Nooit eerder wist een groep spelers op zo een grote schaal de casino’s de stuipen op het lijf te jagen, als het MIT Blackjack team. Deze universitair geschoolde groep spelers, speelde met een wetenschappelijke en bedrijfsmatige benadering. De uitvoering was meesterlijk. Er was een duidelijke werkverdeling, spelers werden streng geselecteerd en getraind. Net als in bedrijven waren er investeringspools, om zo het risico te spreiden.Gebaseerd op het verhaal van het MIT blackjackteam was vorig jaar de succesvolle film 21 in de bioscopen te zien.

bron: casinocity

Een geluk bij een ongeluk, zou je het zo mogen noemen? Een journalistiek geluk dan, want dat was het wel. Toen ik in Tanzania was, vond er aan de rand van Dar es Salaam een explosie plaats. Daarbij meerdere doden en gewonden vielen en tal van huizen verwoest werden. Wij waren erbij.



Mbagala
Eén dag voor Koninginnedag ontplofte er in Mbagala, aan de rand van Dar es Salaam, een wapendepot van het leger. De klappen waren door de hele stad te horen. Ook wij hoorden ze, maar dachten in eerste instantie niet aan een explosie. Toen een van de mensen van Music Mayday vertelde wat er gebeurd was, begon het journalistieke bloed te stromen.

Erop af
De rollen werden verdeeld. Hannelore Struijs, camerajournalist, en docent Gie Meeuwis gingen samen met Susanne, een van de Tanzanianen die met ons samenwerkte, naar het gebied toe om een reportage te maken. Ik ging het internet op om het laatste nieuws naar buiten te brengen. Uiteraard was ik graag meegegaan naar het gebied, maar wanneer zoiets gebeurd in een land waar je de taal niet spreekt, spreken beelden meer dan woorden. Natuurlijk bleef ik constant in contact met de drie die in het gebied waren, om het laatste nieuws te verwerken in de berichtgeving.

Direct probeerden we ook Nederlandse media in te schakelen om hen het laatste nieuws mee te geven. Omdat er op dat moment nog te weinig bekend was (lees: er waren op ‘te weinig doden’), waren ze niet van plan iets met onze spullen te doen.

UNAMID
Twee dagen later viel ons op dat er ineens allemaal konvooien van de VN door Dar es Salaam reden met het opschrift “UNAMID”. Dit wekte natuurlijk onze nieuwsgierigheid en via de Nederlandse ambassadeur kwamen we erachter dat er noodhulp naar het getroffen gebied was gestuurd. Vanuit Nederland kregen we te horen dat UNAMID de VN-missie in Darfur was. Dit alles gebeurde ’s avonds, dus we besloten de volgende dag een follow-up te maken.

Hannelore en Gie gingen weer naar het gebied en ik ging weer bloggen op het internet. Daarvoor heb ik contact gehad met onder meer het hoofd van UNICEF in Tanzania en de Nederlandse ambassadeur. De betrokkenheid van UNAMID werd ontkend, maar er werd wel verteld dat er noodhulp was gestuurd. Hannelore en Gie toen hebben inderdaad de zakken rijst op beeld vastgelegd.

Nederlandse media
Hoe meer nieuws er kwam, hoe meer vragen er ook bijkwamen. En het vreemde aan dit alles is, is dat de Nederlandse media er niets mee wilden. We hebben bij verschillende media ons verhaal proberen te krijgen, maar niemand wilde het hebben. Een van de redenen dat ze er niets mee wilden, was dat er te weinig doden waren. Bovendien was net in Apeldoorn de aanslag op de Koninklijke Familie geweest, dus het was niet belangrijk genoeg.

Met name het antwoord dat er te weinig doden waren, viel bij mij slecht. Ik heb er ook mijn vragen bij gesteld en het heeft me geïnspireerd om dieper te kijken naar de berichtgeving uit en over Afrika. Ik heb de Nederlandse en internationale media onderzocht en vragen gesteld aan verschillende correspondenten en chefs van buitenlandredacties.

Vreemd
Het klinkt misschien vreemd voor een buitenstaander, maar ik heb veel geleerd van die explosie: hoe het is om te werken in een ander land en hoe je je stukken over de grens krijgt. En dit is iets wat ik vaker wil gaan doen. Het is soms frustrerend dat je niet alles kunt vertellen, maar het is een hele mooie uitdaging om dat toch te proberen.

Reizen vind ik belangrijk. Dat is ook een van de redenen dat ik voor journalistiek heb gekozen. Voor dit werk reis je eerder de wereld over, dan wanneer je als jurist aan de slag gaat. Dus toen er een internationaal project kwam, wist ik ook gelijk dat ik mee wilde. De bestemming: Tanzania.



Beyond (Y)our World
Het internationale project op de FHJ is een samenwerking met Lokaal Mondiaal, een organisatie die zich bezighoudt met ontwikkelingslanden en journalistiek. Een onderdeel daarvan is Beyond (Y)our World, waarmee ze een tijdschrift uitgeven: Join! Het tijdschrift wordt op hogescholen en universiteiten gratis verspreid. Studenten van de verschillende journalistiekopleidingen maken het.

Dit keer was onze opleiding aan de beurt en in het nummer dat wij gingen maken stonden twee landen centraal: Tanzania en Ethiopië. Toen we ons aanmeldden voor het project, mochten we zelf kiezen welk land we wilden verslaan. Voor mij was de keuze snel duidelijk; ik wilde naar Tanzania. Met dat land had ik voor mijn gevoel meer dan met Ethiopië.

Tanzania
Na zes weken voorbereiding vertrokken we eind april met 5 studenten en één docent naar Tanzania. Daar gingen we samenwerken met studenten van de journalistiekopleiding in Dar es Salaam, de grootste stad van het land. Ieder van ons werd ‘gekoppeld’ aan een student, zodat we samen verhalen konden gaan maken. Dat systeem werkte goed, al verliep het niet altijd even vlekkeloos.

Voorafgaand aan de reis hadden we een aantal onderwerpen bedacht waar we over wilden schrijven. Zo wilde ik een verhaal maken over illegale mijnbouw en een interview houden met een Nederlandse priester die al ruim 30 jaar in Tanzania woont en werkt. Helaas heb ik deze twee verhalen niet kunnen maken. De een was gewoonweg niet haalbaar in de tijd die we daar hadden en de andere kon door omstandigheden niet doorgaan. Gelukkig heb ik in Tanzania zelf nog wel verhalen gevonden. Dat is natuurlijk als journalist ook nodig. Als je een verhaal niet kunt maken, moet je op zoek naar andere verhalen.

