Konstytucja!
Czym jest?
Jakie prawa daje człowiekowi i czy jest ponad wszystkie inne prawa, czy też tylko zbiorem pobożnych życzeń?
Odpowiedź na powyższe pytania nie jest ani tak oczywista, ani prosta, bo co prawnik to inne zdanie, a w takiej wielości zdań trudno jest dociec istoty, czyli czym w końcu ta Konstytucja jest.

Weźmy na przykład Art.32 Konstytucji RP:
Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.
Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Zapis ten jest niby jednoznaczny i nie powinno być kłopotów z jego interpretacją.
Życie jednak pokazuje zupełnie co innego, gdyż bardzo często to prawo do równości, do równego traktowania przez władze, zakazu dyskryminacji, jest prawem martwym, bo w tymże życiu obowiązują zupełnie inne zasady, w szczególności zasada, silniejszy ma rację.

Inny przykład to Art.37 Konstytucji RP.
Kto znajduje się pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności i praw zapewnionych w Konstytucji.
Jeżeli w Art. 52 Konstytucja daje prawo do wolności wyboru miejsca zamieszkania i pobytu, co podkreśla jeszcze Art. 37 Konstytucji RP, to jak do tych stanowczych przecież zapisów ma się zapis w ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych z 2005 r. zabraniający zamieszkiwanie na działkach?
Czyż nie jest to ewidentne pogwałcenie Konstytucji RP?

Powstaje pytanie, – czy rzeczywiście Konstytucja RP jest podstawowym prawem, skoro często różnego rodzaju ustawy ograniczają prawa obywateli. Życie ukazuje z całą wyrazistością, że to właśnie ustawy mają większe znaczenie, sądy przecież w większości na nich się opierają, niejako zapominając o ustawie zasadniczej, jaką jest Konstytucja RP.

Kolejny przykład:
Art. 58.
Każdemu zapewnia się wolność zrzeszania się.
I znowu ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych przyznała wyłączność na zarządzanie ogrodami dla jednej tylko organizacji, czyli PZD, a ten zmusza do przynależności do tejże organizacji.
Innymi słowy, jeżeli chcesz uprawiać sobie działkę, musisz należeć do PZD, w przeciwnym razie nie możesz działki uprawiać.

Po raz kolejny Konstytucja sobie a ustawy sobie. A wszystko dlatego, że twórcom Konstytucji zabrakło wyobraźni i odwagi. Skoro nie ma stanowczości w stwierdzeniu, że Konstytucja jest prawem głównym, z której inne prawa winny wynikać, to mamy to, co mamy, czyli zepchnięcie Konstytucji na plan dalszy, nadając znaczenie wyłącznie ustawom.

Ustawa o ewidencji ludności powstała w 1974 r.
Konstytucja RP w 1997r, a ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych w 2005r.
Z tego jasno wynika, że Posłowie uchwalając ustawę o rodzinnych ogrodach działkowych i wprowadzając w niej zapis o zakazie zamieszkiwania nie znali Konstytucji RP albo ją ignorowali, bo w przeciwnym razie nie wprowadziliby zakazu stojącego w sprzeczności z Art.52 Konstytucji RP.
A nie jest to jedyny przykład, gdyż co rusz Trybunał Konstytucyjny kwestionuje przeróżne ustawy uchwalane przez Posłów RP.

Do zamieszkania na działce zmusiła mnie trudna sytuacja rodzinna i materialna.
W pewnej chwili stanąłem wobec wyboru, tkwić nadal w sytuacji tragicznej, kiedy to w każdej chwili mogło dojść do poważnej awantury z pasierbem, bo niemal codziennie dochodziło do kłótni, kiedy to małżeństwo moje wisiało na włosku, bo matka musiała wybierać pomiędzy swoim synem a mną, czy też wynieść się z domu w którym źle się działo, by rozpocząć życie od nowa.
Nie chcąc znaleźć się na ulicy, by upodobnić się do sporej rzeszy bezdomnych, nie mając środków na kupno mieszkania czy choćby jego wynajem, jedynym rozsądnym wyjściem było zamieszkać na działce, tak jak to uczyniło już wielu ludzi.
Wybór był trudny, byłem świadom tego, że jest to pogorszenie mojego statusu, lecz z drugiej strony pozwalało mi to na jaką taką egzystencję, więc decyzja zapadła.

Czy w takich sytuacjach ma prawo człowiek dbać o swój los, szukać najkorzystniejszego dla siebie rozwiązania, czy też wyłącznie ma się stosować do przedziwnych zapisów, broniących interesu jakiejś wąskiej grupy osób, a nie uwzględniających bytu poszczególnego człowieka?

Zameldowałem się na działce zgodnie z wymogami ustawy o ewidencji ludności, gdyż obowiązek taki na mnie nakładała.
To stało się główną przyczyną wykluczenia mnie ze związku i pozbawienie prawa użytkowania działki, co potwierdził Okręgowy Zarząd PZD.
Za to, że spełniłem obowiązek narzucony przez ustawę, czyli zameldowałem się tam, gdzie stale przebywam i mieszkam, zostałem ukarany przez PZD poprzez wykluczenie mnie ze związku a jednocześnie pozbawiony prawa użytkowania działki.

Kilka lat temu, wjechałem samochodem na przystanek, na którym potrąciłem pieszego, chcąc uniknąć najechania na samochody znajdujące się przede mną, gdyż pod kołami jednego z nich zauważyłem człowieka.
Musiałem podjąć natychmiastową decyzję, wybierając mniejsze zło.
Policja uznała to za wykroczenie, spisała protokół, a po roku otrzymałem wezwanie do sądu.
Przedstawiłem swoją wersję zdarzeń, która oczywiście różniła się od wersji policji, przedstawiając sądowi dramaturgię tego zdarzenia.
Werdykt sądu uniewinnił mnie w całości, potwierdzając moją linię obrony, czyli słusznością podjętej decyzji w tak trudnej okoliczności.

Ten przykład ukazuje prawidłowość działania sądu, który nie patrząc na suche zapisy ustaw, kodeksów czy innych aktów prawnych, uwzględnił przede wszystkim fakty i okoliczności, bo to one decydują o tym jak w danej chwili należy postąpić.

Jeżeli prawdą jest, że : Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej – najważniejszy akt prawny (ustawa zasadnicza) Rzeczypospolitej Polskiej, uchwalony 2 kwietnia 1997 roku przez Zgromadzenie Narodowe, to najwyższy czas zacząć cokolwiek robić w tym kierunku aby te szumne zapisy nie były tylko nic nie znaczącymi zapisami.
Czas rozpocząć bój o to, by tak jak w Stanach Zjednoczonych była prawem świętym, rzeczywistym fundamentem wolności człowieka, ostoją demokracji a nie lichą atrapą.

Polecam przeczytanie felietonu, którego polemika dotyczy, czyli Autostrata. (Gdybym Ci ja, gdybym…). I na przyszłość Panowie, komentarze na blogu, a nie NK czy GG;)

“Dziś napotkałem “news” o autostradach. Przeczytałem a jakże i nasunęło mi się parę spostrzeżeń. Generalnie uważam podobnie jak Ty ale że troszkę się tym bliżej interesuję a nawet miałem możliwość pracowania w branży to chciałem i ja coś powiedzieć. Przede wszystkim wziąć w obronę tych nieszczęsnych drogowców tzn. tych zwykłych w pomarańczowych kamizelkach z łopatą w ręce;) naprawdę nie są źli. Dziś w Polsce wbrew pozorom naprawdę buduje się szybko ale ile jest przy tym szarpania się między tymi “na górze”. I to jest ten ból, przez który przeciąga się to wszystko. Bezsensownie długie przetargi, odwołania przegranych do coraz to wyższych instancji. I największe paradoksy: przez pole dziadka ma biec droga ale dziadek się nie zgodzi i klapa. Zamiast wjechać spychem i równać czeka się miesiące nim sąd nakaże sprzedać ziemię czy opróżnić stodołę. Drogi na Euro powstać mają i pewnie powstaną wierzę, że potem też mimo wszystko będzie szło to w dobrym kierunku ale ten okres jest najgorszy dla nas. Jak rozpadała się Czechosłowacja Słowacy pieniądze, które dostali niby ” z odszkodowania” wpakowali w drogi. Nie mają tysięcy km autostrad ale mają dobre normalne drogi po których nie boi się człowiek podróżować. U nas niestety po 90roku poszło to w inną stronę. Podajesz Niemców za przykład, owszem elegancja ale tam Amerykanie przez 30 lat pakowali miliony dolarów. Fakt było to RFN ale po upadku Muru w samo NRD Ci bogatsi z zachodu włożyli w 2 lata więcej niż my przez całe pokolenie. A nas Ruscy przez 50 lat doili jak mleczną krowę. Prawo jest jeszcze w jednym miejscu złe o czym słusznie akurat piszesz, że spółka która wybudowała drogę może robić wszystko. W zimie solą posypać tego nie wolno bo się rozejdzie wszystko i dopiero byłyby remonty. Co do opłat to tak właśnie jest. Ceny idą w górę i będą iść bo nikt nie zabroni tego wykonawcom. Mało tego powiem Ci, że nie tylko autostrady ale również drogi ekspresowe będą płatne. Sam przy takiej pracowałem:) trasa Gorzów Wlkp. – Szczecin choć akurat tutaj to państwo wprowadzi opłaty za przejazd ale to dopiero za jakieś 3 lata kiedy gwarancja się skończy bo przecież z własnej kieszeni nie będą dawać tylko lepiej zabrać nam, podróżującym. (…) Obyśmy kiedyś spotkali się na MOP-ie na powiedzmy A-8 z Białegostoku do Rzeszowa i podróżowali tak jak Pan Bóg przykazał z odpowiednią “autostradową” prędkością nie płacąc przy tym 11 zł na każdej bramce.” T.S.

Nic dodać, nic ująć. Szczerze – nie zdawałem sobie sprawy z niekrórych realiów historycznych, dzięki za otwarcie oczu. Co do Słowacji (i Czech jak mniemam) – potwierdzam – drogi doskonałe i zadbane. Przetargi, które od zawsze były polem do popisu dla cwaniaków i krętaczy oraz zatwardzielcy, którzy za sprzedaż 10 arów, przez które będzie przebiegać autostrada wyszarpaliby jak najwięcej, to brzmi tak polsko.

