<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>pipa &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/pipa/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "pipa"</description>
	<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 00:33:06 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Imágenes en blanco y negro (I)]]></title>
<link>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/22/imagenes-en-blanco-y-negro-i/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 23:29:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Thomas Bernhard</dc:creator>
<guid>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/22/imagenes-en-blanco-y-negro-i/</guid>
<description><![CDATA[Noche de sábado, solo en casa. La perra duerme a mi lado. En la ARD (la televisión pública alemana) ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Noche de sábado, solo en casa. La perra duerme a mi lado.</p>
<p>En la ARD (la televisión pública alemana) emiten un documental sobre Ostpreußen (Prusia del Este) y los años 30 y 40.</p>
<p>[Antiguamente, el Imperio Alemán de Bismarck era más amplio de lo que hoy es Alemania: todo el norte de lo que ahora es Polonia, pertenecía a Alemania. La derrota en la I Guerra Mundial obligó a los alemanes a entregar gran parte de Prusia, quedándose sólo con Ostpreußen, la cual estaba aislada por tierra del resto de Alemania por el conocido como <em>corredor polaco</em>: el que Hitler siempre reclamó como suyo e invadió, dando así comienzo a la II Guerra Mundial. Pero tampoco querría ahora empezar a divagar sobre la Historia. El pensamiento es otro.]</p>
<p><a href="http://floresdehumo.wordpress.com/files/2009/11/pfeiffenraucher.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-30" title="Pfeiffenraucher" src="http://floresdehumo.wordpress.com/files/2009/11/pfeiffenraucher.jpg?w=300" alt="" width="300" height="235" /></a></p>
<p>Imágenes de Königsberg, la capital de Ostpreußen. Hoy aquello es Rusia y se llama Kaliningrado. Blanco y negro, muchos humanos con movimientos antinaturales por la capacidad técnica de la época. Gente extinguida. Niños que van de vacaciones allí y viajan en trenes con vagones escritos con la letra gótica que hoy todavía asusta. Cantos desaparecidos de voces muertas. Fotografías. Niños entrenando formación militar con palas de cavar en 1944. Gente que observa a la cámara con esa curiosidad inocente del ser humano no acostumbrado a ser imagen. No, no veo a nadie fumando en pipa, pese a que lo hacían en esa época prácticamente todos los hombres que habían cumplido ya los 21. Por entonces, un padre regalaba a su hijo su primera pipa, diciéndole, <em>ya eres un hombre</em>. No sólo en Alemania: en prácticamente toda Europa. En las imágenes, grabadas lógicamente por el régimen nazi, como decía, no aparece nadie fumando en pipa. El tabaco era uno de los mayores enemigos del régimen: Hitler, ex-fumador, inventó el talibanismo antitabáquico. La propaganda ataca(ba) a los fumadores como antipatriotas que debilitaban su cuerpo y la raza.</p>
<p>Y pienso: uno sólo puede ver estas cosas en la televisión fumando una pipa. La conexión física con un tiempo pasado, en el que fumar en pipa era algo tan habitual que no merecía destacarse.</p>
<p>Adolf Hitler, precursor de muchos talibanes del siglo XXI, esta pipa de espuma de mar llena de St. James Flake va por ti.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bares clandestinos]]></title>
<link>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/21/bares-clandestinos/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 11:15:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>Thomas Bernhard</dc:creator>
<guid>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/21/bares-clandestinos/</guid>
<description><![CDATA[Hoy, desde un sábado lleno de luz y música sonriente, pienso en la noche del viernes y en esos bares]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Hoy, desde un sábado lleno de luz y música sonriente, pienso en la noche del viernes y en esos bares donde acumulamos el tiempo y la nicotina ambiental.</p>
<p>Me permitirán que vuelva a hablar del <a href="http://www.fire-club.de/" target="_blank">Fire Bar</a>.</p>
<p>Un amigo, sofás, cerveza de trigo. Entrar a las 8&#8242;30 y salir a las 12 de la noche. Quedé allí con Juan. Juan es un Virgo como yo, que se ha aplicado a fumar en pipa tras mi proselitismo incontrolable, como buen Virgo, con una notable tenacidad. El Fire será un local que pasará a la asepsia, si la lógica no lo remedia, el 1 de Enero de 2010. Su principal negocio es que todavía vive en el periodo de moratoria tabáquica: no aplicará la ley hasta que sea delito no hacerlo. Y medio Mitte se reúne allí para poder regresar a ese pasado hermoso en el cual la gente bebía fumaba reía en voz alta y se hacía confidencias a gritos, que es la única manera sana de hacerse confidencias.</p>
<p>Nos apropiamos del sofá de cuero, y casi antes de empezar a contarnos la vida, sacamos los aparejos de pescar flores de humo. Juan sacó su nueva adquisición: en realidad, su primera adquisición, su segunda pipa (la primera se la regalé yo, una <em>rhodesian</em> Butz Choquin arenada que compré en La Haya): una hermosísima <em>liverpool</em> Stanwell arenada.</p>
<p>[Paréntesis: hay pocas cosas más gratificantes que aconsejar a un amigo con la adquisición de una pipa: visitar el estanco con la confianza y la paciencia infinita que requiere tamaña empresa, tocarlas, sopesarlas, revisar la corrección del tiro, la anchura del pisadientes, y salir con una nueva criatura en el bolsillo de la chaqueta que nos va a acompañar durante alguna década que otra, observándonos envejecer desde la atalaya de nuestra boca.]</p>
<p><a href="http://www.pipesmartin.com"><img class="alignleft" title="Rafa Martín &#34;Popeye&#34;" src="http://img.photobucket.com/albums/v629/budaoso/DSC_0015_LOW.jpg" alt="" width="413" height="274" /></a></p>
<p>Cargó el hornillo con el mejor aromático que se vende en Alemania, el W.Ø.Larsen <em>#50 sweet mixture</em>; yo me decanté por uno de mis tabacos favoritos, el Samuel Gawith <em>Sam&#8217;s Flake</em>, cargada en la Martín 58#07, a la que llamo, con todo el cariño del mundo, la &#8220;<em>Popeye</em>&#8220;. Cargar el flake haciendo el hatillo en U invertida, desbrozar un poco de tabaco en el tope de la cazoleta para prender mejor, y a inundar el salón de humo.</p>
<p><a href="http://floresdehumo.wordpress.com/files/2009/11/full-virginia-flake-002.jpg"><img class="alignright size-medium wp-image-27" title="flake" src="http://floresdehumo.wordpress.com/files/2009/11/full-virginia-flake-002.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>[nuevo paréntesis, para los no-especialistas: el tabaco en<em> flake</em> es un tabaco de pipa que en vez de venir en el formato común de corte, es decir, hebras cortadas y desmenuzadas, viene en láminas, de longitud y grosor variables. Originalmente, este tipo de corte de tabaco de pipa proviene del siglo XVIII, cuando los marineros, que debían embarcarse durante meses y meses, compraban el tabaco en bloques -<em>plugs</em>- de forma parecida a un ladrillo, y cuando el capitán les daba permiso para tomarse una pausa y fumar en la popa, cogían la navaja y cortaban una tira, como se corta el chorizo en las charcuterías, lo doblaban, lo metían en el hornillo de su pipa y lo prendían. Hay innumerables maneras de fumarlo, una por cada fumador, casi: yo, como otros muchos, tomo la lámina, la doblo sobre sí misma a lo largo y luego a lo ancho, formando una especie de U, y la meto tal cual en la cazoleta dándole la vuelta, de tal manera que queda hacia arriba la parte de abajo de U, y desmenuzo un poquito de otra lámina por encima para ayudar al prendido.]</p>
<p>Empezamos soltando la miseria laboral de esta semana, hasta que la nicotina empezó a calmar el espíritu y pasamos a los temas importantes. Hablamos de proyectos de cine, de una novela que tengo dormida en un cajón, de los hijos que estaban por venir.</p>
<p>Y volví a salir de allí convencido de que el universo no puede ser un lugar mejor en cuanto no podamos hacer el repaso al mundo acompañados de nuestras pipas, del humo que no deja de ascender y conforma la lenta ascensión de las preocupaciones que desaparecen.</p>
<p>Banda sonora del post: Manel, <em>Els millors professors europeus</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[✍ L'unica miscela sbagliata]]></title>
<link>http://giampierofichera.wordpress.com/2009/11/21/%e2%9c%8d-lunica-miscela-sbagliata/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 09:17:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>Knockout</dc:creator>
<guid>http://giampierofichera.wordpress.com/2009/11/21/%e2%9c%8d-lunica-miscela-sbagliata/</guid>
<description><![CDATA[La Milland-Schneider &amp; Co. era stata fondata nel 1985. La fabbrica si trovava alla periferia di ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><a href="http://giampierofichera.wordpress.com/files/2009/11/complotto.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-572" title="complotto" src="http://giampierofichera.wordpress.com/files/2009/11/complotto.jpg?w=129" alt="" width="129" height="150" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">La Milland-Schneider &#38; Co. era stata fondata nel 1985.</p>
<p style="text-align:justify;">La fabbrica si trovava alla periferia di Folkestone, nel sud dell’Inghilterra, da dove molto facilmente i suoi prodotti potevano attraversare la manica per raggiungere il continente. Nata dall’idea di George Milland , appassionato di pipe e tabacchi, la M-S &#38; Co.  produceva il miglior tabacco del mondo. La migliore miscela inglese. Aveva in produzione anche altri tipi di tabacco ma la “English Mixture MS” era il prodotto di punta. Poche erano, invece, le pipe prodotte ma di ottima radica e dal costo molto elevato. E, pertanto, destinate prevalentemente al mercato statunitense e mediorientale.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">Jack Schneider aveva accettato di associarsi a Milland dopo molte insistenze. Non credeva molto nel mercato del tabacco sia per l’enorme concorrenza, sia per la crisi economica mondiale sia  perchè destinato ad un target di nicchia.</p>
<p style="text-align:justify;">Già dal 1987, dopo aver apportato pochi capitali e scarne idee, aveva dato i primi segni di insoddisfazione e più volte aveva esternato la sua volontà ad uscire di scena. L’ingresso nella società,nel 1988,  di due azionisti di minoranza, Hugh Forrest e David McMiller, aveva solo procrastinato la decisione di lasciare l’azienda seppur in fase di floridità.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">Nel 1990 dopo tentennamenti, ripensamenti e liti furibonde con George, finalmente alzò i tacchi pretendendo una robusta liquidazione e una quota percentuale mensile sugli utili per vent’anni.</p>
