اگر مطالب وبلاگستان فارسی را دنبال می کنید محال است که تا به حال نامی از لینوکس و به خصوص اوبونتو را نشنیده باشید. اگر می دانید لینوکس یعنی چه و اوبونتو چیست می توانید این پاراگرف را نخوانید. گنو/لینوکس جدا از فلسفه و تفکر آزادی که پشت آن است، سیستم عاملی است بر اساس هسته لینوکس که شامل ابزارهای GNU، برنامه نصاب، سیستم مدیریت بسته ها و بسیاری از نرم افزارهای مورد نیاز شما باشد. برخلاف سیستم عامل ویندوز مایکروسافت که توسط یک کمپانی تولید و پشتیبانی می شود، گنو/لینوکس را افراد متخصص مختلف و شرکت های بسیاری تولید، توزیع و پشتیبانی می کنند. به علت اینکه تمامی اجزای گنو/لینوکس آزاد و رایگان هستند، همه می توانند بر اساس نیاز خود یک نسخه سفارشی از آن تولید کنند. به همین خاطر توزیع های گنو/لینوکس از تنوع بسیار زیادی برخوردارند و قدرت انتخاب مناسبی به کاربران خود می دهند که در برخی مواقع این تنوع باعث سردرگمی کاربران در انتخاب توزیع مناسب می شود. از سال 1993 به بعد، افراد و شرکت های مختلفی توزیع های سفارشی شده خود را وارد بازار جهانی کرده اند که هم اکنون بیش از 350 توزیع فعال گنو/لینوکس موجود است.

یکی از توزیع های بسیار خوب و کاربردی از گنو/لینوکس به نام اوبونتو (Ubuntu) چند وقتی است چه در میان خارجی ها وچه در میان ایرانی ها محبوبیت خاصی پیدا کرده است. اما این محبوبیت در میان ایرانی ها مخصوصاً وبلاگ نویسان طوری فراگیر شده که باعث نادیده گرفتن و کم توجهی به توزیع های قدرتمند و معروف دیگر شده است. به نظرم باید در همه زمینه ها تعادل را برقرار کرد، اگر یک جستجوی کوچک در مورد اوبونتو و لینوکس در وبلاگستان فارسی داشته باشید متوجه منظور من خواهید شد. به نظرم این جو موجود در وبلاگستان افراد را به سمتی خواهد برد که نام لینوکس را مساوی با اوبونتو خواهند دانست و از توزیع های دیگر و فلسفه لینوکس غافل خواهند ماند. راه حل این قضیه هم این است که وقتی وبلاگ نویسی توزیع محبوب خود را تبلیغ و توصیه می کند، در کنارش توضیحی هر چند کوچک در مورد دو-سه توزیع محبوب دیگر هم بدهد تا خواننده با اطلاعات بیشتری تصمیم به مهاجرت به لینوکس یا انتخاب توزیع مناسب خود بکند.

در این نوشته به هیچ وجه قصد خراب کردن اوبونتو یا ایراد گرفتن به وبلاگ نویسانی که به تبلیغ آن می پردازند ندارم. من حدود سه-چهار سال است که کاربر لینوکس هستم و با توزیع های OpenSUSE، Debian, Fedora, Parsix, Knoppix و Ubuntu آشنایی دارم و از آن ها به عنوان سیستم عامل بر روی کامپیوتر شخصی استفاده کرده ام. البته به خاطر کار و رشته تحصیلیم نمی توانم سیستم عامل ویندوز را کاملاً کنار بگذارم. این توضیحات را از این جهت دادم که فکر نکنید این مطلب را کسی نوشته که ذره ای با لینوکس و توزیع های آن آشنا نیست.

Ubuntu

در سال 2004 توزیعی که تا قبل از آن سال اسم و رسمی نداشت به یکباره به یکی از محبوب ترین و معروف ترین توزیع های گنو/لینوکس تبدیل شد. اوبونتو بر اساس دبیان توسعه داده شده و شامل ویژگی هایی است که کار کردن با لینوکس را برای کاربران مبتدی و تازه کار آسان تر می کند. ویژگی هایی همچون پشتیبانی قوی، آپدیت های فراوان، نصب آسان، پکیج های نرم افزاری بسیار، مستندات کامل و رابط کاربری مناسب، اوبونتو را به کاربر پسندترین توزیع گنو/لینوکس برای کاربردهای دسکتاپ و شخصی تبدیل نموده است. اوبونتو برای استفاده های عمومی بوجود آمده است و توسعه آن به سرعت پیش می رود و هر نسخه از نسخه قبلی، کارآمدتر و قدرتمند تر می شود. درکل اوبونتو در دنیای سیستم عامل های دسکتاپ آینده ی خوبی در پیش خواهد داشت. یکی از مهمترین ویژگی های این توزیع، وجود تعداد کاربران بسیار زیاد و اجتماع های کاربری مناسب است. برای فارسی زبانان هم به لطف دوستان اجتماع کاربری مناسبی در این آدرس وجود دارد.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Fedora

یکی از معروف ترین نسخه های گنو/لینوکس است که توسط یکی از بزرگترین شرکت های دنیای لینوکس یعنی RedHat پشتیبانی می شود. این توزیع بسیار قدرتمند دارای کاربران بسیار زیادی است و در دو نسخه دسکتاپ و سرور عرضه می شود. آپدیت های پیاپی، پشتیبانی مناسب، نصب آسان، تنظیمات پیشرفته، پیکیج های نرم افزاری زیاد، فدورا را به یکی از انتخاب های اصلی کاربران گنو/لینوکس تبدیل نموده است. به علت پشتیبانی مناسب RedHat از این توزیع، شرکت های بسیار زیادی فدورا را به عنوان سیستم عامل خود انتخاب کرده اند و از آن برای کارهای مختلف خود بهره می برند. امنیت، پایداری و کارایی فدورا زبان زد بسیاری از کاربران لینوکس است. اگر قصد مهاجرت به فدورا را داشته باشید می توانید روی کمک افرادی که در این انجن عضو هستند حساب کنید. انجمن کاربران فدورا در ایران

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

OpenSUSE

از زمانی که توزیع Suse بوجود آمد، سازندگان آن روی کاربران کامپیوترهای شخصی زوم کرده بودند. پس از اینکه در سال 2003 شرکت Novell شرکت تولید کننده Suse را خریداری کرد، دریافت آن را از اینترنت برای عموم میسر نمود. سپس ناول نام Suse را به OpenSUSE تغییر داد و آن را به صورت کاملاً آزاد در اختیار همه قرار داد. هم اکنون OpenSUSE انتخاب اول کاربران حرفه ای برای استفاده های شخصی است. دسکتاپ پیش فرض آن KDE است و از برنامه نصاب بسیار قدرتمندی بهره می برد. پایداری، ظاهر چشمگیر، گرافیک قوی، امنیت، تنظیمات پیشرفته از ویژگی هایی است که کاربران OpenSUSE از آن یاد خواهند کرد.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Knoppix

این توزیع از گنو/لینوکس یک Live-CD است; این بدین معنی است که کاربر می تواند سیستم خود را به صورت مستقیم از روی سی دی بوت کند بدون اینکه نیاز به نصب سیستم عامل روی هارد دیسک خود داشته باشد. Knoppix قدرت بسیار زیادی در شناسایی اتوماتیک سخت افزارهای شما دارد (که حتی از دیگر توزیع های لینوکس در این زمینه قوی تر است) و شامل بسیاری از نرم افزارهای مورد نیازتان می شود. این سی دی می تواند به عنوان یک ابزار ریکاوری یا برای تست سخت افزارهای سیستم به کار برود و یا حتی به عنوان یک توزیع گنو/لینوکس مناسب برای کاربردهای دسکتاپ انتخاب شود. این توزیع محبوب بر اساس دبیان توسعه داده شده است و دارای آپدیت ها و پشتیبانی مناسبی است.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Debian

