Het invoeren van een informatiesysteem in een organisatie is geen eenvoudige opdracht. Dat is het zeker niet in een KMO waar kennis en vaardigheden heel vaak ontbreken om een IT-project tot een goed einde te brengen. We zitten dus opgescheept met een paradox. Enerzijds moeten we vaststellen dat ICT innoverend werkt in organisaties. Door businessprocessen te ondersteunen met ICT slagen bedrijven erin zich te professionaliseren. Voor KMO’s betekent dit vaak zich kunnen inschakelen in een groeiend waardenetwerk van leveranciers en klanten. Anderzijds werken de onheilspellende berichten over falende IT-projecten remmend op de bereidheid van bedrijven om te investeren in ICT.
Met deze dualiteit moeten we verstandig om gaan. Ondernemers zijn gelukkig gewoon om beredeneerde risico’s te nemen. Ondernemen zelf is immers risico’s nemen. Laten we eens nagaan hoe de wetenschap ons hulplijnen kan aanreiken om met deze paradox om te gaan. We beginnen met de risico’s van het vak.
KMO’s hoeven zich hier zeker niet te schamen. Uit studies blijkt dat de kosten van een IT-project in acht op de tien gevallen met 10% overschreden wordt. Tussen 30% en 40% van de IT-projecten overschrijdt ook de initieel gestelde duurtijd met bijna 100%. Dus de meeste IT-projecten kosten 10% meer en duren bijna dubbel zo lang dan gepland en dat niet louter en alleen in KMO’s.
Is dit erg? Wel, dat is te zien hoe je dit bekijkt. Zonder de opbrengstenzijde mee in beschouwing te nemen kan dit wellicht als erg beschouwd worden. In ieder geval kan een verstandige manager alvast rekening houden met deze risico’s. Maar er is ook een probleem met betrekking tot de opbrengsten. Die zijn immers weinig tastbaar en zeker al niet op korte termijn duidelijk merkbaar. Investeren in ICT is daarom altijd een strategische beslissing die goed moet overwogen worden. Voor KMO’s is dit een echte uitdaging!  Bovendien bestaat nog steeds het gevaar dat een IT-project voortijdig wordt stopgezet en dus volledig mislukt waardoor we terug bij af zijn. In KMO’s betekent dit vaak een geschil met de externe ICT aanbieder.
We moeten nu durven dieper graven. Waarom gaan IT-projecten nu over tijd en budget? Waarom worden IT-projecten voortijdig stopgezet? Deze ‘root cause’-analyse wordt meestal aan wetenschappers overgelaten wegens weinig relevant. Hier wil ik even een uitzondering maken.
Er zijn verschillende benaderingen om naar IT-projecten te kijken. Een eerste, zeer voor de handliggende benadering zullen we maar de controle-benadering noemen. Ze bestaat er uit om maximaal controle te krijgen over het verloop van een IT-project. Kennen we alle risico’s van een IT-project dan trachten we deze risico’s te beheren en sluiten we mislukkingen (zo veel mogelijk) uit. Deze benadering – moet het gezegd – is de meest gehanteerde in bedrijven. Controle is meteen al een probleem voor vele KMO’s omdat daar vaak onvoldoende kennis en bekwaamheden aanwezig zijn om een IT-project onder controle te krijgen. Men doet dan logischerwijze beroep op een externe leverancier, maar het controlevraagstuk verlegt zich dan. Hoe krijgen we controle over de IT-leverancier? En indien ja, voeren we het project dan misschien best niet zelf uit? of toch niet?
Er zijn gelukkig alternatieven om een IT-project te benaderen. Deze alternatieven zijn eigenlijk nog maar vrij recent in de belangstelling gekomen en zijn gebaseerd op de benadering van een IT-project als een sociaal systeem. Mensen bouwen IT-systemen om gebruikt te worden door mensen. Dus lijkt het maar logisch te zijn dat een computer niet enkel een machine is, die technisch moet bediend worden om resultaat te bereiken, maar dat ook de mens in dit geheel van cruciale betekenis is. Toch bestaat meestal een stereotiep beeld van een computer als een louter technische constructie. Een informatiesysteem is alvast een betere term om een computer in een organisatie aan te duiden. Aan elk informatiesysteem zullen mensen een betekenis geven en daarbij verwachtingen uiten. Elk individu of elke groep van individuen, stakeholders genoemd zal daarbij verschillende verwachtingen hebben. De belangrijkste groepen van stakeholders relevant voor KMO’s zijn onder meer: de verkoper van het informatiesysteem, de externe projectleider (en die meestal niet de verkoper is), de interne projectleider, de verschillende gebruikers(groepen) en ten slotte de zaakvoerder of diegene die het informatiesysteem zal betalen.
Een dergelijke compositie van mensen kan dus alle richtingen uitgaan en leert ons dat controle hier soms moeilijk wordt. Er ontstaat meestal een illusie van controle. Daarbij zijn we terecht gekomen bij de eerste benadering. Het idee van een controlebenadering is heel sterk aanwezig in bedrijven en werkt heel goed voor de boekhouding, de budgettering en de productie, maar helaas minder goed voor een IT-project. Vanuit de tweede benadering, die we de sociale benadering noemen, is er onderzoek gedaan naar het belang van vertrouwen. Dit lijkt ons van bijzondere betekenis te zijn voor KMO’s.
We nemen de heel vaak voorkomende situatie van een KMO die met een IT-leverancier een IT-project aangaat. Dit is voor een KMO meestal een avontuur die vaak maar om de zoveel jaar wordt aangegaan.  In een dergelijk constellatie bevindt de KMO zich in de mindere positie omwille van het gigantische overwicht die er bestaat bij de IT-leverancier op gebied van (technische) kennis en informatie over het te implementeren informatiesysteem. De controlebenadering vanuit de KMO beperkt zich meestal tot de onderhandeling over een vaste prijs (en strikte termijn) bij de IT-leverancier.
Uit ons eigen onderzoek wijst alles erop, eens een IT-project van start gegaan is dat KMO’s eigenlijk veel meer steunen op vertrouwen en op vertrouwensopbouw in een IT-project van wederzijdse samenwerking met een IT-leverancier dan op gestructureerde controle. Belangrijk is daarbij op te merken dat ook het niveau van vertrouwen een rol speelt. Vertrouwen gebaseerd op een opgesteld schriftelijk contract is zeker niet genoeg om een IT-mislukking tegen te houden. Bovendien kan contract-gebaseerd vertrouwen bekeken worden als een gestructureerde controle, daar het vergrendeld zit in de beloningen en bestraffingen die contractueel worden opgenomen tussen partijen. Dit geeft opnieuw de illusie van controle. Zo is gebleken dat contracten gebaseerd op vaste prijs en vaste termijn geen garantie zijn voor succes. Alleen de meer geavanceerde niveaus van vertrouwen, zoals wederzijdse kennis en identificatie behoeden voor ICT-mislukkingen.
Misschien is onze bevinding, dat vertrouwen belangrijker is dan controle, eerder verrassend en contra-intuïtief. Toch kan hiervoor een verklaring gevonden worden bij het gebrek aan ICT kennis bij de CEO van de KMO. Dit leidt tot informatieasymmetrie. Dit kan op twee manieren aangepakt worden: de managementkosten maken om deze asymmetrie weg te werken of een alternatief zoeken. Het lijkt erop dat KMO’s eerder kiezen om te steunen op vertrouwen dan om de managementkosten te maken om de informatieasymmetrie weg te werken.
Ons onderzoek toont aan dat de rol van ICT-bestuur toch wel verschillend is in KMO’s waar veel eenvoudigere en informeler controle systemen vereist zijn en waar de focus veel meer naar de mensen gaat. De CEO is bovendien de cruciale stakeholder van een IT-project in een KMO en meestal ontbreekt het bij deze persoon aan engagement, tijd en expertise.
Voor de praktijk durven we suggereren dat de markt waarop KMO’s IT-leveranciers ontmoeten best door overheidsinitiatieven worden gereguleerd. Naast (financiële) aanmoedigingpremies voor KMO’s om sneller ICT te adopteren geloven we dat er ook nood is aan specifieke kwaliteit- en certificeringprogramma’s voor IT-leveranciers.

