First, our “Trials 101″ class winner: Dani!  Congratulations, Dani, and be looking for our email on how to sign up for the class.

Online Detective Sites: Don’t Waste Your Money

You want to find someone (a long-lost relative, friend, business acquaintance, etc.).  Or maybe you want to do a background check on your nanny, see if  your applicant has a criminal history.  Or perhaps it’s for a more personal reason–you’re dating someone special, want to make sure she/he is really who they say they are.  You’re tempted to use one of those advertised online detective sites that promises to get you that elusive address, background history, phone number, email address, whatever.  Seems so easy, and best of all, you can do it from the comfort of your own home. 

Don’t do it.

We know, it’s only going to cost you $19.95 (or $29.95 or $35.95 or more), but odds are you’ll be wasting your hard-earned money if you pay for their data.  Why?  Let us count the ways:  

1.  Instead of access to the information you want, many of these detective web sites only offer links to other databases or websites (that cost more $$) for the information.   This sets you up for a lot of time, frustration, and money trying to find the information you want.

2.  Online detective databases advertise “timely” and “accurate” information, but you, the buyer, don’t know how often they update their information, or even if it’s accurate (after all, it was originally human fingers that typed in data–and being human, mistakes happen).  Maybe they purchase their data from yet another online database, and who knows how accurate that third-party vendor’s data is?

3.  Online detective databases are just that: online and impersonal.  There’s no live person interpreting the results or answering your questions.  You’re left with a chunk o’ data, and no one to tell you what’s relevant, if that “Sally Jones” address is actually the same Sally Jones you wanted to find, if the phone number you got is actually ported and although it once belonged to Sally, it now rings to Harvey Duncan, etc. etc. etc.  

4.  Some statistics claim 97% of all detective web site offer little in the way of actual information, and that their information has been obtained through other outdated database and directories. 

In summary, although it’s not impossible to find correct information on the Internet, it’s not a wise option.  Far better to cut the “middleman online database” and go to a reliable, expert source, such as a private investigator who can do the research, verify the accuracy of the information, and answer your questions.   Not sure how to find a qualified PI?  Check your state’s professional private investigator organization, ask a friend, ask your attorney for recommendations, or select a PI for your state from the membership list at NCISS (National Council of Security & Investigation Services).

001-004 / Bruxelles: Manneken-Pis

Dla mnie powiedzenie “polskie obozy koncentracyjne” jest tak samo bezsensowne jak mówienie “kubańskie więzienie Guantanamo” tylko dużo bardziej obraźliwe.

Te – moim zdaniem – niedouczone niemieckie świnki* powinny przeprosić i wpłacić (tzn. stacja) kilka milionów EUR na jakiś społeczny cel w Polsce. Kiedy w mediach usłyszę, że Polska wygrała jakiś proces w tej sprawie??? Konia z rzędem temu kto tego dokona!

Z innej beczki…

Dzisiaj Paweł Poncyliusz (PiS) napisał na Twitterze, cytuję:

Mam duże wątpliwości po co wysyłać kolejnych 1000 chłopców do Afganistanu nic na tym nie korzystając. Poczekajmy jak nam postawią tarcze!!

Mam wrażenie, że ten Pan nie użył w ogóle mózgu pisząc te słowa. Jaka tarcza? Jakie postawią? Populizm do kwadratu! Czy my – Polska – jesteśmy drugim Blackwater? Nasi żołnierze to najemnicy??? Ku**a mać!!!

Tarcze sobie kupmy, jeśli nie stać to nie kupujmy a w Afganistanie budować szkoły, dać internet i pokazać jak ludzie żyją na “zachodzie”. Za 5-20 lat będzie tam demokracja. Sami ją wywalczą. Do tego czasu ktoś tych szkół musi bronić i ja tak właśnie rozumiem interwencję. Może naiwnie.

Tak, wysyłać jeszcze tysiąc albo dwa nawet – tam jest WOJNA! Nie róbmy błędu jak amerykańskie społeczeństwo w czasie wojny Wietnamskiej. Musimy wspierać swoich żołnierzy skoro już tam są. Nie wolno wycofać się połowicznie z wojny. Albo walczymy wszyscy razem, albo…

Albo zabrać wszystkich żołnierzy z powrotem do Polski.

Oto, proszę państwa, mamy kulminację tej tragifarsy, co się sprawą hazardu zowie. Zaczęło się od pewnego biznesmena, który koniecznie chciał coś od polityków uzyskać, a jeden z nich nie potrafił mu, jako swemu znajomemu, wprost powiedzieć “NIE”. Wplątało się w to jeszcze CBA, PiS zrobiło nagonkę i paskudną kreskówkę, zrobiono komisję śledczą… i zaczęto robić ustawę o grach hazardowych. Projekt rządowy.
Samo to, że plany rządowe były niewiele mniej radykalne od planów PiS-u, który na całego stosował retorykę rodem z tabloidów, wzbudziło zdziwienie. To, że projekt postępował wściekle szybko, nie wróżyło nic dobrego. Fakt, iż Senat przyjął ustawę bez żadnej poprawki, był wysoce niepokojący, zaś zapowiedzi prezydenta o chęci podpisania projektu tym bardziej. Taka ważna materia, tak się PiS wraz z Kamińskim męczyli, by pogrążyć “peło” tzw. hazardówką, a tu Brat Swego Brata akceptuje odnoszący się do sprawy projekt rządu??? Nie, to już jest zbyt dziwne i zbyt podejrzane, by coś nie miało pójść nie tak.
Dzisiaj zaś prezydent swym zagraniem powalił mnie na kolana. Są bowiem trzy drogi postępowania na etapie prezydenckim – albo weto, albo kontrola konstytucyjności przez Trybunał Konstytucyjny, albo podpis. Na logikę, jeśli są wątpliwości co do regulacji, to korzysta się z pierwszej albo drugiej opcji. Ale nie podpisuje się ustawy. Natomiast dziś Lech Kaczyński podpisał ustawę o grach hazardowych, by zaraz potem wysłać ją do TK.
Chwileczkę – skoro Prezydent ma wątpliwości natury konstytucyjnej, po co w ogóle składał podpis? Jeśli Pałac ma poważne zastrzeżenia co do samej procedury, to szokujący jest fakt, iż taki projekt, uchwalony w tak kuriozalny sposób (ekspertyz brak?), został sfinalizowany, a teraz pewnie w równie wariackim tempie zostanie opublikowany i wejdzie w życie. I argument, że chodziło o ochronę ludzi młodych przed skutkami lekkomyślnego korzystania z hazardu (a skąd niby głowa panstwa zna te skutki, skoro nie ma ekspertyz?), trafia w pustkę. Czym bowiem jest puszczenie takiego niedopracowanego knota w obieg, jak nie wyrazem lekkomyślności?
Żeby było ciekawiej, posłowie PiS przygotowują teraz projekt ustawy o lobbingu. Po co? By pokazać, że oni jeszcze lepiej potrafią walczyć z korupcją. A to dobre – ja naiwny myślałem, że prawo nie powinno być tworzone dla chorych ambicji czy wyścigów, tylko dla rzetelnego uregulowania pewnych sytuacji faktycznych. Nie tutaj, nie teraz. Kaczystom Tusk zabił klina, przeprowadzając radykalną ustawę (daleki jestem jednak od stwierdzenia, że zostało to zrobione dobrze – szybko i po łebkach tak, dla uciszenia rozemocjonowanych mediów, opozycji i społeczeństwa – owszem, ale na pewno nie dobrze), to teraz kaczyści chcą tuż po domknięciu jednego aktu (w czasie uchwalania którego spali) robić drugi, jeszcze “lepszy”. Bo to przecież oni mają walczyć z korupcją, to PO aferami stoi. Skoro wyszło, że nie, to trzeba na głowie stanąć, by potem krzyknąć “A właśnie, że tak!” i dalej móc mielić komunały o złym rządzie i dobrej opozycji, tak przygotowanej do rządzenia, że bardziej już się nie da.
Tak oto do prawodawstwa dodano polityczną przepychankę w bagnie i zrobiono z niego jedną wielką hucpę, tani i odpychający cyrk polityczny, gdzie jest wszystko, tylko nie rzetelność. Tym gorszy cyrk, że autorstwa rządu. Który pokazał, iż nie tak znowu daleko mu do tej “merytorycznej” opozycji, 90% czasu poświęcającej na agresywną propagandę, a resztę na rojenia o rychłym powrocie do władzy. Rząd zrobił bubel, a reszta parlamentu, razem z głową państwa, umyła ręce. Przy ustawie o grach hazardowych właściwie CAŁA klasa polityczna dała nam do zrozumienia, że jakość prawa jest zdecydowanie poboczną sprawą, kiedy w grę wchodzi ordynarne, perfidne politykierstwo i tani oportunizm.
Dziś jestem szczerze i głęboko rozczarowany i zniesmaczony tą sytuacją. Liczę na to, że chociaż Trybunał zbawi nas od tego knota. Choć i tu mogę się rozczarować. Oby jednak nie.

