… taj njihov bog… gdje tura nos u život moj…

Dragi čitaoci,

u znak protesta protiv insitucionalizirane, organizirane religije jutros pjevam svoju najdražu protestnu pjesmu…

Obični čovječe,

dobrodošao na ove neobične stranice! Svojim osmjehom podrži moju neobičnu kandidaturu. Svakako se vrati i pročitaj ponešto. Vidjet ćeš da brinemo iste brige i da sanjamo iste snove. Pozdravljam te uz jednu prekrasnu pjesmu posvećenu nekome jako posebnom.

V predchádzajúcom článku som  v skratke uviedla niekoľko druhov písiem.. runy, anjelske písmo, thébske atď. Teraz by som rada uviedla aj nejaké písma vymyslené Johnom  Ronaldom Ruelom Tolkienom, autorom mnohých fiktívnyc kníh o vymyslenej Stredozemi. Medzi najznámejšie samozrejme patrí Pán prsteňov, Hobbit, Húrinove deti, Silmarilion… 

Tolkiena veľmi bavila jazykoveda, sám vytvoril asi 15 umelých jazykov, z ktorých sú  najznámejšie sindarština a quenijština, elfské jazyky. Neskôr prepracoval celé dejiny Stredozeme ako pozadie pr vývoj svojich jazykov a písiem. Okrem hlbokej znalosti anglosaštiny (starej angličtiny) a starej nórčiny Tolkien hovoril s rôznou mierou plynulosti viac ako tuctom európskych jazykov, začínajúc welštinou, galčinou, románskymi jazykmi ako francúzštinou, španielčinou a taliančinou rovnako aj ostatnými germánskymi jazykmi (rannými formami nemčiny a holandčiny ako napríklad starou saštinou) a baltskými a slovanskými jazykmi (litovčinou a ruštinou). Vo svojej osobnej korešpondencii sa zmienil, že zvuk fínskeho jazyka znel jeho ušiam najľubozvučnejšie a stal sa inšpiráciou pre quenijštinu, najdôležitejší z ním vytvorených jazykov. Takže možno povedať, že to bol riadny frajer .

Toľko o Tolkienovi a teraz poďme k jeho písmam.  Podľa toho ako ich zložil musel mať aj ohľadom písiem veľký prehľad, musel poznať arabské písmo, runy, azbuku, a ktovie aké ešte ďalšie písma.

Každé písmo i každý jazyk majú  svoju energiu, pretože boli vytvorené k nejakému účelu. A s číím väčšou svedomitosťou a sústredenosťou píšeme, tým väčšiu silu písmo nadobúda…

Angerthas

Niečo ako runy, ktoré v Stredozemi pripísal Tolkien trpaslíkom z Morie.

toto je pôvodná verzia:no a  toto je verzia pre slovenčinu, češtinu a podobné jazyky:

Používanie tohto písma je jednoduché. Ešte bolo publikované jedno písmo, hobitie, avšak to je takmer identické s runami.

Tengwar

Toto písmo je náročnejšie pre používanie, avšak veľmi pekné.

pôvodné, používané pre elfské jazyky:

inak, miesto samohlásko sa používali aj znaky, ktoré sa dávajú  nad písmeno, nachádzajúce sa v slove hned pred tou samohláskou, alebo po nej. To záleží na tom, ako si to zvolíte. Tu je abeceda, lahšie zrozumiteľná pre slovenčinu:

na tejto stránke je podrobnejší návod, ako písať s tengwartengwar.szm.sk

Určite viete, o sile  hovoreného  slova, o tom, ako sa pomocou rytmu a nápevu môže zväčšiť energia. Napríklad sila mantier a afirmácií je skutočne veľká a dokáže v mnohých ohľadoch pomôcť. Ale čo takto písané slovo? Jedným zo spôsobov ako vložiť do predmetu silu, je napísať naň príslušné slová a smerovať do písania svoju energiu. Keď píšete bežným písmom, nepochybne sa nesústredíte. Ste zvyknutí na písanie tak, že vaša myseľ sa môže túlať a vy píšete. Porovnajte to s písaním písmen cudzej abecedy, ktorú skoro nepoznáte. V takom prípade sa musíte sústrediť, musíte myslieť na to, čo píšete. Týmto spôsobom – použitím písma, ktoré nepoznáte – teda zameriate svoju energiu, svoju silu, do toho, čo píšete.

Runy

Slovo runa má v starej angličtine a príbuzných jazykoch význam”záhada” alebo “tajomstvo”.  Je silne podfarbené vedľajšími významami, a z dobrého dôvodu. Od prvej úpravy pre germánske použitie slúžili pre účely veštecké a rituálne.

Existuje viac variant rún, než je tomu u iných abecéd. Tri hlavné druhy sú: germánsky, anglosaský a škandinávsky. Všetky sa potom členia na viac variant.

Anjelská abeceda

Hovorí sa jej aj nebeská.

Ogamová abeceda

Keltovia mali svoju abecedu, známu ako Ogam Bethluisnion. Bola to veľmi jednoduchá forma a používala sa viac  k vyrezávania do dreva a do kameňa, než na bežné používanie.

Egyptské hieroglyfy

Mnoho magických rádov sa v minulosti i prítomnosti výrazne prikláňalo k staroegyptskému prostrediu. Egyptské hieroglyfy sú pre nih skvelou magickou abecedou. Toto je ukážka základnej egyptskej abecedy:

Thébská abeceda

Thébske písmo bolo obľúbenou abecedou a medzi inými aj dosť používanou.

Prechod cez rieku

Túto abecedu používali skoro výlučne ceremoniálni mágovia.

PRIMALAC:

VLADA REPUBLIKE SRBIJE

11000 BEOGRAD

ZA PREMIJERA Zorana Đinđića

HITNO!

POŠILJALAC:

RTB BOR GRUPA

ZOP GSM „Nezavisnost“

Br akta 154/01

Bor, 10.10.2001.

Poštovani predsedniče Vlade,

Obaveštavamo Vas da smo na osnovu čl. 62. Statuta GSM „Nezavisnost“, kao akt sindikalne borbe, pokrenuli seriju protesta zbog katastrofalnog stanja preduzeća RTB Bor Grupa. Kao vid sindikalne borbe izabrali smo proteste a ne štrajk zbog restriktivnih odredbi Zakona o štrajku, koji je doneo Miloševićev režim a i sadašnja Vlada ga koristi u primeni.

Naši sindikalni zahtevi su sledeći:

I.

1. Isplata svih zaostalih primanja zaposlenima.
2. Povećanje zarada za 100%.
3. Redovna isplata narednih primanja.

II.

Smenjivanje svih rukovodno – upravljačkih struktura.

III.

Pokretanje odgovornosti za propast preduzeća.

NAŠI ARGUMENTI

I.

1. Poslovodstvo krši Zakon o radnim odnosima i Pojedinačni kolektivni ugovor, jer je donelo odluku da se „preskoči“ isplata aprilske zarade što mi smatramo otimačinom.
2. Povećanje zarada za 100 % tražimo na bazi statističkih podataka i notorne činjenice u vezi porasta troškova života izraženih kroz cenu potrošačke korpe koja predstavlja socijalnu a ne radnu kategoriju i košta preko 12.000 dinara. Poslednji prosek zarada u RTB-u je na nivou od 5.100 dinara dok je prosek zarada na nivou borske opštine za avgust mesec 8.139 dinara (Sl. Glasnik RS br. 57 od 28.09.2001. god.).
3. Redovnost isplata narednih primanja tražimo kao garanciju za golu životnu egzistenciju, jer čak i sa povećanjem od 100 % naš prosek zarada će biti niži od socijalne kategorije izražene kroz cenu potrošačke korpe.

II.

Smenjivanje svih rukovodno – upravljačkih struktura tražimo zbog katastrofalnog stanja preduzeća. Skupština preduzeća je izabrana 1999. godine na nedemokratskim izborima po kriterijumima potrebnim za funkcionisanje režima Slobodana Miloševića i sastavljena je od podobnih poslušnika od kojih mnogi imaju privatne firme i nisu sudbinski vezani za svoja radna mesta u preduzeću.

III.

Pokretanje odgovornosti za propast preduzeća tražimo zbog osnovane sumnje da je poslovna sposobnost preduzeća uništavana radi ličnog bogaćenja pojedinaca raznim vrstama krađa, zamrzavanja sredstava u promašene tehnološke investicije i raznih poslovnih mahinacija, što je sve stvorilo povoljne uslove da se za poslovanje RTB-a zainteresuje domaća i strana mafija (kao dokaz služe brojne krivične prijave nadležnim državnim organima).