<p style="text-align:justify;">Forrest e McMiller non entrarono mai direttamente nella disputa nè avevano voce in capitolo nelle decisioni più importanti. E   quando  Schneider andò via, dichiararono  al vecchio George fedeltà e volontà nel portare avanti l’azienda che, liberata finalmente, dall’iracondo, causidico e tentennante Jack , poteva solo decollare più in alto.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">George Milland aveva il suo ufficio al primo piano della piccola palazzina in mattoni grigi. Era un uomo dedito al lavoro e, spesso, si tratteneva sino a sera inoltrata. Metodico ed  abitudinario cercava di portare le sue idee avanti anche se talvolta frutto di impulso più che di razionalità. Ma, in fondo, non aveva commesso grandi errori. E gli utili della ditta lo dimostravano. Con i suoi occhiali perennemente attaccati al naso che, nascondevano due occhi scuri, buoni e leali, trascorreva le sue giornate tra l’ufficio e la casa che aveva preso da qualche anno ad Hastings.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">Jack Schneider era corpulento, borioso, diffidente e pignolo all’inverosimile. Chi conosceva i due si meravigliava come avessero potuto fare coppia. Tanto erano diversi. Tranquillo, moderato, pacato e controllato il primo. Esuberante, eccessivo e accidioso il secondo. Le liti avevano sin da subito contraddistinto i loro rapporti.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">Quella sera George stava mettendo a posto le ultime carte prime di andare a casa. Aveva fretta perchè, contrariamente al solito, aveva ospiti. La radio trasmetteva alcune melodie a lui gradite che sottolineava fischiettando. E ciò gli impedì di accorgersi che la porta alle sue spalle si era aperta e che Forrest e McMiller avanzavano verso di lui con dei lunghi ed affilati coltelli tra le mani. Senza fiatare e senza fare il minimo gesto superfluo, i due si avvicinarono con calma alla vittima e brandirono senza pietà una ventina di colpi. Milland si accasciò al suolo senza nemmeno avere il tempo di capire cosa fosse successo.</p>
<p style="text-align:justify;">I due si guardarono in volto e, rapidamente, si diressero alla cassaforte che veniva occultata da una vecchia stampa di Monet. La cassaforte era aperta e, così, non fecero fatica a prelevare l’intero contenuto. Milland era piuttosto antiquato e preferiva tenere il danaro in cassaforte, che reputava sicura, piuttosto che affidarlo alle banche di cui non aveva molta fiducia. Il bottino era sostanziosissimo, quasi 1 milione di sterline.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">Jack Schneider nella stanza numero 34 dell’Hotel Park di Dover, fumava come una ciminiera. La stanza era completamente avvolta in una grossa e densa nuvola azzurrognola. Ogni minuto o quasi, si alzava dalla poltrona per andare alla finestra e scrutare la strada, a quell’ora, assolutamente deserta. Cadeva una pioggerellina fitta fitta che ricopriva l’asfalto di un film lucido e scivoloso.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">McMiller, il biondino tutto pepe, e Forrest, il pigro bel tenebroso, erano due giovani promesse dell’imprenditoria. Dovevano tutto a Milland che , stimandoli per la loro abnegazione e lealtà, li aveva voluti,a tutti i costi, nella società. Con Schneider, invece, i rapporti erano piuttosto tesi e spesso avevano palesemente parteggiato per George nelle frequenti e reiterate liti fra i due soci di maggioranza. Negli anni successivi alla dipartita di Jack, per la verità, il loro impegno si era affievolito via via sempre più ma, il buon George abituato a fare sempre da sè, non aveva dato peso alla cosa. Cercando, anzi, di render ancor meno gravoso il loro lavoro.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">Il clangore del clacson richiamò prontamente alla finestra Jack. Finalmente !</p>
<p style="text-align:justify;">Dopo alcuni istanti che sembrarono un’eternità alla porta della stanza 34 apparvero i volti sorridenti di Hugh e David. Si abbracciarono in silenzio e, dopo essersi divisi il bottino, si allontanarono rapidamente su macchine diverse. Si sarebbero rivisti alcuni mesi dopo a Paramaribo, nel Suriname. Dove , questi erano i progetti, avrebbero preso una piantagione di canna da zucchero e avrebbero vissuto da nababbi.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">L’omicidio di George Milland rimase impunito. E poi archiviato. Sul luogo del delitto non fu trovata alcuna traccia che potesse far risalire ai tre. E dagli interrogatori non emerse nulla che potesse far insospettire gli investigatori. Si concluse insomma per un omicidio a scopo di rapina da parte di balordi o rom, il cui campo era a poca distanza dalla fabbrica.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">Tutti sogni del povero George erano svaniti in pochi anni. La sua cocciutaggine e la fiducia nel prossimo lo avevano portato a fare ciò che, in fondo, avrebbe potuto fare e bene anche da solo.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;"><span style="font-family:Georgia;font-size:xx-small;"><span>☼ 17 maggio 2009</span></span></p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;"><span style="font-family:Georgia;font-size:xx-small;"><span><strong>☂ ogni riferimento a persone o fatti è assolutamente casuale</strong></span></span></p>
<p style="text-align:justify;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[[FUMO DI PARIGI]]]></title>
<link>http://blaluca.wordpress.com/2009/11/20/fumo-di-parigi/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 15:59:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>blaluca</dc:creator>
<guid>http://blaluca.wordpress.com/2009/11/20/fumo-di-parigi/</guid>
<description><![CDATA[Sono un fumatore; senza accanimento ma fumo. Posso anche passare una settimana senza aver voglia di ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Sono un fumatore; senza accanimento ma fumo. Posso anche passare una settimana senza aver voglia di accendere una sigaretta come posso fumarne dieci in una sola serata (lunga). Le lotte per i diritti dei fumatori però mi sono sempre sembrate ridicole, imbarazzanti, da perditempo: in poche parole penso che il modo di fumarsi una sigaretta si trovi sempre. Detto ciò quanto sta succedendo in Francia va oltre la contrapposizione fumo o non fumo e questioni derivate. In questo caso c&#8217;entra (anche) il cinema. La legge Évin, adottata oltralpe nel dicembre 1990 durante il secondo Governo Rocard &#8211; quando il Presidente della Repubblica era ancora François Mitterrand -, è stata promulgata nel gennaio 1991 ed è relativa alla lotta contro il tabagismo e l&#8217;alcolismo. Una parte della legge proibisce, tra l&#8217;altro, qualsiasi propaganda o pubblicità diretta o indiretta a favore del tabacco. Beh, la società dei trasporti municipali di Parigi, <a href="http://www.ratp.fr/">RATP</a>, da qualche tempo la sta applicando rigidamente creando così varie polemiche.<br />
Nell&#8217;Aprile 2009 la <a href="http://www.cinematheque.fr/">Cinémathèque Française</a> ha organizzato una mostra dedicata a Jacques Tati (1907 &#8211; 1982) e sui manifesti promozionali campeggiava un&#8217;immagine del regista e attore francese a passeggio in bicicletta mentre trasportava sul sellino un bambino; Tati in quell&#8217;immagine culto tratta dal film <em>Mio zio</em> (1958) fuma la pipa. La RATP, a differenza di riviste, muri, musei e bar parigini, ha censurato proprio quella pipa sostituendola, sui manifesti affissi sui bus e nella zona della Metropolitana, con una girandola gialla. Un precedente simile di applicazione rigorosa della legge Évin risaliva al 2005 quando la <a href="http://www.bnf.fr/">Bibliothèque nationale de France</a> aveva tolto la cicca dalla mano di Jean-Paul Sartre su una foto utilizzata per la copertina del catalogo di una mostra; ma il caso, forse per la minore rilevanza popolare dell&#8217;evento, era passato più in sordina.</span></p>
<div id="attachment_1510" class="wp-caption aligncenter" style="width: 672px"><a href="http://blaluca.wordpress.com/files/2009/11/jacques-tati-prima-e-dopo-la-censura.jpg"><img class="size-full wp-image-1510" title="Jacques tati prima e dopo la censura" src="http://blaluca.wordpress.com/files/2009/11/jacques-tati-prima-e-dopo-la-censura.jpg" alt="Particolare del poster dell'esposizione dedicata a Jacques Tati prima e dopo la cura RATP" width="662" height="336" /></a><p class="wp-caption-text">Particolare del poster dell&#39;esposizione dedicata a Jacques Tati; prima e dopo la cura RATP</p></div>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Passati pochi giorni dall’«Affaire Tati» sorte simile per il poster di <em>Coco avant Chanel &#8211; L&#8217;amore prima del mito</em>, film della passata stagione con Audrey Tautou e dedicato alla storia della creatrice di moda Gabrielle &#8220;Coco&#8221; Chanel. RATP non ne ha voluto sapere; poster rifiutato.<br />
Ora, notizia di ieri, è toccato anche a un altro mito francese, Serge Gainsbourg: nonostante Joann Sfar, regista del film <em>Gainsbourg, vie héroïque</em>, e la distribuzione Universal abbiano deciso di non far figurare nel poster una sigaretta ma solo una nuvoletta di fumo che esce dalla bocca del protagonista dell&#8217;opera, niente da fare, RATP continua, solitaria, a non voler diffondere l&#8217;immagine sui mezzi pubblici e nelle aree di sua responsabilità.<br />
Gli intellettuali e gli addetti alla cultura francese parlano di integralismo della RATP; tra questi Costa-Gravas, attuale presidente della Cinémathèque Française, definisce l&#8217;atteggiamento inaccettabile. La società dei trasporti dal suo canto ha dichiarato di voler prevenire eventuali azioni legali di associazioni di diritti di non fumatori. Questo nonostante l&#8217;<a href="http://www.arpp-pub.org/">ARPP, Autorité de Régulation Professionnelle de la Publicité</a>, nel maggio scorso abbia dichiarato che dei prodotti legati al tabacco possano figurare sulle pubblicità sottostando ad alcune condizioni tra cui la &#8220;finalità culturale o artistica&#8221;. In Francia il dibattito è aperto. In questo caso so da ora che sia nelle serate lunghe in cui mi ammazzo di sigarette sia nelle settimane di astinenza penserò che chi si oppone alla RATP stia sostenendo una lotta sacrosanta. Perché qui si tratta di censura e non di lotta al tabagismo.</span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<div id="attachment_1511" class="wp-caption aligncenter" style="width: 710px"><a href="http://blaluca.wordpress.com/files/2009/11/coco-chanel-poster-e-gainsbourg-poster.jpg"><img class="size-full wp-image-1511" title="Coco Chanel poster e Gainsbourg poster" src="http://blaluca.wordpress.com/files/2009/11/coco-chanel-poster-e-gainsbourg-poster.jpg" alt="" width="700" height="464" /></a><p class="wp-caption-text">I due poster rifiutati da RATP</p></div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA["Los elegidos", por DonQ]]></title>
<link>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/19/los-elegidos-por-donq/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 21:46:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>Thomas Bernhard</dc:creator>
<guid>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/19/los-elegidos-por-donq/</guid>
<description><![CDATA[“Fuimos legión, ahora sólo somos sombra” Hace mucho tiempo, fumaban los sacerdotes. Se fumaba para c]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>“Fuimos legión, ahora sólo somos sombra”<br />
Hace mucho tiempo, fumaban los sacerdotes. Se fumaba para comunicarse con los dioses, para buscar la paz (con uno mismo y con los demás)<br />
Luego, fumar, dejó de ser algo selecto. Todos podían fumar. Muchos, muchísimos fumaron.<br />
Como todo aquello que, siendo sólo para algunos, muchos practican, se volvió contra ellos.<br />
Ahora, fumar mata, fumar es malo, ya no lo hace todo el mundo, ya no es algo “bien visto” socialmente…<br />