I druga wypowiedź:

“czytalem twoj ostatni wpis. Wiesz z tymi drogami, ale nie tylko, bo problem dotyczy tez np. chodników, kanalizacji, wodociągów…, to jest tak, że najczesciej wygrywa najtansza oferta czyli patrz najczesciej najgorsza. Dlaczego tak sie dzieje, ano dlatego ze taki urzednik ktory wybierze oferte droższą, tzn. lepszą (trwalszą, lepszej jakości…) może mieć problemy, no bo przecież wybrał droższy produkt, przeplacił, zmarnował pieniądze, mogl przecież za ta nizsza cene mieć “ten sam produkt/usługę”. jest jeszcze drugi problem w przetargach czesto zbyt szczegolowo podawane sa wymagania co do wykonania inwestycji (sprzet, technologia…) przez co niektorzy wykonawcy opadaja w przedbiegach, gdyż oferuja technologie o ktorych pojecia nie maja rozpisujacy przetarg, a to wcale nie znaczy ze sa one gorsze.” Ł.Z.

Również racja, sprawa nie kończy się na autostradach, właściwie rzecz biorąc administracja sensu stricto kuleje mocno. W wielu dziedzinach napotyka się mur głupoty czy prywaty. Co do przetargów, uważam, że niektóre z nich są celowo tak ustawiane, by wygrywały konkretne firmy.

Dziś w radiu podano informację, że kontrakty na autostrady były podpisywane jeszcze mniej więcej za Oleksego. Wtedy to określano, że droga ma być zbudowana, ale kiedy i na jakich szczegółowych warunkach, już nie. To takie “Antek trzymaj mur, ja idę po pieniądze”. Albo jak kto woli “Byle do piątku, ci, co przyjdą po nas się będą martwić”.

I tak na koniec: liczmy litr Pb 98 4.5zł/l. Płatny odcinek A4=60 km. Za średnie spalanie przyjmijmy 6l/100 km. Szybki układ równań i na przejechanie tego odcinka potrzebujemy benzyny za 16.2zł. A bilet kosztuje (teraz) 13, a ma zdrożeć do 16…

Większość kandydatów startujących w tegorocznych wyborach do Parlamentu Europejskiego nie miała okazji sprawdzić się w pracy w tej instytucji. A jednak część z nich przez ostatnie pięć lat sprawowała mandat europosła. Warto przed wyborami przyjrzeć się jak się sprawowali. Czy byli aktywni, czy dostąpili zaszczytu bycia posłami-sprawozdawcami, czy zajmowali ważne stanowiska w komisjach parlamentarnych?

Oto kilka adresów, które pozwolą nam na zdobycie takich informacji:

Projekt Votewatch.eu – grupa zagranicznych ekspertów przygotowała potężną bazę danych dotyczącą europosłów poprzedniej kadencji.

Instytut Kościuszki opublikował ranking posłów.

Publikację na temat aktywności posłów w Parlamencie Europiejskim można przeczytać również na stronie Instytutu Spraw Publicznych.

źródło

Kariery naukowe polskich polityków- Doktoraty polityków: o ziemniakach i golfie

Dziennik

W każdej partii jest przynajmniej kilku posłów, którzy wyróżniają się niespotykanymi pracami doktorskimi. Oto najciekawsze z nich:

Łukasz Gibała, polityk Platformy zajął się badaniem teorii logiki w latach 60. Temat jego pracy to ”Semantyka światów możliwych. Elementarność a modalność metafizyczna”. “Badałem istnienie światów równoległych, możliwych, gdzie np. jestem Murzynem. Być może żyjemy nie tylko tu i teraz, ale równocześnie w innym świecie, może nawet na innym kontynencie. Mamy zupełnie inny zawód, inną płeć, czy kolor skóry” – wyjaśnia.

Karol Karski z PiS wybrał temat: ”Rozpad Związku Radzieckiego a prawo międzynarodowe”. “Był poważny problem naukowy, ale także praktyczny, związany z tym, czym był rozpad ZSRR” – tłumaczy poseł PiS.

Joanna Senyszyn z lewicy podjęła temat: ”Ekonomiczna efektywność ferm hodowlanych w przemyśle mięsnym”. “Lubiłam poznawać nowe rzeczy ponieważ kończyłam międzynarodowe stosunki ekonomiczne. Wcześniej pracę magisterską pisałam na temat “Kapitały obce w afrykańskim górnictwie rud metali nieżelaznych”, więc stwierdziłam, że doktorat będę pisać na zupełnie inny temat” – mówi posłanka lewicy.

Andrzej Person, senator Platformy Obywatelskiej, pisze doktorat o historii golfa.

Józef Zych (ur. 23 marca 1938 w Giedlarowej) – polski prawnik i polityk, poseł na Sejm I, II, III, IV, V i VI kadencji (nieprzerwanie od 1989), były marszałek i wicemarszałek Sejmu.

Życiorys

Jest absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na którym uzyskał także stopień doktora nauk prawnych.

W 1961 został skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności za “niedopełnienie obowiązków służbowych” w czasie obozu harcerskiego koło Krosna Odrzańskiego.

W 1989 został wybrany posłem z listy Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od 1991 jest posłem reprezentującym Polskie Stronnictwo Ludowe. W Sejmie I kadencji, a także w Sejmie II kadencji do 3 marca 1995 zajmował stanowisko wicemarszałka, następnie do końca tej kadencji pełnił funkcję marszałka. Od 2 lipca 2004 do końca IV kadencji ponownie był wicemarszałkiem Sejmu. W IV kadencji Sejmu zasiadał ponadto w sejmowej komisji odpowiedzialności konstytucyjnej, której był przewodniczącym. W V kadencji wykonywał obowiązki Marszałka Seniora. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz siódmy uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu lubuskim 18 631 głosów.

23 grudnia 1995 jako Marszałek Sejmu przez kilkanaście godzin pełnił obowiązki Prezydenta RP, aż do czasu zaprzysiężenia Aleksandra Kwaśniewskiego.

15 lutego 2006 słuchacze Programu III Polskiego Radia przyznali Józefowi Zychowi nagrodę “Srebrne Usta 2005″ za lapsus: “Nie po raz pierwszy staje mi… przed wysoką izbą (…)”. Poseł uzyskał 40% wszystkich głosów.

Źródło: Wikipedia

Olga Teresa Krzyżanowska (urodzona 10 września 1929 w Warszawie) – polska polityk, działaczka społeczna, lekarz, poseł na Sejm I, II i III kadencji, wicemarszałek Sejmu II kadencji, senator V kadencji.

Harcerka Szarych Szeregów, odznaczona Krzyżem Walecznych, córka Aleksandra Krzyżanowskiego (“Wilka”), legendarnego dowódcy Armii Krajowej na Wileńszczyźnie.

W 1952 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. Pracowała w szpitalu powiatowym w Pucku, szpitalu wojewódzkim i Akademii Medycznej w Gdańsku. Do 1989 była kierownikiem Wojewódzkiej Przychodni Przemysłowej w Gdańsku.
Od 1989 do 2001 sprawowała mandat posła na Sejm z ramienia Komitetu Obywatelskiego, Unii Demokratycznej i Unii Wolności.
Była wicemarszałkiem Sejmu X i II kadencji, przewodniczyła Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich i Komisji Etyki Poselskiej, była zastępcą przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych, reprezentowała Sejm w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w latach 1990-1993. W 2001 z listy komitetu Blok Senat 2001 została senatorem V kadencji z okręgu gdańskiego, zasiadała w Komisji Emigracji i Polaków za Granicą oraz Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia. W 2005 nie ubiegała się o reelekcję.

Od 1980 r. należy do “Solidarności”, zasiadała w krajowej komisji zdrowia związku. Jest członkiem rady Fundacji Batorego. Należała do UD i UW, w 2005 przystąpiła do Partii Demokratycznej.

Źródło: Wikipedia

Wiesław Marian Chrzanowski (ur. 20 grudnia 1923 w Warszawie) – polski profesor nauk prawnych, adwokat, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski, polityk, twórca ZChN, poseł i marszałek Sejmu I kadencji, senator IV kadencji, minister sprawiedliwości i prokurator generalny w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

Życiorys

Ukończył w 1945 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskał następnie stopień naukowy doktora i doktora habilitowanego nauk prawnych oraz tytuł profesorski.

W czasie II wojny światowej walczył w szeregach Armii Krajowej (między innymi w powstaniu warszawskim). Był wtedy żołnierzem batalionu “Harnaś”. Działał w konspiracyjnych organizacjach o orientacji niepodległościowej, m.in. w Stronnictwie Narodowym i Młodzieży Wszechpolskiej.

W latach 1948-1955 więziony przez władze komunistyczne. W czasach PRL współpracował z prymasem Polski, kardynałem Stefanem Wyszyńskim. Pracował jako wykładowca prawa i profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1980 został doradcą NSZZ “Solidarność”, był współautorem statutu związku. W 1981, po 21 latach odmowy wpisania na listę, został dopuszczony do wykonywania zawodu adwokata.

W 1989 był jednym z założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, do 1994 pełnił funkcję prezesa zarządu głównego tej partii. Od 12 stycznia 1991 do 23 grudnia 1991 obejmował urząd ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W wyborach parlamentarnych w 1991 został wybrany na posła w okręgu Lublin z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. W Sejmie I kadencji zajmował stanowisko marszałka Sejmu.
W 1992 jego nazwisko znalazło się na tzw. liście Macierewicza, w 2000 Sąd Lustracyjny uznał, że Wiesław Chrzanowski nie był agentem SB. W latach 1997-2001 zasiadał w Senacie IV kadencji, wybrany z listy Akcji Wyborczej Solidarność w województwie lubelskim. W 2001 wycofał się z polityki i nie ubiegał się o reelekcję.

3 maja 2005 został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Orderem Orła Białego. W maju 2007 prezydent Lech Kaczyński powołał go do kapituły tego orderu. 24 maja 2007 Rada Miasta Stołecznego Warszawy przyznała mu tytuł Honorowego Obywatela.

Źródło: Wikipedia

Poseł Radosław Gawlik:

[Poseł Radosław Gawlik wyczytuje w kolejności alfabetycznej nazwiska posłów, ci po wywołaniu nazwiska wypowiadają słowo "Ślubuję", niektórzy dodają "Tak mi dopomóż Bóg".]

Abramski Paweł Stanisław: Ślubuję.

Adamczyk Zbigniew Andrzej: Ślubuję.

Adamowicz Andrzej Stanisław: Ślubuję.

