<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>rosalia-de-castro &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/rosalia-de-castro/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "rosalia-de-castro"</description>
	<pubDate>Sun, 27 Dec 2009 05:48:44 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Hojas marchitas...]]></title>
<link>http://elperfumedemujer.wordpress.com/2009/10/06/hojas-marchitas/</link>
<pubDate>Wed, 07 Oct 2009 05:51:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>El perfume de mujer</dc:creator>
<guid>http://elperfumedemujer.wordpress.com/2009/10/06/hojas-marchitas/</guid>
<description><![CDATA[  Las rosas en sus troncos se secaron, los lirios blancos en su tallo erguidos secáronse también, y ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:left;"><a rel="attachment wp-att-1499" href="http://elperfumedemujer.wordpress.com/2009/10/06/hojas-marchitas/_m_psas/"><img class="aligncenter size-full wp-image-1499" title="_m_psas" src="http://elperfumedemujer.wordpress.com/files/2009/10/m_psas.jpg" alt="_m_psas" width="524" height="416" /></a></p>
<h4 style="text-align:center;"><span style="color:#ffcc00;"><span style="color:#993300;"><em> </em></span></span></h4>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ffcc00;"><span style="color:#993300;"><em><span style="color:#b8860b;">Las rosas en sus troncos se secaron, </span></em></span></span><span style="color:#ffcc00;"><span style="color:#993300;"><em><br />
<span style="color:#b8860b;">los lirios blancos en su tallo erguidos<br />
secáronse también,<br />
y airado el viento arrebató sus hojas,<br />
arrebató sus hojas perfumadas<br />
que nunca más veré.</span></em></span></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ffcc00;"><em><span style="color:#b8860b;">Otras rosas después y otros jardines<br />
con lirios blancos en su tallo erguidos<br />
he visto florecer;<br />
más ya cansados de llorar mis ojos,<br />
en vez de llanto en ellos, derramaron<br />
gotas de amarga hiel.</span></em></span></p>
<p style="text-align:center;"> </p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#b8860b;"><span style="font-style:italic;">Rosalía de Castro</span><em> (1837-1885)</em></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#993300;"><em><span style="color:#b8860b;"> </span></em></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#993300;"><em><span style="color:#b8860b;"> </span></em></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#993300;"><em><span style="color:#b8860b;">Triste en verdad&#8230;</span></em></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#993300;"><em> </em></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#993300;"><em><span style="color:#b8860b;">Saludos!!</span></em></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#993300;"><em> </em></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#b8860b;">~♥~</span></p>
<p style="text-align:center;"> </p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ffcc00;"> </span></p>
<address><span style="color:#ffcc00;"> </span></address>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Vídeo: o que andei fazendo nesse verão]]></title>
<link>http://unhagaliza.wordpress.com/2009/08/26/video-o-que-andei-fazendo-nesse-verao/</link>
<pubDate>Wed, 26 Aug 2009 18:02:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>anarina</dc:creator>
<guid>http://unhagaliza.wordpress.com/2009/08/26/video-o-que-andei-fazendo-nesse-verao/</guid>
<description><![CDATA[passeios por Coruña (comida da Andaluzía e de Aragón nas Casas Regionais e uma antologia da Rosalía ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>passeios por Coruña (comida da Andaluzía e de Aragón nas Casas Regionais e uma antologia da Rosalía de Castro na Feira do Livro Antigo) / jogo do Deportivo La Coruña (perdemos pro Atlético de Madrid) / batalha de fogos (ganhou Riazor de lavada) / jantar de despedida da Mary (ela e a Domy no fim abriram a garrafa de vinho) / jantar com meus amigos na Raxaría As Neves (e depois um show torturante do Raphael) / um pacote que a mamis enviou pelo correio (o par de botas, dono original da caixa, veio junto) / visita da Marina e da Azucena (o Miguel, marido da Susy e pai da Montse ficou de fora do vídeo&#8230;) / passeio pelo Parque Eólico da Galícia (os moinhos são gigantes, e há centenas deles!) / picnic em San Andrés de Teixido com os meus amigos portugueses Pedro, Melanie e Jorge / apresentação do Ibrahimovic como jogador do Barcelona (sim, eu estava ali, logo ao lado dele, no Camp Nou).</p>
