Reynaldo Purim, aqui com cerca de 23 anos. O jovem Reynaldo, que em 1917 deixou a Colônia para estudar no Seminário Batista do Rio de Janeiro, é o destinatário de praticamente todas as cartas arquivadas neste blog.

“These are the feasts of the LORD, even holy convocations,
which ye shall proclaim in their seasons.”
~Leviticus 23:4 KJV~

Pesach (Passover)

Related Bible References: Leviticus 23:4-8; Exodus 12:1-17; 1 Cor 5:7b;
Exodus 12: 24,26-27; Exodus 2:23-24; 6:5-8; 13:3,14
Symbol: BLOOD Remembers the Exodus from Egypt. A great time to have
one of our “Messiah in the Passover” programs. Remember Israel’s
deliverance from Egypt.
Reading: Song of Solomon
Fulfillment: 1 Cor 5:6-7; John 8:34; John 1:29; 1 Peter 2:5; Galatians
4:3-5,9; 5:1; 2 Peter 2:19; Ephesians 1:7; Colossians 1:14; 1 Peter
1:18-19; 1 John 1:7; Revelation 1:5; Hebrews 10:1-10; John 1:36;
John 13:1-16 & Luke 22:13-20

Feast of Unleavened Bread – (Hag Ha Matzah)

Related Bible References: Exodus 12:15-20; 1 Cor 5:7-8 & Leviticus
23:4,6-14
Celebrated: one week — Nisan 15-21
Symbol: Matzah. A week of eating bread made without yeast (Matzah),
to remember how God brought the Isrealites out of Egypt in haste.
Fulfillment: 1 Cor 5:6-8; Acts 12:3-4 & Acts 20:6

First Fruits – Yom HaBikkurim

Related Bible References: Leviticus 23:7-14
Celebrated: Nisan 16 The day after the Sabbath.
Symbol: Known as the Feast of First Fruits. Presenting a sheaf of the first harvest. Jesus’ resurrection: He is “the firstfruits” from the dead (1 Cor 15:20,35). Harvest Offering First day after the Sabbath after Passover (Sunday) Leviticus 23:9
Reading & Fulfillment: 1 Cor 15:20-21

Shavuoth – (Feast of Weeks – Pentecost)

Related Bible References: Leviticus 23:9-22 & Deut 16:9-12
Symbol: It celebrates the time of the giving of the Law to Moses on
Mount Sinai. From Acts 2:1-41, this holiday is a celebration of the
birthday of the church. Holy Spirit was given the Day of Pentecost…..
“and they were all filled with the Holy Spirit” –Acts 2:1-13. Harvest
Offering Fifty Days (hence: Pentecost) after Passover.
Reading: Ruth
Fulfillment: Acts 2:1-13 & Acts 26:23

Rosh Hashanah – (Feast of Trumpets)
The Jewish New Year

Related Bible References: Leviticus 23:23-25
Celebrated: Tishri 1
Symbol: Celebrates the beginning of the Jewish Civil year. It is both a time of rejoicing as well as a holy occasion (see Nehemiah 8:2, 9-12). The Shofar (Ram’s horn Trumpets are blown to proclaim a gathering for worship. A trumpet is often a symbol of war. It is also a symbol of calling together or gathering. There are two different “schools of thought”, so to speak on how it will be fullfilled, either The Feast of Trumpets is representative of The Second Coming of Jesus Christ or The Rapture.

Yom Kippur – (Day of Atonement)

Related Bible References: Leviticus 16:1-34 23:26-32 & Isaiah 34:5-6
Celebrated: 10 Tishri
Symbol: Is the holiest day of the Jewish year. A time to consider Jesus as our atonement. Sacrifices for sins of the nation. Hebrews 9 & 10 and Romans 5:10,11. Some believe that this will be fulfilled by The Second Coming of the Lord Jesus Christ.

Succoth – (Feast of Tabernacles/Booths)

Related Bible References: Leviticus 23:33-44; Neh 8; Zechariah 14:16-19 & Zechariah 14:1-4, 9
Celebrated: Beginning at sunset. Lasts 7 days. Tishri 15-21
Symbol: Sukkot recalls 40 years of wandering in the wilderness, living in tents (booths) and worshiping in a portable tabernacle. Sukkot is also known as the Feast of Ingathering – a wonderful harvest holiday. Wanderings in the Wilderness. Feast of Tabernacles Temporary Booths are constructed to remind Israel of the Wilderness wandering. A Lulav of Palm Branches are waved ushering the Kingdom. This feast consists of seven days with the first day being a Sabbath. Concludes and on the 8th day The Last Great Day (of the Feast) is celebrated. See John 7:37-38. Some believe that this will be fulfilled by the Millenium Reign of The Lord Jesus on earth.
Reading: Ecclesiastes

NOT INCLUDED IN THE 7 -

Feasts but not part of the Major Seven:

Hanukkah – (Feast of Dedication)

Related Bible References: Daniel 8:13-14 & John 10:22-23
Celebrated: 25 Kislev
Symbol: Hanukkah commemorates the re-dedication of the Holy Temple in Jerusalem in 165 BC, and Hanukkah holds great meaning for Christians today. Jesus celebrated Hanukkah.

Purim – (Feast of Lots)

Related Bible References: Book of Esther
Celebrated: Celebrated 14 Adar.
Symbol: Commemorates the story of Esther when King Ahasuerus denounced
Haman’s plot to annihilate the entire Jewish population of Persia. Purim is
a joyful celebration of thanksgiving for Esther’s courageous acts
and God’s faithfulness. Jesus celebrated Purim.

 Source: Annies Home Page

Bu derste biraz kutsal kitaplarda yazan bazı şeyleri gözden geçirip kabalistlerin aslında bunları yazarken ne demek istediklerini göreceğiz. 

Kutsal kitaplarda anlatılanlar insanın iç ruhani halini açıklamaktadır.

