And I will add, a remake by Karan Johar would be simply a stupid idea…unless it was a “tribute” of sorts with a different name as opposed to a remake….

Vijay Dinanath Chauhan-a name that became synonymous with my child-hood. I was 8 years old the first and last time I saw late Mukul Anand’s. I still remember the excitement and pure energetic aura surrounding the small single screen theatre near Pune (Akurdi). The first show had just finished, and Dad and I were in line for the second day’s second show. The visceral impact the movie left on me as an 8 year-old boy was huge. At that time, this was for me the “ultimate” Bachchan movie, and re-visiting the movie 17 years later that statement still holds true.

Read the rest from HERE

The SIEV X Memorial on the shores of Lake Burley Griffin in Canberra

“The SIEV X Memorial remembers the 146 children, 142 mothers and 65 fathers who died on the refugee boat SIEV X, at the height of the Federal election campaign in October 2001.  The memorial is a shared effort by over 300 schools, churches and community groups across Australia.  Each pole remembers one person who died, the smaller poles for children and larger for adults.  Our message in making the memorial is that Australia is not a country defined by fear and greed. Love is stronger than fear. Kindness is stronger than greed”.

Quote from a sign near the memorial on the shores of Lake Burley Griffin in Canberra.

It’s been a long time since I’ve seen Yash Johar’s original DOSTANA with Amitabh Bachchan and Shatrughan Sinha. Since then, we’ve had Karan Johar take the same title this time with Abhishek Bachchan and make a completely different film, however the original DOSTANA still holds the test of time rather well and plays out as a solid masala entertainer.

Read the rest from HERE

ဘီးမဲႏွင့္ ကေလး ၄ ဦးက ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လ ကရင္ျပည္နယ္ထဲတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တိုက္ပြဲမ်ားမွ တျခား ဒုကၡသည္ ရြာသား ၅၀၀ ႏွင့္အတူ ထြက္ေျပးလာခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ သူတို႔၏ ယာယီအိမ္ ၀ါးတဲကေလးမ်ားျဖင့္ ထိုင္း – ျမန္မာ နယ္စပ္အနီး ထာ့ေဆာင္ယန္းရွိ ယာယီဒုကၡသည္စခန္းတခုတြင္ ျဖစ္သလို ေနထိုင္ေနၾကရသည္။

မဲလဦး စခန္းအတြင္း က်င္းပသည့္ ႏိုင္ငံတကာ ဒုကၡသည္မ်ားေန႔ အခမ္းအနားသို႔ ကရင္အမ်ဳိးသမီးတဦးက ကေလးခ်ီ၍ ေရာက္လာပံု (ဓာတ္ပံု- MASARU GOTO/ TBBC)

2009 ဇြန္လဆန္းပိုင္းမွ စတင္၍ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ တုိးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ဳိးသား တပ္ဖြဲ႕ (DKBA) တို႔ ပူးေပါင္းကာ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KNLA) ကို ျပင္းထန္စြာ တိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ တျခားေသာ ကရင္ရြာသား ၄၀၀၀ ႏွင့္အတူ စစ္ေဘးဒဏ္မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ရန္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပးလာၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ထိုင္း – ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ စခန္းမ်ားတြင္ ဒုကၡသည္ အေရအတြက္ စုစုေပါင္း ၁၃၄၀၀၀ အထိ တိုးလာခဲ့ၿပီး ဒုကၡသည္ ၅၀၀၀၀ ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အပါအ၀င္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်ေပးခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဒုကၡသည္အမ်ားစုမွာ တေန႔ အိမ္ျပန္ရႏိုး ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။

ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားတြင္ ၾကာရွည္ ေနထိုင္ေနရသူမ်ားအဖို႔ အိမ္ျပန္ရမည့္အေရး အိပ္မက္မ်ားက ေမွးမိွန္လာေနသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ဒုကၡသည္မ်ား စတင္ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္မွာ မ်ဳိးဆက္တခုစာမွ် ရွိၿပီဟု ဆိုရေတာ့မည္။

၁၉၈၄ ခုႏွစ္ ျမန္မာအစိုးရက ကရင္သူပုန္မ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ ေဒသမ်ားကို ထိုးစစ္မ်ား ဆင္ႏႊဲလာခဲ့ခ်ိန္ အရပ္သား လူထု ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ အိုးအိမ္စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးလာခဲ့ၾကရၿပီး တဘက္ကမ္း ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္း၌ စတင္ခိုလႈံ      ေနထိုင္လာခဲ့ၾကရသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံက ကုလသမဂၢ၏ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာ သေဘာတူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ေရးထိုး အသိအမွတ္ျပဳ ထားသည့္ ႏိုင္ငံတခု မဟုတ္သကဲ့သို႔ ယခုထိလည္း ၎သေဘာတူညီခ်က္ကို တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဳထားျခင္း မရွိေသးပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ဒုကၡေရာက္လာၾကသည့္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ ခိုလႈံခြင့္ေပးခဲ့ၿပီး ယခင္ကာလမ်ားက ကေမၻာဒီးယား၊ လာအို၊ ဗီယက္နမ္ ဒုကၡသည္မ်ားကို ခြင့္ျပဳေပးသကဲ့သို႔ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူ အညီမ်ား ေထာက္ပံ့ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။

၁၉၈၄ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနက ႏိုင္ငံ၏အေရွ႕ပိုင္း၌ ကေမၻာဒီးယား၊ လာအိုႏွင့္ ဗီယက္နမ္ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ကူညီေပးေနၾကသည့္ ေစတနာ့၀န္ထမ္း အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအား ျမန္မာဒုကၡသည္ မ်ားအတြက္လည္း အကူအညီေပးပါရန္ ကမ္းလွမ္းလာခဲ့သည္။

၎ ေအဂ်င္စီမ်ား စုေပါင္း၍ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ေရႊ႔ေျပာင္းထြက္ေျပးလာသူမ်ားအတြက္ ၀န္ ေဆာင္မႈေပးေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး ေကာ္မတီ (CCSDPT) ဟူသည့္ အဖြဲ႕ဖြဲ႕ကာ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပင္ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ရိကၡာ ေထာက္ပံ့ေရး အစီအစဥ္မ်ား စတင္ခဲ့သည္။

ကရင္ဒုကၡသည္မ်ား ယူဆထားခဲ့ၾကသလိုပင္၊ ထိုင္းအစိုးရႏွင့္ အကူအညီေပးေရး အဖြဲ႔မ်ားက ကရင္ျပည္နယ္မွ ထြက္ေျပးလာၾကသည့္ ဒုကၡသည္မ်ား အခ်ိန္တိုအတြင္း အိမ္ျပန္ႏိုင္မည္ဟု ယူဆခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျပႆနာက ႀကီးထြား ပ်ံ႕ႏွံ႔ခဲ့သည္။

