Gazeta Finansowa należy do grona gazet, o których istnieniu niewiele osób wie a ci co wiedzą, patrzą na nią z przymrużeniem oka. Ma zwyczaj publikować bulwersujące w założeniu artykuły, w których wylewa wiadra zimnej wody na kolejne rządy, posłów i ministrów finansów. Jej prognozy nieczęsto się spełniają, ale odsetek tych sprawdzających się jest na tyle wysoki, że nie można wrzucić tego tygodnika do szuflady tabloidów.

Przeczytałem artykuł o bankrutującej Polsce dwukrotnie i po odcedzeniu alarmistycznych zwrotów widzę, że jest w nim zdecydowanie za dużo prawdy w stosunku do moich oczekiwań. O tym, że Platforma Obywatelska zrujnowała finanse państwa swoją polityką unikania decyzji, wiemy już od dawna. Rozpaczliwe chwyty za brzytwę, w rodzaju propozycji okradzenia obywateli z ich pieniędzy kierowanych do OFE, tylko ten niepokój potwierdzają. Ten kraj rzeczywiście jest rzucany na boki niczym mała łódeczka na oceanie światowych finansów, tylko niestety nikogo to nie interesuje. Zapewne zainteresuje, gdy dojdzie do realnej dewaluacji tej śmieciowej waluty, jaką jest złoty, o 50 czy 70%. Wtedy rzecz jasna będzie już za późno na cokolwiek.
Zresztą przeczytajcie to sobie sami. Spokojnie, uważnie, bez pośpiechu, bo warto: Czy Polska utraciła kontrolę nad złotym?

Jakiś czas temu czytałem ciekawy artykuł dotyczący najpopularniejszego wśród zwykłych ludzi nośnika wartości czyli dukatów austro-węgierskich z 1915 r. W artykule tym prześledzono wartość nabywczą tej monety i wyszło na to, że od prawie stu lat jest ona prawie stała. Drobne fluktuacje nie wpływają na fakt, że jeden dukat wystarcza na 7-10 dni życia (chodzi o podstawowe wydatki: jedzenie, ogrzewanie, ale już nie czynsz, którego w pewnym okresie w ogóle nie było). Wartość realna utrzymuje się identycznie w całej Europie. Nie da się na tym zarobić, dukat ten jest monetą bulionową i jej wartość zawsze jest związana z zawartym w niej złotem – jest go 3,49 g w próbie 986 (czyli zawiera ok. 3,44 g czystego złota).

A waluty? Waluty czy też banknoty nie mają żadnej stałej wartości, ponieważ nie są nośnikiem wartości lecz nośnikiem długu. Ludzie posługują się nimi tak długo, jak długo wierzą, że można za nie coś kupić a bank-emitent utrzyma jakąś wartość realną tego papierka. Gdy wierzyć przestają, dochodzi do sytuacji takich jak w czasie Wielkiej Inflacji, kiedy to polskie marki miały większą wartość jako papier służacy do palenia w kominku niż nośnik uniwersalnej wartości widziany w sklepie. Dotyczy to zresztą wszystkich walut, zarówno dolarów, euro jak i jenów. Są silne dzięki zaufaniu ludzi, którzy się nimi posługują. Gdy zaufanie pada – spójrzmy choćby na najdroższą walutę ubiegłego wieku, katarskie dinary – waluta staje się śmieciem.

80 lat temu pieniądz był nośnikiem prawdziwej wartości, bo banki-emitenci gwarantowali możliwość stałej wymiany określonej kwoty na złoto i były w stanie tę obietnicę zrealizować. Potem to się zmieniło, wartość waluty została związana z gospodarką, która za nią stała. Teraz zaś za walutami nic już nie stoi poza elektronicznymi zapisami o miliardach pożyczek, długów, kredytów i szybkich spekulacji plus zaufanie przeciętnego obywatela, który bierze kolorowy papierek i wymienia go na towary w sklepie.

Jaki z tego morał? Otóż taki, że nie da się zaplanować i zrealizować bezpiecznego sposobu zaoszczędzenia pieniędzy na przyszłą emeryturę. Posługujemy się kolorowymi papierkami, których wartość może w oka mgnieniu spaść do zera już za rok czy dwa – o czym tu mówić w perspektywie lat 30 czy 40? Z artykułu o dukatach wynikała jedna rada: jeżeli na emeryturze nie chcesz jeść trawy i kamieni, co miesiąc kup dwa austro-węgierskie dukaty, resztę oszczędności inwestuj jak chcesz. Ich cena dzisiaj jest równowartością tygodniowych zakupów w hipermarkecie (350 zł). Pamiętam, że w 2001 roku cena tego dukata również była równowartością koszyka zakupów w Tesco – wynosiła wówczas ok. 130 zł. Ergo? Artykuł mówił prawdę. W rzeczywistości dukat ten ma cały czas tę samą wartość, wystarczy tylko przestać się niezdrowo podniecać ekonomicznymi czarami o “wzroście wartości o 300%”. Wartość, czyli realna możliwość wymiany na chleb, szynkę, ser i colę nie zmienia się.

Teresa zapytała mnie kilka dni temu czy to oznacza, że ma kupować po cztery dukaty miesięcznie. Odpowiedziałem jej, że nie. Kupować je będzie jeszcze jakieś 25-30 lat. Małe są szanse, żeby wydawała je dłużej niż połowę tego okresu. Zatem dwa miesięcznie w zupełności wystarczą. W razie czego zawsze może odpicować (oj) i sprzedać swoją hobbicią norę przed pójściem do domu spokojnej starości.

PS. Poprzednia notka była leciutko przetworzonym cytatem z książki ”Nocny słuchacz”. Owszem, wybór był bardzo tendencyjny i odpowiadał mojemu humorowi w chwili publikacji. Tak czy tak, mam nadzieję, że fragmencik przekonał Was do przeczytania powieści w całości.

Kraj pochodzenia: Polska
Gatunek: Pilsner
Alkohol: 6,7%
Ekstrakt: 14,0%

Prośba. Poniżej zamieszczam najczęściej zasłyszane przyczyny odejścia od kościoła katolickiego i zaangażowania w niekatolicką chrześcijańską grupę wierzących (kościół, społeczność, wspólnotę).  Jeżeli jesteś jedną z osób, które odeszły od praktykowania wiary w kościele rzymsko katolickim, a nie znajdujesz przyczyn takiej decyzji w poniżej podanych punktach, napisz co nią było. Nie proszę o świadectwa, lecz sformuowania podobne do zamieszczonach poniżej. Dziękuję.

Uwaga: nie jest to miejsce na polemikę, debaty lub starcia. Celem jest zebranie informacji i zrozumienie przyczyn zaistniałego stanu.

• mieliśmy dość marazmu, tradycji i fasady w kościele
• napotkani przez nas księża, którzy powinni być specjalistami od życia duchowego, byli raczej nieudolnymi opiekunami parafii, w których nic się nie działo
• nikt tak naprawdę nie znał się na Biblii
• nikt nie pokazywał nam jak żyć w świętości na codzień
• w niedzielę słyszeliśmy więcej listów biskupów do wiernych niż kazań na tematy bliskiej relacji z Jezusem
• brak żywego uwielbienia zastąpiony odklepywaniem koronek, różańców i pacierzy zniechęciło nas do modlitwy proponowanej w kościele
• po wnikliwym studium biblijnym nie mogliśmy się już zgodzić na chrzest niemowląt, odpusty, modlitwy do Maryji i świętych, uwielbienie Eucharystii, ofiarę Eucharystyczna, Biblię plus tradycję, nieomylność i ostateczny autorytet papieża, sukcesję apostolska, wiarę na podstawie uczynków, dogmaty maryjne, księgi apokryficzne
• brak żywej obecności Ducha świętego w kościele katolickim lub w większej jego części sprawił, że zniechęciliśmy się do form proponowanego tam uwielbienia (liturgii) i nabożeństw oraz nie mogliśmy mieć zaufania do pasterzy, którzy nie mieli pojęcia o kierownictwie duchowym
• brak rozeznania wśród liderów wspólnot lub ich kompromis z prawdą ze względu na strach przez przełożonymi w kościele (proboszcz, biskup)
• napotkaliśmy całkowity brak zrozumienia wśród hierarchii kościoła, nasze nieporozumienia wynikały z innego rozeznania i doświadczenia życia w Bogu
• chcieliśmy być bliżej Jezusa, poznać Go i pójść na całość
• doświadczyliśmy działania Boga żywego poza kościołem i przekonaliśmy się, że nie może być On zamknięty czy ograniczony tylko do kościoła katolickiego
• doświadczyliśmy fizycznego, wewnętrznego lub duchowego uzdrowienia poza kościołem katolickim; doświadczyliśmy niesamowitej wierności Bożej dopiero po zerwaniu więzów z kościołem katolickim
• przestając przystępowania do sakramentów i uczęszczania na Mszę nie oznaczało, że odeszliśmy od uniwersalnego kościoła Chrystusa, lecz jesteśmy nadal w Jego kościele, a on jest Jego głową
• nie mogliśmy przynależeć do organizacji, która słownie i oficjalnie wyznaje lojalność Chrstusowi , lecz sercem jest daleko od Niego
• zrozumieliśmy, że kościół Chrystusa jest zbiorem przeróżnych lokalnych wspólnot zgadzających się na wyznanie paru podstawowych prawd chrześcijańskich; dążymy do jedności z innymi niekatolickimi kościołami chrześcijańskimi, zwracając uwagę na to, co nas łączy, nie na to, co nas dzieli; szanujemy kościół katolicki, lecz wierzymy, że nie jest on kościołem, w którym możemy wzrastać
• byliśmy we wspólnocie, lecz jej przywódcy, z różnych względów, nie wybrali podążenia za Bogiem, a my nie mogliśmy pozostać w niewoli, kiedy zasmakowaliśmy wolności
• cała nasza wspólnota rozeznała, że kolejnym krokiem w naszej ziemskiej pielgrzymce jest odejście od instytucjonalnego kościoła, a zbudowanie żywego kościoła lokalnego, opartego na opisie kościoła nowotestamentalnego jest naszym powołaniem ( mieliśmy przy tym potwierdzenia  z odrębnych źródeł)
• doświadczamy takiego błogosławieństwa Bożego, że jesteśmy pewni obranej drogi
• samo nauczanie kościoła katolickiego nie jest złe, lecz w praktyce kościół odbiegł tak daleko od samego Jezusa, że tradycja zagłuszyła Słowa prawdy; to, co widzimy nie przypomina w niczym kościoła opisanego w Biblii

Prawda jest tylko jedna i ona nas wyzwoli.

Share this Post

Mówi się, że od przybytku głowa nie boli. 

W biografiach wielkich ludzi nie zawsze najistotniejsze są momenty chwały i wielkich osiągnięć, choć to dzięki nim są najbardziej znani. Drogę życia wyznaczają nie spektakularne wydarzenia, lecz małe, nieuchwytne dla oczu innych momenty, w których człowiek musi walczyć sam ze sobą.

Historia Marka “The Punisher” Piotrowskiego, 9-krotnego mistrza świata w kick-boxingu, jest nieprawdopodobna. “To życiowy scenariusz na kasowy film” – tak mówił swego czasu, zainteresowany Piotrowskim, znany aktor Daniel Olbrychski. W Stanach Zjednoczonych przebywał prawie 14 lat, a w ciągu dwóch lat od przylotu osiągnął wszystko, co można było osiągnąć w kick-boxingu. Marek był człowiekiem, jednym z nielicznych, który poderwał Polonię. Polscy emigranci w Chicago nosili go na rękach, ustawiali się w kolejce po autografy i śpiewali Mazurka Dąbrowskiego po kolejnych wygranych starciach. Byli w Marku absolutnie zakochani. Do dziś w “Wietrznym Mieście” wielu biznesmenów trzyma na ścianach zdjęcia Marka Piotrowskiego z własnoręcznym podpisem.

Jego “American Dream.”

To wszystko zaczęło się 18 sierpnia 1988 roku. Wtedy Marek Piotrowski, po wielu sukcesach odniesionych w Polsce i w Europie (w październiku 1987 wywalczył Amatorskie Mistrzostwo Świata WAKO (full contact) – Monachium, a w grudniu tego samego roku Puchar Świata w Budapeszcie) opuszczał Polskę i leciał do USA. Na Okęciu, w hali odlotów, ten 24-latek powiedział matce prorocze słowa: “Lecę do Ameryki zdobyć Zawodowe Mistrzostwo Świata.” Jak to stwierdzenie mogło brzmieć w ówczesnej Polsce końca lat ‘80 – tych, w ponurych realiach komuny? Treningi kick-boxerskie nie były zbyt popularne, a tzw. “full contact” zakazany, choć trener Andrzej Palacz robił wszystko by w kraju można było legalnie trenować i organizować turnieje kick-boxingu w najtrwalszej odmianie. Dlatego Marek realizował się dotąd w rozpowszechnionym stylu walk, Karate Kyokushin. W 1984 r., jako “karateka” zdobywa Mistrzostwo Polski Juniorów, a rok później zostaje Mistrzem Polski Seniorów. Po tylu sukcesach sam poczuł, że w kraju nie ma godnego przeciwnika i stać go na wiele więcej. Propozycja przyjazdu do Stanów, wysunięta przez Andrzeja Janusza (zajmującego się w Chicago drobną budowlanką) wydała mu się wspaniałą szansą. Jest niezwykle ambitny. Wyjeżdżając nie myśli o pieniądzach, lecz o tytułach – zresztą w kieszeni ma tylko 70 dolarów. Później wiele razy wspominał: “Nie miałem tak naprawdę miejsca do trenowania, sparingpartnerów, żadnego planu walk. Taka popelina” – śmiał się. Okazja do pierwszego starcia nadarza się przypadkowo, kiedy kontuzja wyeliminowała jednego z zawodników turnieju. 1 października w Rackford odbywa się pierwsza i wygrana w pięknym stylu przez nokaut w 5 rundzie, walka z Bob’em Handeganem. Marek myślał wówczas o tym, że w Polsce koledzy z AWF rozpoczynają nowy rok akademicki, a on próbuję złapać za ogon swoje szczęście.