Adamski Władysław Roman: Ślubuję.

Aleksandrowicz Eugeniusz Michał: Ślubuję.

Andrysiak Andrzej: Ślubuję.

Andrzejczak Andrzej Jan: Ślubuję.

Andrzejewski Roman Marian: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Anusz Andrzej Karol: Ślubuję.

Arendarski Andrzej Jan: Ślubuję.

Arkuszewski Wojciech Marian: Ślubuję.

Aszyk Piotr: Ślubuję.

Bajołek Andrzej Feliks: Ślubuję.

Bajor Bronisława: Ślubuję.

Balazs Artur Krzysztof: Ślubuję.

Balicki Marek Zbigniew: Ślubuję.

Bańkowska Anna Danuta: Ślubuję.

Bańkowski Tomasz: Ślubuję.

Baran Stanisław: Ślubuję.

Baraniecki Andrzej Zbigniew: Ślubuję.

Barciński Piotr Czesław: Ślubuję.

Barczyk Kazimierz: Ślubuję.

Bartosz Ryszard Władysław: Ślubuję.

Bartosz Waldemar Józef: Ślubuję.

Bartoszcze Roman Bolesław: Ślubuję.

Barucka Maria Teresa: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Bastek Erhard Alwin: Ślubuję.

Bazała Teresa: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Bąk Henryk: Ślubuję.

Bąk Józef: Ślubuję.

Bentkowski Aleksander: Ślubuję.

Berdychowski Zygmunt Władysław: Ślubuję.

Białobrzewski Witold: Ślubuję.

Biały Leszek Tadeusz: Ślubuję.

Bielecki Jan Krzysztof: Ślubuję.

Bielewicz Antoni: Ślubuję.

Bień Tadeusz: Ślubuję.

Biliński Tadeusz: Ślubuję.

Blajerski Włodzimierz Jan: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Blida Barbara: Ślubuję.

Błaszczeć Józef Stanisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Błażejczyk Krzysztof Janusz: Ślubuję.

Boba Bogumiła Maria: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Bober Andrzej: Ślubuję.

Bocheń Irmindo: Ślubuję.

Boguski Dariusz: Ślubuję.

Bogusz Ryszard: Ślubuję.

Boni Michał Jan: Ślubuję.

Boral Marek Tadeusz: Ślubuję.

Borowski Andrzej: Ślubuję.

Borowski Marek Stefan: Ślubuję.

Borusewicz Bogdan Michał: Ślubuję.

Brach Tomasz Wiesław: Ślubuję.

Braun Juliusz Jan: Ślubuję.

Brylka Georg Rochus: Ślubuję.

Brzycki Zbigniew Józef: Ślubuję.

Bubel Leszek Henryk: Ślubuję.

Bugaj Leszek: Ślubuję.

Bugaj Ryszard: Ślubuję.

Bujak Jacek: Ślubuję.

Bujak Zbigniew: Ślubuję.

Bury Jan: Ślubuję.

Chabiński Sławomir: Ślubuję.

Chałoński Michał Hubert: Ślubuję.

Chełstowski Kazimierz: Ślubuję.

Chmiel Andrzej: Ślubuję.

Choina Bogusław Jerzy: Ślubuję.

Choiński Janusz Tomasz: Ślubuję.

Chrzanowski Wiesław Marian: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Ciemniewski Jerzy: Ślubuję.

Cimoszewicz Włodzimierz: Ślubuję.

Cinal Józef: Ślubuję.

Czajka Antoni: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Czarnecki Piotr Paweł: Ślubuję.

Czarnecki Ryszard: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Czechoński Stanisław Andrzej: Ślubuję.

Czernecki Andrzej: Ślubuję.

Czykwin Eugeniusz: Ślubuję.

Czyż Barbara: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Dąbrowski Marek Paweł: Ślubuję.

Dmochowska Maria: Ślubuję.

Domański Zdzisław Kazimierz: Ślubuję.

Domin Marek: Ślubuję.

Drzewiecki Mirosław Michał: Ślubuję.

Dubiella Zdzisław Andrzej: Ślubuję.

Dudkiewicz Anna Teresa: Ślubuję.

Dutka Bronisław: Ślubuję.

Dyka Zbigniew Stanisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Dzierżyński Antoni: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg. (Poruszenie na sali)

Dziewulski Jerzy: Ślubuję.

Dziubek Marek Józef: Ślubuję.

Eysmont Zbigniew Antoni: Ślubuję.

Eysymontt Jerzy: Ślubuję.

Fabian Jan Willibald: Ślubuję.

Fogler Piotr Stanisław: Ślubuję.

Frasyniuk Władysław: Ślubuję.

Frączek Barbara Franciszka: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Frączek Józef: Ślubuję.

Frost Zbigniew Stanisław: Ślubuję.

Furtak Antoni Jan: Ślubuję.

Gadomski Witold Jarosław: Ślubuję.

Gaj Bożena: Ślubuję.

Gajda Tadeusz Stanisław: Ślubuję.

Galek Zbigniew: Ślubuję.

Gawlik Radosław Jakub: Ślubuję.

Gąsienica-Makowski Andrzej Tadeusz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Geremek Bronisław: Ślubuję.

Gil Mieczysław Władysław: Ślubuję.

Glapiński Adam: Ślubuję.

Godlewski Tadeusz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Golba Leszek Antoni: Ślubuję.

Goryszewski Henryk Józef: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Gorzelańczyk Zbigniew: Ślubuję.

Góralska Helena Teresa: Ślubuję.

Górczyk Tadeusz Józef: Ślubuję.

Grabowski Mariusz Krzysztof: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Gutowski Józef: Ślubuję.

Halber Adam: Ślubuję.

Hall Aleksander Jan: Ślubuję.

Handzlik Stanisław: Ślubuję.

Hardej Sławomir Janusz: Ślubuję.

Hardy Andrzej: Ślubuję.

Hennelowa Józefa Maria: Ślubuję.

Hermanowicz Józef: Ślubuję.

Hniedziewicz Stanisław Przemysław: Ślubuję.

Holc Tomasz: Ślubuję.

Hrybacz Jerzy Zbigniew: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Ibisz Krzysztof: Ślubuję.

Iwaniec Kazimierz: Ślubuję.

Iwiński Tadeusz: Ślubuję.

Jagieliński Roman: Ślubuję.

Janas Zbigniew Piotr: Ślubuję.

Janiszewski Michał: Ślubuję.

Jankowski Jerzy: Ślubuję.

Janowski Gabriel: Ślubuję.

Janowski Wiesław: Ślubuję.

Janowski Zbigniew Tadeusz: Ślubuję.

Jaskiernia Jerzy: Ślubuję.

Jastrzębski Ryszard: Ślubuję.

Jedynak Tadeusz Janusz: Ślubuję.

Jędryka Waldemar Zbigniew: Ślubuję.

Jędrzejczak Tadeusz: Ślubuję.

Jurek Marek: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Kaczmarek Filip Andrzej: Ślubuję.

Kaczmarek Wiesław Władysław: Ślubuję.

Kaczyński Jarosław Aleksander: Ślubuję.

Kaczyński Lech Aleksander: Ślubuję.

Kalemba Stanisław: Ślubuję.

Kaleta Józef: Ślubuję.

Kamiński Krzysztof: Ślubuję.

Kania Józef: Ślubuję.

Kaniewski Zbigniew Waldemar: Ślubuję.

Karwowski Tomasz Jerzy: Ślubuję.

Kazimierski Grzegorz Marek: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Kern Andrzej Piotr: Ślubuję.

Kępka Marian: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Kielek Eugeniusz: Ślubuję.

Kisiliczyk Jan Wacław: Ślubuję.

Klata Henryk: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Klimczak Feliks: Ślubuję.

Klisiewicz Wiesław: Ślubuję.

Kłoczko Marek Franciszek: Ślubuję.

Knysok Anna Maria: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Kocjan Stanisław: Ślubuję.

Koczwara Marek Leszek: Ślubuję.

Kołodziej Bartłomiej Antoni: Ślubuję.

Kołodziejczyk Dariusz: Ślubuję.

Komorowski Bronisław Maria: Ślubuję.

Kopania Jerzy Marian: Ślubuję.

Korwin-Mikke Janusz Ryszard: Ślubuję.

Kost Antoni Maciej: Ślubuję.

Kostarczyk Andrzej Stanisław: Ślubuję.

Kośla Zbigniew: Ślubuję.

Kotlarski Paweł Jerzy: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Kowalczyk Józef Karol: Ślubuję.

Kowalczyk Paweł: Ślubuję.

Kowalczyk Tadeusz s. Franciszka: Ślubuję.

Kowalczyk Tadeusz s. Piotra: Ślubuję.

Kowalczyk Zofia: Ślubuję.

Kowalik Jan: Ślubuję.

Koza Janusz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Kozak Brunon: Ślubuję.

Kozakiewicz Mikołaj: Ślubuję.

Kozłowski Marian: Ślubuję.

Krasowski Edmund: Ślubuję.

Kraus Janina: Ślubuję.

Krawczuk Aleksander: Ślubuję.

Kropiwnicki Jerzy Janusz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Król Henryk Fabian: Ślubuję.

Król Jan Władysław: Ślubuję.

Król Krzysztof Jakub: Ślubuję.

Król Stefan Władysław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Krutul Piotr: Ślubuję.

Krzyżanowska Olga: Ślubuję.

Kufel Zygmunt: Ślubuję.

Kulas Jan Edward: Ślubuję.

Kurczewski Jacek Maria Antoni: Ślubuję.

Kuroń Jacek Jan: Ślubuję.

Kwaśniewski Aleksander: Ślubuję.

Kwiatkowski Wojciech Eugeniusz: Ślubuję.

Labuda Barbara (nieobecna)

Lasocki Tadeusz: Ślubuję.

Lasota Marek Wojciech: Ślubuję.

Lech Zbigniew Mirosław (nieobecny)

Lewandowski Janusz Antoni: Ślubuję.

Lewandowski Mirosław Robert: Ślubuję.

Lewandowski Tadeusz Stefan: Ślubuję.

Libicki Marcin: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Lipiński Adam Józef: Ślubuję.

Lipowicz Irena Ewa: Ślubuję.

Liszcz Teresa: Ślubuję.

Lityński Jan: Ślubuję.

Liwak Władysław: Ślubuję.

Ładosz Zbigniew: Ślubuję.

Łączkowski Paweł Julian: Ślubuję.