یکی از قدیمی ترین توزیع های گنو/لینوکس است که توزیع های بسیاری همچون اوبونتو بر اساس آن گسترش یافته اند. دبیان پروژه ای آزاد و غیرتجاری است که هم اکنون بیش از هزاران توسعه دهنده در سراسر دنیا بر روی نسخه های مختلف آن کار می کنند. این پروژه بسیار بزرگ است و یازده سکوی سخت افزاری را که شامل PowerPC، x86، SPARC و AMD64 نیز می شوند را پشتیبانی می کند. دبیان یکی از مقیدترین توزیع های گنو/لینوکس به فلسفه گنو/لینوکس و سیستم عامل یونیکس است، پایدار است و دارای یکی از بزرگترین اجتماعات کاربری لینوکس است. دبیان همچنین دارای مستندات بسیاری است و به تعداد زیادی از زبان های دنیا ترجمه شده است. فقدان ابزارهای گرافیکی و نصاب گرافیکی استفاده از دبیان را برای بسیاری از کاربران سخت نموده است. در حقیقت ماندن در دبیان در مقایسه با توزیع های دیگر مشکل تر است. بر همین اساس کاربرانی که قصد استفاده از لینوکس در کامپیوترهای شخصی را دارند بیشتر به طرف توزیع های بر اساس دبیان مانند اوبونتو کشیده می شوند. دبیان انتخاب مناسبی برای استفاده در کامپیوترهای سرویس دهنده (Server) خواهد بود.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Parsix

پارسیکس یک توزیع بسیار انعطاف پذیر، مناسب، پایدار و ایرانی برای سیستم های دسکتاپ است که به صورت دیسک زنده یا Live CD منتشر می شود اما قابلیت نصب روی هارد دیسک را نیز داراست. این توزیع برگرفته شده از توزیع KANOTIX و مبتنی بر Debian است. دسکتاپ آن به صورت پیش فرض GNOME است و نرم افزارهای پیش فرض فارسی همچون دیکشنری xFarDic و فونت های فارسی پروژه FPF در این توزیع در دسترس اند. همچنین در پارسیکس به صورت پیش فرض از فارسی نویسی پشتیبانی می شود و شما می توانید همانند ویندوز با فشردن همزمان دکمه های Alt+Shift میان زبان فارسی و انگلیسی سوئیچ کنید. پارسیکس یکی از مناسب ترین توزیع ها برای شروع یادگیری لینوکس در میان فارسی زبانان است. البته در نظر داشته باشید که پارسیکس می تواند جایگزین مناسبی برای سیستم عامل ویندوز باشد و می توانید از آن به عنوان یک سیستم عامل مستقل استفاده نمایید. توصیه می کنم برای یک بار هم که شده از این توزیع کاربرپسند و ایرانی استفاده کنید.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

حالا بهتر نیست با پیشنهاد دادن توزیع های مناسب به خوانندگان خود، حق انتخاب بیشتری به آنان بدهیم. توجه داشته باشید که این مطلب برای کمک به گسترش لینوکس در میان کاربران ایرانی نوشته شده است و قصد توهین به اوبونتو، کاربران آن یا هیچ شخص دیگری را ندارد.

برای انتخاب توزیع های مناسب دیگر می توانید از این سایت کمک بگیرید.

برای دسترسی به CD/DVDهای توزیع های مختلف در ایران به لینوکس شاپ مراجعه کنید.

farasun.wordpress.com

مشترک فراسان شويد

farasun.wordpress.com

مطالب مرتبط (از وبلاگ های دیگر) :

• نگاهی به اوبونتو 8.04 (عصرونه)
• هر سیستم عاملی را با چشم باز انتخاب کنید، نه فقط اوبونتو! (اوبونتو بلاگ)
• از پارسیکس حمایت کنید (Life in GNU)

پارسیکس یک دیسک زنده و قابل نصب برگرفته شده از لینوکس KANOTIX و مبتنی بر Debian است که در آن از میزکار کامل GNOME به عنوان میزکار پیش‌گزیده استفاده شده است و کلیه بسته‌های نرم‌افزاری لازم برای یک توزیع مخصوص میزکار را داراست. علاوه بر زبان‌های متعدد، پارسیکس همچنین بطور پیش‌گزیده از صفحه کلید فارسی پشتیبانی کرده و با استفاده از کلیدهای Alt+Shift می‌توانید در آن فارسی تایپ نمایید. پارسیکس را می‌توانید بر روی دیسک سخت خود نصب کرده و از آن به عنوان سیستم‌عامل کامپیوتر خود استفاده کنید. پارسیکس همچنین حاوی واژه‌نامه آزاد و بازمتن xFarDic و قلم‌های رایگان و آزاد فارسی از پروژه FPF می‌باشد.

با استفاده از این توزیع قدرتمند و ایرانی، از صنعت نرم افزار آزاد در کشورمان حمایت کنید!

تهیه ی سی دی پارسیکس
۱:سایت رسمی پارسیکس
۲:سایت sito.ir

تهیه ی DVD تکمیلی پارسیکس که شامل هزاران بسته ی نرم افزاری است!

از سایت sito.ir تهیه کنید!

پ ن : کمک کردن یادتون نره

شاید از مخاطب های وب‌نوشت من کمتر کسی باشه که با FriendFeed آشنا نباشه. اگه اینطوره، شما رو دعوت می‌کنم که اینجا رو مطالعه کنید و بعد به خوندن ادامه‌ی مطلب من بپردازین.

این FriendFeed هم مثل خیلی از وبسایت‌های «Web2» ای، API برای کاربرد های خارج از خودش داره. (شاید در آینده در مورد API یه پست مفصل نوشتم!) این API کمک می‌کنه که برنامه‌هایی برای کار کردن با این وبسایت ساخته بشه، حالا چه تحت مرورگر و چه تحت میزکار (این تحت میزکار رو از خودم درآوردم، اگه معادلی براش بلدین، به من هم یاد بدین). از طرفی کاربر‌های گنو/لینوکس و البته هم خانواده‌هاش خیلی راحت می‌تونن با نوشت برنامه‌های ساده‌ای (معروف به Script) و اجرای اون تحت خط‌فرمان به امکانات جالبی دست پیدا کنن. از جمله‌ی این امکانات می‌شه به ارسال Feed به Friend Feed اشاره کرد. دوستانی که Feed‌های من رو توی FriendFeed دنبال می‌کنن شاید دیده باشن که من عکس‌های زیادی می‌فرستم که البته به جایی پیوند داده نشده، اون ها رو از خط‌فرمان ارسال کردم! فکر کنم مقدمه چینی بس باشه.

آقای Paul Buchheit توی وبلاگشون یک Script جالب برای Friend Feed معرفی کردن که من این رو یکم بیشتر توضیح می‌دم تا همه بتونن از این امکان استفاده کنن. البته من مطلب ایشون رو ترجمه نمی‌کنم و البته یه تغییر کوچولو توی Code ایشون دادم. و اضافه کنم که من توضیح‌های زیر رو بر اساس Ubuntu و البته پارسیکس (که فکر می‌کنم میون کاربر‌ها بیشترین کاربرد رو داره) می‌دم ولی اگه از توزیع دیگه‌ای مثل Fedora یا Suse استفاده می‌کنید و متوجه نمی‌شین که من چکار کردم، بگین تا راهنماییتون کنم. اول از همه بذارین پیش‌نیاز رو معرفی کنم. برنامه‌ی cUrl پیش نیاز این Script هستش. برای Ubuntu می‌تونید با دستور زیر نصبش کنید:
sudo apt-get install curl
و پارسیکسی‌های عزیز هم:
su -c 'apt-get install curl'
و البته بگم که توزیع‌های مبتنی بر Debian همه (البته بهتره بگم اکثرشون) به این شکل هستن. برای کاربر‌هایی که دوست ندارن که از خط فرمان استفاده کنن، عرض کنم که از منوی System برین قسمت Administration و بعد Synaptic Package Manager و از اونجا با ابزار‌های اون برنامه، cUrl رو نصب کنید. (این توضیح برای میز کار Gnome بود.)