Miejsce następnej walki to Chicago, grudzień 1988 r. Jego przeciwnik Neil Singelton cudem dotrwał do czwartej rundy, by przegrać przez techniczny nokaut. Kolejne pojedynki w ‘89 roku odbywają się również w Chicago i niezmiennie kończą się dla Marka zwycięstwami. Trzeba zaznaczyć, że od kiedy przyleciał do Stanów, od początku swojej zawodowej kariery, walczył z utytułowanymi zawodnikami, ze światową czołówką. Kolejni rywale byli bardzo popularni nie tylko w USA, ale na całym świecie. Dopiero z czasem zaczęto promować zawodników dobierając rywali o podobnym poziomie umiejętności, podobnych osiągnięciach, takich “do pokonania”. Marek, nikomu nieznany Polak, szedł jak burza, wprawiając w zdumienie cały zawodowy świat boksu i kick-boxingu. Tak jest do tych najważniejszych walk, gdzie stawką jest pojedynek o mistrzostwo. W marcu ‘89 roku Piotrowski w 6 rundzie przez TKO pokonuje Lowell’a Nasha, a dwa miesiące później staje do ringu z Larry’m Mc Faddenem, wygrywając walkę w dziesięciorundowym pojedynku. Polacy zgromadzeni na widowni głośno skandowali: DZIĘ-KU-JEMY!!! Marek w każdej walce pokazywał swój kunszt i determinację. Wyprowadzał piekielne kombinacje kopnięć i ciosów. Paraliżował przeciwników swoimi atakami, nie dając złapać właściwego rytmu i oddechu.

Kolejna, piąta walka w USA była walką o tytuł Mistrza Stanów Zjednoczonych organizacji PKC z zawodnikiem, który według ekspertów miał “kopniecie konia”. Rick “The Jet” Roufus, niepokonany na światowych ringach, bożyszcze Amerykanów i zarazem gwiazdor kolorowych gazet. Często można było zobaczyć plakaty Roufusa wiszące na ścianach nastolatków – taki kick-bokserski Mike Tyson. Walka odbywa się 19 sierpnia 1989 r. Na pierwszy rzut oka widać, że młody Roufus ma wokół siebie prawdziwych fachowców: trenerzy, masażyści, profesjonalna opieka. To nie był emigrant – on walczył u siebie. Szkoła, w której trenował miała swoją renomę, znanych zawodników: kick-bokserów, tai-bokserów i bokserów. Wytwórnia fighterów, fabryka wojowników słynna na cały świat. Dlatego Marek był z góry skazany na porażkę. Zaczęło się. Walka w szalonym tempie od pierwszego gongu. Marek idzie do przodu wyprowadzając cios za ciosem. Pojedynek z sekundy na sekundę robi większe wrażenie, a na trybunach rośnie niesamowity doping. W jednej chwili Marek przyjmuje mocne kopnięcie na głowę, a sędzia rozpoczyna liczenie. Roufus uradowany podnosi ręce do góry i biega po ringu, lecz jakie jest zdumienie, kiedy Marek kontratakuje tak, jakby przed chwilą nic się nie stało. Fachowcy byli pewni, że to właśnie Roufus zatrzyma młodego zawodnika z Polski, a tymczasem totalnie zaskoczony i zagubiony, przeniósł się do defensywy i przegrał pojedynek w dziesiątej rundzie. Totalny szok i aplauz na trybunach. Polacy zgotowali takie owacje nowemu mistrzowi, jakby byli u siebie, w Polsce.

Jest to czas, kiedy Marek walczy średnio co dwa, trzy miesiące. Tylko zawodowcy wiedzą, z jakim wysiłkiem fizycznym i psychicznym wiąże się takie tempo. Dodatkowo, każdy pojedynek to kolejne nazwisko z czołówki rankingów – prawdziwi “fighterzy”. Tak naprawdę nie ma czasu na odpoczynek, nie mówiąc o rekonwalescencji po kolejnych kontuzjach, które – oczywiście – są. Zamiast jechać na dłuższe wakacje, idzie na salę gimnastyczną ćwiczyć sparingi i trenować.

Bez mrugnięcia okiem przyjmuje następną propozycję walki z wielkim championem, Don’em “The Dragonem” Wilson’em. 4 listopada 1989 r. stara się odebrać mu Mistrzostwo Świata trzech organizacji – ISKA, PKC i FFKA. Na konferencji prasowej emitowanej w największych sportowych stacjach telewizyjnych, Marek mówi, że jest szczęśliwy, że może walczyć z takim mistrzem. Podkreśla, że jest na tę walkę bardzo dobrze przygotowany. Z kolei Don zapewnia, że nie odda mistrzowskich pasów, ale ma respekt przed Polakiem: “To będzie fantastyczny pojedynek” – mówi. I tak też było. Dwunastorundowe starcie uznane zostało za walkę roku. Komentatorzy nie szczędzili pochwał, oceniając każdą akcję Marka. “To niesamowite móc komentować takie starcie” – dziennikarze sportowi nie mogli wyjść z podziwu, po zakończonym pojedynku. Marek wygrał we wspaniałym stylu, pokazał technikę i kunszt – wszystko, na co było go stać. Don Wilson, zmęczony po wspaniałej walce podniósł do góry rękę Marka i go pocałował. Piękny gest – ukłon championa przed nowym królem ringu. Don Wilson był zawodnikiem na pewno silniejszym fizycznie, miał ogromne doświadczenie (15 lat w ringu), więc czego zabrakło? Mediom wyznał, że nie wstydzi się tej porażki, bo przegrał z prawdziwym wojownikiem, jak się wyraził “Punisherem” – i odtąd taki przydomek zyskał Marek Piotrowski, Zawodowy Mistrz Świata. Temu zwycięstwu towarzyszy ciekawa historia. Don Wilson do Chicago przyleciał w towarzystwie swoich przyjaciół – aktorów, którzy pomagali mu promować kolejny film. Nikt z jego “sztabu” nawet przez chwilę nie pomyślał, że to Polak, w środku kampanii reklamowej, odbierze mu tytuły mistrzowskie.

Po spektakularnej walce, Marek znów nie miał czasu na urlop – dostał kolejną propozycję. Tym razem o Mistrzostwo Interkontynentalne organizacji KICK. Walka miała się odbyć w legendarnym Hollywood, a przeciwnikiem polskiego Punishera był kolejny wielki profesjonalista, Bob “The Thunder” Thurman. Jak można się domyślać, na walkę przybyła hollywoodzka śmietanka aktorska, przyzwyczajona do ciężkich, widowiskowych nokautów, które fundował swoim przeciwnikom Thurman. Obecni byli również dziennikarze i sam Roufus, który nie mógł się pogodzić z porażką. Walka od początku była dyktowana przez Marka. Dany Rouse, komentując “show” dla amerykańskiej telewizji powiedział, że nigdy w życiu nie był świadkiem takiego pojedynku: “Ten Polak jest niesamowity. Skąd on bierze tyle energii? Jeszcze nikomu się nie zdarzyło tak ustawić Thurmana! Tak Bob nie oberwał nigdy!” – krzyczał do mikrofonu. Wilson był od 1982 r. niepokonany. Marek Piotrowski wygrał ten pojedynek w siódmej rundzie przez nokaut.

Miesiąc później, ma miejsce kolejny, już 25 z kolei pojedynek w historii Piotrowskiego. Jim Marina przegrał w czwartej rundzie przez KO. W lipcu przed Polakiem wrota otworzyło wielkie miasto rozrywki, Las Vegas. Cały tydzień zapowiadana walka Marka Piotrowskiego miała być wielkim wydarzeniem. Na to widowisko przybyło wielu dziennikarzy, sportowców i aktorów, m.in. Benny Urquidez, Chuck Norris, Steavy Nileham, Bob Bryns czy Mark Maninni. Punisher pozował do zdjęć, rozdawał autografy i jak zawsze był pogodny, uśmiechnięty – pewny siebie, jak prawdziwy wojownik. Pewny siebie był także Tommy Richardson, który swoją przygodę z kick-boxingiem skończył po tej właśnie walce, przegrywając przez KO w czwartej rundzie. “Punisher” stał się bohaterem tłumów. Benny Urquidez wszedł do ringu osobiście pogratulować Markowi zwycięstwa. Niesamowity widok i zarazem wielki tryumf Polaka. Co w tamtej chwili działo się w jego sercu, pewnie przez skromność Marka, nigdy się nie dowiemy.

6 sierpnia, w miesiąc po stoczonym pojedynku leci do Lake Tahoe – zgadza się, na kolejną walkę. Tym razem o Mistrzostwo Świata organizacji KICK z Mark’iem Longo. Kolejny niewiarygodny wyczyn, za który po raz kolejny trafia na czołówki gazet jako najlepszy fighter. W dwunastorundowym pojedynku jednogłośnie wygrywa na punkty i do kolekcji pasów dołącza kolejny. W tym momencie jest niekwestionowanym Mistrzem Świata najważniejszych federacji Kick-Boxingu. W październiku w Chicago dochodzi do pojedynku z Andy Brewer’em, Punisher wygrywa kolejny pojedynek przez nokaut w czwartej rundzie i jest to ostatni pojedynek w 1990 roku.

Nie ma zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym

Po dwóch latach nieprzerwanych sukcesów, nadchodzi dla Marka rok kryzysu. Choć zazwyczaj niewiele mówi o sobie, widać, że przeżywa osobiste kłopoty. Trudno dziś, z perspektywy czasu mówić o tym wszystkim, ale Marek jak każdy emigrant przylatujący do Ameryki borykał się z biurokracją, nieznanymi realiami życia, języka i obcą kulturą. Piotrowski miał amerykańską wizę ważną na okres trzech miesięcy – ilu dzisiejszych emigrantów zna ten problem? Pomoc dostaje częściowo od młodziutkiej Marioli Gołoty, która po przyjacielsku tłumaczyła mu jak poruszać się w trudnych obszarach amerykańskiego prawa. Niektórzy jeszcze pamiętają, jak Marek przychodził na obiady do znanej wszystkim w Wietrznym Mieście restauracji “Staropolska” przy Milwaukee Ave. – tam właśnie pracowała Mariola, która zarabiała tym samym na studia.

Zbierając kolejne Mistrzowskie Pasy Marek obserwował na gorąco, jak powinna wyglądać prawdziwa opieka i promocja zawodnika. Thurman, Wilson czy Roufus mieli wspaniałe warunki do uprawiania kick-boxingu. Widać było pieniądze wykładane na promocję, sponsorów, ale też komfort pracy i treningów. Czy któryś z nich zostawił – tak jak wtedy Marek – dom rodzinny, wszystkich, których kochał, tysiące kilometrów za oceanem? Czy któryś z nich musiał załatwiać administracyjne sprawy w urzędach imigracyjnych? To, co osiągnął w tak spartańskich warunkach i w takim tempie, graniczyło z cudem. Jednocześnie, można było się domyślać, że w którymś momencie na młodego Polaka przyjdzie chwila kryzysu, której nie zniesie bez profesjonalnego zaplecza.

Częściowe oparcie Marek znalazł w trenerze i przyjacielu, Kevinie McClintonie, a także w nowej dziewczynie – Iwonie. Bliscy Marka wierzyli, że ona da mu prawdziwe szczęście i pomoże przetrwać trudności. Należy pamiętać, że w tamtym “złotym” okresie, Marek był u szczytu popularności; w Chicago był bożyszczem kobiet i idolem młodzieży. Często zapraszano go do polonijnego radia, publikowano wywiady w najpopularniejszej na owe czasy gazecie – Dzienniku Związkowym. Stał u szczytu. Od kiedy Marek wyjechał z Iwoną, jako swoją żoną na Florydę, stopniowo sprawy nabierały złego obrotu.

W marcu 1991 r. walka z Robertem Tooley’em zakończyła się bardzo szybko ciężkim nokautem w czwartej rundzie. Marek podnosi ręce do góry, ale na twarzy nie widać takiej radości jak zwykle. Tylko osoby z bliskiego otoczenia widziały, że z Markiem dzieje się coś niepokojącego. Oczywiście trenuje, nie oszczędza siebie ani sparingpartnerów. Nie ma dla siebie litości, ale jednocześnie zamyka się w sobie coraz bardziej. Może gdyby wtedy ktoś z bliskich Marka zwrócił większą uwagę na jego stan. Zamiast odpoczynku i wyciszenia, została zakontraktowana rewanżowa walka z Rickiem “The Jet” Roufusem, który od dwóch lat miał obsesję na punkcie odebrania tytułu Polakowi. Polski “Punisher”, 22 czerwca 1991 roku spotkał się w ringu z Roufusem, w hali “Rosemont Horizon” w miasteczku Rosemont pod Chicago. “Jet” skupiony wszedł do ringu – do tej walki przygotowywał się od 1989 r., kiedy nikomu nieznany Polak odebrał mu w niebywałym starciu zawodowe Mistrzostwo Stanów Zjednoczonych. Zdeterminowany, ogarnięty obsesją zwycięstwa, wysmarowany olejkami, jakich używają rytualni tai-bokserzy. Marek rozluźniony i jak zawsze pewny siebie. Na widowni miał pełne poparcie kilkutysięcznej widowni, wśród której przeważali rodacy. Pierwsza runda poszła dobrze. Niestety, w drugiej Marek nadział się na potężne kopniecie w głowę i padł na deski jak głaz. Prawdopodobnie już w powietrzu stracił przytomność. gdy leżał twarzą do podłoża, sala zamarła. Po chwili przy Marku było już kilka osób. Zawodnik w pierwszych sekundach nie do końca wiedział, co się stało, w końcu zadał pytanie czy przegrał. Tak przegrał. To był ciężki nokaut. Potem sam powie, że na śpiąco pożegnał się z tytułami. Przegrana walka z Roufusem była z kolei trzydziestym starciem Marka Piotrowskiego, legendy polskiego i światowego kick-boxingu. Była także punktem zwrotnym w historii jego życia, bo akurat tę porażkę – mimo tylu wspaniałych, zwycięskich walk, potraktował bardzo osobiście. Mark Mannini, przyjaciel Sama Colony powiedział wtedy: “To musiało się stać. Ale nie było wynikiem słabości, tylko przepracowania. Nawet najdoskonalszy sportowiec musi mieć czas na odpoczynek, regeneracje sił, na naładowanie baterii. Pomyśl, że masz przed sobą biegacza, który z pasją uprawia ten sport. W czasie, gdy ty siedzisz na trybunach, on nieprzerwanie biegnie. Co kilometr na bieżnię wbiega świeży zawodnik. I tak kolejny, jeden za drugim. Twój biegacz słabnie nie dlatego, że jest słaby, ale dlatego, że nie jest maszyną i musi odpocząć.”

