By conducting segmented market research, focussing on the unique challenges and needs of developing countries, and including local communities in the design process — mobile technologies can be successfully adapted and use of these technologies can increase the livelihood of the people in developing nations.

Introduction

The rapid pace of globalization is characterized by large scale advancements in communications technology, drawing people across vast geographies closer together.     Communications “staples” such as radio and fixed line telephones are being replaced by ipods that are able to stream radio, hold downloaded music and which are more portable than older communications tools..  In the West mobile communications devices are becoming more sophisticated  providing people the ability to email, text, talk, check market updates simultaneously.  Our culture is converging technology use into our daily lives. Smaller chips with larger memories are making it easier to integrate these technologies.

Even with these amazing discoveries and inventions there is a larger spectrum that is often over looked , misrepresented and hardly catered in the design process. Despite a rapid uptick in cell phone and Internet penetration in the developing world, a “digital divide” still remains. The term “digital divide” sprang up from publications reporting on the comparison of PC users and nonusers in the United States(Lang, 2009).  In the African American community this was a issue that many civil right’s organization felt was threatening equal access and opportunities.  In the developing world this issue is addressed on a country by country basis leaving many governments and private sectors to experiment with ways to provide affordable mobile technology to its constituents.  The common agreement is that mobile communications help people and organizations become more productive, available by allowing quick transmissions  of information.

In the developing world, Internet use remains fragmented (i.e. largely in Internet cafes with high usage fees); cell phones do not necessarily have multiple use applications and are cost prohibitive in some countries; and technologies such as MP3s, PDAs remain largely inaccessible to large portions of the developing world.

This analysis will identify the failures of not thinking about how to effectively design mobile communications technologies to better suit the lifestyles  and needs of people in emerging markets. My hopes are to reveal the challenges and requirements of technology and digital media for developing countries in the design process.

Understanding the context

Developing countries face a number of unique challenges that have prevented rapid technology adoption. Today, globally more than 1.6 billion people live without access to electricity(Polak, 2008). Furthermore, close to 80 percent of the global population lives on less than 10 dollars per day. About 2 billion of the world’s population live on small farms in rural areas that are often poorly connected to larger urban centers. These conditions often spark a sense of hopelessness for change and development. Instead of looking at the barriers to development, these challenges should be viewed as an opportunity. Two billion people in rural, farming areas are 2 billion potential customers who could be linked to digital technology platforms that could greatly improve their connectivity and livelihoods whilst also generating market growth opportunities for companies that are willing to invest in designing products to meet the needs of this market.

The technology with the largest penetration in developing countries is the cellular phone. The main use of the mobile phone in rural areas remains for use in communication with family members. This is largely due to cost but also because functionality to serve the needs of these communities has not been added to these devices. In certain areas, we are seeing evidence of customer centered innovation and the rise of products that are meeting the particular needs of these communities. For example, the mobile money transfer program M-PESA has taken Kenya by storm. The system allows the purchase and transfer of money via cellphone. The sending person pays in cash at one location. This is wired via a code to a recipient cell phone. The recipient uses this code to redeem the cash at another location. In an country where there is large migration from rural to urban areas and remittances are sent back to the rural areas there is a clear demand for this type of mobile product and consumers are willing to pay. The product is simple and is versatile. For example, you can also send credit to increase a recipients cell phone “minutes” in addition to sending cash. The mobile transfer system is saving people money and time and is generating employment opportunities through the numerous M-PESA kiosks that have sprung up throughout the country.

Designing products and applications for mobile phones in developing regions could prove to be highly profitable and transformative.

By 2010 the world will have three billion new mobile line users further converging the devices usage in our daily lives. People who never owned a landline phone will skip directly to a cell phone giving them access to communicate to families and friends.  In the developing world the cellular phone is a substitute to the landline once only enjoyed by those who could afford the extra expenditure.  Hundreds of millions of the new mobile users will come from nations often categorized in the “bottom billion”.

Inclusive and needs based design:

One of the most overlooked perceptions is that global brands will stand for the same qualities in the developed world and not mean something different in the slow growing markets.  In rural areas in Asia, Africa and South America some global brands are virtually unknown and have less advantages. For example fast food companies such as McDonalds, Pizza Hut and Dominoes are considered upscale in developing markets which is contrary to their image and reputation in the developed world.  Because of these differences brands and technologies hoping to enter developing country markets and reach large segments of the population must focus on design and positioning that fits with the local context.

In Paul Polak’s book Out of Poverty he mentions the failure that well intentioned development programs who went wrong and explains how they should learn from their failings rather repeating them and impeding development. The first is to erase the idea and challenge conventional methods of donating people out of poverty, often using western methods and western technology.  Think about how many programs you have seen along the lines of “Send your old computers to Africa” — are people on the receiving end trained to use them, are the replacement parts available in country, are their technicians who can repair them, and is their electricity and Internet connectivity? These are the types of questions that need to be asked before embarking on these types of drives. The motive is often good but the execution might be poorly planned and result in little to no effect.

Recently many critics have expressed this critical philosophy towards the UN Millennium Development Goals initiative lead by Jeff Sachs, who believes that people who live on a dollar a day are too poor to invest their own money.  He and the developments advocates are requesting for $160 billion a year for ten years to use as gift certificates from rich nations to poor countries to build outdated infrastructure to open economic growth in poor rural areas.  Although the Millennium Development is taking on a admirable role to solve a global crisis I think the blueprint for success relies to heavily on big agriculture, big infrastructure and big budgets controlled from the governments of developing nations that are often plague with corruption and mismanagement.  These big programs are bypassing the people that deserve to be included in the design of their home country matching realistic concerns.  As soon as the money arrives as a multi million dollar giveaway, politicians with Swiss bank accounts and under table deals will surround the projects and push away the real motivations behind the loans.

Time is clicking everyday as the heavy burden of poverty becomes a heavier load to carry for the people affected and those who are in more privileged regions.  Real development is successful when long term goals are projected and accomplished without the loans of western governments and international banks.  This success can be  propelled by starting with creative, intelligent designs with multimedia purposes.  The ability to operate a tool that will assist entrepreneurs with market information and basic communication can save and earn them more money than without the device.

In the emerging market two billion people live on small farms and their welfare depends on how much they sell their produce.  In bargaining theory the asymmetric information on prices between farmers and buyers is key to the farmers success.  Having this advance information  gives the farmer an increase in bargaining power to negotiate with traders.

From a cultural perspective people in the developing world more importantly want to talk to family relatives and friends without waiting long days and sometimes months to communicate.  A mobile phone gives them immediate answers to concerns and questions that normally was not possible in days when landlines were the dominant form of communication.  Why should poor nations be denied the same opportunity to enjoy convenience as the rest of the world?  What are the positive returns of relatives sharing news with a loved one working on natural resource mines hundreds of miles away?