خب، از اینجا سند مورد نیازمون رو دریافت کنید. البته می‌تونید (و پیشنهاد می‌کنم) که با دستور زیر این کار رو انجام بدین:
wget http://saarblog.files.wordpress.com/2008/08/ff.odt
خب، از اونجایی که وبسایت wordpress.com اجازه‌ی Upload سند‌های بدون پسوند رو به من نمی‌ده، من یه پسوند به سند اضافه کردم، خواهشاً اون پسوند رو با تغییر نام از انتهای اسم سند بردارین و اون رو به ff تغییر نام بدین، اگه با دستور بالا سند رو دریافت کردین، با دستور زیر خیلی راحت سند رو هم تغییر نام بدین:
mv ff.odt ff
حالا می‌تونید سند رو با یک ویرایشگر متن خام، مثل Gedit یا Vim ویرایش کنید، روی فایل دو بار Click کنید و یا از دستور زیر استفاده کنید:
gedit ff
خط پنجم سند، اینطور چیزی نوشته (که این همون قسمتیه که من ویرایشش کردم):
USER="UserName:RemoteKey"
شما به جای Username و RemoteKey مشخصات خودتون رو وارد کنید، اگه نمی‌دونید RemoteKey شما چیه، به این آدرس برین و اون رو به دست بیارین.

خب تا اینجا عالی بود. سند رو ذخیره کنید. اگه دوست دارین از محیط Graphicی استفاده کنید، روی سند Click راست کنید و Properties رو بزنین، به سر برگ Permissions برین و قسمت Execute رو مارک دار کنید. با این کاراجازه‌ی اجرا شدن به این برنامه می‌دین (قابل توجه کسانی که نمی‌دونن: تا مشخصه‌ی «اجرا شونده» به یک سند داده نشه توی Gnu/Linux، اون سند اجرا نمی‌شه، حتی اگه Firefox باشه و حتی اگه Virus باشه!) پنجره‌ی باز رو ببندین. اما دوستانی که خط‌فرمان رو دنبال می‌کنن، دستور زیر معادل مرحله‌ایه که توضیح دادم:
chmod +x ff
خب تا اینجا کار تمومه و می‌تونید از برنامه استفاده کنید. البته برای این کار باید آدرس برنامه رو ذکر کنید که شاید دلچسب نباشه! بیاین این برنامه رو به دستورهای خط فرمانمون اضافه کنیم. البته برای این کار نیاز به دسترسی Super User داریم. اگه از محیط Graphic استفاده می‌کنید، میان‌بر ALT+F2 رو از روی صفحه‌کلید بزنید تا صفحه‌ی Run Application باز بشه. اونجا تایپ کنید:
gksu nautilus
تا مرورگر اسناد باز بشه. به دنبال سندی که دریافت کردین بگردین و روی اون Click راست Mouse رو بزنید و گزینه‌ی Cut رو بزنید (البته می‌شه Copy رو هم زد). بعد به آدرس زیر برین:
/usr/bin
و اونجا از منوی Edit گزینه‌ی Past رو انتخاب کنید. اما دوستان خط فرمانی می‌تونن دستور زیر رو استفاده کنن،Ubuntu کارها دستور:
sudo cp ff /usr/bin/
و پارسیکسی‌های عزیز:
su -c 'cp /usr/bin/'
و کار تمام شد! خب از این به بعد برای ارسال یک Feed به FriendFeed کافیه یک خط فرمان باز کنید و توش دستور زیر رو بنویسید:
ff -t 'متن ارسالی'
و اگه دوست دارین یک پیوند رو هم در Feed داشته باشین، دستور رو به صورت زیر به کار ببرین:
ff -t 'سار' -l 'http://saarblog.wordpress.com'
البته دقت کنید که «L» کوچیک نوشتم و نه یک!

برای ارسال تصویر (ها) هم می‌تونید آدرس اون تصویر (ها) توی حافظه (و نه اینترنت) رو برنامه ارسال کنید:
ff /address/to/pictures
و در آخر هم بگم که تمام حالاتی که گفته شد انتخابی هستش، منظورم اینه که شما می‌تونید مثلا فقط تصوری ارسال کنید یا تصویر رو با یک متن و یک پیوند یا حتی تنها یک پیوند. البته در صورتی که هیچ چیزی به برنامه ارسال نشه، راهنما نشون داده می‌شه. البته یه توضیح کوچولو هم بدم که برای اجرای برنامه می‌تونیم از خط‌فرمان بهره نگیریم و از Run Application استفاده کنیم.

این هم تصویر نمونه

پ‌ن: توی این مطلب سعی کردم فارسی رو بپاسم!
پ‌ن: اگه به مشکلی برخوردین، من در خدمتم!
پ‌ن: سعی کردم مراحل گرافیکی کار رو هم بگم که دوستان خرده نگیرن که توی گنو/لینوکس نمی‌شه بدون خط‌فرمان زندگی کرد! البته کار رو راحت تر و سریع تر می‌کنه.
پ‌ن:‌ من توی Weblog می‌نویسم گلابی خوشمزست، بعضی‌ها به خودشون می‌گرین و میان می‌گن گلابی خودتی! از دست این جماعت!
بعد نوشت: این مطلب در همین مورد رو بخونید: با فرند فید زندگی آنلاین اجتماعی خود را متمرکز کنید

مدتی قبل در مورد نسخه ی جدید پارسیکس به نام رامون نوشته بودم.حالا یک ماه از نصب این توزیع در سیستمم میگذرد.در یک کلمه اگر خلاصه کنم باید گفت یک سورپرایز بزرگ.
من نصب این توزیع را به کسی توصیه نمیکنم! ولی امتحان کردنش ضرری ندارد مخصوصا اگر به اینترنت کم سرعت دائمی! متصل هستید.
نصب رامون ساده است،به سرعت لود میشود.به جز یکی دو ایراد در نرم افزارها که بعد از اولین آپدیت حل شدند! مشکلی ندارد.کتاب راهنمای فارسی دارد، کیبوردش تنظیم شده است و …
یکی از دوستان من از عشاق suse بود.تست لینوکس را با هم شروع کردیم ولی من به سراغ بقیه ی توزیع ها هم رفتم اما او به suse وفادار ماند.معتقد بود شفافیت تصویر و زیبایی محیط kde در suse چیزی فراتر از سایز توزیع هاست(به حق هم اینطور بود) و حاضر بود مشکلاتش را هم به جان بخرد.همین رفیق شفیق ما حالا به سمت پارسیکس آمده! کسی که دبیان را زشت و اوبونتو را به دردنخور میدانست!!!
پارسیکس توانایی شگفت انگیزی در شناسایی سخت افزارها دارد.حتی نصب مودم در آن بسیار راحت تر از نصب در پدربزرگش یعنی دبیان است.اگر چه از مخازن در حال آزمایش دبیان(testing) استفاده می کند ولی بی شک یکی از پایدارترین توزیع هاست.
دیگر حرفی نمانده جز نظر یکی از اجانب ملعون! در مورد این توزیع:

راستی ادمین لینوکس لاو هم گفته بود این توزیع میتونه طوفانی در دنیای لینوکس به پا کنه

خب یکی از دوستان دچار یه سندرم عجیب شده که اتفاقا من هم راه درمونش رو بلدم.