jan devos

De beleggingswereld lijkt voor veel mensen een mysterieuze plek vol met technische analyses, rating agencies, de ECB die liquiditeit in de markt brengt, kredietcrisis en nog veel meer begrippen die voor de gewone sterveling niet interessant zijn.

Ook ik heb een poging gedaan de beleggingswereld te begrijpen en daar een voor mij sublieme strategie uit te ontwikkelen waardoor ik rijk zou worden. Maar hoe meer ik las over ingewikkelde technieken, geavanceerde strategieën en de geheimen van de beleggingswereld des te moeilijker werd het om uit te vinden wat voor mij, in mijn situatie de goede weg was. Uiteindelijk ben ik er meer en meer van overtuigd geraakt dat het echte geheim van investeren eigenlijk is:

Houd het eenvoudig en veilig.

Op dit blog hoop ik uiteen te zetten hoe dat kan. Hoe investeringen opgezet kunnen worden, zodat risico’s beheerst worden, hoe ze zonder veel moeite en zonder veel zorgen beheerd kunnen worden, zodat je vermogen veilig is en groeit.

Met bovenstaande in het achterhoofd is er een aantal belangrijke thema’s die ik zie voor dit blog. Ik licht er een paar uit.

Permanente portefeuille 

Ik ben een fan van Harry Browne en zijn permanente portefeuille en bovenstaande introductie is dan ook een vrije vertaling uit zijn boek “Fail-safe investing”. Brownes concepten en ideeën liggen ten grondslag aan de manier waarop ik mijn eigen portefeuille heb ingericht. Het is mijn overtuiging dat de permanente portefeuille de vier belangrijkste economische hoofdscenario’s van welvaart, recessie, inflatie en deflatie op de juiste manier adresseert. Ik denk dat het voor de meeste beleggers goed is om ten minste kennis te nemen van de theorie van Browne en het geld dat belangrijk is en niet verloren mag gaan in de permanente portefeuille te stoppen.

Variable portefeuille

Voor het geld waarmee meer risico mag worden gelopen, kan een zogenaamde variabele portefeuille worden opgezet. Ook hier dienen beleggers stil te staan bij het beheersen van het risico dat ze lopen en te waken om hogere rendementen na te jagen. Natuurlijk, rendement is belangrijk, maar het is nog belangrijker om een portefeuille te hebben die gespreid is over verschillende assets en die aansluit bij de noodzaak, bereidheid en mogelijkheid om risico te lopen. Als deze portefeuille eenmaal gemaakt is, dan is het belangrijk om niet bij de eerste tegenwind aanpassingen te maken maar de gekozen koers te blijven varen.

Indextrackers

Indextrackers en indexfondsen winnen steeds meer aan bekendheid en populariteit. En dat is terecht. Het is een manier voor beleggers om op een kostenefficiënte manier te investeren. Daarnaast zijn veel indextrackers goed verhandelbaar en bieden ze toegang tot een grote verscheidenheid aan assets.

De vergelijking tussen passief en actief beleggen is interessant. Banken proberen hun klanten vaak nog over te halen om te beleggen in dure en slecht presterende beleggingsfondsen. In mijn ogen is dat niet (altijd) in het belang van de klant.

Langzaam rijk worden

Langzaam rijk worden is niet voor iedereen weggelegd. Er zijn er die de discipline niet op kunnen brengen. Er zijn er die hun risicobereidheid overschatten. Er zijn er die snel rijk denken te kunnen worden. Er zijn er die liever hun geld aan de dure fondsmanagers van de banken geven. En er zijn mensen die een eenvoudige portefeuille van indexfondsen inrichten die past bij hun risico- en rendementsprofiel en een strategie kiezen waar ze voor langere tijd aan vast kunnen houden. Het is geen zekerheid maar de laatste groep geef ik de grootste kans om langzaam rijk te worden.

Toch is het niet alles goud wat er blinkt. Data onderbrengen op servers waar ook ter wereld heeft wel degelijk risico’s in zich.

Dat cloud computing risico’s met zich meebrengt werd vorig jaar wel heel erg duidelijk bij het zogenaamde ‘Twitter-gate’. Een hacker wist het wachtwoord van een medewerker achterhalen en zich op die wijze toegang te verschaffen tot essentiële data als vertrouwelijke bedrijfsgegevens van Twitter.

Het kapen van accounts, zoals bij Twitter-gate is ook nog eens erg lastig op te sporen. De eigenaar of gebruiker van de account krijgt de schuld, ook al is deze niet verantwoordelijk voor de problemen. Immers: de gebruiker van het account hoeft geen gegevens te lekken.

DDS aanvallen (Distributed Denial of Service) zijn ook een risico die duidelijk samenhangen met de cloud. Zo kan een aanvaller de gehele of een bepaald deel van de service van bedrijven platleggen. Het grootste risico zou zijn als de aanvaller het voor elkaar zouden krijgen de levering van de diensten wél door te laten gaan, maar de betaling te stoppen. Voor het bedrijf in kwestie zijn de gevolgen dan niet meer te overzien.