Kutsal kitaplarda anlatılan tüm hikâyeler insanın içindeki ruhani uyanışları ve hisleri anlatmaktadır. Mısır’dan göçün hikâyesi çok özeldir. Çünkü ruhani gelişimdeki en önemli basamakları anlatır. 

Firavun iç bir haldir, bu halin içinde insanın egoistliğinin temel doğası tümüyle açığa çıkar. İnsan egoistliğini düzeltmeli ki Mısır’da ki köleliğinden, kendi doğasının zindanından çıkabilsin ki böylelikle ruhani dünyaya girebilsin. Firavun, insanın en büyük arzusudur, Yaratan’ın kendisine hizmet etmesini arzular ve der ki: “Yaratan kim ki O’na itaat edeyim?” veya “Kendi üzerinize aldığınız bu gayret nedir ki?” Demek istiyor ki; Yaratan’ın arzusu için çaba sarfetmek istemiyor. Veya O’nun sözünü dinlemek istemiyor. Hatta tam tersine Yaratan’a yönelmiş olan arzuların (İsrail) kendi menfaati adına olmasını istiyor.

İlk başta Mısır’da kendilerini iyi hissediyorlardı, insanın egoistliği sanki sağlıklı ve iyi bir şeydi. Ta ki Mısır’ın tahtına yeni bir Firavun oturana kadar, insanın içinde tokluk bilmeyen ve doldurulamayan bir arzu çıktı. Bu yeni arzu insanı kölesi haline getirir. İnsan bu arzuyu doldurmak için sürekli arayış içerisinde bir yerden bir yere koşar. Bu hale Mısır’da olmak hissi denir, insan kendisini dar ve sınırlı, kötü bir yerde hisseder.

Haggadah kitabında Pesah (Geçiş/Aşmak) insanı ruhani hislere, ruhani dünyaya nasıl geçtiğini anlatır. Başlangıçta insan çaba sarfeder, yani arzulamak duygusuna boyun eğer. Zamanla içinde ki bu egoistliğin kendisini rahatsız etmeye başladığını görür. Ve ruhaniliği edinmesinde bir engel olarak görür. Egoistliği O’na sadece ızdırap getirir, bu sürece “Mısır’a iniş” denir. Mısır kelimesinin kökü iki kelimeden oluşur Mitz (özü) ve Raim (kötülük) Mitzraim = Mısır. İnsan kendi içerisinde ki kötülüğün ağırlığını hisseder ve ruhani gelişiminin önündeki engelin kendisi olduğunu anlamaya başlar. Tahta oturan “Yeni Firavun” bu ağırlığın sembolüdür. Aslında insan tüm materyal arzuların ve ruhaniliğe sırtını dönmesini ona zarar verdiğini farkeder. Bu hal zamanla gelişir ve dayanılmaz bir hal alır, ta ki insan ruhani arzularının farkına varmaya başlayana kadar ve Yaratan ile olan bağına. Ruhaniliğe olan bu arzuya “Musa” denir, Limşot (dışarı çekmek) kelimesinden gelir.  İnsanı Mısır’dan Musa denilen bu arzu çıkartır,  egoizmin köleliğinden – bütünlük ve sonsuzluk hissinin önünde olan tek engelden. 

“Firavun” aslında hepimizin içinde, ama bu durum insanın kendi içerisinde bu hali tanıyabilmesine bağlı. Dolayısıyla hepimiz Mısır’da olduğumuzu hissedince üzerimizde “10 musibet”i hissederiz, ta ki kendi doğamızı aşana kadar. İnsan esasta kendi doğasının tüm ağırlığını hissetmeli ki kölelik olan bu halinden kaçması gerektiğini anlasın.

İnsan tüm bu safhalardan geçtikçe kendi içinde bir dua yapılandırır, haykırışları çabalarından kaynaklandı denir. Bu noktada yukardan yardım alır ve hemen Mısır’dan çıkar. Mısır’dan göç – insanın doğal eğilimlerinden, birden olur, eklenmeksizin gecenin zifiri karanlığında, hiç bir hazırlığı olmadan.

İnsanı Mısır’dan çıkartan bu üst güç insana bir mucize gibi gelir, bu gücü daha önce gerçek olarak hiç görmemiştir. Bu mantık insan için çok şaşırtıcıdır. Denizin yarılıp ortasından geçmeleri bir önceki halinden yeni haline geçmesini sembolize eder, yeni bir ruhani gerçeğe girer – artık çöle gelmiştir, ruhani çöl. Çöl hiç bir hayatın olmadığı bir yerdir, arzuların mutluluk bulamadıkları yer. Zira çölde de ruhani hiç bir mutsuzluk alamamaktadır. İnsan çöldeyken Har Sinai (Sina Dağı) denilen safhaya gelir, Har Hirhurim (düşünceler) kelimesinden gelir- Sinai Dağı, Sinai (nefret) kelimesinden gelir. Gerçekte insan kendi içerisinde bir önceki haline nefret beslemeye başlar ve Yaratan ile ilgili tereddütlerini aştıktan sonra kendisini yükselten ışığı üzerine alır ve ışıkla dolar. Buna kitabı almak denir. 

Almaya hazırlanmak dağın dibinde olmak durumudur ve Dağın tepesinde olan Yaratanı almak ihtiyacını hissetmektir. Aslında bu dağ insanın içinde oluşan tüm düşüncelerdir. İnsan bu düşüncelerin hepsine aşabilecek güçte olursa ve Yaratan’ın Ona verdiği tüm tereddütleri aşabilirse o zaman bu dağ kitabı (ışığı) almak için bir araç olur.  

Kitap (ışık) düşüncelerimizin, tereddütlerimizin ve umutsuzluklarımızın içerisinde yansır. Bir tarafta Yaratan var, insana sürekli kasten kuşku gönderen ve öteki tarafta Dağın dibinde olan insan. İnsan bu durumda tüm düşüncelerin kendisinin üzerinde olduğunu görür ve Yaratan’ın da bunların daha üzerinde olduğunu görür.