متن زیر آموزش نصب مودم های USB مدل corecess 3112ug هستش که شرکت آسیاتک به کاربرانش پیشنهاد می‌کنه یا بهتر بگیم، میندازه! من هم برای ADS خودم این رو گرفتم که ای کاش قبل از اون یکم بیشتر تحقیق می‌کردم و یه مودم که به کارت شبکه وص می‌شه رو می‌گرفتم! گفتم فرق این و اون که به کارت شبکه وصل می‌شه چیه؟! گفت هیچی! گفتم کدوم؟ گفت این USB بهتره! این نهایت تحقیق من بود!

من از اینجا یاد گرفتم که البته خوب یاد نداده، من بهتر توضیح می‌دم:

اول از همه از اینجا درایور رو دانلود کنید، البته برای اوبونتو و من تو پارسیکس هم از همین استفاده کردم، برای توزیع های دیگه برین اینجا رو بگردین.

دوم از همه! برین و این بسته رو بگیرین.

روی اون بسته‌ی اول دو بار کلیک کنید تا نصب شه. این مرحله آسونه و فقط نیاز به دسترسی مدیر داره که خرجش زدن یه پسورده!

روی بسته‌ی دوم راست کلیک کنید و Extract Here رو بزنید. یه پوشه کنارش درست می‌شه به این اسم «eciadsl-synch_bin».

برای مرحله‌ی سوم راه های زیادی هست از جمله این که شما یک Accessories > Terminal”>ترمینال باز کنی و توش برای اوبونتو بنوسی:

sudo nautilus

بعد پسورد رو بزن و بعد یک پنجره باز می‌شه، از توی اون پنجره تشیف می‌بری پوشه‌ی «eciadsl-synch_bin» که تو مرحله‌ی قبل ساختی رو پیدا می‌کنی بعد محتویاتش رو همش او انتخاب می‌کنی و یه راست کلیک و بعد Copy بعد دکمه‌ی «ctrl» رو می‌گیری و «L» رو می‌زنی تا آدرس بار باز شه. بعد اونجا می‌نویسی:

/etc/eciadsl

بعد اینتر رو می‌زنی تا پوشه باز شه. این آدرسی که من بالا نوشتم اولش علامت اسلش هست که ممکنه به خاطر این قالب وبلاگم علامت اسلش بره آخر. به این دقت کن. اگر هم پارسیکس دارن که به جای sudo باید بنویس su -c و بعد nautilus البته راه آسون تر که من همیشه استفاده می‌کنم اینه که توی ترمینال می‌نویسم:

sudo cp /home/ramin/installMode/eciadsl-synch_bin/* /etc/eciadsl

که البته اون پوشه‌ی «eciadsl-synch_bin» که چند مرحله پیش گفتم رو توی پوشه‌ی «/home/ramin/installMode/» داشتم.

توی مرحله‌ی بعد دستور زیر رو توی همون ترمینال بنویس:

sudo eciadsl-config-text

که البته برای پارسیکس باید به جای «sudo» از «su -c» استفاده کنی.

اینطور متن هایی ظاهر می‌شه:

===== Welcome to the EciAdsl Linux driver configuration =====

At any time, press Ctrl+C to quit this script without saving modifications.

Tip: you can run eciadsl-config-text with a .bin file as parameter to change
your .bin quickly.

Your choice:

1) Configure all settings
2) Remove dabusb module
3) Change synch .bin file

Enter your choice (1-3, default is 1):

شما باید 1 رو بزنی بعد اینتر!

بعد از شما username و بعد Password رو می‌خواد، برای من که اولین بار نیست این تنظیم ها رو انجام می‌دم نتیجه اینه:

Current user name is: username
Type in your user name (given by your provider, press ENTER to keep the previous one): username

Current password is: password
Type in your password (given by your provider, press ENTER to keep the previous one):

Select your provider:

1) AR..Telviso
2) AU..Arachnet
3) AU..iiNet
4) AU..Pacific Internet
5) AU..TPG
6) BE..Belgacom Skynet
7) BE..EDPnet
BE..Easynet
9) BE..Openweb
10) BE..PlanetInternet
11) BE..Tiscali Belgium
12) BR..Global Village Telecom
13) CH..Bluewin
14) CH..Econophone
15) CH..Netstream
16) CH..SolNet
17) CH..Sunrise
18) DK..Cybercity
19) DK..Tiscali
20) EG..Noor
21) EG..Menanet
22) ES..Auna
23) ES..Telefonica (ya.com)
24) ES..Wanadoo Spain
25) FI..Elisa Communications
26) FR..9 Telecom
27) FR..Cegetel
28) FR..Club-Internet
29) FR..Easynet
30) FR..Free
31) FR..Nerim
32) FR..Tele2
33) FR..Tiscali
34) FR..Wanadoo (France Telecom)
35) FR..World Online/Tiscali
36) HU..MonorNet
37) IL..Bezeq Intl.
38) IL..Internet Zahav IL
39) IL..Kavei Zahav
40) IL..Netvision
41) IT..Alice Telecom
42) IT..Infostrada
43) IT..Telecom Italia
44) IT..Tiscali Italia
45) PE..Telefonica del Peru
46) PL..Neostrade/TPnet
47) PT..Clix
48) PT..Sapo
49) PT..ViaNetwork
50) RU..Avangard
51) RU..WebPlus
52) SE..Telenordia
53) SG..Pacific Internet
54) SG..Singnet
55) UK..British Telecom
56) UK..Giointernet
57) UK..Kingston/Karoo Rapidtime
58) UK..Pipex UK
59) Other

Enter your choice (1-59, default is 1):

خب باید other رو انتخاب کنم که شمارش 59 هستش. 59 رو می‌زنم و نتیجه‌ی زیر میاد:

If your provider was not listed (or if you want to overwrite
defaults), you can type in your own DNS servers:

DNS1 currently unset
Type in an IP for DNS1 (press ENTER to skip):

فقط اینتر رو می‌زنم. نتیجه‌ی زیر میاد:

DNS2 currently unset
Type in an IP for DNS2 (press ENTER to skip):

باز این رو هم با اینتر جواب می‌دم. این نتیجه میاد:

Enter now your VPI/VCI (depending on your provider/country)
Example for France: 8 35  (VPI=8, VCI=35)
These values correspond to the number dialed under Windows.

VPI currently set to 0
Type in your VPI (given by your provider, press ENTER to keep the previous one):

من بسته به اتصالم که از آسیاتک هستش، 0 رو می‌زنم. این نتیجه میاد:

VCI currently set to 35
Type in your VCI (given by your provider, press ENTER to keep the previous one):

باز هم بسته به اتصالم 35 رو می‌زنم. البته تو مقاله‌ی اصلی نوشته 32 ولی من با این جواب گرفتم.

Select your modem:

1) Previous setting (Other)
2) Aethra Starmodem
3) Allnet ALL768UB
4) Archtek UGW-8000
5) Askey ALE070
6) Askey ALE130
7) Askey ALE150
Asus AAM6000UG
9) Atlantis Land I-Storm
10) Aztech 100U
11) BT Voyager
12) BT Voyager 100
13) BT Voyager 105
14) Conceptronic ConADSLUG
15) Conitech Kiowa
16) Cypress Globespan G7000
17) D-Link DSL200
18) D-Link DSL200 rev B
19) D-Link DSL200 rev B1
20) D-Link DSL200 generation III
21) Digicom MichelAngelo
22) Dynalink ALE070
23) ECI B-Focus
24) ECI HiFocus
25) Eicon Diva
26) Ericsson hm120dp
27) Ericsson hm121dp/di
28) Fujitsu FDX310
29) GVC BB039
30) IPM Datacom Webpower
31) IPM Datacom Dataway USB
32) IPM Datacom SpeedWeb USB
33) Kraun ADSL USB (#1)
34) Kraun ADSL USB (#2)
35) Linkmax HSA 100
36) Lucent CellPipe USB-20A (#1)
37) Lucent CellPipe USB-20A (#2)
38) Lucent CellPipe USB-20A (#3)
39) Nortek 2020 (#1)
40) Nortek 2020 (#2)
41) Nortek 2021 (#1)
42) Nortek 2021 (#2)
43) Nortek 2021 (Tiscali)
44) Onixon DSL100U
45) Prolink Hurricane 7000
46) Siemens Santis (#1)
47) Siemens Santis (#2)
48) Siemens Santis (#3)
49) Siemens Santis 10
50) Siemens Santis 100
51) SMC 7003 V.2 USB ADSL
52) Solwise SAR100
53) Solwise EA100
54) Supergrass Surfer
55) Telewell TW-EA100
56) Topcom Webr@cer 850
57) Topcom XPlorer 850
58) Turbocomm EA100
59) Turbocomm EA103
60) US Robotics 8500
61) Virata (Tiscali)
62) Wisecom ws-ad80usg
63) WyTek FM028
64) Xavi X7005Q2
65) Xentrix USB
66) Zoom 5510 ADSL
67) Zyxel Prestige 630-41
68) Other

