Jesień w pełni, a poznańskie Nowe ZOO tętni życiem niczym w środku lata! Nic to, że chłodno trochę a spora grupa zwierzaków albo pochowała się w swoich kryjówkach, albo przeniosła na zimowisko (zwłaszcza ptasiory). Te, które zostały, wykazują się niebywałą aktywnością, a na te, które się pochowały, wystarczy czasem chwilę poczekać i…już, możemy poobserwować niebywałe czasem harce!

Docieramy do ZOO sobotnim rankiem. Chłodno, ale rześko. Wielkiego ruchu nie ma, ale tym lepiej dla nas – zwierzaki są wtedy spokojniejsze i chętniej wychodzą z kryjówek. A że jesteśmy cierpliwi i wiemy jak i gdzie szukać, można zobaczyć naprawdę wiele ciekawego.
Zanim jednak “ruszymy w ZOO” na kilkugodzinny spacer, trwający niemal do zmierzchu, sprawdzamy, jak też mają się niedawno urodzone w Nowym ZOO maluchy.

Mała Mi

Twarzą w...twarz z Małą Mi:)

Mała ośliczka ma już prawie dwa miesiące! Jest coraz aktywniejsza i śmiało podchodzi się przywitać, chętnie też pozuje do zdjęć:) Ma też więcej swobody, choć rodzice nadal mają na nią “oko”. Mała Mi ma absolutnie fantastyczną grzywkę i “pluszowe” futerko, w czym bardzo przypomina innego małego osiołka, Antosia ze Starego ZOO.

Największy "pluszak" w Nowym ZOO - Mała Mi

Mila

Mila w promieniach listopadowego słońca

Mila to przeurocza klaczka kuca szetlandzkiego, zamieszkująca zagrodę sąsiadującą z zagrodą Małej Mi, od której jest młodsza o miesiąc. Mimo to jest bardzo odważna i chętnie przychodzi się przywitać. Jest jednak pod dużo większym nadzorem swoich rodziców, którzy bacznie pilnują, aby nic się jej nie stało. Podobnie jak reszta jej stada, najbardziej lubi wcinać…siano:)

Maleństwo

Maleństwo zażywa kąpieli słonecznych

Zdecydowanie najbardziej rozbrykany maluch, który urodził się tej jesieni w ogródku dziecięcym Nowego ZOO. Nieustannie biega wraz ze swoim rodzeństwem i kuzynostwem po koziej zagrodzie, czasem tylko przystanie, aby nieco się ogrzać w listopadowym słońcu. Jest też najmłodszym mieszkańcem Nowego ZOO – nie ma jeszcze miesiąca!

Kto rządzi w Nowym ZOO?

Już raz postawiliśmy pytanie w ten sposób, tyle że w kwestii Starego ZOO. Walka rozegrała się wówczas między brykającymi wyderkami orientalnymi, a buszującymi wszędzie pawiami. Gdy naszą notkę przeczytała Pani kierownik Starego ZOO, z rozbawionym oburzeniem stwierdziła – “Jak to kto rządzi? Ja!”:) Może i tak, my jednak znaleźliśmy jedynych praworządnych władców Starego ZOO – ktoś ośmieli się zaprzeczyć?
Wróćmy jednak do ZOO Nowego – tu nie mamy żadnych wątpliwości – mimo, iż zamieszkują je tak wielkie a wspaniałe zwierzaki jak słonie (pięć już nawet!), nosorożce czy bizony, a na skraju ogrodu znajduje się budynek dyrekcji ZOO, gdzie rezyduje sam jego dyrektor, to jednak “szefem wszystkich szefów” nie tylko Nowego, ale i obu poznańskich ogrodów zoologicznych jest “sam on”:

Mrówkojad olbrzymi - i wszystko jasne!

Co jednak począć, gdy nasze drogie mrówkojady są niewidoczne dla zwiedzających i zamiast hasać po wybiegu, robią to, co lubią najbardziej:

To, co mrówkojady lubią najbardziej...

albo też zajęte są znacznie ważniejszymi sprawami:

Guapa - mama mrówkojad z małym na grzbiecie

Ano – wtedy rozpoczyna się zacięta walka o wielce zaszczytny tytuł “bohatera dnia”!
A przyznać trzeba, że nasza wczorajsza wizyta obfitowała w wiele efektownych “występów” – co ważne, widoczne były zwłaszcza te zwierzaki, które zwykle chowają się gdzieś w zaroślach, albo po prostu…smacznie śpią:)
Zanim jednak przedstawimy Wam “wielką piątkę”, oto portrety dwójki “nominowanych”, którym tym razem zabrakło trochę szczęścia. Nic straconego jednak – już niedługo pojawią się w zwierzakoZOOpedii i będziecie się mogli dowiedzieć o nich nieco więcej:
Karakara

Karakara - spotkanie oko w oko

Ptasznik czerwonokolanowy

Ptasznik czerwonokolanowy - najefektowniejszy z poznańskich pająków

Tyle nominowani – czas na bohaterów dnia!

5. KAZUAR HEŁMIASTY

Kazuar hełmiasty w pełnej okazałości

Wreszcie – wielce spóźniony debiut w naszym zestawieniu. Choć wydaje się to nieprawdopodobnym, właściwie po raz pierwszy udało się nam tak dobrze i z bliska zobaczyć kazuara hełmiastego. Ten potężny ptak-nielot, zamieszkujący Nową Gwineę i Australię, zwykle chowa się na tyłach swojego wybiegu lub w zagrodzie, tym razem jednak śmiało spacerował po całym swoim terenie i podszedł tuż do krawędzi wybiegu, dzięki czemu świetnie mogliśmy mu się przyjrzeć. A wystarczyła chwila cierpliwości, bo na początku…też był daleko i ledwo widoczny.
Cierpliwość nasza została jednak nagrodzona, bo ostatecznie mogliśmy go zobaczyć tak:

Kazuar hełmiasty z bardzo bliska

Drugi kazuar musiał się kryć akurat w chatce, bo nie sposób go było dostrzec.
Kazuary hełmiaste, oprócz Poznania, można w Polsce zobaczyć także w ogrodach w Łodzi, Wrocławiu i w Warszawie.

4. KONDOR WIELKI

Bardzo lubimy Christiana Bale’a, ale jesteśmy pewni, że “Mroczny rycerz” w wykonaniu poznańskiego kondora olbrzymiego byłby dużo…mroczniejszy:). Zwłaszcza po takim występie!
Wiele byśmy dali, żeby móc go zobaczyć, jak szybuje nad Andami…
Choć coraz rzadszy w naturze, w polskich ogrodach jest dość częsty – mieszka w 6 polskich ogrodach zoologicznych (oprócz Poznania, także w Gdańsku, Opolu, Płocku, Krakowie i w Warszawie).

3. OTOCJON

Poznańskie otocjony - spojrzenia wielce bystre a przebiegłe:)

Kolejne zwierzaki, które wykazały się w sobotę niebywałą jak na siebie aktywnością – zwykle bowiem smacznie sobie śpią, wtulone w siebie w swoim ulubionym dołku, wczoraj jednak mieliśmy szansę dobrze się im przyjrzeć i poobserwować ich zabawne harce:

Skojarzenia z kondorem w roli Batmana są jak najbardziej uzasadnione – otocjony nazywane są bowiem lisami nietoperzouchymi – ze względów raczej oczywistych:). Nas jednak bardziej zaciekawił fakt, iż te mimo wszystko niepozorne zwierzaki mają największą liczbę zębów ze wszystkich ssaków – aż 48! Sporo? Sporo, ale znamy takich, którzy mają jeszcze więcej:)

2. SŁOŃ AFRYKAŃSKI

Proszę Państwa - oto słoń! Ninio unosi trąbę.

O słoniach w Poznaniu było ostatnio głośno, głównie z racji powiększenia się stada o dwie nowe samice, które przyjechały ze Śląskiego ZOO. Jak się można było tego spodziewać, ani Kingi, ani Kizi w sobotę nie zobaczyliśmy – a to dlatego, że wciąż przechodzą aklimatyzację i na razie nie są jeszcze wypuszczane na wybieg razem z pozostałą trójką. Tak więc Linda i Yzik spacerowali sobie na wybiegu zewnętrznym, natomiast wnętrze słoniarni należało do Ninio – największego żywego stworzenia, przebywającego w Poznaniu:).
Ninio był tego dnia w świetnym humorze, a że pod ręką, znaczy pod trąbą, miał akurat kłodę drewna całkiem pokaźnych rozmiarów, mogliśmy zobaczyć coś takiego:

Prawda, że efektowne? Inna sprawa, że fajnie byłoby zobaczyć Ninio – podobnie jak pozostałą czwórkę, z “poziomu ulicy”, tzn. tak, abyśmy patrzyli na słonia z równego poziomu, a nie z wysokości kilku metrów, co nieco zniekształca proporcję i nasz drogi słoń wydaje się być znacznie mniejszy.
A to przecież naprawdę ogromne zwierzę!

1. TYGRYSY SYBERYJSKIE

Tygrysy syberyjskie i opona.

Zwracamy uwagę na oponę – kilka chwil później służyła za gryzak dla jednego z tygrysów, który najpierw z “pewnym” zaciekawieniem trącał ją swoją łapa, po czym “capnął” i zaczął obgryzać. Pół godziny później tymi samymi zębiskami rozprawiał się z wielkim płatem mięsa – nadszedł bowiem czas obiadu.
W chatce tygrysów syberyjskich spędziliśmy łącznie ponad pół godziny, a czwórka poznańskich “tajgerów” dawała niesamowity popis – picie wody ze źródełka to przy tym “małe miki”.

To jednak nic – prawdziwy dreszcz przechodził nas wtedy, gdy cała czwórka kilkakrotnie przeszła tuż przed naszym nosem – dzieliła nas wówczas tylko szyba ze zbrojonego szkła. Całe szczęście.

Nawet jak oglądamy ten filmik, ciarki nas przechodzą.
Pogłaskałoby się tygryska, prawda?

Więcej zdjęć i filmów z chatki tygrysów będziecie mogli zobaczyć już niebawem w specjalnym raporcie, ale ta próbka raczej nie pozostawia wątpliwości, kto w sobotę był bohaterem dnia:).
I tylko szkoda, że tadzików nie było. Nic to jednak straconego – już za dwa tygodnie ekipa Mrówkojada odwiedzi bowiem całą trójkę poznańskich mrówkojadów w ich chatce – dowiecie się wówczas, jak też ma się mały mrówkojad, jakiej jest płci i jak ma na imię! My już nie możemy się doczekać!

A na koniec – lemury katta, które z wyspy na jednym ze stawów przeniosły się do obszernej woliery, zamieszkiwanej wcześniej przez mokoki:

Lemury katta w nowej, zimowej wolierze.

A na koniec – małe zaproszenie do zabawy – sami możecie wybrać swojego “bohatera dnia” – wystarczy tylko zagłosować:)

Nadszedł czas kolejnych bohaterów dnia, których wyjątkowo dawno nie gościliśmy na łamach Mrówkojada. Dziś przedstawiamy Wam kolejną już, wielką piątkę najpiękniejszych, najbardziej zdumiewających, najzabawniejszych, najbardziej imponujących czy w ogóle “NAJ” zwierzaków – ze Starego ZOO w Poznaniu.