Ahora, el fumador, se ha convertido en un mercenario de la vida.<br />
Desde ahora es cuando murmurarán a nuestras espaldas -o nos increparán a la cara- y nos señalarán con el dedo -”Mira…¡ése fuma!”<br />
Pero nos equivocamos, ahora es cuando aprenderemos a fumar.<br />
Por fin, fumar, volverá a ser lo que nunca debió dejar de ser, algo destinado a unos elegidos.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La incorrección de la corrección]]></title>
<link>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/19/la-incorreccion-de-la-correccion/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 20:06:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>Thomas Bernhard</dc:creator>
<guid>http://floresdehumo.wordpress.com/2009/11/19/la-incorreccion-de-la-correccion/</guid>
<description><![CDATA[Recuerdo una anécdota que sucedió en un tiempo mental que ahora parece lejano. 2006. Recién llegado ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Recuerdo una anécdota que sucedió en un tiempo mental que ahora parece lejano.</p>
<p>2006.</p>
<p>Recién llegado a una ciudad en la que oficialmente fumaba el 40% de la población. Una ciudad en la que los cafés eran lugares cuajados de suelos de madera, sofás y humo. Un paisaje en el que las manos de la gente que acudía a los bares acariciaban las humeantes tazas en invierno y las frescas botellas en verano, acompañadas del tabaco. Los puristas de la asepsia y los talibanes del ecologismo de salón hablarán mucho, pero el tabaco era el ambiente, la amortiguación de las palabras, el colchón sobre el que caía, lenta, tímida, esa primera caricia de las parejas que se acercan poco a poco en lugares neutrales.</p>
<p>En uno de esos cafés, una mañana de un día laborable, yo ocupaba mi desocupación en comunicarme con el mundo con mi portátil. Con la exactitud del mecanismo preciso y la lentitud de quien disfruta de la anticipación, lié un cigarrillo. Era la época en la que alternaba la pipa y el tabaco de liar, porque a mi juventud le daba reparo fumar en pipa en público. El café estaba solitario como una larga mañana de resaca. Sólo la camarera rusa con el hoz y el martillo tatuados en el hombro, otro solitario tomando café y yo, centrado en mis acciones. El otro cliente estaba casualmente en la mesa de al lado. Encendí, las volutas azules empezaron a girar en vertical, y pocos segundos después, el cliente cogió su taza y se cambió a la mesa más alejada de la mía. Me quedé mirándole con la interrogación sin formular, y me dijo, disculpándose,</p>
<p>- es que soy asmático&#8230;</p>
<p>Me sorprendí tanto de su corrección, su educación y su humildad, que me salió en mi por entonces deficiente alemán,</p>
<p>- no, por favor! haberlo dicho antes!</p>
<p>Y apagué el cigarrillo, sonriendo. Él sonrió también y volvió a la mesa de al lado.</p>
<p>La ciudad era Berlín. La educación, el respeto por la individualidad del otro, por sus acciones y su libertad, eran hechos sagrados para todos, hasta un extremo tan exagerado como éste. Siempre cuento esta historia, como un viejo abuelo nostálgico, cuando veo los carteles notificando las nuevas reglas en lugares en los que jamás un primer beso volverá a tener la cadencia que tuvo años atrás.</p>
<p>Esta es la tolerancia que las leyes se han encargado de dinamitar.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cartão postal Tema Pipa]]></title>
<link>http://enjoyarteseafins.wordpress.com/2009/11/19/cartao-postal-tema-pipa/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 13:48:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>enjoyarteseafins</dc:creator>
<guid>http://enjoyarteseafins.wordpress.com/2009/11/19/cartao-postal-tema-pipa/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><a href="http://enjoyarteseafins.wordpress.com/files/2009/11/personal-postal-pipa.jpg"><img class="size-full wp-image-138  aligncenter" title="Personal-postal-Pipa" src="http://enjoyarteseafins.wordpress.com/files/2009/11/personal-postal-pipa.jpg" alt="" width="470" height="352" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El desayuno más triste]]></title>
<link>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/18/el-desayuno-mas-triste/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 21:41:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>jajo</dc:creator>
<guid>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/18/el-desayuno-mas-triste/</guid>
<description><![CDATA[Aunque quedan todavía cuatro desayunos por contar, creo que ya puedo asegurar que el de hoy ha sido ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Aunque quedan todavía cuatro desayunos por contar, creo que ya puedo asegurar que el de hoy ha sido el más triste. No porque sea el último en Pipa, no estoy triste por irme. Ojalá todos los viajes fueran como este: vine cuando quise y vuelvo cuando me da la gana. Un buen plan. El desayuno ha sido triste por cutre y escaso. Confiaba en las naranjas y la papaya que quedaban en la nevera, pero no han estado a la altura. Las naranjas estaban secas y con tres no he llenado ni medio vaso de zumo. La papaya estaba más que verde, la pulpa era blanca y dura así que lo único que he podido hacer con ella ha sido tirarla. Tampoco he podido hacer unas tostadas con requesón porque estaba caducado. Con el culín de zumo y un yogur he tirado, pero he llegado a la hora de comer muerto de hambre. </p>
<p><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-180001.jpg"><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-472" title="Tres naranjas rancias" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-180001.jpg?w=150" alt="" width="150" height="150" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-260001.jpg"><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-473" title="Yogur sí" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-260001.jpg?w=150" alt="" width="150" height="149" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-170001.jpg"><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-471" title="Papaya no" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-170001.jpg?w=150" alt="" width="150" height="150" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-190001.jpg"><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-476" title="Requesón tampoco" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_10-190001.jpg?w=150" alt="" width="150" height="149" /></a></p>
<p>Me habría gustado que fuera un poco más espectacular, pero así ha sido. Hasta el día 22 tengo tiempo de preparar algo digno del final de este blog.</p>
<p>En la playa he estado muy a gusto, casi solo. Había nubes así que no he tomado mucho el sol y casi he pasado la mañana entera en el agua. Luego he dado un paseo por el pueblo de punta a punta y para casa, listo para empaquetar. Casi todo está dentro de las maletas, sólo falta guardar algunas cosas y a mis mejores amigos: el iPod y el ordenador.</p>
<p>Siempre me agobio antes de un avión. Me falta esto, me falta lo otro, habrá retrasos, llegará el taxi&#8230; Como muestra basta decir que voy a llegar al aeropuerto entre cuatro y cinco horas antes de que salga el avión, y aún así tengo sensación de urgencia, de llegar tarde.</p>
<p>Me voy a la ducha . Mi última ducha en el hemisferio sur, donde en los desagües el agua circula en el mismo sentido que en el hemisferio norte, digan las leyendas urbanas lo que quieran. Luego me vestiré de largo y sé que me va a molestar el pantalón, aunque no menos que los calcetines y las zapas. Al subir al avión me pondré mi flamante chaqueta nueva y empezaré a acostumbrarme a la manga larga y las capuchas.</p>
<p>Mañana me servirán el desayuno en una bandeja, ya os contaré. De momento, unas fotos.</p>
<p><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_12-540001.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-479" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_12-540001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="299" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-110001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-485" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-110001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_15-510001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-484" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_15-510001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="298" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-270002.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-512" title="Un bugui" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-270002.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190004.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-508" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190004.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-180002.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-505" title="El ambulatorio" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-180002.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-150001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-501" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-150001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-1200021.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-496" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-1200021.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-210001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-511" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-210001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-200001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-510" title="Bikinis para todas" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-200001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190005.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-509" title="El parking" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190005.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190003.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-507" title="La churrería de la policía militar" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190003.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-506" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-190001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-180001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-504" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-180001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-170001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-503" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-170001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-150002.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-502" title="Mi súper" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-150002.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-140001.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-499" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-140001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-1300021.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-498" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_16-1300021.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_15-5100011.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-495" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_15-5100011.jpg?w=300" alt="" width="300" height="298" /></a><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_14-410002.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-492" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p181109_14-410002.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a></p>