Młody mistrz nie miał zamiaru się poddać. Teraz jego – tak jak niedawno Roufusa – ogarnia obsesja zwycięstwa, odzyskania tytułu najlepszego kick-boxera. Trenuje wszystkie style na raz: boks, kick-boxing i karate. 10 lutego 1992 roku debiutuje na zawodowym ringu bokserskim wygrywając swój pierwszy pojedynek w 4 rundzie przez KO. Szybko wraca też na kick-bokserski ring, i tego samego roku w Chicago przed swoją wierną publicznością nokautuje również w 4 rundzie, Darrell’a Banks’a. W maju wylatuje do Detroit, gdzie detronizuje w czwartym starciu Johna Cronk’a.
W lipcu 1992 roku przed Markiem stanęła kolejna ważna próba, tym razem bokserska. Zakontraktowano pojedynek o Mistrzostwo Ameryki z bardzo silnym Kanadyjczykiem Conradem Pla. Słynny trener, Sam Colona oceniał: “Marek Piotrowski to najlepszy fighter jakiego przyszło mi trenować. Uważam, a wiem co mówię, że gdyby Marek trenował tylko boks byłby niewątpliwie Mistrzem Świata w swojej kategorii wagowej. Ja miałem trudności ze znalezieniem dla niego sparingpartnerów. On po prostu zniechęcił mi paru pięściarzy do tego sportu. Śmieję się teraz, ale sam musiałem uważać, kiedy mu tarczowałem. Na początku byłem przekonany, że jako kick-bokser nie poradzi sobie w boksie, ale jego doskonałe wyczucie dystansu i umiejętne zejście z linii ciosu, z błyskawicznym kontratakiem były kompletnym zaprzeczeniem mojej teorii.” Marek wszedł do ringu bardzo skupiony, wiedział, że nie może tego pojedynku przegrać, a Conrad Pla to zawodnik bardzo silny fizycznie. Twierdził, że znokautuje Piotrowskiego bardzo szybko. Po 10 rundach “Punisher” schodzi z ringu z Pasem Mistrza Ameryki Północnej organizacji ISKA. We wrześniu w Las Vegas nokautuje również bezradnego Siergieja Parkomienko w 3 rundzie.

W końcu nadszedł moment propozycji walki z samym mistrzem, Robem Kamanem. Holender był championem w formach Low-Kick, najbardziej brutalnej odmianie kick-boxingu. Jego dotychczasowych bilans walk wynosił 98, w tym 78 zakończonych przed czasem. Czy w tak krótkim czasie Marek mógł przygotować się do takiej walki? Kaman bez większego problemu wygrywał starcia z rodowitymi thai-bokserami. Ambicja Marka znów wzięła górę. Mimo tylu niesamowitych sukcesów, traktował ten pojedynek jak walkę o wszystko.

22 listopada 1992 r. w Paryżu, w ringu staje Piotrowski i Kaman. Walka bardzo brutalna; Kaman dysponuje nie tylko potężnym kopnięciem, ale i uderzeniem. Marek cały czas atakuje. Po pierwszym liczeniu każdy na trybunach przesądził wynik walki, ale jednak Marek zadaje kolejne kopnięcia i uderzenia. Kaman czuje ciosy Piotrowskiego i zadaje brutalne kopnięcia na uda. Nie ma nic bardziej bolesnego niż low-kick. Kamanowi krwawi noga i ucho. Marek pomimo bólu idzie do przodu. Kolejne liczenie. Wiele osób ogląda pojedynek na stojąco, bo emocje są zbyt duże by usiedzieć. Marek dostaje potężne kopniecie na głowę – aż dziw, że trzyma się na nogach. Siłą woli atakuje. Na koniec 6 rundy nawet nie siada w swoim narożniku, bo wie, że jak to zrobi to już nie wstanie. Potężny ból i opuchnięte nogi. Mimo tego się nie poddaje. Ile odwagi, siły wewnętrznej, zaparcia i charyzmy trzeba wykazać, by podjąć takie wyzwanie? Marek przegrywa ten pojedynek przez TKO w 7 rundzie. Po walce ląduje w paryskim szpitalu.

Eksperci rozgorączkowani starciem twierdzą, że gdyby Marek przygotował się do tej walki i dał sobie więcej czasu – mógł ją wygrać. Sam Piotrowski przyznaje, że jednak pojedynek przyjął za wcześnie. Media zadają grad pytań: “Czy przegrana z Kamanem oznacza koniec wielkiego “Punishera”?” Dziś, kiedy mechanizm działania paparazzich i plotkarskich gazet jest już dobrze znany, być może nie miałoby to takiego znaczenia. Wówczas, Marek czuł, że gazety pogrzebują go żywcem. Na domiar złego był sam. O tym co czuje pisał w listach do najdroższej mu osoby – mamy. Bardzo przeżywał nieudany związek z Iwoną. Nagła śmierć ojca była dla niego ostatecznym ciosem.

Walka z samym sobą

Pięć miesięcy po pojedynku z Kamanem, Marek staje na zawodowym ringu kick-bokserskim. Przeciwnikiem jest Troy Huges, a walka toczy się dramatycznie, ponieważ Piotrowski nabawił się kontuzji i walczy jedną ręką. Zmaga się w walce z potężnym bólem, ale pomimo urazu nie poddaje się i wygrywa walkę na punkty. Kolejnym bardzo ważnym pojedynkiem w karierze Polaka jest walka ze znanym na całym świecie, Michael’em McDonaldem. Potężnie umięśniony czarnoskóry rywal nazywany był “niszczycielem”. Jego przydomek ” The Black Sniper ” mówi sam za siebie. McDonald przed starciem odgraża, że Piotrowskiego zniszczy bardzo szybko i udowodni, że jest najlepszym kick-bokserem. Stawką tego pojedynku są tytuły Mistrza Świata organizacji WAKO-PRO i PKL. Nadzieje “Niszczyciela” okazały się przedwczesne, bo Polak wygrywa walkę przez TKO w 11 rundzie. Jest rok 1993. W listopadzie przed swoja publicznością w Chicago, walczy o kolejny tytuł mistrzowski z bardzo brutalnym i niebezpiecznym zawodnikiem Mike’m Winklejohn’em. Mike jest Mistrzem Świata organizacji ISKA w kategorii “Oriental Rules”. Po bardzo zaciętym pojedynku Marek wygrywa ośmiorundowy pojedynek decyzją sędziów. W lutym następnego roku, w Chicago, Piotrowski staje w ringu z Roy’em McCown’em, Mistrzem Świata organizacji TBC. Jeszcze jedno zwycięstwo na koncie. Tym razem w rundzie 6. Wierni fani Piotrowskiego jeżdżą na jego walki po całej Ameryce, śpiewają Mazurka Dąbrowskiego, wiwatują biało-czerwonymi flagami.

Czterdziesty jego pojedynek w zawodowym kick-boksingu odbywa się w Polsce 15 kwietnia 1994 r. w Katowicach. Była to pokazowa lekcja dla polskich kick-bokserow. Marek ścierał się z Gary’m Jones’em, ale tylko trzy rundy. Nokaut. Następna walka ma miejsce w kwietniu 1994 r. w Kalifornii, a dokładnie w San Jose i jest zakontraktowana na 12 rund. Przeciwnikiem Piotrowskiego jest Javier Mendez uważany przez tamtejszą publiczność za wojownika i bożyszcze. Marek miał być dla niego “chłopcem do bicia”. Na widowisko, jak przystało na stan Kalifornia, przybyło grono znanych aktorów, biznesmanów, filantropów i dziennikarzy. “Punisher” pokonuje rywala raz jeszcze, ale gołym okiem widać, że Marek nie jest w formie. Ma coraz większe problemy z mową. Wie o tym, ale kompletnie się nie oszczędza. Walczy przecież nie tylko w kick-boxingu, ale również stacza swoje zwycięskie pojedynki na zawodowym ringu bokserskim w wadze półciężkiej. Tak naprawdę walczy sam ze sobą, ciągle udowadnia sobie, że jest najlepszy.

Mimo kłopotów ze zdrowiem nie rezygnuje z walk. W lipcu 1994 roku w Wietrznym Mieście pokonuje w czwartej rundzie przez nokaut, Cecil’a Simesa. W maju 1995 roku na Florydzie w Clearwater wchodzi do ringu z Wiliam’em Thompson’em – nokautuje go w rundzie drugiej.

W końcu nadszedł czas na ostatni pojedynek na zawodowym ringu kick-bokserskim . Odbywa się on w Polsce, w Krakowie 1995 roku. To jest 44 pojedynek Marka “The Punisher’a” Piotrowskiego. Stawką jest kolejny Pas Mistrza Świata w organizacji WKA. Przeciwnikiem jest Włoch Steffano Tomiazzo, który w dwunastorundowym pojedynku przegrał na punkty. Marek Piotrowski po raz drugi unifikuje wszystkie najważniejszy tytuły światowego, zawodowego kick-boksingu, w odmianie “full-contact”. Jest niekwestionowanym, 9-krotnym Mistrzem Świata ISKA, KICK, WAKO-PRO, FFKA, WKAi i TBC.
Marek absolutnie nie dopuszczał do siebie myśli o zawieszeniu rękawic na “gwoździu”. Kontynuuje wspaniałą i bogatą karierę bokserską, która przysporzyła mu również wielu fanów. Czas pokazuje jednak dobitnie, że organizm wojownika odmawia posłuszeństwa. Walczy z przeciwnikami i ze sobą. Wiele osób doradza, by dla swojego zdrowia zakończył karierę. Jednak on nie słucha. Sam nie rozumie, dlaczego tak się dzieje, dlaczego organizm stał się tak bardzo nieposłuszny. Ostatni – 21 pojedynek bokserski stoczył 13 grudnia 1996 roku w Hanowerze. Zszedł z bokserskiego ringu niepokonany. Choć szybko dostał propozycję walki z Mistrzem Świata organizacji IBF Reggie Johnsonem, w której stawką miało być ćwierć miliona dolarów, musi się wycofać. Jego ówczesny manager i trener Piotr Pożyczko, przekonuje do zakończenia bokserskiej kariery. W końcu meta.

Co się dzieje z Markiem?

Dziś, po kilku bezpowrotnie straconych latach wiadomo, że Marek nie miał w Stanach odpowiedniego zaplecza medycznego i podstawowej opieki lekarskiej. Leczenie wyniszczonego, wyeksploatowanego organizmu pożerało oszczędności zarobione na ringu. W końcu doszło do tego, że niekwestionowany król zawodowego ringu, dzięki któremu mnóstwo osób miało niegdyś nieprzeciętną pracę i zarobki, musiał podejmować różnego rodzaju zajęcia, aby utrzymać się w Ameryce. Marek Piotrowski po opuszczeniu ringu jeździł taksówką, rozwoził książki telefoniczne – imał się najdrobniejszych prac. Jak sam dziś twierdzi, walczył ze swoim życiem, tak jak wiele lat walczył z rywalami. Wiara w Boga bardzo mu pomagała, w którymś momencie nawet uratowała.
Przez pewien czas do Polonii chicagowskiej dochodziły tylko nieliczne wiadomości o tym, co dzieje się z legendarnym Markiem Piotrowskim. “Przecież Marek jest prawdziwym bohaterem i zawsze takim dla nas zostanie” – mówi Stanisław Stankiewicz, jeden z działaczy polonijnych. “Nikt nie wie, co się dzieje teraz z naszym championem” – mówi manager Centrum Sport. Niezliczona ilość osób myśli podobnie.
Marek wrócił do Polski w 2002 roku i mieszka w miasteczku Dębe Wielkie, pod Mińskiem Mazowieckim, wraz ze swoja matką i ojczymem. Jest trenerem, szkoleniowcem, pedagogiem. Przyjeżdżają do niego na zajęcia przede wszystkim miłośnicy z Warszawy, czasem razem ze swoimi dziećmi, nowym pokoleniem wojowników. Marek jest nie tylko wspaniałym sportowcem, ale i pedagogiem. Potrafi docierać do młodzieży po przez sport i wpajać jej bardzo ważne, zdrowe zasady panujące w ringu, ale też i w codziennym życiu. Bardzo zaangażował się w promocję kick-boxingu w Polsce. Jest zapraszany na organizowane w kraju gale i wydarzenia sportowe. Zaangażował się w program: “Wstań i walcz”, w ramach którego odwiedza szkoły i spotyka się z młodzieżą.
Marek pomimo tak niebywałych sukcesów jest bardzo skromnym człowiekiem. Dwukrotnie (w 1989 i 1994 roku) został uznany przez najlepszych fachowców i ojców kick-boxingu Najlepszym “Fighterem” Roku. “FIGHTER” – bardzo prestiżowy magazyn poświęcony najlepszym wojownikom ringu poświęcił Piotrowskiemu mnóstwo miejsca. To na łamach tego magazynu, Benny Urqiudez chwalił technikę i postawę prawdziwego zawodowca, Marka “The Punishera” Piotrowskiego. “FIGHTER” umieścił ranking najlepszych kick-bokserow w kategorii wagowej do 172 funtow, podsumowujący lata ‘80-te i na drugiej pozycji znalazł się nasz Polak. W 1987, 1989 i 1990 znalazł się także w dziesiątce najlepszych sportowców wybranych przez Przegląd Sportowy, dwukrotnie zajmując drugą pozycję.
Aleksander Bilik, chicagowski dziennikarz związany z “Dziennikiem Związkowym” opisuje karierę Marka Piotrowskiego do roku 1990, w książce zatytułowanej “Kickbokser” (wyd. 1991). W 2005 roku stacja informacyjna TVN 24 nakręciła reportaż o Marku Piotrowskim pt. “Wojownik”. Wkrótce potem pojawił się komiksowy bohater zamieszczony w dodatku do Gazety Wyborczej, wzorowany na postaci Marka, również pt “Kickbokser”. W 2006 roku został uhonorowany Statuetką STANLEYA. W 2007 roku Jacek Bławut, znany filmowiec i dokumentalista, zebrał materiały i wyreżyserował film (wyprodukowany przez stację telewizyjną HBO), opisujący karierę zawodową Marka Piotrowskiego. Na premierze filmu w Chicago, pojawił się sam główny bohater, a licznie zgromadzona w Copernicus Center publiczność na stojąco przyjęła go brawami.
Marek Piotrowski w filmie “Wojownik” powtarza kilka sentencji, które pomogły mu w najtrudniejszych chwilach. Pierwsza jest taka: “Módl się tak jakby wszystko zależało od Boga, pracuj tak jakby wszystko zależało od Ciebie”. Druga, to słowa nieżyjącego już przyjaciela i chyba najlepszego trenera kick-boxingu na świecie, który towarzyszył Markowi w największych sukcesach, Kevina McClinton’a: “Najważniejsza w życiu jest pasja, miłość i oddanie do tego, co robisz. Na drugim miejscu są pieniądze, które zapewniają byt tobie i twojej rodzinie. Na trzecim miejscu jest sława wynikająca niejako z dwóch pierwszych. Jest źle, jeśli zmienisz tę kolejność.”
Amerykanie w dowód uznania postawili pomnik “Rocky’emu”, słynnemu bohaterowi ringu. Na podobny pomnik wojownika zasługuje Marek Piotrowski, nasz niezwyciężony “Punisher”.