“The problem is that 90 percent of the world’s designers spend all their time working on solutions to the problems of the richest 10 percent of the world’s customers” wrote Paul Polak.  The needs of the people in the bottom billion are simple and obvious that with a thoughtful approach we can come up with income, generating products for which they are willing to pay for.  These products have to be affordable to the poor or else we will only serve the other 10 percent of the world’s population.  If billions are too poor to pay for health services than they only accept the services provided by the government or donors.  With the ability to pay people will choose the health services that are meaningful to them.  The same principle applies for “miscellaneous expenditures” such as laptops, mobile phones, MP3 players, camcorders and digital cameras.  If the only news that people received was from the local radios and television stations then citizen journalism would be stagnated.  Citizen journalist are improvising with the tools they have now such as cell phones and digital cameras to help broadcast real time reporting without the filters and iron fist of big media companies. Micro finance banker and founder of Grameen Bank Muhammad Yunus wrote “a poverty-free world would be economically much stronger and far more stable than the world is today….the world’s inhabitants who currently live a life of extreme poverty would become income earners and income spenders.” (Yunus, 2003)

Top Priority

The ultimate goal is to design a income generating tool that will pay for itself in one year for the bottom billion market.  This process begins when governments, organizations, non profits and the citizens rethink about ways to enter a competitive and ever growing global economy.  The tools to help spur growth on a social, political and economical level are not just limited to mobile phones, instead can include video camcorders, laptops, desktop computer, portable radios and PDAs.  Innovative users can find more ways for a single function beyond the normal intentions for how it was created.

Functions performed by mobile phones also increased rapidly from simple text messaging to financial transactions. For example, some operators have introduced services allowing individuals to transfer money from a bank account to a mobile phone.

By mid-2007, about 5.5 million Filipinos were using such services (Heatwole, 2009). In addition, some of those services are available to international migrants who can send remittances directly to their relatives via their mobile phones. Money is immediately available for withdrawal at designated locations .

There are hundreds of cases where organizations have donated a village a hand pump for clean drinking water only to find 80 percent of the pumps were not working.  This lack of maintenance was because nobody assumed ownership so when the pumps stopped nobody fixed them.  If there is a digital media lesson to be learned then it should be that if organizations are going to donate mobile phones or mini camcorder devices they must reinforce ownership as the long term goal or else the devices become just giveaways and not ways to get out of poverty.

There are NGOs like the Meridian Institute are traveling to developing nations to identify what are the specific values and needs of people to help produce new products and tools for the people who are working each day with scarce resources.  Once a company is confident of its motivations they should decide be honest with their expectations and patient for life changing results.

In Niger, for example, there are no novels, newspapers, or journals in native languages like Hausa or Zarma.  The 20% of Nigériens who are literate are literate in French.  The vast majority of rural villagers have struggled to maintain their livelihoods since time immemorial without ever knowing how to read a single word. What’s the point of literacy if there is no need for written materials?  The point is to give the people a chance to now learn and share their history with others.  This cross cultural exchange opens new partnerships, diplomacy, business ventures and social connections that were often resisted.  With the ability to type and read Nigeriens  can see the benefits of Hausa or Zarma literature in vast global network.

When a company or multinational organization is considering to work or design in emerging market it is crucial that they reevaluate their motivations.  If the goal is to increase poor people’s income then who knows more about making money than multinationals?  In his book The Fortune at the Bottom of the Pyramid, C.K. Prahalad believes that traditional business models should not continue to look at the poor as victims who need a hand out instead as “resilient and creative entrepreneurs and value conscious customers, then a whole new world of opportunity will open up.”

While most companies have focused on the developed markets, 86 percent of the world’s population is in developing nations with a GNP per capita of less then $10,000 and continues to increase.  It is wrong to think that designers should wait until the bottom billion to “grow up” before considering them in the early stages of design usage and innovation.  Right now is the time to take action and think about how come not a single nation in Africa, Asia or South America is developed.  It took the island of Japan almost 30 years to advance from a per capita GNP of less than $1,000 to reaching the $10,000 club.

Success Stories

Filipino farmers make a few calls

Over the past decade mobile phone coverage has spread quickly in the Philippines. This has been accompanied by a robust growth in mobile phone ownership.  While the share of the population with a mobile phone was 15 percent in 2001, it rose to 27.7 by 2003 and reached 49.7 percent by 2006. In neighboring Indonesia, the figures were respectively 3.1 percent, 8.6 percent and 28.6 percent.  These figures were   aligned with entrepreneurial growth and provided Filipino farmers the ability to gain market information before meeting with traders increasing their profits and saving them time.

Cell phones saves lives in Ghana

In the health care sector mobile phones became a life saving device for Ghanaian women who were experiencing complicated child births and unfortunately dying in high numbers.  In a south- central village in Amensie according to local health officials they have seen a decline in maternal deaths since the rising use of cell phones in the region.(AfricaNews, 2009)  The Millennium Village project which implemented various health care services and the availability of cell phones to health workers have not reported a single death since 2006 when the project first began.  As part of the Millennium Development Goal to lift people out of poverty mobile phone producer Ericsson joined with mobile telecommunications firm Zain to install Internet access and mobile phone coverage in villages in 2006. Free handsets were distributed to health workers and phones were sold to villagers for US$10 each.  Since this recent insertion mothers can call for emergency help faster and immediately once they begin unusual pregnancy complications.

Hindustan designs for rural India

When India’s oldest automobile company teamed up with an Australian designer to create a vehicle especially designed for rural India to purposely turned the other direction at the developed worlds cars and trucks.  Instead they designed something to compete with the old fashion bullock carts.  The outcome was a Rural Transport Vehicle (RTV) that was built to move people and goods.  The size was meant to fit on narrow village streets with a tight turning radius.  Its tough enough to withstand uneven roads, muddy terrain and can reach high speeds on paved highways with folding seats to carry two tons of cargo or 20 people at a time.  Hindustan Motors recognized that to solve the crowded transportation routes of rural India they need to think inside the box and not outside the country.  This same approach should be considered when companies are looking to market to the emerging markets with digital gadgets and mobile devices.  The next inclusion would be test how micro blogging can help solve traffic and accidents on highways in rural parts of the country.  Could there be a system were drivers or passengers can find news on certain areas they are visiting before arriving?  What is the weather like in Kerala, or Punjab?  Are there any recent violence that can be avoided before coming to the region?  Once the devices and services are catered to the people we can begin to install open software for them to share information that would be helpful to others as well.

3 Tips When Deciding How to Design for the other 90%

Work with a mobile entrepreneur. When you are planning to design a service or product in rural villages or urban cities than you need to be familiar with how  trading is conducted on a daily basis.  Follow a entrepreneur who can explain the needs and common usage of various tools to make their day productive.

Live with a family. Too often products are created to suit the social needs of western homes only to miss a chance to help solve life threatening issues globally.  When you live with a local family you can learn the culture faster and more authentically.  Living with local families provides “light bulb” moments and designers can ask questions about what they they use and how they use it.

Learn the behaviors of the people. When a designer or engineer is able to identify the most consistent behaviors of the culture they are equipped with knowledge that most designers never have access to.  Studying how the people use various tools, products and services will provide the designer a inside perspective of how to adjust to the people’s needs.  When will they use the product? How long will they use? How many other people will have to share using it?