PREDLAŽEMO

1. Da Vlada odmah prekine saradnju sa sadašnjim rukovodstvom dok se u preduzeću ne izvrše demokratski izbori za Skupštine preduzeća i dok se ne konstituišu domaćinski Upravni odbori i ne izaberu direktori koji su sudbinski vezani za firmu. Kao poseban razlog za prekid saradnje može poslužiti njihovo učešće i saradnja sa Samostalnim sindikatom u organizovanju protesta protiv Vlade fiktivnim štrajkovima i finansijskim pomaganjem članova Samostalnog sindikata radi odlaska na proteste protiv Vlade.
2. Da Vlada odmah imenuje menadžera koji će voditi firmu dok traju izbori.

ZAHTEVAMO

1. Da Vlada urgira kod svojih državnih organa da ažuriraju pokrenute krivične prijave i izvrše istražne postupke radi „isterivanja“ odgovornosti za propast firme.
2. Proces privatizacije otpočeti nakon završetka postupka za vraćanje opljačkane vrednosti firme.
3. Ažurnim pravnim radnjama opljačkanu imovinu uključiti u procenu vrednosti preduzeća.
4. Da se odmah uvede stroga državna kontrola na kvalitet i sadržaj uvoznih sirovina koje se prerađuju u pogonima RTB-a.

UPOZORAVAMO

1. Na neracionalno ponašanje sadašnjeg poslovodstva u upravljanju resursima firme.
2. Na kršenje Zakona o radnim odnosima i Pojedinačnih kolektivnih ugovora.
3. Na postojanje „crnih fondova“ i poslovanje preko tuđih žiro računa.
4. Na opredeljenost poslovanja bez jasnih i realnih vizija i programa uz usmeravanje na monopolsko a ne na tržišno poslovanje.
5. Na nastavak prakse friziranja podataka radi sastavljanja izveštaja i programa što je u prethodnom periodu rezultiralo velikim brojem pogrešnih studija i promašenih tehnoloških investicija (Kiper B-40, Pržionice pirita, Flotacija molibdena, Separacija magnetita, Fabrika nikalsulfata, itd.).

PREDLAŽEMO

1. Da Vlada odredi državnu ekspertsku grupu za ispitivanje poslovanja RTB Bor Grupa za poslednjih 10 godina.
2. Da Vlada odredi neutralni stručni tim za sastavljanje programa rada radi izlaska iz krize.
3. Da se prilikom određivanja ekipa vodi računa da članovi nisu bili na platnom spisku RTB-a ni po jednom osnovu.

NUDIMO

Saradnju na svim poljima u okviru naših mogućnosti i u skladu sa našim Statutom.

U Boru, 10.10.2001. godine

RTB BOR GRUPA

ZOP GSM “NEZAVISNOST

Predsednik

Dejan Cvetanović

Od zaborava sačuvao: Slobodan Radulović

PRIMALAC:

GORDANA RADOVIĆ

Ul. Krunska br. 69

11000 BEOGRAD

ZA PREDSEDNIKA DEMOKRATSKE STRANKE g-dina Zorana Đinđića

POŠILJALAC:

Radnik Instituta za bakar Bor

I podpresednik sindikata „Nezavisnost“

Zvonimir Spajić l.k. 98425/SUP Bor

Preporučena pošt. Pošiljka br. 0096108 od 11.03.2002. godine

Poštovani gospodine Đinđiću,

Nakon razgovora sa medijatorom Demokratske stranke, gospođom Gordanom Radonjić, kome su prisustvovale i moje kolege iz sindikata „Nezavisnost“, i koji je obavljen 22.02.2002. godine u prostorijama DS u Beogradu, gospođa Radonjić mi je savetovala da vam se pismeno obratim.

Pišem vam kao građanin Srbije, radnik Instituta za bakar Bor d. o. o. i član sindikata „Nezavisnost“. Prošlo je dosta vremena od pada diktatorskog režima Slobodana Miloševića, a rezultati smene vlasti u sredini u kojoj živim su izostali. Hteo bih da vas upozorim na scenario koji su pripremile poražene snage u dosluhu sa navodnim predstavnicima DOS-a, a koji su sada je već izvesno, rezervna postava SPS-a i JUL-a na ovim prostorima.

Peti oktobar Boru nije doneo nikakve suštinske promene. Do konačnog obračuna sa prethodnim režimom, koji je na našu veliku žalost vrlo dobro organizovan i finansijski veoma moćan, nije došlo.

Skupština RTB-a u kojoj sede pristalice bivšeg režima nije smenjena, a Samostalni sindikat koji je služio prethodnom režimu nastavio je da služi špijunima prethodnog režima, koji su sada infiltrirani u DOS. I umesto da sledbenici Miloševićevog režima budu uhapšeni i kažnjeni, uz pomoć Skupštine preduzeća, Samostalnog sindikata i „dosovaca“, oni i danas u Boru vladaju.

Diskreditaciju Demokratske stranke i vas lično najviše vrši predsednik OO DS u Boru prof. dr VLASTIMIR TRUJIĆ, koji kao direktor Instituta za bakar Bor d.o.o. ulaže maksimalne napore da zaštiti pomenute kriminalce (prof. dr ČEDOMIRA KNEŽEVIĆA i bivše rukovodioce u RTB-u) i uguši sindikat „Nezavisnost“. On protura priču da ima vašu bezrezervnu podršku za sve što radi (a sprovodi katastrofalnu poslovnu politiku koja razara RTB Bor i čitav region). Zbog takvih članova DS-a optužuju vas da sprovodite naloge Zapada i da ste u vezi sa mafijom.

Cilj poraženih snaga se mogao naslutiti 01.02.2001. godine na sednici Skupštine RTB-a, na kojoj je na nelegalan način promenjen Statut Skupštine preduzeća (postoji presuda Opštinskog suda da je Statut RTB-a promenjen na protivzakonit način). Tada je za v.d. predsednika Upravnog odbora izabran prof. dr Čedomir Knežević, koji nije bio čak ni član Upravnog odbora RTB-a Bor Grupa. Tek 08.02.2001. godine, na osnovu nelegalno promenjenog Statuta preduzeća, od strane poslovodstva i Samostalnog sindikata Instituta donešena je odluka o delegiranju prof. dr Čedomira Kneževića u Upravni Odbor RTB-a (dokument od 08.02.2001. godine). Odluku o delegiranju potpisao je član vaše stranke prof. dr Vlastimir Trujić. Inače, o toj odluci sindikat „Nezavisnost“ nije informisan, niti konsultovan pre donošenja. To se krilo od nas jer smo znali da je dotični prof. dr Čedomir Knežević sledbenik prošlog režima (bio je svojevremeno direktor Instituta za bakar Bor). Bilo nam je jasno da će to biti pogubno za RTB Bor, čitav region kao i za samu državu. Naša upozorenja niko nije hteo da čuje. Razočaranje je bilo još veće kada sam saznao od člana OO DSS iz Bora, da su on i još dvojica članova OO DSS iz Bora bili na sastanku sa ZORANOM DRAKULIĆEM, na kome su bili prisutni ALEKSANDAR POPOVIĆ (predsednik saveta DSS-a, koji ima privatan biznis sa Čedomirom Kneževićem), MILAN TOMIĆ (predsednik IO DSS-a, koji je i izvršni direktor kompanije IST-point, čiji je vlasnik Zoran Drakulić) i ALEKSANDAR PRAVDIĆ (bivši potpresednik u vašoj Vladi). Na tom sastanku je traženo da OO DSS iz Bora da podršku Čedomiru Kneževiću za njegovo imenovanje na mesto predsednika Upravnog odbora RTB Bor Grupa. Kasnije, kada su članovi OO DSS u Boru shvatili ulogu Čedomira Kneževića i kada su pokušali da smene predsednika Opštinskog odbora DSS-a u Boru, Centrala DSS je raspustila Opštinski Odbor iz Bora, imenujući poslušnog poverenika (njegov otac je jedini u Boru kao privatnik redovno naplaćivao sve poslove od bivše vlasti).

Važno je još pomenuti da je bivši ministar zdravlja OBREN JOKSIMOVIĆ zet Čedomira Kneževića (njegova sestričina je udata za Obrena). Delovanje prof. dr Čedomira Kneževića nam je poznato iz perioda njegovog direktorovanja u Institutu za bakar Bor. Bio je direktor u tri mandata u Institutu za bakar, ali je u trećem mandatu tražio prevremeno razrešenje i to 1989. godine. Te godine se podigla velika prašina zbog uveženog koncentrata iz Portugalije (koncentrat je uvežen preko GENEX-a u kome je radio ZORAN DRAKULIĆ) i koji je sadržao nedozvoljenu količinu žive (o tome posedujemo dokaze). Predsednik Skupštine Opštine Bor je te godine bio NIKOLA ŠAINOVIĆ. 1990. godine Čedomir Knežević je napustio Bor i prešao da radi u Odeljenje za Inženjering poslove u Beogradu. Nikola Šainović je iste godine izabran za Ministra za rudarstvo i energetiku u republičkoj Vladi. Inače, dva mandata Čedomirovog direktorovanja se odlikuju sistematskom pljačkom i uništenjem RTB-a Bor uz pomoć komunističke bande o čemu postoje dokazi.