Cheza en BSS
Zo heb ik verslag gedaan van Bongo Star Search en Cheza Tanzania. De Bongo Star Search, kortweg BSS, is de Tanzaniaanse versie van Idols en net op het moment dat wij er waren, hield het programma de laatste voorronde in Dar es Salaam. Al vroeg in de ochtend stonden de kandidaten te wachten voor hun auditie. Wij waren er ongeveer even vroeg en nadat we simpelweg gevraagd hadden of we een verslag mochten maken, zat ik ineens in de auditieruimte om te praten met de jury en te luisteren naar de kandidaten.

Een paar dagen later was er een danswedstrijd, georganiseerd door Music Mayday Tanzania. Deze organisatie haalt jongeren uit de sloppenwijken door middel van workshops. De danswedstrijd, Cheza Tanzania, was daar ook voor bedoeld. De dansers die voor het televisieprogramma geselecteerd worden – ze komen vrijwel allemaal uit de sloppen van Dar – maakten kans om opgenomen te worden in de talentpool van Music Mayday. Daarmee hebben ze een kans zich te ontwikkelen tot echte dansers en internationaal op te treden.

Te kort
Ik heb twee mooie weken beleefd in Tanzania. Ik heb daar hele mooie dingen kunnen doen en ook nog van het land geleerd. Maar twee weken zijn achteraf gezien te kort. Daarom zie ik mezelf er over niet al te lange tijd nog wel terugkomen, maar dan voor langere tijd.

Ieder jaar vindt in Tilburg Festival Mundial plaats. Fontys is daar ook altijd bij, met een eigen podium en de FHJ doet verslag van het festival. Zo ook in 2009. Voorafgaand aan Festival Mundial is er Via del Mondo: een kleiner festival gericht op kinderen. Aan beide evenementen heb ik voor de FHJ meegewerkt. Voor Via del Mondo heb ik verschillende items gemaakt en voor Festival Mundial heb ik live verslag gedaan.


Organisatie
Toen ik in mei terugkwam uit Tanzania – waar we met de lokale journalistiekopleiding hadden besproken dat zij ook een bijdrage aan ons project zouden leveren – en we een vergadering hadden over de stand van zaken, ben ik gevraagd om me bezig te gaan houden met de organisatie. Eigenlijk zou een van de docenten dit doen, maar door ziekte ging dit niet door. Samen met Sanne Brand ben ik aan de slag gegaan om een zo’n goed mogelijke organisatie neer te zetten.

Dit hield in dat we de contacten met Mundial Productions, Plan Nederland, het Brabants Dagblad en de andere Fontysopleidingen onderhielden, plannen maakten voor de verslaggeving van het festival en alle activiteiten in de aanloop naar het festival en alle logistieke en organisatorische zaken op ons namen. Met zijn tweeën zijn we twee maanden fulltime bezig geweest om alles op poten te zetten. Sanne hield zich voornamelijk bezig met de planning en indeling van ons werkterrein, ik heb me heel veel bezig gehouden met het maken van onze website.

Via del Mondo
Een paar weken voor Festival Mundial organiseert Mundial Productions altijd Via del Mondo, een festival voor kinderen. Op het kleine festival, dat meerdere plaatsen in Nederland aandoet, kunnen kinderen verschillende workshops volgen die met de optredens te maken hebben en zijn er kindergroepen uit andere landen die optredens geven om aandacht te vragen voor hun situatie. Het is vooral een leerzaam festival, want de Nederlandse kinderen kunnen zien en horen hoe kinderen in andere landen leven.

Festival Mundial
Na twee maanden fulltime voorbereiden was het 20 juni eindelijk zover. Festival Mundial begon. Met een groep van ruim 20 studenten hebben we twee dagen lang verslag gedaan van het festival op onze eigen website met radio-uitzendingen, televisiereportages en berichten op de site.

Op het festival heb ik me alleen bezig gehouden met radio. Ik heb twee uitzendingen gepresenteerd en op zondag, de tweede dag, was ik verantwoordelijk voor de techniek van de andere twee uitzendingen. Verder hebben we met onze radioredactie, die uit zes mensen bestond, verschillende reportages gemaakt.

Uitzendingen
De uitzendingen bestonden uit live-interviews, reportages, spelletjes en muziek. Het waren steeds uitzendingen van een uur, die via een livestream te volgen waren. In de studio hebben we ook verschillende optredens gehad van onder meer Jaya the Cat en Selah Sue. Het waren dus niet alleen maar Nederlandse artiesten; ook de internationale acts en belangrijke gasten kwamen langs in onze studio. Het is ons zelfs gelukt om een bijdrage te krijgen uit Tanzania, waar de studenten journalistiek een uitzending van een uur hadden gemaakt.

Trots
Het project is een groot succes geworden en ik kan eerlijk zeggen dat ik trots ben op alle studenten die hebben meegewerkt. Dankzij hen hebben we het nu voor elkaar dat we volgend jaar, in 2010, nog intensiever gaan samenwerken met Mundial Productions en het Brabants Dagblad, om nog beter verslag te kunnen doen van het festival, via meerdere kanalen.

“Het is zaterdagavond. Buiten is het koud, binnen zit Stephan Sanders.” Dit is een bekende zin in radioland. Zo begint namelijk vrijwel elke aflevering van Met het Oog op Morgen, het dagelijkse late nieuwsprogramma op Radio 1. Op zaterdag heeft het radioprogramma De Radiominuut, een blokje gemaakt door studenten journalistiek. Ik heb deze ook een keer gemaakt.

De Radiominuut is een project van Met het Oog op Morgen, waarbij studenten journalistiek van de vier verschillende opleidingen (Utrecht, Zwolle, Ede en Tilburg) ieder om beurten een geluidsverhaal maken over een evenement op zaterdag en dat dan in één minuut vertellen. Ik mocht de Minuut maken voor de uitzending van 22 november 2008.

De vrijdag ervoor was er eerst overleg met de redactie over het onderwerp. In overleg besloot ik een Minuut te gaan maken over ‘Een avondje NAC’. NAC Breda stond op dat moment hoog in de eredivisie en die avond speelde de Bredase club thuis tegen NEC Nijmegen. Voor de fans van NAC een belangrijke wedstrijd, want tussen de twee clubs bestaat al jaren rivaliteit.

De Minuut
Het idee was om te kijken wat een avondje NAC in Breda nou eigenlijk is. De Brabanders worden gezien als Bourgondiërs en zo beleven ze dan ook de wedstrijden, was de gedachte. Aan mij de taak om dat in één minuut vast te leggen. Het idee van de minuut is dat jezelf niet aan het woord komt, maar dat je alleen door middel van anderen de sfeer vastlegt.