Conclusion

A “design revolution” is starting and we will see more inclusion in the future from western designers making products for the developing world but more importantly we will see the people themselves creating new technology.  This new wave of technology will also grow with the increase green collar economy that will help generate new streams of income for poor nations providing them the confidence to design, market and distribute products that are useful for their social. political and economical desires.

References

AfricaNews. (December 2, 2009) Cell Phones Cut Maternal Deaths in Ghana. http://www.africanews.com/site/Cell_phones_cut_maternal_deaths_in_Ghana/list_messages/28342

Collier, Paul. (2007) The Bottom Billion: Why the poorest countries are failing and what can be done about it. Oxford University Press

DREV.Design for the other 90. http://www.d-rev.org

Heatwole, Anneryan,(2009) The Power of Information:The Impact of Mobile Phones on Farmers’ Welfare in the Philippines. www.Mobile Active.org

Jaleta, M. and C. Gardebroek (2007) “Farm-gate tomato price negotiations under asymmetric information” Agricultural Economics, Vol. 36(2), pp 245 – 251

Jensen, Robert, (2007) “The Digital Provide: Information (Technology), Market Performance, and Welfare in the South Indian Fisheries Sector” Quarterly Journal of Economics, Vol. CXII (3), 879-924.

Lang, Rich and J. Donner (2009) Mobile Communication. Polity Press

Mahajan, V. and K. Banga (2006) The 86% Solution: How to succeed in the biggest market opportunity of the 21st century. Wharton School Publishing

Polak, Paul,(2008) Out of Poverty: What works when traditional approaches fail. Berret- Koehler Publishers, Inc.

Yunus, Muhammad, (1999) Bank to the Poor: Micro-lending and the battle against world poverty. Public Affairs

Odniesienie do wyroku Trybunału w Strasburgu w sprawie krzyża, kształt duszpasterstwa emigracji, przyjęcie uchwały o wprowadzeniu okresu propedeutycznego w seminariach duchownych, a także omówienie kalendarza na nowy rok kościelny, to główne tematy 350. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się na Jasnej Górze.

W komunikacie biskupi przypominają, że krzyż jest wyrazem miłości i uniwersalnym znakiem poświęcenia się dla innych. Stanowi element tożsamości kultury europejskiej i jest obecny w symbolach narodowych wielu krajów i organizacji. „Chrześcijanie mają prawo do obecności tak drogiego symbolu, jakim jest krzyż w sferze publicznej, a więc w szkołach, budynkach użyteczności publicznej, parlamentach itd. – powiedział ks. Józef Kloch, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski. – Poza tym trzeba się zastanowić, kto ma większe prawa mniejszość czy większość?”.

Biskupi dziękują wszystkim zaangażowanym w obronę życia poczętego, a szczególnie tym spośród polskich parlamentarzystów, którzy działają na rzecz prawnego zakazu stosowania zapłodnienia in vitro.

Ważnym tematem obrad były problemy emigracji, a zwłaszcza opieki duszpasterskiej nad nową rzeszą Polaków mieszkających poza krajem. Nowym delegatem Konferencji Episkopatu ds. duszpasterstwa emigracji został wybrany bp Wojciech Polak z Gniezna.

Pasterze przygotowali list na uroczystość Świętej Rodziny i propozycję lutowego listu o kulturze języka, który w sytuacji brutalizacji języka publicznego ma być wyrazem troski o piękno mowy polskiej.

I. Tyras, Częstochowa

http://www.oecumene.radiovaticana.org

Konferencja Episkopatu Polski

Biuro Prasowe Jasnej Góry

Strona Stowarzyszenia Papaboys w Polsce

Po czym rozpoznać Polaka na drugim końcu świata? Nie, nie chodzi mi o białe skarpetki w połączeniu z sandałami… Polaka poznasz po tym, co ma wypisane na twarzy.

Na przeciętnej szarej polskiej twarzy malują się przeróżne emocje. Smutek, pesymizm, złość, egoizm, zawiść,  zazdrość, nienawiść, poczucie niesprawiedliwości… Jakże szczęśliwi są ci, którym dane jest oglądać inne twarze… Ludzkie twarze! Przecież na pytanie ‘Jak leci?’ nie usłyszysz, że wszystko w porządku. Nie zobaczysz uśmiechu.  Ludzie dopiero wtedy cieszą się  i chichoczą skrycie gdy inni wokół nich mają gorzej. I dobrze! Jak ktoś ma czelność mieć dobry humor gdy ja jestem w podłym nastroju?! To niedopuszczalne! Za coś takiego powinno się rozstrzelać!!!

Ludzka zawiść nie zna granic. Stykamy się z nią codziennie. W internecie. W sieci, która powinna ludzi łączyć i jednoczyć, a tak naprawdę generuje nowe podziały  i problemy. Gdzie indziej, jak nie na forum internetowym doświadczysz tyle negatywnych emocji?! Wystarczy, że napiszesz coś pozytywnego, kogoś pochwalisz, to zaraz pomiędzy kłującymi w serce epitetami dowiesz się, że urwałeś się z księżyca, że nie masz pojęcia o życiu i poza tym powinieneś się wstydzić i być wdzięcznym, że jeszcze żyjesz. Więc następnym razem, myślisz sobie, podejdę do sprawy z innej strony. I nauczony poprzednim doświadczeniem mieszasz z błotem wszystko i wszystkich co ci tylko stanie na drodze. A co! Oni mogą, to ja nie?!

Nasuwa mi się w tym momencie na myśl poniższy cytat z filmu Dzień Świra…

Gdy wieczorne zgasną zorze,
zanim głowę do snu złożę,
modlitwę moją zanoszę,
Bogu Ojcu i Synowi.
Dopierdolcie sąsiadowi!
Dla siebie o nic nie wnoszę,
tylko mu dosrajcie, proszę!
Kto ja jestem?
Polak mały! Mały, zawistny i podły!
Jaki znak mój? Krwawe gały!
Oto wznoszę swoje modły do Boga, Maryi i Syna!
Zniszczcie tego skurwysyna!
Mojego rodaka, sąsiada, tego wroga, tego gada!
Żeby mu okradli garaż,
żeby go zdradzała stara,
żeby mu spalili sklep,
żeby dostał cegłą w łeb,
żeby mu się córka z czarnym
i w ogóle, żeby miał marnie!
Żeby miał AIDS-a i raka,
oto modlitwa Polaka!

A tolerancja, uprzejmość, współczucie, odrobina zrozumienia, dobre słowo… ? Gdzie to wszystko się podziało?!

Quite the steal-and-run performance by the Sharks in their 3-1 win against the St. Louis Blues. The Sharks were outworked on every part of the ice, but goalie Evgeni Nabokov stole a victory for his team.

I can’t remember the last time the Sharks were this badly outshot (39-17) and still came out with a win. But your goalie has to keep you in games and sometimes steal some. I wouldn’t say Nabby stood on his head though. Despite the huge number of shots, most of them weren’t clear shots at the net. A lot of the times the puck would deflect off someone, and roll around the crease before Nabby covered it.