5. LEGWAN ZIELONY

Legwan zielony w Starym ZOO w Poznaniu

Po raz pierwszy w wielkiej piątce pojawił się legwan zielony. Jest mieszkańcem pawilonu gadów, płazów i ryb, w którym zamieszkuje wraz z legwanim towarzyszem swoje terrarium. Jego ulubionym zajęciem jest wylegiwanie się na gałęziach i grzanie grzbietu, może dlatego, że w warunkach naturalnych nie schodzi z drzew. Został bohaterem dnia, ponieważ szczególnie nam się spodobał podczas ostatniej wizyty.

4. MAŁE OWIECZKI KAMERUŃSKIE

Małe owieczki kameruńskie w Starym ZOO w Poznaniu

Podczas naszej ostatniej wizyty w Starym ZOO okazało się, że jakiś czas temu (a my nawet nie zauważyliśmy!) urodziły się małe owieczki kameruńskie. Do tej pory, jeżeli zwracaliśmy na nie uwagę, to najczęściej w zagrodzie w Nowym ZOO, gdzie nieznośnie beczały. Tym razem poobserwowaliśmy je, jak rodzinnie wcinały siano z paśnika. Wyglądało to mniej więcej tak:

Owce kameruńskie wcinają śniadanie

A małe owieczki zachwyciły nas, bo jak każde małe zwierzaki (nawet kajmany!), są piękne.

3. ANTOŚ, CZYLI PLUSZOWY OSIOŁEK

Antoś na wybiegu w Starym ZOO

O Antosiu już pisaliśmy, a dziś postanowiliśmy przyznać mu trzecie miejsce w Bohaterach dnia. Ostatnio w naszych ogrodach zoologicznych pojawiło się kilka młodych zwierząt, jednak Antoś zdecydowanie wysuwa się na prowadzenie – jak mało które malutkie zwierzątko tak bardzo przypomina pluszową zabawkę, że chcielibyśmy się do niego przytulić .

2. KOCZKODANY DIANA

Po raz kolejny okazało się, że cierpliwość w ZOO się opłaca. Między pawilonem waranów z Komodo a wybiegiem Ameryki Południowej, w “małpiej” części Starego ZOO natknęliśmy się na akcję “przeganiania” koczkodanów Diana z jednej woliery, którą zwykle zajmują gibony, do innej, w której to koczkodany częściej przebywają latem. A zabawy przy tym było co niemiara – włącznie z wyganianiem małp z woliery za pomocą wody tryskającej z gumowego węża. Napatrzyliśmy się na małpi upór i “małpie biegi”, czego próbkę możecie zobaczyć tutaj:

1. WARANY Z KOMODO

Po raz kolejny w naszym zestawieniu najlepszych, ale czy może być inaczej, skoro za każdym razem smoki zadziwiają nas nowymi umiejętnościami? Były już spacery, były lekcje pływania, a ostatnio nasze wspaniałe smoki pokazały nam swe smocze wykopy, czyli urządziły waranią lekcję kopania:

Naszym zdaniem smoki z Komodo to jedna z największych atrakcji poznańskich Ogrodów Zoologicznych, a na pewno największa atrakcja Starego ZOO. To w końcu jedyne prawdziwe smoki w Polsce.

Już jutro zapraszamy na kolejnych Bohaterów Dnia – tym razem z Nowego ZOO. Okazuje się bowiem, że późną jesienią  ZOO potrafi być niesamowicie atrakcyjne – nawet bardziej niż latem, kiedy jest najbardziej popularne. Radzimy zresztą – sprawdźcie sami! A jutro, czytając naszych Bohaterów Dnia, będziecie mieli przedsmak jesiennej wizyty

Dziś postanowiliśmy rozprawić się z internetowymi mrówkojadami, czyli sprawdzić, czego też możemy dowiedzieć się o naszych kochanych mrówkojadach z internetu – jakby nie patrzeć – największego obecnie źródła informacji.
Niestety – wnioski nie są specjalnie optymistyczne, ale to już sami możecie ocenić…

Na początek- żeby nie było wątpliwości, to jest MRÓWKOJAD (foto by N. i K. Minge)

Metoda badawcza jest bardzo prosta – wpisujemy w Google interesujące nas hasło “mrówkojad” i sprawdzamy rezultaty. Przeciętny użytkownik internetu sprawdza wyniki wyszukiwania z pierwszych 3 stron, bardziej dociekliwy, który wpisuje jakieś specjalistyczne hasło (np. mrówkojad:) sprawdza 5-6 stron. My jesteśmy wyjątkowo ciekawscy i szukamy dalej – przeglądamy aż 10 stron!
Wystarczy – dalej i tak nie ma co szukać, bo nie dowiemy się niczego, czego nie znaleźlibyśmy w poprzednich rekordach. A i tak – jak się zaraz okaże – 100 wybranych przez nas rezultatów wyszukiwania czegoś o mrówkojadach, to i tak za dużo…Wystarczyłoby 10, ale do tego jeszcze dojdziemy.
Czego zatem można dowiedzieć się o mrówkojadach z internetu?
Ano, tego:

NIE DOWIEMY SIĘ NIC…

Niestety – z pierwszych stu rekordów ponad 20 to tzw. strony widma – czyli takie, które albo już nie istnieją, albo “mrówkojadzia” zawartość ogranicza się tylko do…samego słowa mrówkojad (nick użytkownika, hasło bez jakiegokolwiek wyjaśnienia) albo też takie wyniki, które są tylko i wyłącznie powieleniem już wcześniej uzyskanych rezultatów – po raz 3,4 wrzucony ten sam filmik albo artykuł, tylko że na innej, słabiej pozycjonowanej stronie.
Irytujące, ale takie są uroki internetu. Szukamy zatem dalej!

NIBY MRÓWKOJAD, ALE…

 

okładka czasopisma "Mrówkojad"

Jak się bowiem okazuje, nie wszystko co mrówkojadem się zwie mrówkojadem jest! Trafiamy bowiem na kilka stron, poświęconym innym znaczeniom słowa mrówkojad – poznamy zatem pewne czasopismo literackie, nazywające się “Mrówkojad”, dowiemy się, iż pewien ptak zwany jest “polskim mrówkojadem”, znajdziemy info o dostępności witryny mrówkojad.pl oraz wyprawie pewnego toruńskiego mrówkojada, wreszcie natrafimy na dwa wywiady z twórcami gry o swojsko brzmiącym tytule – “Bolo Mrówkojad”.
Jakkolwiek – na razie zupełnie nic w temacie “naszych” mrówkojadów – szukamy zatem dalej!

BIEDNY TAMANDUA…

Niestety – bardzo pokaźną grupę wyników stanowią strony, na których możemy zobaczyć tzw. śmieszne zdjęcia i filmiki, których bohaterem jest tamandua, czyli mniejszy krewniak naszego mrówkojada olbrzymiego.  Występuje on w różnych “komicznych sytuacjach” – pije wino, pokazuje środkowy palec, biega w ubranku – słowem – koszmar…

GŁUPOT CIĄG DALSZY…

Niestety – to nie koniec internetowych farmazonów – absurdalnych filmików i materiałów o mrówkojadach jest niestety znacznie więcej. Na wysoko notowanej stronie znajdziemy zdjęcie przedstawiające…dwa mrówniki, podpisane – a jak! – mrówkojad, pod którym znajdziemy masę wtórujących komentarzy. Kawałek dalej trafimy na zestaw filmików reklamowych, z rzekomym mrówkojadem w roli głównej, który okazuje się być kolczatką…Inna rzecz, że treść owych filmików jak i opatrujące je komentarze zwalają z nóg pomysłowością i inteligencją twórców…
Na jednej ze stron znajdziemy wreszcie filmik, opatrzony krótką notką o mrówkojadach i podpisany jako – film z mrówkojadem w roli głównej. Problem w tym, że na załączonym materiale filmowym, możemy zobaczyć…ostronosa rudego.

RAZ LEPIEJ, RAZ GORZEJ…

Trafią się też “autentyki”, czyli takie materiały filmowe, w których “faktycznie” występuje mrówkojad, ale i one prezentują bardzo różny poziom. Mamy zatem nieszczególnie udaną reklamę piwa z mrówkojadem w roli tępego obżartucha, brutalny filmik z brutalnej serii animacji Happy Tree Friends i całkiem zabawną reklamówkę pewnej sieci komórkowej w wykonaniu pewnego znanego kabaretu.

Niestety – żaden z tych materiałów nic nie wnosi do naszej wiedzy o mrówkojadach. Szukamy zatem dalej!

DLA KOLEKCJONERÓW

 

Moneta z mrówkojadem

Wreszcie kilka interesujących wyników, zwłaszcza dla prawdziwych miłośników mrówkojadów. Sporą bowiem grupę zajmują rekordy, wśród których znajdziemy informacje o rozmaitych “gadżetach” związanych z mrówkojadami. Natrafiamy zatem na: monetę z mrówkojadem, znaczek, broszkę, porcelanową figurkę, czy maskotkę.

MRÓWKOJADY LITERACKO…

Kolekcjonerskich ciekawostek ciąg dalszy, tyle że w wersji literackiej. Znajdziemy kilka mniej lub bardziej interesujących materiałów – jedyny znaleziony przez nas dowcip o mrówkojadzie, w formie nawet zabawnego wierszyka, mniej udany amatorski wiersz i znaną “Balladę o mrówkojadzie” Gałczyńskiego – właściwie jedyny “profesjonalny” utwór literacki poświęcony mrówkojadom – niestety, mimo naszej sympatii do poety, raczej słaby, nie tylko ze względu na stawianie mrówkojada w niezbyt pozytywnym świetle…

…I OBRAZOWO

Trafimy także na kilka “obrazkowych” portretów mrówkojada – parę naprawdę interesujących, dobrej jakości zdjęć, zabawny rysunek oraz wielce urodziwy obraz z niemniej urodziwym mrówkojadem:) Niewiele tego, ale za to pierwszej próby.

SŁOWNIKOWO…

Sporą grupę wyników stanowią wszelkiej maści słowniki internetowe. Najpełniejszym źródłem jest wikisłownik, z którego dowiemy się, jak należy odmieniać słowo “mrówkojad” w języku polskim, oraz dowiemy się, jak nazywa się mrówkojad w kilku obcych językach, np. szwedzkim. Inne słowniki internetowe nie wnoszą wiele więcej, choć niektóre podają dodatkowo krótkie wyjaśnienie, czym jest mrówkojad:)
Osobną ciekawostką jest strona internetowego sennika, z której dowiemy się, że jak nam się mrówkojad przyśni, to źle.
Mamy zatem ogromne tarapaty…

WIEŚCI Z ZOO…

Wreszcie grupa materiałów, będących różnego typu relacjami z ogrodów zoologicznych. Możemy obejrzeć kilka filmów, m.in. o mrówkojadzie który jest dumą Izraela, o nowym mrówkojadzie w opolskim zoo i zoo poznańskim. Ponadto kilka artykułów o mrówkojadach żyjących w ogrodach zoologicznym – o maluchu z warszawskiego zoo, o pewnej tragicznej historii z argentyńskiego zoo, o nowym mrówkojadzie w Opolu i o warszawskich mrówkojadach w ogóle.

I Z INNYCH STRON

Ponadto możemy znaleźć filmik, prezentujący starcie walecznego tamanduy z pewnym leniwcem

oraz przeczytać relację z wyprawy do Ameryki Południowej, podczas której spotkano mrówkojada.

