Iedere UMC en/of andere wetenschappelijke instelling kikt erop als de publicatiescore van zijn/haar onderzoekers (PI’s) tot de top van de wereld wordt gerekend. Meestal wordt dit aangetoond door citatenanalyses, impactscores.
De wetenschapsregistratie van een instelling heeft tot taak de output van de instelling zo goed mogelijk te registreren en te ontsluiten. Op basis van deze gegevens wordt doorgaans periodiek een interne en/of externe afrekening gehouden. De nieuwste mode daarbij is de Hirsch index en ook het CWTS doet hierbij goede zaken.
Regelmatig loopt men tegen het “probleem” op dat het affiliatieadres van een instelling meerdere varianten kent en/of fout wordt aangehaald in de publicatie. Zo wordt in het artikel “Electromagnetic Interference From Radio Frequency Identification Inducing Potentially Hazardous Incidents in Critical Care Medical Equipment” JAMA. 2008;299(24):2884-2890 het VUmc een belangrijke rol toegedicht door als eerste affiliatieadres te worden opgevoerd. Terwijl in het artikel duidelijk wordt gesproken over een onderzoek in het AMC. Een foutieve overname kan “dodelijk” zijn voor de (inter)nationale wetenschappelijke score verrekening. Databases als Pubmed, Web of Science kennen niet de situatie ter plaatse. Deze systemen liggen doorgaans wel ten grondslag aan de internationale (af) rekening.
Zo is het ook met de diverse schrijfwijzen van auteursnamen. Heb je een veel voorkomende naam b.v. Piet Jansen of Maud Levi, dan kan het eenvoudig voorkomen dat op een door derden samengestelde publicatielijst ook publicaties vanuit een andere discipline zijn meegenomen. (Juist: “van die andere Piet Jansen, historicus”) of vrouwen die onder mansnaam eens hebben gepubliceerd. Levert dit een extra score: mooi meegenomen?! Maar ja zo ontstaat er wel een onjuist beeld (misleiding). Omgekeerd kan het natuurlijk ook problemen opleveren, want hoe ben je er zeker van dat je de juiste auteur hebt geïdentificeerd en alle eventuele naamsvarianten daarbij hebt betrokken. Handiger is het daarom een auteursidentificatienummer in te voeren. Vergelijkbaar met een ISBN nummer. Thomson Scientific (Web of Science) heeft hiertoe een eerste aanzet gegeven januari jl.
In de Lancet 2008:371:June 28): pp: 2152-2153 staat een artikel van Jochen Cals en Daniel Kotz (MaastrichtUMC)  waarin zij het probleem van de auteursherkenning onder de aandacht brengen en een lans breken voor de ResearcherID/AuthorID.
Ook de gebruikers van METIS roepen al tijden om een identificatie nummer voor de auteur naast de DOI (Digital object identifier).