The game featured a lot of big hits and intensity. Devin Setoguchi plowed two Blues players — Roman Polak in the first and T.J. Oshie in the third. The Blues dished it back in the form of a fight, which was one-sided. Cam Janssen dropped the gloves with Brad Staubitz and Janssen whooped Bitz. No contest at all.

The fight did help spark the Blues as they scored off a bank-shot late in the first.

Unfortunately for the Blues, this game was decided in 16 seconds; that’s all it took for the Sharks to score two goals. They came in the second period; Dany Heatley deked around a Blues defender and beat Chris Mason. Right after that, the Blues turned it over to a waiting Manny Malhotra, who shot the puck off Mason, and Ortmeyer batted in the rebound.

That’s about all the offense the Sharks could muster, except for the empty net goal by Joe Thornton at the very end.

Two of the three goals were on the power play, so that is still hot on the road.

Jamie McGinn tries to skate past Roman Polak (From SJSHARKS.com)

Once again the Sharks’ third period was weak. I wish I had a good explanation for this. Maybe they’re getting tired out there; their best period is the second, so maybe they’re wearing themselves out? I’m not sure. I would love to get in the locker room and ask coach Todd McClellan what’s up with that.

But again, the game belonged to Nabby. This is the front end of a back-to-back, and he’ll probably start again tomorrow against Chicago.

Givin’ You the Blues

Blues owner Dave Checketts ripped the team yesterday for their weak play. That obviously played a huge part in the emotion St. Louis played with tonight. I wonder what Checketts thinks right now about this loss. Gotta be tough, but I concede the Blues deserved this one. But in order to become that elite team, you have to win ugly. Not sure if the Blues have learned that yet.

Other Notes

Hit-O-Meter: SJ 26  STL 18; Patrick Marleau led with four hits, while Seto, Heater and Douglas Murray added three each.

I saw Jamie McGinn on the penalty kill tonight. Can’t say I’ve seen him there before, but it’s good he’s getting rewarded for his hustle. That kid might be Scott Nichol, Jr.

I forgot to mention last game that Torrey Mitchell was reassigned to Worcester for conditioning. Big step for Torrey. Hopefully he gets his legs under him quickly.

The Sharks travel to Chicago tomorrow to take on the Blackhawks. Should be an entertaining match.

–Ray

(bibula.com)

“Jestem Polakiem – to znaczy, że należę do narodu polskiego na całym jego obszarze i przez cały czas jego istnienia, zarówno dziś, jak w wiekach ubiegłych i w przyszłości; to znaczy, że czuję swą ścisłą łączność z całą Polską: z dzisiejszą, którą bądź cierpi prześladowanie, bądź cieszy się strzępami swobód narodowych, bądź pracuje i walczy, bądź gnuśnieje w bezczynności, bądź w ciemnocie swej nie ma nawet poczucia narodowego istnienia; z przeszłą z tą, która przed tysiącleciem dźwigała się dopiero, skupiając koło siebie pierwotne, pozbawione indywidualności politycznej szczepy, i z tą, która w połowie przebytej drogi dziejowej rozpościerała się szeroko, groziła sąsiadom swą potęgą i kroczyła szybko po drodze cywilizacyjnego postępu, i z tą, która później staczała się ku upadkowi, zagładę państwa, i z tą, która później walczyła bezskutecznie o wolność i niezawisły byt państwowy; z przyszłą wreszcie, bez względu na to, czy zmarnuje ona pracę poprzednich pokoleń, czy wywalczy sobie własne państwo, czy zdobędzie stanowisko w pierwszym szeregu narodów.

Wszystko, co polskie jest moje. Wolno mi być dumnym z tego, co w Polsce jest wielkie, ale muszę przyjąć i upokorzenie, które spada na naród za to, co jest w nim marne.

Jestem Polakiem – więc całą rozległą stroną swego ducha żyję życiem Polski, jej uczuciami i myślami, jej potrzebami, myślami, jej potrzebami, dążeniami i aspiracjami. Im więcej nim jestem, tem mniej z jej życia mi obcem i tem silniej chcę, żeby to, co z w mym przekonaniu uważam za najwyższy wyraz życia, stało się własnością całego narodu.

Jestem Polakiem – więc mam obowiązki polskie: są one tym większe i tym silniej się do nich poczuwam, im wyższy przedstawiam typ człowieka”.

Roman Dmowski, Myśli nowoczesnego Polaka

Mam konto w Google Wave, jeśli ktoś by chciał pogadać z Polakiem, to piszcie do mnie z Wave’a > kw2525@googlewave.com

Zapraszam! 

W wieku 83 lat zmarł w Rzymie Camillo Cibin, legendarny szef żandarmerii watykańskiej za pontyfikatu Jana Pawła II. Był przy nim w chwili zamachu na Placu św. Piotra 13 maja 1981 r. Po tej tragedii Cibin złożył rezygnację, czując się winny temu, że jej nie zapobiegł. Papież jednak jego dymisji nie przyjął. W rok później w Fatimie odkupił swoją winę. Jego błyskawiczna reakcja zatrzymała wymierzony w Jana Pawła II nóż fanatyka, który jedynie zranił Papieża.

Pochodzący z regionu Veneto Cibin w służbach policyjnych Watykanu przepracował 58 lat. Czuwał nad bezpieczeństwem pięciu ostatnich papieży. Był żonaty i miał trójkę dzieci. Ze względu na wyjątkowe predyspozycje i oddanie Janowi Pawłowi II nazywany był jego „aniołem stróżem”. Znany był również ze swej dyskrecji i nadzwyczajnej odpowiedzialności. Był przy Janie Pawle II w czasie jego najtrudniejszych wizyt zagranicznych oraz wakacyjnych przechadzek w Dolomitach. Jego wysportowana sylwetka na zawsze kojarzona będzie z pontyfikatem Papieża – Polaka.

se/ efe, kna, ansa

http://www.oecumene.radiovaticana.org

Zapraszamy do Teatru Kamienica Emiliana Kaminskiego na sztukę “Mleko“ autorstwa Vassilisa Katsikonourisa . Jest ona jednym z najciekawszych osiągnieć współczesnej, greckiej dramaturgii. Akcja dramatu rozgrywa się pomiędzy trzema bohaterami – matką Riną i jej synami: młodszym Lefterisem, cierpiącym na kliniczną schizofrenię oraz starszym Antonisem, który wraz z matką próbuje ocalić brata przed ostateczną hospitalizacją. Spektakl obrazuje kilka dni z ich życia, życia rodziny emigrantów z Gruzji, którzy po upadku imperium Związku Radzieckiego wrócili do swojej historycznej ojczyzny – do Aten, w poszukiwaniu lepszego jutra. Inscenizacja sztuki dotyka płaszczyzny egzystencjalnej, porusza wiele aspektów związanych ze zjawiskiem emigracji – kompleks niższości,