မ်ားမၾကာမီ မြန္ဒုကၡသည္မ်ားလည္း ထိုင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းေဒသကို ျဖတ္ေက်ာ္ေျပး၀င္၍ ခိုလႈံလာၾကျပန္သည္။ ထိုဒုကၡသည္မ်ားက ျမန္မာစစ္သားမ်ား ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသည့္ ရြာမ်ားမီးတိုက္ျခင္း၊ မုဒိမ္းျပဳက်င့္ျခင္း၊ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းျခင္း၊ အက်ဥ္းရံုး သုတ္သင္ သတ္ျဖတ္ပစ္ျခင္း၊ အတင္းအက်ပ္ အလုပ္ခိုင္းေစျခင္း စသည့္ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ျပန္ေျပာျပခဲ့ၾကသည္။

ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရံုး (UNHCR) ကဲ့သို႔ေသာ ႏိုင္ငံတကာ ေအဂ်င္စီမ်ားကလည္း ၾကည့္ေနရံု မွ်သာ တတ္ႏိုင္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း၌ အိုးအိမ္အေျခမဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းထြက္ေျပးေနၾကရေသာ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ေနၾက ရေသာ ဒုကၡသည္မ်ားကို ကူညီေပးရန္ မတတ္စြမ္းႏိုင္ခဲ့ေပ။

ေနာက္ ၄ ႏွစ္အၾကာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လတြင္ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုး ပါဝင္သည့္ လူထုအံုႂကြမႈမ်ား ေပၚေပါက္လာၿပီး ေနာက္ ျဖစ္ရပ္မ်ားက ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ ဆႏၵျပပြဲမ်ားကို စစ္အစိုးရက ရက္စက္စြာ ၿဖိဳခြင္း ေခ်မႈန္းခဲ့သည့္အခါ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား၊ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ား ထိုင္း – ျမန္မာနယ္စပ္သို႔ ထြက္ေျပး ေရာက္ရွိလာၾကျပန္သည္။

၎တို႔အနက္မွ အမ်ားစုက ဘန္ေကာက္သို႔ ႀကံဖန္လမ္းရွာၿပီး UNHCR ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာေအာက္တြင္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလႈံခြင့္ ေတာင္းခံခဲ့ၾကသည္၊ ဒုကၡသည္ အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။

ေယဘုယ်အားျဖင့္ ဒုကၡသည္ အမ်ိဳးအစား ၂ မ်ဳိးျဖစ္သြားသည္။ “စစ္ေဘး ဒဏ္ေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာရသူမ်ား” (အထူးသျဖင့္ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ မြန္ တိုင္းရင္းသားမ်ား) ႏွင့္ UNHCR ၏ “စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ အေျခအေန” ဟု သတ္မွတ္ခံရသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ဒုတိယအမ်ဳိးအစားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထြက္ေျပးလာသူ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ အတိုက္အခံမ်ား၊ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ ေက်ာင္းသားမ်ား အျပင္၊ နယ္စပ္တြင္ လံုၿခံဳမႈမရွိဟု ခံစားေနရသည့္ တိုင္းရင္းသားမ်ားလည္း ပါ ၀င္သည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စစ္အာဏာသိမ္းၿပီးခ်ိန္ တက္လာခဲ့သည့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ စစ္ေျမျပင္မ်ားကို ေစ်းကြက္ မ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလိုၾကသည့္ ထိုင္းစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား သစ္ထုတ္လုပ္ငန္းမ်ား အပါအ၀င္ တျခား စီးပြားေရး သေဘာတူညီမႈမ်ား ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ယင္းကာလ ေနာက္ပိုင္းတြင္ နယ္စပ္ေဒသတြင္ ၾကားခံဇုန္အျဖစ္ထားရွိခဲ့သည့္ ကရင္သူပုန္မ်ားကို ထိုင္းအစိုးရက သည္းညည္းခံေနသည့္ မူ၀ါဒမ်ား စြန္႔လႊတ္လာသကဲ့သို႔ ျမန္မာ အစိုးရ စစ္တပ္ မ်ားကလည္း ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ တိုး၍ ေနရာယူလာခဲ့သည္။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ ကရင္နီျပည္နယ္အတြင္း ျပင္းထန္သည့္ တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္းေဒသ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ ခရိုင္အတြင္းသို႔ ဒုကၡသည္ အေျမာက္အမ်ား ေျပး၀င္ခိုလႈံလာၾကျပန္သည္။  ေတာင္ဘက္ပိုက်သည့္ မြန္ေဒသမ်ားတြင္လည္း မြန္ဒုကၡသည္မ်ားက ဘုရားသံုးဆူေတာင္ၾကားေဒသကို ျဖတ္၍ ထိုင္းႏိုင္ငံ ကန္ခ်နပူရီ ခရိုင္အတြင္းသို႔ ေျပး၀င္ခိုလႈံလာၾကျပန္သည္။

ကေမာက္ကမႏိုင္လွသည့္ ျမင္ကြင္းမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပးေနၾကသည့္ ဒုကၡသည္ လူထုကို ေက်ာ္ျဖတ္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ကၽြန္းသစ္လံုးမ်ား တင္ေဆာင္လာသည့္ ထရပ္ကားႀကီးမ်ား ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ၀င္သြားၾကသည္။ ထရပ္ကားတန္းႀကီး ရွည္ေလ၊ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ေျပး၀င္လာသည့္ ဒုကၡသည္ အေရအတြက္ ပို၍ မ်ားလာေလေလ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။

၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ KNLA ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ မာနယ္ပေလာစခန္း စစ္အစိုးရတပ္မ်ား လက္တြင္း က်ရႈံး ခဲ့ရၿပီးေနာက္ပိုင္း နယ္စပ္ေဒသ အေျခစိုက္ အင္အားစုမ်ားအဖို႔လည္း စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ အႀကီးက်ယ္ဆံုး ထိုးႏွက္မႈ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကရင္ေတာ္လွန္ေရးတပ္မ်ား၏ ခရစ္ယာန္ေခါင္းေဆာင္မႈႏွင့္ ေအာက္ေျခ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအၾကား ျဖစ္ေပၚေနခဲ့သည့္ မေက်နပ္မႈမ်ားကို ျမန္မာစစ္အစိုးရက အသံုးခ်၍ ၿဖိဳခြဲ အႏိုင္ရယူခဲ့သည္။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ ခြဲထြက္ခဲ့ၾကသည့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ကရင္တပ္သားမ်ားက နာမည္ဆိုးျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားသည့္ DKBA ကို ထူေထာင္ခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရက ကရင္ျပည္နယ္အတြင္း ထိုးစစ္ဆင္ရာတြင္ ၎ DKBA တပ္မ်ားကို ေရွ႕တန္းတင္ အသံုးခ်လာခဲ့ၾကသည္။

