er zijn nieuwe homepage functies ontwikkeld.

Het is al ruim een maand geleden dat de NOT 2009 werd gehouden. Vanuit de stand van de CED-Groep organiseerden Paul de Maat, Dieter Möckelmann en Menno van Hasselt rondleidingen met als thema onderwijs in de 21e eeuw. De reis leidde bezoekers langs een aantal nieuwe ontwikkelingen waar je in de overdaad aan informatie snel aan voorbij loopt. Een aantal trends zal ik hier de komende weken bespreken.

Teacherschannel

September 2009  zal er een nieuw platform worden gelanceerd dat zich richt op de professionalisering van de leerkracht. Teacherschannel biedt een uitgebreide collectie aan digitale informatie t.b.v. de professionele ontwikkeling.  Naast veel goede voorbeelden en aansprekende sprekers wordt de mogelijkheid geboden om snel in contact te treden met partijen die voor  verdieping kunnen zorgen.  Het aanbod wordt breed en divers. Naast veel beeldmateriaal vormt Teacherschannel de toegang tot een grote collectie artikelen, zelftests en lesmaterialen. Ook wordt het mogelijk om je via de site aan te melden bij een uitgebreid cursusaanbod.

De bezoeker kan aan de hand van zijn profiel informatie filteren. Zo wordt een zoektocht naar relevante kennis een stuk gemakkelijker. Een andere nuttige functionaliteit is de mogelijkheid die de schoolleiding wordt geboden om kennis toe te voegen aan het profiel van een leerkracht. Hierdoor wordt het mogelijk om kennis op maat te koppelen aan de eigen schoolontwikkeling.

Aan Teacherschannel werken op dit moment tien educatieve partners mee. Later zullen er meer aan worden toegevoegd. De toegang wordt laagdrempelig en wie zich nu aanmeldt als early-adapter krijgt gratis toegang.

Tegelijkertijd lanceert stichting Kennisnet in samenwerking met Teleac-NOT, Stichting SBL en de Open Universiteit het platform Leraren 24. Beide sites richten zich op de professionalisering van de leerkracht. Leraren 24 is echter afhankelijk van de bijdrage van leerkrachten en docenten en biedt geen mogelijkheid om informatie af te stemmen op de behoefte.

Dat deze platforms verschijnen is geen toeval. Steeds vaker gebruiken leerkrachten de digitale snelweg bij het zoeken naar informatie die bij kan dragen aan de verhoging van de eigen professionaliteit.  Een belangrijke stap naar het dichten van de kloof die volgens sommige deskundigen haast onoverbrugbaar blijkt (en volgens mij veel minder groot is dan vaak verwoord).

Menno van Hasselt

Afgelopen vrijdag 6 maart, vond in Hotel Lapershoek in Hilversum de Ondernemersdag Multifunctionele Landbouw plaats voor multifunctionele agrariërs uit West Nederland. Evenals eerder in Bathmen en in Leek is mij gevraagd om de workshop/presentatie “Haal meer uit je digitale erf” te presenteren.

Professionalisering
Wederom net als in Bathmen en Leek was de belangstelling voor de Ondernemersdag, mede georganiseerd door de Taskforce Multifunctionele Landbouw groot. De Ondernemersdagen dragen bij aan de verder professionalisering binnen de sector en bieden daarnaast ook een perfecte gelegenheid om met collega’s in contact te komen. Één van de vlakken waar een professionaliseringslag plaatsvindt, is de website en alles wat hiermee samenhangt. Een internetsite geeft vaak de eerste indruk van een bedrijf en kan een blijvende goede, maar ook een blijvende slechte indruk achterlaten. Net zoals een ondernemer in de meeste gevallen een verzorgd erf/bedrijf heeft, is dit ook van belang op het internet.

Internetgebruik
Ik begin mijn workshop altijd met een poll/onderzoekje hoe intensief men zelf gebruik maakt van internet. Telkens blijkt dat bijna iedereen in de zaal een intensief gebruiker is van internet. Wat mij dan opvalt is,  dat als ik naar de websites van de deelnemers kijk, dat daar vaak nog het één en ander aan te verbeteren valt.