Enter your choice (1-68, default is 1):

چون من اولین بار نیست که این تنظیمات رو انجام می‌دم، 68 تا گزینه دارم، گزینه‌ی 1 رو بیشتر از بقیه دارم، در کل باید Other رو انتخاب کنید. برای من 68 هستش. 68 رو می‌زنم و نتیجه این می‌شه:

If your modem was not listed (or if you want to overwrite defaults),
you can enter your own VID1/PID1/VID2/PID2 (use eciadsl-probe-device
to get them), Globespan chipset and USB alt interface values:

VID1 currently unset
Type in a VID1 (4-digit hexadecimal):

من باید 0915 رو بزنم، این کار رو می‌کنم. شما هم بزنید 0915. نتیجه اینه:

PID1 currently unset
Type in a PID1 (4-digit hexadecimal):

این بار باید 8102 رو بزنم، شما هم بزنید 8102، نتیجه اینه:

VID2 currently unset
Type in a VID2 (4-digit hexadecimal):

باز هم 0915:

PID2 currently unset
Type in a PID2 (4-digit hexadecimal):

و باز هم 8102:

Select your modem chipset:

1) Previous setting ()
2) GS7070
3) GS7470

Enter your choice (1-3, default is 1):

اما چیپست مودم من GS7470 هستش، شما هم اون رو انتخاب کن. برای من گزینه‌ی 3:

USB ALT INTERFACE for SYNCH process currently set to
Type in the USB ALT INTERFACE for SYNCH (1-digit decimal (0-5) , press ENTER to keep current value):

توی این مرحله باید 0 رو وارد کنید:

USB ALT INTERFACE for PPPOECI process currently set to 4
Type in the USB ALT INTERFACE for PPPOECI (1-digit decimal (0-5) , press ENTER to keep current value):

باز هم 0 رو وارد کنید (البته اینتر هم بعدش ها!):

Select your .bin file for synch:

1) Previous setting (/etc/eciadsl/gs7470_synch18.bin)
2) /etc/eciadsl/gs7470_synch01.bin
3) /etc/eciadsl/gs7470_synch02.bin
4) /etc/eciadsl/gs7470_synch03.bin
5) /etc/eciadsl/gs7470_synch04.bin
6) /etc/eciadsl/gs7470_synch05.bin
7) /etc/eciadsl/gs7470_synch06.bin
/etc/eciadsl/gs7470_synch07.bin
9) /etc/eciadsl/gs7470_synch08.bin
10) /etc/eciadsl/gs7470_synch09.bin
11) /etc/eciadsl/gs7470_synch10.bin
12) /etc/eciadsl/gs7470_synch11.bin
13) /etc/eciadsl/gs7470_synch12.bin
14) /etc/eciadsl/gs7470_synch13.bin
15) /etc/eciadsl/gs7470_synch14.bin
16) /etc/eciadsl/gs7470_synch15.bin
17) /etc/eciadsl/gs7470_synch16.bin
18) /etc/eciadsl/gs7470_synch17.bin
19) /etc/eciadsl/gs7470_synch18.bin
20) /etc/eciadsl/gs7470_synch19.bin
21) /etc/eciadsl/gs7470_synch20.bin
22) /etc/eciadsl/gs7470_synch21.bin

Enter your choice (1-22, default is 1):

*- برای من اون gs7470_synch18.bin خوب جواب می‌ده که تو لیست من گزینه‌ی 19 ام هستش. شما اول این رو آزمایش کن اگر جواب نداد، باید یکی یکی بیاین و این رو تغییر بدین.

Select your PPP mode (use the DEFAULT one if you don’t know what this means):

1) Previous setting (LLC_SNAP_RFC1483_BRIDGED_ETH_NO_FCS)
2) VCM_RFC2364
3) LLC_RFC2364
4) LLC_SNAP_RFC1483_BRIDGED_ETH_NO_FCS
5) VCM_RFC_1483_BRIDGED_ETH
6) LLC_RFC1483_ROUTED_IP
7) VCM_RFC1483_ROUTED_IP

Enter your choice (1-7, default is 1):

من باید «LLC_SNAP_RFC1483_BRIDGED_ETH_NO_FCS» رو انتخاب کنم که گزینه‌ی 4 ام هستش. شما هم اون رو انتخاب کن.

In current config, DHCP is enabled
Is DHCP used by your provider (MOST users should say NO)?
(y/n or press ENTER to keep current value)

این سوال رو با یک حرف «y» جواب بدین.

==== Configuration will be created with these values :

  + User          : username
  + Password      : (hidden)
  + Provider      : Other
      DNS 1       :
      DNS 2       :
  + VPI/VCI       : 0/35
  + Modem         : Other
      GS chipset  : GS7470
      VID1/PID1   : 0915/8102
      VID2/PID2   : 0915/8102
      ALT SYNCH   : 0
      ALT PPPOECI : 0
  + .bin file     : /etc/eciadsl/gs7470_synch17.bin
  + PPP mode      : LLC_SNAP_RFC1483_BRIDGED_ETH_NO_FCS
  + use DHCP      : yes
  + use static IP : yes

Press ENTER to create config files or Ctrl+C to exit now without saving.

نتیجه باید دقیقا مثل بالا باشه. اگه تمام مراحل رو درست انجام دادین، اینتر رو بزنید و اگه غلطه که کنترل رو بگیرین و «C» رو بزنید تا چیزی ذخیره نشه. احتمالا اگه مودم وصل نیست، اون رو وصل کنید و توی خط فرمان برای اوبونتو تایپ کنید:

sudo eciadsl-start

لامپ مودم شرو می‌کنه به چشمک زدن تا این که وصل می‌شه، اگه مراحل رو درست انجام داده باشین، اینطور خروجی به شما می‌ده:

[EciAdsl 1/5] Setting up USB support…

Preliminary USB device filesystem is OK

[EciAdsl 2/5] Uploading firmware…

Process skipped .. no more needed
firmware loaded successfully

[EciAdsl 3/5] Synchronization…

OK eciadsl-synch: success                                                           
Synchronization successful

[EciAdsl 4/5] Connecting to provider…

Connection successful

[EciAdsl 5/5] Setting up route table…

Waiting for tap0…

اگه اینطور نشد از اول مراحل رو انجام بدین و یک بار به جای اون 35 که من گفتم 32 بذارین، اگر باز هم جواب نداد باز از اول همه‌ی مراحل رو انجام بدین و توی مرحله‌ای که با * مشخص کردم، یکی دیگه رو آزمایش کنید. سخت نیست. یکم حوصله می‌خواد! توی ویستا خیلی سخت تر نصب می‌شه! اگه تا اینجا مراحل درست بود تایپ کنید:

sudo pppoeconf tap0

این مرحله یک سری سوال می‌پرسه که تقریبا، به جز Username و Password همه رو باید با اینتر جواب داد. بعد از این مرحله بزنین:

sudo pon dsl-provider

که بعدش خواهید دید اینطور جوابی می‌ده:

Plugin rp-pppoe.so loaded.

