Document”, I requested these 138 Muslim scholars to “Let Christians build a Church in Saudi Arabia. We can sit in Saudi Arabian Church and sort all the “Common Words”. )

ஆசிரியர்: பிஷப் தீமோத்தேயுஸ் நசீர் ( Bishop Timotheus Nasir )

மூலம்: http://www.pakistanchristianpost.com/newsdetails.php?newsid=1055

தமிழாக்கம் முற்றிற்று

http://www.geocities.com/isa_koran/tamilpages/Authors/bishoptnasir/greatdeception.htm