First, the winner of the WRITING PIs IN NOVELS T-Shirt drawing…drum roll…Pat Cochran!

Happy Thanksgiving, you’ve been served

Seems we always end up serving process papers on holidays.  Sometimes we’ve been asked to–as in a few years ago when one of our attorney-clients called, said his client wanted her philadering husband served divorce papers on Christmas day.  It was, as she said, her Christmas gift to him.

On another Christmas day, we served a gentleman a subpoena while he was enjoying…up to that point, anyway…a football game.  He answered the door in his team jersey, a beer in his hand, a grin on his face…Merry Christmas, Mr. X, you’re served.

Once we served a beer vendor at a Rockies game.   Then we stayed and watched the rest of the game.

Today’s Thanksgiving, and we have 6 subpoenas to serve.  We’re drinking our coffee, getting ready to visit people’s homes, the odds being most (if not all) will be there, preparing turkey and trimmings.  Fortunately, it’s for a case where many of them are sympathetic to our client, so we expect these services to go well.  Which is a good thing ’cause today’s also one of our birthdays,  and we’d really love not to be yelled at by strangers, but hey, it happens.

After we serve papers, we plan to celebrate our own Thanksgiving-birthday fest with a trip to a mountain gambling town, playing some poker, taking a run or three at the hotel buffet, then home for gifts and cake and…well, if we didn’t finish serving our legal papers this morning, a last attempt at serving a subpoena or two.

Happy Thanksgiving, everyone.   Today, may you only be served food at your table.

Jakiś rok temu na starym blogu ( czyli TU ) pisałem, co myślę o idei ustanowienia 6-go stycznia (czyli katolickiego Święta Trzech Króli) dniem wolnym od pracy. Dzisiaj moje zdanie nie zmieniło się zbytnio. Dalej bowiem uważam to za pokaz czołobitności polityków wobec kleru, który na siłę chce zapędzać ludzi do pustoszejących (a to z powodu kleszej arogancji, pazerności i wszędobylstwa) kościołów; czołobitności, która dodatkowo urwie nam kolejne środki z budżetu, bo przecież pracować się tego dnia nie będzie, ergo – wytwarzać PKB też nie. Dzisiaj jednak jest różnica.
Rok temu PiS sabotował bezstronność światopoglądową państwa oraz budżet rządu PO, dzisiaj robi to sama Platforma. Ta Platforma, która za rok będzie zmagać się z ogromnym deficytem i co do której już dawno straciłem nadzieję, że będzie umiała (i w ogóle chciała) postawić się klerowi.
Jednakże dla zatroskanych o budżet jest coś na osłodę, a leniom na złość. Otóż “w zamian” z Kodeksu Pracy ma zostać wykreślona regulacja nakładająca na pracodawcę obowiązek dawania pracownikom dnia wolnego w zamian za święto przypadające w sobotę. Czyli ze dwa, trzy dni w roku staną się produktywniejsze, a i okazji do brania wolnego i świętowania trzy-, cztero- lub i pięciodniowych “długich weekendów” ubędzie.
I najwyższy czas na to, bo jak dla mnie dawanie dodatkowego wolnego za dzień w praktyce wolny to bezsens. Fakt, niektórym się to BARDZO nie spodoba, ale niektórzy zdają się nie do końca rozumieć, skąd pochodzą ich pensje, tym bardziej w większych firmach, gdzie dniówka przemnożona przez liczbę pracowników potrafi dać całkiem sporą liczbę miesięcznych wypłat, natomiast mniej dni przepracowanych oznaczać może konieczność redukcji załogi, tym bardziej w czasach tzw. kryzysu. A skoro JEDEN dzień ma znaczenie, to tym bardziej te dwa, trzy. Ile bowiem może być sobót w ciągu całego roku, które zostaną świątecznymi? Właśnie tyle.
Cóż, dobre i to. Szkoda jednak tego, że po raz kolejny serwilizm parlamentarzystów wobec kleru triumfuje i uwagi od tego nie odwróci nawet chęć likwidacji kodeksowego absurdu, bo nie o pracę tu chodzi. Chyba że weźmiemy pod uwagę posady sporej części posłów, zwłaszcza tych “inwestujących w Kościół”.

Skąd ta burza medialna wokół zmiany konstytucji? Niby znam powód, ale za nim stoi kolejny – sensowniejszy. Grzebiąc dalej wreszcie docieramy do momentu, w którym okazuje się, że jest to zwyczajny szum medialny. W myśl zasady „klasa hałasuje, a ja podpowiadam”.

„Ja wolę system kanclerski! Ja prezydencki! Władza dla premiera! Nie dla prezydenta!”. Ech… I po co te przepychanki. Według mnie jest dobrze tak jak jest, choć wszyscy w koło wpierają, że potrzeba zmian. Czasem wydaje mi się, że ludzie po prostu boją się powiedzieć, że jest dobrze. Jeśli jest dobrze to, co można na ten temat powiedzieć?

Niewiele: „Jest ok”, „Podoba mi się aktualny system”, „Sądzę, że obecne rozwiązania konstytucyjne są optymalne”. Do tego jedno-dwu zdaniowe uzasadnienie i temat się wyczerpuje. Tak niestety być nie może. Gdzie ja się popiszę swoją wiedzą o polityce, elokwencją?! Zgodzić się na utrzymanie status quo to jak dobrowolnie wyłączyć się z debaty publicznej. Minus 10 z lansu jak mawia pokolenie MMORPG.

Przecież system z dwoma organami władzy wykonawczej jest niemal idealny. Już starożytni demokraci nie byli tak głupi, by władzę oddawać jednej osobie. Mamy zresztą klasyczny przykład na to, co się dzieje, gdy jednostka może zbyt wiele. Juliusz Cezar – dyktatorem został obrany na 10 lat (choć mógł tylko na 6 miesiecy), a zasiedział się na stanowisku tyle, że po nim musiał je przejąć, już jako cezar, jego syn, wnuk, prawnuk (adoptowani, ale jednak) i tak przez ponad 200 lat (kiedy to wymyślili, że nie ma co udawać, że ktoś oprócz nich ma władzę i zlikwidowali senat). Świetlana przyszłość.

Pominąwszy jednak to, że system jest dobry, to w pomyśle Tuska mamy klasyczne manipulowanie masami. Cała Polska emocjonuje się planami Tuska próbując wybrać między systemem kanclerskim, a już dawno proponowanym przez Prawo i Sprawiedliwość systemem prezydenckim. Politycy sprytnie podzielili Polaków na dwa obozy. Jak wiadomo, gdzie są tylko dwa przeciwne poglądy, tam żaden nie ustąpi. Zarówno jedni jak i drudzy są bardzo liczni. Tak nakręca się debata publiczna z pominięciem sił o słabszym głosie w mediach. Ci, którzy są niezdolni do indywidualizmu przechodzą do jednego z dwóch obozów, by czuć, że są w stadzie, wśród swoich. Mniej więcej w ten sposób PiS i PO wygrywają od lat wybory. Nic nie robią. Wystarczy, że stawiają wyborcę przed „koniecznością” wybrania jednej z dwóch opcji.

Jednak w końcu dochodzimy do sedna całej burzy medialnej. Jak zauważa Leszek Miller przytaczany przez Obserwatora Tusk zapewne nie chce zmieniać konstytucji, ale na rękę mu jest, by o tym mówić. Biorąc pod uwagę to, że dzisiaj przesłuchiwano Boniego i Kapicę, to jest to ruch całkiem logiczny.

Sovint escoltem notícies relacionades amb decisions judicials que semblen estranyes, fins i tot surrealistes (la no presó provisional de Fèlix Millet, per exemple), però quan arriben al punt de que són tan injustes i sense sentit comú que un nen de dos anys resoldria millor la situació que un personatge que s’ha passat 10 anys de la seva vida estudiant texts per a suposadament impartir justícia, doncs llavors tenim un problema.