ေျမာက္ဘက္ပိုက်သည့္ ေနရာမ်ားတြင္မူ ထိုင္းအစိုးရက ဒုကၡသည္မ်ား ၀င္ေရာက္လာမည္ကို မလိုလားခဲ့။ အထူးသျဖင့္ ရွမ္းျပည္နယ္အတြင္း အဓမၼေရႊ႕ေျပာင္း ေနရာခ်ထားမႈေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာၾကသည့္ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္မ်ား အေပၚ သတ္မွတ္ထားသည့္ ဒုကၡသည္ စံ သတ္မွတ္ခ်က္ မျပည့္မီဟု ဆိုကာ ထိုင္းအစိုးရက ပယ္ခ်ခဲ့ၾကသည္။ ဤသို႔ တင္းက်ပ္သည့္ စည္းကမ္းခ်က္ မျပည့္မီသူမ်ားအား စီးပြားေရးေၾကာင့္ ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ် လာၾကသူမ်ားဟုသာ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ထြက္ေျပးလာၾကသည့္ ရွမ္းဒုကၡသည္မ်ားက ဒုကၡသည္စခန္းထူေထာင္ ခိုလႈံခြင့္ မရၾကဘဲ ေဒသခံ ထိုင္းလူထုမ်ားအၾကားသာ အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြလ်က္ ပံုေဖ်ာက္ ခိုလႈံခဲ့ၾကရသည္။ တဘက္တြင္ လြတ္လပ္မႈရွိသည္ဟု ဆို ႏိုင္ေသာ္လည္း အျခားတဘက္တြင္ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံရမႈမ်ားႏွင့္ အလြဲသံုးစားျပဳမႈမ်ား ၾကံဳရသည္။ ထိုင္း အစိုးရက ေရႊ႔ေျပာင္းအေျခခ်လာသူမ်ားကို ပို၍ တင္းက်ပ္ကန္႔သတ္လာသည္ႏွင့္အမွ် ဖမ္းဆီးခံရမည့္အေရး၊ ျပန္ပို႔ခံရမည့္အေရး စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကရသည္။

ကရင္ဒုကၡသည္မ်ားအဖို႔မူ သူတို႔၏စခန္းမ်ားကို (DKBA) တပ္မ်ားက စစ္ေရးအရ တိုက္ရိုက္က်ဴးေက်ာ္ တိုက္ခိုက္ ၾကေသာေၾကာင့္ တမ်ိဳးတဖံု ကြဲျပားသည့္၊ အသက္အႏၱရာယ္ကိုပင္ ၿခိမ္းေျခာက္ေနသည့္ အေနအထားမ်ဳိး ရင္ဆိုင္ ရျပန္သည္။ ထိုင္းအစိုးရက ဒုကၡသည္မ်ား၏ လံုျခံဳေရးကိုၾကည့္၍ ဒုကၡသည္စခန္းငယ္မ်ားကို စခန္းႀကီးမ်ားအျဖစ္ ေပါင္းစုသည္။ သိသာထင္ရွားသည့္စခန္းဆိုလွ်င္ မဲလဒုကၡသည္စခန္းျဖစ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ၿမိဳ႔နယ္အေသးစား တခုမွ် ပင္ ရွိေတာ့မည္။ ထို႔အျပင္ စခန္းတြင္းလံုျခံဳေရးကိစၥမ်ားအတြက္ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရံုးကိုလည္း ကန္႔သတ္၍ တာ၀န္ခြဲေ၀ေပးမႈမ်ား ရွိလာခဲ့သည္။

ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားကို (DKBA) တပ္ဖြဲ႕မ်ားက ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ၾကသည့္ ကိစၥအျပင္ တျခားျဖစ္ရပ္ ၂ ခုကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ဒုကၡသည္ဆိုင္ရာ မူ၀ါဒလည္း အဓိက ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ရွိလာခဲ့သည္။

၁၉၉၉ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ စြမ္းအားျမႇင့္ ျမန္မာေက်ာင္းသား စစ္သည္ေတာ္မ်ား (VBSW) ဟု အမည္ေပးထားသည့္ ေသနတ္သမား ၅ ဦးက ဘန္ေကာက္ရွိ ျမန္မာသံရံုးကို ၀င္ေရာက္စီးနင္းသိမ္း ပိုက္မႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ ထိုသူမ်ားက ဓားစာခံမ်ားလည္း ဖမ္းဆီးထားခဲ့ၿပီး၊ သံရံုး၀င္းကို တရက္ၾကာ သိမ္းပိုက္ထားခဲ့သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ဒု-ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးက ၀င္ေရာက္ညိႇႏိႈင္း ျဖန္ေျဖေပးကာ ဓားစာခံမ်ား ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ေစခဲ့ၿပီး၊ ေသနတ္သမားမ်ားႏွင့္အတူ ရဟတ္ယာဥ္ျဖင့္ လိုက္ပါကာ၊ နယ္စပ္ေဒသတြင္ ထိုသူမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္။

ဤျဖစ္ရပ္အၿပီး လအနည္းငယ္အၾကာ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၄ ရက္တြင္ ၎စြမ္းအားျမႇင့္ အုပ္စုမ်ားႏွင့္ ကရင္အုပ္စု ငယ္တခုျဖစ္သည့္ God’s Army ဟု ေခၚသည့္ အုပ္စုက ရတ္ခ်္ဘူရီခရိုင္ေဆးရံုကို စီးနင္းကာ လူ ၅၀၀ ေက်ာ္ကို ဓားစာခံ ဖမ္းဆီးမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ျပန္သည္။

၎တို႔က God’s Army အေျခစိုက္စခန္းရွိ အရပ္သားမ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံျဖတ္ေက်ာ္ ခိုလႈံခြင့္ျပဳရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကၿပီး ထိုင္းစစ္တပ္က သူတို႔စခန္းေနရာသို႔ လက္နက္ႀကီးျဖင့္ ပစ္ခတ္ေနျခင္းမ်ား ခ်က္ခ်င္းရပ္ဆိုင္းေပးရန္ ေတာင္းဆို ခဲ့ၾကသည္။