Volgens het onderzoek Top Cloud Security Threats Report, dat in 2010 is gepubliceerd, zijn er nog meer bedreigingen. Misbruik en crimineel gebruik van clouddiensten vormt volgens hen de grootste bedreiging. Volgens de onderzoekers worden aanbieders van clouddiensten actief aangevallen. Dit komt deels doordat de registratiesystemen van deze aanbieders op anonimiteit zijn gebaseerd en beperkte mogelijkheden hebben voor fraudedetectie.

Daarom komt vaak de vraag om een risicoprofiel op te stellen. Dat is nagenoeg onmogelijk, aangezien het niet bekend is op welke plek in de wereld de data opgeslagen is. De feitelijke fysieke risico’s zijn daardoor niet te onderkennen en maatregelen zijn daardoor niet te nemen.

Daarnaast waarschuwt on der andere het gezaghebbende bedrijf Gartner voor de contracten die de leveranciers graag met u willen afsluiten. Volgens Gartner zijn  deze ondoorzichtig, voor veel markten onvolwassen en onduidelijk in de belegging van verantwoordelijkheden.

De conclusie mag zijn dat cloud computing voordelen biedt. Echter, er zijn ook nadelen. Zolang de nadelen gewogen worden, de risico’s op waarde worden geschat en afdoende maatregelen worden getroffen, gaat u verstandig om met de cloud.

Over de auteur
Jorrit van de Walle is operational en IT-auditor.  Daarnaast is hij gecertificeerd ISO9001:2008 lead-auditor en lead-auditor informatiebeveiliging (ISO27002). Hij heeft zich gespecialiseerd op het herkennen, erkennen, inrichten en herinrichten van bedrijfsprocessen, op het snijvlak van Business en IT. In 2010 heeft hij een grootschalige Informatie Beveiliging-benchmark geleid.

Geen wereldproblematiek hoor. Dat zal me een worst wezen. Kleine dingen. Grenzen aangeven, weten wat ik wil, me mateloos frustreren en meer van dat. Daar zit genoeg van in m’n hoofd en aangezien m’n hoofd al zo vol zit heeft het een andere bestemming nodig. Et voila, zie hier, ‘papier’.

De reden waarom ik een plek tot ventileren nodig heb is omdat ik bij iedereen (inclusief mezelf) nogal correct blijf. Terwijl er van binnen het nodige gebeurt. Soms wil ik schreeuwen, soms vloeken, af en toe slaan, maar regelmatig wil ik gewoon zeggen dat ik het er niet mee eens ben. Maar daar ben ik dan te laf voor. Te laf om voor mijn eigen mening op te komen en iets anders te vinden dan m’n gesprekspartner.

Ik heb bijvoorbeeld tijden geprobeerd zo anti-mainstream mogelijk te zijn want mainstream is niet cool o.i.d. Maar ondertussen word ik juist blij van heel veel top 40 muziek. En de dingen waar ik honderd uit over wil praten komen m’n mond niet uit, omdat ik denk dat het not-done is. Bijvoorbeeld seks. Ik zou heel graag met een vriendin in de kroeg uren willen praten over alle lekkere mannen die ik nooit meer in m’n bed ga krijgen. Helaas hou ik me stil. Ben een schijterd eerste klas.

Daarnaast wil ik mezelf nogal eens intern afbekken. Niet echt handig voor je zelfvertrouwen. Uitspreken schijnt goed te zijn, maar het risico om een zeur gevonden te worden is groot dus is ook hierbij een blanke pagina stukken minder bedreigend. Geen extra kritiek behalve die ik mezelf geef. Dus wordpress moet uitkomst bieden. Ben benieuwd.

Nu is het eerst tijd om te gaan slapen. Denkend aan alle mooie mannen die ik nooit meer in m’n bed ga krijgen. Weltrusten.

001. What’s the title? Remaining Ian Fleming short story titles include The Property Of a Lady (referenced already in Octopussy), Risico, The Hildebrand Rarity and 007 in New York. Few thought that Quantum of Solace would be used as a movie title, so the remaining are fair game, though it’s hard to imagine 007 in New York would be that appealing.

Of course, Eon bosses Michael G. Wilson and Barbara Broccoli don’t have to use a Fleming title. Fans have also speculated over the years that chapter titles from Fleming novels might be used. Your guess is as good as ours at this point.

002. Who’s John Logan? He’s a 49-year-old, Chicago-born writer, who has written both movies and made-for-television films, ranging from a genre movie (Star Trek: Nemesis in 2002), to a big costume drama/action movie (2000′s Gladiator, where he was part of a tag team of scribes) to a TV movie about the making of Citizen Kane, RKO 281.

Logan also was nominated for two Oscars, for Gladiator and The Aviator, a film biography of Howard Hughes. So Logan sports a varied resume.

003. Does John Logan have more enthusiasm for James Bond than Peter Morgan did? Some time back, Eon said they’d hired Morgan, a writer of politically themed movies mostly to work with with writers Neal Purvis and Robert Wade, who’ve hung around the 007 series since 1999′s The World Is Not Enough.

Given Morgan’s comments after he stopped working on Bond 23, bordering on disdain for 007, it’s hard to imagine Logan has less enthusiasm compared to Morgan. It would be nice if Logan advanced further than Morgan did. After promising a story that would be “shocking,” Morgan never got past the treatment phase (essentially a detailed outline) and never even wrote a draft of a script.

004. Will Logan, Purvis and Wade pick up on that “shocking” story? After Quantum of Solace, we’d settle for an entertaining story. We’re also on record as saying it’d be nice if Bond 23 wasn’t “personal.” Time to give the “this time it’s PERSONAL!” theme a rest.

005. Is Judi Dench coming back as M? No word in the Jan. 11 press release by Eon Productions and MGM. Dench’s status is just one of casting questions, with others including who’s going to be the villain, female lead, etc.

006. What does Mendes coming aboard as director mean? It means that producers Wilson and Broccoli still aren’t giving up on their desire for critical respect after getting a taste of it for 2006′s Casino Royale. The question really is whether Mendes can do a better job that the one Marc Forster did with the muddled Quantum of Solace.

007. But aren’t you glad about this announcement? Of course. This blog has been getting more traffic about the new Hawaii Five-0 series lately than it has about James Bond. All those posts about MGM’s financial ills weren’t very fun. At least there’s something new to talk about.