Autor sztuki: Vasilis Katsikonouris, Kompozytor muzyki: Odysseas Konstantinopoulos, Rezyser sztuki: Sebastian Chondrokostas

poczucie wyobcowania, tęsknota za ojczyną. Jest próbą zobrazowania zmagań człowieka między ukrytymi lękami i nadziejami. Bohaterowie Mleka podejmują próbę pokonania swoich pragnień, ucieczki od tkwiących w nich tęsknot i kompleksów. Ich rzeczywistość sceniczna balansuje na granicy realności i wyobrażenia, jawy i snu. To tutaj groza miesza się nieustannie z groteską. Prapremiera polska 25 czerwca Mleko Vassilis Katsikonouris Reżyseria: Sebastian CHONDROKOSTAS Scenografia & kostiumy: Katarzyna GABRAT – SZYMAŃSKA Muzyka: Odysseas KONSTANTINOPOULOS Obsada: Anna CHODAKOWSKA, Matylda DAMIĘCKA, Andrzej ANDRZEJEWSKI, Rafał FUDALEJ
Obejrzyj! Cena biletu: Normalny: 50zł Straponten: 30zł Wejściówka: 20zł Przed spektaklem

Zdjęcia i muzyka ze spektaklu :  (V I D E O 1) ******* (VIDEO 2) ******* (VIDEO 3)

„Sztuka “Mleko”  ukazuje historię blisko związaną z losami mojej rodziny. Moi dziadkowie, bohaterowie wojny domowej w Grecji końca lat 40-tych ubiegłego wieku, również bowiem zmuszeni zostali do emigracji skazującej ich na wieczną tęsknotę za ojczyzną i życie z piętnem “obcego”. Pomimo iż w Polsce przeżyli ponad 40 lat, na zawsze pozostali rozbici na dwie ojczyzny.
Dlatego też przedstawienie w Teatrze Kamienica było dla mnie oraz dla kompozytora muzyki, Odysseasa Konstantinopoulosa, (też pół-Greka pół-Polaka) wyjątkowo osobistym przeżyciem, którym chcieliśmy podzielić się z widownią.”

Sebastian Chondrokostas
reżyser

Anna Chodakowska - Zdjęcia ze spektaklu : Filip Błażejowski

Najblizsze terminy przedstawien:
23 października 19:00 Scena Oficyna
25 października 19:00 Scena Oficyna

VIDEO

"MLEKO" / Taniec Pondyjski -Zdjęcia ze spektaklu : Filip Błażejowski

"MLEKO" / Finał - Zdjęcia ze spektaklu : Filip Błażejowski

“MLEKO”oczami polskich widzow (YOUTUBE)

Ettna 100: Jestem pod ogromnym wrażeniem obejrzanej sztuki “Mleko”Temat to przeplatające się sceny czarnej komedii z wyczuwającym zagrożeniem.Autentyczność jak wykazali aktorzy,wartości tematu,pozwala spojrzeć na bezsilność bezbronnego człowieka,Sztuka trafiła do serc współczesnej widowni…a muzyka którą słyszymy potwierdza autonomię współuczestnictwa…a poprzez rozszerzony kod muzyczny…o nastrój,rytm i pamięć spektaklu…
Magdalena59: Trudny — ale wspaniały spektakl… Kontrowersyjny — ale piękny… Mądra, chociaż niełatwa treść… Brawurowo zagrany, reżysersko “dopieszczony” do najdrobniejszych detali, z fascynującą muzyką w tle… Ale nie spodziewajcie się wyłącznie lekkiego relaksu, nie oczekujcie zabawnej “historyjki o Grekach”… tego tu nie znajdziecie… Polecam wszystkim ludziom myślącym i patrzącym dalej niż czubek wlasnego nosa…
Ettna 100: Wspaniała integracja muzyki ze sztuką,gdzie słychać uczucie,powagę spokoju,smutku i melancholię.Muzyka którą słyszymy,pobudza i niepokoi,zmusza do zaostrzenia ciekawości,wpływając na odbiorcę poprzez nastrój rozedrganymi dźwiękami i barwami…Forma muzyczna zawiera cechy ilustracji,ekspresji ruchu przekazywanych przez bohaterów sztuki..

“MLEKO” w Swiata

MLEKO w Nikosia

“ Milk” in Cyprus
Vassilis Katsikonouris’s play looks at how foreigners tackle integration into Greek society. The story focuses on a family of Russians from the Black Sea region -a widowed mother and her two sons. One son battles a debilitating illness -schizophrenia, according to doctors- and the other fights tooth and nail to adjust to his new home country. Directed by Achilleas Grammatikopoulos.
Admission: € 12.00 – 8.00
Oct. 25 – Dec. 28 (Fr-Sa): Nicosia, Open Theatre

MLEKO w Atenach / Direktora: Nikos Mastorakis

“Mleko” w Atenach

A play about the search for happiness in a foreign country. A Greek-Russian family leaves Russia to return to Athens. The oldest son is able to successfully integrate himself into society, leaving his younger brother to come to terms with his new doubled identity by himself. The mother of the boys is torn between her two sons. With great sensitivity and intensity, director Nikos Mastorakis reveals the many facets of life on the edge of society, aided by an ensemble that distinguishes itself at the highest level of acting ability.
1 hour 50 minutes, no interval
Public discussion after the performance on June 17th 2006

Ju paraqesim “perlën” më të fundit të “Bakall Web-it” , portalit prestigjoz të lajmeve në internet.

Rëndom po ndodh që media të ndryshme prodhojnë shkrime me fletë bakalli dhe FUNKY FISH me sa duket nuk e ka të vështirë të gjejë material i cili të bën të qeshësh me të madhe por edhe të reflektosh në të njëjtën kohë.

Përveçse regjisorin e famshëm polak e ri-pagëzon “Polaksi” në vënd të Polanski i jep edhe një penelatë fantastike ashtu si i ka hije një shkrimi që ka të bëjë me botën e artit e që presupozohet të shkruhet nga njerëz që nga arti kuptojnë dy gjëra. Fantazia fluturon deri aty saqë arrijnë të formulojnë një titull bombastik “Arrestohet Polaksi, regjisori i filmit”…

]]> http://accisidium.wordpress.com/2009/09/22/dzien-bez-samochodu-w-korkach/ Tue, 22 Sep 2009 19:22:35 +0000 accisidium http://accisidium.wordpress.com/2009/09/22/dzien-bez-samochodu-w-korkach/

Polak. Nie może wytrzymać nawet jednego dnia bez samochodu. 24 godziny. To aż tak dużo? Dla niektórych widać tak. Godzina 16.30, w mieście robią imprezę z okazji dnia bez samochodu. Każdy, kto przyszedł z rowerem, dostał oczojebną, żółtą koszulkę. Na dole wpisu powinna być widoczna niejaka galeria.

Ja rozumiem, że czasem i w dzień bez samochodu trza z niego skorzystać, ale no przesady. Czy wszyscy Polacy to inwalidzi, żeby wszędzie tym samochodem jeździć?

Nie pisałbym tego posta, gdyby nie to, że czekając na spóźniający się od 5 minut autobus obserwowałem kolumnę rowerzystów. Przy okazji widać całkowity chaos, jaki spowodowało kilka radiowozów blokujących pobliskie rondo. Lud trąbił, bo głupi.