PRAWIE JAK ENCYKLOPEDIA…

I wreszcie na koniec kilka stron, na których możemy znaleźć “pewne” informacje o mrówkojadach. W pierwszej setce rekordów, znaleźliśmy ich 12, ale większość z nich zawiera informacje szczątkowe, bądź powiela dokładnie ten sam tekst – te same informacje, bez zmiany choćby słowa, możemy przeczytać na kilku różnych stronach, jak choćby tu i tu. Co ciekawe, ta druga strona wyskakuje aż na 3 miejscu (sic!). warto jednak pamiętać, że tekst, który zawiera, w całości pochodzi ze znanej “segregatorowej” serii “Świat wiedzy”, sprzed ponad dekady…
To jednak nic – z Internetowego Słownika Haseł Krzyżówkowych (druga 10.) dowiemy się takich cudów, jak np. informacja, że mrówkojady chodzą na “czubkach łap”, oraz że mają…bezbarwny pysk.
Niesamowite!
Niewiele lepiej wypada internetowa encyklopedia WIEM na Onecie – informacji jest niewiele, a i tu nie brakuje błędów – dowiemy się bowiem, że mrówkojad ma język długości “kilkunastu centymetrów” (w rzeczywistości 50-75cm).

NAJLEPSZE ŹRÓDŁA INFORMACJI – WRESZCIE!

I na koniec trzy najlepsze strony o mrówkojadach, z których dowiemy się o nich względnie sporo i bez większych błędów. Uprzedzamy – rewelacji nie ma, bowiem jedyną naprawdę dobrą stroną o mrówkojadach, jest…nasza:)

Mrówkojad z opolskiego zoo

Ale do rzeczy – poniżej przedstawiamy małe top3 internetowych informacji o mrówkojadach:

3. ATLAS ZWIERZĄT

Garść najważniejszych informacji na temat mrówkojadów – gdzie żyją, jaki prowadzą tryb życia, jak się rozmnażają, co jedzą, plus systematyka. Słowem – poprawna notka encyklopedyczna, zwięzła i konkretna, ale nic ponadto.
Po wpisaniu w Google hasła “mrówkojad”, wyskakuje na…2 miejscu.

2. WIKIPEDIA

Jak wyżej, tyle że trochę więcej i trochę lepiej. Znajdziemy ponadto krótką bibliografię i wskaźnik zagrożenia gatunku. Jak na największe internetowe źródło wiedzy wszelakiej – wyjątkowo mało.
Co nie dziwi – najwyżej pozycjonowana strona, kiedy szukamy czegoś o mrówkojadach…

1. WWW.TAMANDUA.REPUBLIKA.PL

Jedyna w polskim internecie strona, poświęcona stricte przedstawicielom rodziny mrówkojadów.
Znajdziemy tu podstawowe informacje – o ich budowie, zachowaniu, rozmnażaniu, środowisku, pożywieniu i genealogii, także sporą galerię i przede wszystkim ciekawy dział z ciekawostkami. Jak do tej pory największe internetowe źródło informacji o mrówkojadach, niestety od dłuższego już czasu nieaktualizowane.

Jak więc sami widzicie, internet nie oferuje niestety zbyt wiele w temacie mrówkojadów – ot, trochę ciekawostek, kilka filmików i zdjęć, parę materiałów z ogrodów zoologicznych, które na tle reszty prezentują się jeszcze najlepiej, cała masa stron, na których możemy znaleźć mniej lub bardziej rzetelne informacje o naszych mrówkojadach, ale z których tylko kilka informuje nas tak naprawdę o czymkolwiek, a zaledwie jedna na wysokim poziomie.
Po pobieżnej choćby analizie materiału upewniliśmy się, że nasza strona jest naprawdę potrzebna – dla tych wszystkich, którzy naprawdę chcą się czegoś dowiedzieć o tych wspaniałych zwierzętach.
Zapraszamy zatem na Mrówkojada a jak już będziecie mieli dość internetu, to zapraszamy do tradycyjnej lektury – na szczęście bowiem jest znacznie więcej dobrych książek o mrówkojadach (choć zwykle nie w pierwszoplanowej roli), niż stron internetowych, ale o tym – innym razem.

Spór o uczelniane rankingi

Dziennik Polski

Według prof. Musioła pozycja polskich uczelni w światowych rankingach może poprawić się najwcześniej za 5-7 lat, kiedy polepszą się standardy badawcze. – Teraz wypadamy dobrze na tle takich państw, m.in. jak Ukraina, Węgry, Czechy, które w szanghajskim rankingu zajęły jeszcze niższe pozycje – mówi prof. Musioł.

Prof. Zbigniew Kąkol, prorektor AGH, podkreśla, że AGH “nie ma kompleksów” z powodu braku wysokich notowań.

- Ten ranking bierze pod uwagę na przykład liczbę naukowców, którzy są zdobywcami Nagrody Nobla – mówi prorektor AGH. – My natomiast szczycimy się tym, że nasi pracownicy tworzą rozwiązania, które są wykorzystywane w gospodarce, a ten aspekt w ogóle nie został uwzględniony….

Tworzenie uczelnianych rankingów budzi kontrowersje w środowisku akademickim.

- Ranking szanghajski, zaraz obok rankingu “Timesa” jest jednym z największych na świecie i można go uznać za miarodajny, za to polskie rankingi są bardzo słabo przygotowane pod względem metodologicznym – mówi dr Marek Zimnak, prezes Stowarzyszenia PR i Promocji Uczelni Polskich, które reprezentuje ok. 80 uczelni, w tym największe uniwersytety, politechniki i akademie.

W 20 lat po upadku muru berlińskiego Polska dyskryminowana w rankingach ! 

W rankingach światowych polskie uczelnie wypadają słabo, albo całkiem z rankingów wypadają. Niektórzy rektorzy mają krytyczny stosunek do tych rankingów, bo w sposób ewidentny dyskryminują polskie uczelnie.

Polskie uczelnie zatrudniają największą chyba na świecie liczbę profesorów ‘belwederskich’, jak i doktorów habilitowanych, a takiego kryterium, proszę sobie wyobrazić, w tych rankingach w ogóle nie ma ! U nas wszyscy wiedzą, że jak ktoś jest naukowo dobry, to bez problemu zostaje dr hab,  a na takich uczelniach jak Harvard, czy Cambridge nawet nie wiedzą co to takiego. Te uczelnie są jednak na topie. Żeby wymigać się od habilitacji, której widocznie nie są zdolni zrobić, jako kryterium naukowej wartości przyjęli sobie nagrody Nobla i tym podobne.

Sława polskich rektorów – prof. F. Ziejka (UJ) argumentuje, że mamy wybitne badania publikowane po polsku. A oni (ci od rankingów, rzecz jasna) proszę sobie wybrazić, biorą pod uwagę tylko angielskie. Nawet im się nie chce polskiego przyswoić!

Mamy też świetne badania lokalne, a oni uwzględniają tylko te globalne, ignorując całkiem fakt, że z nauki – z istoty rzeczy globalnej – wyodrębniono przecież lokalną naukę polską, która się rządzi swoimi prawami, kryteriami, wartościami.

Profesor Ziejka ma za złe nauce światowej, że w ogóle się nie interesuje zmianami mentalności polskiej w XIX wieku. Temat iście eksycytujący pod każdą szerokością geograficzną, tak jak ekscytująca jest zaściankowa mentalność                                                                                                                                                         profesorówdoktorówhabilitowanychnaukipolskiej broniących się tak przed lustracją, jak i weryfikacją naukową zgodną ze standardami krajów naukowo rozwiniętych.

Dziś pokazywali, że 20 lat temu padł mur berliński. I co z tego ? Nasi ,naukowcy’ i tak tego nie zauważyli, i nie wiadomo czy/i kiedy to zauważą .

Shakira – „She Wolf”

Wybierz 3, twoim zdaniem, najlepsze kawałki tego albumu.

Wybierz maksymalnie 7 ulubionych/najlepszych/najważniejszych utworów Króla POP-u

Kto był bezapelacyjnym bohaterem naszej ostatniej wizyty w poznańskim Nowym ZOO, pisaliśmy wczoraj, dziś z kolei przedstawimy wam kilku innych bohaterów naszej ostatniej wycieczki, która stała pod znakiem narodzin małego mrówkojada.
A działo się sporo ciekawego i wcale nie przeszkadzała – ani nam, ani zwierzakom, jesienna aura.

jesień w Nowym ZOO - woliera orłów

Najpierw jednak pokażemy Wam, jak się miewa mały flaming, który swego czasu – tuż po swoich urodzinach – zdołał się zakwalifikować do top5. Maluch mocno już podrósł i teraz od reszty stada odróżnia go właściwie już tylko kolor piór:

mały flaming z resztą swojego stada

Warto w tym miejscu przypomnieć, że flamingi, czyli czerwonaki chilijskie, to najstarsi mieszkańcy Nowego ZOO – żyją w nim od początku lat 70. Tym niezwykle interesującym ptakom poświęcimy osobny artykuł już niebawem.
A tymczasem 5. miejsce naszego zestawienia zajmuje…grupa pięciu poznańskich sów, które ostatniej soboty były bardzo aktywne i dobrze widoczne. Poniżej prezentujemy całą piątkę, która swoją drogą uczestniczyła w ostatnich tygodniach w szeregu transferów pomiędzy polskimi ogrodami zoologicznymi – sowy prezentowanych poniżej gatunków zasilały ogrody m.in. w Łodzi i Katowicach.

5. POZNAŃSKIE SOWY
Syczek

syczek

Sowa jarzębata

sowa jarzębata

Sowa śnieżna

sowa śnieżna

Puszczyk uralski

puszczyk uralski

Puchacz

puchacz

4. KARAKARA

Może to nie wyczyn na miarę kąpiących się orłów, ale karakary potrafią nieźle w swojej wolierze poszaleć i niemal za każdym razem są bardzo aktywne. Nas szczególnie zastanawia co oznacza specyficzne wyginanie głowy w tył, co sprawia, że karakara wygląda bardzo dziwnie.
O, właśnie tak:

głową w tył - karakara

Obiecujemy tę zagadkę niebawem wyjaśnić!

3. SURYKATKI

surykatka na straży

Na początku zobaczyliśmy tylko tę jedną, która buszowała po wybiegu. Potem jednak z dziury za nią zaczęły wyłaniać się kolejne dwie, choć kłębiły się tak intensywnie, że wydawało się, że jest ich znacznie więcej:

kłębowisko surykatek

Coraz większy jest też najmłodszy przedstawiciel stada, który cały czas uważnie nas śledził. Kto wie – może wiosną to jego ujrzymy na najwyższym kamieniu skalniaka, jak wypatruje zagrożenia. A trzeba wiedzieć, że to surykatki sa najczujniejszymi zwierzakami w całym zoo i to one alarmują pozostałe zwierzęta w razie niebezpieczeństwa.

2. PANDA MAŁA

Zwykle pandy wylegiwały się na gałęziach i smacznie sobie spały, jednak w sobotę były bardzo aktywne i ochoczo spacerowały po swoim wybiegu:

Wbrew nazwie, te przeurocze zwierzaki nie są krewnymi poczciwej pandy wielkiej, a tworzą samodzielną, jednogatunkową rodzinę. Jest wszystkożerna, choć najchętniej wcina pędy bambusa. Zważywszy że jest zwierzęciem nocnym, dnie przesypia na gałęziach drzew, tym bardziej więc ucieszyło nas, że mogliśmy je podziwiać tak aktywnymi.

1. TAPIRY

Zawsze uwielbialiśmy tapiry, ale po ostatniej wizycie w zoo, zyskały sobie u nas jeszcze więcej sympatii. Oto bowiem po wyjściu z chatki mrówkojadów, kiedy to nie zdążyliśmy jeszcze ochłonąć po zobaczeniu małego mrówkojadziątka, prosto na nas wpadł…tapir Gwizdek, który wyszedł ze swojej chatki zaciekawiony poruszeniem na swoim wybiegu:

tapir zaciekawiony

Nim zdążyliśmy się z nim przywitać, z drugiej strony zaszedł nas drugi tapir, Madzia:

tapiry nadchodzą!