Ik hoop dat dergelijke gesprekken ook consequenties kunnen hebben voor de investeringen van ABP, zoals de ASN en Triodos soms ook besluiten om bedrijven uit hun investeringsuniversum te verwijderen als ze niet voldoen aan de duurzaamheidseisen die deze banken stellen. Afgaande op de  investeringen die ABP nog steeds heeft in het mijnbouwbedrijf Freeport McMoRan kan dat echter nog wel even duren. Milieudefensie organiseerde namelijk in 1997 al een actie tegen de investeringen van ABN Amro in Freeport McMoran. ABN Amro trok zich in 1999 terug uit Freeport McMoran, terwij ABP volgens het overzicht van beursgenoteere deelnemingen het 2e kwartaal van 2010 nog steeds investeringen in Freeport McMoran had.

Bericht van ABP:

Bedankt voor uw e-mail, waarin u aandacht vraagt voor het investeren in oliezanden en andere onconventionele olie. We begrijpen uw zorgen over de bijdrage van (on)conventionele oliewinning aan klimaatverandering.

Ook ABP maakt zich zorgen over de negatieve gevolgen van deze oliewinning. We spreken oliebedrijven dan ook aan om de schade aan milieu en de negatieve effecten voor de lokale bevolking te minimaliseren. Dit houdt in dat onze vermogensbeheerder de betrokken oliemaatschappijen aanspoort om transparant te zijn over de aanpak van milieuproblemen en sociale vraagstukken, inzicht te geven in bijkomende kosten en nieuwe technieken te ontwikkelen om de druk op het milieu (waaronder ook energie- en waterverbruik) te reduceren. Dit wordt gedaan tijdens directe gesprekken met de ondernemingen in kwestie, en tijdens de aandeelhoudersvergaderingen.

Wij zijn van mening dat de winning van olie uit teerzanden een stuk schoner kan door technologische vooruitgang. Met name bij specifieke vormen van oliezandwinning (in-situ) is er veel meer energiebesparing mogelijk. Overigens komt bij deze vorm veel minder afval vrij dan bij open mijnbouw en heeft deze veel minder ingrijpende gevolgen voor het landschap en de natuur. Voor open mijnbouw is in Canada de wetgeving voor oliebedrijven inmiddels strenger geworden, waardoor oliebedrijven gedwongen zijn om het restafval van de oliezandwinning (tailing ponds) op te ruimen. Dit dwingt de bedrijven nu te investeren in onderzoek naar nieuwe technieken.

Wat betreft uw oproep om er bij oliebedrijven op aan te dringen investeringen in duurzame energie te doen: voor ABP geldt dat het in duurzame energie investeert, maar alleen wanneer deze beleggingen gepaard gaan met goede en stabiele rendementen. Die hebben we nodig om onze deelnemers een betaalbaar pensioen te kunnen bieden. Van de ondernemingen waarin we beleggen verwachten we dan ook dat ze soortgelijke eisen stellen aan hun investeringen in duurzame energie. Alleen wanneer ze investeren in rendabele vormen van duurzame energie vormen deze ondernemingen een goede belegging voor een pensioenfonds.

Voor het investeren in duurzame energie is het belangrijk dat er sprake is van helder, betrouwbaar en duurzaam overheidsbeleid. Tijdens de klimaatconferentie in Kopenhagen en wederom bij de recente klimaat top in Cancun hebben we dan ook samen met 150 andere investeerders (verenigd in de Institutional Investors Group on Climate Change) die in totaal $9000 miljard beheren, internationale overheden opgeroepen tot een stringent klimaatakkoord.

Maar gelukkig zien we ook vandaag de dag al beleggingskansen die specifiek aan de aanpak bijdragen van belangrijke maatschappelijke en milieuproblemen, zoals armoede in ontwikkelingslanden en klimaatverandering Daarbij gaat het bijvoorbeeld om bedrijven die biobrandstoffen produceren, schone technologie-ondernemingen of duurzame infrastructuurfondsen (wind- en zonne-energie) maar ook om beleggingen in microfinanciering. We zouden graag meer investeren in dit soort projecten en blijven actief op zoek naar beleggingen met goede en stabiele rendementen.

Wanneer u meer wilt weten over de invulling van het Beleid Verantwoord Beleggen door ABP, dan kunt u daarvoor onze website abp.nl raadplegen

Met vriendelijke groet, namens ABP,
Medewerker Telefoon en E-mail APG

Volgens onderzoek van RiskMetrics in opdracht van Ceres gaat ook de winning van olie uit teerzand gepaard met financiële risico’s voor de betrokken bedrijven, en daarmee voor de investeerders in deze bedrijven. Een onderzoek van RiskMetrics stelt dat de sector als geheel de kosten van herstel van milieuschade kan dragen. Voor de grote oliebedrijven (zoals Exxon en Shell) levert dat geen problemen op, maar het rapport van RiskMetrics stelt wel vraagtekens bij de impact op kleinere oliebedrijven die gespecialiseerd zijn in de winning van olie uit teerzand.

Dat is voor mij reden om het ABP weer eens een mail te sturen over hun beleggingsbeleid, aangezien ik verschillende bedrijven die genoemd worden tegen kom in het beleggingsoverzicht van het tweede kwartaal 2010 (het meest recente overzicht dat ik op de website van ABP tegenkom). Ik heb de standaardbrief van Milieudefensie wel wat aangepast. Ik vind duurzaamheid namelijk belangrijk, maar gezien de uitlatingen van ABP in het verleden en de discussie over de dekkingsgraad van ABP vermoed ik dat daar het financiële argument nog steeds belangrijker is.

U beheert het geld dat ik spaar voor mijn pensioen. Naar aanleiding van berichten in de media en onderzoeken van milieuorganisaties, maak ik mij zorgen over de toekomst van mijn pensioen. Ik wil niet dat mijn pensioengeld wordt belegd ten koste van mens en milieu.

Olieconcerns zijn op zoek naar nieuwe bronnen van olie. Denk daarbij aan olie uit de diepzee en teerzand. Dat kan grote gevolgen hebben voor het milieu, maar ook voor het financiële rendement van mijn pensioenbeleggingen. De olieamp in de Golf van Mexico heeft de koppeling tussen milieurisico’s en financiële risico’s zeer duidelijk gemaakt.

Financieel rendement
Uit een rapport in opdracht RiskMetrics Groupe in opdracht van Ceres blijkt dat de milieuschade door de exploitatie van teerzanden aanzienlijke financiële risico’s met zich meebrengt voor de betrokken oliebedrijven en daarmee voor de investeerders in deze bedrijven.

Acties als WijWillenZon van Urgenda en De Betere Wereld laten zien dat het nu al mogelijk is tegen concurerende tarieven over te schakelen op hernieuwbare energiebronnen.