Łenyk Zygmunt Stanisław: Ślubuję.

Łochowski Józef: Ślubuję.

Łopuszański Jan Edward: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Łuczak Aleksander: Ślubuję.

Łukasiewicz Bogdan: Ślubuję.

Łukomski Adam: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Łybacka Krystyna Maria: Ślubuję.

Macierewicz Antoni: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Maćkowiak Janusz: Ślubuję.

Majewski Jan: Ślubuję.

Majewski Wit Wiktor: Ślubuję.

Maksymiuk Janusz Roman: Ślubuję.

Małachowski Aleksander: Ślubuję.

Manicki Maciej: Ślubuję.

Marasek Mariusz Wojciech: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Markiewicz Marek Sławomir: Ślubuję.

Martyniuk Wacław Andrzej: Ślubuję.

Matuszczak Adam Jerzy: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Matyjek Jerzy Zbigniew: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Maziarski Jacek Kazimierz: Ślubuję.

Mazowiecki Tadeusz: Ślubuję.

Mazurkiewicz Andrzej Tadeusz: Ślubuję.

Mazurkiewicz Marek Karol: Ślubuję.

Mażewski Lech Władysław: Ślubuję.

Meisel Józef: Ślubuję.

Merkel Jacek: Ślubuję.

Michalak Elżbieta Barbara: Ślubuję.

Michalak Jerzy Jozef: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Michalak Zenon: Ślubuję.

Michalik Marek Wojciech: Ślubuję.

Mierzwa Zbigniew: Ślubuję.

Miller Leszek: Ślubuję.

Mizikowski Jan: Ślubuję.

Mochnaczewski Piotr: Ślubuję.

Moczulski Leszek: Ślubuję.

Modzelewski Waldemar: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Mogiła-Lisowski Zygmunt Leopold: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Mojzesowicz Wojciech: Ślubuję.

Moszczyński Marek Jacek: Ślubuję.

Müller Edward Ryszard: Ślubuję.

Musioł Paweł Andrzej: Ślubuję. Tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący.

Muszyński Marek Paweł: Ślubuję.

Niczyperowicz Jerzy: Ślubuję.

Niesiołowski Stefan: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Niewiarowski Ireneusz: Ślubuję.

Niewiarowski Wacław: Ślubuję.

Nowacka Irena Maria: Ślubuję.

Nowak Czesław: Ślubuję.

Nowak Kazimierz Jan: Ślubuję.

Nowina-Konopka Halina Maria: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Nowina-Konopka Piotr: Ślubuję.

Oleksy Józef: Ślubuję.

Olszewski Jan Ferdynand: Ślubuję.

Onyszkiewicz Janusz: Ślubuję.

Opilo Henryk Andrzej: Ślubuję.

Orłowski Jerzy Klemens: Ślubuję.

Orzeł Józef: Ślubuję.

Osiatyński Jerzy: Ślubuję.

Pamuła Jan Tadeusz: Ślubuję.

Panek Sławomir: Ślubuję.

Pastusiak Longin: Ślubuję.

Pastuszewski Stefan: Ślubuję.

Pawelec Józef Jacek: Ślubuję.

Pawlak Józef: Ślubuję.

Pawlak Mieczysław: Ślubuję.

Pawlak Waldemar: Ślubuję.

Pawłowski Andrzej: Ślubuję.

Paździor Helmut: Ślubuję.

Pelc Waldemar Lech (nieobecny)

Pęgiel Wojciech: Ślubuję.

Pękała Kazimierz Mieczysław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Piasecki Cezary Roman: Ślubuję.

Piątkowski Jan: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Piechociński Janusz: Ślubuję.

Piechota Jacek Jan: Ślubuję.

Piechowicz Adam: Ślubuję.

Pieczka Feliks Bronisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Pietrzyk Alojzy: Ślubuję.

Pietrzyk Katarzyna Agnieszka: Ślubuję.

Pilarczyk Jerzy Józef: Ślubuję.

Pilarski Bohdan: Ślubuję.

Piłka Marian: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Piskorski Jan: Ślubuję.

Piskorski Paweł Bartłomiej: Ślubuję.

Pokrywka Tadeusz: Ślubuję.

Polczyński Waldemar Krzysztof: Ślubuję.

Polmański Piotr Marek: Ślubuję.

Popęda Krzysztof Maciej: Ślubuję.

Potocki Andrzej Tadeusz: Ślubuję.

Pruchno-Wróblewski Lech Roman: Ślubuję.

Przybyłowicz Marcin Albert: Ślubuję.

Putra Krzysztof Jakub: Ślubuję.

Puzyna Włodzimierz: Ślubuję.

Pycak Wincenty: Ślubuję.

Raiter Władysław Jan: Ślubuję.

Raj Andrzej: Ślubuję.

Rakoczy Stanisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Reichelt Władysław: Ślubuję.

Rewiński Janusz: Ślubuję.

Rogucki Sławomir: Ślubuję.

Rokita Jan Maria: Ślubuję.

Rospara Henryk: Ślubuję.

Rostek Kazimierz Andrzej: Ślubuję.

Różycka Barbara: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Rudnicka Jadwiga Julia: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Rulewski Jan: Ślubuję. Pomóż Polsko!

Rychlik Andrzej Jan: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Rzepka Edward: Ślubuję.

Rzymełka Jan: Ślubuję.

Saletra Wojciech Jarosław: Ślubuję.

Samborski Marek Stanisław: Ślubuję.

Schreiber Grzegorz Zenon: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Seferowicz Elżbieta: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Sekuła Ireneusz Ludwik: Ślubuję.

Sengebusch Adam Piotr: Ślubuję.

Serafin Władysław: Ślubuję.

Setnik Ryszard: Ślubuję.

Siedlecki Henryk: Ślubuję.

Sielańczyk Andrzej Wiesław: Ślubuję.

Siemiątkowski Zbigniew: Ślubuję.

Sienkiewicz Stanisław Kazimierz: Ślubuję.

Sierakowska Izabella Antonina: Ślubuję.

Sikora Waldemar Mieczysław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Sikora Wanda: Ślubuję.

Siwek Sławomir Andrzej: Ślubuję.

Siwiec Marek: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Siwiec Marek Maciej: Ślubuję.

Skorecki Zbigniew Jan: Ślubuję.

Słomka Adam: Ślubuję.

Smirnow Andrzej: Ślubuję.

Smolarek Ryszard: Ślubuję.

Sobański Stanisław: Ślubuję.

Sobierajski Czesław: Ślubuję.

Sobotka Zbigniew Jerzy: Ślubuję.

Sokołowska Wanda Zofia: Ślubuję.

Sońta Dariusz Jacek: Ślubuję.

Soska Jacek: Ślubuję.

Sośnicki Mirosław Wojciech: Ślubuję.

Spychalska Ewa Teresa: Ślubuję.

Srebro Maciej Edward: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Staniszewska Grażyna: Ślubuję.

Staniuk Władysław: Ślubuję.

Stańdo Stanisław Władysław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Staręga-Piasek Joanna Małgorzata: Ślubuję.

Starownik Marian Roman: Ślubuję.

Stefaniuk Franciszek Jerzy: Ślubuję.

Steinhoff Janusz Wojciech: Ślubuję.

Sterkowicz Czesław Józef: Ślubuję.

Strębska Halina Bronisława: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Strzelecki Henryk: Ślubuję.

Suchocka Hanna: Ślubuję.

Suchora Henryk: Ślubuję.

Sumara Włodzimierz Ryszard: Ślubuję.

Synowiec Jerzy Wojciech: Ślubuję.

Syryjczyk Tadeusz Andrzej: Ślubuję.

Sytek Przemysław Wojciech: Ślubuję.

Sytek Tadeusz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Szablewski Alojzy Antoni: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Szafraniec Herbert: Ślubuję.

Szańkowski Stefan Tadeusz: Ślubuję.

Szarawarski Andrzej Stanisław: Ślubuję.

Szatkowski Sławomir Kazimiwrz: Ślubuję.

Szczepaniak Jan: Ślubuję.

Szczepuła Tomasz: Ślubuję.

Szczygielski Kazimierz Marian: Ślubuję.

Szmajdziński Jerzy Andrzej: Ślubuję.

Szreder Bogumił Edward: Ślubuję.

Szymańczak Tadeusz: Ślubuję.

Szymański Janusz Henryk: Ślubuję.

Szyszko Tomasz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Śledzińska-Katarasińska Iwona Elżbieta: Ślubuję.

Śleziak Czesław: Ślubuję.

Świtka Jan Eugeniusz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Świtoń Kazimierz: Ślubuję.

Taylor Jacek Edward: Ślubuję.

Tchórzewski Krzysztof Józef: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Terlecki Andrzej Różan: Ślubuję.

Then Artur Paweł: Ślubuję.

Tokarczuk Antoni Justyn: Ślubuję.

Tokarzewski Michał Jan: Ślubuję.

Tromski Robert: Ślubuję.

Turczyński Jacek: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Turko Ludwik: Ślubuję.

Tusk Donald Franciszek: Ślubuję.

Tuszyński Zdzisław: Ślubuję.

Twaróg Bolesław: Ślubuję.

Tyrakowski Antoni: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Ujazdowski Kazimierz Michał: Ślubuję.

Ulatowski Jarosław Tomasz: Ślubuję.

Ulicki Ryszard Jan: Ślubuję.

Urbaniak Cezary Roman: Ślubuję.

Urbanowicz Anna Maria: Ślubuję.

Urbański Andrzej Janusz: Ślubuję.

Usakiewicz Aleksander: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Walerych Piotr Rafał: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Waniek Danuta: Ślubuję.

Wardacki Wojciech Piotr: Ślubuję.

Wartak Jarosław: Ślubuję.

Wądołowski Stanisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Wąsik Stanisław: Ślubuję.

Wesołowski Mariusz Stefan: Ślubuję.

Węglarz Stanisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Węgłowski Stanisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Wiatr Jerzy Józef: Ślubuję.

Wielowieyski Andrzej Jan: Ślubuję.

Wiertek Włodzimierz: Ślubuję.

Wierzbicka Danuta: Ślubuję.

Wierzbicki Roman Władysław: Ślubuję.

Wilk Kazimierz: Ślubuję.

Witt Zenon Włodzimierz: Ślubuję.

Włodarczyk Wojciech Józef: Ślubuję.

Wojtyła Andrzej Franciszek: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Woroszczak Józef Zbigniew: Ślubuję.