<p>&#160;</p>
<p>Parece que no se han cargado muy bien las fotos. Echadle imaginación, o si no venís.</p>
<p><a href="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p281009_13-210001.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-513" title="Bem vindo pa ti" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p281009_13-210001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a>Suena I don&#8217;t like your band de Annie. Escuchando esto me dan muchas ganas de volver a ser urbano. La de tiempo que hace que no veo un semáforo&#8230;</p>
<p>Hasta mañana.</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El escritor Martin Cid firmará ejemplares el día 24 de Noviembre en Madrid ]]></title>
<link>http://fotosmartincid.wordpress.com/2009/11/18/el-escritor-martin-cid-firmara-ejemplares-el-dia-24-de-noviembre-en-madrid/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 18:12:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>photosyareahmagazine</dc:creator>
<guid>http://fotosmartincid.wordpress.com/2009/11/18/el-escritor-martin-cid-firmara-ejemplares-el-dia-24-de-noviembre-en-madrid/</guid>
<description><![CDATA[Martín Cid habla de historia, de tabaco y del s XX en Un Siglo de CenizasLeer más: http://www.yareah]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><div id="attachment_79" class="wp-caption alignleft" style="width: 114px"><a href="http://www.yareah.com/magazine/index.php/events/604-el-novelista-martin-cid-en-el-rastrillo-nuevo-futuro-de-madrid"><img src="http://fotosmartincid.wordpress.com/files/2009/11/cezanne_hombre_fumando_pipa.jpg" alt="" title="Cezanne_hombre_fumando_pipa" width="104" height="124" class="size-full wp-image-79" /></a><p class="wp-caption-text">Martín Cid habla de historia, de tabaco y del s XX en Un Siglo de Cenizas</p></div>Leer más:<br />
<a href="http://www.yareah.com/magazine/index.php/events/604-el-novelista-martin-cid-en-el-rastrillo-nuevo-futuro-de-madrid">http://www.yareah.com/magazine/index.php/events/604-el-novelista-martin-cid-en-el-rastrillo-nuevo-futuro-de-madrid</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El escritor Martín Cid firmará ejemplares de "Un Siglo de Cenizas" de Akrón editorial]]></title>
<link>http://isabeldelrio.wordpress.com/2009/11/18/el-escritor-martin-cid-firmara-ejemplares-de-un-siglo-de-cenizas-de-akron-editorial/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 18:01:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>isabeldelrio</dc:creator>
<guid>http://isabeldelrio.wordpress.com/2009/11/18/el-escritor-martin-cid-firmara-ejemplares-de-un-siglo-de-cenizas-de-akron-editorial/</guid>
<description><![CDATA[Historia de la Pipa y el tabaco en la novela de Martin CidEl escritor Martín Cid firmará su última n]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><div id="attachment_271" class="wp-caption alignleft" style="width: 265px"><a href="http://www.yareah.com/magazine/index.php/events/604-el-novelista-martin-cid-en-el-rastrillo-nuevo-futuro-de-madrid"><img src="http://isabeldelrio.wordpress.com/files/2009/11/picasso-joven-con-pipa.jpg?w=255" alt="" title="Picasso - Joven con pipa" width="255" height="300" class="size-medium wp-image-271" /></a><p class="wp-caption-text">Historia de la Pipa y el tabaco en la novela de Martin Cid</p></div>El escritor Martín Cid firmará su última novela &#8220;Un Siglo de Cenizas&#8221; el próximo martes 24 de noviembre de 11:00 a 15:00 y de 17:00 a 22:00 en el Rastrillo Nuevo Futuro de la Casa de Campo de Madrid, Avda de Portugal, s/n.- 28011- MADRID</p>
<p>PABELLON DE LA PIPA/ PUESTO LOS FAMOSOS</p>
<p>Más información:</p>
<p>AKRÓN editorial<br />
Tfn: 987615987<br />
medios@editorialakron.es<br />
Leer más:<br />
<a href="http://www.yareah.com/magazine/index.php/events/604-el-novelista-martin-cid-en-el-rastrillo-nuevo-futuro-de-madrid">http://www.yareah.com/magazine/index.php/events/604-el-novelista-martin-cid-en-el-rastrillo-nuevo-futuro-de-madrid</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rogue employees pose risk to privacy compliance, corporate info]]></title>
<link>http://brianbowman.ca/2009/11/18/rogue-employees-pose-risk-to-privacy-compliance-corporate-info/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 15:15:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>Brian Bowman</dc:creator>
<guid>http://brianbowman.ca/2009/11/18/rogue-employees-pose-risk-to-privacy-compliance-corporate-info/</guid>
<description><![CDATA[The U.K.&#8217;s Huffington Post is reporting that a rogue employee of a major mobile phone company ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://btdbowman.wordpress.com/files/2009/11/photoman060200049.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-2140" src="http://btdbowman.wordpress.com/files/2009/11/photoman060200049.jpg?w=150" alt="" width="150" height="100" /></a>The U.K.&#8217;s Huffington Post is <a href="http://www.huffingtonpost.com/2009/11/17/millions-of-mobile-phone-_n_360860.html">reporting</a> that a rogue employee of a major mobile phone company has illegally sold millions of customer records to rival companies.  Apparently, customers&#8217; personal information (including contract expiry dates) was sold to several rivals, which then used the material to cold-call customers to offer them an alternative deal.</p>
<p>As I&#8217;ve <a href="http://www.pitblado.com/lawyer_images/WFPSEPT2006.PDF">previously written</a>, information really is the most valuable corporate asset. And for this reason, businesses of all sizes should take steps to protect corporate information regardless of whether it is stored online or off-line. Whether it’s customer or supplier lists, intellectual property or employees’ personal information, it’s information that needs safekeeping. </p>
<p>This case should serve as a reminder that corporate safekeeping practices must include protecting data from rogue employees.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Medio día]]></title>
<link>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/14/medio-dia/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 22:45:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>jajo</dc:creator>
<guid>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/14/medio-dia/</guid>
<description><![CDATA[Si el desayuno es la primera comida del día, hoy he desayunado una cerveza y un curry indiano de pol]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft size-medium wp-image-418" title="Mi desayuno" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p141109_15-590001.jpg?w=168" alt="Mi desayuno" width="168" height="300" />Si el desayuno es la primera comida del día, hoy he desayunado una cerveza y un curry indiano de pollo. Con la tontería del apagón me acosté muy tarde y me he levantado más tarde aún, a la una del mediodía. Sólo tenía por delante 5 horas de sol y las he querido aprovechar, he ido corriendo a la playa y cuando se me ha despertado el estómago he ido al Pipa Beach Club a comer algo.</p>
<p>5 horas de sol. Parece que esté entrenando para irme al circulo polar ártico. Estaría bien ir viajando por las grandes líneas del mundo, no el transiberiano ni la L9 de Barcelona, si no un año en un trópico, otro año en otro, los círculos polares, el ecuador y el meridiano de Greenwich. Sería divertido.</p>
<p>El colofón del desayuno ha sido esta hiperproducida caipiroska. He aprendido a hacer estos soles de lima que ponen de adorno. Hay que organizar la fiesta del mejunje by day y luego la de la caipirinha y sus variantes by night.</p>
<p>Jo, pocos días que me quedan aquí y me paso medio durmiendo. A parte de comerme el curry he hecho poco más. Se repite un poco pero estaba buenísimo. Cuando controle la moqueca aprenderé algo de cocina asiática. Me harán falta conejillos de indias que quieran ir probando mis evoluciones.</p>
<p><img class="alignright size-medium wp-image-420" title="La Sagrada Familia" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p141109_16-350002.jpg?w=169" alt="La Sagrada Familia" width="169" height="300" />Esta es la Sagrada Familia de Pipa. La primera vez que vine ya estaba un tipo construyéndola. Yo creo que era el año 2005 aunque igual me equivoco. Desde entonces siempre que vuelvo está un tío trabajando dentro. Al principio pensaba que iba a ser una iglesia de algún culto oriental pero le han puesto un cartel en la fachada que dice &#8220;Exótica&#8221;, así que creo que será una discoteca o algo así. Menudo trabajo que se está pegando, a ver si el hombre consigue verla acabada.</p>
<p><img class="alignleft size-medium wp-image-424" title="La parada del bus" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p141109_17-000001.jpg?w=169" alt="La parada del bus" width="169" height="300" />A la izquierda, la parada del bus. Todo el rato pasan minibuses que te llevan a Tibau do Sul, Sibauma o Goianinha. Al principio me apetecía moverme y siempre pensaba en parar uno, pero al final en dos meses no he salido del pueblo ni falta que me ha hecho.</p>
<p>Y nada más, hoy sólo he vivido medio día. Poco que contar.</p>
<p>Suena Dicen que te vas, de Ellos. &#8220;Me han contado que te han visto andando por el aeropuerto facturando&#8221; dice la canción, y sí, en breve facturo mis dos maletas y pa casa. El lunes 23 empieza empieza <a href="http://lavidadificil.wordpress.com/" target="_blank">La Vida Difícil</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[8 anos sem Toninho ]]></title>
<link>http://redatoronline.wordpress.com/2009/11/14/8-anos-sem-toninho/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 14:25:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>marcellomc</dc:creator>
<guid>http://redatoronline.wordpress.com/2009/11/14/8-anos-sem-toninho/</guid>
<description><![CDATA[PT e família do ex-prefeito querem levar o caso para a Justiça Federal Por Marcello Carvalho Há oito]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>PT e família do ex-prefeito querem levar o caso para a Justiça Federal</em></p>
<p><strong>Por Marcello Carvalho</strong></p>
<p>Há oito anos, Campinas amanhece diferente. A alegria e a esperança de toda uma população em ter uma cidade melhor foram assassinadas junto com o então prefeito da cidade Antônio da Costa Santos, no dia 10 de setembro de 2001. Aquela noite ficou marcada na memória de todos os Campineiros, por conta da brutalidade do fato. Toninho, como era conhecido, foi assassinado quando estava voltando para a casa, em uma rua do bairro da Vila Brandina, próximo ao Shopping Iguatemi. A partir daí uma comoção geral foi criada para descobrir o verdadeiro culpado do assassinato de Toninho, mas até hoje nada foi descoberto.</p>
<p>Um documentário, chamado “ECOS”, que investiga a morte de Toninho foi exibido também no dia 10 de setembro no MIS(Museu de Imagem e som).O presidente do PT de Campinas, Paulo Mariante, em entrevista por telefone afirma lutar para deslocar a investigação para a Justiça Federal. “ Não podemos aceitar a apuração absurda da polícia civil do Estado de São Paulo, creio que foi crime político sim, isso tem que ser investigado pela justiça federal”, afirmou.</p>
