Lieve mensen,

Door persoonlijke omstandigheden ben ik momenteel niet in staat om U te geven wat ik wil. Een volwaardig Nationaal Realisties Dagblad.

 Waar het NOS Journaal werkt met een budget van tientallen miljoenen euros, doe ik het in m’n eentje met 0 euro. De New York Times ontkent New World Order, terwijl het NRD simpel aantoonde dat NWO bestaat. Waar alle Nederlandse politieke partijen de 9/11 discussie niet eens aandurfden, ben ik er trots op dat de Nationaal Realistiese Partij dit als enige wel deed. Trots ben ik op het feit dat het NRD keer op keer aantoont dat onze politieke partijen, hun mond vol van democratie, slechts semi-democraties zijn, geen benul hebben van het feit wat er zich in de financiële wereld afspeelt en heeft afgespeeld. Laat ze maar denken dat ze alles onder controle hebben. De realiteit achterhaald hen allen. De geschiedenis zal met hen afrekenen.

De crisis is net begonnen. Het is, behalve een financiële crisis ook een media-crisis. Wellicht een identiteitscrisis, maar bovenal een Babyboom-crisis. Wie het goed heeft hoeft niet na te denken, wie het goed heeft vraagt zich niet meer af of iets waar is of niet. Het doet er niet meer toe.

Het NRD kwam als één van de eersten met berichten over gifgasaanvallen van Israël tijdens de Gaza-oorlog op burgers. De professionele media kwam pas weken later. Over de massamoorden door het Westen gedaan in Afghanistan geen woord. Het collectief falen.

Alleen dankzij de internet techniek kreeg ik de kans om langs de televisie te kijken. Voor het eerst in de geschiedenis is informatie geen monopoly. De gevestigde (babyboom) orde mist de clue. De mensen van de televisie denken dat ze superieur zijn door hun kijkcijfersucces. Hun werkelijkheid, de televisiewerkelijkheid, is niet realisties. Het heeft hen allen gebracht waar zij zich nu bevinden, maar de nieuwe realiteit kent hen niet. Televisie is show, Youtube realisties.

 Wie zich afvraagt of de berichten van het NRD wel waar zijn heeft gelijk. Het gaat om het KIJKEN. Ik hoop alleen dat U minstens even krities zult kijken naar de berichten van de massa-media als die van mijn NRD. Op het moment dat een bericht van een NOS-Journaal de wereld in gaat hoop ik alleen dat U ziet in welke context dit bericht de wereld in wordt gestuurd.

 Het NOS Journaal (zo objectief) liet op de dag dat de Anglo-Amerikaanse Wereldorde Irak aanviel op het 8-uur journaal beelden zien van een hondje dat in een kooi stierf door gifgas met begeleidende teksten over de terroristen etc. Het NOS Journaal (zo objectief) dat de zondag voordat de Tweede Kamer een besluit zou nemen over doorgaan in Afghanistan (sick!) nogmaals minutenlang de aanval op de TwinTowers liet zien. Het zijn die momenten die aantonen dat objectiviteit niet bestaat. Dat het NOS-Journaal met zijn miljoenenbudget slechts een parodie is op haar geclaimde objectiviteit.

Het NRD heeft nooit objectiviteit gepredikt. De Volkskrant doet dit wel. Dat is het verschil. Het verschil tussen de leugen en realiteit.

 Ik wil U graag nogmaals wijzen op de fabelachtige lezing van Michael Ruppert: True & Lies of 9/11 (NRFilmhuis zaal 9). Sinds ik deze lezing zag begreep ik de context van al het internationale nieuws ons door de massamedia gebracht. Ruppert voorspelde o.a.. dat de opiumteelt in Afghanistan zou groeien als nooit daarvoor door de aanwezigheid van de CIA in Afghanistan. Hij kreeg gelijk. Hij voorspelde de financiële crisis. Hij kreeg gelijk.

 Ik eindig daarom met mijn grote held. Er is nog zoveel te zeggen, er is nog zoveel te doen. Maar denk niet dat het NRD nu voorbij is of mijn gedachten. Ik bereid mij nu voor op de tijd die komen gaat en ik zal ze vegen. Elke elite, elke hoofdredacteur, elke politicus. Allen die bij het woord conspiracy het denken achterstelt aan hun (objectieve) gevoel. Wees open, wees g!

 U hoort van mij,

Matthijs Duin.

Volkskrant-recencent Kevin Toma deed in zijn zeer lezenswaardige bespreking van de animatiefilm A Christmas Carol van Robert Zemeckis een interessante constatering, die hij jammer genoeg ook gelijk weer wegwuifde:

Zemeckis zegt met de performance capture-techniek te streven naar de perfecte harmonie tussen ‘menselijke warmte’ en technisch vernuft. Dat lukt hem bij A Christmas Carol al een stuk beter dan bij The Polar Express en Beowulf, maar nog steeds zien de acteurs er te gladjes uit, zijn hun bewegingen te vloeiend en krijgt met name hun oogopslag iets levenloos. Het zal echter niet lang duren voordat de techniek zo geperfectioneerd is dat het verschil tussen levende en virtuele acteurs zich nauwelijks nog laat benoemen.

Dat laatste geloof ik dus niet. Animatie — in het woord schuilt het Latijnse animus; geest of ziel… Maar de ironie is dat dat nu precies hetgeen is dat alle computeranimaties missen. Het zijn de ogen, hè?