Woźniak Jarosław Józef: Ślubuję.

Wójcik Dariusz: Ślubuję.

Wójcik Gwidon: Ślubuję.

Wójcik Piotr Wojciech: Ślubuję.

Wójcik Tadeusz: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Wójcik Wiesław Stanisław: Ślubuję.

Wrona Władysław: Ślubuję.

Wujec Henryk: Ślubuję.

Wyrowiński Jan: Ślubuję.

Zając Stanisław: Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg.

Zajączkowska Maria: Ślubuję.

Zakrzewska Iwona Bożena: Ślubuję.

Zakrzewski Andrzej Janusz: Ślubuję.

Zalewski Maciej Aleksander: Ślubuję.

Zalewski Paweł Ksawery Jerzy: Ślubuję.

Zarębski Andrzej Mirosław: Ślubuję.

Zarzycki Wojciech Szczęsny: Ślubuję.

Zdrada Jerzy: Ślubuję.

Zemke Janusz Władysław: Ślubuję.

Zieliński Marek Grzegorz: Ślubuję.

Ziemiński Adam Marek: Ślubuję.

Ziółkowska Wiesława Joanna: Ślubuję.

Zych Bogumił: Ślubuję.

Zych Józef: Ślubuję.

Zylber Jan: Ślubuję.

Żabiński Krzysztof Jan: Ślubuję.

Żabiński Władysław: Ślubuję.

Żelichowski Stanisław: Ślubuję.

Żenkiewicz Marian: Ślubuję.

Żochowski Ryszard Jacek: Ślubuję.

Żółtowska Maria Zofia: Ślubuję.

Żurowski Stanisław: Ślubuję.

(dalej Marszałek-Senior Aleksander Małachowski)

Aleksander Małachowski (ur. 23 listopada 1924 we Lwowie, zm. 26 stycznia 2004 w Warszawie) – polski polityk, działacz opozycji w czasach PRL, publicysta, wolnomularz, honorowy przewodniczący Unii Pracy, poseł na Sejm I, II i IV kadencji, wicemarszałek Sejmu w latach 1993-1997.

Podczas okupacji był kurierem, łącznikiem, podchorążym, dwukrotnie więzionym przez NKWD. Został zesłany do łagru koło Stalinogorska, gdzie pracował w kopalni węgla kamiennego. Należał do rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem rodu Gryfitów-Świebodziców.

Działalność publicystyczna

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Wydział Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Później został usunięty z uniwersytetu, gdzie pracował jako asystent, za odmowę wstąpienia do ZMP. Przeszedł do szkolnictwa zawodowego. Po październiku 1956 założył pisma Ruchu Rad Robotniczych “Fakty”. Pracował jako dziennikarz specjalizujący się w reportażach literackich i publicystyce kulturalnej.

Pracował w redakcjach “Współczesności”, “Kultury”, w radiu oraz telewizji. Nakręcił ponad 70 filmów dokumentalnych. W TVP był współautorem programów publicystycznych, tj. “Telewizja Nocą” i “Rozmowy o cierpieniu”.

Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Działalność polityczna

W 1980 wstąpił do NSZZ “Solidarność”, uczestniczył w I Krajowym Zjeździe Delegatów w Gdańsku Oliwie. W stanie wojennym został internowany na okres około roku, później był aresztowany pod zarzutem działalności konspiracyjnej. W 1989 po raz pierwszy uzyskał mandat poselski na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego, w trakcie kadencji zakładał Solidarność Pracy, z ramienia której w 1991 wszedł do Sejmu I kadencji. Od 1992 należał do Unii Pracy. Z listy tego ugrupowania po raz trzeci sprawował mandat poselski w latach 1993-1997, pełniąc funkcję wicemarszałka Sejmu.

Po przegranych przez UP wyborach w 1997 krótko sprawował też funkcję przewodniczącego Unii Pracy, zastąpiony na tym stanowisku przez Marka Pola.

Regularnie publikował swe felietony w latach 1994-1997 w “Wiadomościach Kulturalnych”, później w “Przeglądzie Tygodniowym”, a po 2001 w “Przeglądzie”. Od 1998 aż do śmierci, sprawował funkcję Prezesa Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża.

W 2001 po raz czwarty uzyskał mandat poselski z list SLD-UP z okręgu warszawskiego.

Kontrowersyjne stało się jego opowiedzenie się za interwencją w Iraku (m.in. wśród pacyfistów) oraz jego wypowiedź na temat działalności opozycji demokratycznej na Białorusi, a także wyborów w Rosji.

Zmarł w trakcie kadencji, mandat po nim objął Jacek Zdrojewski.

Źródło: Wikipedia

Sejm przyjął ustawę zakładającą obligatoryjne przekształcenie zakładów opieki zdrowotnej w spółki kapitałowe.

wp.pl

Zamiast decyzji lokalizacyjnej i pozwolenia na budowę do rozpoczęcia inwestycji drogowej wystarczy teraz tylko jedno zezwolenie. Takie rozwiązanie powinno, zdaniem rządu, radykalnie przyspieszyć budowę.

if (NJB(’srodtekst’) && typeof isSrd05==’undefined’){document.getElementById(‘rekSrd05′).style.display=’block’;var isSrd05=true;}Sejm znowelizował ustawę o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Zgodnie z nowymi przepisami, dwie odrębne teraz decyzje – lokalizacyjną oraz pozwolenie budowlane – zastąpieni jedna: zezwolenie na realizację inwestycji drogowych. To dobre rozwiązanie. Obecnie przy budowie drogi konieczne jest uzyskanie kilku decyzji, a trzeba pamiętać, że każda z nich przedłuża proces przygotowania inwestycji – uważa Tadeusz Suwara z Polskiego Kongresu Drogowego. Najtrudniejsza i najbardziej czasochłonna jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Ale również odrębne decyzje lokalizacyjne i pozwolenie na budowę wydłużają formalności – dodaje.

Mniej formalności

Wprowadzenie jednolitej decyzji przyczyni się do koncentracji postępowania odwoławczego.

- Zastąpienie dwuetapowego trybu uzyskiwania pozwoleń (tj. najpierw decyzja o lokalizacji inwestycji drogowej, a następnie pozwolenie na budowę) jednym postępowaniem administracyjnym jest rozwiązaniem nowatorskim w polskim systemie prawnym. Spotykane jest jednak w innych państwach, np. w prawie angielskim – wskazuje Maciej Szambelańczyk, radca prawny w Kancelarii Wierciński, Kwieciński, Baehr.

Sankcje finansowe

Eliminacja etapu pozyskania decyzji lokalizacyjnej dla planowanej inwestycji drogowej, a także łączne postępowanie dla całego obszaru zainwestowania, z pewnością przyspieszy i ułatwi proces zdobywania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej – wskazuje Renata Rybicka, rzecznik Zarządu Dróg Wojewódzkich z Krakowa.

Dodatkowo szybkość postępowania będą wzmacniać sankcje finansowe. Za bezzasadne przeciąganie postępowań urzędnikom będą grozić kary. Gdy wojewoda lub starosta nie wyda decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w ciągu 95 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierzy mu karę 500 zł za każdy dzień zwłoki.

Wyższe odszkodowania

Nowelizacja precyzuje krąg osób, którym będzie przysługiwać odszkodowanie za przejmowane grunty. Szczegółowo określono zasady przyznawania odszkodowań nie tylko właścicielom, lecz również użytkownikom wieczystym oraz osobom, którym przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości. Takie rozwiązanie pozwoli uniknąć wątpliwości, jak zaspokoić np. roszczenia uprawnionego z tytułu służebności gruntowej czy hipoteki na wywłaszczonej nieruchomości – wskazuje Maciej Szambelańczyk, radca prawny w kancelarii WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr.

Ustawa gwarantuje, że właściciele nieruchomości przejmowanych pod drogi otrzymają wyższe odszkodowania.

Nowe przepisy przewidują szczególne preferencje dla osób, które dokonają wydania nieruchomości bądź lokalu w terminie do 30 dni. Wysokość odszkodowania ma być w takim przypadku powiększona o 5 proc. Również ze względu na konieczność poniesienia dodatkowych kosztów przy przeprowadzce przez osoby zamieszkałe w lokalach i budynkach uchwalone przepisy przewidują możliwość uzyskania przez nich dodatkowego odszkodowania w wysokości 10 tys. zł - wskazuje Krzysztof Kurzeja, prawnik z kancelarii Rachelski i Wspólnicy Kancelaria Prawnicza.

Ustawa wejdzie w życie po 14 dniach od ogłoszenia.

OPINIA

JAROSŁAW GRZYWIŃSKI

radca prawny w zespole prawa nieruchomości w Kancelarii Prawniczej Salans

Uważam, że nowelizacja ustawy o szczególnych zasadach przygotowania inwestycji drogowych to kolejny krok na drodze do ograniczenia barier administracyjno-prawnych w zakresie inwestycji. Ciekawa jest propozycja w zakresie regulacji odszkodowań za wywłaszczane nieruchomości. Przyjęte brzmienie art. 12 ustawy precyzyjnie wskazuje kwestie związane z zakresem podmiotowym osób uprawnionych do uzyskania odszkodowania. Ważną propozycją jest także ustanowienie terminu 30 dni na ustalanie odszkodowania oraz wskazanie przesłanki słusznego odszkodowania określonej w art. 21 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Propozycja ta jest w pełni zgodna z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego. Pozytywnie oceniam projekt ustawy, pomimo pewnych braków natury legislacyjnej, które być może wyeliminuje Senat.

Ewa Grączewska-Ivanova (wp.pl

Nie jestem zawodowym fotoreporterem. Ale skoro już posiadam sprzęt, to czasami lubię z niego skorzystać. Czasami zdarzy się coś niespodziewanego na ulicy, to sięgam po aparat. A czasami sama wybieram się na różne “eventy”, żeby popstrykać niezobowiązująco.

Oto moja kolekcja ważnych głów. Miłego oglądania

(bibula.com)

www.sejm.gov.pl

Oficjalna strona Sejmu RP. Na stronie zapoznać się można z pracami Sejmu, przeczytać można projekty ustaw, sprawozdania stenograficzne. W serwisie znaleźć można także listę posłów.

Sejm na wesoło

Warto przeczytać Sejm się śmieje Maciej Szymkiewicz

Starannie opracowana w oparciu o stenogramy sejmowe antologia werbalnych popisów posłów. Debaty sejmowe źródłem wybuchów śmiechu, będących obroną przed niekompetencją, a niekiedy zwykłą głupotą pochodzących z demokratycznego wyboru reprezentantów społeczeństwa.