Nakon nelegalnog imenovanja Čedomira Kneževića za predsednika Upravnog Odbora RTB-a, i njegove odluke da za generalnog direktora RTB-a izabere čoveka koji je u vreme prethodnog režima bio prodekan za finansije na Tehničkom fakultetu u Boru, koji nikada nije radio u RTB-u i koji nije imao nikakav program za pokretanje proizvodnje, namere Čedomira Kneževića su za nas postale potpuno jasne, a to je potpuno paralisanje proizvodnje i uništenje RTB-a, kako bi se nekadašnji gigant što lakše raskomadao i kako bi njegovi eventualni profitabilni pogoni mogli da se otkupe za minimalnu cenu. Taj pakleni plan je uspešno sproveo uz pomoć nekih sadašnjih vladinih predstavnika. Pošto je sproveo zamisao mafije, krajem prošle godine podnosi ostavku na mesto predsednika Upravnog odbora, a da nikome nije položio račune za svoja nedela i nekažnjeno odlazi u penziju. Politika uništenja RTB-a, preko predstavnika Vlade koji su zaduženi da reše problem RTB-a je nastavljena, a za to pokušavaju da optuže vas i DS.

Poražene snage su uspele da ubace svoje ljude u sindikat „Nezavisnost“ RTB-a Bor Grupa, kako bi sprečili dotok pravih informacija do vas. Tako se desilo da na sastanku koji ste imali sa predstavnicima sindikata iz RTB-a, i koji je održan 27.02.2002. godine, ispred sindikata „Nezavisnost“ budu ljudi koje je pozvao v.d. Generalni direktor RTB-a Borivoje Stojadinović kome ne ide u prilog da saznate istinu o RTB-u Bor (bio je jurišnik prethodnog režima protiv koga smo se borili na poslednjim izborima).

Među članovima sindikata „Nezavisnost“ postoji velika sumnja da je neko iz vašeg najbližeg okruženja sprečio da do vas stignu i nekoliko dopisa koje smo uputili na vašu adresu (dokument br. 154/01 od 10.10.2001. godine).

Da biste stekli sliku o ulozi predsednika OO DS u Boru, prof. d.r Vlastimiru Trujiću pokušaću da vam opišem događaje nakon 5. oktobra.

Nakon imenovanja Radeta Jovića na mesto v.d. Generalnog direktora RTB-a Bor 08.10.2000 godine (u vreme prethodnog režima bio je pomoćnik generalnog direktora) i Institut za bakar Bor je dobio novog „demokratskog“ direktora prof. dr Vlastimira Trujića. Od novog direktora radnici i sindikat „Nezavisnost“ su očekivali da će pokrenuti proces stabilizacije Instituta za bakar Bor i postupke protiv bivših rukovodilaca koji su radili nezakonito. Na sve predloge koji su mu upućivani, a koji su imali za cilj da mu pomognu u rešavanju problema u Institutu za bakar Bor, s obzirom da nikada nije radio u njemu niti je ikada radio u RTB-u, on se oglušio, i za najbliže saradnike je zadržao upravo one koji su služili njegovom prethodniku.

Zahteve radnika od 11.10.2000. godine (dokument br. 2064 i br. 2065 od 11.10.2000. godine) a koji se odnose na korenite kadrovske promene i preduzimanje mera za zaštitu imovine Instituta nisu uvaženi. Neuvažavanje ovih zahteva je rezultiralo neverovatnom krađom kompjutera iz Zavoda za rudarstvo 30.01.2001. godine u kome su bili rudarski projekti i podaci od neprocenjivog značaja za rad i život kako Instituta tako i RTB-a Bor. Policija do današnjeg dana nije pronašla počinioce ove neverovatne krađe, a direktor nije pokrenuo nijedan disciplinski postupak.

Jedan dan nakon krađe kompjutera 01.02.2001. godine direktor se potrudio da nam priredi još jedno neprijatno iznenađenje. Objavio je spisak radnika (dokument od 01.02.2001. godine) koji imaju pravo ulaska u Institut van radnog vremena na kome su bila i imena ljudi koji su imali veoma zapažene uloge u proganjanju i zastrašivanju radnika u prethodnom periodu, a čiji su moral i poštenje pod velikim znakom pitanja.

Dragoslava Pavlovića (i danas odbornik SPS-a) koji je bio pomoćnik direktora za finansijsko-komercijalna i pravna pitanja, i koji je galantno našim parama finansirao ko zna kakve sve aktivnosti jednog lopovskog režima koji je primenom ucenjivanja i zastrašivanja pomagao bivšem režimu da se održi na vlasti, imenuje za svog savetnika. Daje mu vreme i mogućnost da uništi sve tragove sumnjivog finansijskog poslovanja. Kasnije je Pavlović prešao u Generalnu direkciju RTB-a na mesto pomoćnika finansijskog direktora gde se i danas nalazi. Sada, zajedno sa generalnim direktorom Borivojem Stojadinovićem kontroliše finansijske tokove u RTB-u (a mi jadni glasali protiv SPS-a).

Upravnika Zavoda za inženjering, dr Mileta Bugarina dipl. inž. geologije (člana JUL-a), kako je izjavio ne može da smeni, jer bi se završetak poslova u Iraku doveo u pitanje. Nikome nije jasno kakav bi poremećaj izazvala smena jednog geologa sa poslova koji su vezani za metalurgiju. Sada su poslovi koji se izvode u Iraku dovedeni u veoma kritičnu situaciju. Postoji mogućnost da Institut pretrpi težak poslovni neuspeh. Zbog sumnje da se na tim poslovimas vrše teške zloupotrebe, sindikat „Nezavisnost“ je od Trujića zahtevao da izvrši proveru poslovanja na tom projektu (dokument br. 2423 od 08.12.2000. godine), ali on to nije hteo da uradi. Zbog toga pravdajući se da je to vrlo složeno, da nemaju dovoljno stručnih ljudi, da je potrebno sprovesti istragu i u inostranstvu a da za to nemaju mogućnost itd. Traženo je od nas da im obezbedimo podršku DOS-a iz Beograda!?

Smene Stojana Mitrovića (član JUL-a) i Ljubiše Cokića (član JUL-a) su takođe izostale i ako je velika većina zaposlenih to tražila. Dopisi br. 2743 i br. 2744 od 27.12.2000. godine koji su nam dostavljeni, a koji se odnose na stručnost i moralne osobine Stojana Mitrovića (danas se Stojan Mitrović nalazi na mestu direktora RBB-a) i u kojima se pominju Ljubiša Cokić i aktuelno rukovodstvo Zavoda za PMS su nas naveli da direktoru predložimo formiranje stručnih komisija koje bi ispitale tačnost tih navoda. Za nesmetan rad tih komisija potrebno nam je bilo pismeno ovlašćenje direktora pa smo ga u dopisu br. 18 od 04.01.2001. godine i zatražili. U pomenutom dopisu smo pored ovlašćenja za rad pomenutih komisija tražili još:

-         da direktor formira komisiju koja će da ispita situaciju u našem preduzeću (dugovi, stari programi, rastakanje imovine, neodgovarajući menadžment, propali projekti, nerentabilni projekti – prethodna studija opravdanosti proizvodnje 85.000 tona bakra u koncentratu u RTB Bor do 2010 godine, Irak, Zambija, Grupa za rafinaciju i preradu plemenitih metala),

-         da direktor na nivou RTB Bor Grupe predloži izradu dugoročnog programa za oporavak RTB Bor Grupe gde bi stručnjaci Instituta bili nosioci zadatka,

-         da direktor izda nalog upravnicima zavoda da naprave izveštaj o nagrađivanju, isplatama po osnovu ugovora o delu, prekovremenom radu u 2000-toj godini (kriterijumi, vrsta poslova, sume),

-         da direktor podrži naš zahtev za raspisivanjem vanrednih izbora za Skupštinu Instituta za bakar Bor,

-         da direktor podrži našu inicijativu da se na nivou RTB Bor Grupe raspišu vanredni izbori za Skupštinu RTB-a Bor, a u skladu sa Odlukom Štrajkačkog odbora RTB Bor od 08.10.2000. godine a koja se odnosi na raspuštanje Skupštine,

-         pokrenuta inicijativa za ukidanje Inženjering poslova u Beogradu,

-         pokrenuta inicijativa za ukidanjem radne jedinice Veliki projekti sa samo jednim zaposlenim, Vojislavom Dulkanovićem (funkcioner samostalnog sindikata),

-         saglasno sporazumu br. 2146 od 26.10.2000. godine o uslovima za rad sindikata „Nezavisnost“ koji je potpisao direktor dr Vlastimir Trujić od istoga se traži poštovanje tog sporazuma.