La última perla ha estat obra del magistrat Carlos Tortras Bosch. Resulta que durant l’estiu de l’any passat, una parella va marxar de vacances, i quan van tornar es van trobar que el pany de casa seva havia estat canviat i que a dins del seu propi pis de Barcelona hi havia vivint uns intrusos. Doncs bé, d’allò ja fa 16 mesos, mesos en els quals han hagut de viure a casa del seu fill i sense cap de les seves pertinences (que encara romanen a dins de la seva casa il•legalment ocupada). El jutge segueix permetent que els okupes no abandonin la casa (això sí, els hi ha fet pagar una fiança de un euro) perquè suposadament no tenen recursos per viure si els fa fora del pis.

El pitjor de tot plegat no és que els propietaris de l’habitatge es senten impotents davant d’aquesta situació, en veure que no els hi deixen recuperar allò que és seu i que els criminals que ocupen el seu pis il•legalment en surten impunes, sinó que han de seguir pagant el lloguer de la casa ocupada mes a mes! Sense comentaris.

Comentant aquest tema amb amics i companys són molts els que tenen molt clar que irromprien a la seva pròpia casa i donarien una bona lliçó als impresentables que porten any i mig vivint una casa sabent que han fet fora als legítims propietaris, independentment de les conseqüències judicials que això els hi pogués comportar. Però jo crec que hi ha una solució millor.

El que els propietaris autèntics haurien de fer seria irrompre il•legalment a la casa del magistrat que els manté fora de la seva casa durant tants mesos, a veure si el molt mal parit tindria els collons de seguir amb la tonteria i permetre que ell mateix fos expulsat de la seva pròpia casa.

Essent coherent només tindria dues solucions possibles al problema: o bé declara il•legal (ara sí) les dues intrusions i oblida als okupes a abandonar els habitatges, o bé es manté amb la seva absurda idea i se’n va a viure en un hotel (que segur que se’l pot pagar).

Fos quina fos  la resolució, la família afectada obté un habitatge. Senyors, ja trigueu!

Em relação à devolução dos valores pagos a mais pelos usários por erro na metodologia dos cálculos da conta de energia elétrica que chegam a incrível soma de mais de sete bilhões de reais, a mim me bastaria que de agora em diante o cálculo referente aos impostos federais e estaduais fossem efetuados apenas sobre o valor do serviço efetivamente prestado pela operadora, só isso. Hoje apenas astrofísicos, doutores em matemática, paranormais, extraterrestres e assemelhados entendem a fórmula utilizada que faz com que paguemos imposto de imposto, gerando aproximadamente quatro por cento de rombo em meu bolso mensalmente.

Od lewej: Hubert Sznajder, Ryszard Bosek (mistrz świata sprzed 35. lat), M.Sz.

Niczym koszmar powraca pomysł lansowany przez niektórych polityków Platformy Obywatelskiej, wprowadzenia zakazu wspierania sportu przez spółki z większościowym udziałem skarbu państwa. Ograniczenie tego rodzaju sponsoringu dotkliwie odczuje w naszym kraju męska siatkówka. Dwa czołowe kluby, SKRA Bełchatów i Jastrzębski Węgiel, muszą liczyć się z problemami finansowymi. W pierwszym z nich gra kilku czołowych reprezentantów kadry narodowej, która wywalczyła we wrześniu bieżącego roku mistrzostwo Europy. O spotkanie z kadrą, wcześniej niż to zrobił prezydent, silnie zabiegał sam Donald Tusk. W tym przypadku politycy PO wiedzieli, że sport to dobry piar.

O powrocie pomysłu lansowanego przez ministra Grada przypomniał, w jednym z programów radiowych, nowy minister sportu: „Ministerstwo Sportu popiera pomysł ministra skarbu, by ograniczyć udziały państwowych spółek w klubach sportowych. Minister Adam Giersz przypomniał w Sygnałach Dnia, że takie firmy, jak PGE czy KGHM powinny do końca roku pozbyć się swoich udziałów w sportowych spółkach akcyjnych” (link poniżej).

Sponsoring państwowy jest szczególnie ważny o okresie kryzysu gospodarczego. Brakuje bowiem firm, które są gotowe wyłożyć na ten cel pieniądze. Dobrym przykładem jest pozostający bez dużego sponsora, zasłużony dla siatkówki męskiej, AZS Olsztyn.

Czy pomysłodawcy zniszczenia polskiej siatkówki widzą, że sport jest świetną reklamą kraju? Czy wiedzą, że jest to także stosunkowo tania forma reklamy? Kraj, który sięga po najwyższe laury w bardzo popularnych dyscyplinach sportu, a taką z całą pewnością jest siatkówka, wzbudza zainteresowanie, a jego obywatele szacunek.

Platforma zaczyna być partią „niszczycielską”. Tak dzieje się w przypadku CBA, które jako jedyne, z ok. 10 służb mających uprawnienia do walki z korupcją, miało na tym polu znaczące sukcesy. Podobnie może być niebawem z niektórymi dyscyplinami sportu. Zniszczyć jest łatwo, o wiele trudniej później odbudować.

Dla przypomnienia, 28 października minęło 35 lat od zdobycia przez siatkarzy złotego medalu w mistrzostwach świata w Meksyku. Drużyna Huberta Wagnera była pierwszą reprezentacją, która w historii polskiego sportu wywalczyła mistrzowski tytuł w grach zespołowych. Żadna inna reprezentacja nie miała do dziś tylu sukcesów.

W biało-czerwonych barwach grali wówczas: Edward Skorek (kapitan), Ryszard Bosek, Wiesław Czaja, Wiesław Gawłowski, Stanisław Gościniak (MVP turnieju), Marek Karbarz, Mirosław Rybaczewski, Włodzimierz Sadalski, Aleksander Skiba, Włodzimierz Stefański, Tomasz Wójtowicz i Zbigniew Zarzycki.

Poseł Jarosław Stawiarski składał w styczniu 2008 roku interpelację w sprawie wspierania klubów sportowych przez spółki Skarbu Państwa. Był to okres, w którym po raz pierwszy pojawił się pomysł ograniczenia sponsoringu.

Warto ją przypomnieć, gdyż mimo upływu dwóch lat jej treść jest bardzo aktualna:

Do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wspierania klubów sportowych przez spółki Skarbu Państwa

Sportowców, szkoleniowców, działaczy sportowych, a w szczególności kibiców wielu dyscyplin sportowych zaniepokoiła zapowiedź polityków PO, ministrów w Pana rządzie, odejścia od finansowego wspierania klubów sportowych przez spółki z udziałem Skarbu Państwa. Zakaz wspierania ma dotyczyć spółek mających silną pozycję na rynku, którym reklama poprzez sport nie jest potrzebna. Według wstępnych szacunków spółki zaoszczędzą w ten sposób ok. 30 mln zł.

Pragnę w tym miejscu przypomnieć, że dwie dyscypliny sportowe, dzięki którym reprezentacje naszego kraju wspięły się na szczyty w rywalizacji światowej, tj. piłka siatkowa i piłka ręczna, są w znaczący sposób wspierane właśnie przez spółki z udziałem Skarbu Państwa. Mowa tu o wspieraniu zespołów występujących w bieżącej edycji siatkarskiej Ligi Mistrzów, tj. BOT Skra Bełchatów oraz Jastrzębski Węgiel. Barwy tych klubów reprezentują m.in. Mariusz Wlazły, Piotr Gruszka oraz Dawid Murek, zawodnicy, dzięki którym polska siatkówka od lat liczy się w świecie, a nasz kraj zyskuje prestiż.

Innym przykładem jest Zagłębie Lubin – ze świetną drużyną piłki ręcznej – z szeregów którego wyszło wielu wspaniałych zawodników z tytułem wicemistrza świata, aktualnie grających w czołowych klubach niemieckich. Dzięki ich wyjazdom nasz kraj stał się dla Niemców bardzo bliski, a Polak dla obywateli potężnego sąsiada nie jest już jedynie synonimem złodzieja samochodów.

Polski sport boryka się z problemami finansowymi. Prywatne polskie przedsiębiorstwa jak na razie są zbyt słabe finansowo i jest ich zbyt mało, by mogły udźwignąć ciężar wspierania rozwoju sportu w zamian za reklamę i budowanie wokół nich przyjaznej aury. Zachodnie koncerny wchodzące na nasz rynek rzadko są zainteresowane inwestowaniem w polski sport, gdyż wolą wspierać sport rodzimy.