Kosten versus investering
Één van de onderwerpen tijdens mijn workshop is de houding die men vaak heeft ten opzichte van een website. Binnen de agrarische sector is het niet ongewoon dat er grote investeringen plaatsvinden op het gebied van gebouwen, bedrijfsinrichting en machines. Daarnaast worden vaak specialisten ingeschakeld om specialistisch werk te doen. De internetsite daarentegen mag heel vaak niet veel kosten en wordt vaak niet door een specialist gebouwd. Een goede internetsite levert klanten en geld op en moet naar mijn mening gezien worden als een investering en niet als een kostenpost. Één van mijn doelen van de workshop is om dit bewustzijn te creëren.

Hieronder kunt u de presentatie vinden en de verschillende andere onderwerpen bekijken en nalezen. Mocht u na het bekijken van de presentatie nog vragen hebben dan kijkt u mij e-mailen of bellen. De contactgegevens vindt u onder Contact bovenaan mijn weblog.

Biologische InformatieCentra (BIC)
Gisteren heb ik samen met mijn collega Jeroen Beekhuizen deelgenomen aan de netwerkdag van de Biologische InformatieCentra. Het BIC is een netwerk van biologische boeren dat erop gericht is om op een makkelijke manier uitwisseling van kennis, ervaringen tussen de bedrijven vorm te geven. Activiteiten die binnen het netwerk worden georganiseerd zijn gericht op professionalisering en efficientieverhoging van de centra.

Koeienhotel
28 januari vond de jaarlijkse netwerkdag plaats bij Aver Koeienhotel in Heino. Ze vormen ook een onderdeel van de Animal Sciences Group van de Wageningen UR. Dit is het praktijkcentrum voor de biologische melkveehouderij. Op een voormalig landgoed in de omgeving van Heino (Salland) werken boeren en onderzoekers samen aan innovaties voor een vitale melkveehouderij.

Webtrends en brainstorm
Ik heb hier net als afgelopen maandag aan een groep agrariërs mogen vertellen op welke wijze men meer uit internet kan halen en welke trends allemaal spelen op het internet en welke kansen deze trends hen eventueel zouden kunnen bieden. Ook werden tijdens de workshop een aantal websites van de deelnemers beoordeeld volgens de nieuwe inzichten die ik geboden heb. Ik kreeg hier enthousiaste reacties op. Na mijn workshop zijn we in 3 groepjes uiteen gegaan en hebben we gebrainstormd over hun BIC aan de slag kan met hun game, webcams en GPS mogelijkheden voor bezoekers van biologische boerenbedrijven.

Varkens bekijken vanuit de Skybox
Na de lezing worden wij allen uitgenodigd om bij Biologische Landbouw Overesch heerlijk te komen eten en de biologische varkens te bewonderen vanuit de skybox en als zoon van een voormalig boer zeg ik hier uiteraard geen nee tegen. Het eten dat wij aten is geproduceerd van leden van  De Oorsprong, een coöperatie van lokale boeren die hun producten op een zeer eigentijdse wijze vermarkt.

Gisteren heb ik een presentatie gegeven tijdens de Ondernemersdag Multifunctionele Landbouw in Leek. Deze dag wordt onder andere georganiseerd door de Taskforce Multifunctionele Landbouw, Wageningen UR en LTO Noord. De dag vond plaats in Kasteel Nienoord. Indien u in de gelegenheid bent om deze plek te bezoeken, dan kan ik dit u aanraden, want het kasteel en de omgeving zijn prachtig.