…Czyli mój głos w sprawie profesjonalizacji zawodu posła. Przy okazji listopadowej awantury o mandat Jana Ołdakowskiego, Bronisław Komorowski dał wyraz swojemu przekonaniu, że “parlament powinien skłaniać się w kierunku profesjonalizacji swojej pracy i powinien zabronić łączenia funkcji parlamentarzysty z innymi stanowiskami”. Całkowicie się z taką tezą nie zgadzam, bo w mojej ocenie taki krok doprowadziłby nie tylko do całkowitego oderwania posłów od rzeczywistości, ale i do nasilenia negatywnego doboru ludzi do centralnych organów władzy ustawodawczej.

Lord Acton powiedział kiedyś, że władza ma tendencję do demoralizowania (notabene, o ile tę kwestię zna niemal każdy, inna jego maksyma jest w równym stopniu nieznana – Great men are almost always bad men). Zasada ta potwierdza się niemal zawsze, w tym większym stopniu, im bardziej władza jest związana z dostępem do informacji tajnych. Trzeba mieć w sobie niemałe doświadczenie i silny charakter, aby takiej demoralizacji się oprzeć. Pomaga też pokora i dystans do siebie, ale rzadko kiedy ludzie obdarzeni tymi cechami wybierają karierę polityczną.

W ostatnich latach można zaobserwować całą falę młodych posłów, którzy trafiają do Sejmu prosto – daj Boże – z uczelni. Szczególnym przypadkiem jest Łukasz Tusk, 22-letni tapicer z Opolszczyzny, który wykształcenia wyższego zdobyć nie zdążył i skapitalizował dobro przekazane mu przez rodzicieli, tj. fortunne nazwisko. Na podobnej zasadzie – przeciwko czemu gorąco protestuje – posłem został 29-letni Mariusz Kamiński, którego najwyraźniej wielu wyborców pomyliło z 42-letnim szefem CBA. W obronie młodszego Kamińskiego trzeba powiedzieć, że dowiódł on już swoich talentów polemicznych, a i nie wychynął z nicości – współpracował przez kilka lat z, niewątpliwie bardzo sprawnym politykiem, Michałem Kamińskim. Z grupy sejmowej młodzieży pozytywnie odbieram m.in. 28-letniego obecnie Jakuba Rutnickiego, nie spodziewam się natomiast zbyt wiele po o 4 lata młodszym Krzysztofie Brejzie.

W trakcie skróconej V kadencji Sejmu mieliśmy wątpliwą przyjemność zapoznać się z wywodzącymi się z Młodzieży Wszechpolskiej postaciami Rafała Wiecheckiego, który w wieku 28 lat został Ministrem Gospodarki Morskiej (znanego skądinąd jako kibic Widzewa), czy Radosława Pardy, 27-letniego wiceministra sportu, a także – najwyraźniej bystrzejszego od obu wymienionych – Daniela Pawłowca, powołanego na stanowisko sekretarza stanu w UKIE. Nieco inny typ reprezentował Michał Krupiński, absolutny rekordzista, który jako 25-latek został sekretarzem stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa. Krupiński to całkiem bystry chłopak, ale osobiście uważam, że oferowanie takiej osobie w ramach programu “Pierwsza Praca” stanowiska ministerialnego, jest mocno niehumanitarne. Po pierwsze, trudno traktować poważnie szefa, który nie ma żadnego praktycznego doświadczenia w tym, co robi. Po drugie, 26-letni Krupiński po wyborach stracił pracę – komuś, kto ma w CV pozycję “sekretarz stanu” trudno przyjąć posadę np. głównego specjalisty. Co taki młody człowiek bez doświadczenia ma w tej sytuacji robić? Z całej grupy młodzieńczych koalicyjnych ministrów z lat 2005-2007 jednego Krupińskiego mi żal – gdyby jego kariera przebiegała w tradycyjny sposób i nikt nie wysłał go kopniakiem w górę hierarchii administracyjnej, mógłby być z niego całkiem przyzwoity urzędnik. Jego równolatek, Jan Dziedziczak, trafił w październiku do Sejmu z doświadczeniem w roli rzecznika prasowego rządu Jarosława Kaczyńskiego, a tym samym i podsekretarza stanu w KPRM.

Najmłodsi ministrowie 2005-2007 – w porządku alfabetycznym:

Wyobraźmy sobie sytuację, gdy uzyskanie mandatu poselskiego zmusza automatycznie do rezygnacji z wykonywanego zawodu, niezależnie od tego, czy jest to praktyka lekarska, wykłady na wyższej uczelni, prowadzenie działalności gospodarczej czy administracja bazami danych. Dieta poselska dla ludzi, którzy osiągnęli zawodowy sukces, nie jest powodem do rezygnacji z zawodu – już łatwiej im przyjdzie wykonywać mandat społecznie. W momencie, gdy zmusi się ich do takiego kroku, wielu z nich wycofa się z kandydowania do parlamentu. W efekcie pokusa zasiadania na Wiejskiej pozostanie nęcąca jedynie dla nieopierzonych absolwentów, emerytów, bądź ludzi, dla których wejście do Sejmu będzie szansą na poprawienie statusu majątkowego. Doprowadziłoby to do pogorszenia stanu obecnego, bowiem wbrew kiepskiej prasie polityków jako klasy próżniaczej, są wśród nich ludzie, którzy trafili do polityki z autentycznej wewnętrznej potrzeby zmiany kraju na lepsze (z różnymi, rzecz jasna, efektami).

Sytuacją optymalną w mojej ocenie jest, jeśli kandydat do parlamentu w życiu miał już okazję wykazać się sukcesem w jakiejś sferze życia – nieistotne już, czy jako adwokat, rolnik, przedsiębiorca czy strażnik miejski. W Sejmie jest 25 komisji stałych, obejmujących niemal każdą sferę życia – w każdej z nich powinno znajdować się co najmniej kilku fachowców, którzy z autopsji wiedzą, o czym dyskutują. Człowiek, który przez 10 lat pracował jako specjalista prawa telekomunikacyjnego i ma kontakt z przedmiotem znacznie lepiej się sprawdzi w Komisji Kultury i Środków Przekazu, niż lekarz, nie mówiąc o górniku. Faktem jest, że prace Sejmu i Senatu rządzą się zasadami, których ktoś z zewnątrz nie ma możliwości poznać – ale o to, aby wspierać na bieżąco posłów w odnajdywaniu się w procedurach dba Kancelaria Sejmu i sztab zawodowych urzędników. Czemu miałoby służyć uzawodowienie posłów?

Co więcej, jestem przekonany, że w sytuacji poprawnie działających procedur przedsiębiorca, który doszedł do majątku zanim został posłem, jest znacznie lepszym gwarantem transparentności pracy Sejmu niż zawodowy poseł. Dla 45-latka, który prowadzi niewielką hurtownię i zarabia miesięcznie kilkanaście tysięcy złotych, perspektywa przyjęcia łapówki w zamian za “gazety lub czasopisma” jest znacznie mniej nęcąca, niż dla 23-letniego absolwenta bez stałych dochodów, bądź też chłopa małorolnego, który głowi się jak spłacić kredyt na ciągnik. Ponadto w przypadku takiego hurtownika sprawą oczywistą jest, że reprezentuje interesy małego biznesu – a jasność co do reprezentowanego środowiska jest kluczową przesłanką transparentności. Lobbing nie jest zjawiskiem negatywnym, o ile nie towarzyszą mu nieczyste praktyki. W tym kontekście poseł, który bezpośrednio ze szkoły wszedł do Sejmu i od początku swojej kariery zawodowej jest politykiem, jest znacznie bardziej niepewnym ogniwem procesu legislacyjnego: trudno bowiem w każdym przypadku ocenić motywy jego działania, a i on sam, nie dysponując właściwym doświadczeniem, często nie będzie w stanie ocenić rozwiązań, jakie przedstawiają mu rzecznicy różnych środowisk.

Żyjemy w czasach bezprecedensowego tempa rozwoju technologicznego. Wiele dziedzin życia – aby wymienić tylko telekomunikację lub medycynę – wymaga nieustannego kontaktu z innowacjami, jeśli nie chce się pozostać w tyle. Jest to skądinąd jeden z problemów polskiego prawa – w wielu punktach nie przystaje ono do rzeczywistości XXI w. Profesjonalizacja zawodu posła doprowadziłaby do dalszego pogłębienia tej luki, o ile parlament nie zdecydowałby się dopuścić lobbystów do pracy z posłami, na co się nie zanosi. Przy domniemanej interpretacji zawodu lobbysty jako synonimu “łapownika”, zawodowi posłowie poruszaliby się w realnym świecie jak dzieci we mgle.

Osobiście chętnie zgodziłbym się na ograniczenie dostępu do mandatu posła (co bez zmiany Konstytucji RP jest, rzecz jasna, niewykonalne), ale w sposób dalece odbiegający od pomysłu marszałka Komorowskiego. Biorąc pod uwagę historię III RP, postulowałbym wprowadzenie obowiązkowych badań psychologicznych, których pozytywny wynik byłby warunkiem odbioru zaświadczenia z PKW. Sugerowałbym też zrównanie wieku dającego bierne prawa prawo wyborcze w Senacie i Sejmie na poziomie 30 lat. No i warunek sine qua non: matura. Jeśli ktoś nie zdał egzaminu dojrzałości, nie powinien mieć prawa do reprezentowania poglądów innych. Jestem przekonany, że te trzy drobne zmiany przyczyniłyby się w diametralnym stopniu do poprawy jakości życia politycznego.

„Skuteczna i przejrzysta administracja – szkielet nowoczesnego państwa”; „Rzeczywista odpowiedzialność polityków i urzędników”; Niezależni i skuteczni prokuratorzy”[1]; „Państwo silne, tanie i przyjazne”; „Polityka społeczna: rodzina, praca , solidarne społeczeństwo”; „Polska zdrowych finansów i niskich podatków”[2]… Obietnice wyborcze. Czy można domagać się ich spełnienia na drodze sądowej, czy spełnienie obietnicy wyborczej pozostaje jedynie kwestią moralności i etyki zawodowej parlamentarzystów?