Kijk maar eens naar dit plaatje. Deze prachtige Scrooge heeft natuurlijk sowieso een nogal karikaturaal gezicht, met zijn grote haakneus en naar beneden hangende mondhoeken. Maar dek de ogen eens af en kijk naar het rimpelige voorhoofd — je hebt het idee dat je naar een foto kijkt. De diepe zwarte wallen, idem dito. Maar precies op het moment dat je je vinger van de ogen weghaalt, zie je direct dat deze Scrooge uit de computer komt.

En de paradox is, dat die levenloosheid van de ogen niet lijkt te komen door iets dat wij met onze ogen waar kunnen nemen. Ik bedoel: van oudere animatiefilms kon je misschien nog zeggen dat de technologie niet in staat was om de precieze visuele diepgang van een menselijk oog na te bootsen, waardoor dat er vlak en kil uitzag. Maar dat is nu niet zo, zie hoe prachtig de ogen op het bovenstaande beeld gemaakt zijn, met de juiste bolling, de juiste glinstering, de juiste uitdrukking, de juiste kleurschakering van de iris. Alles klopt. We zien geen enkel verschil met een echt oog, en toch zien we wél verschil. Hoe kan dat?

Ik denk dat de mens ten diepste niet kán animeren. We stuiten hier precies op het haast onbenoembare verschil tussen ons en tussen onze Schepper, naar wiens beeld wij geschapen zijn, maar waarmee wij toch nooit helemaal samenvallen — hoezeer de nietzscheaanse Übermensch ook meent op de troon van de dode God te kunnen zitten, hoezeer de moderne mensheid ook denkt als een hoogtechnologische Icarus het vuur uit de hemel te hebben gejat. De Schepper blies ons leven in, geest, ziel — en hoe goed wij ook kunnen scheppen en scheiden net als Hij, precies dat doen wij Hem niet na. Wij beheersen de animus niet. Laatst was ik op een symposium over nanotechnologie, waar tal van deskundigen vertelden over hoe wij materialen kunnen manipuleren op onvoorstelbaar kleine schaal; het is allemaal uiterst fascinerend om te horen. Maar op de voor de hand liggende angstige lekenvraag of wij nu echt voor God kunnen spelen, antwoordden de wetenschappers unaniem ontkennend. Het is knap wat wetenschappers kunnen, maar welbeschouwd blijft het gerommel in de marge, zei een synthetisch bioloog zelfs letterlijk. Kortom: ons technische vernuft, hoe waardevol en belangrijk ook, brengt ons geen nanometer dichter bij het werkelijke mysterie van het leven.

Terug naar computeranimaties… De trend om animaties steeds realistischer te maken, steeds meer life-like, is vanuit dit oogpunt bezien een heilloze onderneming. Het zal niet lukken, al ons technisch vernuft ten spijt; we zullen levenloze ogen blijven zien… Misschien kun je zelfs wel zeggen dat hoe dichter wij letterlijk op de huid van de mens kunnen kruipen met deze technologie, hoe preciezer wij iedere rimpel en oneffenheid en porie in beeld kunnen brengen, hoe duidelijker het de toeschouwer zal opvallen dat de ogen niet menselijk, niet life-like zijn. Inderdaad, filmmakers zouden er beter aan doen het niet eens te proberen.

Als je er over nadenkt doet de poging tot hyperrealisme zelfs afbreuk aan het wezen van wat niet geheel terecht ‘animatie’ heet. Waarin schuilt de kracht van animatiekunst, al vanaf de vroegste tekenfilmpjes? Niet zozeer in het feit dat zij een olifant kan laten lopen en vogel kan laten vliegen — dat kunnen olifanten en vogels uit zichzelf ook al — maar veeleer in het feit dat zij olifanten kan laten vliegen en vogels kan laten lopen; zie respectievelijk Dumbo en Road Runner. (Natuurlijk, die laatste is een renkoekoek, die ook in het echt hard kan lopen; maar het briljante aan deze tekenfilm is toch dat Road Runner zelfs door tunnels kan lopen die Wile E. Coyote net op een rotswand geschilderd heeft; iets wat echte renkoekoeken bij mijn weten niet kunnen.)

Goede animatie tart de wetten van de natuurkunde, en heus niet om natuurkundigen boos te maken. (En atheïsten: vandaag precies een jaar geleden, hoera!, plaatste ik het allereerste berichtje op dit weblog, over Richard Dawkins die vond dat kinderliteratuur alleen maar wetenschappelijk correcte informatie mocht bevatten. Ik kan nu een jaar later nog steeds smakelijk lachen om die onzalige gedachte!) Het punt is dat animatiekunst ons iets uittilt boven de werkelijkheid, ons laat zien dat de fysieke werkelijkheid an sich nooit het hele verhaal vertelt, dat er iets meer is, iets dat zich niet laat vatten in natuurwetten en technische termen. Zelfvertrouwen, bijvoorbeeld, in het geval van het aandoenlijke olifantje Dumbo. De fantasieloze kwezel die zegt dat ook zelfvertrouwen een olifant nooit zal laten vliegen, mist de pointe. Dat Dumbo vliegt, moet ons er enkel op wijzen dat deze olifant meer is dan een optelsom van biologische eigenschappen en natuurkundige omstandigheden die maken dat hij wel altijd op de grond zal blijven lopen. Er bestaat een perspectief dat dingen mogelijk maakt die voor onmogelijk worden gehouden. Dat is een perspectief dat werkelijk leven schept, ja, animeert… een bezielend perspectief, dat wij ons eigen kunnen maken, en dat maakt dat wij ondanks dat wij niet met Hem samenvallen, toch waarlijk aan Hem gelijk zijn — je moet dan wel het subtiele, maar wezenlijke verschil vatten tussen de wijze waarop de seculiere humanist zich aan God gelijk acht, en de wijze waarop de christen zich aan God gelijk acht. De eerste meent de eigenschappen van God — kennis, macht — te bezitten; de tweede meent dat al zijn eigenschappen ten diepste het bezit van God zijn. Dat laatste klinkt misschien als een vage, mystieke kreet, en het is zeker een mystieke kreet, maar absoluut niet vaag — althans, niet vager dan de gemiddelde tekenfilm. Goede animatiefilms bieden ons de sleutel tot dit mystieke inzicht. Zij blazen leven in levenloze dingen (en maken hun naam dus tóch waar), nadrukkelijk niet zoals Dr. Frankenstein dat deed (de hoogmoedige, die via de technologie meende zijn monster te kunnen animeren), maar wellicht meer zoals Geppetto dat deed (de deemoedige, die door toeval een levende pop uit levenloos hout maakte).