Te wielkie ssaki zamieszkujące lasy Ameryki Południowej w poznańskim zoo dzielą wybieg m.in. z mrówkojadami właśnie, a znane są przede wszystkim z wielogodzinnego wylegiwania się w słońcu. W sobotę były jednak bardzo chętne do zabawy i śmiało do nas podchodziły. Choć to naprawdę wielkie zwierzaki, mogące ważyć nawet grubo ponad 200 kilogramów, są bardzo łagodne i uwielbiają, kiedy się je głaszcze. Nie mogliśmy się więc oprzeć, by tego nie zrobić:

bliskie spotkanie z tapirem

Trzeba tylko uważać, by nie znaleźć się między płotem a tapirem, bo ten niechcący mógłby nas nieco przygwoździć. A to tak, jakby rzuciło się na nas trzech dorosłych ludzi…

Tapiry to niezwykle ciekawe zwierzaki, o nieprzeciętnej “urodzie”, łączącej pewne cechy świni, konia, nosorożca, słonia i któż wie kogo/czego jeszcze, nam jednak najbardziej podobają się ich rurkowato-kielichowate uszy (trochę jak u nosorożca właśnie) i fantastyczna “tapirowana” grzywa na czubku głowy:

tapir anta

Już niedługo i o nich ukaże się osobny materiał, a my przypominamy jeszcze jak tapiry potrafią bawić się w wodzie, w której czują się dużo pewniej niż na lądzie:

tapiry w kąpieli - czerwiec 2009, Nowe ZOO Poznań

A na koniec jeszcze jedna informacja o przeprowadzce lemurów z Nowego ZOO do Starego ZOO.
Jak co roku bowiem, na zimę, lemury katta zamieszkujące lemurzą wyspę na jednym ze stawów w Nowym ZOO, są przenoszone do specjalnych zimowych wybiegów w Starym ZOO. W ostatni wtorek rozpoczęła się akcja przeniesienia lemurów, która miała wyjątkowo dramatyczny przebieg. Zachęcamy do lektury artykułu w poznańskiej Gazecie Wyborczej, która opisuje w jakich niecodziennych okolicznościach przeprowadzka odbywała się w tym roku. Uspokajamy jednak – żadnemu zwierzakowi nic się nie stało:)

Z poprzedniego mojego rankingu sprzed dwóch tygodni, do dzisiejszego zakwalifikowało się siedem liczb z dwunastu wytypowanych w dniu dzisiejszym. Kolorem czerwonym wyróżniłem te, które na tą listę nieprzerwanie awansują trzeci raz, czyli z rankingu sprzed miesiąca. Oto liczby które niezmiennie od tamtego czasu królują w tym rankingu.

Analiza obejmuje trzydzieści trzy ostatnie losowania, od nr 4727 z czwartku 06 sierpnia 2009, do nr 4759 z wtorku 20 października 2009. W pierwszej części analizy wytypowałem dwanaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości ich występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. W drugiej części dzisiejszej analizy Lotto przedstawię ranking wszystkich par utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb. W trzeciej części analizy podam najczęściej losowane trójki z tego okresu.

Oto wytypowane przeze mnie liczby w dzisiejszym rankingu:

Poniżej umieściłem siatkę liczb z kolorowymi polami. Przedstawia ona częstość występowania wszystkich par utworzonych z dwunastu wytypowanych liczb.

Siatka liczb: ranking częstości występowania parek Lotto utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb.

Powyższej wymieniona para Lotto w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiła najczęściej – cztery razy.

Powyżej wymienione dwie pary Lotto w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiły trzy razy każda.

Jak typowałem?

W rankingu wytypowałem dwanaście według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza (tabela lewa) zlicza częstość wystąpień każdej liczby w czterech okresach czasu. Druga analiza (tabela prawa) pozwala oszacować regularność wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele trendów z dwiema analizami dla okresu trzydziestu trzech losowań: od nr 4727 do 4759.

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 33 – 16 – 8 – 4 licząc wstecz od ostatniego losowania nr 4759. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc wstecz od tego samego losowania nr 47539 Pola oznaczone żółtym kolorem wskazują wartości równe oczekiwanym ilościom, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola oznaczone kolorem pomarańczowym i ciemniejszym wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia.

Najczęściej występujące trójki Lotto w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań.

Powyżej wymienione zbiory liczb (dziewięć trójek), w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiły najczęściej, dwa razy każdy.

Robert Pluta.
robert.pluta@hotmail.com

Analiza obejmuje trzydzieści cztery ostatnie losowania, licząc od losowania nr 2286 z dnia 13 października 2009. W pierwszej części dzisiejszej analizy wytypowałem dwanaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. Następnie przedstawiłem ranking par utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb.

Oto dwanaście wytypowanych przeze mnie liczb w dzisiejszym rankingu:

Poniższa siatka liczb Mini Lotto przedstawia częstość występowania par utworzonych z dwunastu wytypowanych liczb.

Siatka liczb: ranking częstości parek Mini Lotto utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb, od losowania nr 2255 do 2286.

Najczęściej występującą parą w analizowanym okresie była 28-31, która wystąpiła trzy razy.

Jak typowałem?

W rankingu wytypowałem dwanaście według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza (tabela lewa) zlicza częstość wystąpień każdej liczby. Druga analiza (tabela prawa) pozwala oszacować regularność jej wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele trendów z dwiema analizami dla okresu trzydziestu czterech losowań Mini Lotto: od nr 2255 do 2286.

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 34 – 17 – 8 – 4 licząc od ostatniego losowania nr 2286. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc od tego samego losowania nr 2286. Pola oznaczone jasnozielonym kolorem wskazują wartości równe ilościom oczekiwanym, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia w analizowanym okresie. Pola oznaczone ciemnozielonym kolorem wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości, wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola w kolorze białym wskazują wynik poniżej oczekiwanej wartości.

Najczęściej występujące trójki w analizowanym okresie trzydziestu czterech losowań.

Powyżej wymienione zbiory liczb w analizowanym okresie trzydziestu czterech losowań wystąpiły najczęściej – dwa razy każdy.

Robert Pluta.
robert.pluta@hotmail.com

Trzy polskie ogrody zoologiczne mogą poszczycić się mrówkojadami – Poznań, Warszawa i Opole. W każdym zoo są po dwa mrówkojady – rachunek jest więc prosty – na polskiej ziemi jest ich szóstka.
Jak na 38 milionów ludzkich mieszkańców to niewiele – jeden mrówkojad na ponad 6 milionów mieszkańców, nie powinno więc dziwić, że przeciętny obywatel ma poważny problem z określeniem, jak wygląda mrówkojad.
Co gorsza – ma także problem z odróżnieniem go od innych zwierząt…

TAK WYGLĄDA MRÓWKOJAD – UJĘCIE PIERWSZE

mrówkojad olbrzymi - ZOO Opole

Co prawda bardzo duże – i ładne – zdjęcie mrówkojada przez cały czas jest widoczne w nagłówku strony głównej, a w zakładce o mrówkojadach znajdziecie nie tylko setki jego zdjęć i filmów, ale także szczegółowy opis, ale i tak uznaliśmy, że w obliczu wszechobecnej mrówkojadziej niewiedzy powinniśmy wspomnieć o tym także w tym miejscu.
Po kolei zatem – skoro wiemy już, jak mrówkojad wygląda – a wygląda jak żaden inny zwierzak na ziemi (powiedzieć, że ma długi pyszczek, jeszcze dłuższy puchaty ogon, cztery potężne łapy i fantastyczne ubarwienie – to nic o nim nie powiedzieć). Tym bardziej zatem dziwne, że mylony jest z wieloma innymi zwierzakami.
Oto 3 mrówkojady, które mrówkojadami nie są, choć niektórzy uważają, że jednak są…

TO NIE JEST MRÓWKOJAD!
(my wiemy, że nie, ale wierzcie – baaardzo wielu zwiedzających zoo tego nie wie i żadne tabliczki ze zdjęciem i opisem mrówkojada nie pomagają).

3. KAPIBARA

kapibara - Nowe ZOO Poznań

Tak, według niektórych zwiedzających ta włochata kulka, będąca w rzeczywistości kapibarą, to mrówkojad. Jakimkolwiek usprawiedliwieniem może być fakt, że kapibary mieszkają razem z mrówkojadami, a z tego akurat miejsca jest dość daleko i można by kapibarę z kimś pomylić. Ewentualnie.
Ale z mrówkojadem?
Gorzej, jeśli ktoś woła “mrówkojad!”, widząc kapibarę z takiego bliska:

ta sama kapibara z bliska

Podobieństwo, jak widać jest uderzające:)

2. TAPIR ANTA

tapir anta - Nowe ZOO Poznań

Zważywszy, że prawdziwe mrówkojady w poznańskim Nowym ZOO są często niewidoczne dla zwiedzających (a to kryją się w swojej chatce, a to leżą gdzieś w krzakach przykryte gałęziami i ogonem), a tapiry leżą na widoku niemal zawsze, spragnieni widoku mrówkojada zwiedzający nagminnie mylą je ze sobą. Owszem, tapir też ma dłuższy niż zwierzęca przeciętna nos, też żyje w Ameryce Południowej oraz chodzi na czterech łapach, ale mniej więcej w tym miejscu podobieństwa się kończą.
No, może poza tym, że tapiry lubimy prawie tak samo jak mrówkojady:)

1. MRÓWNIK

mrównik - ZOO Wrocław

Zgoda -mrównikowi jest do mrówkojada stosunkowo najbliżej – trochę (ale tylko trochę!) podobny, też uwielbia mrówki i prawie tak samo się nazywa (przynajmniej w języku polskim). Mrówkojadem jednak nie jest, choć jest z nim zdecydowanie najczęściej mylony – od rozmaitych informacji internetowych, na tłumaczeniu pewnej kreskówki kończąc.
A tak szczerze – mrównik to naprawdę sympatyczny zwierzak, ale z naszym ukochanym mrówkojadem równać się nie może.

TAK WYGLĄDA MRÓWKOJAD – UJĘCIE DRUGIE

A na koniec, żeby nie pozostawiać żadnych wątpliwości, pokażemy mrówkojada raz jeszcze, tyle że z nieco innej perspektywy:)

mrówkojad z opolskiego ZOO

Tyle na dziś. To pierwsza notka z “Poradnika Mrówkojada”, w którym będziemy się rozprawiać z rozmaitymi błędami popełnianymi przez zwiedzających zoo – odpowiemy na różne pojawiające się w zoo pytania:

- jak wygląda karmienie zwierząt w zoo i co jadają?
- dlaczego lemury nie uciekają ze swoich wysp?
– co zwierzaki robią w swoim “wolnym” czasie?
- dlaczego kangur nie przeskoczy ogrodzenia?
– ile jest zwierząt w zoo?
- jakie jest najlepsze zoo w Polsce?
- co mrówkojad je w zoo i dlaczego nie mrówki?
- ile mięsa potrafi zjeść głodny tygrys?
- który słoń ma większe uszy?
- które zwierzęta żyją w zoo?
- a których zwierząt w zoo nie ma?

Na te i na wiele innych związanych z zoo pytań będziemy odpowiadać w mrówkojadzim poradniku.
Rozprawimy się także z najczęściej popełnianymi błędami i mitami związanymi z ogrodami zoologicznymi i ich mieszkańcami oraz postaramy się znaleźć odpowiedź na wszystkie interesujące nas i Was pytania.
Następne ciekawostki już niebawem!