ဇန္န၀ါရီ ၂၅ ရက္ နံနက္ပိုင္းတြင္မူ ထိုင္းကြန္မင္ဒိုတပ္ဖြဲ႔မ်ားက ေဆးရံုကို ျပန္လည္စီးနင္းခဲ့ၾကၿပီး ဓားစာခံဖမ္းထားသူ မ်ားကို ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ေစခဲ့သည္။ ၀င္ေရာက္စီးနင္းသူ ေသနတ္သမားမ်ားက လက္နက္ခ်ၿပီး ေဆးရံု၏ တျခား တဘက္အေဆာင္သို႔ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္ဟု မ်က္ျမင္ သက္ေသမ်ားက ဆိုၾကေသာ္လည္း၊ မ်ားမၾကာမီပင္ ေဆးရံုျပင္ပ၌ ၀င္ေရာက္စီးနင္းသူ ၁၀ ဦး၏ အေလာင္းမ်ားကို ျမင္ေတြ႔ခဲ့ၾကရသည္။

ဤျဖစ္ရပ္ ၂ ခု ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထိုင္းအစိုးရက အႏၱရာယ္ေပးႏိုင္မည္ဟု ယူဆသည့္ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ားအေပၚ ပို၍ တင္းက်ပ္သည့္ စည္းမ်ဥ္းမ်ား ခ်မွတ္လာေတာ့သည္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ ထိုင္းအစိုးရက ၂၀၀၀ ျပည္ႏွစ္ အကုန္၌ ရတ္ခ်္ဘူရီခရိုင္အတြင္းရွိ မနီလိြဳင္းျမန္မာေက်ာင္းသား ဒုကၡသည္စခန္းကို ပိတ္ပစ္ေတာ့မည္ဟု ေၾကညာခဲ့သည္။

ထို႔အျပင္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားကိုလည္း ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ားအား လက္ခံေနရာခ်ထား ေပးရန္ တိုက္တြန္း ဖိအားေပး လာခဲ့သည္။

ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားကလည္း ဘန္ေကာက္ႏွင့္ တျခားၿမိဳ႕ျပမ်ားရွိ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ား အေနႏွင့္ နယ္စပ္စခန္းမ်ားသို႔ ေရႊ႔ေျပာင္းၾကရမည္ဟု ဆိုသည္။ အကယ္၍ မလိုက္နာဘဲ က်န္ရွိေနပါက တရားမ၀င္ ခိုး၀င္ေနထိုင္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္ ဖမ္းဆီးၿပီး ျပန္လည္ႏွင္ထုတ္မည္ ျဖစ္သည္။

၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္ နယ္စပ္ေဒသ၌ အေျချပဳ၍ UNHCR က ဒုကၡသည္မ်ားကို တရား၀င္ မွတ္ပံုတင္ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ခံ ခရိုင္အဆင့္ လက္ခံေရးဘုတ္အဖြဲ႔ (PABs) ကို ဖြဲ႔စည္း၍ ေနာက္ထပ္လာမည့္ ဒုကၡသည္ အသစ္မ်ားအေပၚ တင္းက်ပ္သည့္ စည္းမ်ဥ္းမ်ားျဖင့္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ဆံုးျဖတ္ သတ္မွတ္ႏိုင္ရန္ တာ၀န္ေပးခဲ့သည္။

မွတ္ပံုတင္ထားသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ယာယီခိုလႈံခြင့္ လက္ခံၿပီး စားနပ္ရိကၡာ၊ အမိုးအကာႏွင့္ ေဆး၀ါး ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ား ရရွိလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ားကို စခန္းမ်ားအတြင္း၌ ကန္႔သတ္ေနထိုင္ေစမည္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အေျခအေန ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ၿပီဟု ဆံုးျဖတ္သည့္အခါ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ပို႔ခံၾကရလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။

ထိုအခ်ိန္က တတိယႏိုင္ငံသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်ေစေရး အစီအစဥ္မ်ား မပါ၀င္ေသးပါ။ ဒုကၡသည္အသစ္မ်ား ထပ္မံေျပး၀င္ ခိုလႈံလာသည္ႏွင့္အမွ် ဒုကၡသည္ စိစစ္ေရး ခရိုင္အဆင့္ လက္ခံေရးဘုတ္အဖြဲ႔ (PABs) မ်ားကလည္း ပယ္ခ်မႈ ပိုမို တိုးပြားလာခဲ့သည္။

၂၀၀၄ – ၀၅ ခုႏွစ္တြင္ ထိုင္းျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနက UNHCR ၏ ပံ့ပိုးမႈျဖင့္ ဒုကၡသည္အားလံုး၏ သန္းေခါင္စာရင္းကို ေကာက္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္ ေဆာင္ရြက္မႈစာရင္းအရ ဒုကၡသည္ ၁၀၂၉၉၂ ဦးကို ျပန္လည္မွတ္ပံုတင္ေပးခဲ့ၿပီး ထိုအခ်ိန္ေနာက္ပိုင္း ေရာက္ရွိလာသူ ၃၄၀၆၁ ဦးကိုလည္း စိစစ္ မွတ္ပံုတင္ေပးခဲ့သည္။ စုစုေပါင္းဆိုလွ်င္ ဒုကၡသည္
၁၃၆၀၅၃ ဦး သန္းေခါင္စာရင္းအရ မွတ္ပံုတင္ထားခဲ့သည္။

PABs အဖြဲ႕မ်ားက ၂၀၀၅ ခုႏွစ္အတြင္း မွတ္ပံုမတင္ရေသးသည့္ အမႈမ်ားကို ျပန္လည္စဥ္းစား စိစစ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလမွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလအတြင္း ဒုကၡသည္ ၃၅၇၂၉ ဦးတို႔၏ အဆင့္အတန္းမ်ားကို သတ္မွတ္ ေပးခဲ့ၾကသည္။ ဤ အေရအတြက္တြင္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ဒုကၡသည္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခံရသူ ၂၁၃၁ ဦးလည္း အပါအ၀င္ ျဖစ္သည္။

၂၀၀၅ ခုႏွစ္တြင္ ထိုင္းအစိုးရက ထိုင္း – ျမန္မာနယ္စပ္ စခန္းမ်ားအတြင္း ေနထိုင္ေနသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်ေစရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။ ဤသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်ေရး အစီအစဥ္ေၾကာင့္ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားအဖို႔ တစံုတရာ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး သက္သာ ေစခဲ့ေသာ္လည္း ျပႆနာ အသစ္မ်ားလည္း ေပၚလာခဲ့သည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဘ၀သစ္ျဖင့္ အေျခခ်လိုသူမ်ားကို ဆြဲေဆာင္သလို ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ဒုကၡသည္ ေလွ်ာက္ထားသူ ပို၍တိုးလာခဲ့ျပန္သည္။