خب شما به اینترنت وصل شدین! باور ندارین تایپ کنید:

ping www.yahoo.com

اگه وصل باشین شرو می‌کنه به نوشتن یه سری چیز ها! با Ctrl+C متوقفش کنید!

PING www.yahoo-ht3.akadns.net (87.248.113.14) 56(84) bytes of data.
64 bytes from f1.us.www.vip.ird.yahoo.com (87.248.113.14): icmp_seq=1 ttl=51 time=413 ms
64 bytes from f1.us.www.vip.ird.yahoo.com (87.248.113.14): icmp_seq=2 ttl=51 time=367 ms

— www.yahoo-ht3.akadns.net ping statistics —
3 packets transmitted, 2 received, 33% packet loss, time 1998ms
rtt min/avg/max/mdev = 367.811/390.522/413.234/22.720 ms

از این به بعد هر وقت که خواستین به اینترنت وصل شین باید دو مرحله رو انجام بدین:

sudo eciadsl-start

و

sudo pon dsl-provider

و برای قط کردن ارتباط باید بزنین:

sudo poff

به همین راحتی! برای کاربر های پارسیکس بگم که شما باید ه جای «sudo» از کد « susu -c» استفاده کنید. اما از اونجا که بعضی دستور ها پارامتر هم دارن، پس باید دستور و پارامتر هاش رو توی علامت «’» قرار بدین. مثلا :

sudo -c ‘pon dsl-provider’

یا راه آسون تر این که قبل از هر کاری بزنین «su» بعد پسورد رو بزنید و دیگه هرجا نوشته بود «sudo» اون رو نادیده بگیرین. آخر کار هم بزنین «exit». البته اگه دوست دارین توی اوبونتو هم اینقدر «sudo» نزنین، یک بار بزنید «sudo su» و از اون به بعد «sudo» ها رو نادیده بگیرین و در آخر هم «exit» رو بزنین.

ممکنه بعضی ها به مرحله‌ی 1 و 2 گیر بدن که چطور بدون اینترنت باید دانلود کرد! این که خیلی آسونه، شما باید همین الان که به اینترنت وصلین، این صفحه رو save کنید توی یک فلش و اون دو تا رو هم بریزین توی همون فلش یا هر حافظه‌ی دیگه! ما فرض کردیم از توی یه کافی نت به اینترنت وصل شدین! البته خب اگه وقت خرید مودم دقت بیشتری به خرج می‌دادین! این مشکلات رو نداشت! من برای ویستا جونم درومد تا بالاخره خودم یه درایور گرفتم و یکم تغییر دادم تا نصب شه! از این تو گنو/لینوکس خیلی بیشتر فسفر سوزوندم!

عرض شود که… این مطلب رو بخونید، نظر یکی از بازدیدکننده های وبلاگ بندست:

خیلی خیلی جالب بود … ضمنا منم یکی از کسایی هستم که با گوگل ریدر پیگیر مطالب فوق العادتم … ممنونم و امیدوارم موفق باشی .

من چی از وبنتو بخرم … اونقدر تنوع سی دی داره که آدم گیج میشه … لطفا یه شرحی از نسخه ها و بقیه سی دی های مورد نیاز اوبنتو بنویس … متاسفانه در حال حاظر ویستا دارم !

.:: با تقدیم احترام ::.

البته به شدت نسبت به من لطف داشتن. اما در مورد خواستشون. حق با ایشونه، آدم واقعا نمی‌دونه که چه نسخه ای و چه توزیعی. البته به لطف وجود سی‌دی های زنده، که کافیه توی CD درایو بذاریشون و کامپیوتر رو Restart کنی، می‌شه تمام توزیع هایی که این قابلیت رو دارن تجربه کرد. اولین چیزی که باید دقت کرد، مخصوصا برای تازه کار ها، پشتیبانی از اون نسخه یا توزیعه. که الان Ubuntu خیلی توی این زمینه پیشرف داشته. اما نکته بعدی مخصوصا برای کسانی که توی ایران زندگی می‌کنن و اینترنت نفتی دارن، کامل بودن اون توزیعه، Debian که روی چند تا DVD عرضه می‌شه خیلی خیلی کامله. البته من باش کار نکردم. اما برای Ubuntu باز هم چاره هایی هست، یکیش DVD اونه و یکی CD هما. CD هما یک سری اضافه گر ها داره که تقریبا مشکل رو حل می‌کنه و به اینترنت نفتی هم نیاز نداره. البته فراموش نکنیم که پارسیکس یه نسخه‌ی ایرانی و مبتنی بر Debian هستش و مراجع فارسی هم براش زیاده. اتفاقا من برای پشتیبانی از این تیم، به این توزیع روی آوردم. اما خب شاید برای یه تازه کار Ubuntu خیلی بهتره و بعد از مدت کوتاهی، پارسیکس بهترین گزینه برای مهاجرت هستش. اما چرا می‌گم Ubuntu و بعد پارسیکس؟ پارسیکس نسخه‌ی 1 آخرین نسخش بوده، شاید برای یک تازه کار، کنار اومدن باش یکم اعصاب خورد کن باشه، و نباید فراموش کنیم که روی یک CD عرضه شده و باز نباید فراموش کنیم که CD هما برای پارسیکس وجود نداره. البته این ها ضعف نیست ها! بعد از یکی دو ماه کار کردن با گنو/لینوکس خیلی راحت می‌تونید از DVD اوبونتو بسته بیرون بکشید و روی پارسیکس نصب کنید! البته پارسیکس برای ایرانی ها طراحی شده و خب مثلا پشتیبانی از اینترنت های نفتی رو خیلی راحت تر از Ubuntu داره. فرهنگ لغت فارسی داره و راهنما و کتاب فارسی هم براش هست و توی خود اون CD نصبش، کتابش هم وجود داره. زبان فارسی رو به طور پیشفرض پشتیبانی می‌کنه و کلا برای ایرانی ها خیلی مناسبه. راستش من نمی‌دونم بگم Ubuntu یا بگم Parsix برای همین بهتره که هر دوشون رو با هم داشته باشید! مثل من! اما از Ubuntu بگم. خب اوبونتو همراه با میز کار های KDE وXFCE و 3-4 تا میز کار دیگه عرضه می‌شه که نسبت به پارسیکس برتری داره، البته می‌شه این میز کار ها رو تو پارسیکس هم نصب کرد که یا یه اینترنت خوب می‌خواد یا این که بسته ها رو داشته باشیم. اما میزکار KDE از نظر زیبایی چیزی کم نداره، این نسخه 4 هم که چند وقت پیش عرضه شد که نهایت زیباییه. اگه زیبایی براتون مهمه که نسخه Kubuntu از توزیع Ubuntu یکی از گزینه های مناسبه. اما اگه زیبایی آنچنانی براتون اهمیت نداره، Gnome می‌تونه مناسب باشه. البته به معنی نه که Gnome زشته! نه! Gnome هم زیباست ولی نه به اندازه‌ی KDE. من که به Gnome عادت دارم، نتونستم زیبایی KDE رو تحمل کنم! پس می‌تونید خود اوبونتو رو بگیرین. برای این که مشکل بسته ها براتون پیش نیاد پیشنهاد می‌کنم که به جای CD از DVD های توزیع تهیه کنید، چون کامل هستن. اگر هم DVD درایو ندارین که بهترین گزینه Ubuntu یا Kubuntu همراه با CD هماست که می‌تونه کار شما رو راه بندازه. اگر هم که اینترنت پر سرعت دارین، شاید Parsix گزینه‌ی علی ای برای شما باشه. اما اگه شما بیشتر از یه تازه کار هستین اصلا مهم نیست که چه توزیعی استفاده می‌کنید. Fedora Core یا OpenSuse از پر طرفدار ترین توزیع ها هستن بعد از Ubuntu.