Kitabın alınması insan bu düşüncelerinden bir araç yarattığı zaman olur. Bu aracın içerisinde İlahiliği görür, ancak Yaratan insana gelen tüm düşüncelerin üzerinde olduğu zaman Yaratan’ı açığa çıkartır. Yani özgecilliğin gücünü edinmiş olur, bütünlüğün ve sonsuzluğun hissini edinir.

İnsan kendini yücelttiği zaman, sadece kalbindeki o nokta olan Musa değil ama tüm ruhunu ve toplumunu kitabı almaya hazırlar.

Ve görüyoruz ki kitabı almak birçok hazırlık gerekiyor. Peki, kitabı içimize almak ve onun hazırlığı ne demektir? Her insanın farklı düşünceleri, kuşkuları, tedirginlikleri, çaresizlikleri ve ilgisizliği vardır. Tüm bu düşüncelerin hislerinin üstesinden gelmenin farklı yolları vardır. Bu yüzden insan etrafında bir destek mekanizması kurar: Toplumu, kitapları, günlük programı, ailesi v.s. Tüm bu mekanizma kitabı almanın, yeni ruhaniliği edinmeye hazırlık safhasıdır. Tüm bunların sonunda en önemli olan şey insanın tecrübe ettiği düşünceleri aşabilmesidir. Bir çok kişi çalışmaya gelir, gelir gelmez onlara verilen arzular geri alınır ve cevap aradıkları sorular cevaplanınca kendilerinde devam edecek arzuyu bulamazlar ve giderler. Bir insana bu olduğu zaman (ruhanilik) hala yeterince ihtiyaç duymadığı görülür, hala bu dünyanın materyal doyumlarıyla (para, şehvet, bilgi, seks, yemek, futbol vs.) tatmin olduğu görülür – ama bu da hazırlık safhası olarak kabul edilir. Hazırlık safhasından başka bir safha yoktur. 

Ruhanilik bir bütünlüktür. Bütünlük nedir? Bütünlük tam bir arzudur. Eğer insan arzusu sadece ruhaniliği edinmek ise, ışığın ortaya çıkması ve kutsallığı hissetmekse o zaman ruhaniliği elde eder. Bu durum böyle değilse kendisini hazırlamamış demektir.

İnsanın ruhaniliği edinmesi her an olabilir, ancak insan hazır olduğu zaman. İnsan kendisine şu soruyu sorabilir; Mısırdan kaçışın ve kitabı almanın arasındaki fark nedir? Mısırdan kaçış Kli’nin hazırlanma safhasıdır. İnsan Klilerini (kab) Mısır’lılardan alır, istemek arzusundan ve kalbinin ruhanilik arzusuna karşı gelmesi içindeki kötülüğü yüzeye çıkarır. İnsanın geçirdiği tüm safhalar firavunun egemenliğinden geçebilmek durumuna Sina Dağına gelmek denir. 

Mısırdan kaçış olmadan kitabı almaktan bahsedemeyiz. Mısırdan çıktıktan sonra Sina Dağının eteğinde kitabı almasıyla Keter – Musa kitabı edinir ve Malkut şekillenir. Bu uzun bir süreçtir, çünkü kitabı edinmek iki safhada olur. Bu iki safha birbirini şöyle izler. 1-) Klilerin düzeltilmesi, 2-) Klilerin doldurulması. Ruhaniliğin edinilmesi sadece insanın kendi içerisinde algılayıp keşfetmesidir, kendisinin nerede olduğu ve içinde ne olduğundan ibarettir. Bilinçsiz bir insanın yavaş uyanmasına benzer, ta ki sonunda nerede olduğunu anlayana kadar. Hiçbir şey değişmez, sadece bilinç artar, insanın hisleri artar.

İnsanın Klisinde ki hassasiyetin artması, bilincin yükselmesi, insanın uyanışına “Mısırdan kaçış”, “Sina Dağı” ve “Kitabın alınması” denir. Bunlar insanın kat ettiği aşamalardır. Değişim sadece içimizdedir, iç Klilerimizde, dışımızda hiçbir şey değişmez ama kendi içimizde her şey değişir.

 Düzeltilme safhasında bilincin keskinleşmesi; uyanış safhasında insan iki safhadan geçer: gerçeğin fark edilmesi ve insanın gerçeğin içerisindeki yeri. 

İlk safhada insan gerçeğin kanunlarını öğrenir. Yaratan ve yaratılanın özelliklerini kendi açısından algılar. Bu insanın gerçeğin bilgisiyle anlaşılmasından, inançla anlaşılmasına doğru değiştirir ve fonksiyonunu almaktan vermeye değiştirir.

Bilgiye olan arzuya Yunanlılar denir. Dünyamızda da bunu bu şekilde görüyoruz. Ve Yunanlılar her zaman Rasyonelliği, mantığı ve insanın aklını ön plana koyarlar. İnancı olan arzulara ise Yahudi, İsrail denir. Aklın üzerine yükselmek ve erdemliğin daha üst derecesine yükselebilmektir. İkisinin arasında ki savaş gerçeğe olan ve hayata olan yaklaşımdır. Aslında İnsanın arzusu olan bilgi ve mutluluğun tersine Yahudilerin kazanmasına mucize denir. Bu mucize 8 gün sürdü ve Bina’nın özelliği olan özgecilik 8 Sefirot’u kapsayarak Malkut’a kadar sardı. Ve yaratılanda Özgecilliği oluşturdu.

Şarkılarda da söylendiği gibi Bnei Bina Yamei Shmonah Bina’nın oğulları 8 gündür. İnsan gerçekle olan ilişkisini düzeltebilmek için arzulamak niteliğini kullanır, bunun hiçbir katkısı yoktur. Ancak özgecillik niyetiyle doğru kullanıldığında İnsan üzerine ışığı çeker, Yaratan’ın hissi.

