Co się dzieje?

Jestem zła.

Doczekałam sie opisu kandydatow na PR09, nie byłam zaskoczona czytając o sobie:

Młoda harcerka, idealistka. Jako wolontariuszka poznała dzieci, którymi opiekuje się piekarska ochronka. Postanowiła wybrać się tam – gdzie mieszkają – do baraków, na ulicę Londnera. Postanowiła lepiej poznać mieszkańców najbiedniejszej, piekarskiej “dzielnicy”. Kiedy już się zaprzyjaźniła – musiała spróbować im pomóc. Zainicjowała akcję zbiórki niezbędnych do przetrwania zimy rzeczy. Apel przyniósł efekt. Poza ubraniami i meblami udało się zebrać także zabawki dla najmłodszych.
Dzięki Aleksandrze Jarosz o piekarskich slamsach zrobiło się głośno w mediach. Temat jest znany. Dzieci zostały obięte także projektem umwetu, w ramach którego między innymi odwiedziły cyrk i piekarskie lodowisko.

NIC naprawdę NIC mnie nie zaskoczyło.

A już w ogóle nie zaskoczyła mnie reklama umwetu.

Dzisiaj wdałam się w rozmowę na temat sensowności wolontariatu.
Dowiedziałam się, że dla niektórych jest nie do pojęcia jak człowiek może robić coś za darmo i jeszcze nie czerpiąc z tego ‘jakiś innych korzyści’.

“Po co pomagać?
Po co dawać szanse?”

Ano po to, że przede wszystkim pomagając innym poznajesz siebie, uczysz się cierpliwości i brania odpowiedzialności za drugiego człowieka.
Poznajesz nowe osoby, które tak jak ty – chcą pomagać!

Sprawiasz, że osoby z marginesu społecznego widzą, że nie są wcale gorsi – że są osoby które traktują ich na równi z sobą i pomaga im to w zdobyciu na nowo pewności siebie.

Pokazujesz innym, że człowiek będąc istotą społeczną o swoje środowisko musimy się martwic coby nie mieć pretensji o zło do całego świata a próbować to zło wyplewić – razem!

“To ja też zrobię sobie 7 dzieci i będą mnie wszyscy żałować i mi pomagać!”

Można pomagać podsuwając gotowe rozwiązania pod nos – ale to niczego nie uczy.
Ja osobiście pokazuje drogi i możliwe rozwiązania – co zrobią z tego osoby, którym chce pomóc zależy tylko od nich.
Zrobili sobie dużo dzieci, nie mają pieniędzy ale czy nie może być tak, że ta rodzina właśnie jest dla nich największym szczęściem i skarbem jaki posiadają?!
A może stracili pracę i znaleźli się w takiej a nie innej sytuacji nie ze swojej winy?!

Daj szansę
bo nigdy nie wiesz jak Twoje życie się potoczy.

ps: sprawdź jak fajnie jest pomagac! www.szlachetnapaczka.pl

http://photos-c.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs215.snc1/8224_1067300262862_1836745164_139781_5387308_n.jpg

Fahir Škiljan (21) iz Biokovina kod Jajca vodi tešku bitku za život. Naime, ljekari u Sarajevu dijagnosticirali su zloćudni tumor jetre (Ca. hepatocellulare). Da nesreća bude gora, bolest se i nakon nekoliko operativnih zahvata u Tuzli i Sarajevu ponovo vraća, a vrijeme radi protiv njega.
Inače, porodica Škiljan živi veoma teško, bez ikakvih prihoda, tako da bez pomoći dobrih ljudi ne mogu za Fahira nabaviti lijek “nexavar” 200 mg., koji su mu odredili ljekari u Sarajevu. Mjesečna doza košta više od 8.000 KM, a Fahir bi po preporuci ljekara trebao taj lijek uzimati najmanje šest mjeseci.
Porodica Škiljan moli sve dobre ljude da im pomognu u kupovini navedenog lijeka, koji njihovom sinu omogućava nastavak života, a sarajevski ljekari razmatraju i mogućnost da Fahir ode na transplantacije jetre u neki od evropskih centara.

Fahiru je potrebno 51 000 KM za operaciju.

Svoje priloge možete poslati donijeti lično u  džamijske prostorije na adresi Mellangatan 40, a mi  će mo ih poslije poslati Fahiru.

Bujrum ko može i hoće sevapa…

uż trzeci rok z rzędu Motomikołaje pomagają dzieciom z bydgoskich szpitali.

V istom osobnom rozhovore sa jedna pani, zamestnaná v banke, svojej známej zdôverila, že už sa ani nevie dočkať dôchodku a to vzhľadom k novým pomerom, ktoré zavládli na ich pracovisku.

Jednou z týchto novôt bola povinnosť usmievať sa na zákazníkov. Jej plnenie, ba doslova vynucovanie, bolo dohnané ad absurdum a síce, kontrolami nadriadených v prestrojení. Zamestnanci, ktorí sa na takéhoto neštandardného zákazníka – provokatéra, patrične neusmievali, boli následne zavolaní svojimi vedúcimi na osobný pohovor.

Časom si pracovníci na podobné kontroly zvykli a už, podľa oblečenia i správania dokázali vytušiť, ktorý zo zákazníkov bude pravdepodobne takouto kontrolou.

Ale na vedúcich miestach to bolo myslené naozaj vážne a keďže sa už takmer nikoho nepodarilo dlhšiu dobu prichytiť, kontrolóri zmenili taktiku a prišli odetí ako bezdomovci. A hurá, podarilo sa! Opäť nachytali mnohých, ktorých úsmev nebol celkom podľa predpisu.

Toto rozprávanie, ktoré znie takmer neuveriteľne, mi určitým spôsobom pripomenulo dávno minulé, prvomájové zhromaždenia, na ktorých museli ľudia pred tribúnami povinne prezentovať svoju radosť, spokojnosť a úsmev. Našťastie to bolo iba raz v roku, kým chudáci, dnešní bankoví úradníci, sa musia pokrytecky a z povinnosti usmievať každý deň.

Áno, rôzne spoločenské systémy v dejinách sa snažili a aj snažia, alebo aspoň tak to navonok deklarujú, o vybudovanie natoľko harmonickej spoločnosti, v ktorej by sa spokojný a šťastný úsmev stal úplnou prirodzenosťou.

Tento cieľ má aj naša súčasná spoločnosť a jej elita, čiže politici, bankári, ekonómovia a podnikatelia sa nás snažia presvedčiť, že im práve o dosiahnutie takejto harmonickej spoločnosti všemožne ide.

Ako však ale vidieť v praxi, vo väčšine národa aj tak búri nespokojnosť a onen šťastný úsmev nie je prirodzenosťou ani u bankových úradníkov, ktorí majú k tomu tie najlepšie hmotné predpoklady.

Kto totiž pozná múdre Zákony, panujúce vo stvorení, ten vie, že v žiadnom prípade nemôže byť šťastný a vnútorne spokojný ten, kto s oddanosťou slúži zlodejskému systému. A súčasný bankový systém je žiaľ, jedným obrovským zlodejstvom!