Ik ben daarheen gegaan en heb voor aanvang van de wedstrijd verschillende NAC-fans gesproken en gevraagd of ze mij konden uitleggen wat dat nu is, een avondje NAC. Al die quotes heb ik verwerkt in de minuut. In de Minuut heb ik het clublied van NAC verwerkt, omdat dat zo vrolijk en feestelijk is, iets wat past bij het genieten van een avond voetbal kijken.

Deadline
Om het op tijd aan te leveren, betekent wel dat je moet doorwerken. De deadline was 22.00 uur. Op zich niet een heel groot probleem, alleen beginnen voetbalwedstrijden op zaterdag om 20.30 uur. Dat betekent dat de meeste fans een uur eerder pas bij het stadion aankomen. En omdat dat in Breda is, was het logistiek wel even plannen. Daarom heb ik besloten niet het stadion in te gaan.

Om iets over elven was mijn Radiominuut aan de beurt. Ik was er zelf tevreden over, hoewel ik een iets te lang item had gemaakt. Het was namelijk 1’17 minuut, dus is er een stukje uitgehaald door de eindredacteur. Ook hoorde je mij één keer terugkomen in het item, wat eigenlijk niet mocht. Maar verder vond de eindredacteur het een goed item.

Nog een keer
Het project loopt nog steeds en ook dit jaar zou ik weer een radiominuut maken, maar door fysieke problemen is dat helaas niet doorgegaan. Zodra dat allemaal weer beter is, wil ik zeker nog een Radiominuut maken.

Şi ca să vezi: Profetul n-a minţit. Începând cu anii 2000 a început Apocalipsa – sfârşitul lumii, adică. A lumii pe care o cunoaştem noi, în care ne-am cuibărit existenţele. E drept că Apocalipsa asta, nu cu giudeţuri de foc s-a arătat, şi nici cu schingiuri carnale sau râuri de pucioasă. Dar tot cu spectaculoase prăbuşiri, cu destine măcinate în nesăbuinţe şi amaruri. Apune o veche epocă, o consumată orânduire se înşiruie pe firul tainic al istoriei. Mai ţineţi minte?! Epoca de piatră, Antichitatea, Evul Mediu, Renaşterea, Capitalismul…, ce va urma? Ce începe? Din nefericire cunoaşterii îi aparţine doar trecutul, pe viitor îl visăm doară.

Să-i spunem, deci: Adio! – unui Capitalism ce-a fost singura organizare socială îndreptată împotriva firii. De ce împotriva firii? Pentru că cei doi piloni pe care şi-a sprijinit existenţa au fost doi demoni: Consumul şi Exploatarea Intensivă a Resurselor. Fără consum nu avem producţie, fără resurse nu avem consum, şi cercul stă închis şi se rostogoleşte din ce în ce mai ameţitor. Doar că…

Doar că, Realitatea schimbă dur condiţiile şi nici una dintre aceste reguli nu mai poate funcţiona. Un pahar se goleşte de sus în jos, dar se umple de jos în sus, ca atare: am consuma mereu dar nu mai avem resurse, şi atunci totul trebuie schimbat; tot mecanismul, toată filosofia, întreaga panoplie de strategii. Problema cea mare este: ce punem în loc? Şi de aici rostogolul de greşeli, caruselul nesăbuinţelor, caleidoscopul unor forme efemere, a unor propuneri hipnotice şi aberante. Doar fondul problemei rămâne: Resursele trebuiesc regenerate şi consumul trebuie armonizat. Altfel!!!…

Prostii! – veţi spune, un defetist, un duşman al orânduirii, un ciocoi, o coadă de topor.

Accept toate astea, ascult cu atenţie vocile voastre, înjurăturile, imprecaţiile, şi totul e bine şi frumos. Problema e că dacă n-am dreptate nu-i nici o nenorocire, totul e normal, e-n grafic.

Dar ce ne facem, dacă am dreptate!

De curand Lafarge – uriasul din domeniul constructiilor si WWF – World Wildlife Fund – una dintre cele mai mari organiziatii non-guvernamentale de protectie a mediului, au reinnoit parteneriatul dintre cele doua pentru inca patru ani. Parteneriatul ce dateaza tocmai din anul 2000 are ca scop colaborarea intre organizatii pentru minimizarea efectelor actiunilor Lafarge asupra mediului in locatiile in care activeaza in toate colturile lumii, parteneriatul fiind unul global.

De altfel Lafarge a fost primul jucator industrial ce a devenit partener al WWF, fiind si acum cel mai mare partener si primind ca urmare a rezultatelor obtinute certificatul “WWF Conservation Partner”. Acest certificat utilizat de Lafarge pe scara larga, de la scrisori pana la website, de la comunicate de presa pana la bilantul anual reprezinta si o dovada de marketing social din partea Lafarge, fapt ce-i atrage o perceptie pozitiva din partea clientilor, partenerilor si nu numai.

CEO-ul Lafarge spunea la semnarea prelungirii parteneriatului ca “din anul 2000 Lafarge a facut o multime de pasi in vederea imbunatatirii impactului asupra mediului, o multime de alti pasi mai sunt insa de facut.. un astfel de parteneriat e o ocazie fantastica de a confrunta viziunea unui mamut industrial cu cea a unei ONG“.

Zonele in care colaborarea este activa de ambele parti sunt tarile cu economii emergente (Brazilia, China, India) in care investitiile Lafarge sunt foarte mari datorita cererii in crestere si conjuncturii economice, de asemenea domeniile cheie sunt reducerea emisiilor de dioxid de carbon – se stie ca acestea sunt mari in cadrul activitatilor procesatorilor de ciment, reducerea poluarii permanente cu diverse materiale rezultate din activitatea de productie, reducerea consumului de apa, reabilitarea carierelor de extractie.. Piatra de temelie a constituit-o definirea si implementarea unor instrumente de masurare si monitorizare a efectelor activitatilor Lafarge asupra mediului, de aici pornind masurile de control si imbunatatire a operatiunilor.

Interesant este faptul ca dupa semnarea parteneriatului dintre cele doua parti, mai multi jucatori industriali si-au aratat interesul si disponibilitatea de a colabora cu WWF, vazand in ea nu doar un instrument de marketing ci si unul de crestere a eficientei sau o provocare in realizarea unei imbunatatiri a eficientei activitatilor proprii.

Cum traduci din engleza in romana FOLEY?

