Hello to all the beautiful people reading our blog, our apologies to all of you for not updating our blog for some time. It’s been 2 months and a lot has happened since then. So let us fill you guys up with the details.

Hmm well firstly, we’re undertaking Carnatic vocal training. Well for those whom might not be familiar with what Carnatic is, according to Wikipedia, it is one of two main sub-genres of Indian classical music that evolved from ancient Hindu traditions; the other sub-genre being Hindustani music, which emerged as a distinct form due to Persian and Islamic influences in North India. In contrast to Hindustani music, the main emphasis in Carnatic music is on vocal music; most compositions are written to be sung, and even when played on instruments, they are meant to be performed ingāyaki (singing) style. It’s been a month now since we’ve started and we’re really enjoying our classes. Our guru, Mdm. Vidya, is a very jovial, easy going and talented person. We feel lucky learning under her. Training our voice takes a lot of practice as it’s still unaccustomed to extreme vocal training. It will definitely take time, patience and lots of effort for us to be able to sing better, but we’re sure we will reach there.

The next news, Vicki has got her 2 wheeler license and bought herself a second hand scooter.  It was a long, tedious process to acquire the license. It took a month of practice to be familiarized with the use of a scooter and be used to the road rules and regulations here in Chennai.  It just costed more for a foreigner than the locals to get a license as it involves paper work and also some money for bribery.  But it was really affordable compared to getting a license back in Singapore and also took a shorter span of time. After earning her Indian License, the next step is to get a scooter. That took another 2-3 weeks of searching with dealers, and second hand owners to find the most affordable and value for money scooter. Finally she narrowed down to a TVS Scooty Pep, which is easy to handle, affordable and apt.

So now ,we own a vehicle, how great is that? Travelling around Chennai has never been more fun.  There is no more haggling with auto drivers for rates, being exploited by them and dealing with nasty, rude auto drivers.  Vicki rides the scooter, while I am the pillion. It’s really a challenge on the road, with the heavy traffic and unruly road conditions, but we are surviving. It will take some time before we are really used to the road standards around here.  Riding in Chennai, definitely makes life much more interesting over here.

Bu yıl 8-14 Haziran tarihleri arasında yapılacak ‘16. Adana Uluslararası Film Festivali’nde ‘Kurgulu Uzun Metraj’ bölümünde yarışacak olan ‘İki Dil Bir Bavul’ isimli belgesel, yarattığı tartışmayla dağıtımcıların ilgisini çekti. Yönetmenliğini Özgür Doğan ile Orhan Eskiköy’ün yaptığı belgesel, Adana Film Festivali’nde yarışmaya değer bulunup, ‘Kara Köpekler Havlarken’, ‘Başka Semtin Çocukları’ ve ‘Deli Deli Olma’ gibi yapımlar alınmayınca sinemacılar arasında büyük tartışmalar yaşanmıştı.
YAKINDA VİZYONDA!
Filmin yapım firması Perişan, bu gelişme üzerine ‘İki Dil Bir Bavul’u önümüzdeki aylarda vizyona çıkarma kararı aldı. Film, genç bir öğretmenin uzak bir Kürt köyünde hiç Türkçe bilmeyen öğrencilerle kurduğu ilişkiyi anlatıyor.

Milli Eğitim Bakanlığı, kadrolu öğretmen atamasını sınırlı tutarak öğretmen ihtiyacını, sözleşmeli ve usta ve ücretli öğretmen ile kapatmaya çalışırken özlük hakları ve aldıkları ücretler, bu öğretmenleri bunalıma sürüklemeye başladı. Bir ücretli öğretmen, Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı İsmail Koncuk’a yazdığı mektupta, “Yalvarıyorum. Şu işi ne pahasına olursa olsun halledin. Öğretmenlerin 4 C’si 4 B’si olur mu? Bu resmen sosyal ayrımcılık. Benim ne gücüm ne de sabrım kaldı”diyerek durumunu anlattı.
Ek ders karşılığı görevlendirme yapma esasına dayanan ücretli öğretmenler, aylık 300-600 YTL ek ders ücreti ile çalışıyor. Özlük hakları bulunmayan ücretli öğretmenlerin görev süresi de belli olmazken, Eğitim Fakültesi mezunu olmasına rağmen yıllardır atanamayan ve ücretli öğretmenlik yaparak geçimini sağlamak zorunda kalan on binlerce öğretmen bulunuyor.
Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı İsmail Koncuk’a bir mektup yollayarak durumunu anlatan E.C. isimli ücretli öğretmen, “Ben Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü mezunuyum. Okulumu başarıyla 2004 yılında bitirdim, askerlik vazifemi de yaptım ve 4 yıldır ücretli öğretmenlik yapmaktayım. Yanlış duymadınız. Bu sene dördüncü yıla başladım. Ücretli öğretmenliğin çalışma şartlarını çok iyi bilirsiniz. Fakat eşim ve iki çocuğumla neler ama neler çektiğimi ben ve benim gibiler bilir. Üzerime kadrolu gelecek, kış ortası bin bir rezillikle göç taşıyacağım korkuları, insanların gözünde açıkça hissedebildiğiniz ‘geçici öğretmen’ bakışları ve davranışları. Haksızlığa karşı çıkamamalar, tatil olacak, bayram gelecek yine maaşımızdan olacağız, kesinti olacak kuruntuları. Yarım ay yatırılan sigortalar, kadrolu öğretmenlerin üçte biri kadar alınabilen aylıklar, daha neler neler. Bakın yalvarıyorum. Şu işi ne pahasına olursa olsun halledin. Öğretmenlerin 4 C’si 4 B’si olur mu? Bu resmen sosyal ayrımcılık. Benim ne gücüm ne de sabrım kaldı. Tek bir şeye gücüm kaldı onu da söyleyemem.”

Etkileyici msn nickleri , nickler , msn nickleri, perişan sözler

Behdanem benim..düşünsene bir kez dahi olsa.Dikenin güle,ipek böceğinin kozasına olan o büyük sevgisini.Uçurum çiçeklerinin yaşama inat koklanmıcaklarını bilerek her defasında açtıklarını.Ben de behdanem seni yüreğime can yazdım bir kere.O muhteşem sevgi ile yaşama ve sana inat..

Papatyalar var karşımda sarı sarı Tıpkı sana benziyorlar Sarı saçlarını hatırlatır bana.. Yeşil yaprakları da gözlerini Gülüşün geliyor aklıma Tatlı tatlı bakışın, ve sen; Sen yokettin beni Sensizliğin içinde bırakıp gittin.

Etkileyici msn nickleri , nickler , msn nickleri, perişan sözler.

Ellerim anladı tutmuyorsun..Gözlerim anladı bakmıyorsun.. Dudaklarım anladı öpmüyorsun.. Gidişini kalbime nasıl anlatayım, nasıl söyliyeyim ey insafsız sevgili ya durursa kalbim…
Sevmiyorum seni deseydin keşke Ta başından bağrıma taş basar seni unutmaya çalışırdım hala oynuyorsun benle duygularımla Aşkımla yetmedimi çektiklerim Dahadamı çekeceğim kaderimdir diyeceğim seni hep Seveceğim ve bir gün senin yolunda öleceğim..