Üzerine ışığı çeken insan yeni bir safhaya girer ve gerçeğin içinde aktif olarak böyle olur. Bu Purim denilen düzeltilmiş hale kadar devam eder. Bu noktada Yaratan’a olan hislerinde insanın hiçbir sınırlaması olmaz. 

Gerçeğimiz bütün, sonsuz, mutlaktır, zaman ve yer kavramının üzerindedir. Bize farklı bir his verilmesinin hepimizin gerçekle olan ilişkimizi düzeltmektir. Bunu kendimiz bağımsız olarak yapmalıyız,  ancak böyle bütünlük ve dengeli bir yaşam seviyesine yükselebiliriz, Olam Ayin Sof (Sonsuzluk).

kreplach in soup

The weather in Nor Cal has turned chilly and I have been nursing a cold for the past few days, which has been making me crave soup. My mother used to make giant vats of vegetable soup on Sundays and then expect me to eat it for the rest of the week, which I found to be somewhat tedious.  Due to this trauma (I’m totally joking, mom), I like a little something of substance in my soups, like meat or seafood, and will rarely eat the same kind two days in a row.  I started the week with creamy tomato with grilled cheese, then Thai Tom Kha Gai, followed by clam chowder, and today I am making kreplach in  chicken soup.  Kreplach are basically Jewish wontons or ravioli. They are a simple egg pasta dough filled with meat, cheese or potatoes. They can either be  boiled in broth and then  served as a soup or boiled in salted water and then sauteed and browned in schmaltz to serve as a side dish. (According to my dad, this was my Bubbie’s preferred method)  Kreplach are popular as a pre-fast dish on Yom Kippur and the cheese versions are traditional at Purim. I made beef stuffed kreplach in chicken soup (aka Jewish Penicillin). Kreplach originated in Eastern Europe as a way to use up leftover meat and sure enough I had all the makings in my kitchen already. I had about 1/2 pound of ground short ribs in the freezer left over from burger making and a gallon bag of frozen chicken stock cubes from my last batch of stock.  (Gordon has a good recipe for chicken stock under his schmaltz post) Every Jewish cookbook I consulted had a kreplach recipe and there was little variation in the dough recipes with the exception of quantity. Some were enough to feed an army but given how finicky I am about soup I went for a smaller portion. The filling variations were endless,  including  chicken liver, and mushrooms, but I went for the basic ground beef.

recipe after the break

A number of recipes call for using pre-made wonton wrappers, but I learned from my Ashuk experiment that they end up with not quite the right consistency and pasta dough just isn’t that hard to make. If you really don’t want to make dough, Hillary over at the Foodie and the Health Nut has pointed out that Berkeley Bowl and other gourmet grocery stores often carry sheets of fresh pasta dough. Most traditional recipes call for square pieces of dough folded into triangles but I have round dough cutters so I did mine in circles folded into half-moons.

Kreplach

Dough

• 1 cup flour
• 1 egg
• dash of salt

Filling

• 1/2 lb. ground meat
• 1 small onion diced
• 1 clove garlic crushed or diced
• salt and pepper to taste

1. In a bowl combine the flour, salt and egg to make a soft dough. When combined turn dough out onto a work surface and knead until it it soft and elastic. You can add more flour or a bit of water to get the right consistency.  For into a disc, cover with plastic wrap and refrigerate for 30 minutes.
2. While your dough is refrigerating make the filling. Saute the onions in a small amount of oil until soft. Add the ground meat and garlic and cook until the meat is at least half done. (you can also used fully cooked meat if you have leftovers). Let cool to room temperature and combine with egg and season to taste with salt and pepper.
3. Remove the dough from the fridge and roll out as thin as you can get it. This will take some time and turning of the dough. If you have a pasta roller break it out. Depending on the shape kreplach you want (circles for 1/2 moons or squares for triangles) cut the dough into 2-3 inch pieces. You can re-roll and cut the scraps from the first cutting.
4. Fill each piece of dough with a teaspoon of filling and fold the dough over and pinch it closed to seal. Let the kreplach rest for about 15 minutes before cooking so they don’t burst.
5. Boil the kreplach in your favorite stock or broth for about 20 minutes. Lightly stir them at the beginning so they don’t stick to the bottom of the pot. The kreplach will float when they are cooked.
6. Serve as a soup or drain the kreplach and brown them in a pan with oil or schmaltz and serve as a side dish.

Abraham, the Patriarch of the Jewish faith and the spiritual forefather of Christians, as per chapter 18 of the Book of Genesis, in The BIBLE, when in conversation with the angels who had come in the guise of wayfarers to announce the birth of a son to Abraham and Sarah broached on the topic of Sodom and Gomorrah,  asks the angels in disguise, if there were 50 righteous people would they spare the city of Sodom from destruction. Thus Abraham in multiples of 10 reaches the last ten, asks the angels if they would desist from destroying the city, if there were only 10 righteous persons? The angels agree and depart. We know from the latter part of the book of Genesis that there were only 4 who would find grace and also out of that 4, one became a PILLAR OF SALT (Lot’s Wife).

Let us look into the BOOK OF ESTHER in The Bible, where the minister HAMAN has a running feud with Mordecai, the Cousin of Esther the Queen to Xerxes. Haman to spite Mordecai gets a decree passed by Xerxes that  anyone could plunder the Jews and pillage and kill them and that the Jews would not have the protection of the state. The state was by no means small. 127 provinces stretching from Ethiopia to India. So here we have a character HAMAN who wants all the Jews to be slaughtered so that the people of Mordecai could be wiped out.