In post-productie la americani se foloseste termenul de “foley artist” pentru a descrie indeletnicirea unui om ce face sunetul in sincron pe imagine, la microfon, folosindu-se de absolut tot ce este nevoie pentru o anumita secventa. Exemplu… unu are o geaca de piele si se aseaza pe canapea. Artistul ia ceva din material de piele daca nu chiar o geaca si o misca astfel incat sa recreeze sunetul respectiv cat mai fidel si la o calitate mult mai buna decat cea imprimata la locatie. Noi nu numai ca nu avem departament si oameni care sa faca numai asa ceva, nu avem nici titlu pt aceasta ocupatie in limba romana; mai mult cuvantul foley nu apare nici in dictionar.

Wikipedia spune asa:

“Foley is a term that describes the process of live recording of sound effects that are created by a foley artist, which are added in post production to enhance the quality of audio for films, television, video, video games and radio . The term “foley” is also used to describe a place, such as foley-stage or foley-studio, where the foley process takes place. “Foley” gets its name from Jack Donovan Foley (1891-1967), a sound editor at Universal Studios in the 1950s who became famous for his advancements in synchronized sound effects.”

La noi totul e mai simplu. Avem sunetist… si cam atat. Las’ ca ia el de pe torente niste Sound-Ideas© si se foloseste de alea.

Inteleg ca asa il cheama pe tipul ala, dar nu ar trebui sa avem si noi un termen cat de cat similar? Cum o sa-i spunem? Artist de zarva? Artist de galagie? Artist de harmalaie? Artist de zgomot?… sau the best so far… ARTIST DE TARABOI !?!

Cel mai apropiat la care m-am gandit ar fi artist de ambianta dar NU, pentru ca ambianta in post productie se refera clar la mediul inconjurator si la sunetele din planul indepartat, nu la totalitatea sunetelor din imagine. Ar mai fi artist de sunet(e)… care sunet(e) maica? Ca sunet e si coloana muzicala si efectele speciale sonore, care-s facute de designerul de sunet (iar un termen dubios)…

Pana una alta cred ca o sa mai ramanem mult si bine cu bunul nostru sunetist atot stiutor si atot facator. Dar unul poate sa spere nu?

In 1921 un inginer german, Max Braun punea bazele unui mic atelier de produse electronice in Frankfurt pe Main. Cum perioada respectiva a cunoscut o explozie a radioului, specializarea atelierului era in componente pentru aparate radio. Aproape 30 de ani mai tarziu, in 1950, un medic stomatolog din cealalta parte a lumii crea prima periuta de dinti sub marca Oral-B. Modelul creat se numea Oral-B 60 dupa numarul firelor de nylon incluse.

Afacerea medicului Robert Hutson din California s-a extins rapid, de la afacere de familie, derulata in casa si portbagajul masinii cu care ducea periutele la posta pentru a le expedia clientilor, la un business solid care pana la sfarsitul anilor 70 exporta produsele in Europa, America Latina si Asia. Mai mult, periutele Oral-B au fost primele care au ajuns pe luna odata cu misiunea Apollo 11.

Intre timp, Braun crease un prototip de periuta de dinti electrica, numita “Mayadent” (1963), care simula miscarile unei periute normale. Produsul a fost initial unul de nisa, avand o raspandire redusa in primii ani. Orizontul s-a schimbat in 1967 cand Gillette a cumparat Braun care ajunsese deja unul dintre producatorii de top de aparatura electrocasnica mica. Din acest moment Braun a beneficiat de motorul de marketing al Gillette care a promovat si acest tip de produs. Insa abia in 1978 nisa a fost dezvoltata suficient incat produsul sa ajunga la productie de masa.

In 1984 Gillette a cumparat si Oral-B punandu-si serios amprenta pe acest segment de produse prin investitii masive in tehnologie si marketing. Acesta din urma a propulsat Oral-B in topul vanzarilor din Statele Unite si nu numai lansand prima periuta pentru copii sub licenta Star Wars in 1984. In acelasi an Braun, divizie separata a Gillette creeaza prima periuta electrica cu miscari pe 3 axe.

Ceea ce era de asteptat s-a intamplat in 1987 cand a fost lansata prima periuta in colaborare Braun si Oral-B, marcand un nou inceput de business. De aici marketingul si-a spus cuvantul ducand plasand Oral-B ca sub-brand al Braun si cucerind efectiv lumea cu produsele lor. Din 2001, capetele periutelor de dinti ii au pe Mickey Mouse, Winnie-the-Pooh si pe Buzz Lightyear prin semnarea unui nou acord cu Disney. Restul e business modern.

Se zice ca daca vrei, poti. In cat la suta din cazuri? Este chiar irelevant daca te afli in multimea fara succes. In cazul in care vrei sa te apuci de un business pe cont propriu inseamna ca cel putin ambitia o ai. Iti mai trebuiesc insa multe altele. Ca sa afli ce anume si daca le ai, fa-ti un SWOT personal. Iti va spune, la un nivel e drept nu detaliat, daca vei fi capabil sa razbati.

Ia in calcul cel putin urmatoarele aspecte si pozitioneaza-te fata de ele. Analiza te va ajuta sa decizi daca esti facut pentru antreprenoriat, daca ai cunostintele si abilitatile necesare sau daca e mai bine ca la sfarsitul lunii sa stii ca iei bani, nu dai.
- furnizorii de produse: vei face si productie, cum ar fi ornamente pentru care trebuie sa cumperi partile componente sau materia prima sau vei vinde produse finite pe care le iei de la alte firme?
- concurentii: cat de multi sunt, cat de mari sunt, ce resurse au si ce interes iti vor arata in momentul in care vei aparea drept concurent. Au puterea sa te scoata din joc?
- piata: ai loc sa te desfasori? Teoretic poate ai concurenti dar daca va adresati unor segmente de clienti diferite, joci singur, cum ar fi in vanzarea intr-un oras diferit sau catre varste diferite.
- promovarea: vei avea nevoie de asa ceva cu siguranta. Care sunt modalitatile si costurile aferente fiecarei variante?
- logistica: cum vor ajunge produsele sau serviciile tale la clienti? Printr-un chiosc, website, magazin stradal.. le livrezi la domiciliu sau prin curier? Fiecare inseamna niste investitii.
- infrastructura: calculatoare sau aparate de sudura, bancuri de lucru sau sevalete, de ceva vei avea nevoie. In cat timp iti scoti banii?