Drastyczne i zbyt szybkie odcięcie klubów sportowych od współfinansowania przez duże przedsiębiorstwa z udziałem Skarbu Państwa może doprowadzić do zapaści i zahamowania na długi okres rozwoju m.in. piłki siatkowej, ręcznej czy nożnej.

Mając na uwadze dobro polskiego sportu, chciałbym zapytać:

1. Czy podziela Pan zdanie swoich najbliższych współpracowników o potrzebie zaniechania wspierania sportu przez spółki z udziałem Skarbu Państwa i czy Pana rząd przygotowuje w tym względzie akty prawne?

2. Czy zdaniem Pana Premiera kwota 30 mln zł przeznaczona na wspieranie sportu jest zbyt wysoka i nie warto dalej w ten sposób reklamować naszego kraju w świecie i budować wokół Polski przyjaznego klimatu?

3. Czy zdaniem Pana Premiera reklama w prywatnej stacji TVN Polskiej Grupy Energetycznej, której pozycja na naszym rynku w najbliższych latach nie jest zagrożona, służy lepszym celom niż wspieranie sportu przez spółki Skarbu Państwa?

Poseł Jarosław Stawiarski

Warszawa, dnia 21 stycznia 2008 r.

Szczegóły:

http://gielda.wp.pl/index.html?a=1&b=1&c=11&POD=3&P[numer]=11692094&P[obr]=wp

http://orka2.sejm.gov.pl/IZ6.nsf/main/3BBEC03E

http://orka2.sejm.gov.pl/IZ6.nsf/main/1CF7C1BF

W październiku, mieszkańcy Kraśnika znaleźli w swoich skrzynkach pocztowych nowy numer bezpłatnej gazety, wydawanej przez władze powiatu kraśnickiego. Był to drugi „Biuletyn Informacyjny Powiatu Kraśnickiego” wydany w tym roku. Każdy z nich kosztował podatników blisko 15 tysięcy złotych (w tym zawiera się koszt kolportażu). Przed świętami ma ukazać się jeszcze jeden. Po przeczytaniu gazety nasuwa się opinia, że jest to marnotrawienie pieniędzy publicznych i powrót do PRLowskiej propagandy sukcesu. Starosta Wojtak stał się w tym względzie godnym naśladowcą burmistrza Kraśnika, którego klaką jest gazeta „Lubię m. Kraśnik”. Powiat, który ma przed sobą tyle ważnych zadań, jest m.in. organem prowadzącym, borykającego się z dużymi problemami finansowymi SP ZOZu, wydaje publiczne pieniądze na rzeczy naprawdę zbędne. Nie ma sesji rady powiatu, na której aktyw PSL i PO nie użala się z powodu kryzysu i bardzo trudnej sytuacji rolników w powiecie kraśnickim. Ci sami „płaczkowie” godzą się na wydawanie – lekką ręką – środków publicznych na marketing polityczny swoich liderów. Październikowe wydanie zawiera 8 stron, na których zamieszczono 14 kolorowych zdjęć (tym różni od gazet w rodzaju TRYBUNA LUDU). Starosta T. Wojtak (PSL) jest na siedmiu. Wicestarosta J. Czerw (PO) na pięciu. Etatowy członek zarządu powiatu T. Mularczyk (Lubię Kraśnik/PO) na pięciu. Burmistrz Kraśnika (do niedawna PO), sekretarz powiatu J. Podgórski (PSL) oraz członek zarządu powiatu S. Stachula (PSL), są na dwóch. Inne osoby związane z PSL, bądź PO, po jednym razie. Na tej podstawie można wyrobić sobie zdanie, na temat poziomu artykułów. Biuletyn był tematem dyskusji na sesji rady powiatu, w dniu 28 października br. Radny PiS Waldemar Rzepecki, kpiąc z gazety starosty, wskazał m.in. na dwie rzeczy. Artykuł „Tomograf już działa”, zamieszczony na pierwszej stronie, „wzmocniony” został zdjęciem, na którym nie widać nowego urządzenia, tylko jego niewielki fragment, gdyż ważniejsi okazali się: Czubiński, Mularczyk, Czerw, Wojtak i in. (zdjęcie obok). Na ostatniej stronie zamieszczony został artykuł na temat zakończenia termomodernizacji Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich w Urzędowie. Jeżeli ktoś sądzi, że ilustracją tego tekstu jest zdjęcie ocieplonej szkoły, to się myli. Artykuł „zdobi” zdjęcie byłego naczelnika i działacza ZSL w Urzędowie, dziś starosty kraśnickiego, T. Wojtaka, utrwalające wpis do księgi pamiątkowej szkoły. Wydawać by się mogło, że mamy już za sobą epokę, w której portrety ukochanych wodzów towarzyszyły obywatelom na każdym niemal kroku. Okazuje się, że nie. Kraśniczanie każdego miesiąca znajdują w skrzynkach jedną z dwóch w/w gazet propagandowych, z łam których „ukochani” wodzowie ślą nam szczere uśmiechy. Ci sami kraśniczanie, odwiedzając bliskich w szpitalu powiatowym w Kraśniku muszą zabierać ze sobą lekarstwa, i nie tylko, gdyż na wiele rzeczy brakuje szpitalowi środków. Lokalni politycy PO i PSL znaleźli przecież lepsze przeznaczenie dla pieniędzy publicznych.

Grupa powiatowych "kacyków". Zdjęcie pochodzi z biuletynu powiatu.

Grupa powiatowych "kacyków". Zdjęcie pochodzi z biuletynu powiatu.

]]> http://frostknight83.wordpress.com/2009/11/22/tarcza-konstytucyjna/ Sun, 22 Nov 2009 06:14:58 +0000 frostknight83 http://frostknight83.wordpress.com/2009/11/22/tarcza-konstytucyjna/

Nie ma co się oszukiwać, nie ma w tym kraju partii moich marzeń, która przede wszystkim byłaby w stanie realizować to, o co mi chodzi. Kiedy ETPCz wypowiedział się przeciwko obowiązkowemu wieszaniu krzyży w szkołach, nagle w Sejmie ludzie rzucili się do bronienia tego “symbolu naszej cywilizacji” i robiono wnioski w obronie krzyży. Których w sumie nikt ani nie każe wieszać (w Italii jest to obowiązek i o to poszło), ani też zdejmować. Jak zwykle posłowie przejęli się tematem i na wyprzódki demonstrowali swoje przywiązanie do wiary katolickiej. Oczywiście nie obyło się bez kwiatków rodem z PiS, gdzie szef klubu Gosiewski objechał paru swoich posłów, bo podpisali się pod wnioskiem w obronie krzyży… autorstwa PO. To i ogólne wrażenie o pracy polskich parlamentarzystów poddaję pod rozwagę tym, którzy twierdzą, że krzyż czyni z nas lepszych ludzi. W Sejmie też bowiem wisi symbol kaźni chrześcijańskiego boga i nie stanowi to bariery dla wiecznych swarów.
Tyle jeśli chodzi o nadzieje na oddzielenie sfery państwowej od religii. Co z hazardem? Podobnie, jest wielkie halo pod publikę (oburzoną wskutek zadymy rozpętanej przez PiS) i na dobrą sprawę nikt nie analizuje głębiej gier omawianych w projektach. Wszystko idzie po bandzie, radykalną wersją, która możliwie dużo ogranicza i generalnie wali po łbach ludzi tak rzeczywiście uzależnionych od hazardu, jak i tych, co sobie sezonowo, raz na tydzień, posiedzą na poker-roomie i odstresują się nieco. Z tym że według społeczeństwa umiarkowani i rozsądni gracze są równie rzadcy jak dziewice z jednorożcami. Jednakże o ile opinia publiczna o wielu sprawach nie ma zbyt wielkiego pojęcia, to od posłów oczekuje się jednak rzetelnego i wnikliwego sprawdzenia tematu, czyż nie? Po to między innymi są.
A teraz, chyba dla zasłony przed krytyką na dwulecie rządu, premier postanawia podrzucić projekt zmiany Konstytucji. Co jest przedmiotem zmian? Redukcja liczby parlamentarzystów i kwestie dotyczące prezydenta. Czyli rezygnacja z prawa weta i wybór głowy państwa przez Zgromadzenie Narodowe. O ile zgodzę się tu, że część z tych propozycji powinna przejść, a część sygnalizuje problem, to jednak nie mogę oprzeć się wrażeniu, iż termin wysunięcia takich pomysłów jest trochę zbyt… dziwny. Na niecały rok przed wyborami Tusk chce oderwać wybór głowy państwa od obywateli? Pomijam już to, że ze względu na wagę potencjalnych zmian powinny one wejść w życie PO wyborach, bo nie o to chodzi. Po prostu dużo ostatnio dzieje się wokół premiera i rządu, a także jego partii, więc cisza, wrzucamy temat zastępczy. W końcu krytycy PO się doczekali, jest takowy pełną gębą. Przecież wiadomo, że (tak jak zwykle) trochę poszumi o zmianach, wypowiedzą się ludzie, posłowie i eksperci, jedni poprą, inni skrytykują, zaś na gadaniu się skończy, bo projekt też pewnie pozostanie w sferze planów.
A może się mylę i projekt będzie? Może to jest realna inicjatywa, która tylko na pierwszy rzut oka wygląda jak ni z gruchy, ni z pietruchy? Z oceną intencji wolałbym się jednak wstrzymać do momentu, w ktorym na sto procent będziemy wiedzieli, czy Tusk kandyduje na prezydenta, czy nie. Sam bowiem premier zwleka z taką decyzją i nie wydaje się już taki chętny na stanowisko głowy państwa. Czyżby wycofywał się po angielsku i szykował pułapkę dla tych, co wystartują w wyborach? Czas pokaże.
PS. Żeby nikt nie wyciągnął głupich wniosków z mojego tekstu – absolutnie jestem za bezpośrednim wyborem prezydenta, a przeciwko dobieraniu sobie głowy państwa przez koalicję rządzącą – bo nie oszukujmy się, tak by to wyglądało. Niemniej ustawa zasadnicza mogłaby się zmienić w paru punktach. Szkoda tylko, że cisza jest o art. 25 ust. 3 i 4.