Wat daarvoor vaakt ontbreekt zijn de financiële middelen. Helaas heb ik het ABP tot op heden niet kunnen betrappen op het steunen van dergelijke toekomstgerichte acties van burgers, waaronder ongetwijfeld ook veel van de deelnemers van het ABP.

Milieu-effect van teerzandwinning
De open dagmijn technieken die gehanteerd worden voor de winning van olie uit teerzand vergt veel energie en lijdt tot grote milieuschade. Niet alleen om klimaatemissies, maar het rapport van RiskMetrics wijst ook op mogelijke vervuiling van oppervlakte- en grondwater als gevolg van de winning en raffinage van teerzandolie.

Investeer in mijn toekomst!
Uit onderzoek is gebleken dat pensioenfondsen 0,3 procent van alle pensioengelden in teerzanden stoppen. Twee miljard euro, die voor mijn toekomst en die van mijn kinderen beter gestoken zouden kunnen worden in duurzame ontwikkelingen, zoals duurzame energie en energiebesparing.

Voor pensioenfondsen zijn projecten met een lange gegarandeerde opbrengst zoals windparken of zonne-energiecentrales een interessant beleggingsobject.

Voor olieconcerns zijn, gezien hun ervaring met grote projecten en hun relatief makkelijke toegang tot de kapitaalmarkt, de meer innovatieve megaprojecten zoals zonneparken in de Sahara uitermate geschikt.

Mijn verzoek

• Stop uw beleggingen in olieconcerns die blijven kiezen voor nieuwe investeringen in onconventionele olie.
• Vraag olieconcerns om fors in te zetten op duurzame energievormen.
• Investeer mijn geld in duurzame (energie) projecten.

Gebruikte bronnen:

• Oil Sands ‘Like the Gulf Disaster in Slow Motion’: New Ceres/RiskMetrics Report on Risks of Extraction
• Report Warns Oil Sands Investors of Toxic Wastewater’s Financial Risks
• Tar Sands Studies Ignore Significant Environmental Costs
• Investors press for disclosure of tar sands’ climate risk

Update 9 januari: zie ook de reactie van ABP

Dear Investors,

On Wednesday, September 1, 2010, we are releasing Sprint 9. Therefore, we expect to have some scheduled downtime between 1000 and 1030 CET. The release entails some changes for Investors concerning:

1. Provider Risk Rating, a 5-star system to evaluate Providers’ performance.
2. An email is sent to the relevant Investors when a loan is set to Default status.
3. Indicate today’s date on the Loan principal balance graph (Loan Details page).
4. A fix to always display Investors’ published blog posts.
5. A fix to allow Bid interest entry (from Investors) to only contain decimal places, 0.00, 0.25, 0.50, 0.75
6. Allow Partners to have status, Suspended and Inactive. This is to ease tracking and bidding process.
7. Allow staff to block/unblock an Investor to make forum thread/post, based on our forum policies.

Please drop us a note if you have further questions.

Thank you and have a great day ahead.

Best regards,
Denise Tham
MYC4

Geachte lezer, in mijn optiek is niets minder waar. Opties zijn wat mij betreft een voortreffelijk instrument om het risico van uw beleggingen te reduceren. Een heel goed alternatief voor aandelen als u twijfelt of het juist nu goed is om in de markt te stappen. Een manier om wat extra inkomsten in de portefeuille te genereren zonder dat het risico van uw beleggingen toeneemt.

De voornaamste reden waarom opties worden gezien als risicovol is onwetendheid en ondeskundigheid. Onwetendheid aan de kant van de belegger c.q. bezitter van het vermogen en ondeskundigheid aan de kant van de adviseur c.q. beheerder.

Lees de rest van: Beleggen in opties risicovol?

Een van de grootste hobbels, en dat maakt het voor veel moeders moeilijk, is om te accepteren dat risico’s nu eenmaal genomen moeten worden. Al is het maar om ernstigere risico’s op langere termijn te vermijden. Schreef ik een leuk stukje over in ons boek Gemist Vaderschap.

Ik kan me van mijn eigen vader herinneren dat hij het van belang vond om gewoon een goed scherp mes te hebben. Ook in het algemeen gaf hij de voorkeur aan volwassen gereedschap. De filosofie was natuurlijk dat je moeilijk kunt leren snijden met een bot mes, dat een bot mes niet in zoveel mindere mate tot wonden leidt omdat je er nu eenmaal meer (daardoor dikwijls minder gerichte)  kracht op moet zetten. Bovendien zou je de indruk kunnen krijgen dat een mes niet gevaarlijk is.

De chauffeur van onze bus naar hogere contreien van de Vallee d’ Osseau, bewonderend toekijkend hoe Joshua de Pic du midi d’ Osseau op een eindje van een houtje snijdt, meende dat het onvermijdelijk is dat je je bij het leren omgaan met een zakmes een keer in je vingers snijdt.

Dat heb ik zelf een keer gedaan inderdaad. En overigens heb ik me wel meer in mijn vingers gesneden bij het leren van allerlei vaardigheden.

In de figuurlijke betekenis sneed ik me in mijn vingers door een voorbeeld te geven bij het gebruik van het mes dat net even verkeerd uit leek te pakken. Voorzichtig liet ik mijn vinger over het mes glijden om te voelen hoe scherp het geslepen is.  Ik had eraan moeten denken dat bij het zorgvuldig nadoen mijn zoon zich licht zou snijden. Zijn huid is nu eenmaal dunner. Maar misschien is het zo slecht nog niet. Het wondje was maar klein en de boodschap groot.

Natuurlijk, ‘t is maar wat je complex noemt. Voor mezelf ben ik helemaal niet ingewikkeld, want ik weet precies wat ik denk en wil. Hoe ik me daarnaar gedraag, daar kan ik moeilijk zelf over oordelen. Maar blijkbaar is er een discrepantie tussen die twee. Blijkbaar. Not my words.

Ik zou enerzijds blijk geven van een grote interesse, een grote mond, een grote avontuurlijkheid, maar als puntje bij paaltje komt, zou ik me geen houding weten aan te meten. Euhm. Right. Again… not my words. Terwijl ik dacht dat ik het toch op voorhand duidelijk had uitgelegd hoe ik tegen eerste dates aankijk en wat ik verwacht (of in mijn geval helemaal niet verwacht).