Ovakvi naši zahtevi su bili razlog da dođe do sastanka direktora Instituta i Izvršnog Odbora sindikata Nezavisnost 18.01.2001. godine sa kojeg postoji zapisnik (dokument br. 192 od 26.01.2001. godine). Naš zahtev koji se odnosi na dobijanje ovlašćenja za rad komisije koja bi ispitala navode iz dopisa br. 2743 i br. 2744 direktor je odbio s obrazloženjem da to nije naš posao. Da bi ublažio naše nezadovoljstvo, direktor je na sastanku obelodanio pismo (dokument od 04.12.2000. godine)koje je, kako on kaže, uputio vama, (u to vreme ste bili kandidat za premijera Vlade Republike Srbije), u kome grupa v. d. Direktora iz RTB Bor i on iskazuju potrebu da Vlada oformi ekspertsku grupu koja bi ispitala kompletno poslovanje RTB Bor Grupe i poslovanje svih predstavništava u inostranstvu zbog sumnje da su čelnici bivšeg režima na razne načine hteli da prisvoje ovu kompaniju za sebe (kasnije su svi oni odustali od takvog zahteva). Tražio je od nas da budemo strpljivi. Svi naši zahtevi su bili odbijeni. Odgovori koje smo dobili od direktora su bili nejasni i neprecizni, tada su delovali vrlo zbunjujuće na sve nas. Ali danas je sasvim jasno da direktor hoće da amnestira i rehabilituje sve kriminalce iz prethodnog režima iz samo njemu poznatog razloga (sigurno ima lične interese za to). Protiv onih koji su zloupotrebljavali položaj nije podneo ni jednu krivičnu prijavu. Na naša upozorenja da je bilo mnogo kriminalnih radnji u Institutu, dobijali smo odgovor da nema dokaza, što je apsolutna laž jer smo se kasnije lično uverili da dokazi postoje:

-         zloupotreba dodele pomoći radnicima Instituta (sindikat je podneo krivičnu prijavu zbog dodele nezakonite pomoći bivšem direktoru Kojdiću),

-         zloupotreba fonda za stambene kredite (sindikat podneo krivičnu prijavu),

-         prethodni direktor Instituta profesor dr NEDELJKO MAGDALINOVIĆ nije imao zasnovan radni odnos u Institutu, a u tom periodu je radio na borskom fakultetu (kao dekan) i istovremeno je bio i predsednik Upravnog odbora na fakultetu (sindikat podneo krivičnu prijavu. Sa tog istog fakulteta u Institut je došao i sadašnji vd direktor Instituta profesor dr VLASTIMIR TRUJIĆ. Sa istog fakulteta potiče i čuveni mr NIKOLA ŠAINOVIĆ. Veoma interesantna ustanova, koja predstavlja neiscrpan izvor talentovanih direktora i političara. Dokaz tome je imenovanje sada već bivšeg generalnog direktora RTB-a Bor profesora dr DRAGOSLAVA GUSKOVIĆA, koji je takođe kadar borskog fakulteta),

-         direktorov odgovor u dopisu sindikatu „Nezavisnost“ od 19.02.2001. godine da je odeljenje Inženjering poslova u Beogradu pred ukidanjem, a pomenuto odeljenje ukinuto je još novembra 1998. godine i petoro radnika je početkom januara 1999. godine dobilo rešenja za rad u tom nepostojećem odeljenju (sindikat podneo krivičnu prijavu), bio je pokušaj da direktno zaštiti Čedomira Kneževića koji je bio jedan od radnika u tom odeljenju,

-         direktorov odgovor u istom dopisu, a koji se odnosi na ukidanje radne jedinice Veliki projekti, da ne postoji mogućnost za ukidanjem iste, jer je to u nadležnosti Samostalnog sindikata koji i nadoknađuje zaradu Vojislavu Dulkanoviću pokazao se kao netačan,

-         finansijsko poslovanje Instituta koje se ne odvija preko platnog prometa, kako kaže pomoćnik direktora za finansijska pitanja (dokument br. 723 od 22.03.2001. godine),

-         delegiranje dr Čedomira Kneževića u Upravni odbor RTB-a Bor, jednog od onih radnika koji radi u nepostojećem odeljenju u Beogradu i koji je bio savetnik prethodnom direktoru. Da bi obezbedio sebi stan u Beogradu Čedomir je formirao Odeljenje Inženjering poslova u Beogradu. Institut mu je kupio taj stan u znak zahvalnosti za njegov doprinos razvoju Instituta za bakar kao i RTB-a  Bor. Osim stana on je za sebe obezbedio i značajna finansijska sredstva. Danas njegova ćerka poseduje firmu koja se bavi delatnošću kojom se bavi Zavod za metalurgiju, a to je rad sa platinom, zlatom, galvanizacijom i dr. Na ime diplomskog rada njegove ćerke Dunje Knežević trebovan je odbakreni mulj i prženac iz Zlatare Bor još 27.01.2000. godine (dokument br. II-14-1401 od 10.05.2000. godine) koji do danas nije pravdan (sindikat podneo krivičnu prijavu),

-         na izveštaj rudarske komisije od 20.09.2001. godine o stanju rudnika zlata „Blagojev Kamen“ (direktor Trujić je imenovao tu komisiju), u kome stoji da je rudniku naneta velika šteta (pristup jamama je nemoguć što zbog potopljenosti, što zbog zarušenosti objekta jer je rudnik napušten a to je u suprotnosti sa Zakonom o rudarstvu), i da je zbog toga potrebno pozvati na odgovornost radnike koji su svojim rukovođenjem izazvali tu štetu, on ne reaguje. Zbog toga se sindikat „Nezavisnost“ obratio MINISTARSTVU ZA RUDARSTVO I ENERGETIKU dopisom br. 97-18/09 od 28.09.2001. godine ali je izostala i njihova reakcija. Nisu osetili potrebu da nam daju bilo kakav odgovor. Zbog svega toga postoji osnovana sumnja da je sve to organizovano rađeno radi obezvređivanja preduzeća pred privatizaciju o kojoj se govorilo u vreme prethodnog režima. Važno je pomenuti, da takođe postoji sumnja, da je NIKOLA ŠAINOVIĆ imao kontrolu nad tim rudnikom, i da su u periodu njegove vladavine rukovodioci u rudniku zlata Blagojev Kamen bili dr MILE BUGARIN i LJUBIŠA COKIĆ, koje je Vlastimir Trujić uzeo u zaštitu.

-         Pored ovoga, postoje dokazi o tome da smo direktoru Trujiću ukazivali na još mnoge druge negativnosti, ali on to nije želeo da uvaži. Osim sindikata „Nezavisnost“ on ne uvažava ni svoje kolege koji su mu takođe ukazivali na probleme i koji su mu davali određene savete u pogledu rešavanja istih (o svemu ovome postoje pisani dokumenti),

-         Osim cinizma prema svojim kolegama i sindikatu „Nezavisnost“, Trujić je pokazao i dvoličnost prema vama i DS, tako što je odobrio prevoz i dnevnice članovima Samostalnog sindikata kada su učestvovali u protestima protiv Vlade Republike Srbije septembra meseca prošle godine. O takvom njegovom ponašanju, Odbor sindikata „Nezavisnost“ Instituta za bakar vas je obavestio dopisom br. 99-01/10 od 01.10.2001. godine, ali nismo sigurni da je taj dopis stigao do vas.

Saznavši da smo otkrili mnoge zloupotrebe, direktor je tražio od nas da ne iznosimo „prljav veš“ u javnost, jer će to štetiti ugledu Instituta. Krajnje cinično: kršenje zakona i otkrivanje lopova će štetiti ugledu Instituta, pa je direktor sve to podveo pod poslovnu tajnu. Zbog pokušaja sakrivanja istine, a u vezi odeljenja za inženjering poslove u Beogradu, mi smo Upravnom odboru Instituta podneli predlog (dokument br. 30-06/03 od 07.03.2001. godine) da se protiv v.d. direktora dr Vlastimira Trujića pokrene disciplinski postupak.  Upravni odbor nije reagovao, ali ga je kasnije izabrao za direktora Instituta. Podneta je i krivična prijava (dokument br. 52-1/05 od 11.05.2001. godine) protiv Trujića zbog kršenja zakona, prikrivanja činjenica i zloupotrebe službenog položaja.

Na prijave koje smo podneli Opštinskom javnom tužiocu, Kriminalističkoj policiji, Inspekciji rada, Finansijskoj policiji do danas skoro i da nema nekakvih reakcija (uložena je urgencija pomenutim organima, dokument br. 86-8/09 od 10.09.2001. godine). Očigledno je da neko blokira rad pomenutih. Zbog takvog našeg odnosa prema problemima u Institutu rukovodstvo sindikata „Nezavisnost“ a i sami članovi su podvrgnuti pretnjama, zastrašivanju i šikaniranju. Direktor je reaktivirao Odluku prethodnih moćnika (dokument od 27.02.2001. godine) o zabrani otkrivanja poslovnih tajni. Time se otvoreno stavio u službu onih koji su bili perjanica prethodnog režima, kako u Institutu za bakar Bor tako i u RTB-u Bor. Napada rukovodstvo sindikata „Nezavisnost“ optužujući ga za ekstremizam i neosnovano podnošenje tužbi. Koliko je neosnovano može se prosuditi iz toga što je Opštinski sud doneo četiri presude u korist sindikata „Nezavisnost“. Inspektor rada je podneo prekršajnu prijavu Trujiću zbog kršenja zakona (dokument br. 28-02/09 od 07.09.2001. godine) i dr.