<p><a href="http://vimeo.com/6280650">Off to see the world (ten fun things I did this summer)</a> from <a href="http://vimeo.com/user794433">Ana Carolina</a> on <a href="http://vimeo.com">Vimeo</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[189| Galeguismo cordial. Comentario de texto]]></title>
<link>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/06/29/189-galeguismo-cordial-comentario-de-texto/</link>
<pubDate>Mon, 29 Jun 2009 13:55:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>Helena González</dc:creator>
<guid>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/06/29/189-galeguismo-cordial-comentario-de-texto/</guid>
<description><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 29/06/2009 Leo o discurso pronunciado polo Presidente Feijoo na entrega das ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 29/06/2009 Leo o discurso pronunciado polo Presidente Feijoo na entrega das ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A «galecidade» do Brasil ]]></title>
<link>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/06/09/a-%c2%abgalecidade%c2%bb-do-brasil/</link>
<pubDate>Tue, 09 Jun 2009 10:20:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>ecodepontecaldelas</dc:creator>
<guid>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/06/09/a-%c2%abgalecidade%c2%bb-do-brasil/</guid>
<description><![CDATA[O gaiteiro Carlos Núñez narra para La Voz de Galicia as semellanzas que atopa entre a fala do interi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-470" title="Carlos Nuñez" src="http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/files/2009/06/carlos-nunez.jpg" alt="Carlos Nuñez" width="459" height="500" />O gaiteiro<strong> Carlos Núñez</strong> narra para La Voz de Galicia as semellanzas que atopa entre a fala do interior do país tropical e o galego</p>
<p>Se damos unha volta polo <strong>Museo da Lingua Portuguesa de São Paulo</strong> atoparemos un vídeo no que <strong>Caetano Veloso</strong> nos di que o portugués do Brasil é a mellor lingua do mundo para cantar. ¿Lembrades cando na escola nos contaban aquilo de que o rei <strong>Alfonso X</strong> o Sabio, mentres utilizaba o castelán para as leis, escribía as cantigas en galego?  Alí sorpréndenos unha xigantesca árbore xenealóxica das linguas na que aparece o nacemento do portugués, fillo do latín vulgar coma o francés, o castelán, o catalán e o provenzal. E atención: nin rastro do galego&#8230;  Afortunadamente, tras o noso desencanto, na «sala interactiva» deste museo, xenialmente concibida polo meu amigo o erudito e artista <strong>José Miguel Wisnik</strong>, descubrimos como os meniños e os estudantes xogan e cantan a ritmo de rap o Ondas do mar de Vigo do noso <strong>Martín Códax</strong>, facendo unha ponte co Rúas do meu São Paulo do seu Mario de Andrade. Había tempo que eu intuía que a utilización do RAP ( rhythm and poetry ) permitiría a reinterpretación dunha canción que levaba esperando máis de cen anos: a Alborada de<strong> Rosalía de Castro</strong>. Naquel museo comprendín que ninguén mellor que os brasileiros para facer con mestría esa «poesía ritmada».  Calquera galego ao aterrar no <strong>Brasil</strong> ten a sensación de chegar a outro planeta, cunha paisaxe tropical e humana moi diferente. É a lingua a primeira en abrazar ao novo visitante&#8230; En poucas horas, esqueceremos que o que falan non é galego, senón un portugués sorprendentemente próximo ao galego. Tamén no museo achamos que a explicación disto parece ser que o portugués do Brasil ficou aferrado a unha versión arcaica da lingua, conservando variantes hoxe rexionais en <strong>Portugal</strong>. Se cadra, xusto como moitos portugueses perciben hoxe o galego.  