Maar meneer heeft zijn goesting niet gekregen en dan gaat de testosteronbal aan ‘t rollen. Denk ik. Zal zo wel iets zijn. En meneer geeft daar dan een ongelooflijk laffe draai aan dat hij het niet ziet zitten om tegen mijn muur op te boksen. Hij steekt zijn energie liever in iets wat binnen de kortste keren wel “iets” oplevert. Dat zal wel wezen, beste vriend!

De uiterlijke kalmte zelve (innerlijk is dat wel wat anders), “begrijp” ik zijn hele pseudo-uitleg en laat ‘m voor wat hij is. Heeft het enig nut tegen iemand in te gaan die je nog geen 24u kent? Laat staan grote beloftes te maken… Maar hij wilde blijkbaar toch graven naar de reden van mijn muur. Tot dan wist hij iets vaag over “unfinished business” vooraleer ik me echt zou kunnen openstellen. Daarmee kan een vreemde het wel doen, dacht ik, zonder ‘m te kwetsen of god weet wat. Maar neen.

He popped the question: “Zijn er nog anderen misschien?” En ik zei: “Ja, toch wel. Weet je, in tegenstelling tot wat jij denkt durf ik wel te springen en in ‘t leven te duiken, maar ik heb verschillende springplanken, you see.” En dat… had ik beter niet gezegd. Maar dan… had hij er beter niet naar gevraagd. Juist of juist? Trouwens, wie is er nog zo naïef in deze wereld om te denken dat een mens geen sociaal leven heeft, net voor je iemand nieuw ontmoet? Weird people, I’m telling you!!

Meneer zegt me dus dat ik hem maar moet contacteren als ik weet van welke springplank ik uiteindelijk wil duiken. Hoe kan ik dat nu weten als ik nog niet eens gezwommen heb met de personen in kwestie? Een beetje pootje baden, kuieren in troebel water… weet je wel. Maar zo wil hij het niet uitpluizen. Geen probleem, zijn volste recht.

Kan er mij iemand uitleggen waarom hij me daarna in ‘t holst van de nacht een sms stuurt om te vragen of ik 1. wakker ben (hallooo??) en 2. soms op msn vertoef (euhm??). Sorry maat, ik heb mijn bikini al lang weer ingewisseld voor een skipak.

Ik ben de piste in. De zwarte.

The title is taken from one of a collection of short stories published by 007 creator Ian Fleming in 1960.

Quantum of Solace is a short story with no adventure in it. It is a tale told to Bond over drinks, about a marriage that falls apart due to the wife’s cruelty, and by the time she realizes how wrong she’s been, her husband, previously mild-mannered, is now doubly cruel to her. There is no “quantum of solace,” no small bit of comfort, in the marriage, and so they part. As Bond walks back to his Nassau hotel (and I’ve taken the exact walk) he compares the story he’s heard to his relatively adventurous life, and realizes he misses some of what’s important in life by rushing past these ordinary moments of kindness and cruelty.

There are only a handful of Fleming story titles (and no novel titles) that remain unused. Besides Quantum of Solace, there’s Risico, which has been rumored to be the title of at least the last three films. The entire plot of Risico is contained within the movie For Your Eyes Only, so there’s no story to use. In addition, the word “risico” is actually Fleming’s mockery of the villain’s accent; he’s saying “risk.” Two reasons why this title may never be used.

Another unused title is Property of a Lady, but again, it’s contained inside Octopussy. Not only is much of the plot there, but they actually use the phrase (it’s the auction scene).

The final unused title is The Hildebrand Rarity, which features the character Milton Krest and a scorpion tale whip, both of which are part of Licence to Kill.

At a press conference at the facility, reporters were shown a minute of footage from the new film, including Bond swinging on a rope after an explosion at an art gallery in Siena, Italy.

Big news! Big news! I’m going to be saying “Quantum of Solace” over and over to myself (and anyone who will listen) all day.

Producer Michael Wilson said the film would have “twice as much action” as 2006′s Casino Royale, which saw Daniel Craig debut as the iconic secret agent.

U heeft er waarschijnlijk al eens over gehoord…

Rfid-tags!

Een soort miniatuur printjes die in de toekomst de streepjescodes gaan vervangen en die tegenwoordig ook in de nieuwe generatie id-kaarten en paspoorten komen te zitten.

Wat is Rfid?

Radio Frequency Identification (RFID) = Identificatie met behulp van radiogolven:

Dit is een methode om op afstand informatie op te slaan en te lezen vanaf zogenaamde “Rfid-tags” die op of in objecten (goederen, dieren en zelfs mensen) geplaatst worden.

Deze “Rfid-tags” kunnen “actief” of “passief” zijn.

Actieve “Rfid-tags” lopen meestal op batterijen en kunnen worden gelezen en geschreven met een zender die op afstand antenne radiogolven zendt en ontvangt.

Passieve “Rfid-tags” zenden een antwoord door het omzetten van de energie van de radiogolven, deze kunnen alleen worden gelezen en hebben een kleiner geheugen.

Dit geheugen wordt meestal gebruikt om een uniek willekeurig identificatienummer op te slaan.

Veel gebruikt bij goederen als vervanger voor de streepjescode.

Soorten Rfid-tags:

Er bestaan “Rfid-tags” in de meest uiteenlopende vormen en afmetingen.

Ze kunnen passief (alleen leesbaar) zijn of actief (lees- en schrijfbaar).

Passieve tags hebben geen eigen energiebron, ze benutten het elektromagnetische veld van een lezer om een stroom te induceren in de chip, hierdoor gaat het signaal niet over een grote afstand (slechts enkele centimeters tot ongeveer twee meter (zegt men, er is echter inmiddels al aangetoond dat de reikwijdte van de signalen veel grotere afstanden kan overbruggen)).

Actieve tags hebben zelf een batterij om de chip te activeren en kunnen een signaal over een grotere afstand (van zo’n 100 meter tot zelfs een paar kilometer (ook hier zullen de reikwijdtes waarschijnlijk veel verder liggen)) uitzenden.

Ook de hoeveelheid data kan verschillen van enkele bits tot meer dan 1 megabit (in deze techniek worden door veel technische bedrijven (waaronder Philips) kapitalen geïnvesteerd, dus men mag verwachten dat de geheugenopslagcapaciteit binnenkort stukken groter wordt).

Al deze mogelijkheden vertalen zich uiteraard ook in de prijs: een eenvoudige passieve tag kost niet meer dan 30 eurocent.

Gecompliceerde Rfid-tags die bijvoorbeeld gekoppeld zijn aan sensors die ook nog de temperatuur of vochtigheid meten zijn aanzienlijk duurder (soms wel 100 euro per stuk).