Jakiś czas temu w Krakowie podniosła głowę PiSowska hydra – wbrew światłej inicjatywie wierchuszki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, pracownicy niższego szczebla zaprotestowali przeciwko uhonorowaniu doktoratem honoris causa Wielkiego Polaka, bojownika o demokrację i światłą europejskość, tępiciela Ciemnogrodu Adama Michnika. Próbując cofnąć Polskę do strasznego czasu kaczystowskiej dyktatury z lat 2005 – 2007, krytykowali ze swoich obskuranckich pozycji zaangażowanie polityczne redaktora Michnika – stało to, ich zdaniem, w sprzeczności z ideą apolityczności uczelni.

Na szczęście niezależne od jakichkolwiek nacisków władze uczelni stłumiły protest i doktorat został przyznany, dzięki czemu wielki Redaktor znalazł się w towarzystwie takich postaci jak kardynał Dziwisz czy ksiądz Tischner – w kontekście obrony pokrzywdzonych przed dziką lustracją, bardzo stosowne towarzystwo. Akt strzelisty wygłosił Janusz Majcherek, wybitny polski socjolog komentujący w ciekawy sposób nasze życie społeczne – na przykład reformę edukacji.

Dopełnieniem szacunku okazywanego redaktorowi Michnikowi jest wyrok warszawskiego sądu w procesie Michnik kontra IPN –  dzięki temu wysyłany jest jasny sygnał, że ręce podniesione na władzę miłości i jej orędowników, niezawisła władza sądownicza (sama z siebie!) odrąbie. Nie można pozwolić, aby pod pozorem badań naukowych podważano relacje ze strategicznymi partnerami i niszczono autorytety. Historia nauczycielką życia – i tak się cieszę, że na straży porządku w Polsce stoi nasz wykształcony historycznie premier.

Porządek panuje w Warszawie
Porządek panuje w Gdańsku
Porządek panuje na Śląsku
Cała Polska taka taka spokojna

2 grudnia 2008 r., poseł Jarosław Stawiarski składa Radzie Powiatu Kraśnickiego sprawozdanie z działalności w pierwszym roku prac Sejmu RP, głównie tych dotyczących poprawy sytuacji w rolnictwie.

Minęły dwa lata działalności Sejmu RP VI kadencji. Na stronie posła PiS Jarosława Stawiarskiego ukazało się sprawozdanie z jego działalności publicznej w tym okresie. Oto jego treść:

21 października 2007 roku odbyły się wybory parlamentarne, w których otrzymałem poparcie 11 949 wyborców, co pozwoliło po raz kolejny uzyskać mandat posła. W dniu 5 listopada 2007 roku złożyłem przysięgę i rozpocząłem pracę w Sejmie VI kadencji. Na Państwa ręce składam sprawozdanie z mojej dwuletniej pracy parlamentarnej.

W trakcie pierwszych 24 miesięcy działalności Sejmu VI kadencji uczestniczyłem w 52., z 53. odbytych posiedzeń. W tym okresie wziąłem udział w ponad 3,5 tysiącu głosowań. Ponadto aktywnie uczestniczyłem w pracach jednej z najważniejszych komisji sejmowych, Komisji Finansów Publicznych. W ramach Komisji Finansów została utworzona podkomisja stała do spraw instytucji finansowych, w skład której wszedłem w lutym 2008 roku. Od 13 lutego 2009 jestem również członkiem Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich.

W trakcie debat parlamentarnych należałem do grona bardziej aktywnych posłów. Mam za sobą 94 wypowiedzi z mównicy sejmowej, co daje mi – ujmując rzecz statystycznie – 62 pozycję w gronie 460 posłów.

W moim odczuciu najważniejszym wystąpieniem było to w dniu 27 sierpnia 2009 roku, podczas realizacji punktu porządku dziennego „Pytania w sprawach bieżących”. Nagłośniłem wówczas trudną sytuację, w jakiej znalazła się FŁT Kraśnik S.A., sygnalizując potrzebę udzielenia bezzwłocznej pomocy, gdyż w innym przypadku firma upadnie. Po wystąpieniu otrzymałem liczne podziękowania od mieszkańców miasta i pracowników FŁT, w tym także osób z kręgów kierowniczych przedsiębiorstwa.

Ważną formą działalności parlamentarnej jest składanie interpelacji poselskich. Z całą pewnością jest ona mniej widowiskowa i dostarcza mniej popularności niż pokazywanie się przed kamerami telewizyjnymi czy na różnego rodzaju uroczystościach i imprezach w swoim okręgu wyborczym, dlatego wielu posłów z niej rezygnuje lub przejawia znikomą aktywność. Przygotowanie interpelacji musi także poprzedzić dokładna analiza problemu, o wyjaśnienie którego parlamentarzysta zwraca się do konkretnego ministra.

W ciągu dwóch pierwszych lat pracy Sejmu obecnej kadencji złożyłem 109 interpelacji oraz 12 zapytań i 2 pytania w sprawach bieżących, w których poruszałem sprawy dotyczące wielu dziedzin życia: rolnictwa, służby zdrowia, szkolnictwa, działalności samorządów, sądów, prokuratury, policji, sportu i gospodarki. Liczba złożonych interpelacji plasuje mnie na 22. miejscu w gronie wszystkich parlamentarzystów, a na 5. wśród posłów Lubelszczyzny.

Za szczególnie ważne uważam interpelacje i zapytania dotyczące przebiegu prywatyzacji FŁT Kraśnik S.A. oraz trudnej sytuacji producenta łożysk w dobie kryzysu gospodarczego. W sumie skierowałem 9 interpelacji i 3 zapytania, w których poruszone zostały problemy największego pracodawcy powiatu kraśnickiego.

Swoją pracę w okręgu wyborczym opieram na dwóch biurach poselskich, w Kraśniku oraz Opolu Lubelskim, których działanie finansuję ze środków otrzymanych z budżetu państwa, wystarczających dużej grupie posłów na utworzenie tylko jednego biura.

Pracą obu biur kieruje Katarzyna Janiszewska, z którą współpracowałem również w poprzedniej kadencji Sejmu. Od grudnia 2007 roku zatrudniam asystenta, który ma za zadanie m.in. uczestniczyć w obradach rad gmin i powiatu kraśnickiego. Stwarza to możliwość poznania problemów oraz bieżącej sytuacji całego powiatu i pozwala na szybką reakcję w sprawach nie cierpiących zwłoki.

Od początku VI kadencji, w biurach w Kraśniku i Opolu Lubelskim, przyjąłem ponad 250 interesantów.

W dobie stale rosnącej roli Internetu nie zaniedbywałem rozwoju tej formy komunikowania się z wyborcami. Utworzone na mojej stronie internetowej zakładki AKTUALNOŚCI i Z KALENDARZA POSŁA stale wzbogacane są o nowe wpisy, będące źródłem informacji na temat mojej działalności publicznej i aktualnej sytuacji społeczno-ekonomicznej dla mieszkańców powiatu kraśnickiego i Lubelszczyzny. Średnia liczba wejść na stronę internetową, działającą od kwietnia 2008 roku, przekracza 250 dziennie.