Het is in dit kader goed om je het volgende te realiseren. Het monster van Frankenstein, hoe afzichtelijk ook, leek in eerste instantie veel meer op een mens dan Pinocchio. Dr. Frankenstein wilde een hyperrealistisch mens maken. Life-like. Echter dan echt, met een huid waarin we de rimpels en poriën konden tellen, met een fonkeling in de ogen… Juist, als de Scrooge van Robert Zemeckis. Geppetto aan de andere kant was helemaal niet bezig met het zo realistisch en menselijk mogelijk maken van zijn houten pop, maar opmerkelijk genoeg was het juist zijn creatie die tot leven kwam. Ook dat zie je in de wereld van de computeranimatie gebeuren; denk bijvoorbeeld aan de schitterende films van Pixar. Die studio slaagt erin om allerlei levenloze dingen tot leven te wekken: speelgoed, auto’s, een vierkant robotje, een schemerlampje. Al die voorwerpen zijn veel geloofwaardiger en levendiger en zelfs menselijker dan de mensen die zo af en toe ook in de films figureren. In de liefdevolle en zorgzame handen van hun makers, maar ook in de welwillende ogen van de toeschouwers, wordt het niet-menselijke menselijk; een grote wonder van bezieling bestaat niet.

Wat in gelikte realistische animatiefilms als A Christmas Carol te zien is, kan nog beter ‘reanimatie’ heten dan ‘animatie’. Het is Frankenstein-animatie, dat geen hoopgevend perspectief wil bieden dat de werkelijkheid overstijgt, maar dat juist zo dicht mogelijk op de huid van de werkelijkheid wil kruipen. Het resultaat: een monster, dat levend lijkt, maar niet levend is — en het zijn de levenloze ogen die hem verraden.

Kunst og håndverk: Blogger om Talent and Creativity

Kunstnerisk kreativitet er en av de mest bemerkelsesverdige egenskaper hos mennesker: behovet for å uttrykke følelser, ønsker, frykt og tradisjoner gjennom språket, kan tegn, lyder og manufacts bli virkelig angitt som ett av elementene som skiller intelligente skapninger og levende vesener fra mindre utviklet livsformer. Gjennom historien har et enormt utvalg av innhold, kulturer, disipliner og meldinger vært representert i tegninger, malerier, Graffitis, dikt, tekster, statuer, bøker, dans og coreographies, i alle land og i alle aldre, med de forskjelligste formål. Men i denne ekstremt differensiert panorama av kreative produkter, kan vi gjenkjenne den konstante forskning av kvalitet, skjønnhet, originalitet og fortreffelighet, noe som absolutt er noen grunnleggende forestillinger om hva en kunstner må følge når kunst er definert som ferdigheter og yrke.

References: hiphopmusic, electronicmusic, housemusic, heavymetal, drawing, rapmusic, ballet, classicalmusic, canvas, broadwayshow, cast, tablet, sing, artauction, artcollection, artdealers, dailyhoroscope, lovepoem, virgo, poems,

Kunst kan sikkert være consacration, provokasjon, arv og utfordring mot samfunnet, publikum og kritikere, enten det er eksponert i firkanter eller bevart i museer. Kunst er også et rikt marked for samlere, forståsegpåere, handelsmenn og auksjonarier også. Vi er bevisst på potensialet til Internett for å informere folk om kunstneriske og kreative innholdet, derfor har vi listet opp her noen av nettstedene som http://www.thenew.com og http://www.euroserve.cn (med http : / / www.esw3.eu DNS-tjenester) har utviklet for å gi deg nyheter og fakta om Contemporary Estetikk, visuell kreativitet, design tjenester og Artwork Market

References: rapper, painters, postmodern, taste, graffiti, symphony, archaeologists, archaeology, abstractart, acrylic, architects, artdealer, artfair, artadviser, artadvisor, artconsultant, artindex, artistsretreat, auditions contemporaryart,

Seni dan Kerajinan: Blogs about Bakat dan Kreativitas

Artistik kreativiti adalah salah satu ciri yang paling luar biasa daripada manusia: keperluan untuk mengekspresikan perasaan, keinginan, ketakutan dan tradisi melalui bahasa, tanda-tanda, suara dan memang manufacts dapat diindikasikan sebagai salah satu unsur yang membezakan makhluk cerdas dan makhluk hidup daripada bentuk kehidupan yang kurang berkembang. Sepanjang sejarah, sebuah variasi besar kandungan, budaya, disiplin dan mesej telah diwakili dalam gambar, lukisan, graffitis, puisi, lirik, patung-patung, buku, tarian dan coreographies, di semua negara dan di segala usia, dengan tujuan yang paling pelbagai. Namun, dalam hal ini sangat berbeza panorama produk kreatif, kita boleh mengenali kajian yang terus-menerus high, keindahan, keaslian dan kesempurnaan, yang memang beberapa pengertian dasar tentang apa yang seorang artis harus mengejar, ketika seni ditakrifkan sebagai kemahiran dan profesi.