Uveďme iba jeden z príkladov: Banková lobby v celom takzvanom priemyselne vyspelom svete presadila bezhotovostný styk. Peniaze už teda nedostávajú ľudia priamo v hotovosti, ale na svoje osobné účty. Takmer každý občan štátu má teda svoj vlastný účet, ktorého správa je samozrejme spoplatnená a spoplatnený je i každý vklad a výber z účtu. V celoštátnom a celosvetovom meradle sú to obrovské finančné prostriedky, o ktoré banky každodenne, zdanlivo legitímne, okrádajú občanov. Toto bol skutočný účel presadenia bezhotovostného styku. Bola ním vidina obrovského, bezpracného zisku, založeného na systematickom okrádaní klientov a nie bankami navonok prezentovaná služba a pohodlie pri vybavovaní.

Avšak ten, kto okráda druhých, nemôže byť nikdy skutočne vnútorne vyrovnaný, spokojný a šťastný! Podľa vyšších Zákonov, ktoré vládnu v tomto stvorení, to jednoducho nie je možné! No a keďže je to v skutočnosti nemožné, musí byť ilúzia šťastia a spokojnosti vynútená prostredníctvom interných nariadení a pod hrozbou sankcií z neplnenia si povinností.

Podobný represívny spôsob však vedie k pokryteckému rozdvojeniu osobnosti. Vedie k rozporu medzi tým, čo človek vnútorne cíti a tým, ako sa musí navonok tváriť. A ak sme to nútení robiť dlhodobo, môže to viesť i k prípadnému poškodeniu duševného zdravia.

K prirodzenému úsmevu, vyjadrujúcemu skutočné, trvalé a hlboké ľudské šťastie možno dospieť jedine prostredníctvom úprimnej a nezištnej snahy pomáhať iným a prostredníctvom dodržiavania čistoty a ušľachtilosti vlastného vnútorného života. Teda úplne inou cestou, než akou kráča súčasný bankový sektor.

Kto má teda v sebe pevnú vôľu k dobru, čiže k pomoci svojim spolu ľuďom a snaží sa o dodržiavanie čistoty vlastných myšlienok, ten skôr či neskôr dospeje k veľkej vnútornej harmónii a šťastiu, ktoré bude potom úplne automaticky sprevádzať i úsmev, spontánne vyvierajúci z hĺbky a podstaty jeho bytosti.

Samozrejme, že primerané materiálne zabezpečenie má pre život človeka na tejto zemi svoje nezanedbateľné miesto a preto by mal mať každý človek toľko hmotných prostriedkov, aby mohol ľudsky dôstojne žiť.

Avšak akékoľvek nadmerné hmotné vlastníctvo samo o sebe nemôže urobiť človeka naozaj šťastným, ak nebude vo svojom živote zohľadňovať spomínané, vyššie morálne kritériá.

Ak teda pôjdete najbližšie do banky a uvidíte všetku tú neúprimnú úslužnosť a úsmevy z povinnosti, nech je vám to živou výstrahou a zároveň pripomenutím toho, že získanie skutočného ľudského šťastia predsa len nespočíva iba v peniazoch.

M.Š. spolupracovník časopisu „Pre Slovensko“

http://www.pre-slovensko.sk

Już dzisiaj rozpoczynają się zapisy do turnieju 1 ligi iSnookera. Potrwają one do 29 listopada a sam turniej zostanie rozegrany do końca grudnia. Aby się zapisać, należy postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi tutaj. Przed przystąpieniem do gry ligowej zachęcam do przeczytania zasad. W razie wszelkich wątpliwości proszę pisać na adres mailowy isnooker.turnieje@gmail.com lub na numer Gadu-Gadu 1465309.

Koniec z poświęcaniem czasu podczas sesji na dodatkową naukę kosztem przyjemności .
Koniec z oblanymi egzaminami i słabymi ocenami!

Jak_zdac_egzamin_-_fragment

Kup Całość w sklepie

Oto sprawdzone naukowo sposoby, aby zdawanie  egzaminów stało się dla Ciebie błahostką

Dlaczego masz dostawać mierne oceny na egzaminach, skoro możesz dostawać najwyższe, przy włożeniu w naukę tego samego (lub mniejszego) wysiłku?

Jesteś studentem / uczniem i zbliża się duży i trudny egzamin? A może masz sesję / poprawki i czeka Cię cała seria egzaminów? Niezależnie od tego, w jakim położeniu teraz jesteś, zastanów się:

• Czy wyniki, jakie osiągasz na egzaminie, nie satysfakcjonują Cię i chcesz dostawać wyższe oceny?
• Czy z powodu stresu zapominasz to, o czym długo czytałeś podczas przygotowań do egzaminu?
• Czy uważasz, że oceny, które dostajesz, nie odzwierciedlają wysiłku, jaki wkładasz w naukę?
• Co sprawia, że niektórzy studenci / uczniowie raz za razem dostają wysokie oceny, a inni, mimo włożonego wysiłku, mają słabe stopnie?

Tak, możesz pozbyć się tych wszystkich problemów.

Czy przeszła Ci kiedyś przez głowę podobna myśl: „To niesprawiedliwe. Dlaczego niektórzy zdają każdy egzamin, nawet gdy się mniej uczą ode mnie, a ja żeby zdać, muszę kuć dwa razy więcej niż inni?”.

Nie oszukujmy się. Dzisiejsze życie studenta nie dla wszystkich jest usłaną różami sielanką. Właściwie to coraz więcej i więcej studentów, oprócz obowiązku uczenia się i zdawania egzaminów, ma jeszcze pracę, dodatkowe zajęcia i wiele innych spraw na głowie. A przecież wszyscy potrzebujemy odrobiny czasu dla siebie i na rozrywkę.

Jak znaleźć na to wszystko czas i co zrobić, aby egzaminy zdawać za każdym razem, jednocześnie nie poświęcając na to dziesiątek godzin ciężkiej nauki?

Jest na to sposób i wcale nie musisz się urodzić geniuszem, aby z niego korzystać. Prawie wszystko, co musisz zrobić, to poznać właściwy sposób nauki i skuteczne techniki zapamiętywania wiedzy wymaganej na egzaminie. Poznasz je już wkrótce.

Jednak to jeszcze nie wszystko, co jest potrzebne aby zdawać wszystkie egzaminy na wysokie oceny, przy minimalnym wysiłku.

Jak bez wysiłku zdawać egzaminy na piątki
i mieć więcej czasu na przyjemności?

Będę szczery. Nie ma magicznych sposobów gwarantujących, że zawsze zdasz egzamin.

Są za to sposoby, techniki, które znacznie zwiększą Twoją szansę niezależnie od tego, ile umiesz.

Widzisz, jest wielu studentów / uczniów, którzy mają ogromną wiedzę, ale po prostu nie potrafią tego wykorzystać na egzaminie. Odczuwają silny stres, a przez to nie mogą skupić się i wykorzystać w pełni swojego potencjału.