Z poprzedniego mojego rankingu sprzed dwóch tygodni, do dzisiejszego zakwalifikowało się osiem liczb z dwunastu wytypowanych obecnie. Kolorem czerwonym wyróżniłem te, które dzisiaj nieprzerwanie awansują drugi raz z kolei, czyli z rankingu sprzed miesiąca. Oto liczby które niezmiennie od tamtego czasu królują na tej liście.

Analiza obejmuje trzydzieści trzy ostatnie losowania, od nr 4721 z czwartku 23 lipca 2009, do nr 4753 z wtorku 06 października 2009. W pierwszej części analizy wytypowałem dwanaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości ich występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. W drugiej części dzisiejszej analizy Dużego Lotka przedstawię ranking wszystkich możliwych par utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb. W trzeciej części analizy podam najczęściej losowane trójki z tego okresu.

Oto wytypowane przeze mnie liczby w dzisiejszym rankingu:

Poniżej umieściłem siatkę liczb z kolorowymi polami. Przedstawia ona częstość występowania wszystkich par utworzonych z dwunastu wytypowanych liczb.

Siatka liczb: ranking częstości występowania parek Dużego Lotka utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb.

Powyższej wymieniona para Dużego Lotka w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiła najczęściej – cztery razy.

Powyżej wymienione dwie pary Dużego Lotka w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiły trzy razy każda.

Jak typowałem?

W rankingu wytypowałem dwanaście według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza (tabela lewa) zlicza częstość wystąpień każdej liczby w czterech okresach czasu. Druga analiza (tabela prawa) pozwala oszacować regularność wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele trendów z dwiema analizami dla okresu trzydziestu trzech losowań: od nr 4722 do 4753.

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 33 – 16 – 8 – 4 licząc wstecz od ostatniego losowania nr 4753. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc wstecz od tego samego losowania nr 4753. Pola oznaczone żółtym kolorem wskazują wartości równe oczekiwanym ilościom, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola oznaczone kolorem pomarańczowym wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia.

Najczęściej występujące trójki Dużego Lotka w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań.

Powyżej wymienione zbiory liczb (dziewięć trójek), w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiły najczęściej, dwa razy każdy.

Robert Pluta.
robert.pluta@hotmail.com

O ile sobota w Nowym ZOO miała charakter deszczowo-tygrysi, o tyle niedziela w Starym upłynęła pod znakiem ptasiej dominacji. Zresztą pawilon ptaków w Starym ZOO to miejsce które zawsze tętni życiem, zwłaszcza w chłodniejsze dni, gdy większość ptaków skrywa się w środku, a mniej aktywne są mieszkające nieopodal gibony siamang, które stanowią poważną konkurencje “wokalną” dla licznych ptasich śpiewaków.
Kto więc w niedzielę rządził w Starym ZOO? Ano, przekonajcie się sami:

5. WYDERKA ORIENTALNA

O ile niedawno mogliśmy oglądać całą gromadkę hasających wyderek, to w niedzielę aktywna była tylko jedna z nich. Cały czas przemykała między skałami, co jakiś czas tylko zbiegała na brzeg małego jeziorka, aby – niczym szop pracz – obmyć mięso w wodzie i skosztować kawałek. Czynność ta powtarzała się kilkukrotnie, aż wyderka na dobre zniknęła w czeluściach skalnego załomu, gdzie zapewne spała pozostała dwójka.

4. WĄSAL ŻÓŁTOOKI

Jeden z naszych stałych ulubieńców, już po raz drugi w gronie bohaterów dnia!
W niedzielę mogliśmy zaobserwować wąsala podczas intensywnych przelotów między zewnętrzną a wewnętrzną częścią jego woliery, co należy do jego ulubionych zajęć. Była też okazja, by z bardzo bliska przyjrzeć się jego niesamowitym wąsom, które tak naprawdę są charakterystycznymi dla tego gatunku sztywnymi piórami wokół dzioba.
A na deser…deser, bowiem na naszego wąsala czekała już wielka miska pełna przeróżnych owoców, w tym jego największych przysmaków – cienko pokrojonych śliwek i bananów (które uwielbia zajadać także w naturalnym środowisku, raz po raz tylko zagryzając jakimś owadem).

3. WARAN Z KOMODO

Wiemy już, jak wygląda poznański smok na spacerze, czas więc na małą waranią lekcję pływania. Otóż – waran pływa chętnie a doskonale, za to jednym stylem – na jaszczura, czyli dostojnie a niezbyt szybko, z rytmicznym poruszaniem kończynami. Co typowe dla naszych waranów – pływa jeden, a drugi leniwie mu się przypatruje, wspierając gadzią głowę na gadziej łapie.
Teraz wypada nam już tylko czekać na taniec w wykonaniu poznańskiego smoka, bo, choć za samo bycie smokiem ma się już duże szanse na miejsce w top5, to o podium trzeba już trochę powalczyć.

2. PAWIE

Pawie w Starym ZOO to oddzielna historia, która już niebawem doczeka się szerszego omówienia. Niewątpliwie ich niedzielne wyczyny zasługują na odrębną relację, bowiem pogoń w zarośla za jednym z nich i ganianie po całym niemal zoo przez połowę redakcji Mrówkojada zmusiły drugą połowę do wszczęcia poszukiwań tej pierwszej, uznanej już za zaginioną. A same pawie? Niewiele sobie robiły z naszej obecności, wbiegając nam niemal pod nogi, omijając wszechobecne gołębie i bombardujące alejki zoo kasztany, gromadnie spadające z drzew. Nam udało się zdobyć kilka zgubionych przez pawie pięknych piór, a one same znów otarły się o zwycięstwo w rankingu, które tym razem przypadło, wreszcie! -

1. DZIOBOROŻEC TRĄBIĄCY

Mówiliśmy już, że dzioborożce to jedne z naszych ulubionych ptasiorów? Nie? To tytuł bohaterów dnia na potwierdzenie ptasiej dominacji w Starym ZOO nie pozostawia ku temu wątpliwości, a donośne “trąbienie” dzioborożców niech będzie najlepszym dowodem ich triumfu. Nas uwiodły ponadto niesamowitym sposobem “skakania” z gałęzi na gałąź oraz fantastycznym – jak na dzioborożca przystało – dziobem. A śpięwo-trąbienia uczyły się od nich podobno same siamangi – ich wspólne wokalne dokonania potrafią zagłuszyć całe Stare ZOO, wraz z wszystkimi odgłosami miasta, dobiegającymi zza murów.

Tak wygląda niedzielna piątka bohaterów ze Starego ZOO – warto zauważyć, że choć nikomu nie udało się jeszcze dwukrotnie wygrać, to aż czwórka zwierzaków z powyższego notowania pojawiła się w nim juz wcześniej – rozpoczyna się zatem zacięta walka o tytuł bohatera roku – ale o tym napiszemy w swoim czasie…

Sobotnia wyprawa do poznańskiego Nowego Zoo mogła mieć jednego bohatera – pogodę. Wietrzna i deszczowa aura sprawiła bowiem, że większość zwierzaków skryła się w swoich domkach i była niewidoczna, bądź też nie wykazywała szczególnej aktywności – niektóre zaś, jak np. pieski preriowe czy susły, zapadły w zimowy sen i aż do wiosny będą niewidoczne.
Prawdziwi zwierzomaniacy jednak tak łatwo się nie poddają, a odrobina cierpliwości czasem wystarczy, żeby zaobserwować coś ciekawego, dlatego mimo niepogody spędziliśmy kilka godzin na tropieniu nowych kandydatów na bohaterów.
Oto oni:

5. HERKULES

Herkules - największy chrząszcz świata

Prawdziwy gigant owadziego świata, nie bez przyczyny noszący takie właśnie imię – mierzy nawet 18cm, z czego spora część przypada na imponujący “róg” (co ciekawe, występujący tylko u samców). W poznańskim zoo herkulesy możemy podziwiać od 2005r – my w sobotę po raz pierwszy zobaczyliśmy w pawilonie insektarium aż dwa okazy. “Przyłapaliśmy” je akurat na śniadaniu – w typowym dla siebie niezwykle powolnym tempie wcinały banany (jak się przypatrzeć, to na zdjęciu widać kawałek;).

4. ŚWINIA WISAJSKA

Elvis i jego trzódka już 2 tygodnie temu otarli się o top5, ale o włos przegrały z małym flamingiem.
W sobotę mieliśmy okazję dobrze przyjrzeć się Elvisowi i jego małym, ale bystrym oczkom o niezwykle inteligentnym spojrzeniu oraz fantastycznej, nieco “tapirowej” grzywie na czubie, nadającej mu “elvisowy” wygląd:). A sprint, jaki zaprezentował później mógłby przyprawić o kompleksy niejednego ucznia obijającego się na zajęciach w-f.
Warto jednak pamiętać, że poznańska gromadka to jedyni przedstawiciele gatunku, który w przyrodzie jest niesłychanie rzadki – tylko 200 sztuk żyje na jednej z filipińskich wysp!

3. NOSOROŻEC BIAŁY

Pierwszy raz mieliśmy możliwość zobaczyć dwa poznańskie nosorożce razem – zwykle są odgrodzone palisadą, którą gdyby chciały i tak by pewnie sforsowały. Ale nosorożce to raczej zwierzaki, którym się nie chce, czego dowód dał nam w sobotę jeden z nich, Wiktor, leżąc sobie bez ruchu cały czas. Więcej aktywności wykazywał natomiast Jerzy Tobiasz, ochoczo spacerując po obu, połączonych ze sobą otwartą furtą, wybiegach. Nie były to może harce na miare wyderek orientalnych, ale i tak spacerujący nosorożec to wielce godny widok, a podium jak najbardziej mu się należy:)

2. OSTRONOSY

Ostronosy to jedni z naszych ulubieńców – mamy tylko problem, które z nich są fajniejsze – rude, czy białonose. Tak się bowiem składa, że w poznańskim ZOO żyją aż dwa gatunki tej zacnej rodziny, które ponad wszystko uwielbiają harce w trawiastych gęstwinach i koronach drzew.

ostronos rudy

W sobotę mieliśmy przyjemność obserwować masowe przemieszczanie się ostronosów rudych, w liczbie co najmniej 10, zakończone zbiorowym wdrapywaniem się na drzewo, po którym grasowały niczym stado wiewiórek.

ostronos białonosy

Na załączonym filmie natomiast widać spór o wejście do domku w wykonaniu dwójki ostronosów białonosych – jak się okazuje te niezwykle łagodne zwierzaki potrafią czasem zadrzeć nosa i pokazać charakterek, podkreślając go swoistym szczekaniem. Tymczasem trzeci ostronos niewiele sobie z tego robił, wcinając w domku śliwki i jabłka.
Kto wie – może właśnie o te owoce rozgrywał się konflikt, pewne jest jednak, kto wyszedł na nim najlepiej:).

1. TYGRYS SYBERYJSKI

Bezdyskusyjny zwycięzca – olbrzymi tygrys syberyjski, który od czasu lektury “Życia Pi” już na zawsze będzie dla nas Richardem Parkerem.
W sobotę długo kazał na siebie czekać, leniwie wylegując się gdzieś tam daleko w trawie, ale gdy wstał i dostojnym krokiem zbliżył się do wodopoju, aż przeszły nas ciarki! Imponująca siła i naturalne piękno – jeśli to dzięki tej wodzie, to sami chętnie byśmy jej spróbowali.
Pod warunkiem, że choć przez chwilę nie byłoby tam Richarda. I pozostałej trójki…

Analiza obejmuje trzydzieści cztery ostatnie losowania, licząc od losowania nr 2280 z dnia 29 września 2009. W pierwszej części analizy wytypowałem dwanaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. Następnie przedstawiłem ranking wszystkich możliwych par utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb. W drugiej części zaprezentowałem sześć trójek, które w analizowanym okresie każda dwa razy zanotowała najwyższy wynik trafień 3/3.