Contrast this with the first part of the blog. ABRAHAM wanted to save the city for the sake of 10 good men and HAMAN wanted to destroy an ethnic group just to settle his personal scores with a single INDIVIDUAL. This attitude of Abraham was LIFE ORIENTED and the attitude of HAMAN was ANTI-LIFE. It is that which brings about the downfall of the man Haman.

PRO LIFE attitude breeds and sustains LIFE, whereas ANTI-LIFE attitude brings about death , destruction and chaos.

What Haman missed out was a crucial piece of information. HAMAN did not find out the ethnic background of ESTHER- in that she was a Jewess. Mordecai had instructed her that she should not divulge that she was a Jewess. Hegai did not probably know, or did and concealed it well. Why did Mordecai want Esther to conceal that she was a Jewess? Could be a zillion reasons. One is that Jews were as greedy then as now and there was a general ill-feeling and therefore to avoid further heartburn had instructed Esther to conceal, or that the Jews having survived the onslaught of the Assyrians, Babylonians and being in exile did not think it wise to advertise their occupation of crucial positions within the political hierarchy. In any case that was a good strategy!! Otherwise Haman would have had a whiff of the ethnic lot of Esther and would not have ventured to get the decree passed. And Jews would not have instituted PURIM to disguise the moral fall of a Jewess, who went to get married to a non-jew Xerxes!!

IN ALL, LIFE BREEDS LIFE AND ANTI-LIFE ALWAYS BOOMERANGS!! ABRAHAM LIVED AT LEAST 80 YEARS AFTER THE EPISODE, BUT HAMAN DIED ON THE SECOND DAY OF THE BANQUET!!

Well I consider my posts similar to sermons. I plan news stories daily, but i plan my mega posts, also known as “A Word from the Author” over a course of days. I know that you are saying, ‘well i see news stories under this category as well, what does that mean?’ Next week will be when i will have A Word from the Author each day(except Fridays and Saturdays). They will be on a number of topics in first person and i will begin one today explaining my category classifications, what makes a news story in the “Topics of Jewish Community” category, or “Topics of Israel”?

I was approached by a PR firm to see if I was interested in how many kid friendly and back to school items I could find at TJMaxx and Marshall’s. The good news is that I was given $25.00 to spend in both stores.  The good news is I love shopping at TJ Maxx and Marshall’s, the bad news is that it is hard for me to just spend $25.00. I have never spent less than $100 at either store and I didn’t know what to expect. Not so easy a task with three kids in tow (four, two, and one). I had to plan for eve” shoesry possible situation, so I brought some juice boxes to tide them over so I could quickly search for their “back to school” sneakers since it was something that they really needed (you know how these kids grow out of a new pair of shoes in five seconds). 

We decided to go to the TJ Maxx on New Hyde Park Road near Lake Success and easily accessible from either the LIE or Union Turnpike. As soon as we arrived my kids were already clashing over who would push the stroller with their baby brother in. I knew instantly that this shopping trip would be a very fast one. Then, my four year old daughter said that she “had to make”.  Having been in this prediciment  before at this same store, I knew we had to go through the houseware section to get to the restrooms. I love this section and I always find unique bowels and picture frames.  I also found a turquoise body pillow that was soft and fluffy for $12.99. You should have seen my kids testing out these pillows (yes, they laid down on them right in the middle of the isle) and that is what they wanted.  I’d show you the picture but I had to return it because it was not good for my very allergic husband.

As we were on our way out of the store, my kids spotted the food section. I thought I had it easy because what food would TJ Maxx have that was kosher certified by a symbol (kosher authority) that I knew and trusted? I was pleasantly surprised when I found a couple of cookies (I initially noticed them because of their style of packaging) that I bought for the kids to snack on and as well as a flavored bottle of water drink that my daughter just had to have. The Late July Organic Mini Milk Chocolate Bite Size Sandwich Cookies (kosher OUD) were very good and chocolaty. Not only is the packaging very colorful, but it features endangered animals and Late July is donating 10% of the profits to the Jane Goodall Institute. The original price was $4 and TJ Maxx had them for $2.99 for a 5 oz box. This is more than I would want to spend on cookies which I don’t even buy anymore because it is easier to just make your own (my husband has an awesome oatmeal cookie recipe). Since %10 of profits donated to the Jane Goodall Institute, it was worth it to me. I could only find one package of these USDA certified organic cookies but they can be found at Whole Foods or latejuly.com. Not to worry, a few inches away I spotted a box of Market Squares Vanilla Circus Cookies. These cookies are all natural and do not contain Trans Fats. A 2 oz package sells for $2 and TJ Maxx sold them for $1.29. Again, these are kosher certified by the cRcD (Chicago Rabbinical Council Dairy). I was originally drawn to this box because of the cover with two lions roaring at each other. No wonder, the owner of the company and his partner have a background in advertising, design and photography. They produce each and every design themselves. These cookies are also very tasty. In fact, Market Square was founded in 1982 by James L. Lockhart and his son David. James L. Lockhart is also a well known wildlife artist and his work can be seen online at Walden Press Museum Editions.

I love shopping at TJ Maxx and even though I didn’t find the shoes that I wanted for my kids (this TJ Maxx did not have shoes for kids) we found some yummy organic kosher snacks that had never heard about before. I still have a $20.00 credit because I returned the pillow and I am going to use if for when the Halloween costumes arrive and shop ahead for Purim costumes (Jewish holiday commemorating how G-d performs hidden miracles and we are hidden behind costumes). This holiday is especially fun for kids because they wear costumes to synagogue and school. I will be

With the Jewish holiday season right around the corner–the fun begins tomorrow night with Rosh Hashanah– for a while I’ve been meaning to put together a list of my favorite Jewish holidays, because they’re fun, kind of exotic (unless you’re actually Jewish or something), don’t require getting up early, and most importantly, they are hella tasty. L’chaim!