To znacząco wpływa na osiągane przez nich (a może i przez Ciebie) wyniki, które są dużo poniżej zainwestowanego wysiłku i czasu.

Dowiedz się co robić, aby poradzić sobie z egzaminami

Z poradnika “Jak zdać egzamin?” dowiesz się wszystkiego, co potrzeba, aby zdać egzamin zarówno jeśli chodzi o nauczenie się materiału, jak i odpowiednie zachowanie na egzaminie i nastawienie psychiczne.

Oto, czego jeszcze się dowiesz:

Co robić przed egzaminem, aby przygotować się do niego jak najlepiej i mieć większe szanse na dostanie wysokiej (w stosunku do wkładu włożonego na samo uczenie się) oceny?

6 sposobów szybkiej nauki, które pozwolą Ci więcej zapamiętać niezależnie od tego, z czego się uczysz i ile zostało czasu do egzaminu. Poznaj te sposoby, jeśli chcesz naprawdę szybko zapamiętywać wiedzę.

Jak przypomnieć sobie to, co już wiesz, w stresujących sytuacjach, kiedy masz mało czasu na odpowiedź?

Jak odpowiadać w sposób, który będzie „pasował” egzaminatorowi i dzięki któremu wyżej Cię oceni? Nie zawsze podczas egzaminu liczy się sama wiedza. Dowiedz się, jak podejść egzaminatora.
Jak efektywnie organizować swoją naukę, aby nauczyć się jak najwięcej w możliwie najkrótszym czasie?

Text je ľubovoľný ,hlavne výstižne a stručne opísať skutočný stav , popôžu prípadné citácie odborníkov, ako i odkazy na nezávislé zdroje z internetu. Formát tlače lubovoľný , doplniť obrázkami z webu . Zajtra určite nebudem nečinne sedieť na zadku a diskutovať o tom čo už dávno všetci vieme. Jedno je isté , mýšlienka tu už bola, padlo i dáke to slovo. Jediné čo chýba Našej veci sú činy. tu je zhruba text čo vydá na formát A5.
Nie je to slohová práca ,ale myslím že dokáže naštartovať pár ľudí navyše.
Skopírujte ho, dorobte čo vás napadne , natlačte ,namnožte a dodajte medzi ľudí. Čím viac bude odporu tým menšia šanca že nás škripnú pod krk. A ak si po mňa prídu , som pripravený . Nenechám sa zlomiť. Bude to ťažký boj , ale viem že úspešný.K tomu si dopomáhajme. INFORMUJTE SA O NEBEZPEČÍ NÚTENÝCH, NEOVERENÝCH VAKCÍN. Ako ste si určite všimli, v médiách sa robí ,a to hlavne vďaka propagande Svetovej Zdravotníckej Organizácie (WHO) , obrovský poplach okolo údajne nebezpečnej „prasacej chrípke“.
Je evidentné, že informácie médií sa rozchádzajú v počtoch prípadov ochorení bežnou chrípkou ,a pripadov H1N1. Je isté, že nás čaká to čo v „kolíske demokracie a slobody“ v USA. Potvrdzujú to i Smernice Ministerstva zdravotníctva pre prípad pandémie. Je v nich totiž to , že štáty iba konajú na základe pokynov WHO. A tie sú jasné.
Predať štátom vakcíny od pochybného výrobcu, ktorý ich mal v rekordnom čase i pripravené. ( bodaj by nie ked ich mal patentované už v auguste 2008. Prepojenie a spolupráca BAXTER a WHO je nanajvýš podozrivá) . A potom donútiť ľudí aby si ich nechali aplikovať. Prvým cieľom je presvedčiť väčšinu aby to podstúpila dobrovoľne.
S tým zbytkom si vraj už poradia (pokuty , obvinenia z ohrozovania verejného zdravia a pod.) Nik pritom neberie skutočné záruky s právnou vymahateľnosťou. Ani výrobca, ani WHO, ani štát a lekár už určite nie. V tomto prípade však nejde o skutočnú pandémiu , pretože nie sú dôveryhodne preukázané počty a priebehy ochorení chrípkou počas minulých rokov, a médiami vmasírovávané „senzačné“ aktuálne správy sledujú jediný cieľ: Vštepiť Vám , že vraj očkovanie je jediná správna vec.
Treba pochopiť že chrípka určite nebude tým, čoho sa treba obávať. Vždy tu bola , je, a bude. Drvivá väčšina lekárov ,a lekárnikov zastáva názor , že nie je dôvod sa báť chrípky, a naopak zásadne odmietajú plošné a povinné očkovanie.
Je už vonku informácia ,že lekári a zdravotníci, idú ako prví keď príde vakcína. Tí ,ktorí ju odmietnu budú spisovaní do zoznamov. Tiež je už vonku info ,že sa musia pripraviť zoznamy tehotných žien!!!!!! Načo? Veď akékoľvek očkovanie zvyšuje riziko ohrozenie zdravia alebo až života plodu i matky. Ak podporíme zdravotníkov v odmietaní tohto postupu, je tu nádej ,že sa nám podarí odvrátiť nebezpečenstvo BIELEJ MAFIE.

http://www.poznanie.sk/uvahy/vakcinacia-a-prasacia-chripka.php

http://www.osud.cz/cs/clanek.php?id=9687

http://www.aktuality.sk/clanok/148749/vakcine-proti-virusu-h1n1-podlahlo-viac-ludi-nez-samotnemu-ochoreniu/

http://rizikaockovania.sk/

http://www.theflucase.sk

Ústava SR Tretí oddiel POLITICKÉ PRÁVA Čl.26
(1) Sloboda prejavu a právo na informácie sú zaručené.
(2) Každý má právo vyjadrovať svoje názory slovom, písmom, tlačou, obrazom alebo iným spôsobom, ako aj slobodne vyhľadávať, prijímať a rozširovať idey a informácie bez ohľadu na hranice štátu. Vydávanie tlače nepodlieha povoľovaciemu konaniu. Podnikanie v odbore rozhlasu a televízie sa môže viazať na povolenie štátu. Podmienky ustanoví zákon.
(3) Cenzúra sa zakazuje.
(4) Slobodu prejavu a právo vyhľadávať a šíriť informácie možno obmedziť zákonom, ak ide o opatrenia v demokratickej spoločnosti nevyhnutné na ochranu práv a slobôd iných, bezpečnosť štátu, verejného poriadku, ochranu verejného zdravia a mravnosti.

Wszystkich, którym los bezdomnych zwierząt nie jest obojętny zapraszamy do bydgoskiej Filharmonii na koncert “Świat bez zwierząt byłby smutny”. Bilety już w sprzedaży.

więcej na Moje Miasto Bydgoszcz

Tento článok je venovaný všetkým mamičkám, ktoré sa čudujú čo ich deti všetko vidia a akú majú bujnú fantáziu.