“ဒုကၡသည္ အေရအတြက္ အမ်ားအျပား တတိယႏိုင္ငံေတြမွာ အေျခခ်ၿပီးေပမယ့္လည္း စခန္းလူဦးေရကေတာ့ တိုး လာတုန္းပဲ” ဟု ထိုင္း – ျမန္မာ နယ္စပ္ ဒုကၡသည္မ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး ညြန္႔ေပါင္းအဖြဲ႔ႀကီး (TBBC) ၏ အမႈ ေဆာင္ဒါရိုက္တာ ဂ်က္ ဒန္းဖို႔ဒ္က ေျပာသည္။ ၎အဖြဲ႔က ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ လူသားခ်င္း စာနာမႈ အကူအညီမ်ား ဦးဆံုးစတင္ ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့ေသာ ညြန္႔ေပါင္းအဖြဲ႔တခုလည္း ျဖစ္သည္။

ဒုကၡသည္မ်ားကို စနစ္တက် မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္ေရးက ခက္ခဲလွသည္။ လက္ရွိအေျခအေနတြင္ စခန္းမ်ားအတြင္း၌
စာရင္းမေပါက္ေသးသည့္ ဒုကၡသည္ ၄၂၀၀၀ ေနထိုင္လွ်က္ ရွိေနေသးသည္။ ဒုကၡသည္မ်ား မွတ္ပံုတင္ေရးကိစၥကို ပို၍ ျမန္ဆန္ေစရန္ မၾကာေသးမီက ထိုင္းအစိုးရက “ႀကိဳတင္ ခြဲျခားစိစစ္ေရး” လုပ္ငန္းစဥ္ကို စတင္က်င့္သံုးလာခဲ့ၿပီး နယ္စပ္ေဒသရွိ စခန္း ၄ ခုျဖစ္သည့္ ထမ္ဟင္း၊ ဘန္႔တုန္ယန္း၊ ႏိုဖိုးႏွင့္ စခန္း ၁ တို႔တြင္ အစမ္း စီမံခ်က္အျဖစ္ စတင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။

ယခု စမ္းသပ္လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ စီမံခ်က္က စက္တင္ဘာလတြင္ ကုန္ဆံုးခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။

တခ်ိန္တည္းမွာပင္ TBBC အဖြဲ႔က ကိုယ္ပိုင္စခန္းေန လူဦးေရမ်ားဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္သြင္းစနစ္ တခု ျပဳစု တည္ေဆာက္ေနၿပီး သူတို႔ ေထာက္ပံ့ေကၽြးေမြးေနရသည့္ လူဦးေရကို အနီးစပ္ဆံုး အမွန္အတိုင္းသိရွိေစေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနသည္။

ကိန္းဂဏန္းမ်ားအရ မ်ားစြာ ရႈပ္ေထြးလွသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဇြန္လကုန္ပိုင္းတြင္ UNHCR ၏ စာရင္းအရ စခန္းမ်ားအတြင္းရွိ ဒုကၡသည္ ၁၁၂၇၅၅ ဦး ရွိေနေသာ္လည္း TBBC အဖြဲ႔၏ အိမ္ေထာင္စုစာရင္းတြင္မူ ၁၃၄၄၀၁ ဦးဟု ျပသေနသည္။

ယခုအခါ စခန္းမ်ားအတြင္း၌ ရိကၡာခြဲတမ္းစာအုပ္ စနစ္ စတင္က်င့္သံုးေနၿပီ ျဖစ္သည္။ မွတ္ပံုတင္ထားသည့္ ဒုကၡသည္ မ်ား အားလံုးအဖို႔ မလံုေလာက္ေသာ္လည္း ေန႔စဥ္ရိကၡာ ခြဲတမ္းအတိုင္း ရရွိေစမည္ ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ကမၻာ တ၀န္း စီးပြားပ်က္ကပ္ ျဖစ္လာသည့္အခါ ရိကၡာျဖတ္ေတာက္မႈမ်ား ရွိလာသည္။ ယခင္ေပးေနက် ဆပ္ျပာကိုပင္ စာရင္းမွ ျဖတ္ေတာက္ခဲ့ၾကရသည္။

ဤသို႔ေသာ အေျခအေနမ်ား ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည့္အေလွ်ာက္ စခန္းတြင္း ေနထိုင္သူမ်ားအၾကား စိတ္ဓာတ္ အႀကီးအက်ယ္ က်ဆင္းရမႈမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚလာသည္။ အထူးသျဖင့္ အိမ္တြင္းျပႆနာမ်ားကဲ့သို႔ေသာ မိသားစုတြင္း အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား လည္း ျမင့္တက္လာသည္။ မိမိကိုယ္မိမိ သတ္ေသသည့္ႏႈန္းလည္း ျမင့္လာခဲ့သည္။

ေရာက္ရွိလာၾကသည့္ ဒုကၡသည္ အသစ္မ်ားက တခါတရံ အသက္အႏၱရာယ္ရွိသည္ကိုပင္ စြန္႔စား၍ သူတို႔ေနရပ္ရင္း ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းတြင္ က်န္ရွိေနခဲ့ေသာ ပိုင္ဆိုင္မႈ ပစၥည္းဥစၥာမ်ား၊ တိရိစၦာန္မ်ားကို ျပန္၍ ရွာေဖြရယူတတ္ၾကေသး သည္။

ဤစိတ္ပ်က္ဖြယ္ အေနအထားသည္ စခန္းမ်ားအတြင္းသို႔ တျဖည္းျဖည္း ပ်ံ႕ႏွံ႔လာသကဲ့သို႔ အလွဴရွင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အတြင္းသို႔ပင္ စိမ့္၀င္လာခဲ့သည္။ “အလွဴရွင္မ်ား လက္ပန္းက်မႈ” ဟူသည့္ စကားပင္ အသံုးမ်ား လာခဲ့သည္။

ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်ေရး အစီအစဥ္မွ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား အားရဖြယ္ ေတြ႔ျမင္ေနၾကရေသာ္လည္း ျမန္မာဒုကၡသည္ ျပႆနာ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားမည့္အေရး မျမင္ရေသးပါ။ တခ်ဳိ႕အလွဴရွင္မ်ားက အေျဖထုတ္ႏိုင္မည့္ တျခားနည္းလမ္းမ်ား ရွာႀကံ လာၾကသည္။

ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ ဥေရာပသံတမန္တဦးက ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားကို အကူအညီေပးေန မည့္အစား ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ စီမံခ်က္မ်ားသို႔ ပိုတိုး၍ လူမႈေရး အကူအညီမ်ား ေပးအပ္ရန္ ဥေရာပေကာ္မရွင္ (EC) အတြင္း၌ စိတ္သန္ေနၾကသည္ဟု အတည္ျပဳ ေျပာၾကားသည္။