Polo que ata agora me explicaron, aínda non están estudadas as posibles conexións entre o portugués do Brasil e o galego, porque oficialmente son dúas linguas diferentes. Pero tamén hai lingüistas que consideran que realmente son tres linguas: portugués do Brasil, portugués europeo e galego. E hainos que consideran que son só unha, malia que na actualidade haxa diferenzas importantes, especialmente na escrita.  Outra maneira que teñen de chamarlle a este suposto arcaísmo brasileiro é medievalismo. Esta idea está moi espallada no Brasil. Alí gustan de pensar que nalgúns recantos no mítico <strong>Sertão</strong> segue viva a Idade Media europea ou ibérica.  É sorprendente como aínda hoxe no Nordeste -a primeira rexión do Brasil en ser colonizada- seguen vivos moitos costumes medievalizantes: os romances, a literatura de cordel coma a dos nosos cegos nas romarías, os improvisadores e repentistas como os das nosas regueifas.  Modernistas e xeración Nós  Esta herdanza tivo tamén o seu reflexo na alta cultura , sobre todo a partir dos modernistas nos anos 20. Eles foron os grandes creadores do imaxinario brasileiro tal e como hoxe o coñecemos, baseado na misciginaçao -a mestura de indíxenas, africanos e europeos-. Interesáronse moito polo folclore e a música. E tamén estudaron esta parte medievalizante do Brasil. Como vimos no museo, os seus grandes poetas como <strong>Mario de Andrade</strong> e <strong>Manuel Bandeira</strong>, mesmo escribiron á maneira dun <strong>Meendinho</strong> ou Martín Códax, como fixeron aquí os neotrovadoristas.  Como nos comentou o antropólogo <strong>António Medeiros</strong>, «modernista adora arcaísmo». El salientou as semellanzas entre o Manifesto modernista no Brasil do 1922 e o galego de Nós, do 20. Un membro daquela xeración, <strong>Guilherme de Almeida</strong>, visitou Galicia no ano 33 e chegou a publicar un artigo na revista Nós , titulado Galliza, pátria da Canção . Non debemos esquecer que as cantigas galego-portuguesas eran poesía mais tamén música, e un brasileiro non ía pasar iso por alto&#8230; O seu cicerone en Galicia foi <strong>Valentín Paz Andrade</strong>.  E chegamos á tese dun dos nosos pioneiros, Paz Andrade: no Brasil consérvase moito da vella Gallaecia, que estaría aínda ben presente na cultura dos portugueses cando estes desembarcan no Brasil. Posteriormente, o galaico diluiríase en Portugal coa influencia de Lisboa, do sur, e na costa do Brasil, mais ficaría vivo no interior.  Paz Andrade estudou a galecidade, moi especialmente na obra do para moitos máis importante escritor brasileiro do século XX: o mineiro João Guimarães Rosa, quizais pouco coñecido fóra do Brasil por non tratar na súa obra a cultura do carnaval, praia e samba, senón a dese descoñecido interior. Minas Gerais é un estado máis grande que España. Culturalmente, mesmo na paisaxe, é do máis próximo a Galicia que achei alí. Os mineiros son parecidos a nós mesmo nos tópicos: son desconfiados, responden a unha pregunta con outra pregunta, son conservadores e calados, misteriosos?  No seu impresionante rastrexo, Paz Andrade atopou palabras e expresións tan galegas como: lusco-fusco, aquí e acolá, sol-se-por, arco da vella, demo, lobisomen, orballo, corozas, queixume, vagalume&#8230; E costumes como os toques das campás ou sinos, as alfombras de flores no Corpus, o carro de bois, a coca, as penlas, as fogueiras de San Xoán? Eu, que estiven alí, pódovos asegurar que todo isto é verídico. Incluso non puiden resistirme a gravar dúas cancións mineiras no disco de tan galegas como soaban.  O segredo de que a cultura de Minas sexa tan parecida á nosa é aparentemente sinxelo: cando no século XVIII se descubre a riqueza mineira no interior brasileiro os principais poboadores foron os miñotos, ou sexa, os galegos de Portugal. Lembremos que o Miño era o sur da Gallaecia histórica, que se parte en dúas, dando orixe a Portugal. O Miño, como Galicia, disfruta da revolución provocada polo millo chegado de América, a riqueza que se ve aínda nas construcións barrocas pero que provoca un exceso de poboación que ten que emigrar.  