Oto dwanaście wytypowanych przeze mnie liczb w dzisiejszym rankingu:

Poniższa siatka liczb Express Lotka przedstawia częstość występowania wszystkich możliwych par liczb z dwunastu wytypowanych.

Siatka liczb: ranking częstości parek Express Lotka utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb, od losowania nr 2249 do 2280.

Najczęściej występującą parą w analizowanym okresie była 01-02, która wystąpiła cztery razy.

Jak typowałem?

W rankingu wytypowałem dwanaście według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza (tabela lewa) zlicza częstość wystąpień każdej liczby. Druga analiza (tabela prawa) pozwala oszacować regularność jej wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele trendów z dwiema analizami dla okresu trzydziestu czterech losowań Express Lotka: od nr 2249 do 2280.

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 34 – 17 – 8 – 4 licząc od ostatniego losowania nr 2280. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc od tego samego losowania nr 2280. Pola oznaczone jasnozielonym kolorem wskazują wartości równe ilościom oczekiwanym, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia w analizowanym okresie. Pola oznaczone ciemnozielonym kolorem wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości, wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola w kolorze białym wskazują wynik poniżej oczekiwanej wartości.

Najczęściej występujące trójki w analizowanym okresie trzydziestu czterech losowań.

Powyżej wymienione zbiory liczb w analizowanym okresie trzydziestu czterech losowań wystąpiły najczęściej – dwa razy każdy.

Robert Pluta.
robert.pluta@hotmail.com

Dzisiejsza analiza obejmuje trzydzieści dwa ostatnie losowania Multi Multi, licząc wstecz od losowania nr 4626 z dnia 24 września 2009 godz. 14:05. W pierwszej części analizy wytypowałem trzynaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości ich występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. Następnie przedstawiłem ranking wszystkich możliwych par utworzonych z wytypowanych dwudziestu liczb.

W pierwszej kolejności wybrałem liczby pod względem częstości ich występowania. Oto trzydzieści dwie najczęściej występujące liczby Multi Multi w okresie trzydziestu dwóch minionych losowań:

01,02,03,08,10,14,15,23,24,26,28,30,35,37,39,40
42,47,48,52,53,54,56,60,61,64,70,73,74,75,76,80

Następnie z powyższego zbioru liczb wytypowałem trzynaście, które moim zdaniem występowały najbardziej regularnie. Oto moja złota trzynastka minionych trzydziestu dwóch losowań Multi Multi:

Poniższa siatka z kolorowymi polami prezentuje częstość występowania wszystkich możliwych par liczb z trzynastu wytypowanych. Prawdopodobieństwo wystąpienia każdej pary w analizowanym okresie wynosi dwa.

Siatka: ranking częstości występowania parek Multi Multi utworzonych z wytypowanych trzynastu liczb.

Najczęściej występująca para Multi Multi w analizowanym okresie trzydziestu dwóch losowań:

Para 01-47. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła dziewięć razy.

Najczęściej występująca trójka Multi Multi w analizowanym okresie trzydziestu dwóch losowań:

Trójka 01-03-47. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań trójka wystąpiła sześć razy.

Jak wybierałem liczby?

W dzisiejszym rankingu wytypowałem trzynaście według mnie najlepszych liczb Multi Multi, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia w tym okresie, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności wystąpień. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza pozwala policzyć częstość wystąpień każdej liczby. Druga analiza pozwala oszacować regularność jej wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele z dwiema analizami Multi Multi dla okresu trzydziestu dwóch losowań: od nr 4595 do 4626

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 32 – 16 – 8 – 4 licząc od ostatniego losowania nr 4612. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc od ostatniego losowania nr 4612. Pola oznaczone czerwonym kolorem wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości, wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola oznaczone jasnoczerwonym kolorem wskazują wartości równe oczekiwanym ilościom, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola białe wskazują wartości poniżej oczekiwanych ilości.

Robert Pluta
robert.pluta@hotmail.com

Kilka miesięcy temu zauważyłem, że wiele z najlepszych płyt rockowych wydano w roku 1969. Pomyślałem “czyżby najważniejsza data w historii muzyki popularnej?”. Swoje przypuszczenia postanowiłem sprawdzić. Przeglądnąłem recenzje albumów na Only Solitaire, oceny na angielskiej Wikipedii, przejrzałem własną płytotekę, zasięgnąłem też dla równowagi opinii kuzyna. W efekcie wybrałem kilkudziesięciu najważniejszych twórców z lat 1965-1975 oraz maksymalnie 3 najlepsze albumy każdego z nich. Okazało się, że pomyliłem się z tym 1969 , jednak nie tak znowu bardzo. Zobaczcie zresztą sami…

bob dylan:
1965 bringing it all back home, 1965 highway 61 revisited, 1966 blonde on blonde
cream:
1966 fresh cream, 1967 disraeli gears
creedence clearwater revival:
1969 willy and the poor boys, 1970 cosmo’s factory
donovan:
1966 sunshine superman, 1967 mellow yellow, 1969 barabajagal
eric clapton:
1970 eric clapton, 1974 461 ocean boulevard
george harrison:
1970 all thing must pass
janis joplin:
1967 big brother & the holding company
jefferson airplane:
1967 surrealistic pillow
jethro tull:
1968 this was, 1969 stand up, 1971 aqualung
jimi hendrix:
1967 are you experienced, 1967 axis – bold as love, 1968 electric ladyland
john lennon:
1970 plastic ono band, 1971 imagine, 1974 walls and bridges
john mayall:
1966 bluesbrakers with eric clapton
led zeppelin:
1969 II, 1970 III, 1971 IV
love:
1967 da capo, 1967 forever changes
paul mccartney (& wings):
1971 ram, 1973 band on the run, 1975 venus and mars
pink floyd:
1967 the piper at the gates of dawn, 1973 dark side of the moon, 1975 wish you were here
queen:
1974 sheer heart attack, 1975 a night at the opera
t. rex (& tyrannosaurus rex):
1969 unicorn, 1971 electric warrior
the beatles:
1966 revolver, 1967 sergeant pepper’s lonely hearts club band, 1969 abbey road
the doors:
1967 the doors, 1967 strange days, 1971 l.a. woman
the kinks:
1968 the village green preservation society, 1969 arthur, 1971 muswell hillbillies
the rolling stones:
1966 aftermath, 1969 let it bleed, 1971 sticky fingers
the small faces:
1968 ogden’s nut gone flake
the stooges:
1969 the stooges, 1970 fun house
the velvet underground:
1967 the velvet undergrond and nico, 1968 white light white heat, 1969 the velvet underground
the who:
1969 tommy, 1971 who’s next, 1973 quadrophenia
zz top:
1973 tres hombres

Zdaję sobie sprawę z tego, że nawet najdokładniejsze badania (a moje obliczenia z pewnością na takie miano nie zasłużyły)  nie byłyby idealne, bo gust muzyczny jest czymś subiektywnym. Macie jakieś propozycje, sugestie? Piszcie w komentarzach.

Źródło zdjęcia: blask.naszeokolice.pl

Analiza obejmuje trzydzieści trzy ostatnie losowania, od nr 4715 z czwartku 09 lipca 2009, do nr 4747 z wtorku 23 września 2009. W pierwszej części analizy wytypowałem dwadzieścia jeden najczęściej losowanych liczb w analizowanym okresie.

07, 09, 13, 14, 15, 18, 19, 21, 22, 25, 26, 34, 37, 39, 40, 41, 43, 44, 45, 47, 48

Następnie wybrałem dwanaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości ich występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. W drugiej części dzisiejszej analizy Dużego Lotka przedstawiam ranking wszystkich możliwych par utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb. W trzeciej części analizy przedstawiam najczęściej losowane trójki.

Oto wytypowane przeze mnie liczby w niniejszym rankingu:

Poniżej umieściłem siatkę liczb z kolorowymi polami. Przedstawia ona częstość występowania wszystkich możliwych par utworzonych z dwunastu wytypowanych liczb.

Siatka liczb: ranking częstości występowania parek Dużego Lotka utworzonych z wytypowanych dwunastu liczb.

Dwie powyższej wymienione pary Dużego Lotka w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiły najczęściej – trzy razy każda.

Czternaście powyżej wymienionych par Dużego Lotka w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań wystąpiły dwa razy każda.

Jak typowałem?

W rankingu wytypowałem dwanaście według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza (tabela lewa) zlicza częstość wystąpień każdej liczby w czterech okresach czasu. Druga analiza (tabela prawa) pozwala oszacować regularność jej wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele trendów z dwiema analizami Dużego Lotka dla okresu trzydziestu trzech losowań: od nr 4715 do 4747

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 33 – 16 – 8 – 4 licząc wstecz od ostatniego losowania nr 4747. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc wstecz od tego samego losowania nr 4747. Pola oznaczone żółtym kolorem wskazują wartości równe oczekiwanym ilościom, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola oznaczone kolorem pomarańczowym wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia.

Najczęściej występujące trójki Dużego Lotka w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań.

Powyżej wymienione zbiory liczb, w analizowanym okresie trzydziestu trzech losowań, wystąpiły najczęściej – dwa razy każdy.

Robert Pluta.
robert.pluta@hotmail.com

Jeszcze nie ochłonęliśmy po bohaterach dnia z ostatniej, sobotniej wizyty w poznańskim Nowym Zoo, a już czas na kolejną odsłonę. Zgodnie z zapowiedzią bowiem w niedzielę wybraliśmy się do Starego Zoo, na imprezę kończącą sezon letni. Wrażeń było co niemiara, a smaczku dodawał fakt, że zabraliśmy na wyprawę całą naszą familię.