<p>Na data, pessoas ligadas ao Partido dos Trabalhadores(PT), familiares e amigos, se reuniram para plantar 20 rosas e fazer discursos em homenagem a Toninho. A ex-primeira dama da cidade Roseana Garcia esteve lá. “ Toninho foi um símbolo de determinação, de luta, ele deixou esse legado, e é por isso que nós não podemos desistir, temos que encontrar o assassino, chega de impunidade”, disse.</p>
<p>As investigações foram contraditórias e no final o Ministério Público apontou a autoria do crime sobre a quadrilha do sequestrador Wanderson Nilton de Paula Lima, o Andinho. Até hoje a arma não foi encontrada e a família também diz que foi crime político.</p>
<p><strong>Menino da Pipa</strong></p>
<p><strong></strong>Na Campanha que o levou à prefeitura, contra o candidato Carlos Sampaio do PSDB, Toninho usou como símbolo da trajetória uma pipa, que ganhou de presente de um menino, enquanto fazia campanha em um bairro da cidade. A pipa fez sucesso por que tinha uma estrela vermelha.O menino participou de todos os comícios com Toninho, e no dia da posse os dois soltaram a pipa na prefeitura para comemorar.</p>
<p>A reportagem foi atrás desse menino para saber onde está hoje e o que ele faz. Acompanhe no vídeo abaixo, um perfil de Douglas Rafael Krassuski, o menino da pipa, que hoje é soldado do exército e têm 20 anos.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/J2vACe2BVx8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/J2vACe2BVx8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Korea Search Engines Directories]]></title>
<link>http://vaiguoren.wordpress.com/2009/11/13/korea-search-engines-directories/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 23:33:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>vaiguoren</dc:creator>
<guid>http://vaiguoren.wordpress.com/2009/11/13/korea-search-engines-directories/</guid>
<description><![CDATA[Check out some of the latest Waiguoren’s Weblog discoveries. All listed websites are FREE (or come w]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><table border="0" width="600">
<tbody>
<tr>
<td><img title="3548805395_7bd7642692_o" src="http://selinasu.files.wordpress.com/2009/08/3548805395_7bd7642692_o.jpg?w=132&#038;h=150#38;h=150&#38;h=150" alt="3548805395_7bd7642692_o" width="132" height="150" /></td>
<td>Check out some of the latest Waiguoren’s Weblog discoveries. All listed websites are FREE (or come with a decent free account option). No trials or buy-to-use craplets. For more cool websites and web app reviews subscribe to <strong>Waiguoren’s Weblog</strong> Directory.</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p><strong>Korea Search Engines Directories</strong></p>
<p>PIPA<br />
Search engine, entertainment, finance, shopping, travel, provided such link.<br />
 <a href="http://www.pipa.co.kr/">http://www.pipa.co.kr/</a></p>
<p>Baby mammal<br />
Subject directories, keyword search service.<br />
<a href="http://www.iforu.com/">http://www.iforu.com/</a></p>
<p>Dmoz<br />
Open Directory Search Engine.<br />
 <a href="http://www.dmoz.org/">http://www.dmoz.org/</a></p>
<p>Let&#8217;s go<br />
Links rank sites, sports, shopping, news, music, fortune and Information.<br />
<a href="http://www.gaja9.com/">http://www.gaja9.com/</a></p>
<p>Clear<br />
Open Directory Search Engine.<br />
 <a href="http://www.gioo.com/">http://www.gioo.com/</a></p>
<p>South Korea promoting ڷ Á<br />
South Korea promoting Topics Search Directory.<br />
 <a href="http://info.prkorea.com/">http://info.prkorea.com/</a></p>
<p>Zao<br />
Reliable search services, Web search, community, web site evaluation provided.<br />
<a href="http://www.zaao.com/">http://www.zaao.com/</a></p>
<p>Romow Web Directory<br />
Social, educational, entertainment, sport and Industry website and blog search services.<br />
 <a href="http://www.romow.com/">http://www.romow.com/</a></p>
<p>Patent Yellow page<br />
Patent directory service site, technology transfer, booksellers, translators, application, statistics and information.<br />
<a href="http://www.patyellow.com/">http://www.patyellow.com/</a></p>
<p>Flower arrangements 114 ohpeunmaket peulronet<br />
International flower delivery service specialist, baesongjiyeok, items purchased, and more.<br />
 <a href="http://www.flonet114.com/">http://www.flonet114.com/</a></p>
<p>Enenteo<br />
Life, entertainment, economy, shopping, Web, directory, site search service.<br />
<a href="http://www.nenter.com/">http://www.nenter.com/</a></p>
<p>Mr. eyibi Net<br />
Subject directories, keyword search service.<br />
<a href="http://www.abc.net/">http://www.abc.net/</a></p>
<p>Business<br />
Keyword, directory, search, website registration, subject site links, providing entertainment and sports news.<br />
<a href="http://www.business.co.kr/">http://www.business.co.kr/</a></p>
<p>Dieseu Mentoring<br />
Directory systems specialist, LDAP, identity management, Web servers, data security and business information.<br />
<a href="http://www.dsmentoring.com/">http://www.dsmentoring.com/</a></p>
<p>Dadembi<br />
Directories, keyword search, website registration, reporting formats, such as academic papers provide specialized materials.<br />
<a href="http://www.dadembi.com/">http://www.dadembi.com/</a></p>
<p>Jinringkeo<br />
Directory, site search and better services.<br />
<a href="http://search.jinsm.com/">http://search.jinsm.com/</a></p>
<p>Gidokgeomsaek<br />
Pastor, curate job, such as lecture materials provided.<br />
<a href="http://www.christdb.com/">http://www.christdb.com/</a></p>
<p><a class="a2a_dd" href="http://www.addtoany.com/share_save?linkname=&#38;linkurl=http%3A%2F%2Fvaiguoren.wordpress.com%2F2009%2F11%2F13%2Fkorea-search-engines-directories%2F"><img src="http://static.addtoany.com/buttons/share_save_171_16.png" border="0" alt="Share/Bookmark" width="171" height="16" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ERRATA AGAIN ]]></title>
<link>http://closet15.wordpress.com/2009/11/13/errata-again/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 16:27:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>Closet 15</dc:creator>
<guid>http://closet15.wordpress.com/2009/11/13/errata-again/</guid>
<description><![CDATA[Gente, eu confudi as bolas todas no post Iara na Terra do Nunca. O esmalte que ela usa é o ATREVIDA ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Gente, eu confudi as bolas todas no post <a href="http://closet15.wordpress.com/2009/11/05/iara-na-terra-do-nunca/" target="_blank">Iara na Terra do Nunca. </a></p>
<p>O esmalte que ela usa é o ATREVIDA DA COLORAMA. Eu confundi com o o PIPA da IMPALA  ( que eu estava usando).</p>
<p>Gente desculpa!!!! (Valeu Fê &#8211; leitora e amiga que me alertou).</p>
<p>Beijos</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Control de daños]]></title>
<link>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/12/control-de-danos/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 22:08:45 +0000</pubDate>
<dc:creator>jajo</dc:creator>
<guid>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/12/control-de-danos/</guid>
<description><![CDATA[Comentaristas, menudo cachondeo os lleváis entre vosotros. Me alegro. Quizá habría que pensar en org]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft size-large wp-image-398" title="Esto lo voy a echar mucho de menos" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p121109_16-080001.jpg?w=577" alt="Esto lo voy a echar mucho de menos" width="416" height="737" /></p>
<p>Comentaristas, menudo cachondeo os lleváis entre vosotros. Me alegro. Quizá habría que pensar en organizar una cena. O mejor un desayuno, pero a ver dónde lo hacemos: ¿Barcelona, Súria, Madrid, Rabat? Habrá que ver de dónde es la mayoría.  </p>
<p>Cómo voy a echar de menos esta playa. Es la del Centro. Nunca le he tenido especial cariño, pero últimamente siempre que voy está muy tranquila, sin frescobol ni grandes grupos y estoy muy a gusto, con mis libros o hablando con algún conocido.</p>
<p>Hoy he sabido que me han puesto un mote. A mí me parece que he tenido una trayectoria muy discreta en Pipa, pero supongo que un moço que se pasa dos meses hueveando por las playas, con sus libros y su libreta acaba llamanado la atención. Una camarera chilena hoy se ha puesto en plan cotilla. Me ha contado que me ven hace mucho y que no saben de dónde soy. Mi acento al hablar portugués les tenía despistados, porque ni colaba como portugués, ni como argentino o español. Le ha hecho gracia saber que soy de Barcelona, y a mí me ha hecho gracia saber que me llaman &#8220;el poeta&#8221; y a veces, según lo larga que lleve la barba, &#8220;el ermitaño&#8221;. Pues creo que tengo un lujo de apodos. Me podían haber llamado &#8220;el rancio&#8221;.</p>
<p>La primera vez que vine a Pipa conocí a un poeta uruguayo. Hace un tiempo busqué su nombre en Google para ver si había publicado alguna cosa pero no aparece nada. Se enrolló con una chica de aquí. A ella sí la he visto unas cuantas veces pero tampoco me apetece preguntarle, seguro que no le ha visto más.</p>
<p><img class="alignleft size-medium wp-image-403" title="Pa amb oli i xocolata" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p121109_12-220001.jpg?w=300" alt="Pa amb oli i xocolata" width="300" height="120" /><img class="alignright size-medium wp-image-404" title="Hyperion con papaya" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p121109_12-310001.jpg?w=300" alt="Hyperion con papaya" width="270" height="151" /></p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>El desayuno de hoy es un poco de transición, no ha faltado el mejunje de papaya y naranja, pero la parte masticable me ha salido algo catalufa. Hay que ir adaptándose para la vuelta, yo lo intento con pan tostado con aceite y chocolate. Chocolate de la marca Talento, no es Valor pero al menos es una virtud también.</p>
<p>Ha sido un gran día. He hablado con mucha gente, he absorbido mucho sol, he pasado mucho rato en el agua y he comido curry verde con gambas. También ha habido una parte mala, me he cortado con una roca en la playa.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-409" title="Sangre y arena, como en los toros" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p121109_15-100001.jpg" alt="Sangre y arena, como en los toros" width="600" height="336" /></p>
<p>Espero que no os dé asco la sangre, a mí me parece una imagen muy bonita. Hasta la luz se me ha puesto a favor, tan dramática. Me recuerda a un pintor, pero no recuerdo cuál. Hoy también he pensado en otro pintor, Sorolla, que lo habría pasado muy bien pintando aquí. El corte no ha sido nada, me lo he limpiado en el mar y como no tenía alcohol a mano me he bebido una caipirinha, algo de alcohol habrá llegado a la punta del pie.</p>
<p>Un corte y una picadura de mosquito es lo más grave que me ha pasado en Pipa. Ahora que me quedan unos días ya da igual lo que me pase. ¿Tétano? Que me curen en Barcelona. ¿Gripe A, bixo do pé, gastroenteritis? Lo mismo, mientras lo incubo ya habré llegado al Prat y me podrán atender allí. Qué tranquilidad.</p>
<p><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-410" title="La escotilla" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p121109_16-120001.jpg?w=150" alt="La escotilla" width="150" height="84" />¿Recordáis que os dije que Pipa era cómo la isla de Perdidos? Pues hoy he encontrado la escotilla, estaba escondida detrás del chiringuito del putorigui.</p>