Sa sigurnošću mogu da kažem da bi tragovi u Institutu organe gonjenja doveli do veoma krupnih kriminalaca i zločinaca koji su uništavali ugled naše države pa i samu državu i narod.

U nadi da ćete ozbiljno shvatiti položaj u kome se nalazi naša sredina, očekujemo vaše posebno i brzo anganžovanje na razrešavanju ovakve situacije u Boru (formiranje koordinacionog tela za borbu protiv privrednog kriminala na ovim prostorima) primite srdačan pozdrav.

PS. Treba se ozbiljno zapitati o Trujićevom opozicionom opredeljenju s obzirom da je u vreme Miloševića doktorirao i biran u zvanja i da je u centru Bora otvorio privatnu zlatarsku radnju zajedno sa bivšim direktorom Dragoslavom Guskovićem (kakva slučajnost da ortaci zlatare budu direktori u RTB-u). U to vreme, vi najbolje znate, pravi opozicionari su proglašavani stranim plaćenicima, vršen je njihov progon, a mnogi su izgubili i živote.

MOLIM VAS POMOGNITE NAM!!!

Zvonimir Spajić

Od zaborava sačuvao: Slobodan Radulović

POŠILJALAC:

Institut za bakar Bor

Zeleni bulevar 35

Datum: 22.08.2001.

Poštovani gospodine Čanak,

Prema našem dogovoru iz Soko Banje od 12.08. obraćam Vam se sa sledećom molbom i obrazloženjem:

Zahvaljujući svom opozicionom anganžovanju, ugledu i pre svega naučnim i stručnim referencama, nakon 5. oktobra legalno sam izabran prvo za VD a zatim i za stalnog direktora Instituta za bakar u Boru.

Pored ovoga predsednik sam opštinskog odbora DS u Boru i član glavnog odbora DS.

Pre izbora za direktora, kao profesor na Tehničkom fakultetu u Boru, bio sam član Sindikata „Nezavisnost“ a u sadašnjem preduzeću sam morao tu funkciju da „zamrznem“.

Moji problemi i problemi mog poslovodstva počinju dolaskom u Institutu za bakar i to baš od strane Sindikata „Nezavisnost“. Mislim da su ovaj sindikat u Institutu preuzeli isključivo ekstremisti, pre svega članovi radikalne stranke. Predsednik sindikata nezavisnost u Institutu je Slobodan Radulović, tehničar, koga sam ja svojim dolaskom unapredio u šefa voznog parka. Ranije je bio član DS ali je iz stranke isključen zbog svog ekstremnog delovanja (ja tada nisam glasao za njegovo isključenje). Iza toga prešao je u Demohrišćansku stranku.

Ostalo uže rukovodstvo sindikata „Nezavisnost“ čine; Spajić Zvonko, tehničar, član radikalne stranke; Štrbac Dragan, inženjer, član radikalne stranke; Dimovski Predsrag, inženjer, član radikalne stranke; Cvetkovski Vlada, doktor metalurgije, zavađen sa mnogim kolegama, koji je demonstracije oktobra meseca gledao sa terase, itd.

Celokupna aktivnost Sindikata „Nezavisnost“ u mom Institutu se bazira na bezbroj neargumentovanih i neproverenih činjenica pretočenih u veliki broj tužbi sudu, ministarstvu unutrašnjih poslova i finansijskoj policiji protiv mene, protiv novog poslovodstva i protiv Instituta kao firme u kojoj rade i primaju lični dohodak. Moj rad, rad poslovodstva i rad nekih inženjera se sveo na svakodnevno dokazivanje da nismo lopovi, obrazlaganju nebitnih nasleđenih formalnosti i dokazivanju nepostojećih krivičnih dela. Teret nam predstavlja sveobuhvatno proveravanje raznoraznih neplaćenih nasleđenih dažbina i na ovaj način njihovo aktiviranje što svakog momenta može dovesti do blokiranja žiro računa od strane finansijske policije. Umesto da mi dozvole da više radim na iznalaženju novih poslova poslovodstvo i ja se zamajavamo raznoraznim inspekcijama i neviđenim pritiscima Sindikata „Nezavisnost“ na naš rad.

Ja ne tvrdim da nije bilo nepravilnosti. Neke od njih već su u postupku i verovatno će ih biti još ali to moraju da odrade ekspertske grupe na osnovu proverenih činjenica a ne na osnovu „rekla-kazala“.

U prilogu Vam dostavljam par tužbi Sindikata „Nezavisnost“ i neke moje odgovore na iste.

Optužbe izgledaju tako žestoko da su bar imalo bile zasnovane na stvarnim činjenicama, ja bih do sada bar 10 puta bio uhapšen od bilo koje vlasti.

Ostavljajući moju ličnost po strani, mislim da ovakvim svojim ponašanjem rukovodstvo Sindikata „Nezavisnost“ pre svega ruši ugled celog sindikata, gubi članstvo i kompromituje jedan od najvećih Instituta na Balkanu iz oblasti rudarstva i metalurgije.

Zbog svega napred navedenog predlažem da razmotrite mogućnost raspuštanja sadašnjeg ogranka Sindikata „Nezavisnost“ u Institutu za bakar u Boru i formirate novi zdravi ogranak sa razumnim ljudima (bez Radulovića, Spajića, Štrpca, Cvetkovskog).

Za sve potrebne i detaljnije informacije stojim Vam na raspolaganju sa svim potrebnim dokazima u svako zakazano vreme.

Unapred zahvalan

DIREKTOR

Prof. dr Vlastimir Trujić, dipl. inž. met.

Od zaborava sačuvao: Slobodan Radulović

Kobiety lubią porównywać się. Oglądają swoje stroje i zazdroszczą sobie wszystkiego. Urody, zamożności, małżonka. Mają to chyba w naturze. Kupują plotkarskie gazety, wertują kartki i zwracają uwagę na modelki. Marzą,  aby być inną, podobną do jakiejś tam gwiazdy. Czują się raz za chude, raz za grube. Ciągle są sfrustrowane. Oczywiście to uczucie przeszkadza w życiu. Nikt nie lubi obcować z ludźmi wiecznie narzekającymi.

Kobieta powinna mieć swoją klasę, niepowtarzalny urok. Nie musicie się wiecznie porównywać. Bo na nic się to zda. Każda z nas jest inna. Każda z nas ma swoje piękno, które płynie z wewnątrz. Wiecznie marudząca i pieniąca się kobietka nigdy nie bądzie pociągająca. Ludzie to wyczują i będą jej unikać.

Nie narzekajmy więc. Wszystkie jesteśmy wartościowe. Ważny jest własny styl- powtarzam. Nie musisz być Barbie. One są sprzedawane seryjnie. Chciałabyś być kobietą seryjną? Bo ja nie.

Wiedzą o tym projektanci gazet, graficy w agencjach, marketingowcy w firmach. Dlaczego więc otacza nas tako mało dobrych, czyli “wszystko mówiących” info-grafik? Bo ich zrobienie jest piekelnie trudne. I drogie.

Na stronie PSFK znalazłem taką oto info-grafikę wyjaśniającą dlaczego tanie linie lotnicze są… tanie

Ta info-grafika może posłużyć za cały tekst w gazecie. Patrzysz i wiesz!

Pamiętam z czasów pracy w Gazecie Wyborczej pewne szkolenie, na którym mówiono o info-grafikach. Pokazywano ich zalety i uczono dziennikarzy jak – wspólnie z grafikiem – należy nad nimi pracować.

Dobra info-grafika, jako ilustracja, skraca tekst dziennikarza kilkukrotnie i czyni go znacznie bardziej zapamiętywanym. Dobra info-grafika potrafi w prosty i estetyczny sposób przekazywać nawet  skomplikowane informacje. No cóż. My, ludzie, jesteśmy wszyscy wzrokowcami

Od czasu tego szkolenia ja stałem się fanem info-grafik, Gazeta Wyborcza poddała się na tym polu a misję krzewienia w narodzie miłości do nich niósł Tygodnik Cash (czy ktoś go jeszcze pamięta? ), a obecnie podtrzymuje ją Jacek Utko i Puls Biznesu.

A w naszych ubożejących wydawnictwach coraz mniej myśli się o ilustracjach tego typu. Są po prostu za drogie, a wszyscy wiemy, że czas to pieniądz. A czas dwóch ludzi to dwa pieniądze

Szkoda.