É curioso que este éxodo de miñotos a Minas está dalgún xeito na orixe da emigración galega ao Brasil. Os galegos emigran a Portugal desde sempre. Pero moi especialmente enchen este baleiro deixado polos miñotos e de aí pasarían ás cidades, Porto e Lisboa. Nelas escoitan as historias de riqueza dos brasileiros retornados e comezan a emigración galega a partir do XIX e XX que coñecemos.  ¿Terá todo isto o seu reflexo na música?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pla de renovació d'àrees industrials de l'Hospitalet (PRAIH)]]></title>
<link>http://avbellvitge.wordpress.com/2009/06/05/pla-de-renovacio-darees-industrials-de-lhospitalet-praih/</link>
<pubDate>Thu, 04 Jun 2009 22:41:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>AVBellvitge</dc:creator>
<guid>http://avbellvitge.wordpress.com/2009/06/05/pla-de-renovacio-darees-industrials-de-lhospitalet-praih/</guid>
<description><![CDATA[Si piqueu es fa més gran!. El Pla de renovació d&#39;àrees industrials de l&#39;Hospitalet (PRAIH) a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_3163" class="wp-caption alignnone" style="width: 829px"><a href="http://avbellvitge.wordpress.com/files/2009/06/praihplanol.jpg"><img class="size-full wp-image-3163" title="praihPLANOL" src="http://avbellvitge.wordpress.com/files/2009/06/praihplanol.jpg" alt="praihPLANOL" width="819" height="401" /></a><p class="wp-caption-text">Si piqueu es fa més gran!. El Pla de renovació d&#39;àrees industrials de l&#39;Hospitalet (PRAIH) afectava al 11% del municipi</p></div>
<p>Quan va sortir el PRAIH <a href="http://canal-h.net/inc/noticia.php?idn=20020701122304&#38;x=1" target="_blank">al 2002 </a>ens deien &#8220;desapareixerà un territori industrial que fa frontera entre les zones urbanes i permetrà que la ciutat estigui més unida&#8221;, <a href="http://canal-h.net/inc/noticia.php?idn=20030319142921&#38;x=1" target="_blank">al 2003</a> es deia que &#8220;no es tracta de desmantellar la indústria tradicional, sinó afavorir la seva reconversió i el seu trasllat a una altra zona més adequada de la ciutat&#8221; (districte econòmic de Granvia L’H).</p>
<div id="attachment_3169" class="wp-caption alignright" style="width: 510px"><a href=" " target="_blank"><img class="size-full wp-image-3169 " title="f_img_carrilet1_gran" src="http://avbellvitge.wordpress.com/files/2009/06/f_img_carrilet1_gran.jpg" alt="f_img_carrilet1_gran" width="500" height="380" /></a><p class="wp-caption-text">Solar ubicat a l&#39;antiga fàbrica (ja desapareguda) del grup català AC Marca destinat a la promoció d&#39;habitatges i locals comercials. Es situaria al punt 7 del plànol.</p></div>
<p><a href="http://canal-h.net/inc/noticia.php?idn=20051014133058&#38;x=1" target="_blank">Al 2005</a> es presenta el pla de millora de la Rambla del Mig (punt 7 al plànol), que es va modificar <a href="http://www.diaril-h.cat/documents/n198/198-6.pdf" target="_blank">al 2007</a> i en deien que començaria al 2008. <a href="http://canal-h.net/inc/noticia.php?idn=20090429132955&#38;x=1" target="_blank">Aquest 2009</a> cau gran part del projecte i encara no hi ha res en marxa, hi ha un solar enorme. El sector 8 (Leonardo da Vinci) es va requalificar <a href="http://www.vilaweb.cat/www/elpunt/noticia?p_idcmp=-917933" target="_blank">al 2004</a> però allà estem igual.</p>
<p>Hem pintat al plànol en verd els espais 14 (Riera dels Frares) i 15 (Famadas) per identificar més clarament un parell de sectors on es pretenia modificar el Pla General Metropolità, no per fer habitatges com a la resta de zones, sinó per tal de fer una espècie de 22@ com el del Poble Nou, i implantar oficines, activitats comercials i de servei, evitant l&#8217;entrada d&#8217;indústries &#8220;brutes&#8221;. També es volien modificar les alçades màximes dels edificis i altres paràmetres. D&#8217;això creiem que tampoc s&#8217;ha fet molta cosa.</p>