ထိုင္းအစိုးရသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ဒုကၡသည္မ်ားကို အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြေရးအတြက္ အခြင့္အလမ္းမ်ားေပးရန္ႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပညာေရးစနစ္အတြင္း ေပါင္းစည္း၍ ေစာင့္ေရွာက္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ တိုက္တြန္းစည္းရံုးမႈမ်ားလည္း ရွိေနသည္။ “ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ရပ္တည္ေရး” ဟူသည့္ စကားလည္း ေရပန္းစားလာသည္။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနက စခန္းတြင္းရွိ ဒုကၡသည္မ်ား အပို၀င္ေငြရရွိေစေရး အခြင့္အလမ္း မ်ားအတြက္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈ သင္တန္းမ်ားေပးရန္ NGO မ်ားကို ခြင့္ျပဳေပးသည့္အခါ လမ္းစအနည္းငယ္ ပြင့္လင္းလာသလို ျမင္ေတြ႔ၾကရသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ၎ႏွစ္မွာပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း စစ္အာဏာသိမ္းမႈမ်ား ျဖစ္လာသည့္အခါ တိုးတက္မႈမ်ားလည္း ရပ္ဆိုင္းလုမတတ္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ မဲလႏွင့္ ထမ္ဟင္း ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ စိုက္ပ်ဳိးေရးစီမံကိန္းမ်ားကဲ့သို႔ေသာ အပို၀င္ေငြ ရရွိေစေရး စီမံကိန္း အနည္းအက်ဥ္းမွ်ကိုသာ စတင္ေဆာင္ရြက္ရေသးခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ဤကာလတြင္ ဒုကၡသည္ေက်ာင္းသားအနည္းအက်ဥ္းကို ထိုင္းတကၠသိုလ္မ်ားသို႔ တက္ေရာက္ခြင့္ ေပးလာခဲ့သည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရသစ္ကTBBCအဖြဲ႔မွ တင္ျပထားသည့္ အဆိုျပဳခ်က္မ်ားကို
ပို၍ လက္ခံနားေထာင္ပံုရသည္။ ယခုအခါတြင္ TBBC အဖြဲ႔ႏွင့္ ထိုင္းအစိုးရ ဌာနမ်ားအၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေနမႈမ်ားမွ ရလဒ္ေကာင္းမ်ား ေပၚထြက္လာမည္ဟုလည္း စခန္းတြင္းတြင္ မယံုရဲရဲ ေမွ်ာ္လင့္ႀကိဳဆိုေနၾကသည္။

ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားဆီသို႔ ဇူလိုင္လက ထိုင္းႏိုင္ငံအစိုးရ၏ တရား၀င္လာေရာက္ ၾကည့္ရႈသည့္ ခရီးစဥ္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ ဒုကၡသည္မ်ားအေရး ဗဟိုဌာန၊ ႏိုင္ငံျခားဆက္ဆံေရး ဌာနခြဲ၏ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Tassana Vichaithanapat က ထိုင္းအစိုးရအေနႏွင့္ ေရရွည္ကာလအတြက္ အေျဖကို ႀကိဳးပမ္းရွာ ေဖြေနေၾကာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေနႏွင့္ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ားကို ဆက္လက္ေထာက္ပံ့ေပးၾကပါရန္ တိုက္တြန္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။

TBBCအဖြဲ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ ဂ်က္ ဒန္းဖို႔ဒ္၏ အျမင္တြင္မူ ေရရွည္ကာလအတြက္ အေျဖဆိုသည္မွာ တခုသာ ရွိသည္။ ျမန္မာအစိုးရကို ေျပာင္းလဲရမည္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႕ဖ်ားေဒသမ်ားကို စစ္ေရးအရ လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္ေရး ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ား အားလံုးကို အဆံုးသတ္မွသာ ျဖစ္ႏိုင္မည္ဟု ျမင္ပါသည္။

“ျမန္မာစစ္တပ္က အလံုးစံု ခ်ဳပ္ကိုင္ခ်င္တယ္။ ဒီရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ ဘယ္ေလာက္အခ်ိန္ၾကာၾကာ သူတို႔က ဂရုမစိုက္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔က အခုအခ်ိန္မွာ သိပ္ၿပီးေတာ့ကို အေရးႀကီးတဲ့ အဆင့္ကို ေရာက္ေနပါၿပီ။ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ေတြက ျမန္မာစစ္တပ္ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ရွိတဲ့ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အျဖစ္ ဖြဲ႔စည္းေရးကို ျငင္းဆန္ေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေနာက္ထပ္ ဒုကၡသည္ ၅၀၀၀ ကေန ၁၀၀၀၀ အထိ ထြက္ေျပးလာတာမ်ဳိး ျမင္ၾကရဖို႔ အေၾကာင္းရွိေနပါ တယ္” ဟု ဂ်က္ ဒန္းဖို႔ဒ္က ေျပာသည္။

ရဲနည္ ေရးသားသည့္ Homesick ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။
Thursday, 26 November 2009 19:24 ရဲနည္
http://www.irrawaddy.org

I was at an academic conference last week, and it struck me how it seems that the default attitude is ‘doom and gloom’.

Racism? Marginalisation? The gap between rich and poor? Australian xenophobia? Yep, they are all rampant, you could think.

I am writing a PhD thesis about the success of integration of Hazara holders of Temporary Protection Visa holders into Australian society.

It’s a good news story.

And every so often I worry that it is not dark enough to be taken seriously.

But I am a natural optimist, and always am amazed by how many Australians welcome new settlers, and not by numbers who don’t want them.

The blogger at PoliticalOwl brought my attention to the most recent Morgan survey of what Australians see as the important issues, and the good news is that only 7% of Australians rate asylum and refugee issues as the most important problem facing Australia.

This is up from 1% last May, and 0 last November – but still – I see it as good.

‘Pollyanna’ Possie

As a result of this discussion, I’m putting up a few of my favorites from this decade. Feel free to add yours.

Dil Chahta Hai (Many have aped it since, but this still feels fresh and honest in comparison):

Black Friday:

Yuva (Lallan’s spot):

Yuva (Arjun’s spot):

Omkara (for some reason plays the same trailer three times back to back):

Asoka (forgive me, I found the trailer, with its resplendent Sivan visuals, galvanizing in a way the movie obviously wasn’t)

Kaminey:

Sarkar (Absolutely masterful use of Bachchan’s iconic presence and physicality, which is ultimately what the film is about):

Yaounde RESPECT Club

• Since January 2005, a group of 8 urban Burundese refugees ages 13 to 18 years has correspond with the Bourg Madame High School Solidarity Club in the South West of France.