1. Passover

The Jews followed Joseph into Egypt, and it was cool for a while until the Pharaoh decided to enslave them. But then Moses came along and told the Pharaoh (probably Raamses II) to Let His People Go, God sent a bunch of plagues, and the Jews invented Matzoh right before walking through the Red Sea. All this so that thousands of years later, matzoh ball soup could exist. It’s mainly for this most delicious of all Jewish foods that Passover gets the top spot on the list, but I kind of love the whole thing. You get to drink four glasses of wine, which is Manischewitz if you’re doing anything right, before dinner and that ALWAYS makes food good. You get to mix horseradish with charoset, the Jewish interpretation of mortar.

I can see where it would be a drag if you went to a seder that was four hours long and entirely in Hebrew, but the reform Jews I party with never make me wait that long. Plus, unlike Yom Kippur, the mere hour of sitting and waiting for food makes the anticipation build to the perfect level, unlike not eating for 24 hours.

2. Chanukah

However you spell it, it means latkes. If you have never had a latke I weep for you; imagine mixing onion rings and french fries, then dipping them in sour cream, then chasing the whole thing with a jelly donut. Sound pretty good? Yes it does. It’s also the only Jewish holiday where I’ve ever set wrapping paper on fire in the living room. Hey, it’s the festival of lights.

3. Rosh Hashanah

Jewish new year means dipping apples in honey and then eating them, and also that the challah bread is round. Actually, for whatever (deeply symbolic I’m sure) reason, we usually get chocolate chip challah, which is pretty good. Plus the Hebrew part is short and you’re free to snack throughout.

4. Yom Kippur

I imagine this is down near the bottom of anyone’s list, because it’s the Jewish holiday that focuses on the opposite of eating. I did fast for the day once, though I had a normal life and didn’t have to go to Jewish services all day that day or anything, which I hear makes you even hungrier. The break fast food is usually just OK, relatively bland and light because after all these people haven’t eaten anything all day.

5. Purim

All I know about Purim is Hamentashen (and that it’s “Jewish Halloween”), and those are pretty good.

6. Sukkot

I celebrated this once. we sat in a tent and ate Domino’s pizza. Good, but it wasn’t any matzoh ball soup or latkes.

There you have it. A knowledgeable, culturally sensitive guide to which Jewish holiday invitations you should accept and which you should turn down.

Este Blog tem por objetivo divulgar o JUDAÍSMO e a Filosofia Judaica CHABAD LUBAVITCH.

YECHI ADONEINU MOREINU VE RABEINU MELECH HAMASHIACH LEOLAM VAED

Women’s Zionist Organization of America, founded in 1912 by Henrietta Szold. The name is the Babylonian name of Queen Esther (Esther 2:7). The purpose of the organization in America is to make known and foster Jewish ideals and culture, and in Israel to establish hospitals, schools, visiting nurse associations, and other welfare agencies. It consists of more than 1,200 chapters and has a membership of over 300,000.

In many parts of the United States, school is starting tomorrow. Not only with school starting, many Jewish children know that the holidays are on their way. Which also means time out of school to observe the holiday. There is a list that the Conservative movement set out that includes the list of Jewish holidays with their dates and when being out of school is necessary according to Jewish Law. This will help many teachers with Jewish students understand when to have assignments for them when they come back and when to assign tests before they are out for break. Also, the list is very pluralistic with showing info about how long Reform and Reconstructionist Jews observe the holiday(one day) while Orthodox and Conservative Jews celebrate it for two days depending on the holiday(for example, Yom Kippur is only one day universally). Here is the link for those interested, i recommend highly for any Jewish parent or even for those in the workplace to give to their boss.

This video is an anomaly. It is by far the most popular video I’ve made (1,349 views as of today), but it’s also the least ambitious. It was the second video I tried making, when I barely knew how to hold the camera straight (in fact, you can see that it is quite wobbly). Production was minimal — no editing except a starting point at the beginning of the song and a cut at the end.

The close-up shot of the kid handing a couple sticks of cotton candy to the bus driver was a lucky accident, but it turned into the central point of the video. The minute I saw that sequence, I knew that I had to turn this clip into a video. Most video clips of street festivals have the pacing of a live newscast — no plot or movement, just vignettes and short scenes. This video starts with the song, the young teenagers dancing, and then the bus enters the action.

I think the simple reason for this video’s popularity is that it makes people feel good. Jewish kids are celebrating a Jewish festival and giving mishloah manot to a patient bus driver. It’s one of those “Only in Israel” moments.

Heriberto Haber fue mi profesor de Judaísmo en la Escuela Jaim Najman Bialik de Rosario, Argentina.
Excelente profesor y persona. Sirva esta hoja como rercuerdo.

Para abrir el ppt. clica aquí Fiestas y tradiciones judías

Now I know that Batman: Arkham Asylum is being released across platforms this August, but it seems that on the PS3 you’ll be able to gear up as the Joker to take over the asylum. This devastates me because I cannot afford a PS3 though I’ve been waiting for such an opportunity since I was five-year-old. I’ve got a picture of the Purim costume to prove it.

Nonetheless, Kevin Conroy (Batman, Batman: The Animated Series), Mark Hamill (Joker, Batman:TAS and Clancy Brown (Lex Luthor, every animated version since The Batman/Superman Movie(1998) are all in for the best Paul Dini got his hands on Batman. Wouldja lookat that on IMDb, seems he wrote this too. Think it’ll be any good?

Para abrir el archivo pulsa aquí calendario2008-9_Israel_

Para ver la presentación pulsa aquí PURIM

NOMBRES DE LA FIESTA Y SUS FUENTES

La raíz de la palabra Pur es, por lo visto, persa, y su significado – de acuerdo a la Meguilá de Ester – es: suerte. La palabra Purim es el plural de Pur, suertes. La festividad se llama Purim aludiendo al Pur (la suerte) que echó Hamán.