Het was dan wel niet de derde dinsdag in september maar mijn presentatie vond plaats in de Ridderzaal. Dit was met afstand de leukste plek waar ik ooit een presentatie heb gegeven en is wel even iets anders dan een standaard vergaderlocatie langs de snelweg. De zaal was goed gevuld en de reacties naderhand waren positief. Ook heb ik goede feedback gekregen om de presentatie aan te scherpen voor een volgende keer waarvoor ik onder andere Ton van der Scheer van het Weekblad Groenten en Fruit en Maarten Fischer van de Taskforce Multifunctionele Landbouw wil bedanken. Hier onder vindt u de presentatie.

KHLeuven was met een zevental medewerkers aanwezig in Utrecht.

https://www.surfgroepen.nl/sites/Onderwijsdagen2008/Shared%20Wiki/SURF%20Onderwijsdag%201.aspx

Hur många gånger, när man ringer till en myndighet eller ett företag, har man inte varit med om att telefonsamtalet öppnas med att en inspelad röst säger någonting i stil med “Detta samtal kommer att spelas in i utbildningssyfte”? I alla fall tillräckligt många gånger för att inse att det finns yrkeskårer där man tar den verbala kommunikationen med kunderna på största allvar; yrkeskårer där man har bestämt sig för att samla på sig ett autentiskt material som ett underlag för kompetensutveckling och vidare professionalisering. Är skolan en sådan yrkeskår? Här kommer ett empiriskt svar: Jag har varit runt om i Sverige och föreläst om skolans utvecklingssamtal i drygt fyra år (sedan hösten 2004). I början av mina föreläsningar brukar jag göra två handuppräckningsövningar. Den första: ”Hur många här inne har hållit i kvarts- eller utvecklingssamtal i 10 år eller mer?”, och vanligen åker 40-60 procent av händerna upp i luften. Det är alltså inte ovanligt att det på en och samma skola kan finnas runt 500 års samlad erfarenhet av att genomföra kvarts-/utvecklingssamtal. En enorm kunskapsbank, alltså! Och så den andra övningen: ”Hur många av er har vid ett enskilt tillfälle eller vid flera tillfällen valt att spela in samtalet i utbildningssyfte, för egen eller för era kollegors kompetensutveckling?”. Det är sällan jag får några händer i luften efter den andra frågan – ofta inga, ibland 2-3 stycken om det är en större publik. Varför är det så? Har det med tid och ekonomi att göra – (finns det inga apparater)? Har det med skolledningen att göra – (blir det ingenting om det inte drivs av rektor)? Handlar det om rädsla – (är det pinsamt att spela in sig själv)? Är man fullärd som lärare/är det överflödigt att ägna sig åt sådant - (har en utbildad lärare träning i samtalsmetodik)? Hur ska man förstå att det läggs så lite/ingen krut på detta medan man viker hundratals timmar åt att jobba med kursplanetolkning, IUP, skriftliga omdömen, utvärderingsformulär etc.

Aan mevrouw drs W.R.C. Sterk
Lid van de Algemene Commissie voor Jeugd en Gezin vanuit de CDA-fractie
Postbus 20018
2500 EA ’s-Gravenhage

Haarlem, 26 september 2008

Zeer geachte mevrouw,

Op 22 september hebben wij in de uitzending Een Vandaag uw reactie gezien op de ervaringen van de familie Van Elst met Jeugdzorg, in dit geval het Leger des Heils.

Uw remedie was: meer hulp voor ouders en kinderen.

De oorzaak van onterechte uithuisplaatsingen is echter verkeerde voorlichting van de rechter. De rechter verkeerd voorlichten wordt aanbevolen in ‘De (gezins)voogd als jongleur, een methodisch handboek voor het (gezins)voogdijwerk’ (2001, ISBN 90-313-3634-3):

“Wil hij dit niet, dan rest de gezinsvoogd niets anders dan die onderdelen van het hulpverleningsplan niet aan de rechtbank te sturen. De consequentie hiervan is dat ook de kinderrechter die onderdelen niet leest en daarmee dus geen rekening kan houden in zijn beslissing.” (pag. 89)

De misleiding van de rechter die geschetst werd in de uitzending op 22 september gaat verder. De behandelend psychiater zag geen gevaar voor suïcide, maar het Leger des Heils vond iemand die op grond van een verhaal wilde verklaren dat dit gevaar wel bestond.