Pred pár dňami ma kontaktuje kamoška, či jej nemôžem poslať nejaké mandaly a že by potrebovala radu. Pýtala sa čomu sa to vlastne venujeme, lebo sa u nej dejú veci ktorým nerozumie a ani sa nimi nikdy nezaoberala. Ako sa to všetko začalo:

Má asi tak dvojročného synčeka, ktorý sa začal správať veľmi čudne. Z jedného dňa na druhý už nechcel aby ho kŕmil tatino, ale len mamina. Začal sa v noci budiť, keď k nemu došiel tatino tak sa rozplakal ešte viacej, zase sa dožadoval maminy. Potom sa nechcel hrávať v svojej izbe, až na koniec ani len domov sa mu nechcelo, zubami nechtami sa dožadoval aby nešli domov! Až z neho vyšlo, že sa bojí veľkého uja.  Zavolali si na pomoc jednu pani, ktorá sa venuje podobným veciam ako my. Tá sa najskôr rozprávala s rodičmi a potom aj s ich synčekom a zistila, že niekto u nich v byte je a že je to z manželovej strany (niekto z rodiny čo nedávno zomrel). Ona vedela o koho ide, ale chcela si byť istá tak chlapčekovi ukázali fotku kde bol na fotke on s prababkou a nevlastným pradedkom. Najskôr sa ho opýtali či vie kto je na fotke. Nechápavo pozeral na fotku a odpovedal áno. Aby sa uistili tak mu pripomenuli, že to je on zo svojou prababkou (volá ju starká) a potom sa spýtali na pradedka či ho pozná a či bol teraz niekedy u nich doma. Odpovedal ÁNO (ale krvi by sa mu v tej chvíli nedorezali, aký ostal zaskočený).  Pani ešte potrebovala povolenie od rodičov, že sa môže ísť k nim domov  pozrieť. Keď prišla do bytu tak zistila, že pradedko bol u malého v izbe…. Bol tam preto, že im chcel dať  lásku a pokoj a hlavne to chcel dať kamoškinmu manželovi (asi mal výčitky…). Duch sľúbil, že do malého izby už nepôjde, ale že ešte neodíde. Pani vysvetlila ako mu môžu pomôcť odísť a že ho treba poprosiť aby odišiel a poďakovať sa mu. Všetko toto urobili a napriek tomu, že chlapec už sa hral aj vo svojej izbe sám spánok ešte nebol úplne v poriadku (keď išiel spať k svokrovcom tak spal celú noc v kuse). Kamoška mala stále zlý pocit a tak mi napísala, že čo sa u nich deje.

Všetci sa zľakli, začali to riešiť. Ako mi to tá kamoška píše cez icq, tak som tak nad tým rozmýšlala až sa ten ich dedko objavil u mňa. Neobjavil sa tak že som ho videla, ale cítila som že je pri mne. Oznámil mi, že sprevádza kamoškynho manžela lebo mu chce pomôcť nájsť pokoj a lásku v srdci.  Presne som to cítila čo mu posiela, ako keby mi išli lúče lásky a pokoja zo srdca. Ešte som ho poprosila nech neni v ich byte, ale on že bude nablízku. Začala ma bolieť dosť hlava ako tu bol, tak som ho radšej poslala preč odtialto. Sľúbila som kamoške, že sa na to pozriem večer a budem sa snažiť ho buď ja previesť alebo pomocou Asraela.

Písala som to Saške, či sa tam nemôže ísť pozrieť – tá kamoška nebýva od nej ďaleko. Lenže Saška mala návštevu, tak sme sa dohodli, že ja sa na to večer pozriem a ona to pojde na druhý deň skontrolovať. Mno…ale… ja som išla dosť neskoro spať, unavená počas zaspávania som si zrazu spomenula na dedka. Snažila som sa s ním spojiť, niečo mi hovoril, nepočula som ho poriadne. Ešte si pamätám, že som chcela zavolať Asraela, nech sa ho dotkne. Ráno sa zobudím, a že DEDKO!!! Sakra zaspala som!! Pozerám ku kamoške, dedka nikde. Snažím sa ho nájsť na okolí, nikde. Tak som si spokojná myslela, že asi som teda počas zaspávania naozaj toho Asraela zavolala. VÔBEC NIE.

Na druhý deň mi píše Saška, že ho ona previedla:

Sedela som pred pc, okolo druhej v noci. Spomenula som si zrazu na dedka, šla som sa tam pozrieť (nie fyzicky). Dedko stál u malého v izbe, vyžaroval z neho pokoj, kľud a láska. Spýtala som sa ho, čo tu vlastne ešte robí. Odpovedal mi, že tu musí byť, pretože má pocit, že otecko s mamičkou nedokážu ,,vyprodukovať” toľko lásky, aby boli spokojní. Chcel im pomôcť. Povedala som mu, že všetko je tak ako má byť  a oni si poradia, nech ide v kľude ďalej. Chvíľku mlčal, potom povedal, že nevie ako. V tej chvíli som mu podala moju ruku, vyzerala žiarivo, hrala všetkými farbami. On ju chytil, vstúpil do mňa, na okamih, ktorý mi pripadal ako večnosť,  sme boli jedno, a potom postúpil ďalej do svetla. V tom momente som cítila presne ten pokoj a lásku, ktorú im on dával.

V nedeľu ráno sa kamoška zobudila už s úplne iným pocitom a hneď mi písala. Ich synček prespáva odvtedy celú noc v kuse bez jediného zobudenia. Hráva sa sám v izbe (aj inde v byte).

Pred dobrim tednom sem bil v New Yorku in na ulici nas je ustavil neki tip in spraševal, kje je Empire State Building. No, to je bila le fraza za začetek komunikacije. Z njim je bila snemalna ekipa, bil pa je komik iz Južne Koreje. Najbrž je precej precej popularen, saj se je mimoidoča horda turistk z vhoda pričela histerično dreti, ko ga je zagledala. Ker si nisem zapomnil niti imena oddaje niti njegovega imena, me zanima, ali ga kdo prepozna, rad bi namreč videl njegovo oddajo, ker smo pred kamero plesali polko in počeli še kup tipičnih slovencizmov. Hvaležen bom za vsak koristen namig.

Bego, Nihada, petogodišnja Ajla i dvogodišnji Mihnet žive tuđoj kući, u vlastitoj bijedi, više gladni nego siti. Žive u selu Dabravine, šest kilometara od Breze.

U oronuloj kući koriste samo jednu prostoriju, najmanju, najmanje vlažnu i najlakšu za zagrijavanje. Struju imaju samo u toj prostoriji, vodu nemaju uopće.
“Ja vode nemam, potok pijemo… Svake godine zaglavimo svečetvero u bolnici. Išao u Općinu žalio se, tražio…Nema vrata koja nisam otvarao,” kaže Bego Dovadžija.

“Donesem vode s potoka, operem. Šta imam spremim, šta nemam šutim. Po cijelu noć ne spavam, nervoza…Šta da ti kažem…? Najgore mi je za ovu moju djecu….,” priča Nihada Gljiva, Begina supruga. U braku su već 17 godina i nikada nisu živjeli teže. Svoj brak nikada nisu ozvaničili u Općini, jer nisu imali novca da plate matičaru.