De “tag” waar het meest over gesproken wordt is de 30 eurocent-tag, deze “tag” zal op termijn wellicht de streepjescode kunnen gaan vervangen.

Ook hier geldt, dat de techniek zich steeds verder ontwikkeld en over enige tijd door massa-productie de prijzen waarschijnlijk flink zullen dalen.

Privacybezwaren:

Men zou zich voor kunnen stellen dat wanneer “rfid-tags” de streepjescode gaan vervangen, deze miniatuur printjes in goederen, maar ook in kleding zullen worden aangebracht.

Ziet u het al voor u?

U loopt met miniatuur zendertjes in uw broek, uw hemd, uw jas, uw ondergoed, uw portefeuille, uw schoenen, uw tas, etc..

Ja zelfs in uw geld & uw id-kaart of paspoort!

U bent voor ELKE camera (uitgerust met rfid-uitleeshardware) en door IEDEREEN die een handscanner bezit te volgen.

Zelfs in uw eigen huis, bent u NIET veilig voor de radiogolven van Rfid-scanapparatuur.

De radiogolven gaan dwars door uw huis en ontdekken elk apparaat dat voorzien is van een Rfid-tag.

Ik hoef u er niet op te wijzen dat het ook criminele organisaties gemakkelijk in staat stelt te zien of zich in uw huis iets bevind dat de moeite waard is van het stelen!

Of dat u iets bij u draagt wat de moeite loont om u te overvallen!

—– —– —–

De drie belangrijkste zorgen om de privacy-schendingen betreffende RFID zijn:

1. De koper van een product zal niet perse bewust zijn van de aanwezigheid van de “tag” of in staat zijn de “tag” te verwijderen.

2. De “tag” kan van een afstand worden gelezen zonder dat de persoon dit weet.

3. Als een “getagd” voorwerp wordt betaald met een creditcard of pinpas is het in principe mogelijk om het unieke id-nummer te koppelen aan de identiteit van de aankoper.

Rfid-tags “Voor- en Nadelen”:

1. Bedrijfsleven / Industrie:

a. Voordeel: Snelle logistieke afhandeling, de lading komt vanuit de vrachtwagen en wordt door een scanpoort gereden die alle goederen op de pallet scant en de gegevens direct in een database in de computer invoert!

b. Voordeel: Het wordt een stuk gemakkelijker om goederen en complete voorraden te traceren!

c. Nadeel: Massaontslagen… Doordat de goederen op een pallet van op een afstand gelezen kunnen worden en de gegevens als vanzelf direct in een computer database worden geplaatst, en de computer zelf aangeeft waar de voorraden opgeslagen moeten worden, kunnen logistieke bedrijven met veel minder personeel draaien.

2. Detailhandel:

a. Voordeel: Snellere afwikkeling van de klant aan de kassa?

b. Nadeel: Zodra u als klant iets in uw karretje of mandje gooit waar een Rfid-tag in zit, bent u door het gehele gebouw middels camera’s volledig te traceren (bij een winkelcentrum waarschijnlijk door het gehele winkelcentrum), men kan precies zien hoe u loopt, bij welke winkels u uw producten koopt, en in welke producten u geïnteresseerd bent, en zo een database aanleggen met uw koop & loop gedrag.

c. Nadeel: Men kan middels cameratoezicht in combinatie met een van Rfid-tag voorzien paspoort of id-kaart of gekochte goederen (voorzien van een Rfid-tag) een gewoonte (gedrags)patroon ontwikkelen, en zodra u van dit aangelegde gewoonte (gedrags)spatroon afwijkt, kunt u in de kraag worden opgepakt en afgevoerd als “potentieel gevaar voor de samenleving”!

Overigens vraag ik mij af of dat ene voordeel “tijdswinst aan de kassa” nu echt zoveel tijdswinst oplevert als beweerd wordt, immers de klant zal nog steeds aan de kassa moeten afrekenen en dat heeft toch z’n tijd nodig afhankelijk van hoe betaald wordt (pinpas of cash) en het type klant (jong of oud)!

Je kunt je dan ook afvragen of die “minimale tijdswinst” op weegt tegen de aantasting van de persoonlijke sfeer het “Recht op Privacy”?

Mocht u zich afvragen “Recht op Privacy” in een “openbare ruimte”?

Ja…

Ook in een openbare ruimte heeft niemand het recht u middels het gebruik van camera’s op welke manier dan ook te volgen zonder dat daar een geldige reden voor is!

Overigens…

Binnenkort komt er dan nog een nadeel bij zoals u kunt zien aan de foto hierboven, heeft u over enige tijd geen cash geld meer nodig om te betalen, het afrekenen gebeurt middels in de zuilen ingebouwde Rfid-scanners die de “tags” van de aankopen scannen en het verschuldigde bedrag automatisch van uw banksaldo over zullen boeken middels uw id-kaart of paspoort met Rfid-chip waaraan ook uw bankrekeningnummer gekoppeld zal worden!

De extra nadelen zijn:

1. Geen kassa’s nodig omdat alles automatisch van uw banksaldo verrekend wordt, dus ook geen cassiëres meer nodig, en hoe zal het gaan met service?

2. Aangezien alles automatisch verrekend wordt, is er geen reden meer om cash geld als betaalmiddel te gebruiken, alles zal via uw “spook” account geregeld worden (virtueel geld waarop u totaal geen grip meer hebt, virtueel geld dat gemakkelijk door een hacker weggesluisd kan worden)!

3. Overheid:

a. Voordeel Rfid-tag in ID-kaart: Snellere afwikkeling van openbare diensten aan het loket (afrekenen id-kaart & paspoort of visum)?

b. Voordeel Rfid-tag in ID-kaart: Verkleint de kans op terrorisme?

De 1e leugen:

De klant zal vragen stellen, iets uitgelegd willen hebben, enallerlei informatie opvragen…

Dus…

Of u dus een rfid-chip in uw id-kaart of paspoort hebt, maakt niets uit wat betreft de snelheid waarmee u geholpen wordt aan de balie!

De 2e leugen:

Of u nu wel of niet een rfid-chip in uw paspoort heeft, maakt niets uit voor het antiterrorismebeleid…

“Terroristen” hebben veelal valse paspoorten of komen illegaal het land binnen!

Waar wel kans op is?

Dat “terroristen” u met een handscanner vanwege uw rfid-chip in uw id-kaart of paspoort doelgerichter aan kunnen vallen!

Is een “terrorist” er bv op uit om Nederlandsers te doden, hoeft hij maar iemand te scannen (we moeten immers aan een identificatieplicht voldoen en zodoende zijn we immers verplicht een geldige rfid id-kaart of paspoort bij ons te dragen), en voila U wordt tussen die mensenmassa uit gepikt omdat U een Nederlands paspoort of id-kaart met rfid-chip draagt!