<p>Queda una semana para la vuelta, y un poco más, unos diez días, para que empiece <a href="http://lavidadificil.wordpress.com/" target="_blank">La Vida Difícil</a>. A ver qué tal sale.</p>
<p>Suena Nada que perder, de Mecano. Las cosas que te han pasado son de lo más normal.</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Degeneraţia următoare]]></title>
<link>http://evidenttotrolemodelism.wordpress.com/2009/11/11/degeneratia-urmatoare/</link>
<pubDate>Wed, 11 Nov 2009 09:25:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>RoleModelu</dc:creator>
<guid>http://evidenttotrolemodelism.wordpress.com/2009/11/11/degeneratia-urmatoare/</guid>
<description><![CDATA[În secolul vitezei, intelectul se deplasează la fel de repede ca o ţestoasă în cârje. Fiindcă mă sim]]></description>
<content:encoded><![CDATA[În secolul vitezei, intelectul se deplasează la fel de repede ca o ţestoasă în cârje. Fiindcă mă sim]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿Qué coño tiene Pipa?]]></title>
<link>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/08/%c2%bfque-cono-tiene-pipa/</link>
<pubDate>Sun, 08 Nov 2009 23:22:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>jajo</dc:creator>
<guid>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/08/%c2%bfque-cono-tiene-pipa/</guid>
<description><![CDATA[Me he levantado con el firme propósito de ir a la playa. Pasando de pekenikes y de barbacoas playera]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignnone size-medium wp-image-340" title="Algo parecido a los Corn Flakes" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_10-300004.jpg?w=300" alt="Algo parecido a los Corn Flakes" width="300" height="300" /><img class="alignnone size-medium wp-image-341" title="Algo parecido al Cacaolat" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_10-310001.jpg?w=300" alt="Algo parecido al Cacaolat" width="300" height="300" /></p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-large wp-image-342" title="Un melón a punto de tirarse a la piscina" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_10-330002.jpg?w=1024" alt="Un melón a punto de tirarse a la piscina" width="590" height="330" /></p>
<p>Me he levantado con el firme propósito de ir a la playa. Pasando de pekenikes y de barbacoas playeras: hoy quería sol. He preparado un desayuno sencillo para no perder tiempo: cereales con batido de chocolate y unas rodajas de melón.</p>
<p>Al ver que la marea estaba baja he dado por hecho que todo el mundo estaría en la Praia dos Golfinhos, porque sólo puedes llegar allí con la marea baja. Como no quería gente, he ido a Praia do Centro, pero allí estaban con la final del campeonato de Frescobol (las putas palas). He pensado en refugiarme en la Praia do Amor pero al final me he quedado en un chiringuito que está en tierra de nadie, entre una playa y otra. He comido allí, no tienen servilletas, no tienen lavabo y no tienen nada en la carta que sea para una persona, así que he pedido frango a passarinha para dos. Mi interpretación libre ha hecho que pensara que &#8220;a passarinha&#8221; quería decir que se lo podía comer un pajariño, y de ahí a imaginarte una bandeja de nuggets hay un paso. Pues no, eran unos cachos de pollo inmensos y con piel. Me ha recordado a China una vez más, cuando me enfrenté a una cabeza de pollo armado solamente con unos palillos.</p>
<p>He sacado mi versatilidad al aire y me lo he comido como he podido, esquivando los trozos de piel e intentando no mancharme demasiado las manos. Odio comer con las manos. Además he heredado una cierta repulsión al pollo con forma de pollo que se remonta a tres generaciones de mi familia. He pedido una caipirinha para olvidar y listo.</p>
<p style="text-align:left;"><img class="aligncenter size-large wp-image-348" title="Tierra de nadie" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_15-560002.jpg?w=1024" alt="Tierra de nadie" width="590" height="330" /> </p>
<p style="text-align:left;">Después de comer estaba tan a gusto mirando la playa a mi izquierda cuando por la derecha ha aparecido el argentino. Es un tipo que me presentaron hace semanas y siempre nos saludamos al cruzarnos por la Rua pero nada más. Su aspecto es más bien extremado, con una melena rubia aclarada por el sol y un vestuario peculiar. A mi me recuerda a la rubia de ABBA, siempre cargado de accesorios a juego con su bañador. Sin saludar ni nada se ha sentado en la tumbona que estaba a mi lado y me ha empezado a contar lo solo que se siente. Me ha dicho que lleva tres años en Pipa, sin decirlo ha dejado claro que es homosexual y que se siente muy solo, que aquí es difícil encontrar a alguien para compartir su vida y que sólo encuentra rollos con gente de paso, pero nunca una relación seria.  </p>
<p style="text-align:left;"><img class="alignleft size-medium wp-image-351" title="Camino a casa" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_16-540001.jpg?w=168" alt="Camino a casa" width="168" height="300" />La verdad es que me ha dado pena el argentino, pero él mismo ha zanjado el tema: &#8220;Pipa lo puede todo&#8221;, y le compensa sentirse solo y todos los problemas que le puedan surgir.</p>
<p style="text-align:left;">¿Qué coño tendrá Pipa que atrapa a tanta gente? Gente que viene de paso y se quedan, personas que llegan buscando la solución a sus problemas y aunque no la encuentren al menos se olvidan de ellos. Hablé hace un tiempo con una mujer de unos sesenta años que vino a Pipa cuando ella y su marido tenían veintipocos. Su marido murió hace poco y a ella no se le ocurrió nada mejor que venir a pasar el resto de su vida a Pipa.Hace años conocí a una turista alemana que tras quince días aquí ni siquiera volvió a por sus cosas, hizo que se las mandaran a la casa que acababa de comprar aquí.</p>
<p style="text-align:left;">Esta es mi tercera visita y sé que aún me quedan dos más, una con mi familia y otra con Miquel.</p>
<p style="text-align:left;">Aún así, prefiero la Pipa que conocí hace unos años a la que veo ahora. El chiringuito más cutre y más auténtico ahora es un restaurante. Si había veinte buguis dispuestos a pasearte por las playas y las dunas, ahora son ochenta los que te ofrecen sus servicios. Los cajeros automáticos se han multiplicado por cinco, las tiendas de souvenirs ni las cuento. Los dueños de negocios venidos de fuera ahora me parecen mayoría. Lo que antes era una cerca de madera ahora es un tendido de vallas electrificadas.</p>
<p style="text-align:left;">Pero Pipa tiene algo, y casi dos meses después de llegar sigo sin saberlo explicar. Será lo que dice el argentino, que todo lo puede. Aunque las fotos no son lo mío, ahí van unas cuantas que he hecho hoy, igual viéndolas alguien me sabe decir qué tiene Pipa.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-large wp-image-352" title="Praia do Centro" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_15-560003.jpg?w=1024" alt="Praia do Centro" width="581" height="327" /></p>
<p>En esta foto, si achináis los ojos, podéis ver Rabat. Está al fondo a la derecha.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-large wp-image-355" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_16-580002.jpg?w=1024" alt="." width="614" height="346" /></p>
<p>Donde había una cerca, digo Diego.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-large wp-image-356" title="O ceu da Pipa" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p081109_17-000001.jpg?w=1024" alt="O ceu da Pipa" width="614" height="345" /></p>
<p>O ceu da Pipa, el cielo de Pipa.</p>
<p>Pipa es la palabra portuguesa para designar las cometas que echamos a volar. Algo tendrá que ver el nombre.</p>
<p>Suena Sildavia, de La Unión, en la versión que editaron con el Love Session. No podía ser más adecuada. Errante en busca de un lugar; Sildavia no se halla en los mapas; no tengas miedo de perderte, no. El sol no derretirá tus alas.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El Señor Clarificante]]></title>
<link>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/07/el-senor-clarificante/</link>
<pubDate>Sat, 07 Nov 2009 00:49:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>jajo</dc:creator>
<guid>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/07/el-senor-clarificante/</guid>
<description><![CDATA[Esto tan espumoso es el mejor mejunje que he hecho en Pipa hasta la fecha. Para conseguirlo he expri]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft size-full wp-image-329" title="El mejor" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p061109_11-510001.jpg" alt="El mejor" width="240" height="428" />Esto tan espumoso es el mejor mejunje que he hecho en Pipa hasta la fecha. Para conseguirlo he exprimido tres naranjas y he batido el zumo con un buen cacho de piña y un vaso de agua de coco. Textura perfecta, sabor curioso, una buena idea. La parte sólida ha sido un bocata de requesón y jamón york. A buenas horas he descubierto el juego que da el agua de coco en los mejunjes.</p>
<p>Cuando hice la mili, tenías un nombre en función de lo que te faltara hasta licenciarte. Hoy faltan 13 días para mi vuelta y sé que había un mote específico para esta fecha pero no lo recuerdo. Había un montón de opciones: cuando llegabas sólo eras un pelón y no entrabas en este circuito pero al cabo del tiempo te convertías en Wisa (de wisabuelo) cuando eras el más veterano del lugar; si te faltaban 80 días para irte a casa te llamaban Willy Fog, si eran 40 eras un Joaquinluqui; cuando te faltaban 30 días eras un Mesías porque no te faltaban meses sino días. Un vikingo era al que sólo le faltaba un domingo, un Licor 43 al que se acostaba a cuatro días de licenciarse y se levantaba a tres. El lavadora es el que no le faltan días sino horas. Un flecha el que ya tenía la mili hecha y un vakeá es al que arrestaban a pocos días de irse y tenía que alargar su estancia (vakeá de <em>te vas a queá</em>). Con la política de cancelaciones que tiene TAP a ver si voy a ser yo al final el vakeá por un par de días más. La verdad es que me jodería. Con la maleta hecha y todo que no me hagan quedarme un día más.</p>
<p>La mili, qué lejos (13 años desde que la empecé) y que presente la sigo teniendo.</p>
<p>Hoy he pasado todo el día en casa porque el Señor Clarificante había anunciado su visita. Me ha tenido todo el día en vilo, al menos he aprovechado para poner lavadoras. Todos deberíamos tener en la agenda del móvil a un Señor Clarificante que cuando veas las cosas turbias se presente en casa con una solución embotellada. Este señor en concreto se ha presentado casi a las cinco de la tarde y me ha dejado una botella de clarificante y otra de alguicida. No sé si veré mi vida más clara pero al menos la piscina volverá a estar espectacular después de unos días de hacerse la tonta.</p>
<p>Apartado La Cena Saludable: he cenado como un animal. Una sopa de pollo, arroz y zanahoria y una moqueca de pescado y gambas. Es un guiso de pescado y gambas espectacular, uno de los platos que más me gusta de la cocina de Pipa. Todo esto y una crema de maracuyá servido por el que es indiscutiblemente el camarero más guapo del pueblo. He comido tanto que ahora me cuesta hasta teclear.</p>
<p>Gracias a todos los que leéis el blog y lo comentáis, gracias a los que optáis por comentármelo por mail y gracias a los que lo leéis y no sé quién sois porque preferís no decir nada. Entre todos hoy habéis pulverizado todos los récords de visitas a El Desayuno Saludable y con mucha diferencia. Mientras lo lea uno ya tiene gracia, pero así da gusto.</p>