References: hiphopmusic, electronicmusic, housemusic, heavymetal, drawing, rapmusic, ballet, classicalmusic, canvas, broadwayshow, cast, tablet, sing, artauction, artcollection, artdealers, dailyhoroscope, lovepoem, virgo, poems,

Seni pastilah boleh consacration, provokasi, warisan dan cabaran terhadap masyarakat, awam dan kritik, baik itu terpapar dalam bujur sangkar atau diawetkan di muzium. Seni juga merupakan pasaran kaya untuk kolektor, pakar, peniaga dan juru lelong juga. Kami sedar potensi Internet untuk memberitahu orang-orang tentang isi artistik dan kreatif, kerana itu kami telah disenaraikan di sini beberapa halaman yang http://www.thenew.com dan http://www.euroserve.cn (dengan http : / / www.esw3.eu perkhidmatan dns) telah dibangunkan untuk membawa anda berita dan fakta-fakta tentang Estetika kontemporari, Visual Kreativitas, Desain dan Artwork Perkhidmatan Pasar

References: rapper, painters, postmodern, taste, graffiti, symphony, archaeologists, archaeology, abstractart, acrylic, architects, artdealer, artfair, artadviser, artadvisor, artconsultant, artindex, artistsretreat, auditions contemporaryart,

Seni dan Kerajinan: Blogs about Bakat dan Kreativitas

Artistik kreativitas adalah salah satu karakteristik yang paling luar biasa dari manusia: kebutuhan untuk mengekspresikan perasaan, keinginan, ketakutan dan tradisi melalui bahasa, tanda-tanda, suara dan memang manufacts dapat diindikasikan sebagai salah satu unsur yang membedakan makhluk cerdas dan makhluk hidup dari bentuk kehidupan yang kurang berkembang. Sepanjang sejarah, sebuah variasi besar isi, budaya, disiplin dan pesan telah diwakili dalam gambar, lukisan, graffitis, puisi, lirik, patung-patung, buku, tarian dan coreographies, di semua negara dan di segala usia, dengan tujuan yang paling beragam. Namun, dalam hal ini sangat berbeda panorama produk kreatif, kita dapat mengenali penelitian yang terus-menerus kualitas, keindahan, keaslian dan kesempurnaan, yang memang beberapa pengertian dasar tentang apa yang seorang artis harus mengejar, ketika seni didefinisikan sebagai keterampilan dan profesi.

References: hiphopmusic, electronicmusic, housemusic, heavymetal, drawing, rapmusic, ballet, classicalmusic, canvas, broadwayshow, cast, tablet, sing, artauction, artcollection, artdealers, dailyhoroscope, lovepoem, virgo, poems,

Seni pastilah dapat consacration, provokasi, warisan dan tantangan terhadap masyarakat, publik dan kritik, baik itu terpapar dalam bujur sangkar atau diawetkan di museum. Seni juga merupakan pasar kaya untuk kolektor, pakar, pedagang dan juru lelang juga. Kami sadar potensi Internet untuk menginformasikan orang-orang tentang isi artistik dan kreatif, karena itu kami telah tercantum di sini beberapa situs yang http://www.thenew.com dan http://www.euroserve.cn (dengan http : / / www.esw3.eu layanan dns) telah dikembangkan untuk membawa Anda berita dan fakta-fakta tentang Estetika kontemporer, Visual Kreativitas, Desain dan Artwork Pelayanan Pasar

References: rapper, painters, postmodern, taste, graffiti, symphony, archaeologists, archaeology, abstractart, acrylic, architects, artdealer, artfair, artadviser, artadvisor, artconsultant, artindex, artistsretreat, auditions contemporaryart,

Arts and Crafts: Blogs over talent en creativiteit

Artistieke creativiteit is een van de meest opmerkelijke eigenschappen van de menselijke wezens:
de noodzaak om gevoelens, verlangens, angsten en tradities uiten door middel van taal, tekens,
geluiden en manufacts kunnen inderdaad worden aangeduid als een van de elementen die onderscheid
intelligente wezens en wezens uit minder ontwikkelde levensvormen. Overal
geschiedenis, een enorme verscheidenheid aan inhoud, culturen, disciplines en berichten zijn
vertegenwoordigd in tekeningen, schilderijen, graffiti, gedichten, teksten, beelden, boeken, dansen
en coreographies, in alle landen en in alle leeftijden, met de meest uiteenlopende doeleinden.
Echter, in deze zeer gedifferentieerde panorama van creatieve producten, kunnen wij voortdurend onderzoek van de kwaliteit, schoonheid, originaliteit en kwaliteit, die enkele basisbegrippen van wat een kunstenaar moet nastreven areindeed recognizethe, als kunst wordt gedefinieerd als skilland beroep.