Inną formą kontaktu z wyborcami jest uczestnictwo w różnego rodzaju imprezach o charakterze patriotycznym oraz okolicznościowych. W okresie dwóch lat uczestniczyłem w wielu uroczystościach, jubileuszach, różnego rodzaju świętach i spotkaniach. Za każdym razem doświadczałem ciepłego przyjęcia, co jest dla mnie bardzo ważne, gdyż buduje wiarę w sens podejmowanego działania.

Nie było mi jednak dane uczestniczyć we wszystkich ważnych dla społeczności ziemi kraśnickiej momentach. Władze miasta i powiatu kraśnickiego przez dwa lata nie mogły pogodzić się z wynikiem demokratycznych wyborów, z października 2007 roku, i dlatego utrudniały mi kontakt ze społeczeństwem.

Moja działalność oraz poglądy, jakie prezentuję w najważniejszych dla naszego państwa sprawach nie były jednak anonimowe. Wielokrotnie występowałem w programie „Tygiel polityczny” emitowanym przez TV Lublin. Tematem rozmów w studio były m.in. reprywatyzacja, nepotyzm, problematyka zapłodnienia in vitro, referendum w sprawie wprowadzenia euro, sytuacja ekonomiczna w Polsce, kryzys gospodarczy w kraju i regionie oraz komisje śledcze. Byłem też częstym gościem lubelskiego radia.

Problemy zgłaszane w czasie dyżurów poselskich oraz na sesjach rad gmin i powiatu, często wymagały mojej interwencji.

W sumie podjąłem ich 79., m.in. w niżej wyliczonych instytucjach:

- Kancelaria Prezydenta RP,

- Komisja Nadzoru Finansowego,

- ARiMR,

- Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa,

- Komenda Główna Policji oraz Komenda Wojewódzka Policji w Lublinie,

- Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Lublinie,

- ZUS w Warszawie,

- GDDKiA w Lublinie,

- Urząd Regulacji Energetyki,

- Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta,

- Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Lublinie,

- Główny Inspektorat Nadzoru Budowlanego,

- Zarząd Dróg Wojewódzkich w Lublinie,

- Urząd Wojewódzki w Lublinie,

- Lubelski Zakład Energetyczny,

- Jednostki samorządu terytorialnego: Starostwo Powiatowe w Kraśniku, urzędy gmin powiatu kraśnickiego i opolskiego.

Podsumowując dwa lata działalności parlamentarnej muszę stwierdzić, że był to okres bardzo trudny i pełen wytężonej pracy, do czego przyczynił się wielce kryzys gospodarczy na świecie i w Polsce. Jego skutki szczególnie dotkliwie odczuwają mieszkańcy Lubelszczyzny, jednego z najbiedniejszych i najmniej doinwestowanych regionów kraju. Pokonywanie problemów mogłoby być łatwiejsze, gdyby rządząca w Polsce koalicja PO-PSL dostatecznie wcześnie zauważyła symptomy zapowiadające kryzys, a pomoc w usuwaniu jego następstw była rozkładana przez rząd na wszystkie regiony kraju, w sposób bardziej sprawiedliwy.

Z wyrazami szacunku

Jarosław Stawiarski

Nowe rządy nowy gest
I Prezydent nowy jest
O robotę nikt nie dba
Każdy myśli że PiS-da

Becikowe- każdy wie
Więc do łóżka lud się rwie
W łóżku wielka bitwa trwa
Każdy liczy że PiS-da

W łóżku żony lub dziewczyny
Wyrabiają się sprężyny
Tak o przyrost każdy dba
Bo wciąż wierzy że PiS-da

Ci co wyżej się plasują
Prostytutkom nie darują
U nich pewność jest wciąż ta
Że na pewno im PiS-da

Tylko Lepper myśli tak
Prostytutkę zgwałcić – jak?
Ale Rydzyk radę da
Nie myśl Andrzej bo PiS-da

Olek kumpli wyjął z celi
By go czasem nie sypnęli
Kaczorowi stołek zdał
I nie czekał by PiS-dał

Z nowym rokiem nowe plany
Nowy układ nowe ramy
Lepper – Gertych wiarę ma
Że na pewno im PiS-da

Im PiS-da. Sobie też
Bo to życie takie jest
Tobie weźmie. Sobie da
Nam zostanie wciąż pizda

Agencja Rezerw Materiałowych zwróciła kwotę 450 mln zł, bez odsetek, J&S Energy.

Straciły obie strony :

*ARM odsetki jako agencja rzadowa pdoległa Ministerstwu Gospodarki
*Państwo Polskie koszty procesów zagranicznych
*J&S koszty przewalutowania i straty kursowe za dofinansowanie od akcjonariuszy

Czy w związku ze stratami jakie poniósł Skarb Państwa powinno zostać wszczęte śledztwo prokuratorskie.

Za błędną decyzję sprzed dwóch lat odpowiada ówczesny wiceminister gospodarki Piotr Naimski, osoba ściśle związana z polityką opcji PiS.

W ciągu minionych trzech lat państwo przegrało jednak ponad 160 procesów i państwo musiało wypłacić 100 mln zł odszkodowań. To stosunkowo niewielka suma biorąc pod uwagę wysokość pierwotnie żądanych odszkodowań.

źródło: Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa

Kejow

Ps. Podziwiam spokój Ministra Gospodarki Waldemara Pawlaka PSL

Linki

http://biznes.interia.pl/news/zle-wiesci-dla-budzetu-polska-zaplaci-530-mln-zl,1385264

http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/rzad;musi;oddac;js;pol;miliarda;zlotych,162,0,548770.html

http://www.rmf.fm/fakty,152691,Skarb,Panstwa,kontra,JS,Energy,Stawka,sa,miliardy.html

http://marazm.salon24.pl/137046,glowy-na-talerzu

Od lewej: dziennikarska Radia Lublin, radny PiS sejmiku województwa lubelskiego Tomasz Solis, poseł Jarosław Stawiarski

Partia trzyma rękę na pulsie. Puls jeszcze wyczuwalny, a więc zalecany jest spokój.

Tak najkrócej można streścić wyjaśnienia, jakie otrzymał poseł PiS Jarosław Stawiarski od ministra skarbu. W odpowiedzi na interpelację dotyczącą FŁT Kraśnik, skierowaną do premiera rządu Donalda Tuska, w imieniu którego odpowiedzi udzielił minister skarbu, przeważają ogólniki i zwykłe banały, rodem z epoki PRL. Wówczas też partia była czujna, znała potrzeby narodu i stale zalecała zachowanie spokoju.

Oto dwa proste pytania, jakie zadał poseł Stawiarski premierowi:

1. Czy Pana rząd przejawia wolę ratowania FŁT – Kraśnik S.A. i 2000 miejsc pracy w Kraśniku?
2. Czy zdaniem Pana Premiera wykorzystane zostały wszystkie możliwe formy wsparcia i pomocy dla FŁT?

Minister skarbu, udzielający odpowiedzi w imieniu szefa rządu, poinformował przedstawiciela społeczności Kraśnika, że istnieje jeszcze możliwość ogłoszenia przetargu na sprzedaż Zakładu Łożysk Wielkogabarytowych, podejmowane były przez Zarząd Spółki działania mające na celu zbycie udziałów spółki BUMAR S.A., a ponadto odbyły się negocjacje w sprawie płatności za łożyska. Dodatkowo rozważane są inne źródła pozyskania środków na restrukturyzację. Piękny truizm, nie poszukiwane ale rozważane.

FŁT ma problemy od ponad roku, generuje ogromne straty, a właściciel przedsiębiorstwa „drepce” w miejscu. Czy minister zapomniał, że od stycznia FŁT musi rozpocząć spłatę zadłużenia, z tytułu nietrafnych decyzji w sprawie zabezpieczenia od kursu walutowego? Twierdzenie, że „rozważane są również inne źródła”, to raczej żaden konkret.

Oto treść interpelacji i udzielonej odpowiedzi. Warto zauważyć, że spotkania w ministerstwie i ARP, z udziałem wojewody i parlamentarzystów PO, na których zapadły ustalenia opisane w odpowiedzi, odbyły się dopiero po dacie złożenia interpelacji przez Jarosława Stawiarskiego. Można więc odnieść wrażenie, że ustalenia, o których mowa w odpowiedzi ministra, zapadły w wyniku zainteresowania sprawami FŁT przez J. Stawiarskiego.