Celelalte functiuni ale firmei am presupus ca sunt externalizate: contabilitatea, crearea unui website, PR-ul, etc. Pentru aspectele de mai sus, pe langa intrebarile date ca exemplu si pentru care recomand o intrare mai in amanunt, pune-ti si intrebarea: stiu sa fac chestia asta? stiu sa lucrez cu un astfel de partener sau client? Cel putin pentru faza in care business-ul e doar in stadiul de idee, ar trebui sa fie suficient. Daca analiza spune ca poti s-o faci, atunci vezi ce-ai invatat pana in momentul respectiv apoi pune-te pe invatat inainte sa te apuci de lucru. Nu vrei sa te trezesti si in strada si nu banii dati.

Acest lucru a fost posibil în primul rând datorită “Programelor Rabla” lansate în multe ţări din Europa. De asemenea, la baza expansiunii VW stau şi noile modele introduse VW Polo şi VW Golf, care au reprezentat succese de vânzări aproape instantanee.

Interesant este că nu cu foarte mult timp în urmă Toyota detronase longevivul lider General Motors, care acum a căzut pe locul patru producând doar 3.6 milioane de vehicule. Constructorul din Detroit a fost devansat la mustaţă chiar de către rivalul istoric Ford, care a reuşit să producă 3.7 milioane de automobile. Rămâne de văzut cum vor evolua ierarhiile, o dată cu sistarea multor programe de înnoire a parcurilor auto naţionale şi cu revenirea unor pieţe în care Toyota contează mai mult.

sursa: www.promotor.ro

Als je een onderwerp heel groots aanpakt, heeft dat veel voordelen. Het grootste voordeel is dat je steeds makkelijker andere invalshoeken kunt bedenken doordat je je door enorm veel informatie moet heen worstelen. Een ander voordeel is dat je ook heel veel mensen spreekt over het onderwerp en dat deze mensen je op een nieuw spoor kunnen zetten of dat zij je kunnen helpen aan mensen voor een volgend verhaal.

Dat was ook in het geval bij het laatste verhaal. Ik had nu een artikel voor een bedrijfsblad en een voor een weekendbijlage van een krant. Het zou natuurlijk heel leuk zijn als ik nog een verhaal kon opzetten dat geschikt is voor een vrouwenblad.

Dan denk ik toch al snel aan een verhaal in de persoonlijke sfeer. En ineens dacht ik aan een verhaal dat ik had gehoord van een collega. Een jong stel dat verliefd werd, een huis kocht, uit elkaar ging en moest verkopen.  Maar ja, zou zij haar verhaal willen doen bij mij. Wie niet waagt, wie niet wint. Gelukkig wilde ze dat. De namen in het artikel heb ik uiteindelijk wel veranderd. Toen de geïnterviewde hoorde dat ik het op een blog zou zetten en dat andere mensen het ook konden lezen, voelde zij zich daar niet zo gemakkelijk bij. Ze wilde niet dat haar ex of wie dan ook hun verhaal op internet zou tegen komen. Daarop heb ik haar toegezegd dat ik de namen zou veranderen.

Het resultaat kun je vinden op de pagina ‘Producten’ onder de naam ‘Nooit meer een huis kopen!’

“De voedselprijzen zijn sterk gestegen in de voorbije jaren, in het bijzonder voor granen en plantaardige olieën, deels omdat deze zowel voor de productie van voeding als van biobrandstoffen gebruikt worden. Bovendien hebben hogere transportkosten geleid tot prijsstijging van geïmporteerde voeding. Terwijl bepaalde landen voordeel hebben bij hogere voedselprijzen, wordt verwacht dat de kostprijs voor voeding zal stijgen voor de minst ontwikkelde landen die netto invoerder van voeding zijn.

Hogere voedselprijzen zullen invloed hebben op alle huishoudens maar de impact zal het grootst zijn voor arme families, die de helft of meer van hun inkomen besteden aan voeding. Het effect van de prijsstijging zal betekenisvol zijn voor ongeveer 850 miljoen mensen die wereldwijd ondervoed zijn.

Op langere termijn kan de productie van biobrandstoffen de landbouw nieuw leven inblazen en de armoede verlichten door inkomen te verhogen in plattelandsgebieden. Maar overheidssteun blijft essentieel, bijvoorbeeld om landbouwers toegang te verlenen tot krediet.

Terwijl de productie van gewassen voor de productie van biobrandstoffen kansen biedt voor de landbouwers in ontwikkelingslanden, kan dit ook leiden tot grotere competitie voor land. Zij die het grootste risico lopen zijn de kleine boeren en vooral de vrouwen, die het land dat ze verwerken meestal niet bezitten. Een sterk overheidsengagement is noodzakelijk om de productiviteit van de landbouw te verbeteren en gelijke kansen, en toegang tot zowel land als de afzetmarkten te verzekeren.”

Er wordt regelmatig aangehaald dat de productie van bio-ethanol benificieel is voor de armeren, dit is dus zeker niet waar in alle gevallen. Een potentiëel voordeel voor de armere families kan zijn dat de landbouwproductie aantrekkelijker wordt en er een grotere vraag naar ongeschoolde arbeid komt. Hierbij blijft overheidssteun essentiëel. Veel van deze problemen zijn niet louter terug te brengen op de productie van biobrandstoffen maar deze dient deze uiteraard wel in rekening te brengen.

Greenfacts. (2009). Wetenschappelijke feiten over vloeibare biobrandstoffen: Vooruitzichten, risico’s en opportuniteiten. In The State of Food and Agriculture 2008. Retrieved from http://www.greenfacts.org/nl/biobrandstoffen/l-3/index.htm#0p0

Dit is een zwaar overdreven promotiefilmpje voor bio-ethanol.

Zo wordt er gezegd dat de productie van bio-ethanol bijdraagt tot de groei van locale economieën en tot de herverdeling van inkomen.

Er wordt ook gezegd dat er genoeg land is voor de productie van bio-ethanol en dat de 1ste generatie bio-brandstoffen op basis van maïs goed zijn voor de natuur.

Uit voorgaand onderzoek kunnen we reeds concluderen dat dit helemaal niet het geval is. Omdat de productie van bio-ethanol zwaar wordt gesubsidieerd door belastingsgeld kunnen de producenten in de derde wereldlanden hier niet (optimaal) van profiteren en wordt de prijs kunstmatig laag gehouden. Er werd ook reeds aangetoond dat slechts de  meeste bio-brandstoffen van de tweede generatie benificieel zijn.  De productie is in bijna alle gevallen (zie vorige post) niet goed voor de natuur.

