Zabrałem się za grzebanie w szufladzie. Oto kilka turystycznych fotek z Wenecji. Przepiękne miasto. Wodny świat robi na prawdę olbrzymie wrażenie! Szkoda że tylko kilka godzin dane mi było tam spędzić. Póki co wrzucam tylko 3 fotki. Jak jutro będę miał trochę czasu i wenę to coś dorzucę

Pogoda w dalszym ciągu nie sprzyja foceniu więc grzebię w szufladzie. Tym razem tajemniczy kwadrat z Zawieprzyc.

Tym razem kilka ujęć z Chrztu Błażeja. Jutro fotki jadą do druku A już niedługo relacja z pleneru w skansenie.

Czasami wystarczy tak niewiele. Czasami wystarczy choć chwila, której często nie potrafimy albo też nie chcemy dostrzec. A co by się stało gdybyś poświęcił wczoraj choć 5 minut i zapomniał w tym czasie o samym sobie. Odezwałbyś się do znajomego, wysłał komuś maila lub zadzwonił. Pomodlił się trochę dłużej… Co by się wtedy stało?

Niby nic wielkiego. Niby tylko dwa schodki, a jak wielką radość odczuwał każdy z nas, gdy pierwszy raz udało się je przeskoczyć w drodze do domu. Zaczęła budzić się w nas dorosłość, choć wciąż pamiętaliśmy że mamy jeszcze problemy z zawiązaniem sznurówek. Stawaliśmy się zwycięzcami  jednoosobowej olimpiady bez medali , zasług i hucznych powitań na lotnisku, której widownia często zamykała się w gronie dwóch osób lub nawet pustych trybun. Ile z tego dziecka jest teraz w Tobie?

Czy pamiętasz pierwszą jazdę na rowerze? Pierwszy latawiec puszczony na wietrze? Pierwszą pochwałę od nauczyciela? Ile takich pytań moglibyśmy sobie zadać? Spróbuj teraz znaleźć wszystkie odpowiedzi. Każdego dnia  wędrują z nami przez życie nasze sukcesy i zwycięstwa.  Nie raz zmieniają nasze życie o sto osiemdziesiąt stopni, a nie raz zapominamy już o nich gdy tylko usłyszymy przychodzącą wiadomość na naszym telefonie. Przechodzimy tak do porządku dziennego z tym co tak naprawdę powinno nas cieszyć, a nawet motywować do dalszego działania. Zapominamy o tym lekkim „smaczku” wygranej i zaczynamy się skupiać na uczcie przed wielkim mistrzowskim tortem, który dla wielu z nas zapewne pozostanie tylko w sferze marzeń. Skupiamy się na tym gdzie chcemy dotrzeć nie myśląc o tym gdzie jesteśmy. Czy lecąc na wycieczkę na drugi koniec świata ani razu nie wyjrzysz przez okno samolotu? Myśląc o samym celu nabieramy ślepego pędu, który nie jest w stanie nas zaspokoić i cieszyć. Bo co będzie, jeśli w życiu zdobędziesz dokładnie to o czym marzyłeś, a w wieloletniej pracy będziesz widział tylko końcowy sukces? A co będzie jeśli w ogóle go nie osiągniesz?

Możliwe że będzie to ciepły słoneczny dzień w środku lata, kiedy poranny śpiew ptaków obudzi Cię ze spokojnego snu. Obudzisz się i jak co dzień ruszysz do łazienki. Staniesz przed lustrem i dojdziesz do wniosku, że nic w życiu nie osiągnąłeś i nie masz co po sobie na tym świecie zostawić. Pomyślisz tak tylko dlatego że po omacku biegłeś do celu nie rozglądając się na boki. Nie widząc ile tak naprawdę udało Ci się zrobić i ile wywalczyć. Może pomogłeś wielu osobom. Może dużo osób zaczęło pozytywnie o Tobie myśleć. Może nawet byłeś dla kogoś inspiracją. Niestety będzie już może za późno aby to dostrzec…

Ile dziecka jest jeszcze w Tobie? Z ilu rzeczy potrafisz się jeszcze szczerze cieszyć? Czekasz na medal czy puchar? Czy bierzesz od życia ile tylko można? Odpowiedz sobie sam na to pytanie.