(iskry.pl)

Dziadkowie mojego znajomego nawrócili się na religię katolicką z judaizmu, ale następne pokolenia tej rodziny nadal wyglądały na Żydów. Można zapytać, na czym polegał wygląd żydowski w Polsce. Żydzi w Polsce mieli mieszany program genetyczny począwszy od Semitów, Turkmenów, Niemców nadreńskich i skończywszy na miejscowych Słowianach. Różnorodność pochodzenia Żydów ułatwiał fakt, że według praw rabinackich Żydówka nie mogła urodzić nie-Żyda, wszystko jedno, kim był faktyczny ojciec.

Mój znajomy Julek wielokrotnie przeżywał skutki swego wyglądu. W Nowym Jorku Żydzi zwykle uważali go za Żyda i kiedy okazywało się, że Żydem nie jest byli dla niego bardzo nieprzyjemni. Jeden z radykalnych Żydów nowojorskich słyszał opowieść o przygodach wojennych Julka i z początku zainteresował się z przyjaźnie, ale kiedy zorientował się, że Julek mimo swego wyglądu wcale nie jest Żydem powiedział „szkoda, że Niemcy nie wykończyli cię”.

W czasie wojny, na ulicy w Krakowie zatrzymał Julka agent gestapo wyglądający na Żyda i powiedział „aresztuję cię, jesteś Żydem”, na o Julek odpowiedział, że Żydem nie jest”. Wówczas agent gestapo kazał Julkowi wejść do bramy i sprawdził, że faktycznie Julek nie był obrzezany, więc zostawił go w spokoju. Na odchodne Julek powiedział agentowi gestapo: „Ty sam wyglądasz na Żyda”, na co dostał odpowiedź „ja mam prawo, ponieważ pracuję dla gestapo”. W samej Warszawie było kilka tysięcy Żydów-agentów gestapo. Natomiast po żydowskiej tragedii wojennej, Żydzi w USA przestali być jedynymi ludźmi obrzezanymi na tym terenie, ponieważ po prostu lekarze Żydzi doprowadzili do powszechnego obrzezania niemowląt tak, że prawie wszyscy dzisiejsi Amerykanie są obrzezani.

Po wejściu wojsk sowieckich do Polski w dniu trzeciego maja studenci demonstrowali na ulicach i byli masowo aresztowani. Wśród demonstrantów był Julek i wraz z nimi został aresztowany. Jak przyszła kolej na niego żeby stanąć przed śledczym komunistycznym szukającym wywrotowców, spojrzał on w oczy temu dygnitarzowi i zauważył że ma przed sobą Żyda. Śledczy ten zmierzył Julka od stóp do głów i powiedział do niego: „Wnoś się stąd, ty tu nie należysz”. Tym razem żydowski wygląd Julka spowodował zwolnienie go.

Stefan Karboński, były szef władz cywilnych podziemnego państwa polskiego pod okupacją niemiecką pisał, że w czasie pierwszych dziesięciu lat Polski Ludowej w Polsce rządzili Żydzi począwszy od lat terroru Jakuba Bermana. W tym okresie naturalnie oprawcy żydowscy wyżywali się na Polakach i w wielu wypadkach traktowali ich nieludzko. Opowiadał mi właśnie o takich przeżyciach mój dobry znajomy, pułkownik Skalski, dowódca pułku lotniczego w Anglii, słynny as lotnictwa w czasie wojny, którego od śmierci w więzieniu za czasów terroru Bermana uratowała interwencja królowej Anglii.

Niestety obecnie pogarda i okrucieństwo, z jakim Żydzi obecnie traktują Arabów w Palestynie przypomina traktowanie Żydów przez Niemców w czasie wojny. Protestował przeciwko temu stanowi rzeczy były prezydent USA, Jimmy Carter w książce, w której nawoływał do skończenia reżimu „apartheid” w wersji żydowskiej na terenie Palestyny.

Znane mi są szczegóły wojennej tragedii Żydów, głodzonych i traktowanych nieludzko w gettach oraz mordowanych masowo i bezlitośnie przez Niemców, których ofiary żydowskie w dużym procencie to małe dzieci, nie mówiąc o kobietach i starcach. Jako więzień polityczny byłem przez blisko pięć lat w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen pod Berlinem i brałem udział z końcem wojny w marszu śmierci, podczas którego z 38,000 więźniów, Niemcy zabili około 6,000. Zastanawiałem się, dlaczego to się stało i doszedłem do przekonania, że uzasadnienie Niemców było „zapobiegawcze”. Po prostu wobec zbliżającej się klęski Niemiec rząd niemiecki nie chciał, żeby więźniowie byli ciężarem dla ludności niemieckiej.

Naturalnie, nastroje Hitlera były zmienne. W czasie, kiedy w 1940 roku przeżywał on euforię z powodu zwycięstwa nad Francją, kazał Eichmann’owi przygotować czteroletni program deportacji Żydów za pomocą statków floty francuskiej i brytyjskiej po zbliżającej się kapitulacji Francji i Anglii. Naturalnie Hitler jak zwykle przeliczył się, ale dał dowód, że w 1940 roku nie planował ludobójstwa wszystkich Żydów w zasięgu jego władzy. Natomiast, kiedy z końcem 1941 roku przegrał kluczową bitwę o Moskwą i zrozumiał, że może przegrać wojnę, wówczas w styczniu 1942 ogłosił plan ludobójstwa Żydów, jako „plan zapobiegawczy” przeciwko inwazji „Żydów wschodnich” na pobite Niemcy.

Nieraz dyskutowałem na ten temat z Julkiem i zgadzaliśmy się, co do tej logiki tragedii żydowskiej. Naturalnie cierpienia wojenne Polaków były bliskie naszych serc i zdawaliśmy sobie sprawę, że Niemcy bez porównania więcej tortur stosowali na Polakach niż na Żydach z powodu dużo bardziej kłopotliwego dla władz okupacyjnych polskiego ruchu oporu, bez porównania większego niż był żydowski ruch oporu. W czasie wojny Żyd czy Cygan mógł łatwiej życie stracić niż Polak, ale Polacy cierpieli więcej tortur i okrutnych przesłuchań niż spotykało to Żydów i Cyganów. Policja żydowska w gettach często była dominowana przez syjonistów, dla których jeżeli Żyd zabił Żyda, to człowiek ten popełniał mniejsze wykroczenie niż Żyd, który przestał być Żydem i nawrócił się na wiarę katolicką.

Niestety wielu Żydów pomagało Sowietom mordować Polaków w latach sowieckiej okupacji Polski począwszy od 1939 roku. Trzeba opamiętać, że do chwili ataku Niemców na Związek Sowiecki, Sowieci wymordowali więcej obywateli polskich niż Niemcy. Ten fakt sam mówi za siebie. Doświadczenia późniejszego generała Skalskiego były bez porównania bardziej dramatyczne niż przygody Julka, Polaka z twarzą Żyda, ale trzeba pamiętać, że Polacy Chrześcijanie żydowskiego pochodzenia należeli do najbardziej tragicznych ofiar więzionych i mordowanych przez Niemców w gettach.

Iwo Cyprian Pogonowski

12 września 2009 (sobota), godz. 16.00, Czytelnia, ul. Młyńska 5, Katowice-Śródmieście Wstęp wolny!

Witold Bereś jest dziennikarzem związanym z „Gazetą Wyborczą a także scenarzystą i producentem filmowym (na swoim koncie ma m.in. filmy Anioł w Krakowie i Zakochany Anioł oraz Tischner. Życie w opowieściach).

Krzysztof Brunetko to dziennikarz i publicysta, obecnie pracujący w tygodniku „Polityka.

Współpracują od szeregu lat. najpierw jako redaktorzy podziemnego pisma “Promieniści”, potem jako dziennikarze w “Tygodniku Powszechnym”, kiedy wspólnie przeprowadzili wiele wywiadów z intelektualistami, ludźmi kultury i politykami. Razem opublikowali m.in. Kapuściński: nie ogarniam świata (2007) i Marek Edelman. Życie. Po prostu (2008).

Ich najnowsza książka, wydana w tym roku Nasza historia. 20 lat RP.pl, to bardzo osobisty, subiektywny obraz wolnej Polski 1989-2009, przegląd punktów zwrotnych jej historii, spotkania z najciekawszymi Polakami i opis obyczajów.

With Blues Captain, Eric Brewer, still recovering from back surgery and that sciatic nerve issue, he underwent arthroscopic surgery on his right knee on Thursday in Vancouver. According to Jeremy Rutherford of the Post-Dispatch, Brewer “tweaked” his knee whilst rehabbing.

Obviously, he won’t be available for the start of the season and there’s no return date set. Brewer had skated a few times since his previous surgery in April but there appeared to be little or no firm information on how well he had been progressing.

The Blues could be keeping things close to their chests – in case they need to delve into the trade market for another D-Man – but it seems unlikely. With the recent acquisition of Brendan Bell, not to mention the availability of Alex Pietrangelo, the Blues will head into the season with a young and relatively inexperienced D corps.

Jackman, Colaiacovo and Weaver are coming off good seasons. Polak had a good first season and will look to improve upon that this year after recently signing a 2 year contract extension. EJ’s return is highly anticipated but it will obviously take time for him to get back into his stride. Brendan Bell has 101 NHL games under his belt – he’s a left handed shot and is a good offensive d-man. Pietrangelo will look to solidify his position and not be sent back to juniors. The Blues also have Tyson Strachan, Jonas Junland and Steve Wagner currently on the outside looking in.

Of course, a bit more experience wouldn’t go amiss but the Blues shouldn’t be rushed into anything. Let’s see how things go with the youngsters.

As Mattias Ohlund signed a 7-year deal with the Tampa Bay Lightning, Mike Gillis should be thinking about someone to fill his spot, as signing Lawrence Nycholat and Nolan Baumgartner doesn’t quite cut it. Earlier he made progress signing Mikael Samuelsson, but Samuelsson, if anybody hasn’t noticed, is a winger that scores, not defend. Some OK defenseman out there are Roman Polak, Cam Barker, Denis Seidenberg, Andre Roy, Denis Grebeshkov, Greg De Vries, and Rob Schremp, though with all of those players, you need to get 2 as they aren’t quite as good separately. The only D you could get on his own now is Francois Beauchemin.

Pijąc drinka można się sparzyć, czasami oślepnąć a czasami tylko i wyłącznie upić. Gorzej jest z podawaniem owego drinka, bo za to można nawet iść do więzienia – szczególnie gdy na butelkach brakuje znaków akcyzy. Polskiej, rzecz jasna.

Reszta wpisu na moim nowym blogu Mazury i Giżycko – Pijąc lewego drinka.

Sarmata XXI wieku

Przed wiekami sam Mickiewicz pokusił się o zilustrowanie typowego Polaka. Za

przykład, jakże szlachetny, wybrał sobie całą grupę społeczną. I to nie byle jaką- pokolenie Sarmatów, jawiące się jako ideał pośród narodów. Niestety, gdzieś tam pomiędzy wierszami swej epopei, która nie bez przyczyny stała się narodową, paskudnie wypełzły pewne wady, nietracące poniekąd na czasie aż po dzień dzisiejszy.

            Gość dom, Bóg w dom głosi szlachetne polskie przysłowie. Każdy szanujący się polski obywatel jest więc prorodzinny, chętnie przyjmuje sąsiadów i znajomych na małą czarną, a jak nie wyprawi parapetówki dla wszystkich mieszkańców wieżowca, w którym ma kawalerkę, to wisi nad nim etykietka z niekoniecznie miłym epitetem. Ale żaden przecież szlachcic, tudzież biznesmen o krwi nie mniej błękitnej, nie pozwoli sobie na zepsucie sobie opinii (która, notabene, jest przecież jak pewna część ciała znajdująca się parę centymetrów poniżej krzyża- każdy ma własną). A opinię tworzą ludzie. Polak ma opinię bardzo dobrą- przede wszystkim w swoich własnych oczach. Opinia wpływa na ego, które jest jak ciasto- rośnie i pulchnieje, gdy doda się do niego drożdże. Za te grzybki posłużyć mogą pochlebstwa, gorsza sukienka koleżanki albo wyższe zarobki. Kiedy jednak wkradnie się składnik najmniej pożądany, taki jak nie daj Boże nowy samochód sąsiada, z pysznego placka robi się zakalec. I oto następuje objawienie: Polak jest zawistny. Naturalnie nie musi od razu przecinać opon w aucie sąsiada i wybijać mu szyb, ale zawsze do ludzi może dotrzeć, że jego żona ma małe co nieco na sumieniu…

            Obywatel Rzeczpospolitej Polskiej to bardzo rozrywkowe stworzenie, już od najmłodszych lat i nie od dziś. W mickiewiczowskim dziele Tadek przyjechał, a więc bawiono się od rana do wieczora. Więcej przykładów dostarcza nam nasza współczesna kinematografia narodowa, w której większość zabaw kończy się jak w niegdysiejszej karczmie- na bijatyce w stanie upojenia alkoholowego, bez względu na to, czy być to ma impreza rodzinna, typu ślub i wesele, czy spotkanie ze znajomymi. Skłonności Polaków do zaglądania do kieliszka zostały zauważone nawet przez wybitne amerykańskie mózgi- w jednej zza oceanicznych encyklopedii pod hasłem śmiertelna dawka alkoholu we krwi był dopisek: nie dot. Polaków i Rosjan (na pocieszenie- nie jesteśmy sami).

            Z czasów Jana Sobieskiego pozostała nam opinia przedmurza chrześcijaństwa. Nic by w tym złego nie było, gdyby nie w ostatnich czasach nie następował taki niepokojący przyrost tzw. moherowych beretów. Ilość tych charakterystycznych czapeczek daje asumpt do snucia podejrzeń, iż w Polsce rozwija się sekta- armia moherowych beretów ma przecież swojego guru, którego bezwiednie słucha i idzie jak małe kaczuszki za swoją mamą (już niekoniecznie gęsiego).