Przychody wydawnictw lecą na łeb, na szyję. Nakłady spadają. A ja uważam, że wydawnictwa wkrótce się odbiją. Dlaczego? Forrester Reaserch właśnie opublikował raport, z którego wynika, że świetlana przyszłość czeka… eReadery.

Ja się nie dziwię, że właściciele wydawnictw drżą...

Newspaper Association of America opublikowało dane statystyczne, z których wynika, że przychody z reklam w prasie w USA spadły w ciągu 4 lat o o 1/3.

Sięgnął do nich Alan D. Mutter, przeanalizował je i stworzył powyższy, brzydki, wykres, który robi właśnie karierę w internecie.

Każdemu, kto chciałby jednak załamywać ręce nad tymi danymi proponowałbym sięgnięcie do źródła, czyli do powyżej zlinkowanej strony NAA, która zawiera znacznie więcej ciekawych danych. Łącznie z tymi, że obecnie w USA sprzedaje się tyle samo gazet, co w 1966 roku i wykazaniem, jaki rodzaj prasy, najbardziej dostaje w tyłek. I dopiero po zapoznaniu się ze wszystkimi danymi – zacząć wyrywać sobie, lub w przypadku łysiejących szefów – sekretarce – włosy z głowy.

Te dane pięknie wpisują się w lament wydawców na całym świecie o tym, że ich czytelnicy odchodzą do internetu, który to kradnie im ich content i rozdaje go za darmo.

Wydawnictwa tradycyjne szukają sposobu na pobieranie opłat za ten content i szamocą się w poszukiwaniu sposobu na ponowne przyciągnięcie uwagi czytelników, którzy od nich odeszli, uwiedzeni przez ciekawszy i bardziej przyjazny, internet.

Według mnie, rozwiązaniem części ich problemów będzie prognozowany przez Forrester Reaserch wzrost sprzedaży czytników, tzw. e-readerów oraz e-książek. Ba! Forrester, który nie tak dawno twierdził, że Kindle i jemu podobne zostaną produktem niszowym, stwierdza, że rynek e-readerów jest “gorący”.

Jak wiadomo, tylko krowa nie zmienia zdania, a w przypadku rynku internetowego to zdanie można zmieniać co pół roku, nie tracąc twarzy. Trzeba jednak przyznać, że ta nowa prognoza Forrestera ma sens.

Firma ta uważa, że w najbliższych latach rynek ten rozwinie się gwałtownie, dzięki zwiększeniu przyjazności czytaników dla ich użytkowników, obniżce ich cen oraz znaczącemu powiększeniu się dostępnego dla nich contentu.

I coś w tym jest, ponieważ wystarczy popatrzeć jak wiele osób – z USA – na Twitterze, co chwila z dumą informuje, że idzie poczytać swojego Kindla. E-readery są dziś na salonach, a jutro wejdą pod strzechy.

Poniższy wykres pokazuje, jak, w ciągu najbliższych 5 lat, zmienią się same czytniki, stając się – moim zdaniem – fantastycznym narzędziem do… czytania.

Czytnik: wygodny, kolorowy, niedrogi i z możliwością oglądania filmów. Sam sobie sobie taki kupię!

Czytniki przestaną być Kindlowatym gadżetem z czarno-białym epapierem i staną się; wyposażonymi w kolor, animacje, filmy, on-linowymi i tanimi… zamiennikami gazet i magazynów. Będą małe, tanie, poręczne i o wiele bardziej praktyczne niż dzisiejsze wydawnictwa papierowe. Kto im się oprze?

Jak wiadomo, samo zarządzanie contentem w przypadku tego typu platform jest banalnie proste. Wystarczy spojrzeć na mechanizmy stosowane przez Amazon w Kindle lub… Apple w AppStore i iPhonie. Zwłaszcza ten ostatni, jest przykładem na to, że odbiorcy chętnie płacą za content – pod warunkiem, że mogą to zrobić łatwo, a sam content jest dla nich interesujący.

Dlatego uważam, że lament wydawców jest przedwczesny. Ci z nich, którzy potrafią robić ciekawe, unikalne i rzeczywiście oparte na własnej pracy redakcji materiały – przetrwają i będą się doskonale rozwijać. Muszą tylko nauczyć się pracy w sieci oraz funkcjonowania jako część społeczności swoich czytelników. Powtórzę! Jako jej część a nie fundament.

Muszą w związku z powyższym, porzucić swój mentorski ton oraz pracować nad fachowymi umiejętnościami dziennikarzy.

Wielu dziennikarzom będzie trudno zrozumieć, że dla ludzi żyjących z giełdy lub hodowli pieczarek nie są już Autorytetami, bo oni znają się na tej tematyce o wiele lepiej od nich i mają dostęp do tych samych danych źródłowych. Dziś, czytelnicy poszukują komentatorów, reasercherów – osób, które pomogą im dotrzeć do najciekawszych informacji z oceanu danych, który do nich trafia. Nie potrzebują już Pana Redaktora, który pomoże im zinterpretować rzeczywistość – za to potrzebują ciekawego rozmówcy, z którym będą mogli o tym porozmawiać.

I to właśnie jest największa zmiana, która czeka wydawców – muszą nauczyć się dialogu z czytelnikami. A sądząc po ostatniej, publicznej, prośbie Red. Krasowskiego o pieszczoty – nie wszyscy są na to mentalnie przygotowani.

Na blogu NormanJournalismLab z Uniwersytetu Harvarda, autor Joshua Benton stawia tezę, że skoro użytkownicy nie zechcą płacić za usługi Facebook, to nie zapłacą również za pracę dziennikarza w miejskim Ratuszu.

Na tą informację trafiłem dzięki blogowi Brutto Marcina Jagodzińskiego. Swoją tezę Benton stawia na podstawie warsztatów jakie przeprowadził z uczniami prywatnej szkoły będącymi użytkownikami Facebooka (1- 1,5 godz. dziennie)  i którzy na pytanie, co by zrobili, gdyby wprowadził on opłaty, odpowiedzieli, że przestaliby z niego korzystać i przenieśli się na MySpace lub w inne, bezpłatne miejsce. Benton wysnuwa wniosek, że w dobie tak wielu bezpłatnych usług substytucyjnych w internecie, nikt nie będzie chciał płacić drobnych kwot za prawdziwe newsy dziennikarskie. Bo skoro te dzieciaki nie chcą płacić za korzystanie z platformy, którą wykorzystują na co dzień i która jest dla nich niezwykle przydatna, to jaka jest szansa, że zapłacą za przeczytanie jakiegoś newsa?

Taka teza ma swoje znaczenie w świecie, gdzie z powodu braku czytelników i reklamodawców zamykane są tradycyjne gazety a właściciele tych jeszcze działających zastanawiają się jaki ich czeka los. Część gazet przenosi się do internetu a większość nie ma zielonego pojęcia co przyniesie im dzień jutrzejszy.

Uważam, że Benton się myli. Nie można porównywać funkcjonowania Facebook z płatnym dziennikarstwem. I do tego polać to sosem mikropłatności i poprószyć pudrem opinii dzieciaków korzystających z iTunes podpiętego pod kartę kredytową taty.

To, że Facebook jest bezpłatną platformą dla użytkowników nie wynika z tego, że klienci nie zechcą za niego płacić lecz z przyjętej przez założycieli strategii działania. Notabene, jest to przykład jednej z najskuteczniejszych strategii w historii biznesów opartych o sieci społeczne. Facebook zarabia jako platforma reklamowa oraz poprzez udostępnienie swojego API zewnętrznym firmom do świadczenia usług w ramach platformy (to widać zwłaszcza w USA).

Co do usług substytucyjnych. Facebook i LinkedIn są takimi usługami. A przecież jedna jest bezpłatna a druga – wręcz przeciwnie (mówię o rozszerzonej funkcjonalności). I obydwie firmy radzą sobie świetnie. Tyle, że wynika to po prostu z różnych strategii działania.

LinkedIn zarabia na aktywności kilku procent swoich użytkowników, którzy chętnie płacą za możliwość komunikowania się z resztą, którzy ten serwis traktują raczej jako swój elektroniczny wizytownik. A przecież obydwa serwisy służą do budowania sieci społecznych! Więc rwanie szat, że klienci nie zechcą płacić za treści/usługi dostarczane im przez web – jest niepotrzebne. Klienci zapłacą – tylko firmy muszą im dostarczyć, to czego oni potrzebują.

W przypadku dziennikarstwa trzeba zmienić podejście do dostarczanej treści. Model, gdzie dziennikarz zza biurka dostarcza treść, która, jak mu się wydaje, zainteresuje czytelnika, odchodzi do lamusa. Dziś dziennikarz musi wiedzieć co dokładnie interesuje czytelnika i tą wiedzę mu dostarczać.