• The members of the Club come from several high schools in the city of Yaounde.

emphasized an emotional ceremony Thursday marking World Refugee Day with some of them led by Angelina Jolie. The star was visibly moved along with the rest of the audience, when they heard stories firsthand refugees who have relocated to the U.S.. They were also able to cheer, via Internet camera, along with students from a school in a refugee camp in Chad. Due to unforeseen circumstances, some of the expected guests who are not in a position to make Washington, DC, event. Secretary-General …

Tags : DIY home diyfashionnetwork.wordpress.com http://diyhome.idatablog.com/ http://diyhomedepot.choseit.com

Pamela Curr of the Asylum Seeker Resource Centre sent me this comment in an email today, and I think it is worth posting verbatim:

“We have the Indonesian Navy interdicting and shooting at boats on the high seas, now the Sri Lankan Navy are also doing our bidding- what’s next? Getting the Taliban to bomb the Hazaras as they struggle on foot and donkey through the mountain passes to Quetta where they might set out for Australia.”

An Iraqi/American mural project is a project of Iraq Art Mile (IAM)/Iraqi Children’s Art Exchange, (IACE) as part of The Art Miles Murals in support of the UNESCO Decade of Peace and Non-Violence among the world’s children. From the ICAE website, this description:

“IAM is sponsoring a series of murals to be painted both in the Middle East and in the US with the theme: Building a Culture of Peace: Who Are We/Who Are They. All the murals created for this project, along with documenting photographs, will be displayed in the US and in the Middle East. The exhibits will illuminate history and culture within the context of the lives, hopes, dreams and expectations of children and youth on both sides of the cultural and political divide that exists at this particular moment in history”.

In September, 2010, the murals will make their way to Egypt to mark the end of the Decade in a gala exhibition and celebration.

Nachdenklicher Text, interessanter Stil… kurzum eine Band, die man sich anhören sollte:

South Yorkshire Migration and Asylum Action Group

Demonstration
Saturday 28 November at 11am
Outside the Town Hall, Sheffield

South Yorkshire says
No to Deportations and Destitution

Asylum seekers in South Yorkshire are facing threats such as:

• forcible deportation to face certain danger in Zimbabawe, Afghanistan and Iraq;
• forced into destitution because they are not allowed to work and have benefits withdrawn
• benefits being cut by £7 to £35 a week
• being forced to travel the length of the country to make a claim for asylum

Coming up to Christmas, it’s time to show that the people of South Yorkshire stand in solidarity with those seeking asylum from war, persecution and torture.

Asylum seekers are human beings – they have human rights too.

For more information, contact dignitynotdetention@yahoo.co.uk

Ayifli Fred Kodzo

As the Country Coordinator for RESPECT Ghana I believe that issues of refugees everywhere need our urgent attention but should we always wait to see our brothers and sisters, mothers and children become refugees before we start showing our love and concern? Are we as a people and global citizens well informed about issues of refugees and on the rights entitled to refugees for international protection under the 1951 Convention Relating to the Status of Refugees and its 1967 Protocol? How about the rights of refugees, enshrined in the 1948 Declaration of Human Rights which gives the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution?.

The fundamental truth is that whether we like it or not, we are all global citizens and in today’s globalized world, we cannot escape the fact that actions taken in the Europe and North America, Asia and all over the world do have reverberations in Ghana, and in a similar vein, war in Africa affects Europe and North America as well. We can no longer afford to ignore our common humanity or focus our vision narrowly on our own interests, our own people or our own problems. This is the true meaning of globalization. The world’s problems, and the world’s successes, today belong to all of us. We are responsible for each other, and we must RESPECT one another.

This essentially is the motivation behind my duty as the Country Coordinator for RESPECT Ghana, I see this role as an opportunity to also reach out and promote the goals of human rights and world peace. I am optimistic that with my team members and with your help and ideas we can raise awareness about refugee issues through our ever widening networks and affiliations. There is an urgent need to make the world a better place devoid of wars, disputes and terrorist attacks. Please do not hesitate but subscribe with us and let us push our vision forward with your wonderful ideas and solutions to make the world a better place for all.

Florence Mhango and her daughter Tionge (10), known to her friends and family as Precious, were detained this week when they went to sign at the Home Office. They have been given removal directions for a flight to Malawi from Heathrow at 19.00 on Monday 23rd November.

Florence and Precious moved to the UK in 2003 with Florence’s husband – Precious’ father. Florence left her husband in 2006 after suffering years of domestic violence and abuse. Florence is terrified of returning to Malawi because of what her husband and his family may do to her and her daughter. Florence’s mother has already been threatened by her husband and his family and if she is returned there is a real danger that Florence and Precious will face harassment and violence.

Precious will also be at risk of Female Genital Mutilation if she returns to Malawi.

Florence is active in her local church and she and Precious are important members of the Cranhill community in Glasgow. The UKBA have said that Precious would be able to adjust to living in Malawi despite that fact she has lived here since the age of 4 and doesn’t speak Chichewa, the native language of Malawi.

Florence’s friends and supporters in Scotland are shocked by the UKBA’s attempt to forcibly remove them from their home in Glasgow. We are calling for them to be returned to live in peace in Glasgow where they belong.

WHAT YOU CAN DO TO HELP

Please fax Kenyan Airways to tell them you do not want them to participate in deportation flights and that you want Florence and Tionge Mhango to stay in Glasgow where they belong. Please quote flight number KQ101, Heathrow to Malawi on Monday 23rd November at 19:00. Download model letter.

Kenyan Airlines: World Business Centre 3, Heathrow Airport, Hounslow, Middlesex, TW62TA

Tel : +44 20 82831800

Fax: +44 020 8283 1880

Also contact Alan Johnson, Home Secretary, asking him to exercise his discretionary powers to stop the flight and release Florence and Tionge from detention. Download model letter. If you are writing your own letter or email, please include their Home Office Reference number: M1369020.

Sources for this message:

UNITY

ANSU UK – Download more info in ANSU UK pdf

Fax: + 44 (0)20 7219 5856 Phone: +44 (0)20 7035 4848 or 0870 606 7766

By Email : johnsona@parliament.uk

Or: public.enquiries@homeoffice.gsi.gov.uk

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

In the news: MSP makes plea over asylum family’s Dungavel detention (BBC news)

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

Emergency
At 8am on Tuesday 17th November Child M, his older brother and their mother were detained by 8 immigration officers at their home in Manchester. They were locked in a secure van and taken to Yarls Wood Immigration Removal Centre. The family were told that they would be placed on a flight to Tehran at 6.30 on Friday evening. Child M’s mother collpased on the journey and was taken to an Oxford hospital for treatment. She entered Yarls Wood in a wheelchair. Child M’s legal team immediately intervened to prevent their deportation. They submitted fresh evidence to support their asylum claim to the UK Border Agency and sought a Judicial Review at the High Court.