Monika Lewinska i Bogdan Węgrzynek

“WOJOWNIK”

Raduje, ach raduje się moje czarne serce, którego nie mam (ukłony dla autorki tego określenia)… Wpisując się w panującą od stuleci manię kanonizowania typów spod ciemnej gwiazdy, jeśli tylko były przy okazji dostojnikami kościelnymi (czego koronnym przykładem święty Stanisław, patron naszego kraju), Kościół – matka nasza – będzie po raz kolejny wałkował temat kanonizacji Andrzeja Szeptyckiego. Wesoły ów jegomość zapewniał wsparcie duchowe – i nie tylko – bandytom z UPA, dziękował za wyzwolenie (w osobiście pisanych listach) najpierw Hitlerowi, potem Stalinowi… A teraz ma szansę zostać świętym, bo pisał rozprawy teologiczne i uratował grupę Żydów.

Furda polskie, ukraińskie i żydowskie ofiary wśród cywili na Wołyniu – metropolita Szeptycki to tragiczna i skomplikowana postać. “Nie jestem historykiem i nie śmiem oceniać męża stanu, ale chylę głowę przed człowiekiem Kościoła, który wytrwale pracował dla pojednania narodów. Przyszło mu żyć i działać w czasach nieludzkich, okrutnych, a należał do tych, niestety niewystarczająco licznych, którzy rozumieli, że dla pokoju nie ma alternatywy” powiedział o Szeptyckim organizator poświęconej mu konferencji w Krakowie (hm, podróży śladami Bandery ciąg dalszy?), Andrzej Białas z PUA. W ramach dialogu, do udziału w konferencji zaprasza się wnuka Szeptyckiego – a protestujących kresowiaków pod przewodnictwem księdza Zaleskiego wyprowadza ochrona.

Zgodnie z nową świecką tradycją, władze państwowe mają kwestie poruszane przez  Wołyniaków w baaaardzo głębokim poważaniu (w końcu najważniejszy jest nasz strategiczny sojusznik - smagłolicy Juszczenko) – a znając dotychczasowe modus operandi kardynała Stanisława “Kapciowego” Dziwisza, władze kościelne też się specjalnie nie przejmą. Nie ma tego złego: może do niektórych ludzi wreszcie dotrze, że czasy, gdy interes Kościoła i polski interes narodowy się pokrywały, już dawno należą do przeszłości.

Bonus track: tekst Dymitra poświęcony kwestii pojednania i zmianom w debacie na ten temat.

Oto, proszę państwa, mamy kulminację tej tragifarsy, co się sprawą hazardu zowie. Zaczęło się od pewnego biznesmena, który koniecznie chciał coś od polityków uzyskać, a jeden z nich nie potrafił mu, jako swemu znajomemu, wprost powiedzieć “NIE”. Wplątało się w to jeszcze CBA, PiS zrobiło nagonkę i paskudną kreskówkę, zrobiono komisję śledczą… i zaczęto robić ustawę o grach hazardowych. Projekt rządowy.
Samo to, że plany rządowe były niewiele mniej radykalne od planów PiS-u, który na całego stosował retorykę rodem z tabloidów, wzbudziło zdziwienie. To, że projekt postępował wściekle szybko, nie wróżyło nic dobrego. Fakt, iż Senat przyjął ustawę bez żadnej poprawki, był wysoce niepokojący, zaś zapowiedzi prezydenta o chęci podpisania projektu tym bardziej. Taka ważna materia, tak się PiS wraz z Kamińskim męczyli, by pogrążyć “peło” tzw. hazardówką, a tu Brat Swego Brata akceptuje odnoszący się do sprawy projekt rządu??? Nie, to już jest zbyt dziwne i zbyt podejrzane, by coś nie miało pójść nie tak.
Dzisiaj zaś prezydent swym zagraniem powalił mnie na kolana. Są bowiem trzy drogi postępowania na etapie prezydenckim – albo weto, albo kontrola konstytucyjności przez Trybunał Konstytucyjny, albo podpis. Na logikę, jeśli są wątpliwości co do regulacji, to korzysta się z pierwszej albo drugiej opcji. Ale nie podpisuje się ustawy. Natomiast dziś Lech Kaczyński podpisał ustawę o grach hazardowych, by zaraz potem wysłać ją do TK.
Chwileczkę – skoro Prezydent ma wątpliwości natury konstytucyjnej, po co w ogóle składał podpis? Jeśli Pałac ma poważne zastrzeżenia co do samej procedury, to szokujący jest fakt, iż taki projekt, uchwalony w tak kuriozalny sposób (ekspertyz brak?), został sfinalizowany, a teraz pewnie w równie wariackim tempie zostanie opublikowany i wejdzie w życie. I argument, że chodziło o ochronę ludzi młodych przed skutkami lekkomyślnego korzystania z hazardu (a skąd niby głowa panstwa zna te skutki, skoro nie ma ekspertyz?), trafia w pustkę. Czym bowiem jest puszczenie takiego niedopracowanego knota w obieg, jak nie wyrazem lekkomyślności?
Żeby było ciekawiej, posłowie PiS przygotowują teraz projekt ustawy o lobbingu. Po co? By pokazać, że oni jeszcze lepiej potrafią walczyć z korupcją. A to dobre – ja naiwny myślałem, że prawo nie powinno być tworzone dla chorych ambicji czy wyścigów, tylko dla rzetelnego uregulowania pewnych sytuacji faktycznych. Nie tutaj, nie teraz. Kaczystom Tusk zabił klina, przeprowadzając radykalną ustawę (daleki jestem jednak od stwierdzenia, że zostało to zrobione dobrze – szybko i po łebkach tak, dla uciszenia rozemocjonowanych mediów, opozycji i społeczeństwa – owszem, ale na pewno nie dobrze), to teraz kaczyści chcą tuż po domknięciu jednego aktu (w czasie uchwalania którego spali) robić drugi, jeszcze “lepszy”. Bo to przecież oni mają walczyć z korupcją, to PO aferami stoi. Skoro wyszło, że nie, to trzeba na głowie stanąć, by potem krzyknąć “A właśnie, że tak!” i dalej móc mielić komunały o złym rządzie i dobrej opozycji, tak przygotowanej do rządzenia, że bardziej już się nie da.
Tak oto do prawodawstwa dodano polityczną przepychankę w bagnie i zrobiono z niego jedną wielką hucpę, tani i odpychający cyrk polityczny, gdzie jest wszystko, tylko nie rzetelność. Tym gorszy cyrk, że autorstwa rządu. Który pokazał, iż nie tak znowu daleko mu do tej “merytorycznej” opozycji, 90% czasu poświęcającej na agresywną propagandę, a resztę na rojenia o rychłym powrocie do władzy. Rząd zrobił bubel, a reszta parlamentu, razem z głową państwa, umyła ręce. Przy ustawie o grach hazardowych właściwie CAŁA klasa polityczna dała nam do zrozumienia, że jakość prawa jest zdecydowanie poboczną sprawą, kiedy w grę wchodzi ordynarne, perfidne politykierstwo i tani oportunizm.
Dziś jestem szczerze i głęboko rozczarowany i zniesmaczony tą sytuacją. Liczę na to, że chociaż Trybunał zbawi nas od tego knota. Choć i tu mogę się rozczarować. Oby jednak nie.

Przy wszystkich różnicach między polskimi partiami politycznymi, czy to w opozycji czy w rządzie, łączy ich jedno: Rosja jest groźna, z Rosją trzeba się liczyć, bo Rosja może nam zrobić kuku… Niezależnie od tego, czy ktoś wzorem PiS wymachuje pordzewiałą szabelką, czy śladem PO płaszczy przed lokatorem Kremla, punktem odniesienia jest wyglądająca zza rosyjskiego sztandaru morda. Czasami jest to kałmucki ryj wyłaniający się zza kurka z gazem, czasami – zimne spojrzenie KGBisty, ale synonimem Rosji jest dla wielu ludzi właśnie morda.

A przecież tak być nie musi – i nie żebym wracał zaraz do czasów Hercena. Postawa ludzi takich jak  członkowie stowarzyszenia “Memoriał” pokazuje, że wspaniała tradycja rosyjskiej inteligencji wciąż żyje – mimo wrogości władz i obojętności wielu Rosjan. Zajmowanie się prawami człowieka na Kaukazie, wyczynami neonazistowskiej dziczy albo działaniami sił bezpieczeństwa podczas szturmu na Dubrowkę to nie jest w Rosji zajęcie przedłużające oczekiwaną długość życia: Chołodow, Abaszyłow, Estemirowa, Markiełow i Baburowa, Politkowska… Każdego roku do Księgi Krzywd dopisywane są kolejne nazwiska – i mimo tego, wciąż jeszcze są ludzie, którym zależy. Tacy, którzy mają odwagę przeciwstawiać się złu i mają przy tym świadomość zagrożeń, jakie niesie taka postawa. To są prawdziwi bohaterowie, którzy pokazują twarz Rosji – Rosji, którą chciałoby się szanować, nawet jeśli ta wizja miałaby się nigdy nie zmaterializować.

Jeden z weteranów tej tradycji to Aleksander Podrabinek – oprócz wielu innych grzechów systemu, w ostatnich latach opisał także powrót schizofrenii bezobjawowej jako sposobu radzenia sobie z elementami niepożądanymi. W drugiej połowie listopada uczestniczył w Warszawie konferencji “Drogi wolności” i jako wieloletni dysydent, miał zostać odznaczony przez prezydenta Kaczyńskiego. Niestety, okazało się że w takich przypadkach państwo polskie czeka na zgodę drugiej strony na odznaczenie ich obywatela – a z racji swoich poglądów i działalności, Podrabinek nigdy nie był na liście ulubieńców Kremla, niezależnie od tego, jakiej barwy aparatczyk akurat tam siedzi.

Najlepiej podsumował sytuację sam zainteresowany, który oczywiście zrezygnował z orderu i napisał do prezydenta “Proszę przyjąć wyrazy mojego szczerego współczucia dla narodowej niezależności i suwerenności Polski, skoro wręczenie obcym obywatelom polskich odznaczeń państwowych wymaga zgody dyktatorów i prezydentów, którzy we własnych krajach nie mają społecznej legitymacji“.

Od siebie dodam krótko: że po Tusku nie ma się czego spodziewać, to mniej więcej wiadomo od czasu jego “przełomowej” wizyty w Moskwie. Że Kaczyński kadzi parchatemu bękartowi UPA rządzącemu Ukrainą, plując na groby ofiar Wołynia – też nie nowina. Że obaj instrumentalizują nawet najważniejsze w historii sprawy – it’s olds, not news, jak mawia jeden mój znajomy. Ale pytanie prezydenta Rosji o zgodę na odznaczenie kogoś przez polskie władze – to jest jednak pewne novum.

Nikon F100, 50mm f/1.8D, Agfa Vista 200

Już w najbliższy poniedziałek, 16 listopada 2009 odbędzie się kolejne spotkanie z cyklu ŚWIATOWE PONIEDZIAŁKI zatytułowane:

Bezpieczeństwo EURO 2012 w kontekście zagrożeń terrorystycznych

Przyznanie Polsce i Ukrainie prawa do organizacji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w 2012 roku przyjęte zostało ogólnonarodowym wybuchem dumy i euforii. To wielkie wydarzenie i święto wszystkich kibiców skupia na nas uwagę całego świata (nie tylko ze względu na szukanie odpowiedzi na pytanie – czy zdążymy..). Dla wypatrujących okazji do zdobycia rozgłosu potencjalnych terrorystów, wydarzenie to może stać się idealną okazją dla osiągnięcia swych celów. Czy grozi więc nam niebezpieczeństwo? 

Oprócz korzyści związanych z nowymi inwestycjami, rozbudową infrastruktury i  reklamą naszego kraju, organizacja EURO 2012 wiąże się także z napływem setek tysięcy fanów futbolu z różnych krajów. Takie masowe imprezy wydają się być wręcz wymarzonymi celami ataku. Gdy spojrzymy na tą sytuację w aspekcie otwartych granic wewnątrz unijnych, czyli przekraczania granicy w warunkach minimalnej kontroli rodzi się pytanie – czy nie będzie to sprzyjało wykorzystaniu EURO 2012 do zamachu terrorystycznego?

Terroryzm jest obecnie zjawiskiem globalnym. Polska będąca kiedyś krajem mało atrakcyjnym dla terrorystów, teraz z racji członkowska w NATO, a także uczestnictwa w amerykańskich operacjach w Iraku i Afganistanie przyciąga zainteresowanie, stając się jednym z bardziej prawdopodobnych celów ataków organizacji terrorystycznych. Czy organizacja Mistrzostwa Europy 2012 nie spowoduje, że staniemy się numerem 1 na liście terrorystów?

W Polsce system antyterrorystyczny jest dopiero na etapie budowy. Wykrycie takiej próby ataku przez nasze służby oraz ewentualne opanowanie skutków zamachu może więc być u nas mniej efektywne. Ponadto polskie społeczeństwo nie wie jak się zachować w sytuacji ataku. Brakuje u nas odpowiednich treningów i symulacji przeprowadzonych wśród cywilów, którzy nie traktują dziś próbnych alarmów, czy ewakuacji na poważnie, jako ćwiczeń mogących im kiedyś uratować życie. W obliczu ataku może więc zapanować tylko chaos, uniemożliwiający przeprowadzenie jakiejkolwiek akcji. Przypuszczalnie fakt ten może zostać wzięty pod uwagę przez zamachowców jako kolejny z kryteriów wyboru celu. Istotna jest także symbolika Mistrzostw Europy oraz zgromadzenie w jednym miejscu setek tysięcy ludzi co spowoduje, iż liczba ofiar potencjalnego zamachu będzie bardzo wysoka. Czy możemy temu zapobiec?

Obok budowy stadionów i autostrad, Polska musi przygotować się do Mistrzostw Europy tworząc sprawny system, który trwale wkomponowałby się w systemy bezpieczeństwa wypracowane przez resztę Europy i świata. Można by tutaj postawić pytanie, czy stworzenie sprawnie działającego systemu, który odpowiednio wcześniej ostrzeże nas przed możliwym atakiem jest możliwe w ciągu tak krótkiego czasu?

Tak wiele wątpliwości i tak niewiele czasu zostało do EURO 2012. Mamy nadzieję, że odpowiedzi na te oraz wiele innych pytań związanych z bezpieczeństwem podczas Mistrzostw, dostarczy spotkanie z Panem Krzysztofem Liedlem, dyrektorem Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas.

Nie możesz tego przegapić!

Data: 30 listopada 2009        Godzina: 19:00           Miejsce: Sala 151G

Organizator: Studenckie Koło Naukowe Spraw Zagranicznych przy Katedrze Integracji Europejskiej im. Jeana Monneta w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie

Odniesienie do wyroku Trybunału w Strasburgu w sprawie krzyża, kształt duszpasterstwa emigracji, przyjęcie uchwały o wprowadzeniu okresu propedeutycznego w seminariach duchownych, a także omówienie kalendarza na nowy rok kościelny, to główne tematy 350. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się na Jasnej Górze.

W komunikacie biskupi przypominają, że krzyż jest wyrazem miłości i uniwersalnym znakiem poświęcenia się dla innych. Stanowi element tożsamości kultury europejskiej i jest obecny w symbolach narodowych wielu krajów i organizacji. „Chrześcijanie mają prawo do obecności tak drogiego symbolu, jakim jest krzyż w sferze publicznej, a więc w szkołach, budynkach użyteczności publicznej, parlamentach itd. – powiedział ks. Józef Kloch, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski. – Poza tym trzeba się zastanowić, kto ma większe prawa mniejszość czy większość?”.

Biskupi dziękują wszystkim zaangażowanym w obronę życia poczętego, a szczególnie tym spośród polskich parlamentarzystów, którzy działają na rzecz prawnego zakazu stosowania zapłodnienia in vitro.

Ważnym tematem obrad były problemy emigracji, a zwłaszcza opieki duszpasterskiej nad nową rzeszą Polaków mieszkających poza krajem. Nowym delegatem Konferencji Episkopatu ds. duszpasterstwa emigracji został wybrany bp Wojciech Polak z Gniezna.

Pasterze przygotowali list na uroczystość Świętej Rodziny i propozycję lutowego listu o kulturze języka, który w sytuacji brutalizacji języka publicznego ma być wyrazem troski o piękno mowy polskiej.

I. Tyras, Częstochowa

http://www.oecumene.radiovaticana.org

Konferencja Episkopatu Polski

Biuro Prasowe Jasnej Góry

Strona Stowarzyszenia Papaboys w Polsce

Jak powszechnie wiadomo, żyjemy w tolerancyjnej i liberalnej Europie, w której wszelkiej maści skrajne ideologie naruszające nasz dobrostan są tępione z całą stanowczością – i nie obowiązuje tu przedawnienie. Najlepszym przykładem może być tu Michał Kamiński: za młodu bujał się z chłopakami z ONR, tudzież ośmielil się wątpić w podaną do wierzenia wersję wydarzeń w Jedwabnem…

Dla takich ludzi nie ma przebaczenia – i ani chęć marszu na paradę gejów, ani świadectwo moralności wystawione przez rabina Schudricha nie pomogą! Dla każdego oświeconego człowieka oczywistą oczywistością jest fakt, że Kamiński to podły faszysta, antysemita  i nie wprowadza nowych ustaw norymberskich tylko dlatego, że zgubił je w fałdach swojej tuszy.

Rzeczona tusza przysłoniła mu pragatyzm, bo gdyby miał go choć odrobinę, podryfowałby w stronę czerwonego – i byłby dzisiaj nietykalny, a Miller czy Iwiński braliby go w obronę. Najlepszy przykład na skuteczność takiego podejścia to nowa ministra spraw zagranicznych UE – Catherine Ashton.

Według jej rzecznika, pani Ashton “Jak każdy młody człowiek w latach 70 i 80. pani Ashton była zaangażowana w jedną z wielkich kampanii swych czasów” – ciekawe, że na przykład volskdeutsche niespecjalnie byli po wojnie dumni ze swoich wyczynów… No ale nazizm od dawna leży przebity osikowym kołkiem, a komunizm krwawił, jęczał stękał – i niestety nie zdechł, czego skutki właśnie widać. Lata 80te, Sowieci regularnie grożą światu niesieniem płomienia rewolucji – a CND proponuje rządowi Wielkiej Brytanii jednostronne nuklearne rozbrojenie.

Oczywiście z własnej inicjatywy – przecież KGB nie ma nic wspólnego z ludźmi odpowiedzialnymi za aferę Profumo, działalność Piątki z Cambridge czy marsze wielkanocne. Nie, w latach 70tych i 80tych KGB interesowało się już tylko sukcesami polityki odprężenia i ani im w głowie było infiltrowanie istotnych państw NATO. Że niby Andropow autoryzowałby taką operację? To prawie jak sugestia, że Czesław Kiszczak wiedział coś o wyczynach swoich podwładnych – kto ciekaw efektów tychże wyczynów, może zajrzeć do raportu Komisji Rokity.

Nowa wspaniała europejska jedność – kierowana przez pseudopolityka z pseudokraju i prominentną członkinię sowieckiej piątej kolumny. Właściwie w przypadku tej ostatniej pytanie jest tylko jedno: była cyniczną agentką – czy nieświadomą niczego idiotką?

I ta chodząca ilustracja dychotomii Pietrzaka będzie kierować polityką zagraniczną UE. Dobrze, że 2012 już blisko.

Swinska tfurczosc
Piotr Bein 26.11.2009

Blogowiczow trza karmic 2 razy/dzien, mowi doswiadczona w blogach swinia999. Wiec napelniam wieczorne koryto — czytajcie podczas gdy CALA redakcja wtranzala miecho (wieprzowe!) i serdelki z Oprymalnymi w (uwaga agenciury!) Witoszynie k. Kazimierza Dolnego, pozujac ryjami dla telewizji.
A co wybralem na pasze? Blog ujawnil talenta, nie tylko bio-naukowcow i zakonspirowanych (czasem zakompleksionych) teoretykow spiskowych — ale przede wszytkim poetow i kawalarzy! Ktos widocznie intymnie obeznany z zyciem warchlaczym, o czym swiadcza ksywy, naprodukowal uciechy na te pandemiczno-katastroficzne czasy. Pierwsza nagrode (jak zwykle, darmowa scypionke na swiniaka z rtecia) przyznal komitet pierwszemu kawalowi ponizej. Uzasadnienia nie bedzie, bo komitet to niechlujna, nieogolona, niedouczona swinia. Druga nagrode (nie z tak cennym skwalenem) dostaje Bukajs za zaangazowanie eko-logiczne. W kategorii poezja nie bedziemy swinie i dajemy nagrode swini (byla wojna w redakcji, swinia prawoslawna chciala nagrode dla M, a reszta widac New Age przeforsowala swiniaka).

W dziale humoreski spiskowe tez swinia wyparla konkurentow. Nie mamy wyjscia, niech jej bedzie nastepny darmowy zastrzyk (z nano-czipem dla zwierzat, dla odmiany). Za prozaiczna proze nie nagradzamy. W koncu po to tu wchodzicie… Oddajmy glos trzodzie, tylko uwaga na wts79 - jakies bydlecie jak sam sie przedstawil, i to antysenickie! Zeby nam tu konkurencyjnej sekty nie zalozyl, ani bydlakiem nie zarazil!

świnia 23.11.2009 o 23:28
Świńska inteligencja
Mówię ci nie interesuj się niczym. Najważniejsze to pełne koryto!!!

świnia 24.11.2009 o 0:08
świnie w kosmosie
siedzimy w chlewiku a nie w samolociku , do niego to mamy pilocik ej kto zabrał baterie

świnia 23.11.2009 o 23:45
Lekarz u świni
Panie doktorze ma Pan coś na poszerzenie inteligencji
W ryjach wam się przewraca , mniej telewizji więcej książek
He? a co to książka ?
No właśnie , ty to chyba ostatnio to czytałaś instrukcje połykania srebra i to w necie
Upssssssssssss

Swinia 21.11.2009
Świnia do świni
Ej wczoraj załapałam się z naszym gospodarzem na wyjazd furmanką po wsi tak wiesz na krzywy ryj
No i ?
Zatrzymaliśmy się w jakiejś knajpie , myślę ale będzie rzeźnia gospodarz sam z blondyną czujesz ?
No i ?
Nie no spoko nawet się tak nie gapili
No albo udawali he He !!!
Kurna myślę co jest grane podają czosnek , sól , wodę gorzej jak w naszym korycie , myślę o ryju lokal spada na psy gdzie ten gospodarz mnie zaprosił e chyba kiepsko to zabrzmiało nie to miałam na myśli zabrał o tak lepiej , no i wiesz drapie się w ten świński łeb i myślę o nie więcej mnie tu nie zobaczy jak będę wychodzić to sprawdzę jak ta knajpa się nazywa i wiesz szerokim łukiem od niej .
No i ?
Co ?
No jak się nazywała no ?
Przychodnia o ryju !!!!!!!
……………………………….
Świnia do świni przy korycie :
Ej słyszałaś że jakieś kamer dolce poobijały to co nam nad korytem w kosmosie lata i to że jakiś Jurgen czy Katrina przyleciała do Anglii i Niemiec ?
Ej no nie obrzydzaj !!! no
Tobie to już na pewno to srebro leją do koryta i ci się do ryja przykleiło !!!
Ty nie bądź taka świnia dobra z tego samego koryta żresz !!!
o ja pierdziu !!!
no i co cwaniara z ciebie co a sama żresz i nawet tym świńskim łbem nie pomyślisz che ?

Bukajs 21.11.2009
mój dziadek sam hodował kiedyś pszczoły. Miał ich dwie i one się nigdy nie rozmnażały jak były karmione pietruszką i nie widziały gdzie latają bo były oślepione. Dopiero po zmianie diety na gotowaną-warzywną (ale koniecznie gotowane, bo wtedy mają mniej śmiercionośnych witamin, które jak wiemy są bardzo niebezpieczne) wyzdrowiały i zaczęły się rozmnażać poprzez wiatropylność, którą się zaraziły wcześniej jako gatunek od roślin, które zapyliły.

POEZJA

M 24.11.2009
Już w bramie wyciszasz się.
Droga krzyżowa: tu Jezus
zasnął zmęczony,
gdzie ludzka miłość zawiodła.
Ugrzęzły anioły
w ludzkich pozach.
I kto ich tu wezwał —
samotność.
Anioł zatroskany —
jakby nie wiedział o człowieku.
Anioł przyjęcia stał się dzieckiem,
wpisuje radosny obraz.
Anioł śmierci gra bezszelestnie
i tylko anioł kontemplacji,
gdzieś na brzegu drzew,
zniszczony przez czas — milczy
mówiąc: Ty masz jeszcze szansę.

świnia 24.11.2009
Świńskie przemyślenia
Czy człowiek może mieć serce dla człowieka jak dla prawdziwego brata ?
Czy może być szczęśliwy nie posiadając rzeczy najnowszych i najlepszych tego świata ?
Czy może płakać jak dziecko kiedy inny jak on umiera z głodu ?
Czy może płakać jak dziecko kiedy inny jak on umiera z chłodu ?
Czy może płakać gdy inni zabijają niewinnych tylko dla tego że nie mieszczą się w ich planach ?
Czy może płakać gdy inni zniewalają szykując ucisk i udręczenie dla świata ?
——–Tak możemy ——————-
Płakać i powinniśmy
Kiedyś kiedy wszystko będzie nowe
Kiedyś już pewnie nie długo brat będzie jak brat dla brata swego
Kiedyś już nikt nie będzie musiał mieć najnowszego
Kiedyś już żadne dziecko nie będzie umierać z głodu
Kiedyś już żadne dziecko nie będzie umierać z chłodu
Kiedyś już nikt nie podniesie ręki przeciw drugiemu
Kiedyś już nie będzie tego który zniewolił nas przez ucisk i udręczenie

Ze świńskiego zbioru wierszy nie publikowanych / wyłącz rozum a włącz serce /
Przepraszam za te wszystkie świńskie dowcipy ale świnia to świnia upsssssssssssssss

HUMORESKI SPISKOWE (czy proroctwa?)

świnia 24.11.2009
Poranek świniokojota

Gdzieś w niedalekiej przyszłości
Trrrrrrrr jest godzina 6.00 proszę wstać / dzień dobry tu twój osobisty domowy autonomiczny system całodobowego monitoringu zapewniający ( trach ) zamknij się już głupia maszyno !!!
Drapie się i wstaję z łóżka patrzę obok mnie w łóżku robot humanoid / ja pierdziu /
Dobra skoro już jesteś to prasuj koszule , krawat i przygotuj mi śniadanie
System otwórz drzwi do łazienki
Puść wodę
Zjadam śniadanie ubrany wychodzę z domu , jeszcze na głowę nie upadłem żeby się z robotem żegnać
System włącz ochronę mieszkania / podaj kod 666 /
Dobrze że już nikt nie jeździ własnymi autami bo i po co wszędzie mnie zawiozą
Podjeżdża autobus otwierają się drzwi proszę podać prawą rękę w celu pobrania opłaty
Przyjeżdżam do pracy a w sekretariacie też maszyna no to zrób kawę
Po skończonej pracy jadę do domu tym samym autobusem , nie ma co robić kawiarnie dawno pozamykali poza tym wszędzie kamery co mam robić w telewizji występować ?
Jestem już blisko domu podchodzę do drzwi /podaj kod dostępu 666/
Robo żona zrobiła obiad
Włączam Tele na zamówienie /podaj tytuł filmu /
Wielki błękit / brak dostępu / ej no co jest wczoraj oglądałem już i to nielegalne
Dobra włączę coś na żywo / obrady rady NWO / no nie wyłączam Tele
To może zagram w karty z robo żoną
Podaj karty / brak autoryzacji programu karty / co jest przecież wczoraj graliśmy jeszcze
W dniu wczorajszym nastąpiła aktualizacja oprogramowania

Wyszedłem na balkon i tak sobie myślę jacy ludzie kiedyś byli w tej swojej biedzie bez nowoczesności nieszczęśliwi , krzywdzili się nawzajem , walczyli z sobą i po co to wszystko było, teraz mamy jeden kraj , jeden rząd , jednego Władce i czego tu jeszcze chcieć do szczęścia.
Dla zainteresowanych podaje że Chiny ogłosiły konkurs na najbardziej sprawnego robota , warunek musi mieć dwie ręce dwie nogi i musi umieć odkurzać .
Boje się że kolejne opcje to tylko aktualizacja oprogramowania.
Ale jak już wiecie od świni to normalne – tak było zawsze
Ja zostaje tu zróbcie sobie świat po swojemu

Ooo chyba mam doła
PS Piotrze świnia przeprasza ale już chyba widzisz wersalską poprawę

świnia 25.11.2009
Ad: burzy, plam na słońcu, braku chmur prawdziwych, i dwóch pór roku
A może by tak zacząć od nowa
Oczyścić niebo , góry i drzewa
Ogniem przepalić serca tak zimne
By już na ziemi nigdy nie działy się rzeczy tak dziwne.