Mandat wolny

Zgodnie z art. 104 Konstytucji RP posłów, jako przedstawicieli całego Narodu, nie wiążą instrukcje wyborcze. Mandat parlamentarzysty jest mandatem wolnym. Zakłada się, że parlamentarzysta reprezentuje cały naród, a nie tylko swoich wyborców; formalnie nic nie krępuje jego dzizałań, nie można go również odwołać – odwrotnie, niż ma to miejsce w przypadku mandatu imperatywnego[3] .

Tu można by w zasadzie zakończyć jakiekolwiek rozważania. Jednakże, czysto hipotetycznie, rozważmy jeszcze kwestię – czy owe obietnice można potraktować jako swego rodzaju czynność rodzącą stosunek cywilnoprawny i relację dłużnik – wierzyciel? I czy niezadwolony dłużnik może w związku z tym dochodzić swoich praw przed sądem? Zgodnie z art. 353 § 1 Kodeksu cywilnego zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie to spełnić. W naszej sytuacji zobowiązaniem byłyby spełnienie obietnic, wierzycielem – wyborca, a dłużnikiem – parlamentarzysta.

Umowa?

Umową , co do zasady, jest dwustronna czynność prawna, zaś czynnością prawną jest świadome i zgodne z przepisami prawa zachowanie ludzkie, zmierzające do wywołania skutków prawnych mocą odpowiednich oświadczeń woli składających się na treść czynności prawnej. Czy więc stosunek zachodzący pomiędzy przyszłym parlamentarzystą, a wyborcą można nazwać mianem umowy?
Rozpatrując ową sytuację czysto teoretycznie – można by było rzeczywiście wyróżnić elementy istotne takiej umowy, jednakże z perspektywy obowiązujących przepisów prawa – umowa taka byłaby nieważna, bowiem czynność prawna sprzeczna z ustawą lub mająca na celu obejście ustawy jest nieważna (art. 58 kc) .

Przyrzeczenie publiczne?

Warto również rozważyć kwestię, czy obietnice polityków mogą być kwalifikowane jako czynności prawne jednostronne i zarazem jednostronnie zobowiązujące. KC zna jedną tego rodzaju czynność – przyrzeczenie publiczne (art. 919 i nast. kc)[4], które polega na publicznym zaoferowaniu przez dany podmiot nagrody za dokonanie określonej czynności, jednak podciągnięcie składania obietnic wyborczych pod kodeksową konstrukcję w/w instytucji jest niemożliwe. A nawet gdyby istniała taka możliwość – to stosowaniu przepisów o przyrzeczeniu publicznym do obietnic wyborczych można by było postawić zarzut niezgodności z Konstytucją [5] .

Konkluzja

Wyborcy nie mają żadnej możliwości domagać się przed sądem spełnienia obietnic wyborczych składanych przez polityków. Jedyną możliwością zamanifestowania swoich roszczeń pozostają tylko kolejne wybory.

Zwracam uwagę, że rozprawa ta nie ma żadnego związku z ideologią jakiegokolwiek ugrupowania politycznego. Z założenia ma jedynie odpowiedzieć na pytanie czy wyborca ma prawo dochodzić od wybranych polityków spełnienia obietnic wyborczych na drodze sądowej.

Piotr Olczak

[1] źródło: www.pis.org.pl.
[2] źródło: www.platforma.org.
[3] ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), dalej kc.
[4] za: Z.Radwański, J.Pananowicz-Lipska : „Zobowiązania – część szczegółowa”; wyd. 5, Warszawa 2004, s. 343.
[5] patrz wyżej.

Ten oto piekny tekst podsumowujący nasz rząd znalazłem na formu onet.pl. Przytaczam go w całości, gdyż zbrodnią było by cięcie tego wywodu. Miłej lektury.
Prawda o PiS
Trochę historii…

MOTTO: “Jestem gotów plunąć w mordę każdemu, kto powie, że jestem niekulturalny.” A. Lepper

To był wyjątkowy rok, takiego nie mieliśmy od 17 lat:
- pierwszy raz od 17 lat do marszałka sejmu wpływa wniosek aby Jezusa Chrystusa ogłosić królem, a na komendzie można zamówię taxi lub pizzę.

Wszystko zaczęło się od kampanii partii zwanej żartobliwie prawem i sprawiedliwością, pod wdzięcznym Tytułem “My dotrzymujemy słowa”.

- W ramach “my dotrzymujemy słowa” – “jeśli mój brat zostanie prezydentem, ja nie zostanę premierem”, premierem został atrakcyjny Kazimierz, pierwszy produkt medialny w Europie Środkowej. Rodzime “Truman Show” potrwało pół roku, w tym czasie w ramach “my dotrzymujemy słowa” w kwestii taniego państwa, powstało najwięcej w historii wolnej Polski nowych ministerstw i sekretarzy stanu, z ministerstwem śledzi i morza na czele, mamy najwięcej
w historii Polski marszałków sejmu i senatu oraz 4 wicepremierów.

- Dwukrotnie TK zanegował ustawy przegłosowane w odstępie kilku miesięcy, co jest absolutnym rekordem. Mięliśmy w ciągu roku 3 rządy, w ramach tych samych partii 3 rodzaje koalicji na trzech różnych pakietach umów, do tego dwóch premierów, pięciokrotnie był wymieniany minister finansów.

Jeśli mój brat zostanie prezydentem, ja jednak zostałem premierem, ponieważ premier, który ma 78% poparcia społecznego był za słaby, wymieniliśmy go na premiera, który ma 33% poparcia, a premier który miał 78% poparcia przegrał wybory na prezydenta Warszawy.

- Pierwszy raz od 17 lat Polska zobaczyła masówkę, 160 cm kompleksów spędziło słuchaczy radiowęzła z Torunia do stoczni i uroczyście przysięgało nie rozmawiać z Lepperem, po czym polazły i gadało, ale o tym za chwilę.

- Pierwszy raz od 17 lat w ministerstwie sprawiedliwości w randze Wiceministra zasiadł sędzia stanu wojennego i w randze ministra koordynatora komunistyczny prokurator z lat 70. Takiej kadry nie miał nawet Leszek Miller. Na fali rewolucji moralnej marszałkiem sejmu, a następnie premierem wybrano 4 krotnego recydywistę, członka powołanej przez SB grupy politycznej, na co dokumenty widział brat. Premiera recydywistę zdymisjonowano za warcholstwo, co było ewidentnym chamstwem, by następnie w nocy bez kamer tuż po projekcji filmu o JPII wskrzesić i wsadzić na szczyty władzy.

- Od 17 lat nie mieliśmy w rządzie koalicyjnym klubu, który w ponad 50% składa się z oskarżonych lub skazanych prawomocnymi wyrokami posłów, znajdziemy w IVRP odnowy moralnej, posła pedofila, posłankę skazaną za fałszowanie przepustek więziennych, europosła oskarżonego o gwałt, rodzimego posła oskarżonego o gwałt, jego żonę oskarżoną o defraudacje, posłankę, która zasłynęła, jako operatorka scen korupcyjnych, a następnie została skazana przez komisje etyki i ta sama komisja uniewinniła posłów korumpujących posłankę. Znajdziemy posła wyrzuconego z klubu PiS za jazdę po pijaku, jest poseł wywalony z SO za awantury w dyskotece, jest również poseł powołujący się na znajomości z ministrem sprawiedliwości w czasie egzekucji komorniczej, za co został wywalony z SO, cały ten kwiat polskiego parlamentaryzmu tworzy koalicyjne koło narodowo – ludowe.

- Pierwszy raz od 17 lat minister sprawiedliwości 80% czasu pracy poświecił na konferencje, pierwszy raz minister pokazał społeczeństwu jak się niszczy dokumenty przy okazji sprawy politycznej, gdzie o 6.50 prokuratura wkroczyła do PZU na wniosek posła Kurskiego, członka sztabu wyborczego PIS, który oskarżył Donalda Tuska o fałszerstwa polegające na kupowaniu bilbordów od PZU. Jak się okazało nie było ani jednego świadka potwierdzającego słowa
Kurskiego, firma obsługująca PZU obsługiwała PIS nie PO, a sędzią w tej sprawie był minister, który był szefem kampanii wyborczej PiS. Sprawę umorzono, poseł Kurski błaga na kolanach o ugodę. To samo ministerstwo sprawiedliwości w ciągu roku zresocjalizowało Rywina, wypuściło
Jakubowską i Jakubowskiego, łamiąc prawo aresztowało Wąsacza, nie wyjaśniło ANI JEDNEJ SŁYNNEJ AFERY łącznie z afera Rywina, którą obecny minister jako członek komisji pono rozwiązał w ułamku sekundy, tylko ówczesne władze blokowały śledztwa.

- Pierwszy raz od 17 lat rząd, który popierał lustrację zamknął do spółki z klerem usta księdzu Sakowiczowi, prezydent podpisał wadliwą ustawę lustracyjną, a następnie sam znowelizował ją do poziomu ustawy, która obowiązywała wcześniej. Nie złapano ani jednego członka układu, nie
odebrano emerytury ani jednemu ubekowi, za to opluto wielu opozycjonistów, w tym nieżyjących jak Jacka Kuronia i uczynił to człowiek, który nie spędził ANI JEDNEGO DNIA W KOMUNISTYCZNYM WIEZIENIU, A W CZASIE STANU WOJENNEGO JAKO JEDYNY OPOZYCJONISTA Z KRĘGU WAŁĘSY SIEDZIAŁ U MAMUSI POD PIERZYNĄ. Na tym tle pokazuje się najbardziej czytelny podział w IVRP. Komuniści dzielą się na pisowych i pozostałych, z tym, ze pisowi tacy jak Gierek, Jasiński, Kryże, to dobrzy komuniści, pozostali są z układu. Z układu są też wszyscy członkowie opozycji i media, z tym, że w tym wypadku ważny jest kontekst i przydatność “układowa”. Znany polityk opozycji najpierw dostał propozycję objęcia rządu IVRP, potem ogłoszono go mordercą demokracji, by znów zaproponować mu miejsce w rządzie.

- Pierwszy raz od 17 lat rząd, który nie zrobił nic w kwestiach gospodarczych, nie wydał najmniejszego dokumentu, choćby najniższej wagi regulującego jakikolwiek obszar gospodarczy, okrzyknął się twórcą 1 punktowej inflacji i PKB na poziomie 5 pkt. Pierwszy raz szef kancelarii prezydenta, który wyleciał z niej za prowadzenie spółki z baronem SLD Nawratem, która to spółka jest ulubieńcem prokuratora, po kilku miesiącach karencji został szefem doradców premiera.