Czytając interpelację i odpowiedź proszę ten drugi dokument ocenić pod kątem zrozumienia podniesionych w interpelacji argumentów.

Jarosław Stawiarski                                            Warszawa, dn. 21 października 2009r.
Poseł na Sejm RP

Pan
Donald Tusk
Prezes Rady Ministrów

Interpelacja
w sprawie przyszłości FŁT – Kraśnik S.A.

Z informacji, jakie dotarły do mojego biura wynika, że rada nadzorcza FŁT – Kraśnik S.A., na nadzwyczajnym posiedzeniu, które odbędzie się w najbliższych dniach, będzie rozważała podjęcie decyzji w sprawie ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa. Jest to konsekwencja kolejnej, nieudanej próby zbycia składnika majątku firmy, spółki córki – Zakładów Łożysk Wielkogabarytowych. FŁT chciała pozyskać z tego tytułu kwotę 15, w kolejnym przetargu zaś 10 milionów złotych. Pieniądze te są niezbędne przedsiębiorstwu, umożliwiłyby dalsze egzystowanie.
W swoich licznych interpelacjach dotyczących FŁT podkreślałem, że przedsiębiorstwo jest głównym żywicielem Kraśnika oraz ma wpływ na sytuację ekonomiczną wielu firm w stutysięcznym powiecie kraśnickim. Zamknięcie zakładu oznacza katastrofę dla tej społeczności. Niedopuszczalne jest więc ciągłe bagatelizowanie, płynących z różnych stron postulatów ratowania spółki skarbu państwa.
O problemach FŁT oraz potrzebach finansowych tego przedsiębiorstwa mówiłem z mównicy sejmowej, na posiedzeniu Sejmu odbywającym się w dniach 26-28 sierpnia br..
Pan Premier, zapowiedział przeznaczenie ponad dwóch miliardów złotych na pomoc dla zakładów Opla w Gliwicach. Decyzja ta jest oceniana przez ekonomistów z Centrum im. Adam Smitha jako dyskryminacja ekonomiczna polskich przedsiębiorców i pracowników we własnej ojczyźnie. Do grona tak potraktowanych należy również FŁT – Kraśnik S.A.. Dotychczasowa pomoc udzielana temu przedsiębiorstwu była pozorna i niewystarczająca.
Rząd chce wesprzeć gigantyczną kwotą 450 milionów EUR konsorcjum, które przejmie OPLA. Ma to uratować 437 miejsc pracy w Gliwicach. W bardzo trudnej sytuacji ekonomicznej, od wielu miesięcy, znajduje się FŁT – Kraśnik S.A., która, po ostatnich zwolnieniach będzie zatrudniała ok. 2000 osób. Zdaniem osób reprezentujących załogę FŁT, dla ratowania fabryki potrzebna jest kwota około 20 milionów złotych, a więc zaledwie jeden procent kwoty, jaką uzyska zagraniczne konsorcjum.
W związku z powyższym pragnę zapytać Pana Premiera:
1. Czy Pana rząd przejawia wolę ratowania FŁT – Kraśnik S.A. i 2000 miejsc pracy w Kraśniku?
2. Czy zdaniem Pana Premiera wykorzystane zostały wszystkie możliwe formy wsparcia i pomocy dla FŁT?

Jarosław Stawiarski
Poseł na Sejm RP

Pan Bronisław Komorowski

Marszałek Sejmu

Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na interpelację Pana Posła Jarosława Stawiarskiego w sprawie sytuacji ekonomiczno-finansowej oraz restrukturyzacji Spółki Fabryka Łożysk Tocznych – Kraśnik S.A. uprzejmie informuję, co następuje.

Rada Ministrów, jak również Minister Skarbu Państwa nie bagatelizuje wniosków dotyczących podejmowania i realizowania działań na rzecz poprawy sytuacji ekonomiczno-finansowej krajowych przedsiębiorstw, które mają na celu złagodzenie skutków kryzysu ekonomicznego, a w tym postulatów ratowania Spółki Skarbu Państwa Fabryka Łożysk Tocznych – Kraśnik S.A.

Instytucją szczególnie zobowiązaną przez Radę Ministrów do czynnego wspierania polityki gospodarczo – społecznej polskiego rządu, która ma podejmować przedsięwzięcia ukierunkowane na przeciwdziałanie negatywnym skutkom spowolnienia gospodarczego w kraju jest Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.

O wielu działaniach w tym zakresie podejmowanych również przez Ministra Skarbu Państwa szczegółowo informowałem Pana Posła w odpowiedzi na interpelację z dnia 15.09.2009r.

Odnosząc się do nieudanej próby zbycia składnika majątku firmy tj. spółki córki – Zakład Łożysk Wielkogabarytowych – Kraśnik Sp. z o.o. należy podnieść, że istnieje możliwość ponownego ogłoszenia przetargu na zbycie udziałów przedmiotowej spółki. Przetarg może odbyć się w tym samym trybie jak poprzednie przetargi, za niezmienioną cenę wywoławczą. W takiej sytuacji przetarg mógłby się odbyć stosunkowo szybko. Zainteresowanie zakupem udziałów wyraziła Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.

Podejmowane były ponadto przez Zarząd Spółki dalsze działania mające na celu zbycie udziałów Spółki BUMAR Sp. z o.o. na rzecz Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. oraz negocjacje dotyczące terminów płatności za łożyska ze Spółką FŁT – Polska z o.o.

Rozważane są również inne źródła pozyskania funduszy na restrukturyzację, a w tym wniosek o pomoc na restrukturyzację ze środków, którymi dysponuje Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.

Założone powyżej cele, w realizację których bezpośrednio zaangażował się Minister Skarbu Państwa, Wojewoda Lubelski jak również parlamentarzyści inicjując i uczestnicząc w rozmowach i spotkaniach dotyczących działań restrukturyzacyjnych, w tym w spotkaniu odbytym w dniu 5.11.2009 r. pozwolą na znaczną redukcję przeterminowanego zadłużenia oraz zakup materiałów niezbędnych do zabezpieczenia produkcji.

Ponownie wyrażam przekonanie, że realizacja ww. działań stwarza szansę utrzymania i kontynuacji produkcji, co pozwoli na zachowanie miejsc pracy oraz umożliwi rozwój przedsiębiorstwa.

Z poważaniem

Minister

Aleksander Grad

W trakcie sesji rady miasta, w dniu 5 listopada br., po raz kolejny w tym roku, toczyła się polemika na temat nierównego traktowania obu dzielnic miasta. Chodzi głównie o wydatki inwestycyjne i dbałość o estetykę. Jako przykład podano mocno zaniedbany park miejski, usytuowany między ulicami Oboźną i Jagiellońską. Radny PiS, Ryszard Iracki przypomniał, że przed paroma laty miasto zapłaciło za opracowanie koncepcji zagospodarowania tego terenu. Dokonano już wycinki wielu drzew i na tym zakończono.

Dyskusja na temat wspomnianego parku toczyła się przy okazji debaty o uchwale w sprawie wydzierżawienia, na okres 15 lat, budynku przy ulicy Jagiellońskiej (zdjęcie obok). W czasach PRL była tam harcówka, w latach 90. budynek był mocno zaniedbany. O jego funkcjonalność zadbał, ponosząc znaczne nakłady, właściciel prywatnej firmy, który przez dziesięć lat prowadził w nim restaurację. Umowa jednak wygasła i zachodzi potrzeba ogłoszenia kolejnego przetargu. Burmistrz bez zgody rady może podpisać umowę jedynie na okres trzech lat, co w ocenie głowy miasta jest czasem zbyt krótkim, by ktoś chciał zainwestować.

Projekt uchwały, zgłoszonej przez burmistrza został większością głosów odrzucony. Radni głosujący przeciwko uważają, że temat wydzierżawienia budynku należy połączyć z dyskusją o przyszłości parku. Zagospodarowanie budynku powinno być zbieżne z przeznaczeniem, jakiemu ma służyć jeden z ciekawszych terenów dzielnicy lubelskiej. Budynek może ułatwić jego realizację.

Klub radnych PiS nie poparł zamiaru wydzierżawienia budynku na okres 15 lat.