<p>Suena Un día en el parque de Love of Lesbian. De tan bonita que es, me derrito. Si alguien te la canta, te quiere. Cada nube es un plan.</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mi apetito ya ha hecho las maletas]]></title>
<link>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/05/mi-apetito-ya-ha-hecho-las-maletas/</link>
<pubDate>Thu, 05 Nov 2009 21:29:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>jajo</dc:creator>
<guid>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/11/05/mi-apetito-ya-ha-hecho-las-maletas/</guid>
<description><![CDATA[He abierto los ojos a las 05:17h de la mañana. He agarrado la cámara y he bajado a hacer fotos al ja]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-319" title="." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p051109_11-480003.jpg?w=150" alt="." width="135" height="135" /><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-322" title=".." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p051109_11-500001.jpg?w=150" alt=".." width="135" height="135" /><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-321" title="..." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p051109_11-490002.jpg?w=150" alt="..." width="135" height="135" /><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-320" title="...." src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p051109_11-490001.jpg?w=150" alt="...." width="135" height="135" /></p>
<p>He abierto los ojos a las 05:17h de la mañana. He agarrado la cámara y he bajado a hacer fotos al jardín. La luz era tan chula que me han dado ganas de quedarme en Pipa otros dos meses, pero al volver a acurrucarme en la cama, esperando a que dieran las nueve por lo menos, una imagen se me ha plantado en medio de la cabeza: unas albóndigas con tomate, y luego un plato de pulpo bien cocido con su pimentón y su todo. Está claro que por más a gusto que esté aquí con mi picanha, mis gambas y mi macaxeira, mi estómago empieza a reclamar lo que es suyo.</p>
<p>Me he despertado por segunda vez y definitivamente a las diez y pico. Hoy no estoy muy creativo así que me he limitado a comer unas rodajas de piña y melón y un yogur, sin mejunjes ni nada. Mientras me lo comía habría dado mi pie izquierdo, que es el menos feo de los dos, por un plato de paella, una butifarra o un pa de pessic. Y al fregar los cacharros del desayuno habría preferido estar dándole con el estropajo a una cazuela de marmitako o de un estofado de ternera o fabada asturiana.</p>
<p>Aunque he desayunado poco, a mediodía no tenía hambre así que me he saltado la comida. Supongo que por eso a estas horas de la tarde mataría un cerdo para hacer chorizos con él, y lacón, chistorra, lomo rebozado y un bocata de jamón con pan con tomate. Y seguiría comiendo: lentejas, garbanzos, sepia a la plancha, chocolate Valor con avellanas, caldo gallego y un bocata de calamares.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-326" title="Palmeras, nubes y claros" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p051109_16-300001.jpg" alt="Palmeras, nubes y claros" width="600" height="335" /></p>
<p>Cuando vuelva iré al Burger King, al Pizza Hut y a casa de mi madre para que me haga todas estas maravillas y unas cuantas más: arròs a la cassola, trinxat de la Cerdanya, huevos fritos con patatas. Luego al Parco a devorar atún crudo, makis de anguila y hasta bacalao, que sólo lo como allí. Si veo que no es suficiente me iré de tapas porque rabio por una buena ensaladilla rusa, unas aceitunas aliñadas, unos chocos y unas sacrosantas patatas bravas. Tendré que hacer tiempo para pasar por el Udon a comerme media carta.</p>
<p>Se acerca la hora de cenar, y menos mal porque empiezo a estar muerto de hambre. En mi casita de Barcelona más de una noche me saltaré la cena y mientras veo la tele me zamparé una coca de yogur o de forner, o las dos, y un croissant de chocolate y unos churros con más chocolate aún.  </p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-324" title="Bajada a la playa" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/11/p051109_13-370001.jpg?w=300" alt="Bajada a la playa" width="300" height="167" /></p>
<p>A parte de esta <em>devorágine</em> que me ha dado, he estado en la playa con muchas nubes y un poco de sol y otro poco de lluvia. Sigo arrastrando el tocho de Mishima que cada vez es más peñazo. Lo leo porque no soy capaz de abandonar a Mishima a media lectura, pero me parece que este libro es una mierda. </p>
<p>Voy a cambiarme para dar un paseíllo y a escoger restaurante, a ver si triunfo tanto como ayer que cené como un campeón. El camarero me preguntó si era holandés. No sé si por el acento o por los pelos de los brazos y las piernas que están veraniegamente rubios. Vaya vista el chaval.</p>
<p>Suena Lantana de Pigmy. Bonita, muy bonita. Lástima que no se pueda comer.</p>
<p>(Se me olvidaba: un par de palmeras de chocolate que no falten.)</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pipa está mais vazia - e mais barata]]></title>
<link>http://guianatal.wordpress.com/2009/11/02/pipa-esta-mais-vazia-e-mais-barata/</link>
<pubDate>Mon, 02 Nov 2009 22:45:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>yanpai</dc:creator>
<guid>http://guianatal.wordpress.com/2009/11/02/pipa-esta-mais-vazia-e-mais-barata/</guid>
<description><![CDATA[Para quem (como eu) foi a Pipa pela última vez há uns dois ou três anos, a impressão que ficou é de ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Para quem (como eu) foi a Pipa pela última vez há uns dois ou três anos, a impressão que ficou é de ruas bastante movimentadas, hoteis cheios e caros, restaurantes caríssimos; não era incomum encontrar restaurantes vendendo pratos feitos (arroz, farofa, salada e um frango grelhado) a mais de R$ 20.</p>
<p>Parece que, atualmente, as forças de mercado estão agindo em favor dos consumidores. Diversas notícias negativas (principalmente referentes à <a href="http://guianatal.wordpress.com/2009/10/06/hoteleiros-de-pipa-protestam-contra-inseguranca/">segurança</a>) têm diminuído o número de visitantes a Pipa; eventos como a <a href="http://guianatal.wordpress.com/2009/09/06/flipa-feira-literaria-da-pipa/">Feira Literária</a> e o <a href="http://guianatal.wordpress.com/2009/09/02/festival-gastronomico-da-pipa/">Festival Gastronômico</a> tentam combater o problema, mas não conseguem eliminá-lo por completo.</p>
<p>Visitei Pipa no final de semana de 24 a 26 de outubro de 2009.</p>
<p>Ficamos no hotel <a href="http://www.piparesort.com.br/">Pipa Resort</a> (antigo Pipa Atlântico), com excelente localização na Baía dos Golfinhos, na entrada da vila, antes de chegar ao centro. O hotel oferece estacionamento interno, o que, para quem vai de carro, é extremamente útil (estacionar um carro nas ruas de Pipa é uma dificuldade).</p>
<p>Diária: R$ 160, num dos apartamentos mais simples (distante da piscina), mas ainda assim confortável. Tendo em vista que é um dos melhores <a href="http://www.viagemdeferias.com/natal/pipa/hoteis-pousadas.php">hoteis de Pipa</a>, o preço estava bastante baixo. Abaixo, uma foto.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-156" title="pipa-resort" src="http://guianatal.wordpress.com/files/2009/11/pipa-resort.jpg" alt="pipa-resort" width="450" height="338" /></p>
<p>As ruas também estavam visivelmente menos movimentadas; isso tira um pouco do encanto de Pipa, que era justamente a grande movimentação de turistas pelas ruas, principalmente noturna. A foto abaixo foi tirada aproximadamente às 9 da noite (o que, para Pipa, ainda é cedo, mas costumava ser mais movimentada em anos anteriores).</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-157" title="pipa-noite" src="http://guianatal.wordpress.com/files/2009/11/pipa-noite.jpg" alt="pipa-noite" width="450" height="338" /></p>
<p>E justamente por conta dessa baixa movimentação, os restaurantes estão com preços bem acessíveis.</p>
<p>A pizzaria Calígula, uma das mais conhecidas da Pipa, estava com uma irresistível promoção de pizza grande marguerita por R$ 9,90. Na minha opinião, a Calígula oferece não apenas a melhor pizza de Pipa, como também a melhor pizza de Natal (a <a href="http://www.overmundo.com.br/guia/pizzaria-caligula">Calígula tem filial em Natal</a>).</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-158" title="pizza-caligula-pipa" src="http://guianatal.wordpress.com/files/2009/11/pizza-caligula-pipa.jpg" alt="pizza-caligula-pipa" width="450" height="338" /></p>
<p>Para os que visitaram Pipa e se assustaram com os preços altos, fica a sugestão de fazer uma nova visita.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A pipa tisztítása]]></title>
<link>http://tisztasag.wordpress.com/2009/11/02/a-pipa-tisztitasa/</link>
<pubDate>Mon, 02 Nov 2009 02:05:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>sztam</dc:creator>
<guid>http://tisztasag.wordpress.com/2009/11/02/a-pipa-tisztitasa/</guid>
<description><![CDATA[Manapság ritkán találkozok olyan emberekkel, akik ennek a kedvtelésnek hódolnának, mégis díszként ot]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Manapság ritkán találkozok olyan emberekkel, akik ennek a kedvtelésnek hódolnának, mégis díszként ot]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Uma Semana no Paraíso]]></title>
<link>http://cleidescully.wordpress.com/2009/11/01/uma-semana-no-paraiso/</link>
<pubDate>Sun, 01 Nov 2009 00:34:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>cleidescully</dc:creator>
<guid>http://cleidescully.wordpress.com/2009/11/01/uma-semana-no-paraiso/</guid>
<description><![CDATA[Entardecer na Baía dos Golfinhos Desde que visitei Natal, a capital do Rio Grande do Norte, em Janei]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:center;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-medium wp-image-707" title="luz" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/10/luz.jpg?w=229" alt="luz" width="229" height="300" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Entardecer na Baía dos Golfinhos</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#008000;">Desde que visitei Natal, a capital do Rio Grande do Norte, em Janeiro de 2006, sonhava voltar para passar uma temporada na linda Praia da Pipa, e esse ano consegui uma folguinha e junto com minha irmã e minha prima, montamos nossa viagem.  Visitamos sites do local, entramos em contato com pousadas, traslado, compramos a passagem e embarcamos pra lá, &#8220;com a cara e a coragem&#8221;.</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#008000;"><img class="size-medium wp-image-709  aligncenter" title="buganville" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/10/buganville.jpg?w=300" alt="buganville" width="300" height="224" /></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#008000;">O vilarejo é sossegado, e elegante. As construções lembram as fotos que vemos dos litorais da Itália, França, mas isso parece proposital. Conversando com os empreendedores locais, percebemos que a maioria é do Sudeste brasileiro ou do exterior.  Ficamos em uma pousada linda, em questão custo benefício, acho que é a melhor da cidade. Não é a mais luxuosa, mas fica no centro da cidade e na areia da praia ao mesmo tempo. O serviço é excelente, impecável. Café da manhã perfeito!</span></p>