پس اگه قراره بخرین، می‌تنونید به سایت linuxshop.ir برین و این ها رو بخرین، البته این فقط یه پیشنهاده:

اگه DVD درایو دارین از این صفحه با قیمت 1000 تومن یه DVD اوبونتو رو بخرین.

البته بد نیست که KDE رو هم تجربه کنید، اگر دوست دارین از این صفحه یک CD از Kubuntu رو بخرین، 600 تومن CD اونه.

اگه DVD ندارین که باید CD اوبونتو رو بخرین که 600 تومنه! از این صفحه خود ubuntu و از این صفحه هم CD هما رو بخرین تا نیاز به اینترنت نداشته باشین، 1550 تومن پول CD هماست که البته مقداری هم جنبه ی حمایت داره.

اما اگر دوست دارین Parsix رو استفاده کنید که می‌تونید از این صفحه آخرین نسخه‌ی اون رو به قیمت 600 تومن بخرین.

می‌بینید که با تقریبا 3 هزار تومن می‌تونید یه Ubuntu و یه Kubuntu و یه Parsix رو داشته باشید. اما یه سری توضیح دیگه:

خب بسته به ساختار CPU خودتون باید این ها رو بخرین، CPU شما یا 64 بیتی هستش که باید نسخه های AMD64 یا x86_64 رو بگیرین یا 64 بیتی نیست که می‌تونید نسخه های معمولی یا i386 رو بگیرید. اگه دوست دارین سیستم عامل رو بتونید از روی CD اجرا کنید که باید Live CD ها رو بخرین و اگه دوست دارین که فقط بتونید از روی CD نصب کنید، Alternate CD ها گزینه‌ی خوبی هستن. البته DVD هر دو مدل رو تو خودش داره. اگه اینترنت پر سرعت دارین، CD هما همچین نیاز نیست. اگه می‌خواین Kubuntu به عنوان سیستم عامل رسمی شما باشه که مراقب باشین KDE4 رو نگیرین، چون این میز کار تازه عرضه شده و هنوز با Kubuntu مچ نشده! نمی‌گم بده، اما از این بهتر باید باشه. برای KDE 4 بهتره تا ماه April یعنی 3 ماه دیگه صبر کنیم تا نسخه‌ی جدید خانواده‌ی Ubuntu عرضه بشه. اگه می‌خواین فقط Kubuntu رو تجربه کنید که حتما KDE4 رو بگیرین! خیلی لذت بخشه!

اگر هم تحمل چند هفته رو دارین و اگه توی شهر بزرگی مثل تهران زندگی می‌کنید که می‌تونید چندین CD از این توزیع Ubuntu رو به رایگان از سایتشون سفارش بدین.

این سایت ها هم دیدنشون خالی از لطف نیست:

• Ubuntu.Com
• Kubuntu.org
• Parsix.org
• FedoraProject.Org
• OpenSuse.org
• TechnoTux.org
• Ubuntu.Ir
• GnuIran.Org
• IranTux.Org
• Hezardastan.Org

اما پ‌ن ها:

پ‌ن: من نمی‌گم فقط از اینجا که معرفی کردم بخرید، از هر جایی دوست دارین بخرین ولی اون سایت یه سایت خوبی برای این کاره.

پ‌ن: دیروز اینترنتم قط بود و حالم خوب نبود! این شد که مطلبی نفرستادم و نشستم بالاخره پارسیکس Ramon رو نصب کردم، الان هم دارم از توی اون این مطلب رو می‌فرستم.

پ‌ن: یکی از اساتید آموزش نصب پارسیکس رو نوشته! خوندنش خالی از لطف نیست. البته با کمی تفاوت برای توزیع های دیگه هم همین طوره. قسمت پارتیشن هاش رو با دقت بخونید تا مثل این آقا دسته گل به آب ندین!

پ‌ن: سایت خوب p30download لطف کردن و مطلبی که من در مورد «بازی مرگ!» نوشتم رو نادیده گرفته و این رو معرفی کرده! کاش به وبلاگ من هم اشاره‌ای می‌کرد.

همانطور که می دانید Ramon نام یکی از شخصیت های انیمیشن بسیار موفق happy feet است.بعد از اکران این انیمیشن تیم توسعه ی پارسیکس-توزیع ِ مبتنی بر دبیان – تصمیم گرفت نسخه های این توزیع را به نام شخصیت های این انیمیشن منتشر کند.
حال که نسخه ی شماره 1 بعد از مدتها انتظار و پس از انتشارنسخه های بتا، عرضه شد قرعه این بار به نام پنگوئن دوست داشتنی Happy feet یعنی ramon افتاد.( چند نمونه از اظهار فضل های جناب رامون رو بخونید )

به طور خلاصه نگاهی می کنیم به معایب و مزایا

مزایا:
-بوت سریع، حداقل 4 برابر سریع تر از دبیان و 2 برابر سریع تر از اوبونتو!
-نصب آسان و سریع و همچنین امکان ذخیره ی تنظیمات نصب برای استفاده در دفعات بعد.
-پخش فایل های مولتی مدیا به صورت پیش فرض
-قرار دادن بسته های کمکی برای تنظیمات کارت شبکه و مودم
-قرار دادن پخش کننده ی موسیقی exaile , مدیا پلیر قدرتمند vlc، نرم افزارهای مدیرت تلفن همراه، دیکشنری xfardic و البته جالب تر نرم افزار APTonCD
-تم سیاه رنگ و زیبا همراه با تم های زیبای دیگر

معایب:
-در مرحله ی نصب امکان تنظیم پارتیشن home وجود ندارد اما این به معنی نبودن راه حل نیست! بالا گفته شد که امکان ذخیره ی تنظیمات و استفاده دوباره هست و این یعنی یک راه
بعد از ذخیره ی تنظیمات که بصورت فایل متنی خواهد بود قسمتی از فایل رو تغییر دادم.

تنها چیزی که من اضافه کردم آدرس پارتیشن خانگی ام بود یعنی dev/hda5
حالا کافی بود تا تنظیمات دوباره لود شوند و شروع نصب و تمام! به همین سادگی

-چند مشکل در نرم افزارهایی مثل GQviwe (بک گراند عمل نمیکند)، ایراداتی در ترمینال و البته مشکلات احتمالی بعد از آپدیت به علت استفاده کردن از مخازن testing دبیان از معایب این نسخه است.