Het Leger des Heils vond dus dat de kinderen uit huis geplaatst moesten worden en verwachtte niet dat de rechter op grond van de feiten machtiging zou verlenen.

Het Leger des Heils gaf de rechter ondeugdelijke en onvolledige informatie.

Helaas komt deze gang van zaken ons bekend voor.

Meer hulp zal niet baten: tegen onbetrouwbaar handelen helpt niet meer hulp, maar andere. Hier helpt alleen snelle professionalisering: registratie met bevoegdheidseisen en een klachtsysteem dat gevolgen verbindt aan een uitspraak, zoals in de medische sector.

Zonder professionalisering is de jeugdzorg een gebouw zonder fundament. Gevaarlijk voor wie er in is en zelfs voor wie er langs loopt. Mensen kunnen niet veilig hulp vragen, ook niet bij andere instanties dan jeugdzorg (zoals in de tv-uitzending) omdat het risico bestaat dat jeugdzorg eraan te pas komt. En in het jeugdzorg-gebouw bestaat een reëel instortingsgevaar.

In plaats van geld te geven voor wachtlijsten (dat werkt averechts, zoals Minister Hoogervorst juist had gezien), zou de Kamer moeten eisen dat een groot deel van het jeugdzorg-geld besteed wordt aan snellere professionalisering, en gevolgen verbinden aan een te traag tempo.

Het zal nodig zijn de cliënten(organisaties) te betrekken bij de professionalisering.

Met gevoelens van hoogachting,

Stichting Kinderen – Ouders – Grootouders (KOG)
(Drs T.P. Barendse-Cornelissen, secretaris)

In kopie aan:

• de Algemene Commissie voor Jeugd en Gezin
• de CDA-fractie van de Tweede Kamer
• de Minister voor Jeugd en Gezin
• de redactie van EénVandaag
• de heer en mevrouw Van Elst

Aan mevrouw drs W.R.C. Sterk
Lid van de Algemene Commissie voor Jeugd en Gezin vanuit de CDA-fractie
Postbus 20018
2500 EA ’s-Gravenhage

Haarlem, 26 september 2008

Zeer geachte mevrouw,

Op 22 september hebben wij in de uitzending Een Vandaag uw reactie gezien op de ervaringen van de familie Van Elst met Jeugdzorg, in dit geval het Leger des Heils.

Uw remedie was: meer hulp voor ouders en kinderen.

De oorzaak van onterechte uithuisplaatsingen is echter verkeerde voorlichting van de rechter. De rechter verkeerd voorlichten wordt aanbevolen in ‘De (gezins)voogd als jongleur, een methodisch handboek voor het (gezins)voogdijwerk’ (2001, ISBN 90-313-3634-3):

“Wil hij dit niet, dan rest de gezinsvoogd niets anders dan die onderdelen van het hulpverleningsplan niet aan de rechtbank te sturen. De consequentie hiervan is dat ook de kinderrechter die onderdelen niet leest en daarmee dus geen rekening kan houden in zijn beslissing.” (pag. 89)

De misleiding van de rechter die geschetst werd in de uitzending op 22 september gaat verder. De behandelend psychiater zag geen gevaar voor suïcide, maar het Leger des Heils vond iemand die op grond van een verhaal wilde verklaren dat dit gevaar wel bestond.

Het Leger des Heils vond dus dat de kinderen uit huis geplaatst moesten worden en verwachtte niet dat de rechter op grond van de feiten machtiging zou verlenen.

Het Leger des Heils gaf de rechter ondeugdelijke en onvolledige informatie.

Helaas komt deze gang van zaken ons bekend voor.

Meer hulp zal niet baten: tegen onbetrouwbaar handelen helpt niet meer hulp, maar andere. Hier helpt alleen snelle professionalisering: registratie met bevoegdheidseisen en een klachtsysteem dat gevolgen verbindt aan een uitspraak, zoals in de medische sector.