“Wanneer de volledige levenscyclus van productie, transport en gebruik (greenhouse gas emission) vergeleken worden, verschillen biobrandstoffen aanzienlijk in hun vermogen het gebruik van fossiele energie en de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Het saldo is afhankelijk van de soort grondstof, het productieproces en de nodige hoeveelheid fossiele energie.” (Zie onderstaande figuur voor het tot stand komen van de greenhouse gas emissions)

Life-cycle analysis for greenhouse gas balances

“De hoeveelheid fossiele brandstof die wordt gebruikt als brandstof voor de productie en het vervoer, voor het produceren van meststoffen en pesticiden en voor de teelt en oogst van de gewassen voor de productie van biobrandstoffen is een belangrijke factor hierin.

Ethanol uit suikerriet van Brazilië en met behulp van de tweede generatie biobrandstoffen geven typisch een vermindering van de uitstoot met 70 tot 90%, dit met uitzondering van de koolstofuitstoot in verband met veranderingen in landgebruik.”

Een toename in de productie van biobrandstoffen zal tot stand komen door het rendement te verhogen en door de oppervlakte van cultuurgrond uit te breiden, gebruikmakend zowel van bestaand akkerland als van marginaal of minder-productief land. Maar het is meest waarschijnlijk dat biobrandstoffen de druk zal vergroten op vruchtbaar land, waar grotere inkomsten gerealiseerd kunnen worden.”

Dit is toch een grote reductie van de uitstoot. Er dient wel in rekening te worden gehouden dat indien men bossen of weilanden converteerd naar landbouwgrond er koolstof opgeslagen in de bodem wordt vrijgegeven aan de atmosfeer. Deze vrijgave kan zo groot zijn dat ze de voordelen van biobrandstoffen teniet doen, en leden tot een netto verhoging in de emissie van broeikasgassen. Dit omdat het tientallen tot honderden jaren kan duren om de ‘koolstof-schuld’ terug te betalen. Zo zou het in sommige gevallen nuttiger zijn om te streven naar een grotere brandstofefficiëntie en koolstofregulering dmv herbebossing en bosbescherming.  Zie figuur voor mogelijke uitbreiding en huidig gebruik van landbouwgrond.

potential for cropland exapansion

“Wanneer gewassen voor de productie van biobrandstoffen irrigatie vereisen wordt druk uitgeoefend op de locale watervoorraden. Bovendien kan de waterkwaliteit worden aangetast door gronderosie en waterafvoer die meststoffen en pesticiden bevat.”

Indien men de locatie voor de productie van biobrandstoffen goed kiest is een groot deel hiervan gelegen in ontwikkelingslanden. Hier is de watervooraad meestal beperkt, zo is deze momenteel in Oost-Afrika en Nooroost Brazilië al aan zijn grenzen.

“ Verandering in landgebruik en intensifiëring van landbouwproductie kan de bodem beschadigen. De impact is afhankelijk van de wijze waarop het land wordt bewerkt. Verschillende technieken en het gebruik van bepaalde plantsoorten kan ongewenste impact verminderen of zelfs de bodemkwaliteit verbeteren, deze omvatten minimale bodembewerking en passende vruchtwisseling.”

Slechts 25 tot 33% van de beschikbare gewasresten van grassen of maïs geoogst kan worden zonder nadelige gevolgen voor de kwaliteit van de bodem.

“ De productie van biobrandstoffen kan biodiversiteit beïnvloeden. Zo zullen habitats verloren gaan wanneer natuurlijke landschappen in aanplantingen van energiegewassen worden omgezet of wanneer venen worden drooggelegd. In bepaalde gevallen kunnen gewassen voor biobrandstoffen een positief effect hebben, bijvoorbeeld als ze gebruikt worden voor het herstellen van aangetaste bodems.”

Als men over deze ‘positieve gevallen’ praat moet men eraan denken dat dit gaat over de effecten op de reeds bestaande landbouwgrond. Bij de productie van de 2^de generatie biobrandstoffen zal men met grote zorg moeten omgaan met de genetische gemodificeerde bacterieën gebruikt om enzymes te produceren.

“Om vanuit milieuoogpunt een duurzame productie van biobrandstoffen te verzekeren is het belangrijk dat goede landbouwpraktijken worden toegepast en dat maatregelen om de duurzaamheid te verzekeren consistent worden toegepast voor alle gewassen.”

Zo zullen de effectiefste en meest ecologische landbouwpraktijken moeten toegepast worden.

“Bovendien zal nationaal beleid de internationale gevolgen van ontwikkeling van biobrandstoffen moeten erkennen.”

Deze stelling werd reeds eerder geponeerd, deze slaagt terug op de gevolgen voor de voedselindustrie en voor de boeren in de ontwikkelingslanden.

Greenfacts. (2009). Wetenschappelijke feiten over vloeibare biobrandstoffen: Vooruitzichten, risico’s en opportuniteiten. In The State of Food and Agriculture 2008. Retrieved from http://www.greenfacts.org/nl/biobrandstoffen/l-3/index.htm#0p0

“Rekening houdend met de inflatie zijn de voedselprijzen in het algemeen gedaald tijdens de 40 jaren tot 2002. Nadien zijn ze sterk gestegen, met plataardige olie en graan als de sterkste stijgers.

Deze prijsopdrijving is het gevolg van de stijgende vraag naar landbouwproducten voor de ontwikkelingslanden en voor de productie van brandstoffen. Er was eveneens een afname in de landbouwproductie in sommige landen toen de voorraden al relatief laag waren.”

Dit is gewoon een verklaring waarom er een stijging was in de voedselprijzen.

“Er wordt verwacht dat deze snelle stijging van de vraag en aanbod van biobrandstoffen zich zal doorzetten. Terwijl het aandeel van vloeibare biobrandstoffen in het globale aanbod van brandstoffen voor transport beperkt zal blijven is de voorspelde toename in de productie van gewassen voor het maken van biobrandstoffen aanzienlijk vergeleken tot de totale landbouwproductie.” (zie tabel.)

Energy demand by source and sector reference scenario

Hieruit kan men afleiden dat er een sterke stijging in de transportindustrie wordt voorzien.

“Een toename in de productie van biobrandstoffen kan komen door meer grond te besteden aan de teelt van gewassen voor de productie van biobrandstoffen en door een verbeterd rendement. Maar dit kan gevolgen hebben voor het milieu indien weilanden of bossen worden aangewend voor landbouwproductie voor dit doel. Momenteel schat men dat met de huidige wetgeving het aandeel wereldwijde landbouwgrond van 1% in 2004 tot 2.5% in 2030 zal evolueren. Met 2^de generatie biobrandstoffen zal dit stijgen tot 4.2%. Deze stijging zal hoofdzakelijk in de EU, de USA en Canada plaatsvinden. (zie tabel.)”