<div id="attachment_711" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><span style="color:#008000;"><img class="size-medium wp-image-711" title="vista" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/10/vista.jpg?w=300" alt="vista" width="300" height="224" /></span><p class="wp-caption-text">O café da manhã é servido com essa vista modesta... dá pra acreditar?</p></div>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#008000;">O charme das construções é indiscutível, mas o grande atrativo de Tibau do Sul, município ao qual Pipa pertence, é a natureza. Comentei que parece que o criador tirou um dia bem humorado, e disse que ia criar um pedacinho do paraíso escondido no mundo. A cor da água, da areia são perfeitamente calculadas para que o mar seja verde transparente. A incidência do sol sobre a linha do equador, e as correntes marítimas conspiram para que a temperatura da água seja morna, na medida da perfeição. E as falésias, fazem sombra na hora certa, além de mudarem de cor gradualmente com a incidência da luz, variando entre o bege e o rosado.</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#008000;"><img class="size-medium wp-image-712  aligncenter" title="entardecer" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/10/entardecer.jpg?w=300" alt="entardecer" width="300" height="224" /></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#008000;">Como se não bastasse, a fauna dá show. Na Baía dos Golfinhos, os tais vêm nadar com os banhistas, é surreal, pra dizer o mínimo. Fora o visual, a foto acima foi feita nessa enseada. Em outras praias, pode-se ver as tartarugas nadando na parte rasa&#8230; coisas que a gente da cidade não está acostumado. O mar fez um trabalho tão caprichoso nas rochas, que parecem esculturas, vejam a pedra do Furo:</span></p>
<div id="attachment_713" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><span style="color:#008000;"><img class="size-medium wp-image-713" title="furo" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/10/furo.jpg?w=300" alt="furo" width="300" height="224" /></span><p class="wp-caption-text">Pedra do furo - Praia do Amor</p></div>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#008000;">Além disso tudo, o destino é muito romântico. Haviam muitos casais por lá&#8230; mas cá entre nós, se você já fantasiou uma viagem romântica à uma ilha deserta, a sensação deve ser essa&#8230; pegue seu par e fuja pra Pipa! Passe pelo menos uma semana, seu romance agradecerá. Dizem os engraçadinhos locais, que 90% da população foi &#8220;produzida&#8221; nas mornas piscinas naturais da praia do amor&#8230; porque será?</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#008000;"><img class="size-medium wp-image-714  aligncenter" title="IMG_4966" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/10/img_4966.jpg?w=300" alt="IMG_4966" width="300" height="225" /></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#008000;">Outra coisa que gostei foi do serviço de alimentação. Tem todo tipo de cozinha, pra todo gosto, e o preço é bom. Além de ser muito mais ágil do que em Natal. Rapidinho o almoço está pronto, servido e delicioso! Sucos e sorvetes também perfeitos!</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#008000;"> <img class="size-medium wp-image-715  aligncenter" title="gatos de rua" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/10/gatos-de-rua.jpg?w=224" alt="gatos de rua" width="224" height="300" /></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#008000;">Bom, teria coisas infinitas pra dizer&#8230; que vi e fiz em uma semana. Pra fechar com chave de ouro, eu recomendo que quando estiverem lá, contratem o passeio de 4&#215;4 pra conhecer toda cidade. É muito legal! Há momentos no passeio que a gente se pega pensando &#8220;nossa, nunca pensei que veria algo assim na minha vida, pessoalmente&#8230;&#8221; As paisagens, a cor da água, os pratos, são inacreditáveis! Mas eu não vou ficar aqui falando de todas as coisas, vão e experimentem por si mesmos&#8230; viver é bom demais!</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#008000;"><img class="size-medium wp-image-716 aligncenter" title="chapadao" src="http://cleidescully.wordpress.com/files/2009/11/chapadao.jpg?w=300" alt="chapadao" width="300" height="224" /></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Operación Crisantemo. Día 1. ]]></title>
<link>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/10/31/operacion-crisantemo-dia-1/</link>
<pubDate>Sat, 31 Oct 2009 22:35:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>jajo</dc:creator>
<guid>http://eldesayunosaludable.wordpress.com/2009/10/31/operacion-crisantemo-dia-1/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Esta mañana nada más levantarme he re]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft size-full wp-image-283" title="," src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/10/p311009_11-190003.jpg" alt="," width="282" height="283" /><img class="alignright size-full wp-image-284" title="Una cucharada de Crunchy de Piña" src="http://eldesayunosaludable.wordpress.com/files/2009/10/p311009_11-260002.jpg" alt="Una cucharada de Crunchy de Piña" width="291" height="285" /></p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>Esta mañana nada más levantarme he recibido una misión. Las Ángeles de Charlie del arte floral suriense están intrigadas sobre cómo se celebra el día de los santos o los difuntos en Pipa. Quizá bajo los efectos del polen de alguna extraña flor, me piden que vaya de excursión al cementerio local a ver qué se lleva por esta zona y si utilizan los crisantemos tan típicos de los muertos españoles. Como las madres son todas unas santas (la mía más, por supuesto) y no se les puede negar nada, he decidido ir de inspección ocular en cuanto acabara con el desayuno: un zumo de naranja (hoy le he puesto hielo porque estaba acalorado) y un crunchy de piña (un tercio de una piña cortado a dados, un yogur y cereales Gold Flakes, absoluto plagio de los Corn Flakes).</p>
<p>Mi primera parada ha sido el cementerio. Cerrado a cal y canto y sin signos de vida, lo que me tranquiliza. Han estado haciendo obras estos días y hay restos de cemento y ladrillos, pero nada que indique la presencia de crisantemos.</p>
<p>La siguiente zona a inspeccionar ha sido la Igreja de Sâo Sebastiâo, católica, apostólica y romana. Tampoco he encontrado presencia de vivos, muertos o crisantemos. Esta iglesia está al lado del mar. Antes estaba pintada de blanco y azul cielo pero ahora alguien le ha quitado la gracia pintándola de color hueso. Hueso de santo.</p>
<p>A estas alturas ya podría haber dado la investigación por infuctuosa, pero se me han ocurrido tres puntos más para chafardear. Primero la Iglesia Universal del Reino de Dios. Estos son cristianos, evangélicos y pentescostales. Esta iglesia se inventó en Brasil hace unos 30 años y ahora están por todo el mundo, excepto donde les consideran peligrosos, como por ejemplo Bélgica. Tienen fama de peseterillos. Aquí su local es una especie de garaje con sillas de plástico y a veces lo adornan con globos, pero hoy nada: ni globos, ni crisantemos.</p>
<p>Un poco más adelante en la misma calle está la Asamblea de Dios, una iglesia muy pequeña de color albero. Estos no los tengo controlados, bastante tuve con empollarme la Iglesia Católica para luego poder apostatar con conocimiento de causa. Aún así, según lo que acabo de leer en la wikipedia parece que son también evangélicos y pentecostales. A ver si otro día me acuerdo y escribo sobre mi visión del Pentecostés. En fin, que esta iglesia estaba cerrada, sin actividad ni crisantemos una vez más.</p>
<p>La última parada en la investigación ha sido la frutería. En Pipa no hay floristería ni falta que les hace porque nacen flores por todas partes pero a veces en la frutería tienen alguna planta a la venta. Hoy tenían 10 o 12 que no he sabido identificar pero crisantemos no eran.</p>
<p>Creo que si alguien lleva flores mañana al cementerio serán de su jardín. No es raro ver en pousadas o restaurantes arreglos florales caseros hechos con heliconias, buganvillas, hibiscus y algún tipo de orquídeas montados en cocos verdes o jarrones con trozos de palmera o con hojas de potos (que aquí los he visto trepando por los árboles con hojas de más de 40 centímetros de largo).</p>
<p>Balance del primer día de la Operación Crisantemo: fracaso. Mañana, que es el día de autos, a ver qué encuentro.</p>
<p>(Mientras he escrito todo esto, a menos de un metro de mí un dragoncillo se ha merendado un saltamontes, como si fuera un documental de la 2. Le ha llevado su tiempo pero se lo ha trincado. Qué obscena es la naturaleza cuando quiere.)</p>
<p>Suena Voume eu fermosa interpretada por Uxía. Es una canción tradicional gallega, de hace siglos (no sé cuantos) que me gusta mucho. La llevo en la mochila desde que tenía 18 años.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Parinti singuri acasa]]></title>
<link>http://warpedsidewalk.wordpress.com/2009/10/28/parinti-singuri-acasa/</link>
<pubDate>Wed, 28 Oct 2009 18:55:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>flesh</dc:creator>
<guid>http://warpedsidewalk.wordpress.com/2009/10/28/parinti-singuri-acasa/</guid>
<description><![CDATA[Am plecat la munca de dimineta, iar in urma mea am lasat o mama casnica si plictisita. Tata deja ple]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Am plecat la munca de dimineta, iar in urma mea am lasat o mama casnica si plictisita. Tata deja plecat cu ceva timp inainte dupa o mica discutie de dimineata: &#8220;Ce e asta?&#8221; (intreaba el aratandu-mi o pipa) &#8220;Nu stiu&#8221; (raspund eu cu un pic prea multa indiferenta) tatal iese.</p>
<p>Dupa ce mi-am terminat norma de la munca ma trezesc cu un telefon de la tata: &#8220;Sunt in zona. Nu vrei sa te duc eu la facultate?&#8221; Oboseala din mine a grait &#8220;Ba da!&#8221; ne-am vazut si in masina ma anunta ca mama, din prea multa plictiseala a intrat la mine-n camera sa faca curat (prevenita de ceva prea multa vreme sa nu faca asa ceva, ca este pe riscul ei) si a gasit ascunsa o sticla de vodka, si nu orice vodka, ci Absolut, si niste ambalaje argintii cu verde. Marea intrabare. Ce cauta astea la mine in camera &#8230; Explicatii de &#8220;copil cuminte care nu face nimic gresit&#8221;: poi sticla de vodka a ramas de la ultima petrecere si a ramas la mine-n camera, iar ambalajele sunt de la niste pastile de dat jos&#8221;. Raspunsul, spre mirarea mea a lamurit pe toata lumea.</p>
<p>Sfat nr. 1: nu iti lasa parintii sa se plictiseasca.</p>
<p>Sfat nr. 2: tine drogurile si alcoolu departe de ochii lor.</p>
<p>Sfat special nr. 3: daca cineva iti spune sa nu intri intr-o camera, o sa ai parte de ceva surprize daca o faci. So don&#8217;t!</p>
<p>&#8230;.</p>
<p>Apoi ca un om ce ajuta oricand, m-a rugat <a href="http://events.sekazone.07x.net/" target="_blank">un bun prieten</a> sa merg cu el sa lipim niste afise prin facultati. De la facultati am ajuns la stalpi, cosuri de gunoi, la garduri cu manele si pe urma la o &#8220;disputa&#8221; cu altii care puneau afise si noi le acopeream pe ale lor, iar ei pe ale noastre. Ce afise? Cititi urmatorul post si cel de <a href="http://warpedsidewalk.wordpress.com/2009/10/25/jah-army/" target="_blank">aici</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