Zonder professionalisering is de jeugdzorg een gebouw zonder fundament. Gevaarlijk voor wie er in is en zelfs voor wie er langs loopt. Mensen kunnen niet veilig hulp vragen, ook niet bij andere instanties dan jeugdzorg (zoals in de tv-uitzending) omdat het risico bestaat dat jeugdzorg eraan te pas komt. En in het jeugdzorg-gebouw bestaat een reëel instortingsgevaar.

In plaats van geld te geven voor wachtlijsten (dat werkt averechts, zoals Minister Hoogervorst juist had gezien), zou de Kamer moeten eisen dat een groot deel van het jeugdzorg-geld besteed wordt aan snellere professionalisering, en gevolgen verbinden aan een te traag tempo.

Het zal nodig zijn de cliënten(organisaties) te betrekken bij de professionalisering.

Met gevoelens van hoogachting,

Stichting Kinderen – Ouders – Grootouders (KOG)
(Drs T.P. Barendse-Cornelissen, secretaris)

In kopie aan:

• de Algemene Commissie voor Jeugd en Gezin
• de CDA-fractie van de Tweede Kamer
• de Minister voor Jeugd en Gezin
• de redactie van EénVandaag
• de heer en mevrouw Van Elst

Voor de geïnteresseerden… 
Binnen gekregen via de mail: website

Op 19 september 2008 wordt de eerste ‘meet the experts’-dag georganiseerd aan de Universiteit Antwerpen voor docenten, lectoren, opleidigshoofden en managers uit het hoger onderwijs. Het thema van deze dag is ‘assessmentbeleid in hoger onderwijs’

Tijdens de expertendag staan de volgende vragen centraal:

- Hoe kunnen competenties, onderwijs en assessment op elkaar worden afgestemd? – Hoe kan ik van een toetsmoment ook een krachtig leermoment maken?

- Welke componenten bevat een assessmentbeleid?

- Hoe ontwikkelt u een goed toetsbeleid?

- Welke toetsinstrumenten passen het best bij uw opleiding?

- Hoe passen kennistoetsen in een competentiegericht programma?

- Hoe borgt u de kwaliteit van uw assessments daarmee uw opleiding? 

Meer info op de website.

Jeg har tidligere skrevet om mit speciale her på bloggen. Jørgen Poulsens problemer som forhenværende professionel i en ngo viser, at specialets analyser af de professionaliserede ngo’ers kommunikationsproblemer er yderst aktuelle.

Jeg lovede også tidligere at gøre specialet tilgængeligt her, og nu er der jo ligefrem en anledning.

Så værsgo: Velgørenhed er ikke, hvad det har været.

Een paar weken geleden publiceerde Tommy Olsson zijn artikel “Bulletproof HTML: 37 Steps to Perfect Markup“. Het is een leerzaam verhaal dat soms een belerend toontje heeft, maar desalniettemin voor velen de basiskennis van HTML kan vergroten. Een aantal dingen viel mij op.

Onder standardista’s is het nogal cool om geen XHTML, maar HTML te schrijven. Belangrijkste argument is doorgaans dat je XHTML als “text/html” en niet als XML mag serveren (omdat Internet Explorer daar geen raad mee weet). So what? zou je zeggen. Tommy Olsson: “We cannot use any of the features of XHTML when serving it this way, because we are not really using XHTML at all — we’re only pretending to.” Dan zou ik wel graag willen weten wat die ‘features’ zijn. Missen we echt iets? En over missen gesproken: mis je iets als je XHTML gebruikt in plaats van HTML? Ik vermoed van niet.

Wat ik niet wist was de betekenis van de opbouw van de DOCTYPE-declaratie (als <!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/strict.dtd">). Wat doet de ‘EN’ daar bijvoorbeeld? “Note that it doesn’t say anything about the language of the web page itself; it is the language of the DTD that is specified here.” Het eerste deel van de identifier heet de ‘public identifier’ en het tweede deel de ’system identifier’. “If the system identifier is missing, or if there is no DOCTYPE declaration at all, browsers assume that this is an old document and render it in ‘quirks mode’.” (Hé, zou Anne bewust ‘quirks mode’ triggeren?)