Land requirements for biofuel production

Je zou denken dat er met de 2^de genertatie biobrandstoffen minder landbouwgrond nodig zou zijn vermits deze productietechnologie een veel hoger rendement heeft. Toch is er een significante stijging in de, verwachte, landbouwgrond waar te nemen. Dit komt door de grote toename in de productie van biobrandstoffen.

Voor ethanol, wordt voorzien dat Brazilië en de Verenigde Staten (VS) de grootste producenten blijven terwijl een sterke aangroei van de productie wordt verwacht in China, India, Thailand en diverse Afrikaanse landen. De productie van biodiesel wordt gedomineerd door de Europese Unie maar aanzienlijke groei wordt verwacht in Brazilië, Indonesië en Malaisië. (zie fig.)”

Major ethanol producers, with projections to 2017

“Het in de EU en de VS gevoerde beleid inzake biobrandstoffen heeft de nationale en internationale landbouwmarkten verstoord. Dit heeft hoge kosten voor de belastingbetalers tot gevolg in ontwikkelde landen en discrimineert de producenten in ontwikkelingslanden. Als gevolg daarvan gebeurt de productie niet noodzakelijk op de meest geschikte locaties vanuit een economisch en leefmilieuoogpunt of met de meest geschikte technologieën. Bij een eliminatie van de handel-verstorende maatregelen zouden de prijzen voor ethanol met 10% stijgen omdat de productie in verschillende zwaar gesubsidieerde landen meer zou dalen dan de consumptie. (zie fig.)”

Total impact of removing trade-distorting biofuel policies for ethanol, 2013–17 average

“Beleidcoördinatie aangaande biobrandstoffen is noodzakelijk op internationaal niveau om het wereldwijde falen van het landbouwbeleid en de allocatie van de middelen te verbeteren.”

Het is zeer goed dat de EU en de VS geld wilt investeren in de biobrandstoffen, maar men zou dit beter doen in de vorm van research dan door de verkoopprijs van biobrandstoffen kunstmatig te drukken. Het momentele beleid heeft immers voor alle partijen nadelige gevolgen.  In de EU en de VS hoge kosten voor de belastingbetaler, discriminatie van de ontwikkelingslanden en nadelige gevolgen voor de natuur. Met een goede beleidcoördinatie aangaande biobrandstoffen en de nodige Westerse research zouden biobranddstoffen een mogelijkheid zijn om de ontwikkelingslanden een goed export product te geven.

Greenfacts. (2009). Wetenschappelijke feiten over vloeibare biobrandstoffen: Vooruitzichten, risico’s en opportuniteiten. In The State of Food and Agriculture 2008. Retrieved from http://www.greenfacts.org/nl/biobrandstoffen/l-3/index.htm#0p0

Dit is het dan. Op deze pagina staat mijn portfolio. Hier toon ik aan dat ik een beginnend journalist ben. Hoe? Bij de posts die hier te vinden zijn, vind je mijn producties. De blogs heb ik gekoppeld aan de projecten die ik dit jaar gevolgd heb. Daarnaast heb ik een aantal posts die bij losse producties horen. Ook heb ik mijn reflectie aan deze site gekoppeld, maar ik zal gelijk zeggen dat ik niet alles op deze pagina heb gezet.



Kort
Dat komt omdat ik vind dat je op een blog geen lange teksten moet plaatsen. Sommige producties en ook mijn reflectie vragen om wat meer uitleg. Daarom heb ik binnen N@tschool (een gesloten omgeving van Fontys) een verantwoording geplaatst, dat alleen voor de assessoren te bekijken is.

Opbouw
Mijn site is vrij rechtlijnig opgebouwd. Ik heb een aantal grotere projecten gevolgd en daarvoor heb ik meerdere producten gemaakt. Ook heb ik een aantal losse producties gemaakt en die heb ik als losse blogs op de site gezet. Zoals wel te lezen is, is deze blog persoonlijk van aard. Ik vind dat dat ook kan op een blog. Het is mijn blog, waarmee ik laat zien wat ik gedaan heb en waarom.

Het afgelopen schooljaar heb ik vier grote projecten gevolgd: GeR, Media Minds & Matters, Join! en Festival Mundial. Dat laatste project was overigens niet echt een leereenheid, maar wel belangrijk voor de opleiding. Omdat ik veel geleerd heb in dit project, hoort het ook in dit rijtje thuis.

Verder heb ik een reflectie gemaakt -daarbij hoort ook nog een productie – en een aantal losse producties. Daarvan is de reportage over het Mobiel Medisch Team mijn lange productie. De Radiominuut heb ik in opdacht van Radio 1 gemaakt.

Volgorde
De volgorde van mijn site is als volgt: Bovenaan vind je mijn lange reportage over het Mobiel Medische Team. Daarna kom je twee posts tegen die te maken hebben met Join! Vervolgens heb ik een post geschreven waaraan mijn reflectieproduct hangt.

Dan volgt het tweede grote project, Festival Mundial. Daarover heb ik ook twee berichten geplaatst, want het Because I Am a Girl-concert hoorde bij het project Mundial. Daaronder mijn Radiominuut, die uitgezonden is in het programma ‘Met het Oog op Morgen’ op Radio 1.

Vervolgens het derde grote project, Media Minds & Matters. Dit was een pilot van Fontys en hiermee hebben we veel indruk gemaakt bij onder andere de gemeente Eindhoven en het Eindhovens Dagblad.

Als laatste grote project volgt nog GeR, waar ik als begeleider gefunctioneerd heb en veel gereflecteerd heb op andermans werk. Tot slot heb ik nog een overzichtje gemaakt van wat ik de afgelopen vier jaar op de Fontys Hogeschool Journalistiek gedaan heb.

En dat is de opbouw van mijn site. Heb je opmerkingen, dan lees ik ze wel terug.

Deze oproep verscheen op 1 juli op de internetpagina waarop alarmeringen van de hulpdiensten te zien zijn. Mensen die deze site regelmatig in de gaten houden, weten dat het dan meestal niet goed is. Dit was namelijk een oproep voor de traumaheli Lifeliner 2, die moest uitrukken voor mij. Op dat moment gingen er twee dingen door mijn hoofd: ‘Is dit echt nodig?’ en ‘Shit, mijn moeder volgt die site ook’.