A TERAZ SERIO (czyli proza polityczna)

Ja (ten Pierwszy Ja) 21.11.2009
PRZYPADKOWO?
Przypadkowo wiadomo o zagrożeniu skutkami ubocznymi szczepionek i przypadkowo “zaleca” się je na całej kuli ziemskiej.
Przypadkowo wiadomo o efektach ubocznych Tamiflu i o przypadkach odporności na ten lek (odporność niektórych szczepów stwierdzono już dawno a nie teraz) ale jednocześnie przypadkowo aplikuje się go w setkach tysięcy sztuk w UK (na telefon) aby później przypadkowo zakazać leczenia nim wszystkich przypadków ze względu na znane przecież wcześniej przypadkowe wyniki badań.
Przypadkowo zaleca się stosowanie maseczek chirurgicznych choć przecież przypadkowo wiadomo, że niczemu to nie pomaga i przypadkowo także o tym się informuje w przypadkowym czasie.
Przypadkowo ogłasza się w tym roku NWO na przypadkowych spotkaniach G8, G20, WHO, FAO, których częstotliwość w tym roku przypadkowo wzrosła z kilku do kilkudziesięciu rocznie.
Przypadkowo powstał “kryzys” finansowy i przypadkowo w celu ograniczenia jego rozmiarów wypompowano do przypadkowych instytucji zasoby finansowe kilkunastu przypadkowych budżetów świata.
Przypadkowo przez pół roku wszelkiej maści spiskowcy i konspiratorzy nie wierzący w przypadki odsyłani byli do przypadkowych psychiatryków a teraz przypadkowo poparli ich lekarze, politycy i naukowcy z różnych przypadkowych części świata.
Przypadkowo zostają skażone materiały szczepionkowe Baxtera, przypadkowo eksplodują pojemniki z krwiożerczymi szczepami grypy, przypadkowo umierają po testach ludzie w Grudziądzu, przypadkowo WHO fałszuje dane o zachorowaniach i zgonach.
Przypadkowo szczepi się ludzi podczas sezonu zachorowań na grypę, przypadkowo szczepi się na H1N1 podczas jednoczesnych oficjalnych wyników mówiących o zarażeniu H1N1 60% populacji w niektórych przypadkowych krajach.
Przypadkowo firmy produkujące szczepionki wymyśliły oczywiście wzrost przychodów w przypadkowym 2009 roku rok wcześniej.
Przypadkowo nasz mały Napoleon podpisał Traktat mimo, że tak naprawdę to przecież wcale tego nie chciał.
Także przypadkowo, na fali antyterroryzmu i bezpieczeństwa w krajach całego świata – także w Polandii – uchwalono przepisy godzące w wolność obywateli i stwarzające podstawę do wprowadzenia ustroju totalitarnego (to już się dzieje).

Jeśli wierzysz w przypadki takie jak podany wyżej ich wybór z olbrzymiej bazy danych przypadków z ostatniego roku – to nie będę już pisał więcej do Ciebie. Bo mi się po prostu przypadkowo nie chce.

wts79 21.11.2009
Panie Piotrze! Świetny tekst o ADL – chociaż przyznam, że trzeba przeczytać kilka pańskich wpisów żeby najpierw przyzwyczaić się do pańskiego stylu. Za pierwszym razem gdy Pana czytałem to wrażenie było:  bałagan, o co chodzi? Ale już kolejne idą lepiej
Ad rem: pałka antysemityzmu, ksenofobii i homofobii to broń często i gęsto używane przez jak to Pan ujmuje ’satanistów’ a ja ICH nazywam po prostu komuchami, lewakami lub wrogami wolności. Różnymi sposobami i ścieżkami dążą ONI do stłamszenia ludzkości i sprowadzenia nas do roli niewolników – najlepiej nieświadomych niewolników.
Zabiera nam się coraz więcej wolności – wyścigi w uchwalaniu coraz większej ilości przepisów, które nie poszerzają naszej wolności tylko coraz bardziej ją tłamszą,
zabiera nam się odpowiedzialność za własne życie – np. przymus ubezpieczeń,
zabiera nam się nasze ciężko zapracowane pieniądze – np. podatki, składki zdrowotne, VAT, akcyzy itd.,
odbiera się nam władzę nad naszymi dziećmi – np. przymus szkolny i edukacja która indoktrynuje a nie uczy o przypadkach odebrania dzieci z powodu ubogich rodziców!!! nie wspominając,
odbiera nam się możliwość dysponowania własnym majątkiem – czy wiecie że legalnie nie mogę nikomu nic podarować bez opodatkowania???,
odbiera nam się nasze zdrowie – np. przymusowe szczepienia, brak informacji medycznej!!! brak informacji o truciznach w produktach spożywczych i sprzętach domowych!
odbiera nam się wolność słowa – cenzura z powodu rzekomego antysemityzmu, homo i ksenofobii, niedopuszczenie do massmediów innych poglądów niż te uznane przez NICH,
prawdę przykrywa się kłamstwem, wolność przykrywa się niewolą – a nam wszystkim wmawia się że to dla naszego dobra, dla naszego bezpieczeństwa, dla naszego dobrobytu…
Trzeba pamiętać, że kiedy ONI mówią, że robią coś dla naszego dobra to kłamią, kradną i zniewalają nas! Traktują nas jak bydło – wkładają nam kolczyk w nos o świcie i wodzą na postronku dojąc do ostatniego grosza przez cały dzień a na końcu zarzynają na kolację. Demokracja jest ICH ulubionym narzędziem bo najpierw omamiają ludzi kłamstwami w mediach, ludzie głosują otumanieni fałszywymi obietnicami a ONI potem i tak robią swoje wiedząc, że buntu nie będzie bo przecież sami na NICH głosowaliśmy! A wiadomo, że w demokracji dwóch debili ma więcej do powiedzenia niż jeden mądry dlatego zawsze wychodzi na ICH stronę.
Szczepionki to przecież nie nagły i niespodziewany ‘wybryk’ naszych ciemiężycieli. Dlaczego ludzie masowo idą na szczepienia jak bezmyślne bydło do znakowania? Nie interesują się niczym, składem, działaniem itd. tylko dają w siebie wstrzykiwać cokolwiek? Proces zniewolenia postępował od lat. W imię równości, tolerancji i oczywiście dla naszego dobra zabierano na coraz bardziej możliwość decydowania o własnym życiu. W przyszłym roku wchodzi w życie codex alimentarius – czyli zbiór zasad mówiący co możesz jeść i uprawiać a czego nie możesz jeść i uprawiać nawet we własnym domowym ogródku!!!
Zniewolili nas mediami, zniewolili nas systemem bankowym i wmawiają nam, że ta światowa spekuła to najważniejsza część gospodarki chociaż nic nie produkuje a tylko przelewa naszą kasę z lewej na prawą! Kradną przy tym na potęgę a rządy udzielają im miliardowych pożyczek z naszych pieniędzy!!! żeby tylko nie upadli!!! K… czy to jest normalne? Czy mi rząd da choć złotówkę za to że coś spieprzyłem w swoim biznesie?!?! Ile jeszcze będą nas dymać a my będziemy im przytakiwać i myśleć że to wciąż dla naszego dobra?!?!
Kiedyś musimy otrzeźwieć i powiedzieć głośno: Ej! K…a! STOP! WON OD MOJEGO ZDROWIA! WON OD MOICH DZIECI!! WON OD MOICH PIENIĘDZY!!!
I trzeba to zrobić twardo, stanowczo i bez względu na wszystko! ONI nie przestaną tego robić dopóki widzą, że jesteśmy potulni jak barany. ONI żerują na strachu, niewiedzy i masowym otumanieniu. Ale kiedy napotkają twardy opór ugną się i odstąpią bo zaczną się sami bać! Modlę się żeby ten czas właśnie nadszedł!
Chcę żyć wolnym i być w pełni odpowiedzialnym za swoje życie! Chcę być odpowiedzialny za swoją rodzinę, za życie moich dzieci! Chcę jeść, pić, bawić się, czytać i pisać to co chcę! Chcę móc wygrać lub przegrać 5 złotych w kasynie, chcę mieć możliwość wyboru czy zapalić papierosa czy nie, czy zapalić skręta czy nie, czy pić wódkę czy nie! Chcę wychowywać swoje dzieci zgodnie ze swoimi poglądami, chcę ich nauczyć takich zasad jakie ja wyznaję a nie jakie wyznaje taki czy inny rząd! Chcę mieć możliwość wyboru leczenia, czy brać szczepionkę czy nie, czy iść do tego lekarza czy do innego!
JA CHCĘ BYĆ CZŁOWIEKIEM A NIE BYDLĘCIEM! Czego wszystkim życzę!

RadosławII 23.11.2009
Oni chcą doprowadzić do ogromnego chaosu, bezprawia, zapaści moralnej, a potem wyłonić się jako jedyni wybawcy.
Gdy już zapanują nad większością państw, wtedy zaprowadzą swoje rządy polegające na całkowitej inwigilacji.
O czipach też jest w protokołach. Nie ma oczywiście dosłownie, gdyż układali plan ponad sto lat temu.
Jest wzmianka o pieczęci.

Atena7777 24.11.2009
Rozmawiałam dzisiaj z koleżanką (Hamburg) i powiedziała mi, że jej znajoma poszła z dzieckiem do lekarza bo miało gorączkę, katar, kaszel, w poczekalni dużo ludzi z maseczkami na twarzy. Lekarz powiedział, że to przeziębienie, przepisał syrop na kaszel i paracetamol. Gdy dziecko nie pojawiło się w szkole, pani dyrektor zadzwoniła do tej matki (są koleżankami) z pytaniem o zdrowie, pani dyrektor powiedział, że ponad połowa dzieci miała podobne objawy i stwierdzona została świńska grypa… Ta matka zadzwoniła do lekarza z tą informacją, a lekarz na to, że wiedział, że jest to świńska grypa tylko nie mówi tego bo ludzie wtedy panikują… fajnie, człowiekowi powie, że przeziębienie a w karcie dla statystyki napisze, że świńska grypa! Tylko pytanie na jakiej podstawie to stwierdzi skoro nie robi testów, ale podobno już testów lekarze nie robią tylko „na oko” klasyfikują, że to świńska, tak jak w tym konkretnym przypadku, a takich przecież jest masa… a statystyki z zachorowaniami na A/H1N1 rosną wtedy jak jak grzyby po deszczu…

toms 24.11.2009
informacje z 1 ręki , Małopolska – nie ma szczepień sponsorowanych w urzedach , których pracownicy chętnie sie szczepili poprzednimi latami- po prostu nie ma na to w tym roku kasy. Zachorowań w mojej okolicy jest mniej na grypę niż rok temu .Co ciekawe zgonów – klepsydr mniej niż zwykle .Słychać o zachorowaniach na grype ludzi , którzy wyjechali zagranice do pracy i tam chorują . Zauważa się duża ostrożność rodziców , którzy z byle przeziębienia nie puszczają dzieci do szkoły, aby nie (“zaziębiły grypy?), ogólnie pełna normalność, żadnych oznak paniki, póki co , żadnych oprysków.

hjk 23.11.2009
U nas w Lublinie tez sie coś zaczyna dziać, dotad pusta przychodnia zapełniła się ludzie stoją juz w kolejkach, w klasach po 50% frekwencji, odwołuje się imprezki andrzejkowe

SWINIE W TRW CZESTOCHOWA

Vebriq 24.11.2009
Obiecałem tekst o tym co zdarzyło się w firmie TRW Polska sp.z.o.o-zakład produkcji poduszek powietrznych w Częstochowie-oto ten tekst.jakoś we wrześniu 2009,nie udało mi się ustalić daty dziennej,ale na pewno przed 1.09.2009 bo potem było to już opublikowane w internecie-pismo,które zarząd TRW skierował do pracowników,nie mam cierpliwości przepisywać,więc daję link:
http://forum.gazeta.pl/forum/w,55,100728054,0,TRW_Czestochowa_a_pandemia_GRYPY_co_o_tym_myslec.html
i to samo na innej stronie:
http://prawda2.info/viewtopic.php?t=9193
Mowa tam między innymi o tym,że “osoby,które nie będą chciały się zaszczepić,jeśli zachorują na grypę(…)nie będą miały prawa wstępu na teren zakładu”i “będzie zainstalowana kamera termowizyjna w celu dokonywania pomiaru temperatury wchodzącym pracownikom”.Ton w jakim wyrażają się władze TRW(podpisał Artur Ogiński- dyrektor)jest totalitarny i obraźliwy,zresztą oceńcie sami wchodząc na linki wyżej.W związku z tym zwracam się do wszystkich ludzi dobrej woli o zrobienie kolejnej listy solidarności i poparcia,tym razem wyrażającej poparcie dla pracowników TRW nie poddającym się naciskom swojego pracodawcy w kwestii szczepień i wyrażającej także sprzeciw wobec podłych,antyludzkich ,totalitarnych praktyk firmy TRW.Abyście wiedzieli jak w TRW traktują pracowników wklejam dodatkowo jeszcze to:
http://miasta.gazeta.pl/czestochowa/1,35271,5898117,Burza_na_forum_po_sprawie_karetki_w_TRW.html  (m.in. o zwalnianiu za ziewanie…)
Takie praktyki należy w zarodku zdusić,pokażmy pracodawcom,że nie opłaca się traktować pracowników jak niewolników.W TRW interesy pracowników reprezentuje komisja zakładowa “Solidarności”,która zrobiła protest w tej sprawie dnia 9.10.2009-o tym proteście tutaj: http://lewica.pl/index.php?id=20189
Sławomir Jeziorowski z Solidarności wspomniał nawet o zastraszaniu:
http://www.dziennikzachodni.pl/czestochowa/171865,protest-solidarnosci-przeciw-grypie-w-czestochowie,id,t.html
a w innej dyskusji [...] padły słowa o dyscyplinarkach w TRW za niepodporządkowanie się szczepieniu — czy to nazywacie dobrowolnością? Ja to nazywam praktykami totalitarnymi i wyrażam mój sprzeciw i solidarność ze stanowiskiem lokalnej komisji zakładowej NSZZ “S”. Zróbmy z tym porządek abyśmy mieli zagwarantowaną nietykalność cielesną we własnym kraju!
… i jeszcze o TRW ale i dyskusja o ustawie zezwalającej na przymusowe podanie leków, unieruchomienie i zastosowanie środków przymusu bezpośredniego
http://www.dobradieta.pl/forum/viewtopic.php?t=15653&postdays=0&postorder=asc&start=90&sid=f545b49082e664c00341bfceb91a341c

Zgodnie z obietnicą – i lekkim poślizgiem – krótkie przypomnienie z cyklu “zdarzyło się sześćdziesiąt lat temu”. Przedruk z TXT, za zgodą Autora.