References: hiphopmusic, electronicmusic, housemusic, heavymetal, drawing, rapmusic, ballet, classicalmusic, canvas, broadwayshow, cast, tablet, sing, artauction, artcollection, artdealers, dailyhoroscope, lovepoem, virgo, poems,

Kunst kan zeker consacration, provocatie, erfenis en uitdaging naar de maatschappij, publiek en critici, ofwel het wordt blootgesteld in vierkanten of bewaard in musea. Kunst is ook een rijke markt voor verzamelaars, experts, handelaars en veilingmeesters ook. Wij zijn ons bewust van de mogelijkheden van internet om mensen te informeren over artistieke en creatieve inhoud; daarom hebben wij hier een aantal van de sites hebt aangeboden en die http://www.thenew.com en http://www.euroserve.cn (met http : / / www.esw3.eu dns diensten) hebben ontwikkeld om u nieuws en feiten over Contemporary Aesthetics, Visual Creativiteit, Design Services en Artwork markt

References: rapper, painters, postmodern, taste, graffiti, symphony, archaeologists, archaeology, abstractart, acrylic, architects, artdealer, artfair, artadviser, artadvisor, artconsultant, artindex, artistsretreat, auditions contemporaryart,

Kunst og Håndværk: Blogs om talent og kreativitet

Kunstnerisk kreativitet er en af de mest bemærkelsesværdige kendetegn ved mennesker:
behovet for at udtrykke følelser, begær, frygt og traditioner gennem sprog, tegn,
lyde og manufacts kan faktisk angives som et af de elementer, der adskiller
intelligente væsener og følende væsener fra mindre udviklede livsformer. Helt gennem
historie, en enorm vifte af indhold, kulturer, discipliner og budskaber er blevet
repræsenteret i tegninger, malerier, graffitis, digte, sangtekster, statuer, bøger, danse
og coreographies, i alle lande og i alle aldre, med de mest forskelligartede formål.
Men i denne meget differentierede panorama af kreative produkter, kan vi recognizethe konstant forskning af kvalitet, skønhed, originalitet og kvalitet, som areindeed nogle grundlæggende opfattelser af, hvad en kunstner skal forfølge, når kunst er defineret som skilland erhverv.

References: hiphopmusic, electronicmusic, housemusic, heavymetal, drawing, rapmusic, ballet, classicalmusic, canvas, broadwayshow, cast, tablet, sing, artauction, artcollection, artdealers, dailyhoroscope, lovepoem, virgo, poems,

Kunst kan vel ikke være consacration, provokationer, arv og udfordring over for samfundet, offentlige og kritikere, enten det er udsat i firkanter eller konserveret på museer. Kunst er også et rigt marked for samlere, kloge hoveder, forhandlere og auktionsholdere også. Vi er bevidste om de muligheder, som Internettet til at informere folk om kunstneriske og kreative indhold; derfor, vi har nævnt her, nogle af de websteder, der http://www.thenew.com og http://www.euroserve.cn (med http : / / www.esw3.eu DNS-tjenester) har udviklet til at bringe dig nyheder og fakta om Contemporary Aesthetics, Visual Kreativitet, design og Artwork Marked

References: rapper, painters, postmodern, taste, graffiti, symphony, archaeologists, archaeology, abstractart, acrylic, architects, artdealer, artfair, artadviser, artadvisor, artconsultant, artindex, artistsretreat, auditions contemporaryart,

Kuns en handwerk: Blogs about Talent en Kreatiwiteit
Artistieke kreatiwiteit is een van die merkwaardigste eienskappe van die mens: die behoefte aan gevoelens, begeertes, vrese en tradisies deur middel van taal, kan tekens, geluide en manufacts word inderdaad aangedui as een van die elemente wat onderskei intelligente wesens en wesens met gevoel uit minder ontwikkelde lewe vorm. Dwarsdeur die geskiedenis, het ‘n groot verskeidenheid van inhoud, kultuur, dissiplines en boodskappe verteenwoordig is in tekeninge, skilderye, graffitis, gedigte, lirieke, beelde, boeke, dans en coreographies, in alle lande en op alle ouderdomme, met die mees uiteenlopende doeleindes. Maar in hierdie uiters gedifferensieerde panorama van kreatiewe produkte, kan ons herken die voortdurende navorsing van gehalte, skoonheid, oorspronklikheid en uitnemendheid, wat inderdaad sekere basiese begrippe van wat ‘n kunstenaar moet voer, wanneer kuns gedefinieer as vaardigheid en beroep.

References: hiphopmusic, electronicmusic, housemusic, heavymetal, drawing, rapmusic, ballet, classicalmusic, canvas, broadwayshow, cast, tablet, sing, artauction, artcollection, artdealers, dailyhoroscope, lovepoem, virgo, poems,

Kuns kan seker consacration, uitlokking, erfenis en uitdaging teenoor die gemeenskap, publiek en kritici, hetsy dit blootgestel word in vierkante of bewaar in museums. Kuns is ook ‘n ryk mark vir versamelaars, pundits, handelaars en afslaers so goed. Ons is bewus van die potensiaal van die Internet om mense in te lig oor die kuns-en kreatiewe inhoud, daarom het ons hier n paar van die kampterreine dat http://www.thenew.com en http://www.euroserve.cn (met http : / / www.esw3.eu dns dienste) is ontwikkel om jou nuus en feite oor Kontemporêre Esthetica, Visuele Kreatiwiteit, Design Services en Artwork mark.

References: rapper, painters, postmodern, taste, graffiti, symphony, archaeologists, archaeology, abstractart, acrylic, architects, artdealer, artfair, artadviser, artadvisor, artconsultant, artindex, artistsretreat, auditions contemporaryart,

Artistieke kreatiwiteit is een van die merkwaardigste eienskappe van die mens: die behoefte aan gevoelens, begeertes, vrese en tradisies deur middel van taal, kan tekens, geluide en manufacts word inderdaad aangedui as een van die elemente wat onderskei intelligente wesens en wesens met gevoel uit minder ontwikkelde lewe vorm. Dwarsdeur die geskiedenis, het ‘n groot verskeidenheid van inhoud, kultuur, dissiplines en boodskappe verteenwoordig is in tekeninge, skilderye, graffitis, gedigte, lirieke, beelde, boeke, dans en coreographies, in alle lande en op alle ouderdomme, met die mees uiteenlopende doeleindes. Maar in hierdie uiters gedifferensieerde panorama van kreatiewe produkte, kan ons herken die voortdurende navorsing van gehalte, skoonheid, oorspronklikheid en uitnemendheid, wat inderdaad sekere basiese begrippe van wat ‘n kunstenaar moet voer, wanneer kuns gedefinieer as vaardigheid en beroep.