A oto piątka bohaterów na zakończenie lata:

5. WĄSAL ŻÓŁTOOKI

Wąsal żółtooki

Fantastycznie upierzony ptaszek, którego intensywność kolorów przyprawia o kompleksy nawet nasze ulubione kredki bambino. Niemal zawsze można na niego liczyć – a to zachwyci śpiewem, a to przenikliwie spojrzy w oczy obserwatora. W niedzielę humor mu wyraźnie dopisywał, bo ochoczo pozował do zdjęć, nie szczędząc przy tym spojrzeń w sam obiektyw.
Nie musiałby zresztą nic robić – za samo imię ma u nas miejsce w pierwszej piątce:)

4. PĘDZĄCY RUMAK

Pędzący rumak na imprezie kończącej lato w Starym Zoo w Poznaniu

Był niewątpliwie największą atrakcją niedzielnej imprezy w Starym Zoo. Choć najbardziej uwielbiamy naszych zoologicznych podopiecznych, wszystkie zwierzaki są nam bliskie, a w tym pędzącym rumaku było jakieś pierwotne piękno i moc. Odżyły też jakieś wspomnienia z dzieciństwa, gdy takie piękne konie widziało się u babci na wsi. Ten zaś rumak był najlepszym dowodem na skuteczność naturalnych technik tresury, jakie w niedzielę promował pan Marek Suliga. Zatrzymywanie się przed zachwyconą publiką tuż po galopie przez cały wybieg zwykle zajmowany przez kozy – naprawdę robiło wrażenie.
Nie można też nie wspomnieć o pięknych koniach, które przywiozła ze sobą policja, choć nam bardzo podobał się też pojazd, którym konni policjanci przyjechali do zoo:

Transporter poznańskiej policji konnej

3. KAKADU ŻÓŁTOCZUBA

Trudno przewidzieć, co z takim patykiem zrobiłby MacGyver, ale dla kakadu jest to rewelacyjna “ostrzałka do dzioba”. Niesamowite są także zdolności chwytne pazurów, służące jako swoisty “podajnik” odgryzionych fragmentów gałęzi do dalszej obróbki. Czego nie widać na załączonym filmie – druga papuga w tym czasie obojętnie siedziała na kołku obok, racząc nas “sowim” spojrzeniem:)

2. GIBONY SIAMANG

Było je słychać w całym starym Zoo. Zwykle wylegują się leniwie, lub co najwyżej pospacerują trochę po – niestety – niezbyt dużej wolierze, w niedzielę jednak głośno dawały o sobie znać. Przyjechały do Poznania już w 1975r, i od tego czasu są najgłośniejszymi mieszkańcami miasta. Niezwykłe wrażenie robi rozrastający się worek krtaniowy gibonów, pełniący funkcje rezonatora, i umożliwiający im wydawanie tak głośnych dźwięków. Bardzo efektowny jest też sposób, w jaki gibony się poruszają – można sobie tylko wyobrazić, co mogłyby zaprezentować, gdyby tylko miały choć trochę więcej miejsca…

1. WARANY Z KOMODO

Zdecydowanie królowie i największa duma Starego Zoo. Nie sposób nie wspomnieć, że poznańskie Smoki z Komodo, to jedyna para w Polsce – Flores i Rinca, bo tak zwą się te ponad dwumetrowe jaszczurki, przybyły do Poznania w listopadzie 2005r. Jak udało nam się dowiedzieć, niebawem jedna z nich opuści Polskę, ale w zamian za to przybędzie do nas…pan smok, może więc doczekamy się – a to już byłaby światowa sensacja – małych waranów!
Tymczasem “spacer smoka” zostaje zdecydowanym zwycięzcą top5 – miejsce w rankingu należałoby się nawet wtedy, gdyby – jak zazwyczaj – warany dumnie leżały sobie obok siebie. Tym niemniej cieszyć się należy, że mieliśmy takie szczęście.
A drugi? A jak – siedział sobie nieporuszony przez kwadrans, choć podejrzewamy, że jak tylko odeszliśmy od ich chatki, oba urządziły sobie harce niczym wspomniane wcześniej gibony, ale o spiskowej teorii szaleństw zwierzaków, kiedy ich nikt nie widzi, napiszemy kiedy indziej…

A na koniec jeszcze raz, na bis, poznańskie smoki:

Bliskie spotkanie z Poznańskimi Smokami - Warany z Komodo w Starym Zoo

Możemy narzekać na World Wide Web, na rosnącą głupotę użytkowników sieci, psioczyć na tzw. dzieci Neostrady, ale gdyby nie internet to… no właśnie – co? Otóż gdyby nie jego przepastne zasoby, to być może nie poznałbym (lub poznałbym dużo później) wielu wartych uwagi wykonawców. A oto i ich krótka lista (kolejność nie ma znaczenia)…

Captain Beefheart (& His Magic Band)
Już nawet nie pamiętam, jak trafiłem na wzmiankę o Beefhearcie. Chyba po prostu grzebałem w Wikipedii. Tak czy inaczej znajduje się on teraz w pierwszej piętnastce najczęściej słuchanych przeze mnie wykonawców (a znam go stosunkowo od niedawna). Jego twórczość najczęściej charakteryzuje się słowem “awangarda”. I rzeczywiście – jeśli ktoś z was spróbuje posłuchać sztandarowego dzieła Kapitana – “Trout Mask Replica” (1969), to z pewnością zgodzi się z owym określeniem. Ja jednak ukochałem sobie bifhartową twórczość ze względu na jego wcześniejszy (pierwszy) longplay, który zwie się “Safe As Milk” (1967). Nie jest on jeszcze tak dziwaczny, ale widać tu już zarówno nietypowe podejście Dona Van Vlieta (bo tak zwie się naprawdę Kapitan), jak i umiejętności Magic Bandu, z którym gra.  Najmocniejszymi fragmentami albumu są wg mnie: “Sure ‘Nuff ‘n Yes I Do”, “Zig Zag Wanderer”, “Dropout Boogie”, “Electricity” oraz “Abba Zaba”. Wymieniłem prawie połowę płyty, ale co poradzę – taki to dobry album. Jeśli tylko ktoś lubi blues rocka, (wczesnego) rhythm & bluesa oraz nietypowe podejście do spraw muzycznych, to powinien się “Safe As Milk” zdecydowanie zainteresować.

The Ventures
Kilka lat temu szukałem w internecie surf rocka. Natknąłem się m.in. właśnie na The Ventures, ale ich utwór, który wtedy przesłuchałem nie był dokładnie tym, czego pragnąłem, więc wrzuciłem chłopaków w zakurzony kąt mojego umysłu i szukałem dalej. Jakiś rok temu trafiłem natomiast na wzmiankę o albumie “The Colorful Ventures”, na którym to każdy utwór ma jakiś kolor w tytule. Uwielbiam takie koncepty, więc dorwałem ich składankę i… są wspaniali! Grają instrumentalnie (nie-ma-wokalu!), więc ci, którzy stawiają głównie na sferę liryczną, mogą się nieco zawieść. Ja jestem jednak zupełnie usatysfakcjonowany twórczością Venturesów. Najdoskonalej nadaje się ona jako tło przy codziennych zajęciach. Taki życiowy, osobisty soundtrack. Zresztą posłuchajcie tylko motywu z “Hawaii Five-O” w ich wykonaniu!

Tom Waits
Tego koleżkę poznałem całkiem niedawno. Jego twórczość dzieli się zazwyczaj na dwie części. Na początku Tom był jakby Frankiem Sinatrą z gorszej dzielnicy. Śpiewał ballady chrypiącym głosem, z nagrań sączył się zapach zadymionego pubu. Już samo to jest stosunkowo oryginalne, jednak Waits na klimacie nie poprzestał i od płyty “Swordfishtrombones” (1983) zauważamy wzrost wartości artystycznej jego twórczości. Od tej pory można ją już z powodzeniem określić jako wypadkową między Bobem Dylanem i wspomnianym w tej notce Cpt. Beefheartem. Jest groteskowo, jest chrypiąco, jest nietuzinkowo zarówno pod względem tekstów, jak i aranżacji. Póki co najlepszą jego płytą wydaje się mi być “Rain Dogs” (1985). Co do utworów natomiast, to najbardziej przypadły mi do gustu:  “Singapore”, “Clap Hands”, “Big Black Mariah” oraz “Gun Street Girl”.

New York Dolls
O tym zespole nie mogę również powiedzieć tyle, ile bym chciał, a to dlatego, że słuchałem tylko jednej ich płyty (nie wydali ich zresztą wiele więcej).  Mogę jednak z pewnością stwierdzić, że jeśli ktoś sądzi, iż punk rocka zapoczątkowali Sex Pistols, czy też Ramones, to jest w niejakim błędzie. Pierwsi byli właśnie New York Dolls! I ja osobiście nie nazwałbym ich wcale zespołem proto-punkowym w rodzaju wczesnych, garage rockowych The Stooges. To punk pełną gębą: szybki, ordynarny, oparty na prostym rock & rollu. Prawdziwości temu stwierdzeniu dodaje fakt, że Malcolm McLaren, uważany za współtwórcę sukcesu Sex Pistols, był wcześniej managerem… właśnie NYD. Chłopak podpatrzył co dobre i czym prędzej skopiował. Debiutancki album zespołu z 1973 roku rozpoczyna się mocnym uderzeniem – “Personality Crisis” i jest to chyba mój ulubiony utwór Dollsów. Warto też zauważyć, że image zespołu dał początek aparycji gwiazd późniejszego glam rocka.

The Pretty Things
Ich również znalazłem na Wiki podczas poszukiwań albumów konceptualnych. Preety Things początkowo byli jednym z wielu brytyjskich zespołów grających rhythm & bluesa, później zaczęli nieco kombinować z freakbeatem i psychodelą. Najważniejsze dzieło wydali jednak w roku 1968. Była to płyta “S.F. Sorrow”. Nie dość, że na owym krążku znalazło się kilka wspaniałych, melodyjnych i znakomicie zaaranżowanych utworów, to wszystkie one opowiadają ładną, składną i sensowną historię tytułowego pana Sorrowa. Nie można owego albumu nazwać pełnoprawną rock operą, bo w całej fabule nie połapalibyśmy się, gdyby nie krótkie notki wydrukowane w książeczce załączonej do płyty. Jest to jednak z pewnością jeden z pierwszych concept albumów. Przy tym bardzo dobry. Najbardziej lubię “She Says Good Morning” – wam też się spodoba. Nie kończcie jednak procesu poznawaniu Preety Thingsów na “S.F. Sorrow”. Możecie też sięgnąć chociażby po “Emotions” z 1967.

No i to by było na tyle, chłopcy i dziewczęta. Niedługo kolejne artykuły z serii “pięciu wykonawców”.

Analiza obejmuje trzydzieści cztery ostatnie losowania, licząc od losowania nr 2276 z dnia 19 września 2009. W pierwszej części analizy wytypowałem szesnaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. Następnie przedstawiłem ranking wszystkich możliwych par utworzonych z wytypowanych szesnastu liczb. W drugiej części zaprezentowałem siedem trójek, które w analizowanym okresie dwa razy zanotowały najwyższy wynik trafień 3/3.

Oto szesnaście wytypowanych przeze mnie liczb w dzisiejszym rankingu:

Poniższa tabela przedstawia częstość występowania wszystkich możliwych par liczb z szesnastu wytypowanych.

Tabela: ranking częstości parek utworzonych z wytypowanych szesnastu liczb.

Najczęściej występujące pary w analizowanym okresie trzydziestu czterech losowań.

Jak typowałem?

W rankingu wytypowałem szesnaście według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza (tabela lewa) zlicza częstość wystąpień każdej liczby. Druga analiza (tabela prawa) pozwala oszacować regularność jej wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele trendów z dwiema analizami dla okresu trzydziestu czterech losowań: od nr 2235 do 2276.

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 34 – 17 – 8 – 4 licząc od ostatniego losowania nr 2276. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc od tego samego losowania nr 2276. Pola oznaczone jasnozielonym kolorem wskazują wartości równe ilościom oczekiwanym, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia w analizowanym okresie. Pola oznaczone ciemnozielonym kolorem wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości, wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia.

Najczęściej występujące trójki w analizowanym okresie trzydziestu czterech losowań.

Powyżej wymienione zbiory liczb w analizowanym okresie trzydziestu czterech losowań wystąpiły najczęściej – dwa razy każdy.

Robert Pluta.
robert.pluta@hotmail.com

Zapraszamy na kolejną odsłonę “bohaterów dnia”, czyli mały przegląd najlepszych z najlepszych z każdej naszej wizyty w zoo – dziś czas na top 5 z dnia wczorajszego, kiedy to spędziliśmy – jak zwykle – całą sobotę w poznańskim Nowym Zoo.
Oto bohaterowie dnia:

5. MAŁY FLAMING

Mały flaming z dużymi kolegami

Kolejne wcielenie Brzydkiego Kaczątka – widziany przez Nas po raz pierwszy przecudny mały flaming, chowający się zwykle między długaśnymi nogami swoich wyrośniętych kolegów. Sceneria niczym z “Miami Vice”, ale nasz mały bohater bije na głowę nawet Dona Johnsona za swoich najlepszych lat.