Petogodišnja Ajla, u rukama držeći velikog plišanog zeca, kojeg odmilja zove Skakavac, kaže da njaviše voli da se igra s psom Benjom i da, ako graha nema, voli jesti makarone: “Volim one velike makorone, ne volim one male… Baš mi se ne sviđaju. Volim pitu. Nekad zeljanicu, a nekad i sendvič pravim onako kako ja hoću.”

Ovim ustima i krompir je luksuz i tako je već 15 godina.

 ”Ako imam makarona kesu ili dvije to razvučem. Ako nemam šutim. Kažem joj (kćerki) da nemam, a njega sam dojila dvije godine, pa sam prestala. Dobila upalu, nisam mogla lijekove kupit. Što imam dinara dadnem njima za hranu… Svašta sam ispatila.” – priča Nihada.

Bego je bivši vojnik, prima 150 maraka mjesečno, kad naknada ne kasni. U međuvremenu je obolio od raka pluća, a tri djevojčice, trojke, izgubili su 2006. Umrle su nekoliko dana nakon rođenja na Pedijatrijskoj klinici u Sarajevu

“Tri djevojčice rodila… Dala ime Hava, jednoj Amina, jednoj Fatima. – kriz plač priča ova napaćena majka. – Sve sam ih vidjela u bolnici u Sarajevu. Pitali su me jesam im ja majka. Došlo mi da ih udaram. Da  im nisam majka ne bi došla da ih vidim.”

 Sve što imaju, ako se to tako može reći, darovano im je. I bez obrazovanja, posla i egsistencije nitko im ne može zabraniti da žele imati vlastiti dom, a ako ne brinu što će sutra jesti, brinu što će biti s njihovom djecom. Žele samo smještaj i hrane toliko da budu siti.
Svašta su ovi ljudi proživjeli i već ih je prilično obuzela apatija i pomirljivost. Kada pogledaju svoju djecu, ili kada Bego od bolova ne može ni ispred kuće izaći, maštaju o vlastitom domu, obilnoj trpezi, o rješenju, a sve se to  svede na pomoć nekoliko susjeda i dječji doplatak od 10 maraka.

Vaše novčane priloge možete donijeti lično u džamijske prostorije na adresi Mellangatan 40, Jönköping, a iste nakon što sakupimo ćemo čim prije poslati ovoj porodici.

Za više informacija nazovite Mehu Velić na broj 0707519045.

Neka vas Allah nagradi.

Amin!                                    

Tekst preuzet sa: www.hayat.ba

Biedne dzieci w Kongo

Głodujące dzieci, bieda,  przemoc, agresja, nietolerancja, AIDS… Wymieniać można by długo… Jednak wiele osób nie zdaje sobie sprawy z potęgi  problemów.

Mając na celu sprofesjonalizowanie marketingu społecznego w Polsce  Fundacja Komunikacji Społecznej w ramach portalu kampaniespołeczne.pl zainicjowała Konkurs na kampanię społeczną roku 2008. Partnerami wydarzenia są mi.in.  PRoto, Mediafun, CSRinfo, Brief.pl. Na liście kampanii zgłoszonych do konkursu znajdują się 52 pozycje. A ich tematyka jest różnorodna – od zdrowia, przez żywienie, aż do ekologii.

Zapewnij swojemu dziecku dobry start

Jak do tej pory w rankingu prowadzą:

1. Lepszy start dla twojego dziecka

2. Na ratunek dzieciom w Kongo

3. Święta cieszą tylko w rodzinie

Każdy z nas w prosty sposób może przyczynić się do wyniku konkursu oraz zainspirowania przyszłych twórców. Wystarczy zalogować się na portalu kampaniespołeczne.pl i oddać swój głos na akcję, która najbardziej do nas trafia.

Szanowni uczestnicy zajęć. Na minionych spotkaniach poznaliśmy różne sposoby rozwiązywania gier macierzowych, poszukiwania wartości tych gier i odpowiednich strategii czystych i mieszanych. W celu ułatwienia sobie życia, sprawdzania, czy się nie pomyliliśmy i w kilku innych celach polecam Państwu znalezioną w sieci aplikację o nazwie “Gambit”. Umożliwia ona poszukiwanie rozwiązań gier macierzowych i rozwiniętych, znajdywanie równowag i kilka innych rzeczy, które nam się jeszcze mogę przydać.

Program można pobrać ze strony http://gambit.sourceforge.net/. Jest to program darmowy i open-source’owy. Mam nadzieję, że jeszcze nam się przyda.

Przeczytałem dzisiaj piękny tekst o duchowym biznesie napisany przez panią Dorotę. „Ezoteryka wyróżnia się przynajmniej z mojego punktu widzenia tym, gdyż oferuje nie tylko możliwą pomoc, ale także piękną magiczną otoczkę tajemnicy, której prawie nikt nie może się oprzeć, nawet racjonaliści, którzy, to chętnie chcą dowodów i podania źródeł wywodów, a wszystko, co tajemnicze poddaliby naukowej analizie pozbawiając tajemnicy jej tajemniczego uroku. Prawda jest taka, że wszyscy bez wyjątku szukają wzoru na doskonałe życie. Czy ktoś taki wzór znalazł, mało prawdopodobne, a jak znalazł to zazwyczaj dla siebie?”

Brawo pani Doroto, bo to wspaniałe słowa są, ponieważ rzeczywistość jest taka jak pani napisała. Każdy szuka pigułki szczęścia, ale przecież takiej nie ma. Oczywiście posługując się jakimiś środkami (…..) to chwilowo owszem. Ale czy taka [pigułka szczęścia] zmieni komuś życie. Jakoś w to nie mogę uwierzyć ponieważ stare nasze Polskie przysłowie mówi „jak sobie pościelisz tak spać będziesz – lub się wyśpisz (jakoś tak)” dlatego w innej bajce królewna na ziarnku grochu spać nie mogła . Widać w tym wszystkim oczekiwania, dlatego podaż wymusiła tak jakby stworzenie produktu a różnica wyróżniająca duchowych biznesmenów jest taka, że jeden obiecuje gruszki na wierzbie a inny jest tylko doradzą. Tym właściwym ponieważ co może innego zrobić jak tylko doradzić. Lecz…..no właśnie. Tutaj jest przysłowiowy pies lub inne zwierze pogrzebane. Moja znajoma, eko-wróżka opowiadała już nie raz, że rozkładając karty każdy oczekuje dokładnego i głębokiego wglądu w jego życie, lecz nie ma ona takiej możliwości. Może pokazać, co się może wydarzyć, lecz i tak wszystko może się zmienić, jeżeli człowiek zmieni swoje działania, czyli pracę codzienną na rzecz innej. Zmieni swoje życie i nastawianie, dlatego może być inaczej niż wywróżyła z kart. To jest właśnie to, o czym pani pisze. Jakikolwiek ezoteryk, który nawet prowadzi swój duchowy biznes nie może zagwarantować, że będzie tak a nie inaczej. Przecież to zależy nie od ezoteryka a od człowieka, który wysłucha jego rady lub porady i zrobi tak albo siak. Ezoterykę postrzegałem zawsze jak drogę rozwoju wewnętrznego a nie jakieś magiczne zabiegi wpływające na życie, ponieważ co może wpłynąć na życie własne. Zrządzenie losu. Przymus odgórny lub Boskie polecenie. Myślę jednak, że własne postępowanie. Codziennie wykuwamy swój los i taki jest jak my sami go wykujemy. Tutaj znów pojawia się moja eko-wróżka, która mówi, że po takim rozkładzie kart znów pojawia się petent, aby spytać, co dalej, więc co się zaczyna dziać? Przychodzi do niej, aby znów się doradzić i tak w kółko i w tym momencie wróżka czy petent kieruje swoim życiem? W takiej sytuacji eko-wróżka mówi stop moja droga. To twoje a nie moje życie, więc zacznij w nim uczestniczyć. Zacznij nim kierować. Żyć według własnej woli, bo ja moja droga mogłam udzielić tobie porady tak jak moja babcia opierając się na własnych doświadczeniu, ale ty musisz nabyć doświadczenia sama. Moja pomoc skończyła się po pierwszej twojej wizycie.