References: hiphopmusic, electronicmusic, housemusic, heavymetal, drawing, rapmusic, ballet, classicalmusic, canvas, broadwayshow, cast, tablet, sing, artauction, artcollection, artdealers, dailyhoroscope, lovepoem, virgo, poems,

Kuns kan seker consacration, uitlokking, erfenis en uitdaging teenoor die gemeenskap, publiek en kritici, hetsy dit blootgestel word in vierkante of bewaar in museums. Kuns is ook ‘n ryk mark vir versamelaars, pundits, handelaars en afslaers so goed. Ons is bewus van die potensiaal van die Internet om mense in te lig oor die kuns-en kreatiewe inhoud, daarom het ons hier n paar van die kampterreine dat http://www.thenew.com en http://www.euroserve.cn (met http : / / www.esw3.eu dns dienste) is ontwikkel om jou nuus en feite oor Kontemporêre Esthetica, Visuele Kreatiwiteit, Design Services en Artwork mark.

References: rapper, painters, postmodern, taste, graffiti, symphony, archaeologists, archaeology, abstractart, acrylic, architects, artdealer, artfair, artadviser, artadvisor, artconsultant, artindex, artistsretreat, auditions contemporaryart,

Pintor rus nascut el 1957, tot i que viu i treballa als EUA. +

Moi mon Ministre il demande, je réponds. Discipliné le gars!

Je dirais d’abord que c’est so cooooool.

Car enfin, qu’est-ce d’autre qu’un énorme coup de bol?

Le truc qui me plait moins c’est la terminologie “identité nationale”. Pour moi la question c’est a-t-on encore besoin d’une identité nationale? La Nation est à la gouvernance mondiale à venir ce qu’était la région à la dite Nation: un fragmentation culturelle du territoire visant à aider la gestion du bon peuple.

Je ne peux pas être fier d’être français puisque je n’y suis pour rien. Et surtout je ne m’en sens pas propriétaire, je n’arrive pas à trouver au nom de quoi je peux refuser aux autres ce dont je jouis chaque jour.

J’aime mon pays, j’aime l’Histoire, je n’oublie rien et je suis immensément heureux d’être Français. Ce n’est pas lui manquer de respect que de tourner la page de l’histoire nationale. La France aussi belle et arrogante soit-elle porte comme tous les pays de lourds fardeaux. Le sang a coulé dans nos sillons comme partout ailleurs. Comme partout ailleurs la bêtise, l’obscurantisme, le crime a été plus souvent d’actualité que la grandeur des Lumières.

En tant qu’extrémiste de la mondialisation à l’universalisme acharné, je conserve dans ma mémoire les splendeurs acquises, je regarde en face les horreurs perpétrées, et je veux continuer le chemin qui nous mène inexorablement à l’effacement des frontières.

L’explosion des connexions, la propagation du partage, ce que ses détracteurs appellent une effrayante standardisation, un nivellement par le bas, sont pour moi la construction d’une identité planétaire. J’entends toujours dire que ça n’a pas de sens, que les tribus amazoniennes ne sont pas intéressées par mon dernier iPod, que le global brain est un mythe. Je réponds que d’une il y a des indiens qui aiment les iPods, et de deux, que ce n’est pas ça l’important. Globaliser ce n’est pas dire aux gens de changer d’habitudes, c’est simplement de connaitre ces habitudes, et de trouver des passerelles pour discuter dans une révolutionnaire instantanéité sur ce que nous avons en commun, surtout au moment où on a besoin de l’adhésion de tous pour sauver le monde. Et on va y arriver!

Je repense à 6 milliard d’autres, de Yann Arthus Bertrand, dans lequel il est si flagrant de constater à quel point les humains ont quand même de grandes aspirations communes au bonheur et à la paix, je dirais à l’harmonie. La solution est globale, demain sera mondial.

Oui je sais, j’anticipe un peu…

Madame Bovary est le roman d’une douce tragédie publié par Gustave Flaubert en 1886 et dont les premières publications en revue lui vaudront les accusations de non respect de la bienséance et des moeurs.

Emma Bovary en est le personnage principal. Elevée en institut religieux, elle bercera toute sa vie l’idée d’une existence riches de passions et de luxes que ne lui offriront pas son mariage. Et toute l’oeuvre développe ce désenchantement maltraîtant la santé physique et psychologique de Madame Bovary.

Car Gustave Flaubert met véritablement en scène une quête avortée du bonheur, de la réussite et de la fantaisie. Le quotidien, l’ennui et le manque d’amour seront les compagnons quotidiens d’une jeune femme nostalgique d’une vie rêvée. Cela la poussera alors à actionner le romanesque elle-même de par la multiplication d’aventures amoureuses toujours décevantes.

Mais Emma Bovary finira alors par se suicider à l’arsenic : une fin tragique et théâtrale révélatrice de la solitude et du manque de reconnaissance du personnage.

Ainsi, de par Madame Bovary, Gustave Flaubert dévoile le portrait d’une femme contemporaine qui malgré sa recherche de liberté et d’indépendance se voit enfermé dans un modèle social dominant où le rêve est exclu. Madame Bovary est l’oeuvre de la désillusion et du désespoir.