La palabra “pur”, se parece al verbo “paror ó porer”; al sustantivo “perur”, y sus significados son: desarmar, romper, destruir, dividir en pequeñas partes. El verbo “pur”, aparece con la implicancia de anular, parar, romper algo establecido, por ejemplo: romper un pacto, romper las nupcias, romper la huelga.

El primer significado de la palabra “Pur” es: romper pequeñas piedras o trozos de arcilla. La utilización de esta palabra es antigua, y su fuente se apega a la vieja costumbre, que establece la suerte, en sorteos, por medio de tirar piedras pequeñas o piedras rotas, dentro de una urna.

Conocemos esas formas de echar suertes, del relato bíblico. En el libro de Iehoshúa, en el Capítulo 7, se cuenta que Aján ben Carmi, violó el anatema de no quedarse, llevado por la codicia con algo de la ciudad de Ierijó. Iehoshúa sólo descubrió al culpable, después de haberse echado la suerte sobre todo el Pueblo de Israel, en principio, por tribus, luego por familias, hasta su aparición. Así lo había ordenado D’s ante la angustia y la preocupación del líder.

En la antigua Grecia, en la ciudad de Atenas, había una costumbre similar. Para establecer quienes eran deseados o no dentro de la ciudad y ante la necesidad de expulsar y exiliar a los indeseables, escribían los nombres en arcillas (ostracón), las depositaban en una urna. De aquí surgió el concepto de
“ostracismo”, que significa: la negación de derechos sociales a alguien, por consenso general, lo mismo que se lograba al echar suertes.

Se deduce de la Meguilá, que también el perverso de Hamán quiso echar suertes (o determinar una suerte), para fijar el mes y el día apropiados en los que asestaría un golpe a los judíos. En la antigua Persia existía la creencia, acerca de la influencia de los astros en la suerte de las personas y los astrólogos, junto a los sacerdotes y magos, eran muy respetados. Según la opinión de varios investigadores, cayó la suerte sobre el mes de Adar, no por casualidad, sino con toda intención, premeditadamente, porque a mediados de este mes, los persas festejaban la gran festividad de Anahita. Esos eran, pues, momentos más que propicios para inclinar la voluntad de todo el pueblo contra los judíos.

La palabra “pur”, se asemeja en su sentido a la palabra “páis”, que es tan popular en nuestros días (usándose para determinar los juegos de lotería, y de sorteos en general). La Mishná relata, que en el servicio sacerdotal, en el Gran Templo de Jerusalén, había una gran competencia para el logro de las funciones importantes, y una vez ocurrió, que dos sacerdotes se apuraron en ocupar el lugar, uno empujó al otro, de manera que uno se cayó y se fracturó el pié. Luego decidieron, que para esta misión y para tantas otras, se determinarán los encargados sólo por sorteo – es decir, por sorteo en una especie de urnas.

En nuestros días, cuando buscaron un nombre apropiado al gran sorteo de la lotería nacional israelí, escogieron la palabra “páis”, que aparece en idioma hebreo seiscientos años después del uso del término “pur”. La denominación “Purim”, quedó exclusivamente como nombre de la festividad.

Fuera del nombre Purim; se agregaron Purim Katán – que es el día 14 de Adar I – Adar Alef – en los años en los que se agrega un mes extra a fin de equiparar el calendario lunar con el solar, y que es conmemorativo del Purim HaGadol, que cae un mes más tarde. Shushán Purim, se denomina a la Festividad de Purim que acaece el 15 del mes de Adar, y se la celebra
únicamente en las ciudades que estaban fortificadas por murallas, desde los tiempos de Iehoshúa Bin Nún (según lo escrito en la Mishná, Masejet Iomá), por ejemplo, Jerusalén, por el día que se agrega a la festividad, como recuerdo del día extra que festejaron los judíos de Shushán, ciudad capital, según el texto de la Meguilá de Ester.

Una palabra que se renovó en los últimos años, es: “purimón”, como un tipo de Purim Katán, una reunión o fiesta. Vale la pena mencionar, que la palabra Purim se convirtió con el correr del tiempo, en un símbolo de salvación y redención para los judíos, y así fueron llamados los días de milagrosa salvación de los judíos de diversos lugares del mundo, con el nombre de Purim, por ejemplo: Purim de Frankfurt, Purim de Zaragoza, etc.

“El año doce del rey Ajashverosh, el mes primero que es el mes de Nisán se sacó el “Pur” (es decir, las suertes) en presencia de Hamán, por días y por meses. Salió el doce, que es el mes de Adar.”

Meguilat Ester 3:7

“Hamán, hijo de Hamdat, de Agag, enemigo de todos los judíos, había proyectado exterminar a los judíos y echó el “Pur”, es decir, la suerte, para su ruina y exterminio. Pero cuando se presentó al rey, su proyecto se volvió contra él, y los males que había meditado contra los judíos cayeron sobre su cabeza, siendo ahorcados él y sus hijos. Por esta razón, estos días son llamados “Purim”, de la palabra “Pur”. Asimismo, por todo lo relatado en esta carta por lo que ellos mismos vieron y por lo que se les contó, hicieron los judíos de estos días una institución irrevocable para sí, para sus descendientes y para todos los que se pasaron a ellos, conforme a este escrito y esta fecha, de año en año.”

Ester 9: 24-27

Viganth Arvido, Vergínia, João Reinaldo, Artur/Otto, Valfredo Eduardo.

Foto tirada num dia de chuva, em frente da casa em Rio Novo, por um dos rapazes da família Klava.

Rio Novo 25-3-17

Querido irmão,

Recebi as tuas cartas escritas em São Paulo no dia 9 de março para mim e para o Papai. Muito obrigada mesmo. Você não imagina como essas linhas com as notícias que você escreveu nos tranqüilizaram, principalmente saber que você chegou bem ao final de sua viagem.

Você menciona que enviou cartões postais de Paranaguá, mas estes até agora não chegaram. No dia 3 de março o Robert [Klavin] trouxe do Correio [de Orleans] seis fotografias do Ludi¹, que talvez você já tivesses visto. Numa aparece o tio Ludi com a noiva, noutra ele sozinho, na terceira ele com os cunhados, e em outra ele com a falecida Olga. Assim pude admirar tanto o tio quanto a tia bem demoradamente, pois ele de fato está muito diferente de antigamente. Ele escreve que mudou completamente o seu temperamento, que mantém a serenidade, mas raramente sorri. Fiquei olhando e admirando nossa tia e tentando avaliar se ela é uma dama, se se veste na “moda” e como realmente ela é.

Você poderia descrever mais sobre São Paulo. Você esteve na casa de Emilija e onde largou aquela caixa dela? Bem pouco tempo atrás recebi a tua carta que veio junto daquela do A.B. Deter² que tinha sido escrita para a Igreja. Esta eu entreguei para o Robert [Klavin]. Ele escreve que até agora não pôde vir a Santa Catharina por falta de tempo e muito trabalho, mas talvez, logo que puder, deverá programar uma visita. Também pede que seja feita uma coleta para Missões Nacionais. A igreja concordou em atender o seu pedido e esta será feita no dia da Páscoa, e quanto vai render eu escrevo depois. Nenhuma outra coisa importante tem acontecido em nossa igreja³.

Quanto ao Rio Novo, a novidade é que a escola voltou a funcionar todos os dias da semana. Está com 12 alunos e o professor é o Jahnis⁴ de Riga, e a mensalidade por aluno é 2$000. Quanto aos bens da falecida Martinson, ainda continuam sem solução. Quanto eu sei, o dinheiro que ela determinou que fosse entregue para “a Missão” foi preciso o Sr. [Juris] Frischembruder levar a Tubarão (o ouro ficou para o Ernesto) e entregar ao Juiz; este vai depositar em um banco, enquanto procura eventuais herdeiros.

Sobre as comemorações do Jubileu do Rio Novo⁵: quanto a isso pouco teria o que escrever, mas todos dias acontecem coisas de que tudo mundo fica escandalizado. As festas deles você conhece bem, mas agora parece que foram além. Convidaram também os membros de nossa igreja com convites em cartão cor de rosa. Mas dos nossos só foram o Arnolds e Wilis Klavin, o Wilis, o Ernests, a Emma, a Lonija dos Slengman e mais alguns dos Paegles.

Hoje veio fazer-nos uma visita a Sra. Grunski e começou contar as novidades e as ”maravilhas” da Festa, e assim houve muita coisa para se ouvir. Disse que pela primeira vez na sua vida tinha visto um “Teatro Batista”. O programa começou às 11 horas da manhã e terminou às 4 da tarde. Tinha sido trazida a Banda de Música de Orleans. Há pessoas que dizem que eles vieram de graça, mas outros falam que foram pagos 50$000 para que viessem. Nem mesmo os jovens que tocam instrumentos na igreja participaram. Foi bem diferente das festas antigas, que começavam com hinos e orações. Desta vez começaram com valsas, e todas músicas apresentadas eram de dança.

Você sabe aquela bodega lá em baixo do Rio Novo? Pois é, o italiano pegou um garrafão com pinga e outro com vinho e veio se esconder na capoeira do Lövenstein. Naquele dia foi fácil, pois naquele dia ele teria vendido 25 garrafas entre pinga, vinho e outras misturas. À noite na frente da porta da igreja a rapaziada bêbada começou a brigar com tamancos e lá dentro o pastor com palavras. A Sra. Frischembruder quase desmaiou, chamando “meu Jahnis, meu Jahnis”, e isto nada tem de jubileu.

No final o Pastor Butlers⁶ teria dito que se continuar assim teria que chamar um advogado. Mas sobre o Rio Novo chega.

Eu ainda gostaria de saber como o Tio Ludi te reconheceu. E pelo Fater ele nada perguntou? E de nós outros também não? Como tens levado a tua caixa de coisas? Aquele mel não azedou quando você chegou no fim da viagem? Tens encontrado o Inkis? Aqui corre um papo de que o Inkis de Riga⁷ virá para o Brasil.

Escreva como tens passado, como estás vivendo. Onde dormes e o que comes. Tudo eu gostaria de saber. Conosco não há necessidade de se preocupar pois estamos vivendo como sempre. Bem, minha carta já está escrita, mas quando poderei levar a Orleans não sei, porque está chovendo torrencialmente.

Desejamos a você uma alegre e feliz Páscoa. Que o Senhor Jesus te guie e guarde sempre.

Com amáveis saudações,

Olga

* * *

1. Ludi, Ludis ou Ludwig era o mesmo Ludvig Rose – Pronuncia-se “Ruose”.
2. A. B. Deter, missionário batista norte-americano que trabalhou no Paraná e em Santa Catarina.
3. Nossa igreja, Igreja Batista em Rodeio do Assucar – localidade próxima ao Rio Novo, entre a Invernada-Barracão e Rodeio das Antas. Ali moravam, entre outros, os Leiman.
4. Jahnis Frischembruder? Este João Frischembruder (marido da Austra?) foi um professor importado da Letônia para ser professor da Escola de Rio Novo. Era primo do Juris e dos demais Frischembruders de Rio Novo e de Mãe Luzia.
5. Jubileu. Aniversário de 25 anos da fundação da Igreja Batista Leta de Rio Novo.
6. Willis Butler, pastor e professor da escola anexa à Igreja Batista de Rio Novo. Professor no Colégio Batista do Rio de Janeiro e do Seminário Teológico do Sul do Brasil do Rio de Janeiro. Professor de diversas instituições superiores e outras de ensino em Curitiba. Foi também pastor da Primeira Igreja de Curitiba.
7. João Inkis Senior, grande líder batista na Letônia. Já tinha estado no Rio Novo em 1897.