- Pierwszy raz od 17 lat ministrem spraw zagranicznym jest kierowniczka magla, która nie odróżnia dwóch najważniejszych dla Polski traktatów regulujących stosunki z sąsiadami.

- Pierwszy raz od 17 lat 8 ministrów spraw zagranicznych, a więc wszyscy uznali polską politykę zagraniczną za szkodzącą i ośmieszająca kraj.

- Nigdy dotąd w historii 17 letnich zmagań z demokracja, prezydent nie odwołał spotkania na szczycie tłumacząc się rozwolnieniem wywołanym artykułem w niemieckim brukowcu.

- Nigdy dotąd polski premier nie żebrał o 4 minuty rozmowy z prezydentem USA by w jej trakcie oddać z wdzięczności 1000 polskich żołnierzy na misję “pokojowe”.

- Nie zdarzyło się od 17 lat, aby polski premier musiał się tłumaczyć w Brukseli, że Polska nie jest krajem antysemickim, w którym króluje homofobia i nigdy podobnych tłumaczeń nie uznano za sukces dyplomatyczny.

- Nie zdarzyło się w wciągu 17 lat by prezydent wygłosił 2 minutowe orędzie, oznajmiając, że nie rozwiąże parlamentu.

- Nie było takiego przypadku by ministrem edukacji został szef organizacji, której obecni, przyszli lub byli członkowie palili pochodnie w kształcie swastyk, udawali kopulację z drzewem, oraz między sobą.

- Nie pamięta Polska takiego przypadku, by członkowie koalicyjnego rządu, podawali rękoma weterynarzy środki wczesnooporonne przeznaczone dla bydła kobietom zgwałconym przez innych członków.

- Nie miał nigdy miejsca taki przypadek by premier i prezydent z tytułami naukowymi tak kaleczyli język polski, mówiąc “włanczam”, “som”, “świętobliwość Biskup Rzyma”, oraz mlaskali, oblizywali wargi, odbijali w kułak, a pierwsza dama zasuwała do samolotu z
reklamówką.

- To był najciekawszy rok od 17 lat, polskie władze w ciągu roku wykreowały i sprzedały taki wizerunek Polski, który świat pamięta z początku XIX wieku.

- W ciągu tego roku nasze stosunki z Niemcami, UE i Rosja zatoczyły koło i wróciły do czasów Układu warszawskiego i RWPG.

- W ciągu tego roku wystąpiła największa fala emigracji od czasów stanu wojennego.

- Z 3 mln mieszkań nie powstało ani jedno w ramach programu rządowego, z setek kilometrów autostrad w przyszłym roku powstanie 6 km odcinek, stadionu narodowego w Warszawie nie będzie, ponieważ wygrał niewłaściwy kandydat.

Cały ten dorobek nazywa się IVRP, której nie ma na żadnej mapie świata, a powstał ten twór chorej wyobraźni w efekcie rewolucji moralnej, która skalą, siłą i zapachem przypomina szambo spuszczone z Giewontu do Jastarni.

To był rok bliźniąt na kaczych nogach, dziękujmy Bogu, że go przetrwaliśmy i prośmy, by już nigdy więcej dobry Bóg podobnych dowcipów nam nie robił, niech chociaż pierwsza dama kupi sobie torebkę, a I strateg solidny klej do protez, do gospodarki nie mieszajcie się jak przez ostatnie 12 miesięcy, a jakoś to przetrwamy braciszkowie bosy, partyzanci kwatermistrze, komisarze spółdzielczy, pionierzy, kołchoźnicy, rewolucjoniści moralni w walonkach.

Grupa Trzymająca Wagę
~marko_polo, 24.09.2007 14:32

Od kilku tygodni wszyscy śledzimy wydarzenia które maja miejsce zarówno w szpitalach jak i przed budynkiem kancelarii premiera. Strajkują pielęgniarki oraz lekarze. Wielu lekarzy urządziło strajk głodowy tak samo jak i pielęgniarki. Wielu lekarzy zwolniło się z pracy, inni poszli na urlopy. Jeden z warszawskich szpitali został ewakuowany z powodu braku personelu. Wszyscy chcą lepszych zarobków. Ja im się nie dziwie, praca nie jest lekka, a do tego bardzo odpowiedzialna. Często zwykły elektryk dostaje więcej pieniędzy niż wykwalifikowany lekarz czy pielęgniarka. Ale nasuwa się pytanie: Co na to nasz rząd? Co na to ministerstwo zdrowia? Ano nic. Premier olewa strajkujących strasząc ich tym, że zmilitaryzuje lekarzy, minister zdrowia wraca do zdrowia (sic!) po operacji (swoja drogą szkoda, że nie leżał w szpitalu który strajkuje). Na wszelakie postulaty strajkujących “żond” odpowiada: “Ni ma pieniędzy. No ni ma, może w przyszłym roku“. Oczywiście nie ma dla lekarzy, ale pracownicy sejmu dostaną podwyżkę płac (nie wierzysz? Przeczytaj ten artykuł), a sejm zwiększa pieniądze na swoje biura ( a ten nius można przeczytać pod tym linkiem). Przecież to zakrawa o kłamstwo i oszustwo. W firmie to by szefa na taczce wywieźli za takie przekręty, a u nas? A u nas rządzący będzie się ubiegał o stanowisko w kolejnej kadencji. Oczywiście teraz mówimy mu “Spieprzaj dziadu”, ale potem omami nas kolejnymi pięknymi słowami, a mu pojdziemy jak te barany na rzeź i zagłosujemy na niego.

Obudźmy sie!!!!

Czy naród polski ma jakieś prawa? Oczywiście, że tak, ma prawo i sprawiedliwość. I tylko w takim wydaniu. Nad wszystkim czuwają politycy z PIS’uaru (no to chyba jest akurat logiczne). Oni ustalają co jest najlepsze dla nas, narodu polskiego. Oddaliśmy im władzę, a teraz nie mamy odwagi im tego zabrać. A oni robią co chcą. Wszystko dla nas. Patrzymy ze spuszczona głową jak nasz kraj upada, jak się z niego śmieją w całym świecie. Patrzymy i nic nie robimy by coś zmienić na lepsze. A co można zmienić? Wszystko!! To jest nasz (Polaków) kraj, a nie grupki rządzącej która myśli jedynie o tym jak się nachapać, nie patrząc na przyszłość oraz na ludzi którzy na nich pracują. Powoli wszystko nam zabierają. Robią cenzurę na informację (cenzura w telewizji), zabierają nam europejskie prawa (nie dla Polski prawo europejskie). Olewanie przez Kaczorka pielęgniarek to olewanie nas. Następnym razem wypnie się na górników, albo na nauczycieli (chociaż na tych ostatnich to wypina się piękny Roman). Nad Polską zawisły czarne chmury. Miało być lepiej, a jest coraz gorzej. Proszę mi tylko nie tłumaczyć, że jeśli ma być lepiej to musi być przez jakiś czas źle.

PIS obiecywał, że będzie tanie państwo. Obiecywał poprawę życia. No i na obiecankach się skończyło. Partie obstawiła praktycznie wszystkie wysokie stanowiska w resorcie państwowym, chłapie pieniądze, a naród klepie biedę. Lekarze strajkują, strajkują pielęgniarki, a “żond”: nima dla was szmalu. No to gdzie on jest? Skoro płacimy wysokie podatki, praktycznie na każdym kroku z nas się zdziera pieniądze, to jak można mówić, że nie ma pieniędzy w budżecie? Jak oni wyjaśnią brak pieniędzy? Odciągają mi z pensji prawie połowę i nie ma pieniędzy?

Piękny Roman wymyślił mundurki dla dzieci w szkole. Sam pomysł już kosztował nasz kraj niezłą sumkę pieniędzy. Do tego, od nowego roku rząd będzie dofinansowywał biedne rodziny w kwestii zakupu mundurka. A po jaką cholerę te mundurki? Co to, państwo policyjne, czy też wojskowe, że wszyscy mają chodzić w mundurkach? Zamiast tego można było pieniądze przeznaczyć na inne cele.

No a pomysł by obłożyć podatkiem tych którzy dużo zarabiają by z ich pieniędzy łatać dziurę to już przegięcie. To teraz, każdy z tych “milionerów” będzie walił to ile zarabia, bo po co ma jeszcze z tego większy podatek dawać? Pierwszy raz słyszę, by  oszczędzać na większych podatkach. Z drugiej strony, pewnie uchwalą taki próg by posłowie nie dawali więcej niż obecnie, albo uchwalą, że ich to nie obowiązuje.

Pamięta pewnie każdy, jak to pojawiła się obiecujący reżyser i aktor w jednej osobie pani Renata B. Przy pomocy dziennikarzy z TVN nakręciła ona próbę przekupstwa jej osoby. Afera była na całą Polskę. Oczywiście PIS’uary bagatelizowały całą sprawę, a nawet odwracały kota ogonem. W innym kraju coś takiego spowodowało by nie tylko rozłam w rządzie, ale i nawet dyscyplinarne zwolnienia i degradacje. No ale to nie jest inny kraj/rząd, tylko IV RP. Było gadanie, wielka afera i cisza. PIS’uary siedzą praktycznie na wszystkich stołkach i dzięki czemu sprawa została umożona [...]wobec braku znamion czynu zabronionego.[...] Co ciekawe [...]kodeks karny stanowi, ze kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze więzienia od 6 miesięcy do 8 lat.[...] No więc jak to jest? Jedno przeczy drugiemu.

Spodobała mi się notka na forum w sprawie tej sytuacji:

V RP i nic więcej – szmata to już ściek a nie państwo

Popieram w całej rozciągłości. Aby było śmiesznie to post ten zawierał 4 odpowiedzi o podobnej treści, ale został usunięty [...] z powodu naruszenia regulaminu[...]

Chcesz poczytać o tej sprawie? Zapraszam pod ten link.

Jak to jest w szpitalach, każdy widzi. Nie trzeba tego komentować. Ale nie wszyscy którzy trafiają do szpitali mają źle. Nie będę się rozpisywał bo mnie szlag trafia. Proponuje przeczytanie tego artykułu. I my za to płacimy. Kiedy wreszcie nasz naród sie obudzi?

Masz już dość naszego rządu i ludzi w nim zasiadających? Masz już rządów braci ksero? Odwiedź ten adres: http://referendum2007.org/. Czas powiedzieć dość!!