4. KANGURY OLBRZYMIE

Kangury olbrzymie w pełnym składzie

Zobaczyć kangura z bliska w poznańskim Nowym Zoo wcale nie jest łatwo, a zobaczyć z bliska całą szóstkę – to dopiero szczęście. My mieliśmy przyjemność przez dobre pół godziny oglądać całe stado wylegujące się tuż obok nas. Nie wykazywały one co prawda zbyt wielkiej aktywności, ale też trudno o bardziej sympatycznych leniuchów. Niezwykłe było też podglądanie, jak wygląda podział obowiązków w grupie, i kto – czytaj: prezes stada – ma największe prawo do odpoczynku. Warto przy kangurach posiedzieć choć chwilę a nie przejść obojętnie i mieć pretensję, że “nie dość, że ledwo je widać, to jeszcze nic nie robią”. Chwila cierpliwości, i nie tylko było można podziwiać całą szóstkę, ale też chwilę później móc zaobserwować, jak wygląda “rozbieg po odpoczynku”.
Kangury dziś minimalnie za podium, bowiem na miejscu medalowym:

3. KARAKAL

Śpiące zwierzaki są cudne i urocze (no, może poza karaczanami, ale one NIGDY nie śpią), bawiące się zwierzaki są rozbrajające, ale zwierzaki podczas posiłku – hm, to jest dopiero moc, zwłaszcza, jeśli się jest całkiem dorodnym drapieżnikiem, a śniadanie spożywa się tak blisko nas, że aż dreszcze przechodzą.
Cieszymy się zatem, że to “mięsko” to nie my…

2. ŚWINKI WIETNAMSKIE

Kolejne obżartuchy – nie mamy wątpliwości, że jedzenie sprawia mnóstwo radości. Zwłaszcza, jeśli je się w doborowym towarzystwie, choć powyższa grupa ożywia się tak TYLKO podczas posiłku (poza nim CIĄGLE śpią wtulone w siebie).
A świnka wietnamska tym szczęśliwsza, im bardziej najedzona, a oznaką tego jest prędkość, z jaką wiruje jej ogonek – poznańskie chyba należą do najszczęśliwszych:)

1. SURYKATKI

Już wiemy, u kogo pobierał nauki Chuck Norris, gdy przygotowywał się do roli w “Strażniku Teksasu”. Cokolwiek mogłoby zagrażać mieszkańcom poznańskiego Nowego Zoo, surykatki na pewno wiedziałyby o tym pierwsze – nie dość, że jedna bezustannie patroluje teren ze wzgórza, to reszta jest w ciągłym pogotowiu i kontroluje dolne rejony wybiegu. Do starszych strażników dołączyła też młoda, jeszcze puchata surykatka, która dzielnie podąża za swym opiekunem.
Pierwsze miejsce dziś – choć po zaciętej walce – dla małych acz dzielnych obserwatorów, i tylko jakoś trudno uwierzyć, że Timon to jedna z nich…

Dzisiejsza analiza obejmuje trzydzieści dwa ostatnie losowania, licząc od losowania nr 4612 z dnia 17 września 2009 godz. 14:05. W pierwszej części analizy wytypowałem piętnaście najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości ich występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. Następnie przedstawiłem ranking wszystkich możliwych par utworzonych z wytypowanych dwudziestu liczb.

W pierwszej kolejności wybrałem liczby pod względem częstości ich występowania. Oto trzydzieści dwie najczęściej występujące liczby Multi Multi w okresie trzydziestu dwóch minionych losowań:

01,02,04,05,06,08,09,10,15,20,22,28,29,30,31,32,
35,37,39,40,47,48,49,53,54,57,58,64,69,74,75,79

Następnie z powyższego zbioru liczb wytypowałem piętnaście, które moim zdaniem występowały najbardziej regularnie. Oto moja złota piętnastka minionych trzydziestu dwóch losowań:

Poniższa tabela z kolorowymi polami prezentuje częstość występowania wszystkich możliwych par liczb z piętnastu wytypowanych. Prawdopodobieństwo wystąpienia każdej pary w analizowanym okresie wynosi dwa.

Tabela: ranking częstości parek utworzonych z wytypowanych piętnastu liczb.

Najczęściej występujące pary w analizowanym okresie trzydziestu dwóch losowań:

Para 05-08. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła dziewięć razy.

Para 08-15. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła osiem razy.

Para 05-15. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła sześć razy.

Para 15-47. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła sześć razy.

Para 35-47. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła sześć razy.

Para 47-49. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła sześć razy.

Para 04-74. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła sześć razy.

Para 22-74. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła sześć razy.

Jak wybierałem liczby?

W dzisiejszym rankingu wytypowałem piętnaście według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa wystąpienia w tym okresie, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności wystąpień. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza pozwala policzyć częstość wystąpień każdej liczby. Druga analiza pozwala oszacować regularność jej wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele z dwiema analizami dla okresu trzydziestu dwóch losowań: od nr 4581 do 4612.

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 32 – 16 – 8 – 4 licząc od ostatniego losowania nr 4612. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc od ostatniego losowania nr 4612. Pola oznaczone czerwonym kolorem wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości, wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola oznaczone jasnoczerwonym kolorem wskazują wartości równe oczekiwanym ilościom, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola białe wskazują wartości poniżej oczekiwanych ilości.

W każdym ZOO są zwierzaki, które za każdym razem zadziwiają od nowa, a często też wyczyniają zadziwiające nas rzeczy. Dziś będzie o właśnie takich zwierzakach, bowiem wybraliśmy się do poznańskiego Nowego ZOO i po raz kolejny zadziwiły nas mieszkające tam fantastyczne stwory.
Oto bohaterowie dnia!

5. ZEBRA

Zebra w poznańskim Nowym ZOO

Ta zebra atakowała dzisiaj z byka. No dobrze, może to nic specjalnego, ale uważamy, że na zdjęciu prezentuje się świetnie. Struś w tle dodaje lokalnego kolorytu (a marabut uciekł gdzieś na prawo i dlatego go nie widać). No i zebra ma jeszcze fajną grzywę.

4.  PUSZCZYK MSZARNY  i SOWA JARZĘBATA

Vito - puszczyk mszarny

Ciekawska sowa jarzębata

Co ciekawe, sowa jarzębata do tego stopnia opanowała poznańskie zoo, że spotkać ją można aż w trzech różnych jego miejscach! Ta na zdjęciu powyżej mieszka w klatce naprzeciwko Vita.

Nie ma to jak mieć podwładnych na oku!

3. DZIOBOROŻEC ABISYŃSKI

Posiadacz najlepszego dzioba na dzielnicy - dzioborożec abisyński

Dzioborożce abisyńskie w poznańskim ZOO są dwa, a jeden ma bardziej krzywy dziób od drugiego (co widać doskonale na załączonej fotografii). Byliśmy dziś świadkami różnego rodzaju “zagrywek”, jak próby wydzierania sobie jedzenia z dziobów czy walka na dzioby.

2. KAPIBARY

Kapibary - najlepsi wodni tancerze z poznańskiego zoo

Przyzwyczailiśmy się już do tego, że zwierzaki w ZOO mają swoje “popisówki”, a mimo to cały czas nas one zadziwiają. Na przykład takie kapibary – gryzonie wielkie i zęby ogromne posiadające są doskonałymi pływakami i w wodzie czują się świetnie. Dzisiaj jednak przeszły same siebie urządzając tańce i świrując w jeziorze. Jeśli ktoś myśli, że świnki morskie to najlepsze gryzonie, niech poogląda kapibary w Nowym ZOO.

1. BIELIK OLBRZYMI

Widzieliście kiedyś biegające orły? My widzieliśmy. A jeśli zastanawialiście się kiedyś, kto kąpie orła, to właśnie się przekonaliście, że orzeł się kąpie sam. I całkiem sprawnie mu to wychodzi. Z takimi cudactwami rzadko można się spotkać w jakimkolwiek ZOO.

A na koniec, bo jakże by mogło być inaczej – bohater niezmienny i będący zawsze poza wszelką klasyfikacją. Czyli mrówkojad. Ten najlepszy, bo nasz – Tadzik.

Tadziu Mrówkojad

Może nie biegał dziś po całym wybiegu, ale odważył się podejść do wody, co nie zdarza mu się za każdym razem, właził także na kamienie i wyszukiwał swoich mrówkojadzich smakołyków.

Dzisiejszy dzień zdominowały ptaki, jesteśmy jednak przekonani, że za każdym razem będziemy pisać o innych zwierzakach. Każde wyjście do ZOO to nowi bohaterowie. Czekajcie niecierpliwie!

Dzisiejsza analiza obejmuje trzydzieści dwa ostatnie losowania, licząc od losowania nr 4598 z dnia 10 września 2009 godz. 14:05. W pierwszej części analizy wytypowałem dwadzieścia najlepszych według mnie liczb, pod względem częstości ich występowania w analizowanym okresie oraz pod względem regularności występowania. Następnie przedstawiłem ranking wszystkich możliwych par utworzonych z wytypowanych dwudziestu liczb.

Oto wytypowane przeze mnie liczby:

Poniższa tabela z kolorowymi polami prezentuje częstość występowania wszystkich możliwych par liczb z dwudziestu wytypowanych. Prawdopodobieństwo wystąpienia każdej pary w analizowanym okresie wynosi dwa.

Tabela: ranking częstości parek utworzonych z wytypowanych dwudziestu liczb.

Najczęściej występujące pary w analizowanym okresie trzydziestu dwóch losowań:

 Zaprezentowane tutaj trzy rekordowe pary, w analizowanym okresie wystąpiły siedem razy.

Para 21-35. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła siedem razy.

Para 10-50. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła siedem razy.

Para 20-63. Wykres przedstawia historię 64 minionych losowań. W okresie 32 minionych losowań para wystąpiła siedem razy.

Jak wybierałem liczby?

W dzisiejszym rankingu wytypowałem dwadzieścia według mnie najlepszych liczb, których częstość występowania w analizowanym okresie przekraczała wartość oczekiwaną, wynikającą z prawdopodobieństwa, przy jednoczesnym zachowaniu największej regularności wystąpień. Ranking wszystkich liczb reprezentują poniższe dwie tabele zestawione obok siebie, będące wynikiem dwóch analiz. Pierwsza analiza pozwala policzyć częstość wystąpień każdej liczby. Druga analiza pozwala oszacować regularność jej wystąpień w analizowanym okresie.

Tabele z dwiema analizami dla okresu trzydziestu dwóch losowań: od nr 4567 do 4598.

Okres pierwszej analizy podzieliłem na cztery zakresy losowań: 32 – 16 – 8 – 4 licząc od ostatniego losowania nr 4598. Okres drugiej analizy również podzieliłem na cztery zakresy losowań: 8 + 8 + 8 + 8 licząc od ostatniego losowania nr 4598. Pola oznaczone ciemnoczerwonym kolorem wskazują wartości powyżej oczekiwanych ilości, wynikających z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola oznaczone jasnoczerwonym kolorem wskazują wartości równe oczekiwanym ilościom, wynikającym z prawdopodobieństwa wystąpienia. Pola białe wskazują wartości poniżej oczekiwanych ilości.

Robert Pluta.
robert.pluta@hotmail.com