Cytat następny „Brak zaufania jak i zbyt dużo zaufania może być niebezpieczne, oraz prowadzące do absurdów życiowych. Bezwzględne podążanie za autorytetem jest wyrzeczeniem się własnej woli, własnego myślenia i dobrowolną rezygnacją odpowiedzialności za decyzje i wybory” Odnośnik do powyższej treści – “Duchowy biznes“

Tak jest – pani Doroto ma pani tutaj całkowitą racje. Decyzja i wybór zawsze powinien być świadomy tak jak planowanie dziecka, zmiana pracy, lub nawet mieć lub nie mieć kochanki. Poleganie tylko na słowach innych bez oceny własnej prowadzi do klęski, ponieważ robimy to, co ktoś nam wskazał, że tak mamy zrobić a nie my sami. Nie poddaliśmy tego własnej obróbce, dlatego jest jak jest. Dlatego cenię sobie porady lub nawet artykuły innych zawieszone w internecie omawiające jakąś sytuację, poradę lub życiową sytuację, dzięki której mogę zastanowić się nad swoim postępowaniem lub tym, co się dziej wokół mnie, bo spojrzenie innych na to samo, ale innymi oczami daje do myślenia. Oczywiście jak chcemy nad tym pomyśleć. Tylko czy tego chcemy jak wolimy, aby ktoś inny nad tym pomyślał i wypisał receptę. Tutaj pojawia się znowu [pigułka szczęścia] która za nas ma rozwiązać własne problemy. Tutaj kończy się cała ezoteryka, ponieważ jeżeli sami nie chcemy poddać obróbce tego, co się dzieje że jest tak a nie inaczej to znaczy że nie chcemy dokonywać wyboru a zażyć jedynie tabletkę. Nie ma w tym żadnego wewnętrznego rozwoju a pojawia się „guru” który nakazuje aby tak zrobić a nie inaczej. On wie najlepiej i w tym momencie kończy się prawo wyboru a zaczyna zniewolenie, ponieważ nie zastanawiamy się nad tym czy jest to dla nas dobre lub też nie. Wypełniamy polecenia i nic więcej. Jesteśmy obdarzeni rozumem, więc go używajmy. Duchowy biznes się kręci, ale dlatego że jest na to zapotrzebowanie. Tutaj również można by rozważyć czy stosowanie prezerwatyw jest słuszne czy też nie. To też jest biznes jak każdy inny, ale czy ją użyję zależy od mojej decyzji. Konsekwencją mojego czynu będzie zajście w ciąże wspomnianej wcześniej kochanki. Czy moje życie się zmieni.? Ooo tak. Diametralnie się zmieni. Moja „stara” wyrzuci mnie z domu a kochanka zażyczy sobie tylko alimentów. Zostanę na bruku, ponieważ nie pomyślałem nad tym, jakie mogą być skutki mojego wyboru.

Przepraszam Pani Doroto, że użyłem pani cytatów, które są bardzo logiczne pozostawiam jednak w zamian odnośnik do pani artykułu.

M.R

Dnia 18.09.2009 r. z transmisji na żywo na WordofGod.gr  było czytane słowo Boże w przekazie braci na temat :

Pomoc

Więcej szczegółów dowiedz się w nagranym kazaniu

Jeśli chcesz posłuchać i zobaczyć nagrane kazanie z transmisji to wejdź na stronę   w przeglądarce Internet Explorer.

http://www.wordofgod.gr

na pasku  różnych języków kliknij na napis „polski”, następnie wejdź na polską stronę i najedź kursorem na górną zakładkę z napisem “Audycje telewizyjne”, później poniżej kliknij na ” Ostatnie Kazanie “lub “Wyszukiwanie”.

Również możesz ściągnąć na swój komputer to nagranie  klikając na szczegóły kazania.

Zapraszamy,  Zobacz,  Posłuchaj

Poniżej jest treść czytanego słowa bożego

Stary Testament

Hab. 1:1-17

1. Wyrocznia, którą prorok Habakuk otrzymał w widzeniu.

2. Dokądże, Panie, będę wołał o pomoc, a Ty nie wysłuchasz? Jak długo będę krzyczał: Pomocy! a Ty nie wybawisz?

3. Dlaczego dopuszczasz, bym patrzył na złość i spoglądał na bezprawie? Ucisk i przemoc dzieją się na moich oczach, panuje spór i zwada?

4. Dlatego zamiera prawo, a sprawiedliwość nie wychodzi na jaw, gdyż bezbożny osacza sprawiedliwego, i tak prawo bywa łamane.

5. Spójrzcie na narody i zobaczcie, patrzcie ze zdumieniem i trwogą! Bo za waszych dni dokonuję dzieła, w które nie uwierzycie, gdy wam ktoś o nim będzie opowiadał.

6. Bo oto Ja pobudzę Chaldejczyków, lud srogi i gwałtowny, który wyprawia się do odległych ziem, aby posiąść sadyby, które do niego nie należą.

7. Jest on okrutny i straszny, on sam ustala prawo przemocy.

8. Jego konie są szybsze niż lamparty, dziksze niż wilki stepowe, jego jeźdźcy pędzą cwałem z daleka, lecą jak orzeł, rzucający się na żer.

9. Każdy z nich przychodzi, aby grabić, ich twarze są zwrócone na wschód; biorą jeńców licznych jak piasek.

10. Szydzą z królów, śmieją się z książąt, śmieją się z każdej twierdzy; sypią dookoła wały i zdobywają ją.

11. Potem przechodzą jak burza i mkną dalej, jak ten, kto swoją siłę uważa za boga!

12. Lecz Ty, Panie, który jesteś od wieków, Boże mój, Święty mój, nie daj nam zginąć! Panie, powołałeś ich, aby dokonali sądu, Skało, ustanowiłeś ich, aby wymierzyli karę.