Een ander standpunt betreffende die rfid-chip in de id-kaart of paspoort is dat iedereen (zowel u als ik) niet meer als “brave” burgers worden gezien, maar als “potentiële criminelen” die een “mogelijk gevaar” voor de samenleving (lees gevestige orde ofwel dictatuur) kunnen vormen!

—– —– —–

Rfid-tags en hoe u “te koop” loopt in kleding waarin die “tags” zitten verwerkt!

Te koop met de aanschafprijs van uw aankopen:

Criminelen kunnen nu beter hun risico inschatten en bepalen of u de moeite van het overvallen wel waard bent!

Hoe een ogenschijnlijk ongevaarlijk nietig chipje (zie foto’s links) in een gevaarlijk niets ontziend privacy-schendend & vrijheidsberovend monster ontaard!!!

Gaat er bij U al een “belletje” rinkelen?

Hoewel men aan zal geven dat door een geimplanteerde rfid-chip het betalen gemakkelijker en veiliger wordt, is het tegendeel waar!

Criminelen scannen met handscanners of er voldoende “credits” op de chip staan, waardoor u een groter gevaar loopt om overvallen te worden dan wanneer u met een dichte portefeuille over straat zou lopen…

Stel u eens voor:

U winkelt in een grootwarenhuis met camerabewaking, en u heeft een id-kaart of paspoort met rfid-chip bij u (of misschien toch niet)?

Indien niet, u weet toch wel dat u dan (volgens de wet) strafbaar bent?

Wel…

Stel dat die camera’s zijn uitgerust met rfid-lezers…

Ziet u die figuren rechts onderin?

Ja die… Met dat rode labeltje…

Hebben zeker hun id-kaart of paspoort met rfid-chip niet bij zich!

Even de bewaking erop af, die mogen dan een bonnetje uitschrijven!

Wist u dat je met datzelfde camerasysteem ook op mensen kunt inzoomen en kunt zien wat de ingezoomde persoon aan koopjes bij zich draagt of wat deze aan kleding aan heeft en of de persoon in kwestie een horloge draagt of juwelen, en van melk merk?

Stel:

Aan dit camera systeem wordt een database gekoppeld met uw persoonlijke gegevens?

Men kan aan de hand van die gegevens zien of u nog boetes of schulden uit heeft staan, een hypotheek heeft lopen en hoeveel die waard is, zien of u medicijnen gebruikt en welke?

Begint het U al een beetje te dagen?

Bang geworden?

Nee?

Dat zou u nu anders wel moeten zijn!

Dit is name(n)lijk het begin van “totale contröle” over uw leven!

Er zijn al experimenten geweest om Rfid-tags in geld te stoppen…

Dollars zowel als Euro’s.

Men wil de geldstroom volgen.

Zwartgeld traceren noemt men dat!

Links ziet u de dollar & rechts ziet u de euro!

Beide betaalmiddelen zijn voorzien van een Rfid-tag…

Door het van Rfid-tags voorziene geld in een magnetron te stoppen, exploderen de Rfid-tags door de magnetronstraling, hetgeen de zwartgeblakerde stukken in het geld verklaart!

Maar…

Het kan nog erger…

Als u besluit zich te laten injecteren met een rfid-chip!

“Handig”?!?

Nooit meer een paspoort nodig of een portefeuille met geld!

Gewoon met je hand of arm langs een scanner zwaaien en alles gaat verder automatisch!

Ik zal het nog sterker vertellen…

In het begin zal het nog op vrijblijvende basis worden ingevoerd (meestal met wat extra’s als lokkertje), doch na enige tijd zullen ook diegenen die zich tot nu toe hebben geweerd TEGEN het laten inbrengen van die Rfid-chip worden verplicht zo’n Rfid-tag te laten inbrengen en eenmaal ingebracht zul je die de rest van je leven moeten blijven dragen…

Immers…

Als u dat NIET doet, zal men u de toegang tot burgerlijke diensten & gezondheidszorg en toegang tot “openbare gebouwen” ontzeggen totdat u “uit vrije wil” besluit u toch te laten “chippen”!

De media zorgen nu al dat het fenomeen “chippen” bespreekbaar wordt.

De gewoonste zaak van de wereld?

Over enige tijd is men aan dit nieuwtje gewend!

Een aantal zal besluiten zich vrijwillig te “chippen”!

STOM!!!

Al die mensen geven “vrijwillig” datgene op waar in het verleden zo vele oorlogen om zijn begonnen…

Waar zovele soldaten in oorlogen hun leven voor hebben gegeven!

“VRIJHEID”!

Eenmaal “gechipt” is er geen weg terug meer!

Wel… U bent gewaarschuwd voor “Big Brother” die over uw schouders meekijkt naar elke beweging die u maakt, elke aankoop die u doet, elke kilometer die u aflegt en elk contact met uw medemens u heeft gehad!

En dan nog wat…

Mocht U besluiten zich wel te laten chippen, realiseer u dan wel dat het uw schuld is dat ook mensen die zich niet willen laten chippen toch gedwongen worden zich te laten “chippen”!

U bent “medeplichtig” aan het opdringen van regel- en wetgeving die de “PRIVACY & VRIJHEID” van uw medemens schenden!

Rfid-tags worden ook wel in verband gebracht met het symbool van “The Beast” ook wel 666 of 999.

“Holy Bible” chapter 13.16 & 13.17 APOCALYPSE:

13:16. And he shall make all, both little and great, rich and poor, freemen and bondmen, to have a character in their right hand or on their foreheads:

13:17. And that no man might buy or sell, but he that hath the character, or the name of the beast, or the number of his name.

http://www.newadvent.org/bible/rev013.htm

Niet om het één of ander , maar hier krijg ik toch echt de stuipen van!

Wel…

Er schijnen toch nog mensen te zijn die hun gezonde verstand schijnen te kunnen gebruiken…

WISCONSIN BANS FORCED HUMAN RFID CHIPPING Groundbreaking Law Spotlights Opposition to VeriChip

Wisconsin’s new law was introduced as Assembly Bill 290 by Representative Marlin D. Schneider (D) and was passed unanimously by both houses of the Wisconsin State Legislature. The law makes it illegal to require an individual to have a microchip implant and subjects a violator to a fine of up to $10,000 per day…

http://www.spychips.com/press-releases/verichip-wisconsin-ban.html

Liever arm & vrij…

dan een slaaf van de kapitalistische maatschappij!