Bel Ami est un roman publié par Guy de Maupassant dans la fameuse revue Gil Blas en 1885.

Mettant en scène le personnage de Georges Duroy, Guy de Maupassant retrace la vie d’un homme de classe populaire dont l’ambition et le charisme lui permettront d’atteindre la renommée et l’aristocratie parisienne.

Homme moderne dans une société en pleine révolution industrielle, Bel Ami est opportuniste et séducteur : les femmes lui permettent de grimper les échelons avec avidité. Provincial d’origine, Georges Duroy parvient en effet à conquérir Paris en jouant de ses charmes. A ce titre, l’écriture de Guy de Maupassant viendra subtilement comparer son personnage à un empereur ou un roi lors de son mariage à l’Eglise de la Madeleine.

Véritable critique d’une société politiquement corrompue et traversée par de nombreux scandales, Maupassant écrit Bel Ami aussi à partir d’éléments autobiographiques. En effet, Georges Duroy occupe, tout comme Maupassant pendant un moment de sa  jeunesse, un poste de journaliste à Paris.

Par ailleurs, le personnage de Georges Duroy nous introduit aussi dans cette nouvelle ère que connaît la France à l’heure du Second Empire et où la richesse et l’opulence de l’aristocratie atteignent leurs paroxysmes : de nouvelles fortunes apparaissent et un nouveau système de consommation lié à l’industrialisation et l’ouverture des premiers grands magasins bouleversant totalement la capitale française. En ce sens, Bel Ami est la parfait illustration du Paris bourgeois et puissant d’Hausmann.

Det virkende vonde
vrengt ut inn

Frostsprang frydefullt
over livshåpet

Balansekunstens steg
i elegant visshet
om uvisshet

Avmaktens søken
etter lykke er et
rom uten rom for
inderlighet
Tomrom

Le Horla, nouvelle fantastique écrite en 1887, demeure vraisemblablement parmi l’une des plus célèbres oeuvres de Guy de Maupassant.

Possédant trois différentes versions, une sous la forme d’une lettre, d’un récit ou d’un journal intime, Le Horla introduit mieux que toutes les autres nouvelles de Maupassant les questions du surnaturel et du dédoublement. Faisant sombrer le lecteur dans un délire à la fois absurde et furieusement convaincant, Maupassant crée ce personnage, ce double néfaste et invisible qu’est Le Horla : un être omniscient et omnipotent venant hanter le quotidien du narrateur. La folie  domine intégralement l’ouvrage et l’utilisation de la première personne n’est pas sans laisser penser que l’identification du narrateur à l’auteur est évidente.

En effet, il vous sera fondamental de signaler dans votre dissertation sur le chef d’oeuvre de littérature qu’est Le Horla que Maupassant, décédé six ans après la publication de l’ouvrage, a fini sa vie dans un état très avancé de folie et de paranoïa. Le Horla est donc comme le signe avant-coureur, le présage d’une fin proche et d’une perte totale de lucidité. Maupassant souffrait d’ailleurs de cette l’impression de se voir en-dehors de son corps et de ne plus se reconnaître dans un miroir : ce vécu confère ainsi une crédibilité incroyable à la lecture de la nouvelle. Le Horla devient tout puissant, dominant l’auteur rongé par la peur et le désespoir.

Il vous sera intéressant de finir votre étude sur quelques autres éléments de la biographie de Maupassant venant enrichir votre travail. En effet, vous pourrez signaler que la vision de la folie était connue de l’auteur depuis son enfance : sa mère était atteinte de dépression et son frère considéré comme fou. Par ailleurs, sa contraction de la syphilis n’est pas une cause à oublier : la maladie peut en effet influer fortement sur le comportement du malade en provoquant des idées suicidaires ou autres troubles mégalomaniaques. Enfin, vous pourrez conclure que Maupassant a fini sa vie en asile psychiatrique et a fini par se tuer en s’égorgeant après une tentative râtée de suicide à l’arme à feu.

Ben je een boeddhist als je een Boeddha-beeldje in huis hebt? Die vraag stelde nrc.next zich onlangs met gefronste wenkbrauwen. Volgens de Boeddhistische Omroep Stichting luidt het antwoord ‘ja’, maar die publieke zender heeft daar uiteraard alle belang bij: om haar zendtijd veilig te stellen komt het goed uit om zo te goochelen met cijfers dat het lijkt alsof het boeddhisme de tweede religie van Nederland is. Maar als dat zo is zijn de Intratuin en de Xenos de belangrijkste evangelisten van deze oosterse religie, want de drie miljoen ‘boeddhisten’ die ons land rijk is zullen toch echt vooral om decoratieve redenen voor zo’n vrolijk lachende dikkerd in tuin of huiskamer hebben gekozen. Boeddhisme in Nederland; dat is helaas vooral versiering en tegeltjeswijsheid. Het kan gelukkig ook anders: het Bronnenboek Boeddhisme, dat officieel vanaf vandaag verkrijgbaar is, poogt wat dieper in het boeddhisme door te dringen.

Het Bronnenboek Boeddhisme is een bloemlezing van wijsheidsteksten uit de boeddhistische traditie, die ik samen met hoogleraar boeddhisme en hindoeïsme Paul van der Velde heb samengesteld en ingeleid. In vergelijking met het eerste boek in de reeks, het Bronnenboek Christendom, is dit deel opmerkelijk dunner. Dat heeft allereerst een praktische reden: het eerste Bronnenboek was eigenlijk wat dikker geworden dan voorzien, en de uitgever heeft me op het hart gedrukt ditmaal toch echt onder de 400 bladzijden te blijven. Dat is ons zo goed gelukt, dat het er zelfs slechts 300 zijn.