Vrije dag
Op die dag had ik besloten om na twee maanden fulltime te hebben gewerkt eens een dagje vrij te nemen en lekker naar het strand te gaan. Samen met Hannelore ben ik de auto ingestapt en zijn we naar Vlissingen gereden. Na een paar uurtjes van de zon genoten te hebben, besloten we dat het tijd was voor verkoeling en gingen we de zee in. Zoals ik dat al vaker gedaan had, rende ik door de branding heen en nam een duik naar voren. Alleen belandde ik nu met mijn voorhoofd op de bodem en klapte door.

Traumaheli
Ik ben zelf nog het water uitgekomen, maar ik had ontzettend veel pijn en mijn armen en benen begonnen zwaar te worden. Ook had ik het idee dat er iets scheef zat boven in mijn rug. Hannelore waarschuwde de strandwacht en nog geen tien minuten later stonden de reddingsbrigade en de ambulance naast me, in afwachting van de traumaheli. Toen die geland was, was het snel duidelijk. “We nemen je met de heli mee en gaan naar het ziekenhuis in Rotterdam”.

Geluk
Ik heb alle geluk van de wereld gehad. Ik kon het namelijk allemaal navertellen. Achteraf werd wel duidelijk dat er een nekwervel gebroken was, maar ik kon nog diezelfde dag lopend het ziekenhuis verlaten. Eenmaal thuis heb ik veel nagedacht over het ongeluk en ook over het traumateam. Hoe die mensen werken en wat ze allemaal wel niet meemaken.

MMT
Ruim vier maanden na het ongeluk ben ik naar Rotterdam Airport gegaan. Daar staat de Lifeliner 2 – de roepnaam van de traumahelikopter – die in Zuidwest Nederland wordt ingezet bij ernstige ongevallen en incidenten. De helikopter wordt gebruikt om het Mobiel Medisch Team (MMT) zo snel mogelijk op de plaats van bestemming te krijgen. Ik heb over het MMT een reportage gemaakt.

Mijn doel was om een zo goed mogelijk beeld neer te zetten van het werk van het MMT. Ook wilde ik het een beetje persoonlijk houden, als een soort afsluiting van wat er gebeurd is. Dat ik voor het MMT van de Lifeliner 2 heb gekozen, is dus voor de hand liggend. Helaas was de arts die mij op het strand hielp, die dag niet aanwezig. Dat had het helemaal afgemaakt.

Ati vazut probabil reclamele la serviciile Digi ale RCS-RDS in care protagonisti sunt prezentatorii Cronicii Carcotasilor, Serban Huidu, Mihai Gainusa si colaboratorii lor. Campania de toamna-iarna de promovare a serviciilor operatorului sunt un pariu in sine si inca unul dublu pentru ca dincolo de realizare sunt provocarile ce tin de difuzare. Este putin probabil ca grupul Pro sa difuzeze reclamele unui concurent, unul nu foarte mare dar cu potential, si in plus reclame in care eroii sunt vedete ale altui trust de presa.

Despre realizarea lor, probabil RCS-RDS a avut parte de costuri rezonabile pentru ca productia s-a facut prin firma unuia dintre cei doi carcotasi principali, Hodoronc-Tronc Productions. In plus, aceasta este prima aparitie a carcotasilor intr-o campanie publicitara, de la definitivarea actualei echipe, din aceleasi motive ce tin de difuzarea unor reclame cu actori ce muncesc pentru alte posturi.

Bron: NRC

Voor het vorige artikel heb ik aardig wat mensen gesproken. Een van hen begon over de ellende rondom DSB bank. Ze zat midden in de koop van een huis, maar dat liep allemaal moeizaam vanwege de val van deze bank. Maar ja, dat was nog niets vergeleken met wat haar ouders mee maakten.

Alle journalistieke alarmbellen begonnen uiteraard spontaan te rinkelen. Want wat maakt die ouders dan allemaal mee? Nou, daar kwam het verhaal. Als ik meer wilde weten, kon haar moeder dat wel vertellen. Perfect! Ik kon beginnen aan mijn tweede verhaal. Hoe zat dat precies met de val en de gevolgen daarvan? En hoe waren de ervaringen van de gedupeerden?

Op zoek naar informatie die hier specifiek over ging. Al rondbellend, vragend en surfend kwam ik bij een tweede persoon die last had van de nasleep van de val en die ook zijn verhaal wilde doen. Minder schokkend dan het vorige verhaal, maar voor veel lezers waarschijnlijk wel herkenbaar. Voor veel mensen zijn de ‘ongemakkelijkheden’ zoals Arjan die ervaart ook al reden tot stress. Het gaat immers niet alleen om de hele grote problemen. Daarom vond ik hem goed in het verhaal passen.

Een verhaal dat erg actueel is en leuk voor in een weekendbijlage van bijvoorbeeld het AD. Je kunt het teruglezen op de pagina ‘Producten’ onder de naam ‘Twee halen, drie betalen’.

De economische crisis is niet meer het onderwerp van de dag, maar speelt nog steeds een belangrijke rol. Zeker nu de werkloosheid lijkt toe te nemen, is het voor veel jonge mensen belangrijk. Heb je eindelijk je papiertje, kun je er niets mee omdat er nergens meer iemand wordt aangenomen. Bij wijze van spreken dan…

Na een ronde surfen, bellen en vragen stond het eerste artikel in de stijgers. Als we de gegevens van onderzoeksbureau EIM mogen geloven, gebeurt het steeds vaker dat ondernemers op parttime basis opereren. De werkgelegenheid speelt hierbij vaker een rol dan in het verleden.

Hoe representatief is het onderzoek? Na wat navraag te hebben gedaan bij het onderzoeksbureau zijn een aantal vragen over het onderzoek beantwoord. Ruim negenhonderd mensen zijn ondervraagd, dus de steekproef is naar mijn mening groot genoeg om de resultaten te gebruiken voor in een artikel.

Uiteindelijk kwam ik bij twee jonge mensen terecht die dit jaar naar de Kamer van Koophandel zijn gestapt om een bedrijf op te richten. De een met ambitieuzere redenen dan de ander, maar dat was niet zo relevant. Ik vond het juist leuk dat ze allebei met andere redenen waren begonnen.  Ook kon ik hier veel informatie vinden over het opzetten van een bedrijf.

Het resultaat? Een informatief verhaal dat laat zien dat de huidige economische situatie ook mogelijkheden schept. Geschreven voor jonge mensen tussen de twintig en dertig jaar die zich interesseren voor actuele onderwerpen, een vervolgopleiding hebben afgerond,  zoekende zijn op de arbeidsmarkt of al aan de slag zijn bij een werkgever waar zij niet kunnen doen wat zij willen.  Je kunt het verhaal vinden op de pagina ‘Producten’ onder de naam ‘Jong, ambitieus en parttime eigen baas.’