Galicja/Wołyń – październik 1944 (+ Legnica bis)

W październiku 1944 r. Armia Czerwona zajęła Ukrainę Zakarpacką, co oznaczało, że wszystkie tereny leżące w sferze zainteresowań OUN i UPA, znalazły się w rękach Sowietów.
Dla tego okresu badaczom ludobójstwa OUN i UPA udało się zgromadzić wiedzę o co najmniej 1177 zabitych ofiarach (w większości Polakach), w tym terytorialnie (dla przedwojennych województw):

woj. tarnopolskie – 785 osób
woj. stanisławowskie – 257 osób
woj. lwowskie – 95 osób
woj. lubelskie – 32 osoby
woj. wołyńskie – 8 osób
(powyższe liczby nie obejmują szacunków)

Zwraca uwagę wzrost liczby mordów w b. województwie tarnopolskim. Jest to zwiastun eskalacji rzezi na przełomie 1944 i 45 roku.

Z większych napadów należy wymienić:

Biała (pow. Tarnopol) – 94 ofiary (data dzienna nie ustalona)
Trójca (pow. Śniatyn, woj. Stanisławów) – 23.10.1944 – 90 ofiar kurenia „Rizuna”
Torskie (pow. Zaleszczyki, pow. Tarnopol) – 55 ofiar napadu 2-3 sotni UPA (koniec października, data dzienna nie ustalona)
Potoczyska (pow. Horodenka, woj. Stanisławów) – zamordowanie 50 Ukraińców i 5 Polaków za pracę w sowchozie, 10.10.1944

Wspomnienia:
„Wszedłem do domu i spostrzegłem zwalone na siebie ciała starych i młodych mężczyzn, kobiet i dzieci. Na ścianach, na suficie, wszędzie widniała rozbryzgana krew i różowe miazgi mózgu, czyjaś urwana noga leżała obok starego Holika.” [Stanisław Leszczyński, Germakówka]

W nocy z 8 na 9 października 1944 r. [z obawy przed banderowcami] zamierzaliśmy nocować w ogrodzie, wśród kukurydzy. Z uwagi na to, że noce były już zimne, wcześniej przygotowaliśmy tam posłania, zaopatrując je m.in. w pierzyny. [Bronisława Bandura, Skorodyńce]

„…[Banderowcy] otoczyli dom i wyciągnęli rodziców na podwórze. Przed zamordowaniem torturowali ich. Ojca powiesili nogami do góry i wbijali mu w pięty duże gwoździe. Mojej matce pocięli nożami plecy i posypywali solą. Nim oboje skonali, przeżyli straszliwe męczarnie. Ja w tym czasie byłem ukryty na podwórzu i widziałem ten straszliwy mord.” [Mikołaj Balicki, Nosowce]

Większe walki OUN i UPA – Sowieci

10-11.10.1944 – likwidacja sotni „Wjuna” przez NKWD (25 km na zachód od Równego na Wołyniu). Straty sowieckie – 12 zabitych.
18.10.1944 – ataki UPA na kolei, w tym zniszczenie 6 małych mostów kolejowych na trasie Krasnosielcze-Lienosówka, 11 mostów w rejonie Rożniatowa (Stanisławowskie)
21.10.1944 – we wsi Kryweńki (Tarnopolskie) dokonujący wysiedleń enkawudziści zostali zaatakowani przez upowców i stracili trzech ludzi. Następnego dnia oddział Sowietów rozstrzelał 10 mieszkańców wsi i spalił 45 gospodarstw. Przykładów sowieckich represji i gwałtów jest więcej.
27.10.1944 – napad UPA na Bołszowice i zlikwidowanie sowieckich urzędów. Ponadto zamordowano kilku Polaków. W październiku 1944 miało miejsce jeszcze kilka innych ataków na tzw. rajcentry.
27.10.1944 – starcie roty NKWD z UPA we wsi Hołowin (Wołyń). Sowieci stracili 12 zabitych i kilkunastu rannych.

UPA przeciw Polsce Ludowej

W październiku 1944 r. „władza ludowa” zaczęła organizować na zajętych terenach Bieszczad posterunki Milicji Obywatelskiej. Należy pamiętać, że – jak pisał A.Bata – „przynależność do milicji z reguły nie oznaczała opowiedzenia się za określonymi koncepcjami politycznymi. Stanowiła ona przede wszystkim konieczną w ówczesnej sytuacji samoobronę przed terrorem banderowców…” (A.Bata, „Bieszczady w ogniu”). W Piątkowej i Birczy (pow. Dobromil, b.woj. lwowskie) w październiku 1944 r. banderowcy zabili 2 milicjanów. To samo spotkało 3 milicjantów (oraz 6 cywili) w Modryniu (pow. Hrubieszów) 20.10.1944.

Inne wydarzenia godne uwagi:

W październiku 1944 na ziemiach Polski Ludowej rozpoczęto rejestrację Ukraińców celem przesiedlenia do USSR. Akcja przesiedleńcza ożywi UPA, która będzie starała się temu zapobiec.
______________
P.S. Poprzednią notkę podsumowującą zakończyłem informacją o pierwszej w Polsce ulicy Ofiar OUN i UPA (w Legnicy). Okazuje się, że rada tego miasta nie zasypia gruszek w popiele i ostatnio nadała jednej z ulic imię Zygmunta Rumla. Tak trzymać!

Zatruwający świat ustrój powszechnej szczęśliwości miał kilka przykrych cech: mordował, okupował, wpędzał w nędzę i ogólnie – rozpieprzał rękami swoich przedstawicieli wszystko, czego się dotknął. Wprawdzie nauki ścisłe przetrwały ten koszmarny czas w stanie niezbyt naruszonym, ale już na przykład genetyka miała pecha – w postaci Trofima Łysenki.

Polskie bękarty Stalina odżegnują się oczywiście od takich strasznych błędów i wypaczeń, ale powiedzmy sobie szczerze: starego psa nie ma co uczyć nowych sztuczek i nawet jeśli ktoś – jak na przykład Tadeusz Iwiński – uzyska tytuł profesorski (co zresztą w dzisiejszych czasach znaczy coraz mniej), też może raz na jakiś czas palnąć obelżywą bzdurę. Jak mawiał guru starszego pokolenia czerwonych, czyli Wielki Językoznawca, w miarę postępów socjalizmu walka klas się zaostrza. Ponieważ postęp postępuje w postępie iście geometrycznym, więc nic dziwnego, że zacietrzewieni przedstawiciele SLD plotą jeszcze bardziej niż zwykle.

Iwiński Tadeo, bo o nim tu mowa, chciał okazji skrytykować CBA – i określił ustawę powołującą Biuro mianem “potworka z zespołem Downa“. Z jakiegoś powodu lewica robi w Polsce za obrońców mniejszości i tych, którzy nie są w stanie bronić się sami… Uwagi Błochowiak o “pedałach” i Iwińskiego o dzieciach z Downem pokazują po raz kolejny, jak stereotyp ten ma się do rzeczywistości.

Zupełnie jakby rodzice dotkniętych tym problemem dzieci nie mieli dość trosk – tłusty specjalista od macania tłumaczek używa ich jako poręcznej figury retorycznej. Sprawa jest rozpatrywana przez sejmową Komisję Etyki (i oczywiście skończy się jak zwykle), ale jest szansa, ze proces – jeśli nastąpi – wytoczony  przez szefową stowarzyszenia “Graal” może zakończyć się wyrokiem skazującym.

W przypadku takich buców nie ma co liczyć na zdrowy rozsądek czy przyzwoitość – ale uderzenie po kieszeni ma szansę odnieść jakiś skutek.

Po czym rozpoznać Polaka na drugim końcu świata? Nie, nie chodzi mi o białe skarpetki w połączeniu z sandałami… Polaka poznasz po tym, co ma wypisane na twarzy.

Na przeciętnej szarej polskiej twarzy malują się przeróżne emocje. Smutek, pesymizm, złość, egoizm, zawiść,  zazdrość, nienawiść, poczucie niesprawiedliwości… Jakże szczęśliwi są ci, którym dane jest oglądać inne twarze… Ludzkie twarze! Przecież na pytanie ‘Jak leci?’ nie usłyszysz, że wszystko w porządku. Nie zobaczysz uśmiechu.  Ludzie dopiero wtedy cieszą się  i chichoczą skrycie gdy inni wokół nich mają gorzej. I dobrze! Jak ktoś ma czelność mieć dobry humor gdy ja jestem w podłym nastroju?! To niedopuszczalne! Za coś takiego powinno się rozstrzelać!!!

Ludzka zawiść nie zna granic. Stykamy się z nią codziennie. W internecie. W sieci, która powinna ludzi łączyć i jednoczyć, a tak naprawdę generuje nowe podziały  i problemy. Gdzie indziej, jak nie na forum internetowym doświadczysz tyle negatywnych emocji?! Wystarczy, że napiszesz coś pozytywnego, kogoś pochwalisz, to zaraz pomiędzy kłującymi w serce epitetami dowiesz się, że urwałeś się z księżyca, że nie masz pojęcia o życiu i poza tym powinieneś się wstydzić i być wdzięcznym, że jeszcze żyjesz. Więc następnym razem, myślisz sobie, podejdę do sprawy z innej strony. I nauczony poprzednim doświadczeniem mieszasz z błotem wszystko i wszystkich co ci tylko stanie na drodze. A co! Oni mogą, to ja nie?!

Nasuwa mi się w tym momencie na myśl poniższy cytat z filmu Dzień Świra…

Gdy wieczorne zgasną zorze,
zanim głowę do snu złożę,
modlitwę moją zanoszę,
Bogu Ojcu i Synowi.
Dopierdolcie sąsiadowi!
Dla siebie o nic nie wnoszę,
tylko mu dosrajcie, proszę!
Kto ja jestem?
Polak mały! Mały, zawistny i podły!
Jaki znak mój? Krwawe gały!
Oto wznoszę swoje modły do Boga, Maryi i Syna!
Zniszczcie tego skurwysyna!
Mojego rodaka, sąsiada, tego wroga, tego gada!
Żeby mu okradli garaż,
żeby go zdradzała stara,
żeby mu spalili sklep,
żeby dostał cegłą w łeb,
żeby mu się córka z czarnym
i w ogóle, żeby miał marnie!
Żeby miał AIDS-a i raka,
oto modlitwa Polaka!

A tolerancja, uprzejmość, współczucie, odrobina zrozumienia, dobre słowo… ? Gdzie to wszystko się podziało?!

*********************************************************************
26.11.2009 r. o godz. 17-tej w miejscowosci Witoszyn k. Kazimierza Dolnego dr inz. P. Bein spotka sie z Klubem Optymalnych. Organizator dr. Jan Giza. Klub interesuje sie dieta dra Kwasniewskiego. Na spotkaniu konsumpcja miesna w cenie 10 zl — chetni konsumpcji proszeni sa o zapowiedz na nr dra Gizy 691 024 500. Spotkanie bedzie nt. “pandemii”.
Witoszyn leży miedzy Kazimierzem Dolnym a Naleczowem. Na wschod od Celejowa skrecic i jechac 4 km do Witoszyna. Spotkanie w budynku starej szkoly, Witoszyn 87.
*********************************************************************

Duńczycy ujawniaja “prawdę” o Flugate… (komentarz grypa666)

w Onecie ukazał sie artykuł: Media: nowa grypa to farsa? Sensacyjne wyniki śledztwa Ukazuja w nim zwiazki ekspertów medycznych pracujacych dla Światowej Organizacji Zdrowia z firmami farmaceutycznymi. Dla czytelnikow bloga nie jest to żadna nowość, sensacją jest to, że tzw. , mainstream media ujawniają te bardzo niewygodne dla światowych elit fakty. Dzieje się to o czym niedawno pisaliśmy – plan zdezorganizowania globu za pomocą “świńskiej grypy” zaczyna sie walić.
Nie znaczy to, że artykuł wyjaśnia wszystkie afery zwiazane z WHO, “ekspertami” i kompaniami farmaceutycznymi!  Moim zdaniem jest to wypuszczona “prawda” na użytek ludziowców (sheeple) – coś na pożarcie dla głodnych wrażeń zwykłych zjadaczy chleba. Chwyt ten jest stosowany dość powszechnie – gdy niewygodne fakty wychodzą na śwatło dzienne.