Ook over character encoding is Olsson verhelderend. Ik wist bijvoorbeeld niet dat de character set die je in je HTML-pagina opneemt (bijvoorbeeld “<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8">“) overruled wordt door de HTTP header die je mogelijk via de server verstuurt.

Over het address-element zegt Olsson dat “A common misconception is that address is meant to be used to mark up only postal addresses, but that is not the case.” Ook telefoonnummers en andere contactinformatie kan met het address-element opgemaakt worden. Hij vergeet evenwel te vermelden dat het bij het address-element gaat om de contactinformatie die van toepassing is op de informatie die een bepaalde pagina geeft. Een adresboek bestaat dus nietuit een lange reeks address-elementen.Alleen de contactgegevens van de maker van het adresboek zou je in een address-element mogen verwachten.

Olsson licht nog een paar HTML-elementen toe die we nooit gebruiken omdat geen CMS ze ondersteunt. Maar toch is het handig om te weten dat “A certain term should only be marked up with dfn once in a document (where it is first used and explained)” en dat “A common misconception is that var should be used for marking up variables in programming code samples”.

Over het alt attribute kan nooit genoeg gezegd worden: “This text equivalent should not describe the image; it should convey the equivalent information”. Olsson geeft ook een helder voorbeeld om deze stelling toe te lichten (zie step 33).

Tot slot beweert Olsson dat de waarde van een id, name and class attribute altijd moet beginnen met een letter. Ik dacht evenwel dat het ook een underscore mocht zijn?

Een aantal van dit soort artikel tesamen zou een prachtig boek kunnen vormen over de basis en de achtergrond van HTML; verplichte kost voor iedereen die al langer dan vijf jaar met HTML zit te knoeien.

Tags: tommy+olsson, html, markup

In de drietrapsraket van onderhoudbare HTML, onderhoudbare CSS en onderhoudbare JavaScript zijn we met de eerste goed op weg, maar valt er bij de laatste twee nog veel te winnen. Regelmatig zie ik een unobtrusive JavaScriptmenuutje uitgroeien tot een codemonster van 200 regels, omdat je én Dean Edward’s window.onload wilt toepassen, rekening wilt houden met memory leakage en ook nog toevallig sIFR van stal gehaald hebt. Alles geheel en al tot brei verwerkt.

Chris Heilmann doet een goede voorzet om met The Importance of Maintainable JavaScript licht in de duisternis te werpen:

So here’s an eight step plan to show you what can be done to make your scripts easier for the maintainer.

Hij geeft 8 soms voor de hand liggende, maar desalniettemin niet te verontachtzamen tips.

Tags: heilmann, javascript, onderhoudbaarheid

In het Digital Web Magazine spreekt Garrett Dimon over front-end code reviews. Hij heeft helemaal gelijk dat een review op HTML- of CSS-code een ondergeschoven kindje is. Hij vindt dat ook projectteamleden die niet direct met de HTML te maken hebben een review zouden moeten doen en ziet de volgende voordelen van front-end code reviews:

• Verschillende disciplines binnen één team raken betrokkener bij elkaars werk;
• Het verhoogt de consistentie van de code;
• De code wordt beter, omdat meer mensen er een blik op geworpen hebben;
• Het is een evidente manier om van elkaar te leren.

Vervolgens bespreekt hij een grondige aanpak voor code-reviews, die mijns inziens wat ver gaat, maar zijn punt is gemaakt. Garrett, ik zal er harder aan gaan trekken om dit voor elkaar te krijgen, want ik ben het met je eens dat de volgende drie gevolgen van code reviews erg belangrijk voor kwalitatief betere code: educatie, consistentie en vroegtijdige foutopsporing.

Tags: CSS, HTML, JavaScript, front-end, webdevelopment, professionalisering