به هر حال از Ramon به سادگی نمیشود گذشت

دو خبر مهم:

اولیش این که نسخه‌ی Ramon پارسیکس منتشر شد، متن زیر رو به نقل از وب‌سایت Parsix می‌نویسم:

با افتخار به اطلاع می‌رسانیم که نسخه نهایی Parsix GNU/Linux 1.0r0 موسوم به Ramon منتشر شد. Parsix Ramon حاوی تعداد زیادی بهینه سازی و قابلیت جدید است که با جدیدترین فناوری‌های بازمتن ترکیب شده و در اختیار شما قرار داده شده است. مهمترین ویژگی‌های این نسخه عبارتند از: سیستم زنده بهینه سازی شده با اسکریپت‌های جدید آغازین و پایانی، ساختار جدید، سیستم فشرده سازی جدید SquashFS+LZMA، برنامه نصب به‌روز شده، هسته جدید 2.6.23.14 به همراه وصله‌های CFS v24.1، CK، TuxOnIce 3.0-RC5، Iwlwifi و… میزکار GNOME 2.20.3، تعداد زیادی بسته به‌روز شده مانند OpenOffice.org 2.2.1، GNU Iceweasel 2.0.0.11، GIMP 2.4.3، glibc 2.7، Pidgin 2.3.1، Exaile 0.2.10، xFarDic 0.10.3 و…، تمامی بسته‌های نرم‌افزاری با مخازن Debian testing به تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۰۸ هماهنگ شده‌اند، ابزار جدید تنظیمات X.Org منتقل شده از اوبونتو و ظاهر جدید و جذاب مشکی رنگ و… برای اطلاعات دقیق‌تر نکات انتشار و صفحه تصاویر Ramon را ببینید. دریافت:

parsix_1.0r0-i386.iso (680 MB, MD5), parsix_1.0r0-amd64.iso (698 MB, MD5)

البته من خودم هنوز تستش نکردم ولی دارم دانلود می‌کنم که احتمالا به طور رسمی به اون مهاجرت کنم و اوبونتوی نازنین رو کنار بذارم. در رابطه با همین موضوع: کتاب پارسی پارسیکس هم خیلی جالبه که شدیدا پیشناهاد می‌کنم دانلودش کنید و بخونیدش، نزدیک به 300 صفحست:کتاب پارسیکس (PDF)

وخبر دوم انتشار نسخه 2.6.24 هسته‌ی Linux هستش، در این رابطه اینجا و اینجا رو ببینید.

خب چه ژانویه‌ای داریم امسال! احتمالا در نسخه‌های بعدی Linux ها(مثل اوبونتو حواصیل دلیر)‌می‌تونیم از این هسته استفاده کنیم.

پ‌ن‌. اگه فکر می‌کنید با سرعت ADSL من که 128Kbps، نمی‌تونم یک سی‌دی دانلود کنم، باید بگم که من قبلا حتی DVD اوبونتو که 4.23GB بوده رو هم دانلود کردم.

سلام دوستان

بالاخره وقت پیدا کردم که پارسیکس جدید (رامون) رو نصب کنم!

اول براتون بگم که بدلیل اینکه شنبه باید دوتا پروژه تحویل بدم و به سلامتی هنوز هیچ کاری نکردم، زیاد وقت ندارم یه بررسی اساسی بکنم؛ فعلا نصب کردم و الان دارم به عنوان سیستمم ازش استفاده می‌کنم. به مرور براتون ازش تعریف می‌کنم، و باگهاشو به لیست پستیش گزارش می‌دم.

می‌گم بد نیست اول بگم رامون چیه؟! این اسم از کجا اومده؟ (آخه بعضی وقتا از من سوال می‌شه!)

خوب کارتن Happy Feet رو اگه ندیدین، که هیچی اگه دیدین باید بگم از نسخه‌ی قبلی پارسیکس(باری Barry) تیم توسعه‌ی پارسیکس تصمیم گرفتند نام هر ورژن اون رو به اسم یکی از کارکترهای این کارتن بزارن!

الان هم یه گشتی زدم و این عکس رو از رامون گیر آوردم عکس دیگه‌ای هم بود که بزرگتر بود ولی چون کپی رایت داشت دیگه شرمنده، یه گوگل بکنید، تا ببینیدش البته اینو هم از یه عروسک فروشی کش رفتم، که لینک بهش می‌دم تا اگه کسی خواست بره بخره؛ اون هم راضی باشه از عکسش استفاده کردیم، اگرم نبود که دیگه … .

خوب از نصبش بگم:

اول که بصورت زنده بوتش کردیم، از وقتی که دکمه‌ی اینتر رو فشار دادم تا لحظه‌ای که دسکتاپ آماده بود برای کار تنها ۲ دقیقه و ۱۹ ثانیه طول کشید، که خوب خیلی عالیه! یه مقایسه می‌کنم تا بهتر متوجه بشین اوبونتو ۷.۰۴ که قبلا من تست کردم بالا اومدنش بصورت زنده روی سیستم من ۳ دقیقه و ۳۹ ثانیه طول کشید، که البته پارسیکس 0.9r2 اون زمان ۳ دقیقه‌و ۱۵ ثانیه طول کشید. (یه بار نشستم اینا رو با هم مقایسه کردم! برا همین الان اینا رو می‌دونم )

خوب پس نسبت به نسخه‌ی قبلی یک دقیقه که خیلی هم زیاده کمتر شده!

نصب رو ببین!!!! نصبش روی سیستم من فقط ۸ دقیقه و ۱۳ ثانیه طول کشید!!!!! هر چند هنوز باورم نمی‌شه ولی این دیگه معرکه‌اس!!!

اینم یه عکس از موقع نصب:

اوبونتو 7.04 حدود ۱۵ دقیقه و نسخه‌ی قبلی پارسیکس ۱۴ دقیقه!

خوب بعد از ۸ دقیقه دسکتاپ شما آماده است! (یادمه پارسال یه بار یکی از دوستام اومده بود پیش من که CD ی آفیس ماکروسافت بگیره (پیش کی اومده بود!! ) بهش گفتم اونو که ندارم بیا بهت اوبونتو می‌دم برو نصب کن، نصبش همونقدر طول می‌کشه! گفت چقدر؟ گفتم ۱۵ دقیقه! حالا باید بهش بگم از نصب آفیس ماکروسافت روی ویندوز هم کمتر طول می‌کشه )

سیستم رو بوت می‌کنم می بینیم که نسخه‌ی دیگه‌ی پارسیکس که روی سیستمم است رو هم شناخته و توی منوی بوت گراب آورده (آخه تا نسخه‌ی قبلی اینکار رو نمی‌کرد. هر چند اونو Debian شناخته ) و حالا من روی سیستمم تنهادو تا پارسیکس دارم

دیگه خیلی به این Compiz-Fusion وابسته شده بودیم؛ متاسفانه توی این نسخه حذف شده؛ امیدوارم تا نسخه‌ی نهایی دوباره اضافه بشه

خوب بعد از نصب اولین کاری که کردم sudo رو برا خودم فعال کردم! آخه می‌گن ترک عادت موجب مرز است.

بعد هم یه سر به فایل fstab می‌زنم، می‌بینم باز این CDRom ما رو اشتباهی گذاشته dev/cdrom/ ولی وقتی به پوشه‌ی dev/ یه سر زدم دیدم نه، درسته یه لینک بهش زده! پس اینم که حله! حالا مونت پوینت پارتیشن home رو درست می‌کنم.

ظاهر قشنگی داره ولی تیره‌گیش برام جالب نیست، ولی چیزای دیگه‌اش خوبه خوشبختانه یه تم Ramon-gray هم داره که اگه تیره‌گیش چشمتون رو زد می‌تونین از اون استفاده کنین!

عکس پس‌زمینه‌ی نسخه‌ی قبلی به نظرم باحال تر بود؛ این یه خورده زیادی ساده اس؛ کاش حداقل بعنوان یک آلترنیت توی background ها می‌زاشتنش! الان که دوباره نگاه می‌کنم می‌بینم سادگیش قشنگه ها!! نظر شما چیه؟؟

راستی این عکس رو بعنوان دسکتاپ جدیدم هم می‌تونیم قبول کنیم، همونی که قول داده بودم با رامون بندازم!

یکی از چیزایی که من رو از Gnome فراری می‌کنه، بزرگی همه چیز توی اونه، که خوشبختانه‌ی توی پارسیکس اینطور نیست، اینشو خیلی حال کردم! (البته از قبل اینطور بود؛ ولی )

جالبه الان که نصب کردم اومدم پای اینترنت می‌بینم کلی چیزا من جمله کرنل update شدن، خوب دیگه الان در حال تسته و احتمالا یه مشکلی داشته؛ که حلش کردن

هنوز تعریفی زیاده؛ ولی من دیگه وقت ندارم، پس تا شبی دیگر که با رامون در خدمت شما باشیم، خدانگهدار!

مهرداد