W tym miejscu zaczyna się nowy rozdział w historii tego co robię na co dzień. Ten blog będzie dziennikiem moich przemyśleń i dalszym rozwinięciem mojego portfolio PZMstudio.info

Zapraszam do częstych odwiedzin.

Niestety pogoda nie rozpieszcza. Na dworze szaro, buro i ponuro. Niby takie deszczowe dni mają swój urok ale jednak wolę pogodę jak na obrazku poniżej.

Alpy 2009

Za mostem w Trawnikach.

Sezon ślubny zakończony. Został mi do obrobienia jeszcze jeden kotlet i finito. Myślę że znajdę teraz więcej czasu na innego rodzaju wpisy:)

Witam! Wczoraj podjąłęm się dużego wyzwania. Przyszło mi focić chrzest synka Jakuba. Było to o tyle trudne bo Jakub jest również fotografem ślubnym i nie tylko. Z jednej strony był to ogromny zaszczyt a z drugiej niebywałe wyzwanie a co się z tym wiąże olbrzymi stres. Dzięki Jakub za zaufanie Mam nadzieję że Ci się spodoba

Dzięki uprzejmości Jakuba załapałem się na plener ślubny   Oto efekty :

Dzięki Jakub

Z braku czasu na focenia wrzucam kadr z Kazimierza. A tymczasem wracam do obrabiania ślubniaków.

Na początek przedstawiam Wam kilka ujęć z dzisiejszego ślubu. Niebawem więcej fotek ze ślubu i z pleneru

UPDATE:

Witam wszystkich. Dawno nic nie wrzucałem poza fotkami ze zleceń. Niestety remont zabiera mi cały wolny czas.  Ale niebawem to się zmieni A tymczasem trzy kwadraty

Dzisiejszego jakże pięknego popołudnia wybrałem się na polowanie na pola. Kiedy przemierzałem bezkresne poletka moim oczom ukazała się urokliwa gra świateł na rozlewisku rzeki Wieprz. Szybko wybiegłem z samochodu i popędziłem łapać kadr. Gry już się przymierzyłem w kadr zaczął wjeżdżać mój samochód Szybko wydarłem ale niestety nie zdążyłem

Próbowałem go wyrwać ale nie szło. Oj przydałby się ktoś na przyczepkę

Przyszła Małgosia (baba z wozu, koniom lżej ) Ale to nic nie dało

Przybyły kolejne posiłki

Niestety sprzęgło nie wytrzymało

W oczekiwaniu na kolejne posiłki

Przybył cięższy sprzęt

Udało się

Wszyscy zadowolenia a ja w szczególności

v

Także pamiętajcie moi mili:

Zaciągajcie ręczny w plenerze

Kolejne foty z ostatniego plenerowania

Nareszcie udało mi się wygospodarować chwilę czasu dla siebie Wybrałem się do Krupego a później na okoliczne poletka. Oto co mi się udało sfocić:

Typowo Polski landszaft. Nigdzie tak nie ma:

Pierwsza seria zdjęć z wakacyjnej wyprawy do Italii.

1.

2.

3.

Kilka ujęć z sesji z Marcinem:

Po wieeeelu godzinach męki nareszcie skończyłem obrabiać ślubniaki. Zapraszam na www.mpmstudio.pl Można iść odpoczywać i cieszyć się sobotnim wieczorem

Sesja zakończona biorę się za obrabianie zdjęć. Narobiło się trochę zaległości. Kilka zdjęć z sobotnich ślubów można już zobaczyć na stronie MPM Studio. Do niedzieli powinny pojawić się już wszystkie zdjęcia. Jednym słowem sporo pracy mnie czeka. W przyszłym tygodniu mam nadzieję że uda mi się zorganizować jakąś sesję modelkową. W końcu trzeba się rozwijać Ponad to muszę w końcu uruchomić stół bezcieniowy. Ostatnio z braku czasu pokryła go warstwa kurzu. Jutro z Wypassem będziemy robić stronkę do portfolio (przynajmniej będziemy próbowali). Szykuj chłopie wątrobę

A tymczasem zapraszam na lubelską starówkę: