Een allesvernietigend raadsel.

Een kijkje in de levenstijl van Duco als hij niet in Sportpark is.

Ho ho, die titel klopt niet. Je gaat met vakantie of op reis . Oftewel: Duco gaat met vakantie en dan ook nog eens drie weken. We hoeven hem gelukkig niet drie weken te missen want hij gaat bloggen op deze site om ons allen op de hoogte te houden van zijn avonturen met Joyce. Woensdag vertrekt hij en dan komt hij drie weken later ook op woensdag terug. Dit doet me trouwens aan het volgende raadsel denken: Een cowboy op een paard rijdt op woensdag een stadje binnen, drie dagen later rijdt hij op woensdag weer verder. Rara hoe kan dat? Voor het antwoord:

Zijn paard heet “woensdag”.

Zoals je ziet gaat het Japans ons straks makkelijk af.
Om in de stemming te komen alvast een wedstrijdje.
Wat staat hieronder:
あなたの手の中にコンピュータを使って簡単にすべての国で旅行することができます

Laat hier even een berichtje achter als je het weet en ons eerste Japanse souvenier is voor jou!

Hint: Wist je dat Google ook kan vertalen?

21 juni: YES, WE HAVE A WINNER!!!
De buurman heeft het juiste antwoord gegeven! We zullen een passend “buren” souvenier voor hem meenemen.

De ouders van de dader op Koninginnedag, Karst Tates, staan voor een raadsel. Zij weten niet wat hun zoon bezielde om de aanslag op Koninginnedag te plegen. Dat zeggen ze in een interview met het ANP.

> Meer informatie

Een vader en zoon zitten samen in de auto als ze onverwacht een zwaar ongeluk krijgen. De vader is op slag dood. De zoon is zwaargewond en wordt met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht voor een spoedoperatie. De chirurg betreedt de OK en ziet het slachtoffer liggen en zegt: “Ik kan hem niet opereren, het is mijn zoon.” Rara, hoe kan dat?

Waarschijnlijk doe je er even over. Denk je vervolgens dat de vader niet de vader van de zoon zal zijn. Toch is de vader wel de vader van de zoon.

Wat is de oplossing dan?

Denk goed na.. Een kind heeft altijd twee ouders, want om een kind te verwerken zijn 2 mensen nodig: een man en een vrouw. Genoeg biologie, de chirurg is dus de moeder van de zoon.

Zegt iets over jouw mensbeelden….

Dingen die een mens zich afvraagt wanneer hij op een donderdagavond na het werk in de ondergrondse parking aan zijn auto komt:
- Of er veel file zou zijn
- Wat de wederhelft op het menu zou gezet hebben
- Wat in godsnaam die test in het interimkantoor zou inhouden
- Waarom er een groene ballon met een vaag gezichtje onder de ruitenwisser vooraan én achteraan zit

Dingen die een mens zich daaruit voortvloeiend afvraagt:
- Of ik de laatste negen maanden van mijn twentysomething compleet gemist heb en het overnight ineens al eind augustus 2009, a.k.a. De Dag Dat Ik Dertig Word, geworden is
- Of dat nog bestaat, verborgen camera
- Of IT-er weer één van zijn buien heeft
- Of ik ooit de dader zal vinden

‘Dit is zo een dag’, bedacht ik me vanmorgen toen ik met mijn linkerhand een handvat vast had en in mijn rechterhand een tree geklemd had. Ja, dit was duidelijk zo’n dag. Tijdens het wandelen naar wat het enige lichtpunt van de dag kon zijn, was ik van de trap gevallen. En daar lag ik dan. Proberend om mezelf in evenwicht te houden zodat ik niet helemààl van de trap zou donderen.

Het begon allemaal om middernacht, wat technisch gezien het begin van de dag is. Om middernacht wou ik gaan slapen, want op sommige dagen ben ik nu eenmaal een kneusje. Er bleken andere mensen te zijn die niét om middernacht wouden gaan slapen. Zoals mijn overbuur, bijvoorbeeld. Mijn overbuur is volgens mij allergisch aan een aantal zaken. Ik zal u in de volgende lijst met puntjes mijn overbuur schetsen zoals ik hem schets voor mezelf:

1. Hij is nooit alleen. In de twee weken dat ik hier zit, heb ik hem nog NOOIT alleen gezien. NOOIT. Zelfs niet op de trap. NOOIT. Altijd is er iemand bij. Of om correcter te zijn: meerdere personen. Which is very confusing, want ik heb dus geen flauw idee wie van hen nu de eigenlijke kotgenoot is.
2. Hij speelt gitaar. Na middernacht. Wanneer ik ziek in mijn bed wil liggen. Of wanneer ik het kneusje wil uithangen.
3. Hij zingt. Op datzelfde tijdstip.
4. Zijn vrienden zingen ook. Op dat tijdstip.
5. Hij doet een beetje druuuuuuuugs. Wat mij geen r**t kan schelen, ware het niet dat de geur mijn kamer op sommige momenten infiltreert.
6. Op de momenten dat ik hem vriendelijk wil aanspreken over bovenstaande feiten, komen er vanuit allerlei gaten en hoeken plots vrienden van hem opduiken. Een beetje beschreven zoals in punt A.

You get the point. Al dagenlang houdt hij hier kotfeestjes and frankly, my dear, I couldn’t care less. Ware het niet dat dit zo’n dag is. Want van de vier avonden dat ik hier écht rustig wou slapen, was dit al de vierde avond dat hij mij dat verhinderde. De avonden dat ik gewoon tot een kot in de nacht weg was duidelijk niet inbegrepen, dus. En zo begon mijn dag.

En toen werd ik wakker. Ik wou niet wakker worden, laten we daar eerlijk in zijn. En ik wou al zeker niet tegen de vlijmscherpe hoek van het bed lopen. Pijn. Ik wou slapen. Of nee: Ik wou kunnen slapen wanneer ik dat wou. Ik zou gaan douchen. Douchen, het enige lichtpunt in mijn dag. Ik vond mijn sloefkes niet. Ik werd hysterisch. Het Lief vond de sloefkes voor mij. Ik deed ze aan en begaf me richting douche.

Daar lag ik dan, met in mijn linkerhand een handvat en in mijn rechterhand een tree. Mijn been lag in een onnatuurlijke positie dus ik stelde me recht. Ik deed alsof er niets aan de hand was en ging naar de douche. Maar ik maakte een plechtige belofte. Vandaag zou ik hem aanspreken, want als ik niet slaap word ik een gevaar voor de samenleving. En dus spitste ik mijn oren toen ik vandaag een jongen achter me hoorde binnenkomen. Dit was mijn kans!

Ik keek, wachtte enkele seconden, stapte zo traag dat ik me een oud vrouwtje voelde en… merkte dat hij weer niet alleen was. Seriously, dude, hebt gij verlatingsangst ofzow?

Mijn god! Die chippies. Sjimpies Sjampies en Sjompies. Alleen de ‘born in the seventies’ (ja van de vorige eeuw) onder ons zullen zich deze herinneren. En als we toch bezig zijn. Wie kent die frisdrank nog : Mr. Snor? of Snor?

We zoeken een automerk waar een “A” in voorkomt. De belspelpresentatrice had er zin in. Een ietsje teveel zo leek wel. Het leek alsof ze toch net een lijn wit poeder naar binnen had gewerkt, het was grappig om zien.

Een automerk waar een “A” in voorkomt dus. Naast haar stond een rooster met daarin een dertigtal letters. De lijn stond open, ongelooflijk hoeveel mensen er hier constant binnengeraken. Wat zou jij met dat geld doen? De belspeldel wou velgen voor haar auto en ook zo’n heel grote spoiler, die helemaal niet bij de auto paste. Anneke en ik, wij wilden niets, keken, en ergerden ons aan de bellers.

Na de 27ste keer dat iemand Ferrari doorbelde had het publiek het blijkbaar nog niet door dat 1) het woord Ferrari echt wel geen juist antwoord was en 2) dat er daarvoor spijtig genoeg een “R” te weinig in het rooster stond. Hetzelfde met Audi (geen “U”), Renault (geen “U”, geen “N”) en bijvoorbeeld: Volkswagen (geen “W”, geen “G”, geen “N”). Ook Skoda, Lada en Bugatti (verdorie, geen “G”) kwamen meermaals langs. Tot groot jolijt van onze presentatrice.

Grappig was wel dat de mensen echt moeite doen voor het geld. Uiteraard zaten er gemakkelijke antwoorden bij (Seat en KIA), de rest was uiteraard moeilijker. We hebben niet tot het einde gekeken, daarvoor werd het na een tijdje simpelweg te langdradig. Er zullen ongetwijfeld weer merken tussen gezeten hebben waar niemand ooit van gehoord heeft, maar die iedereen “gewoonweg moet kennen!”

Als je dan even de rekensom maakt, pakweg 3 uur lang, een gemiddelde van 25 tot 75 bellers per minuut en dat tegen een tarief van €2, lekker verdiend denken we dan. Maar ja, het is niet echt spectaculair dat ik dit hier kom roepen, iedereen doet het. En toch blijven de mensen domweg bellen …

Optisch raadsel. Geen Photoshop. Wie raadt?

Optical riddle, no Photoshop. Who guesses?

Deze morgen om 6u50 vertelde Roos Van Acker een leuk raadseltje op studio Brussel. Een kabel van 60 meter is gespannen tussen twee elektriciteitspalen van 50 meter hoog. In het midden hangt de kabel 20 meter boven de grond. De vraag is : hoe ver staan de palen uit elkaar?

Ik had het snel getekend op het papier van de kaas maar toen kwam Ellen net naar beneden dus had ik het niet verder uitgerekend. Even nadien kwam de doodeenvoudige oplossing op de radio.

Wie kent de oplossing?

Zie hier de oplossing van het vraagstuk van gisteren: een Libelle..!

Een prachtdier, een prachtfoto bovendien !

 ( Fotograaf helaas onbekend )

Deze plaat is wel van érg dichtbij genomen. Zien jullie nog wat het is eigenlijk..?

Wie weet het..?