Czy nie zapłacilibyście złotówki lub dwóch tygodniowo za dostęp do strony, która informowałaby Was co się dzieje w Waszej dzielnicy i w której pracujący tam dziennikarz, w Waszym imieniu, dowiadywał się kiedy zreperują tą dziurę na Waszej ulicy, ile dzieci przyjmą do przedszkola, kim jest nowa nauczycielka w szkole Waszego dzieciaka lub kogo zatrudnił i dlaczego Urząd Gminy?

A jeżeli dodamy do tego lokalną sieć społeczną (a’la Bliziutko.pl) i możliwość swobodnej rozmowy na czacie lub na liście dyskusyjnej z tym dziennikarzem i okolicznymi mieszkańcami, to czy nie uważacie, że content w ten sposób wypracowany będzie wart każdej złotówki, którą zapłacicie? Ja jestem gotowy.

Oczywiście, jest jedno ale. Po co w takiej sytuacji utrzymywać całą redakcję, biura, korektę, sekretarkę, kierowcę i kolportaż? No cóż. Może to właśnie jest ta przyszłość czwartej władzy?

Na okładce Mosz a w środku jakby więcej do czytania. A może to mi się tylko tak spodobała zawartość ostatniego numeru.

W dobie internetu trudno rywalizować na newsy, więc Press coraz lepiej radzi sobie opisując bardziej kontekst wydarzeń niż je same. Więcej uwagi poświęca ludziom z branży mediów i reklamy a mniej opisywaniu tego co ich spotkało jakieś dwa miesiące temu. Zresztą skoro Press wydaje doskonały Presserwis, to po co się ma powtarzać.

Jak zwykle warto przeczytać rozmowę numeru, tym razem z Tadeuszem Moszem oraz artykuł o Adamie Michniku. Można się dowiedzieć o nim paru nowych rzeczy.  Wprawdzie nie wiem czy chciałem się ich dowiedzieć, ale wierzę redaktorom, że powinienem. Oprócz tego pełno ciekawych informacji z branży mediów i PR oraz porcja solidnej wiedzy praktycznej na temat sprostowań dla tych wszystkich, którzy z pisaniem i mediami mają do czynienia.

Warto poczytać dział Listy i Sprostowania, bo ciekawy po prostu jest. Szkoda, że Redakcja nie eksponuje go bardziej, bo ożywia on pismo a na dodatek jest najlepszym przykładem dla czytelników, że pismo się nimi interesuje. W The Economist listy są na początku i naprawdę dobrze się je czyta.

LINUS II

Alternationis continentis praegressus

Księcia Apostołów Linusa II do Biskupów, do Kapłanów,

do Diakonów, do Rabinów, do Zakonników i Zakonnic,

do świeckich, oraz wszystkich ludzi dobrej i złej woli

1. Wprowadzenie
2. Rozdział I
3. Rozdział II
4. Rozdział III
5. Rozdział IV
6. Zakończenie

Hej,

Czy ktoś się orientuje w kwestii ciekawych wykładów na SWPS w najbliższym czasie?

Załączam interesujący dokument dla rozkręcenia dyskusji: broszura_strategia_m_st_warszawy_do_2020

M

Amerykańska pływaczka Amanda Beard, promowała w Pekinie start nowej kampanii organizacji PETA (Ludzie na rzecz Etycznego Traktowania Zwierząt). Nic to – każdy może coś promować i jest ogólnie fajnie. W tym przypadku było jeszcze fajniej, gdyż owa pani protestowała… nago. Tak, w stroju Ewy. Takie protesty my, faceci, lubimy najbardziej.

Amanda ma w swojej – nie zawsze sportowej – karierze także randkę z okładką magazynu dla mężczyzn, Playboy. To się dopiero nazywa duch spoRRRRRRRtu. Mrrrraaaauuuu….

Poniżej zdjęcia Amandy:

1. Protest |||||||||||||||||||||||||||||||||||||| 2. Okładka Playboya

Pokus se, tak jako já často sháníte, po kvalitních fontech s podporou českých znaků můžete si díky stránkám ceskefonty.cz ušetřit čas.

Pro přestavení webu nejlépe poslouží citace jejich vlastních slov.

Cílem tohoto projektu je shromáždit kvalitní fonty, které podporují české znaky. Umisťovány zde budou pouze fonty, které zaujaly nejenom mne, ale také veřejnost a hlavně odborníky v tomto oboru a jsou k vidění třeba i na známých serverech o typografii.

Všechny fonty zveřejněné na serveru České fonty byly sesbírány z webů, kde byly tyto fonty publikovány jako royalty free – tedy k volnému užití jak pro soukromé, tak i pro komerční účely. V případě specifických licenčních podmínek jsou tyto informace napsány u daného fontu.

Jednotlivé fonty jsou členěné do přehledných kategorií a u jednotlivých fontů naleznete náhled kompletní znakové sady.

Sever ceskefonty.cz mi moc pomáhá při výběru kvalitních fontů pro moje překlady a věřím, že přijde vhod spoustě lidí od běžných uživatelů k tvorbě prezentací přes grafiky až po překladatele.

Z Onetu:

Mamo, co to jest prostytutka?
Siedząc przy obiedzie, Joy i Jeff Yagidowie próbowali taktownie odpowiedzieć swojej córce, sześcioletniej Delli, na pytanie, dlaczego tata mówi, że nowojorski gubernator Eliot Spitzer miał kiepski poniedziałek.
Milczenie. Yagid szuka pomocy u żony.
- Chcielibyśmy, żeby miała beztroskie dzieciństwo jak długo się da – mówi Joy Yagid, fotografka, wspominając tamtą chwilę. Rozmowa wyglądała mniej więcej tak:
Pani Yagid – Umówił się na randkę z kobietą, która nie była jego żoną.
Della – To jest karalne?
Pani Yagid – W tym przypadku tak. Jeśli ktoś ma żonę albo męża, nie może spotykać się z innymi. I dlatego ten pan ma teraz kłopoty. Ja nie mogę umówić się na randkę z innym mężczyzną, bo jestem żoną tatusia.
- Na szczęście nie musieliśmy wchodzić w brutalne szczegóły kwestii „A co to jest prostytutka?” – dodaje pani Yagid. Córeczka nie zadała już więcej pytań, a my nie wyrywaliśmy się z dodatkowymi wyjaśnieniami.
W ciągu kilku ostatnich dni podobnie trudne rozmowy miały miejsce w kuchniach i salonach w całym Nowym Jorku, gdy na pierwsze strony gazet trafiły informacje o powiązaniach gubernatora z siecią prostytutek. Dzieci były ciekawe, a rodzice musieli wymyślać różne tłumaczenia, brnąc przez kwestie dobra, zła, ptaszków, pszczółek i rzecz jasna, „dobrych i złych decyzji”. Wielu rodziców miało po prostu nadzieję, że dzieci nie zadadzą tego pytania, a oni nie będą musieli odpowiadać.
Jose Blanco twierdzi, że wyjaśnił tę sytuację swojej jedenastoletniej córce Jade, a siedmioletni syn Jose Junior nie zadawał pytań. – Córka śledzi bieżące wydarzenia i pyta, co się dzieje, co dokładnie się stało – mówi. – Porozmawialiśmy o pewnych sprawach, że ten człowiek zrobił coś, czego nie powinno się robić. Córka Jose wie, co to jest prostytucja „do pewnego stopnia”, bo wyjaśnił jej to. Wolał, żeby dowiedziała się tego od niego niż na własną rękę.
Wiadomości na szczęście wymagały mniej poglądowych rozmów, niż te, które w ubiegłej dekadzie musieli przeprowadzać rodzice na temat zawiłych relacji prezydenta Billa Clintona i Moniki Lewinsky – niektórzy z nich odetchnęli z ulgą. Ale im starsze dzieci, tym więcej chcą wiedzieć.
W poniedziałkowy wieczór Susan Scheer i Josh Cabat usiłowali rozmawiać o wiadomościach używając niejasnych zaimków, aż zaciekawiło to ich dwunastoletnią córkę Melissę. Scheer przypomina przebieg rozmowy:
Melissa – Możecie mi powiedzieć. O co chodzi?
Scheer – Nie chcę z tobą o tym rozmawiać.
Melissa – Ale ja chcę wiedzieć.
Scheer – Wiesz, kto to jest prostytutka?
Melissa – Ktoś, komu się płaci za seks. (Jej matka wspomina, że tego akurat dowiedziała się z filmu „Nędznicy”).
Scheer – Gubernator, który kiedyś karał ludzi łamiących prawo, sam skorzystał z usług prostytutki, kiedy był w Waszyngtonie, gdzie następnego dnia miał stanąć przed Kongresem.
Melissa – Ohyda.
- No i przez pięć minut słuchaliśmy „Ohydy” – mówi Scheer.
Potem w internecie zobaczyli zdjęcie Spitzera z żoną. Melissa powiedziała – Boże, to koszmarne. Dlaczego on to zrobił? – na co ja stwierdziłam: – Wiesz co, to naprawdę dobre pytanie. Josh powiedział: – Zrobił to, bo jest zadufany w sobie i sądzi, że ujdzie mu to na sucho.
Melissa zapytała – Dlaczego mu się tak wydaje? Przecież nie uszło mu to na sucho. Scheer – Zaczęliśmy się z Joshem śmiać i stwierdziliśmy: – Za to ty jesteś od niego bystrzejsza.
12-letni Evan Goldfinger wykazywał, zdaniem swojego ojca, rzeźbiarza i autora książek Eliota Goldfingera, ogromne zainteresowanie seksem.
- Poza znajomością kolejnych odcinków „South Parku” i „Głowy rodziny”, ma świetne rozeznanie w dziwactwach zwykłego człowieka – mówi Goldfinger. – Ja jestem bardzo otwarty, niczego nie cenzuruję – dodaje. Ich rozmowa na temat gubernatora nie była krępująca ani trudna.
Tracy Fisher w poniedziałek jechała taksówką z córkami – piętnastoletnią Kaylą i ośmioletnią Jazz, kiedy radio nadało wiadomości.
- Moja młodsza córka zapytała: „Co to jest prostytucja?” – mówi Fisher. – Powiedziałam: – Porozmawiamy o tym później. A moja starsza córka stwierdziła: – To przez mężczyzn.
- Kaylę złudzeń pozbawiły zdrady prezydenta Clintona i Billa Cosby’ego – mówi Fisher. – Stwierdziła, że trzeba przebudować całe społeczeństwo.
Andre Mann, ochroniarz, twierdzi, że kiedy powiedzieli o tej sprawie w wiadomościach, oglądał ze swoimi trzema synami zapasy w telewizji i przeglądał broszury o obozach sportowych.
- Wszyscy wrzasnęliśmy z zaskoczenia – mówi 37-letni Mann. – Chłopcy zaczęli się śmiać i mówić: „Jaki idiota. Jak ktoś może być taki głupi?”
- Wyjaśniłem im, że nie powinno się robić takich rzeczy – mówi Mann. Dodaje, że jego synowie – osiemnastoletni Louis, siedemnastoletni Andre Junior i szesnastoletni Michael nie zareagowali na tę sytuację głupimi żartami. – Powiedziałem im, że ludzie wplątują się w różne kłopoty: może on ma jakąś obsesję na punkcie seksu – wspomina Mann. – Nie uważam, że to zły człowiek, nie powinniśmy go osądzać, nie do nas to należy. Ale chłopcy w zasadzie mają go za kretyna…
Tina Kelley