            Bądź co bądź, ale z jednej etykietki Polak może czuć się dumny i z wyniosłością patrzeć na inne narody. Któż inny w obliczu zagrażającego niebezpieczeństwa potrafi do tego stopnia zjednoczyć siły, jak nie Polak z Polakiem? Dowodów dostarczają wszystkie wygrane wojny i bitwy, walka pod Grunwaldem, II wojna światowa… Kiedy na horyzoncie pojawia się wspólny wróg, polski naród staje się wspólnotą…

            Polak nie jest taki zły, na jakiego mógłby z pozoru wyglądać. Obcokrajowiec zadziwi się gościnnością i serdecznością naszego rodaka, zagraniczny pracodawca zadowoli się znajomością swojego fachu i wytrwałością. A wady? Każdy je ma, nie tylko obywatel RP…

Ostatnio wziąłem się za czytanie. Nie, żebym wcześniej mało czytał, wręcz przeciwnie. W porównaniu do statystycznego Polaka, to ho, ho! Że proszę siadać, panie tego. Nie pamiętam dokładnych danych, ale wychodzi coś poniżej jednej książki rocznie na łeb. Wynik fatalny, a mój, w przybliżeniu, osiąga około trzystu książek rocznie. Praktycznie codziennie czytam książkę, niektóre zajmują mi dwa dni. A jak nie mam książek, to czytam sobie na przykład forum Giżycko i też jest ciekawie. A kiedy nastrój mam masochistyczny, to się biorę za własne wiersze i poezję tak zwaną. Okropne, ale dają wytchnienie szarym komórkom, są nieskomplikowane i niezbyt wymagające.

Reszta wpisu została przeniesiona – Spadek formy.

Są ludzie, którzy chociaż mają zupełnie inne widzenie świata niż ja – nie tracą ani troszkę z mojej sympatii. Jedną z niewielu takich osób jest Wojciech Cejrowski. Pomimo tego, że konserwatysta i homofob. Pomimo tego, że czasami wypowiada się jak rasowy ignorant i niekiedy jego wypowiedzi mają charakter antypolski kojarzy mi się właśnie z typowym Polakiem. Chmurnym i niezadowolonym z otaczającej go rzeczywistości i rządzących. Mówi to co myśli, jest bezkompromisowym krytykiem. Nie potrafię wymienić nikogo podobnego w polskiej telewizji i chyba nie jestem w tym osamotniona, bowiem pan Cejrowski zapraszany jest do coraz to innych programów, a i sam posiada jeden na TVN Style. Ostatnio na You Tiubie znalazłam filmik z niejakiego “Orzeł czy Reszta” nowego programu Dwójki, który miał zastąpić dawne “Europa da się lubić”. Nie wiem która nazwa głupsza. W orle czy reszcie prowadzonym przez jak zwykle mdłą Monikę Richardson również znalazł się Wojciech Cejrowski. Miesiąc temu zaproszono go do programu, którego niedzielny odcinek miał poruszać problem polskich cech narodowych. Telewizja skonfrontowała przesłodzoną mimozę i pyskatego awanturnika. Ale to nie wszystko. Oprócz śmiejącej się jak głupi do sera Richardson i Cejrowskiego na kanapie obok siedziała trójka obcokrajowców, którzy do takiego stopnia zakochani są w Polsce, że każdy z nich w świetle prawa jest już jednym z nas. Amerykanin, Fin i Niemka zrzekli się swojego obywatelstwa na rzecz Polskiego. Siedzą i już się w nich odzywa ta polskość, bo narzekają. A na kogo narzekają? Na Polaków. No i Richardson zaprasza Cejrowskiego. Ten siada i zaczyna słać wiązankę. Bez pardonu i śmiem nawet powiedzieć niekulturalnie. Polacy – nówki są przerażeni. Cejrowski wyraźnie nie traktuje ich jak jednych z nas. Rozpoczyna się kłótnia, którą perlistym uśmiechem przerywa prowadząca.

I do tego momentu wydawać by się mogło – kolejna pyskówka konserwatysty z cudzoziemcem. Ale niestety tak nie jest, ponieważ Wojciech Cejrowski w zeszłym roku przyjął obywatelstwo Ekwadoru. Niby dla podatków, niby dlatego by nie być obywatelem unii, ale w świetle prawa tak samo jak Bjorn, Irma i Joe Polakami są, tak Cejrowski już nie. Cóż za przewrotność.. W jednym studio na dwóch prostopadłych kanapach zasiadło pięcioro ludzi, z których czworo było niezadowolonych ze swoich ojczyzn na tyle by z nich zrezygnować. I pouczają się nawzajem, przewracają oczami, nie kryją oburzenia. Ekwadorczyk Cejrowski z jego bezapelacyjną elokwencją na naprawdę wysokim poziomie nie czuje się ani trochę zagrożony, broniąc swojej ex ojczyzny niczym lew. Polacy nówki natomiast – z polszczyzną, która doprowadziłaby prof. Miodka do palpitacji – muszą połączyć siły. Debata, która daje nam tyle folkloru co odpust na Świętego Jana zostaje przypieczętowana delikatnymi komentarzami prowadzącej i rozanielonym zaproszeniem za tydzień. I za ten cały cyrk na przemian z M jak Miłość każą płacić abonament. Świat się kończy..

A Cejrowskiego lubię nawet pomimo tego, że jest już El Hombre Senior Cejrowski.

Sidney Polak – perkusista legendy polskiej sceny rockowej – zespołu T.Love. W 2004 wydał pierwszy solowy album, z którego pochodzą takie przeboje, jak chociażby “Otwieram wino”, “Chomiczówka” czy “Chorwat”. Cyfrowy Styl Życia – to drugi, długo oczekiwany album artysty.     
Od pierwszego wydania mojej debiutanckiej solowej płyty minęło już pięć lat – wyjaśnia długą przerwę muzyk. – Nie jest łatwo wydać drugą płytę w momencie, kiedy pierwsza spotkała się z tak pozytywnym przyjęciem. Nie przeczę, że dotknął mnie problem wyboru dalszej artystycznej drogi.
wyd. EMI Music Poland, 2009.03.27

Większość utworów jest gotowych od 2 lat. W nagraniach gościnnie pojawi się m.in. Kasia Nosowska śpiewająca piosenkę country, EastWestRockers w numerze “Blask” oraz koledzy z T.Love.
- “Cyfrowy Styl Życia” to album bardzo osobisty, można nawet powiedzieć, że egocentryczny – kontynuuje wokalista. – Nie umiałem znaleźć tematów poza sobą. W piosenkach opisuję dość dokładnie swoje życie, przedstawiam również kilka przemyśleń, na które los otworzył mi oczy, i to nie tylko w kontekście nowych technologii czy internetu. Tytuł potraktowałem dużo szerzej, niż można by było się spodziewać. Ta płyta jest pozytywna, choć już nie tak zabawowa jak poprzednia.

Imienny debiut warszawiaka miał premierę w maju 2004 roku.

źródło: onet.pl