Under pressure from constituents, Gerald Kaufman made representations to the Home Secretary on behalf of the family. Other MPs including Chris Huhne contacted the Home Secretary to support Child M. Members of the campaign, friends and supporters deluged BMI offices with phone calls and emails demanding that they refuse to transport the family.
The Guardian newspaper, local TV and radio covered the story.

A partial victory After a traumatic 72 hours the legal team succeeded. The deportation was halted at 4.30 on Friday afternoon. The family were not deported but returned from Heathrow to indefinite detention at Yarls Wood.

The UK Border Agency has agreed to consider fresh evidence in support of the family’s asylum claim. An expert witness has recently authenticated the Iranian arrest warrant for Child M’s mother and confirms that she will face persecution and imprisonment if forced to return to Iran.

Child M and his family remain in detention.

The Child M Campaign demands:
- The immediate release of Child M and his family from detention
- Their right to remain safely in this country

We would like to thank everyone, on behalf of Child M and his family, for their support and action over the past few days. We remain deeply concerned about the welfare of Child M and his family. We need to keep working hard now. The danger for this family is not over.

Please visit the website for campaign updates.

Child M Must Stay Campaign
http://www.childm.org.uk

Contact details:
Denise – 07847190426 (Press enquiries)
Emma - emmainmcr@btinternet.com (campaign enquiries)
Pat – 07534144361 (campaign enquiries)

21 Nov 09. Message from the Child M must stay campaign

We were advised just before the flight deadline last night that the family of Child M has been returned to Yarl’s Wood and the deportation abandoned for the time being. We are continuing to press for the full release as a nine year old child is being locked up in a detention centre, which is utterly inhumane.

BMI was deluged with calls and there was widespread lobbying of Gerald Kaufman that we want to continue. People can also contact the Home Secretary, Alan Johnson, to make their views on bundling children on to planes quite clear. We also contacted the national and local press and received considerable interest in a very short time. This helped to focus the minds of the Home Office and BMI.

Thank you to yourself and everyone who has acted on Child M’s behalf. We will need to do so again.

Who is “Child M”?

Child “M” (who can’t be named for legal reasons) is aged 8. He is here in the UK with his mum, brother and sister. They face persecution if they are returned to Iran – they are accused of circulating Salman Rushdie’s book ‘The Satanic Verses’. The British government has refused their asylum claim and tried to deport them.

Go to the Child M website for the full story www.childm.org.uk

Bobby Deol films hold no interest for me at all today. The only reason to check out CHAMKU (apart from Qalandar’s fantastic review) was because it was directed by Kabeer Kaushik, the man who directed the brilliant and hard-hitting cop film SEHAR. On face value CHAMKU looks nothing more than much of the same and could easily pass of as a distant cousin to the long line of Raj Kanwar/Guddu Dhanoa directed films in similar vein however what sets the film apart slightly is the darker than usual tone as Kaushik approaches this age old revenge saga with a nihilistic approach never deterring away from raw violence.

Read the rest from HERE

Waqt Se Din Aur Raat…Waqt Se Kal Aur Aaj…Waqt Ki Har Shai Ghulaam…Waqt Ka Har Shai Pe Raaj. BR Chopra’s Waqt is a timeless classic that tells a story about a family seperated from each other due to a certain incident.

Read the rest from HERE

It wud be interesting to know abt. how many heroines aamir has woked with so far  and what was the fate of the film at BO….if anything is missing here,pl. mention….

Summary: Aamir has worked with total 25 heroines. Out of that he has done multiple films with Juhi, raveena, madhuri and farha.

DETAILS IN DESCENDING ORDER:

1). kareena – 3i (fate of the film? ha ha… u must be serious;-))

2). Asin – Ghajini (MEGA BB)

3).  Alice Paten – RDB (SH)

4).  Kajol – Fanaa (SH)

5).  Rani Mukherjee – Mangal Pandey (AVERAGE)

6). Preity Zinta – DCH (SH)

7). Gracy Singh – Lagaan (SH)

8). Twinkle Khanna – Mela (Flop)

9). Manisha Koirala – Mann (Flop)

10). Sonali Bendre – Sarfaraosh (SH)

11). Nandita Das – Earth (Flop/Average)

12). Rani Mukherjee – Ghulam (SH)

13). Juhi Chawla – Ishq (Hit)

14). Karishma Kapoor – Raja Hindustani (SH)

15). Urmila Matondkar – Rangeela (Hit)

16).  Juhi Chawla – Aatank hi aatank (superflop )

17). Mamta Kulkarni – Baazi (Super duper flop)

18). Manisha Koirala – AHAT (Average)

19). Raveena Tandon – AAA (Flop)

20). Juhi Chawla – HHRPK (Hit)

21). Aayesha Julka – JJWS (SH)

22). Raveena Tandon – Parampara (Superflop)

23). Juhi Chawla – Daulat Ki Jung (Superflop)

24). Farha – Isi ka naam zindagi (Superflop)

25). Neelam – Afsana pyar ka (average)

26). Pooja Bhatt – DHKMN (SH)

27). Madhuri Dixit – Dil (SH)

28). Juhi Chawla – Tum Mere Ho (flop)

29). Ekta Sohini – Awwal number (Awwal flop )

30). Madhuri Dixit – Diwana Mujsa nahin (flop)

31). Farha – Jawani Zindabad (flop)

32). Juhi Chawla – love love love (flop)

33). Supriya Pathak – Raakh (flop)

34). Juhi Chawla – QSQT (SH)

Thanks Sheeru for another fantastic review though this is one I disagree with you on as I enjoyed APKGB quiet a bit!

This piece first appeared on Facebook here

Rajkumar Santoshi directs a comedy…ooooiiieeee maaaaa….LOL. Last time Rajkumar Santoshi directed a comedy was in 1994, Andaaz Apna Apna. No one thought he had it in him to set fort in that genre since practically all of his films were serious, action-packed, dhoom-dhamaka movies. Well, 15 years later Santoshi Saab gives us APKGK. These days comedies are doing very well at the box office. Sometimes movies that turn out to be nothing but utterly nonsense end up succeeding at the box office.

Read the rest from here

My expectations were high from TUM MILE just as they are from most Emraan Hashm-Bhatt film. JANNAT was a surprise, and after Mohit Suri, Kunal Deshmukh was the first director to leave his mark with a well-made film which was a box-office hit. TUM MILE promo’s indicated that the same team had now taken the game to a new level with a disaster film meets love story. However the film fails to live up to expectations on the whole.

Read the rest from HERE