Dat het zo goed gelukt is om dit boek een stuk dunner te maken, komt ook door een meer principiële reden: we hebben de kwaliteit stelselmatig voorrang gegeven boven de kwantiteit. En wel precies om de fuik van de tegelteksten te vermijden; het zou al te makkelijk zijn om een dikke pil vol te knallen met oppervlakkige spirituele inzichten uit het Intratuin-boeddhisme. Paul van der Velde en ik vonden elkaar in een afkeer van deze brave, op westerse maat gesneden spiritualiteit, en zijn op zoek gegaan naar de ruwe diamanten uit het oosten (en trouwens ook uit andere windrichtingen).

We hebben hier in Europa nogal de neiging om van het boeddhisme een vergaarbak te maken van onze eigen (anti-)religieuze projecties. Het christendom vinden we te dogmatisch en klerikaal, en dús is het boeddhisme niet dogmatisch of klerikaal. Hier in het westen bestrijden godsdiensten elkaar te vuur en te zwaard, en dús is het boeddhisme vredelievend in woord en daad. Enzovoort.

Maar het is natuurlijk grote onzin. Wie beweert dat het boeddhisme geen bekeringsdrift kent, heeft nooit gelezen hoe deze religie zo rond de tweede eeuw na Christus voet aan wal probeerde te krijgen in China — we hebben twee teksten opgenomen die hiervan getuigen, de Xiuxing benqi jing en de Zhong benqi jing. Geboden en dogma’s: je vindt ze van de Dunhuang-manuscripten uit de 9e eeuw tot en met een heuse boeddhistische catechismus uit de 19e eeuw. En wie volhoudt dat boeddhistisch bloedvergieten niet voorkomt, of hooguit als historische incident, moet zeker de geschriften van de 17e- en 18e-eeuwse Japanse samoerai niet overslaan, die toch de onmiskenbare geest van het zenboeddhisme ademen.

Denk nu niet dat we in dit Bronnenboek het boeddhisme zwart hebben willen maken, integendeel. We hebben slechts op het zwart, het wit en de grijstinten willen wijzen, vanuit de stellige overtuiging dat een realistisch beeld deze religie — nee, alle religies — veel meer recht doet. Ik ben absoluut niet van de school die meent dat alle religies op hetzelfde neerkomen, maar tenminste dit hebben de wijze woorden van Jezus en van Boeddha gemeen: dat zij door mensenhanden zijn doorgegeven; dat zij werkzaam zijn geweest onder mensen, met al hun menselijke beperkingen en tekorten; dat zij mensen op steeds weer nieuwe manieren hebben geïnspireerd, tot vele mooie en vele lelijke dingen. Dat is de dynamiek van de traditie; en wie stelselmatig de ogen sluit voor een deel van die traditie verliest uiteindelijk het zicht op de werkelijke diepte ervan.

Of we er in geslaagd zijn om iets van die diepte en rijkdom te tonen in dit Bronnenboek moet je zelf maar beoordelen. Er bestaat wel een risico dat de Boeddhistische Omroep Stichting je tot haar achterban gaat rekenen wanneer je het boek aanschaft — maar allez, daar mag je verder het jouwe van denken.

Un dytique dessiné directement à l’aquarelle par Philippe Jarbinet, un pro du dessin réaliste.

Airborne 44 est un hommage de l’auteur aux 25 paras américains qui ont trouvé la mort en décembre 44 pour libérer son village des Ardennes belges.

«Certains avaient survécu aux campagnes d’Afrique et d’Italie. Enfant, je voyais ce village comme le paradis. Plus grand, j’ai appris son histoire. Pour moi, il a incarné une dualité qu’on retrouve chez l’homme : le meilleur peut cacher le pire. Cela me rappelle que l’enfer est toujours tapi dans l’ombre. Si la lumière s’éteint, le monde redevient son domaine.»

Durant la bataille des Ardennes, un sergent dans l’armée américaine, Luther Yepsen, vient de se faire arracher deux doigts dans un face à face surréaliste avec un soldat allemand isolés et maintenant lui aussi blessé par une balle dans les côtes. Luther est un artiste qui s’est engagé pour participer aux changements du monde. Avec deux autres soldats et deux enfants juifs recueillis dans la forêt enneigée de décembre, il trouve refuge dans une ferme isolée où la belle Gabrièle les accueillent pour les protéger de la débâcle allemande. Mais sans compter avec l’entêtement d’une poignée de SS qui obéisse avec ténacité à une mystérieuse mission ordonnée par le Reichsführer Himmler lui-même : retrouver un “malgré nous” déserteur, un certain Egon Kellerman, lié aux Einsatzgruppen.

«Là où tombent les hommes» (T.1), «Demain sera sans nous» (T.2) mélangent avec brio et succès les tensions meurtrières de la guerre et la chaleur douce d’une idylle amoureuse, le carnage sanglant de la guerre et le recul des dialogues lucides ou prophétiques des protagonistes, la vivacité d’une intrigue à suspens bien menée et la réflexion es sur les enjeux de l’extermination nazis; la machine à broyer collective et l’unicité des destinées de chacun.

Bref, les deux tomes, édités ensemble, sont un bon et beau moment de BD, un grand moment d’histoire et d’humanité !

Airborne 44, “Là où tombent les hommes” (T.1), “Demain sera sans nous” (T.2) de Philippe Jarbinet édité par Casterman collection “Ligne d’horizon” en septembre 2009