Więcej zdjęć parku na portalu krasnik.info.pl:

http://www.krasnik.info.pl/index.php?act=news&step=wiecej&id=171

Obchody świąt państwowych w Kraśniku nie dają podstaw do udzielenia pochwały osobom odpowiedzialnym za ich organizację. Mieliśmy już na masztach, przy pomniku Marszałka Piłsudskiego, flagę Księstwa Monako. Ktoś bowiem nie doczytał, jak zawiesić flagę w pozycji pionowej.

W dniu 11 listopada było równie interesująco. Ceremoniał świąt państwowych przewiduje, w chwili odgrywania hymnu państwowego, wciągnięcie na maszt flagi narodowej. W Kraśniku przestaliśmy zwracać uwagę na takie szczegóły i tego nie było. Po hymnie nastąpiło składanie wiązanek kwiatów. Jako pierwsze złożyły kwiaty kraśnickie przedszkolaki, w kolejności poseł PO Wojciech Wilk, po nim poseł Jarosław Stawiarski i kolejne delegacje. Jedną z ostatnich była delegacja największego pracodawcy na naszym terenie, FŁT Kraśnik S.A. Przed prezesem Grzegorzem Jasińskim kwiaty składali właściciele niewielkich, lokalnych firm, w tym również prywatnych. Ciekawe, jaki „klucz” stosuje osoba ustalająca kolejność składania kwiatów przez delegacje. Na pewno nie odbywa się to alfabetycznie ani według wielkości lub znaczenia przedsiębiorstwa. Zupełny chaos i brak logiki. No, może nie do końca, gdyż reprezentant PO zawsze jest najważniejszy. Tym razem oddał to zaszczytne pierwszeństwo, ze względu na kapryśną aurę, najmłodszym mieszkańcom miasta.

Święta narodowe są w Kraśniku okazją do uprawiania brudnej polityki. W dniu 3 maja 2009 roku przed pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego odbyła się uroczystość, w trakcie której osoby publiczne oraz delegacje władz miasta, powiatu, instytucji, zakładów pracy, partii politycznych, organizacji społecznych i zawodowych, mieszkańcy miasta i powiatu tradycyjnie składali wiązanki kwiatów. Mimo zgłoszenia udziału delegacji radnych miasta i powiatu PiS w obchodach święta „mistrz ceremonii” nie wyczytał, a tym samym nie zaprosił do złożenia kwiatów, delegacji w/w grupy radnych. Czy było to przeoczenie? 11 listopada 2009 roku w mszy w kościele pw. WNMP uczestniczyli obaj kraśniccy parlamentarzyści, Jarosław Stawiarski (PiS) i Wojciech Wilk (PO). Powitany został tylko jeden, ten z partii rządzącej w mieście. Jeżeli jest to kolejne przeoczenie, to równie dziwne jak poprzednie.

Z dziennikarskiego obowiązku dodam, że uroczystości przed pomnikiem Marszałka odbyły się w ekspresowym tempie. Nie było żadnego przemówienia. Powodem mogła być kapryśna aura. A może brak dostatecznie dużej – z tego samego powodu – liczby mieszkańców.

Polityka przed pomnikiem Marszałka – 138/09

Powiało i zapachniało rocznicami i wielkimi datami. W poniedziałek w Berlinie świętowano 90-tą rocznicę upadku Muru. W tym czasie europejska śmietanka siedziala w stolicy Niemiec. Gdzie był premier? Tam. Co robił prezydent? Jeździł po Podkarpaciu z gospodarską wizytą, najpierw kadząc mieszkańcom Nowego Targu o wartościach, a potem odbierając honorowe obywatelstwo Nowego Sącza i znowu kadząc mieszkańcom, jak bardzo Nowy Sącz swą wagą przerasta Berlin. Może nie mógł znieść widoku Lecha Wałęsy, który obalając wielkie domino pokazał, że upadek Muru i inne tego typu sytuacje inspirację czerpały z Polski, a główną postacią wydarzeń w Polsce był właśnie były prezydent? Ani chybi, trzeba by jakoś tego Wałęsę pochwalić, wynieść na piedestał jego zasługi… nie, nie mogła tego zrobić osoba zdolna do publicznego nazywania Wałęsy “Bolkiem”.
Dzisiaj mija 91 lat, odkąd Józef Piłsudski uzyskał od sprawującej władzę zwierzchnią nad Królestwem Polskim Rady Regencyjnej władzę wojskową. Z racji tego, iż dzień ten zbiegł się z kapitulacją Niemiec na froncie zachodnim, ustanowiony został Narodowym Świętem Niepodległości. I mamy obchody, dzień wolny, uroczystości… calej Polski, nie tylko regionów przychylnych PiS. Zdawać by się mogło, że z okazji obchodów największego święta państwowego będzie się można wznieść ponad podziały i choć na chwilę zapomnieć o politycznym pochodzeniu. jeszcze was śmiech pusty nie ogarnia?
To zaraz zacznie, Lech Kaczyński nawet w takiej chwili musiał bowiem wykorzystać okazję, aby sprzedać agitkę “Czwartej”. Śpiewnik polskiego patrioty to miły i trafiony gest, ale potem można znaleźć tradycyjne już schlebianie pisowskiej agitce, pseudonarodowej paranoi i dwubiegunowemu widzeniu świata. Przypominają się czasy sprzed działań “prezydenta-elektryka”, kiedy to socjalizmowi przeciwstawiano kapitalizm w najgorszym wydaniu, nie informując jednakże, iż jest to wydanie skrajne i będące w mniejszości. Tekst tutaj – radzę czytać uważnie, bo tekst stoi co prawda na wyższym poziomie niż standardowe wypowiedzi Lecha Kaczyńskiego, niemniej nie zapomina on, iż nazywa się Kaczyński. Niestety.
Numero duo – “spisek, atak, jesteśmy zgubieni”, czyli woda na młyn tych, którzy najchętniej wyszliby z Unii i NATO, a zaraz potem zawrzasnęli, że “Polskę się sprzedaje za bezcen”. Kolejny ukłon w stronę brata i Torunia. Ale to było wczoraj, dzisiaj też pewnie coś usłyszymy.
Szkoda, że przepadła kolejna szansa na pokazanie ludziom, iż można nie jątrzyć, nie dzielić, nie oskarżać, nie próbować zbić kapitału politycznego w tak żenujący i niski sposób. Prezydent nie potrafi i nie chce, stara się bowiem tylko zakamuflować agitację, by wydała się rzetelną i bezstronną oceną sytuacji. Nic to, kolejny sprawdzian z priorytetów głowy państwa oblany. A zegar Palikota wciąż tyka…

Rechte Allianzen im Europaparlament

Einen deutlichen Rechtsschwenk in zahlreichen EU-Staaten brachten die Europawahlen im Juni. Rechtsextreme und Rechtspopulisten konnten vielerorts zweistellige Ergebnisse einfahren. Seitdem sind im Straßburger Parlament drei neue Bündnisse entstanden, die teilweise bis in den konservativen Mainstream reichen.

Sie stellt nur 54 der 736 Abgeordneten. Sie bildet bloß die fünftgrößte Fraktion im neu gewählten Europaparlament. Und doch sorgt die Gruppe der „Europäischen Konservativen und Reformer“ (ECR) hartnäckig für Aufsehen. Sorgenfalten bereitete die rechte Allianz zunächst der EU-Ratspräsidentschaft und den europäischen Regierungschefs mit einer Kampagne gegen den Lissabon-Vertrag. Wenig später zeigte sich das US-Außenministerium irritiert über die Fraktion. Tatsächlich ist die ECR eine schillernde Gruppe. Sie verbindet moderne Konservative wie die britischen Tories, harte Rechtskonservative wie die polnische PiS der Kaczyński-Zwillinge und Splitterparteien vom rechten Rand.

Entstanden auf Initiative der Tories und der tschechischen ODS von Präsident Václav Klaus, will die ECR hauptsächlich EU-Kritik leisten. Die „souveräne Integrität“ des Nationalstaates solle gegenüber Brüssel bewahrt werden, heißt es in der „Prager Erklärung“,  in der die Fraktion ihren politischen Minimalkonsens formuliert hat. Ökonomisch liegt sie ganz auf der Linie der Thatcher-Erben. Leitlinien bilden „freies Unternehmertum“ und „freier Wettbewerb“, dazu werden Steuersenkungen gefordert und die Idee des „small government“ propagiert. Zugleich gibt sich die ECR wertkonservativ, betont die Bedeutung der Familie und fordert, Immigration müsse „effektiv kontrolliert“ und ein angeblicher „Missbrauch der Asylverfahren“ beendet werden.

Weiter auf Telepolis