Filmy często są na tym oparte:

FAKT AUTENTYCZNY

To wyrażenie ma strukturę redundantną, bo:

• fakt – to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości*,
• autentyczny – zgodny z rzeczywistością*.

* za sjp.pwn.pl

Śmieszne jest:

KONTYNUOWAĆ NADAL

Kontynuować zawiera w sobie nadal. Na ogół.

Nie polecam określenia:

AKWEN WODNY

Słowo akwen pochodzi o łacińskiego aqua, -ae, f. – woda.

Niestety ciągle napotykamy się na:

POPRAWIĆ SIĘ NA LEPSZE

Co, jak łatwo się domyślić, jest po prostu bez sensu.

Często można usłyszeć:

POTENCJALNE MOŻLIWOŚCI

Oczywiście tak się nie mówi, bo możliwości mają taką naturę, że przymiotnik potencjalny powtarza tę samą treść.

Pleonazmem właśnie jest:

COFAĆ SIĘ DO TYŁU

Mówimy niepotrzebnie:

W MIESIĄCU LIPCU

a wystarczy “w lipcu”, bo lipiec jest wszak miesiącem.

Zainspirowany kursem, który jestem zmuszony ukończyć (ale nie żałuję, jest naprawdę dobry i polecam, Poprawna Polszczyzna I, na moodle’u z UW), postanowiłem dodać swoje cztery grosze do popularyzowania poprawności językowej, która zawsze w zbytnim stopniu leżała mi na sercu (a którą i tak zaniedbuję, czego rozliczne przykłady widać na blogu).

Zajmiemy się pleonazmami. Pleonazm to rodzaj “masła maślanego”, jeśli tak można powiedzieć. Zwrot, w którym występują człony o takiej samej treści, ale, uwaga!, pozostają w stosunku gramatycznym nadrzędno-podrzędnym. Stosunek nadrzędno-podrzędny oznacza, że jeden wyraz określa drugi, lub jest jakoś od niego zależny. Czyli odwrotnie niż tautologie, które są równorzędne, jak np.: pochodzenie i geneza, poprawa i polepszenie, więc w takim razie. Tak się oczywiście mówić nie powinno. W języku wypadki rzeczonego typu zdarzają się z kilku powodów:

• niezrozumienia treści używanych słów,
• nieudolności stylistycznej lub szablonowości stylu,
• nadmiernej ekspresji.

Jeśli kiedyś odkryjecie moją nieudolność stylistyczną, koniecznie dajcie znać.

Zakładam niniejszym serię wątków “Pleonazm na dziś”, w którym niepoprawne wyrażenia będą stosownie piętnowane.

Częstym błędnym wyrażeniem jest:

OKRES CZASU

Jeden wyraz zawiera przecież treść drugiego. Należy powiedzieć okres lub czas.