13. Twoje oczy są zbyt czyste, aby mogły patrzeć na zło, nie możesz spoglądać na bezprawie. Dlaczego jednak przypatrujesz się przewrotnym, milczysz, gdy bezbożny pożera sprawiedliwego?

14. Gdy czyni z ludźmi jak z rybami morskimi, jak z płazami, które nie mają władcy?

15. Wszystkie wyciąga wędką, zagarnia je swoim niewodem, zbiera je w swoją sieć i dlatego raduje się i weseli,

16. Dlatego składa ofiary swojemu niewodowi i spala kadzidła swojej sieci, gdyż dzięki nim większa jest jego zdobycz i lepsze jego pożywienie.

17. Czy dlatego ma nieustannie opróżniać swój niewód i bezlitośnie mordować narody?

Slovo blog patří v mém světě mezi negativa. Když se řekne blog, tak první co se mi vybaví jsou náctiletý Tokyo Hotel fanynky. Smutný co?Poprvé jsem měla blog v osmé třídě, a byl o mém strašně nudném životě. Už ani nevím proč jsem ho vymazala. Asi proto, že byl nudný. A pak už to byly jen zoufalé pokusy být zajímavá a vtipná. Zoufalé.A proč si ho zakládám znovu? Protože jsem zoufalá. Hah, ne tak úplně. Prostě ráda píšu ale nemám co, tak budu psát sračky. Tak s chutí do toho.

P.S.: proboha jak to tady funguje?

Katolícka cirkev na Slovensku má od konca septembra oficiálne cirkevne schválenú podobu textu modlitby pred použitím Internetu.

“Tí, ktorí s internetom prichádzajú pravidelne do kontaktu, vedia, že okrem dobrých a užitočných vecí, môže v mnohom – pri zlom zaobchádzaní – aj veľmi uškodiť.”

“Preto je potrebná zodpovednosť. Aby sme pri používaní internetu “nešliapali vedľa”, je dobré, si túto zodpovednosť uvedomovať a vzbudzovať si ju i vyprosovať od Pána Boha,” píše časopis Adsum informujúci o cirkevnom schválení modlitby.

Tu máte možnosť vidieť typickú výchovu cirkvi. Ich cieľom je udržať ľudí v naivite a v nevedomosti namiesto rozširovania vedomostí, ktoré môžu naozaj pomôcť. Modlitba pred použítím internetu je neprospešná a jediné, čo môže spôsobiť je vytvorenie pocitu falošnej bezpečnosti.
Dôležité sú vedomosti a projekty, ktoré upozorňujú na hrozby internetu. Ako príklad by som uviedol stránku www.zodpovedne.sk, ktorá upozorňuje na tieto hrozby. Takéto projekty si vážim viac ako cirkevné ilúzie. Cirkev by mala upustiť od učiva, ktoré bolo aktuálne pred 2000 rokmi a mala by ísť s dobou. Žiaľ tu máme internetovú negramotnosť farárov.
Väčšina z nich si vie maximálne stiahnúť porno z internetu, alebo vytvoriť kanál na youtube pre manipuláciu davu. Viac času strávia nad čítaním o ilúziách ako nad vzdelaním, ktorím môžu upozorniť na rôzne podvody. Je zaujímavé, že manipulácia a rozširovanie sekty je pre nich dôležitejšie ako oboznamovanie ľudí s používaním internetu.

Cirkevné prikázanie od ateistu.tk

01.Nestiahneš čo tvoje nieje.

02.Nenazdielaš data človeka cudzieho bez vedomia jeho.

03.Nepozres nahoty ľudskej bez občianskeho

04.Nepôjdeš na stránku pohanovu.

05.Nedáš reklamu proticirkevnú

06.Nenapíšeš do diskusie na ateista.tk a nepodporíš kacíra.

07.Nenapíšeš iného,iba názoru cirkevného.

08.Nepoužiješ systému nelegálneho.

09.Nepošleš vír blížnemu svojmu.

10.Uff, konečne nedeľa. Nech prikázania dokončí niekto iný. Idem odpočívať.

Ja som google, vyhľadávač tvoj. Nebudeš mať žiadne iné a iba cez google budeš vyhľadávať. Google je boh, vie všetko.

www.ateista.tk

Prijatelji Exit festivala, došao je momenat nam pomognete. U naredna dva meseca, ukoliko ste raspoloženi, mogli bismo zajedno da napravimo veliko spremanje, da poizbacujemo ono što nam ne treba, da smislimo šta nam novo treba… I na kraju, naravno, da napravimo žurku veću nego ikada ranije.

Odwaga, jak się zdaje, jest cechą wojowników. To żołnierz jest lub może być odważny. W tym rozumieniu odwaga jest cnotą, czy dzielnością – arete, znaną już starożytnym, szczególnie jest to pięknie pokazane w Iliadzie Homera. To o niej Arystoteles mówił, że jest środkiem pomiędzy zuchwałością a strachem, o ile dobrze pamiętam. Jednak odwaga niekoniecznie musi być cechą działań wojennych.

Wydaje się, że można wyróżnić inne rozumienie odwagi, jako cnoty obywatelskiej związanej z byciem jednostki jako części społeczeństwa. Jest to cnota, ponieważ może być rozwijana poprzez ćwiczenia. Gdyby pokusić się o przedstawienie definicji, należałoby wskazać pewne cechy wyróżniające odwagę, a cywilną odwagę w szczególności.

Pierwsze, trzeba by zaznaczyć, że odwaga, czy też człowiek jest odważny tylko i wyłącznie w pewnych sytuacjach. Nie można nazwać odwagą, w przypadku zwykłego człowieka, czekania na autobus, natomiast reakcja na wypadek w pobliżu przystanku, poprzez wezwanie pomocy, to można zaliczyć taki czyn do czynów odważnych.

Niektóre odważne działania występują w życiu zawodowym, wobec przełożonych, czy w życiu towarzyskim, wobec znajomych lub kolegów. Charakteryzują się tym, że osoba przeciwstawia się powszechnie, tradycyjnie przyjętej roli i wyraża swoje zdanie. W takich sytuacjach nie dochodzi do czynów, raczej kluczowe jest, by wyrazić swoje zdanie, swoje stanowisko i podtrzymywać je pomimo nacisków innych osób.

Tylko niektórzy są odważni. Tylko niektóre osoby decydują się pomóc rannemu, przeciwstawić się niesprawiedliwemu szefowi czy kłócić się na ulicy. Takie osoby odważne, gdy nie są przekonane, czy działanie jest właściwe, winny się zastanowić, jak będą w przyszłości opisywać sytuację i ich czyny we własnych wspomnieniach, przed sobą samym.

Ostatnio wróciłem do grafiki i robienia stronek. Od razu przypomniałem sobie jaka część robienia dobrego layoutu jest często dość irytująca i uciążliwa. Chodzi mi o odpowiedni dobór kolorów. Mogłoby wydawać się, że jest to rzecz dziecinnie prosta ale w rzeczywistości starannie dobrana paleta kolorów jest bardzo istotną częścią tworzenia strony.