W tym przypadku kluczowymi elemantami układanki są rewelacje ujawnione przez Jane Burgermeister, które w efekcie przyniosły opór milionów ludzi przeciw masowym szczepieniom nieprzetestowanymi szczepionkami na tzw. “świńską grypę”.  Kolejnym elementem, chyba nawet ważniejszym, jest zachowanie sie polskiego rządu, głównie ministerstwa zdrowia, które zdecydowanie odmówiło podpisania niezgodnych z prawem i etyką tajnych (!) umów z kompaniami farmaceutycznymi.
I tak klocki domina zostały ruszone, a te “sensacje” to dopiero początek tego co się będzie dzialo w najbliższych dniach / tygodniach. Uczciwi pracownicy rządów wielu państw, którzy mają wpływ na poczynania rządowe (myślę tu głównie o służbach specjalnych) pójdą za ciosem i będzie musiało dojsć do aresztowań. “Eksperci” wystawieni są tu jako “kozły ofiarne”, a prawdziwi sprawcy tej ludobójczej afery na razie pozostają w cieniu.
Jestem zdania, że nie na długo – tym razem przesadzili, planując i realizując ludobójstwo na ogólnoswiatową skalę. Jestem pewien, że artykuł w Onecie niczego nie uspokoi – reakcje mediów mainstreamowych będą musiały być coraz bardziej radykalne, jeśli ich decydenci myslą o uratowaniu swojej skóry – wszak to oni miesiącami dezinformowali opinię publiczną na temat “pandemii”, wirusa “świńskiej grypy”, szczepionek, ukrywając najbardziej istotne fakty.
W Polsce jest to najbardziej widoczne – najpierw “częściowo obudził się” TVN (program Teraz My) – chwała im za to, że mają granicę w okłamywaniu. Kolejne reakcje pójdą lawinowo.

Apelujemy do wszystkich dziennikarzy żeby ruszli swoje sumienie i podawali prawdę o faktach, niezależnie od wytycznych z góry, które mogą mieć kryminalne podłoże.
Sam apelowałem do znajomych dziennikarzy już 3-4 miesiące temu, mam kopie maili jakie wysyłałem. Razem z Piotrem Beinem od razu widzielismy, że mamy do czynienia z aferą wszechczasów, że tu nie chodzi o “kasę”, ale o coś więcej - o eksterminację ludzkości za pomocą broni biologicznej w postaci zarówno wirusa jak i oferowanego rozwiązania – szczepionki!
Owszem, teraz będą próby bagatelizowania sprawy i znajdywania kozłów ofiarnych – tym razem mogę jednak ostrzec jako osoba, która dosć dobrze orientuje się w realiach światowych, czytająca i słuchająca wiadomości z alternatywnych źródeł – masowym mordercom się nie upiecze. Także tym, którzy im pomagają poprzez publikację kłamstw w kontrolowanych przez globalną mafię mediach. Znany politolog, były agent CIA, Bob Chapman niedawno powiedział (parafrazują): czekają nas ciężkie czasy, ale ci ludzie poniosą odpowiedzialność. Albo to będzie w sposób prawomocny albo zawisną na latarniach. Dołóżmy wszelkich starań, żeby nie doszło do tego drugiego.

A wracając do artykułu, mam kilka zastrzeżeń co do “śledztwa dziennikarskiego” duńczyków. Nie mogę zrozumieć dlaczego nie “odkryli” kilku podstawowych faktów, o których bębnimy miesiącami – na temat:

• budowy wirusa (sztucznie stworzony w laboratorium) – odtworzony z wirusów “hiszpanki” z odgrzebanego w 1997 roku ciała Eskimoski

• składu szczepionek (składnikami są m.in. broń biologiczna w postaci skwalenu i wirusów ptasiej grypy oraz trucizna w postaci rtęci)

• totalitarnych przepisów opracowanych już dawno temu  na wypadek pandemii (centrów szczepień, masowych gobów, stanu wyjatkowego itd.) itd, itd. – patrz pozwy Jane Burgermeister i in.

Przykro mi, że wiele osób, które znałem odwracało się do nas tyłem gdy mówiliśmy o tych faktach – nie wierząc nam, czy nawet mając nas za agentów. Wśród nich znajduje się kilku dosć znanych dziennikarzy, posłowie do Sejmu, prokuratorzy, profesorowie uniwersytetu. Widać jak wyprane mózgi ludzie macie.

Marek Podlecki
============================================================================================

Na odciażenie pomyj w postaci agenturalnych ankiet na prawda2.info wciąż wylewanych na Beina i nasza grype666 przez agen …ciurów takich jak Szewczyk Dratewka, ktory na chama przerywał prelekcję Burgermeister na seminarium organizowanym m.in. przez StopCodex (ktory mnie tam zaprosil) 26-go ub. miesiaca, dostajemy tez pozytywne wibracje, np. ponizsza otrzymana dzisiaj. Tekst do wykorzystania na ulotkach, prezentacjach, slajdach itp.

Panie Piotrze. Pańska strona rozeszła się po Szwecji (Polonia i nie tylko) meil-em. Pani Tuskowa dowiedziała się miesiąc temu o stronie z grypą skutki Pan widział. (Kobiety szybko przekazują sobie informacje na babskich spotkaniach) — Pozdrawiam Cezary
———————————————————————————————————–
Subject: FW: Akcja ROZSĄDNIE ZE SZCZEPIENIAMI
Date: Wed, 25 Nov 2009 09:33:08 +0100
Kolega xxxxxx przeslal mi jeszcze taka informacje
Teraz My – skitbra program!!!!! med Ewa Kopacz‏  [swietny program z Ewa Kopacz]
Del 1  http://www.youtube.com/watch?v=0knuUSiBNwI&feature=related
Del 2  http://www.youtube.com/watch?v=LpbizV10uoU&feature=related
Del 3  http://www.youtube.com/watch?v=j5UqTw-VS4k&feature=related
Del 4  http://www.youtube.com/watch?v=n2_SfK3GI2E&feature=related
———————————————————————————————————–
Hej! Replikuję w tym samym duchu różnymi “latającymi” komentarzami, choć bez czynnej akcji.
Akcję  ROZSĄDNIE ZE SZCZEPIENIAMI aprobuję i już zacząłem wdrażać.
Serdecznie pozdrawiam — Hieronim
Do wiadomości: lista opinii przetworzonych:
Zanim ulegniesz propagandzie i sie zaszczepisz zwróć uwagę na fakty:

GRYPA:

1. Rocznie na zwykłą grypę umiera od 500 do 700 tyś ludzi ( z powikłaniami liczba ta dochodzi do 1 miliona) , podczas gdy na świńską grypę zmarło od początku roku około 6 tysięcy osób, czyli około. 140 razy mniej.

2. Mimo ze śmiertelność nie przekracza 0,5%, przebieg grypy jest stosunkowo łagodny a liczba ofiar jest 140 razy mniejsza niż na zwykłą grypę ogłoszono pandemię i jest to główny temat w mediach od 7 miesięcy.

3. WHO ogłosiło szósty ( najwyższy ) stopień pandemi świńskiej grypy po stwierdzeniu 18 przypadków śmiertelnych. Mimo tego, że co roku na zwykłą grypę umiera 1 milion ludzi, nigdy z tego powodu nie ogłoszono pandemi ani masowych szczepień. Ponad to tuż przed ogłoszeniem pandemi WHO obniżyło kryteria, które muszą być spełnione do jej wprowadzenia.

4. Większość ofiar grypy jest w krajach o niskim poziomie opieki medycznej lub tam gdzie dostęp do niej jest ograniczony np: UESA gdzie 1/6 obywateli nie ma prawa do ubezpieczenia. 70% przypadków śmiertelnych to Ameryka Północna i Południowa , a kolejne 20% to Azja – Europa to niecałe 5%. Oznacza to, ze w krajach gdzie opieka medyczna jest na dobrym poziomie grypa ma stosunkowo łagodny przebieg i nie stanowi większego zagrożenia, a u większości chorych nie jest nawet potrzebna hospitalizacja.

5. Na Ukrainie rocznie umiera na zwykła grypę i jej powikłania 6,5 tysięcy ludzi, co daje około 20 osób dziennie, ale należy pamiętać ze 20 to średnia roczna, a teraz mamy sezon na grypę kiedy to średnia jest znacznie większa niż w pozostałym okresie. Tymczasem od tygodnia mamy potwierdzonych 14 przypadków śmierci z powodu świńskiej grypy co daje około 2 osoby dziennie.

6. Śmiertelność na Ukrainie wynosi w najgorszym razie 0,03%, ale jest to tylko czysta teoria bo na dobrą sprawę nie wiadomo ilu naprawdę jest zarażonych nową grypą. Mimo to trwa panika, a media podsycają atmosferę

7. WHO podaje ze 70% wszystkich zachorowań na grypę ( UWAGA! – NA ŚWIECIE! ) to grypa AH1N1. Oznacza to ze na Ukrainie po tygodniu epidemii powinno być juz 630 tys chorych na AH1N1 ( 900 tys zachorowań ). Tymczasem chorobę stwierdzono u kilkudziesięciu osob…

8. W Polsce rocznie na grypę choruje średnio ( w ciągu ostatnich 10 lat ) około 350 tyś osób co daje około tysiąca zachorowań dziennie. Jak dotąd od lipca stwierdzono 200 przypadków AH1N1, co daje nam zachorowalność na grypę AH1N1 w stosunku do zachorowań na zwykłą grypę w tym czasie na poziomie 0,16%. Według WHO powinno to być 70%. Trochę to odbiega od stanu faktycznego.

SZCZEPIONKI:

9. Istnieją potwierdzone informacje o niebezpiecznym składzie szczepionek ( miedzy innymi rtęć i skwalen ), oraz ich szkodliwym działaniu na ludzi a w szczególności dzieci.

10. Mimo ze przygotowanie szczepionki zajmuje kilka miesięcy, szczepionka na świńską grypę pojawiła sie już po 2 miesiącach od pojawienia sie pierwszych przypadków świńskiej grypy i praktycznie od razu po ogłoszenia pandemi. Nie ma tu również mowy o jej odpowiednich testach, które również trwają przynajmniej kilka miesięcy.

11. W Szwecji na grypę AH1N1 zmarło ja dotąd 3 osoby. Natomiast po masowych szczepieniach prawdopodobnie 4, a kolejne 20 jest w ciężkim stanie. Następne 700 ma poważne komplikacje. Mimo to WHO utrzymuje że nie stwierdzono przypadku śmiertelnego po podaniu szczepionki, a te są bezpieczne.

12. W ciągu 2-4 miesięcy, mimo jakichkolwiek podstaw do paniki wiele krajów zapowiedziało  masowe szczepienia oraz zamówiło miliony nie sprawdzonych szczepionek.

13. Firmy farmaceutyczne produkujące szczepionki są oficjalnie zwalniane z odpowiedzialności za ich ewentualne niewłaściwe działanie w tym wysoką śmiertelność spowodowaną ich użyciem.

14. Firmy farmaceutyczne wymuszają na rządach krajów z którymi podpisują umowy utajnianie przed opinią publiczną, skutków ubocznych szczepionek oraz ich składu, co samo w sobie jest skandalem.

15. W wielu krajach, w tym Niemczech i Francji wybuchły skandale po tym jak sie okazało ze władze oraz wojsko miały otrzymać szczepionki o innym składzie niż zwykli obywatele. Szczepionki dla elit i służb porządkowych nie zawierały miedzy innymi rtęci i skwalenu oraz innych substancji które budzą największe obawy.

16. W większości krajów, lekarze i środowiska medyczne odmawiają szczepienia się przeciwko grypie AH1N1. W Polsce tylko 5 % lekarzy deklaruje, że sie zaszczepi, a ponad połowa kategorycznie stwierdza ze tego nie zrobi. Mimo to trwa wielka kampania nakłaniająca społeczeństwa poszczególnych krajów do szczepień. Uczestniczą w niej między innymi ONZ, WHO oraz Komisja Europejska, a także rządy poszczególnych krajów.

17. Wielu członków Rady Doradczej przy WHO ma powiązania z firmami farmaceutycznymi, natomiast Europejska Agencja Medyczna, która podjęła decyzje o zatwierdzeniu szczepionek przeciwko AH1N1 w Europie jest w 2/3 finansowana przez te firmy.

Co więcej, jedna z głównych instytucji lobbystycznych ( Europejska Grupa Badawcza ), będąca również doradcą WHO, na 3 miesiące przed pojawieniem się grypy w meksyku, zorganizowała sympozjum pod hasłem walki z pandemią. W śród sponsorów tej grupy są wszyscy trzej producenci szczepionek przeciwko grypie AH1N1.

18. Firma Baxter – jeden z głównych producentów szczepionek złożyła wniosek o opatentowanie szczepionki przeciwko AH1N1 w sierpniu 2008 czyli na pól roku przed epidemią tej grypy w marcu tego roku w Meksyku.

19. W lutym firma Baxter wysłała do Czech szczepionki na grypę sezonową. Ponieważ wydarzył się wypadek, zostały one poddane badaniom w czeskich laboratoriach. Wszystkie zwierzęta laboratoryjne którym je podano zdechły. Jak się okazało szczepionka zawierała wirus AH5N1 ( znacznie bardziej niebezpieczny od AH1N1 – śmiertelność na poziomie 60% ). Gdyby nie wypadek wirus został by zaaplikowany w Czechach jako zwykła szczepionka.

20. Wszystkich tych informacji nie usłyszysz w polskich mediach. Czy to normalne? Jeśli uważasz ze nie to odpowiedz sobie na pytania:
1. czy jest możliwe ze w innych sprawach ( np polityka ) stosowane są podobne mechanizmy ze strony mediów i że jesteś poddawany manipulacji?

2. Ze twoje poglądy mogą być efektem manipulacji i nie oddają prawdziwej sytuacji?

3. Czy warto wierzyć mediom które w ten sposób działają?
———————————————————————————————————–
Bein-na-prezydenta-rp666 odpisal na powyzsze:
Panie Tuskowa i Kopaczowa spotkaly sie w maglu po tym jak ta pierwsza zobaczyla nasza ulotke na przystanku tramwajowym — i stad sie zaczal sprzeciw w Polsce, Szwecji …i jak domino na calym swiecie! Dzieki, wiec jednak BEIN NA PREZYDENTA RP!  ;<)

——————————————————–

Dzieki takim Polakom:

From: Barbara To: Marek Podlecki <monitorpolski@yahoo.com> Sent: Wed, November 25, 2009
Panie Piotrze. Pańska strona rozeszła się po Szwecji (Polonia i nie tylko) meil-em. Pani Tuskowa dowiedziała się miesiąc temu o stronie z grypą skutki Pan widział. (Kobiety szybko przekazują sobie informacje na babskich spotkaniach) — Pozdrawiam Cezary
…..
Panie Marku, miło czytać taki wpis na blogu; mam w tym jakiś swój skromny udział; od sierpnia rozsyłam info do znajomych w Sztokholmie i ufam , że puszczają dalej; podobnie  Austria, Szwajcaria i Francja; daje to poczucie, ze ten blog złączył ludzi we wspólnej dobrej sprawie pomimo tych medialnych złych wieści
pozdrawiam serdecznie