Cześć!

Dziś chciałem zaprezentować Wam zawartość najnowszego numeru CD-Action (pisma tego jestem czytelnikiem już dłuższy czas). Wygląda to następująco :

ZAPOWIEDZI

Just Cause 2
Ghostbusters
Two Worlds: The Temptation
Darkest of Days
A Vampyre Story
WorldShift
Graymatter

ZA PIĘĆ DWUNASTA

Codename Panzers: Cold War
Conflict: Denied Ops

TEMAT NUMERU

Devil May Cry 4
2007 – podsumowanie
RECENZJE

Juiced 2: Hot Import Night
Universe at War: Earth Assault
Thrilville
Asterix at the Olympic Games
Terrorist Takedown II
Settlers, The: Narodziny imperium
Winter Sports 2008
Supreme Commander: W obliczu wroga
Szymek Czarodziej IV
UberSoldier 2
Tabula Rasa
Empire Earth III
Race 07
Soldier of Fortune: Payback
Championship Manager 2008
Gears of War PL
Kane & Lynch PL

Kaszanka Zone

Pippa Funnell 4

O GRACH INACZEJ

Życie w Sieci
Odmienne stany grywalności
Unreal Story cz.2
Wywiad z… [niespodzianka!]

NIE TYLKO GRAMY

Na luzie
Temat numeru: O/C
Newsy sprzętowe
Konfigurator
Wademekum: VoIP
Trendy: Następcy HDD – SSD
Nie daj się nabrać!
Magazyn

Testy sprzętu

Drukarki Epson D120 i RX585
Kamera Panasonic Full HD
Monitor Nec MultiSync LCD2470WVX
Słuchawki Steel Pad Siberia
Słuchawki USB Genius HS-03U
Głośniki Genius SW-HF5.1 5005
3x pendrive ModeCom
Trzymadełko do myszki Evo-G Mouse Bungee

A na DVD znajdziemy cztery średnie pełniaki.

Heaven & Hell

Heaven & Hell to strategia czasu rzeczywistego, której akcja rozgrywa się 1500 lat przed naszą erą. Bohaterami są cztery odmienne ludzkie nacje zamieszkujące biblijny ląd i oczekujące na nawrócenie z rąk wszechmogącego boga, w którego graczom przyjdzie się wcielić. W zależności od naszych preferencji i tzw. „widzi mi się” możemy uczynić z naszych poddanych naród praworządny i dobry lub też okrutny, pałający jedynie żądzą zniszczenia i wojen. Jakkolwiek obydwie te drogi są odmienne to ostatecznie muszą doprowadzić nas do jednego celu – zwycięstwa.

Ważnym elementem rozgrywki jest… [DALSZA CZESC OPISU]

Nexus : The Jupiter Incident

Nexus: The Jupiter Incident (poprzednio Galaxy Andromeda i Imperium Galactica III: Genesis) to rozbudowana strategia czasu rzeczywistego (RTS), której akcja rozgrywa się w kosmosie. Fabuła programu przenosi graczy do XXII stulecia, kiedy to na dobre rozpoczął się wyścig pomiędzy ziemskimi megakorporacjami o skolonizowanie jak największej ilości planet. Rywalizacja przebiegała jednak w spokojnej atmosferze, gdyż wszyscy dokładnie pamiętali okropną katastrofę, jaka spotkała prom Noah’s Ark, który jako pierwszy został wysłany w kosmos z ziemskimi osadnikami. Tymczasem, na skraju systemu słonecznego odnaleziono cenne złoża – dzięki nim uda się opracować nowe technologie i pokonać konkurencję. Rozpoczyna się konflikt, nazwany „Incydentem Jupiter”…

W grze wcielamy się w… [DALSZA CZESC OPISU]

Pilot Down: Behind Enemy Lines

Pilot Down to rozbudowana gra akcji z elementami role-playing, w której znajdziemy również elementy skradanki. Wydarzenia przedstawione w tym tytule rozgrywają się w czasach Drugiej Wojny Światowej. Wcielamy się w rolę amerykańskiego pilota, zestrzelonego podczas wykonywania jednej z tajnych misji, który za wszelką cenę musi wydostać się z wrogiego terytorium (rozgrywka ma miejsce w Niemczech w 1944 roku, a celem bohatera jest Szwajcaria).

Łącznie do przejścia czeka dziewięć rozległych poziomów. Na drodze do obszaru kontrolowanego przez sojusznicze siły stają dwie przeszkody… [DALSZA CZESC OPISU]

Sniper Elite

Gra akcji typu stealth zrealizowana przez zespół developerski Rebellion Software, znany ze stworzenia m.in. takich gier jak: Rainbow Six: Lone Wolf i Delta Force: Urban Warfare na konsolę PlayStation oraz Aliens Vs. Predator na PC. Akcja ukazana została w pełni trójwymiarowej grafice generowanej przez zaawansowany engine graficzny Asura engine (widok zarówno pierwszo jak i trzecioosobowy), a rozgrywa się wiosną 1945 roku w ostatnich dniach II Wojny Światowej (w czasie rosyjsko-niemieckiej bitwy o Berlin, stolicę III Rzeszy) i zarazem na początku Zimnej Wojny.

Sniper Elite pozwala na rozgrywkę w… [DALSZA CZESC OPISU]

Jak widać numer zapowiada się średnio. Nie ma żadnych świetnych gier w dziale recenzji (no może ciągnie mnie ten Juiced 2). Ale i tak kupie ten numer… o ile uciułam skądś 15 zł.

PS. Opisy gier pochodzą z serwisu Gry-OnLine.pl

Dragi vsi blogarji,

sedaj jaz ne živim več. Namreč, sem v nebesih. Sedim na velikem lesenem stolu pokritem z blagom. Uživam. Okoli mene stojijo Ninja Želve(ne gledam jih!), imam 12345678900000€, neprestano mi nosijo bonbone in žvečilne. Kar naenkrat začnem padati navzdol. Uaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!Puffff!Auuuu. Jauč! Pristanem na sredi travnika. Ne vidim drugega kot travo. Porabim 3 dni za hojo v neznano. Potem pridem do ceste. Ob njej je tabla Postojna. Jaz vriskam in prdnem od sreče. A prdec me ponese navzdol. Pristanev v vročem kotlu. Okoli mene so hudiči, ki se smejijo in prdijo. Kuhajo me. Sedaj sem samo še kupček gnoja ki ga imate mordaprav vi na vrtu (če ga sploh imate).

Lep pozdrav iz pekla,

Jaka123