Dobrym nawykiem każdego grafika jest tworzenie własnych palet kolorów. W Photoshopie zwyczajnie edytujemy okienko “swatches” dodając własne kolory. Jeżeli nie mamy ww. okienka to wybieramy Window-> Swatches. Po prawej stronie okienka jest mała strzałeczka i po jej kliknięciu pokazuje się nam menu zapisywania, wczytywani, zamieniania itd naszych swatches.

Ok, wszystko pięknie ale skąd wziąć odpowiednie palety kolorów?  Nic prostszego. Na pewno mamy typy stron, które urzekły nas swoją paletą. Wyszukujemy więc takie oto strony, sciągamy program, który odczytuje wartości składowych koloru z elementów znajdujących się na pulpicie komputera (ja użyłem darmowy Visual Color Picker 2.6, który działa jak nasz photoshopowy eyedropper) i tworzymy spis naszych ulubionych mieszanek kolorystycznych. Tutaj, możecie zobaczyć jak wygląda mój przykładowy spis.

moja paleta kolorów

Posiadając wstępną paletę kolorów możemy dalej pobawić się różnymi ustawieniami i sprawdzić, która kombinacja daje najlepszy efekt. Nasze ustawienia wklepujemy w swatch i dobór kolorów staje się dużo  sprawniejszy.

…skazany na 25 lat

Nazywam się Artur Bryliński, obecnie rozpoczął się jedenasty rok od momentu aresztowania mnie i Sławka Sikory. Jak wiecie skazano nas na karę dwudziestu pięciu lat pozbawienia wolności.

Pobyt w Zakładzie Karnym powoli staje się koszmarem, w końcu dziesięć lat to bardzo wiele cennych chwil spędzonych za więziennym murem. Przebywałem w wielu jednostkach penitencjarnych (w Warszawie – Białołęce, Warszawie – Mokotów, Potulicach i w Iławie). Obecnie przebywam w zakładzie karnym we Włocławku.Na pewno wielu z Was zadaje sobie pytanie czy jeden głos, potrafi zmienić dramatyczną sytuację. Uważam, że tak, dowodem tego jest ta wielka liczba poparć.

“Wiedziałem, że stanąłem przed ostatecznym wyborem: Albo on albo ja”

P.S. KAŻDY WASZ GŁOS ZWIĘKSZA NASZĄ NADZIEJĘ…

Poprzyj mój wniosek o ułaskawienie

Wypełniając formularz akceptujesz poniższą klauzulę.
Zgadzam sie na przetwarzanie moich danych osobowych WYŁĄCZNIE dla potrzeb uzyskania Aktu Łaski od Prezydenta RP dla Artura Brylińskiego.

Jeżeli chcesz jeszcze bardziej pomóc Arturowi wyślij swoje pisemne poparcie i prośbę o łaskę do Prezydenta RP!

Adres:
Kancelaria Prezydenta RP,
ul. Wiejska 10,
00-902 Warszawa
z dopiskiem “PILNE: dotyczy ułaskawienia Artura Brylińskiego.”

http://www.dlug.com.pl/

Dzisiaj pomogłem 3 osobom, jednej zagubionej, drugiej z bagażem, a trzeciej o kulach. I nie mówię tego po to, by się chwalić i otrzymać złotą odznakę za postawę społeczną, tylko dlatego, że skoro już się zdecydowałem na pisanie tego bloga, to właśnie zmysł blogowicza zwrócił moją uwagę na te trzy fakty, kóre mają wspólną puentę. Czas i miejsce: Poznań Główny, tuż przy wyjściu na peron 2.

Sorki, o Poznaniu i porządkach tutaj panujących było wiele, o dworcu (daj Pan spokój powiedziałbyś/ałabyś czytając mój wpis)… skoro jednak Poznań ma kampanie reklamowe, to ja się czuję jej odbiorcą i bądź co bądź konsumentem tego, co miasto oferuje mieszkańcom. Skoro tematyką bloga jest punkt widzenia konsumenta to proszę o chwilę uwagi:

1. Sytuacja pierwsza – na schodach, Pan o kulach z walizką próbuje dostać się z podziemnego przejścia na peron 2 – pomogłem po raz pierwszy – bez skromności powiem, że sam zaproponowałem, czy mogę pomóc? – Pan odpowiedział “Chętnie”…

2. Na peronie inny, starszy Pan podszedł do mnie i zapytał, czy tutaj jest pociąg do Olsztyna; odpowiedziałem, że nie… zeszliśmy do przejścia podziemnego gdzie spokojnie na “żółtym rozkładzie” znalazłem pociąg do Olsztyna i powiedziałem, że jest z peronu czwartego – Pan nie mógł zrozumieć , że szedł “po numerach” (najpierw peron pierwszy, potem peron drugi, później peron trzeci…koniec – do peronu czwartego zapraszamy w przeciwnym kierunku) – w sumie, chyba miał prawo oczekiwać po peronie 3, peron 4 (jak się znalazł na drugim pojęcia nie mam:))) – ale gdybyśmy sobie wyobrazili pływalnię, a tory pływackie symbolizowałyby perony, to ich układ byłby w następującej kolejności: na środku obok siebie tor numer “1″ i tor numer “4″, a skarajne tory miałyby numery “3″ i “6″ – zastanawiam się, czy kiedykolwiek ktoś się zastanawiał nad numeracją??? (a może to była odgórna decyzja ludzi tamtej epoki i tak już zostało (może jest jakieś historyczne uzasadnienie) – dobra, nie czepiam się – szczegół (jego waga wzrasta wprost proporcjonalnie do ilości osób, które liczą według zasad wyuczonych w zerówce – od jednego do sześciu, po kolei)

3. Jak schodziłem do podziemia by pomóc Panu ze znalezieniem rozkładu, pewna Pani poprosiła mnie, by przenieść jej na górę walizkę – dość dużą (faktycznie była ciężka, ale dałem radę) – kurcze!!! złapałem się za głowę – przejścia podziemne na perony wogóle nie są przystosowane do przenoszenia czegokolwiek bez proszenia o kogokolwiek o pomoc.

Jeśli więc Poznań “wie-jak”, to moim zdaniem w tym kontekście, wie jedynie jak powodować, żeby budować silniejsze relacje międzyludzkie pomiędzy mieszkańcami i budować wzrost wzorowych postaw społecznych (w sumie pomaganie ludziom jest przyjemne) (gdybym był złośliwy, powiedziałbym, że miasto wie jak utrudnić życie podróżnym:)

Ktoś powie, że to nie wina Poznania, urzędników, że zarządzający miastem nie są za taki stan rzeczy odpowiedzialni?
CO MNIE TO OBCHODZI!!!:)
Skąd mam wiedzieć, do kogo należy obowiązek zadbania o podstawowe dogodności komunikacyjne na stacji, która nosi nazwę miasta, w którym mieszkam – POZNAŃ GŁÓWNY. Jako konsument, chciałbym, żeby kiedyś nasza stacja nazywała się POZnań* Główny.

fotomontaż w ppt:)))