<p>Ara que arribem al 2010, no sols veiem que encara pràcticament no s&#8217;ha iniciat aquest pla sinó que per l&#8217;Ajuntament tot ha canviat i ara les oficines ja no volen transformar un polígon dels anys 60 i ajudar a apropar Bellvitge a la resta dels barris, sinó que aquestes oficines, hotels, concessionaris,&#8230; ara no tan sols incoherents sinó que també inútils, es volen carregar una gran part de la mínima reserva de zona verda que ens queda a la zona agrícola i a més, ens volen aïllar del barri de l&#8217;Almeda de Cornellà. D&#8217;això en diuen <em>pogreso</em>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Amoriñas das silveiras]]></title>
<link>http://perurealfonso.wordpress.com/2009/05/17/amorinas-das-silveiras/</link>
<pubDate>Sun, 17 May 2009 21:39:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>alfonsodezamora</dc:creator>
<guid>http://perurealfonso.wordpress.com/2009/05/17/amorinas-das-silveiras/</guid>
<description><![CDATA[«Si non me levás, airiños, quisáis xa non me conesan» Adiós, ríos; adiós, fontes adiós, regatos pequ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:right;">«Si non me levás, airiños,<br />
quisáis xa non me conesan»</p>
<p><span style='text-align:left;display:block;'><p><object type='application/x-shockwave-flash' data='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' width='290' height='24' id='audioplayer1'><param name='movie' value='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' /><param name='FlashVars' value='&amp;bg=0xf8f8f8&amp;leftbg=0xeeeeee&amp;lefticon=0x666666&amp;rightbg=0xcccccc&amp;rightbghover=0x999999&amp;righticon=0x666666&amp;righticonhover=0xffffff&amp;text=0x666666&amp;slider=0x666666&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9FFFB8&amp;soundFile=http%3A%2F%2Fwww.goear.com%2Ffiles%2Fsst3%2F492efb26781c2a1ce0fd1afd9315a31e.mp3' /><param name='quality' value='high' /><param name='menu' value='false' /><param name='bgcolor' value='#FFFFFF' /></object></p></span></p>
<blockquote><p>Adiós, ríos; adiós, fontes<br />
adiós, regatos pequenos<br />
adiós, vista dos meus ollos<br />
non sei cándo nos veremos.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Adiós, ríos; adiós, fuentes;</span><br />
<span style="color:#888888;">adiós, 	arroyos pequeños;</span><br />
<span style="color:#888888;">adiós, vista de mis ojos:</span><br />
<span style="color:#888888;">no sé cuándo nos veremos.</span></p>
<blockquote><p>Miña terra, miña terra<br />
terra donde me eu criéi,<br />
hortiña que quero tanto,<br />
figueiriñas que prantéi,</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Tierra mía, tierra mía,</span><br />
<span style="color:#888888;">tierra donde me crié,</span><br />
<span style="color:#888888;">huertica que tanto quiero,</span><br />
<span style="color:#888888;">higueritas que planté,</span></p>
<blockquote><p>prados, ríos, arboredas,<br />
pinares que move o vento,<br />
paxariños piadores,<br />
casiña do meu contento,</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">prados, ríos, arboledas,</span><br />
<span style="color:#888888;">pinares que mueve el viento,</span><br />
<span style="color:#888888;">parajicos piadores,</span><br />
<span style="color:#888888;">casita de mi contento,</span></p>
<blockquote><p>muíño dos castañares,<br />
noites craras de luar,<br />
campaniñas trimbadoras<br />
da igrexiña do lugar,</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">molino de castañedas,</span><br />
<span style="color:#888888;">noches de luna llena,</span><br />
<span style="color:#888888;">campanitas que redoblan</span><br />
<span style="color:#888888;">de la iglesia de la aldea,</span></p>
<blockquote><p>amoriñas das silveiras<br />
que eu lle daba ó meu amor,<br />
camiñiños antre o millo,<br />
¡adiós, para sempre adiós!</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">bayas de zarzamora</span><br />
<span style="color:#888888;">que yo le daba a mi amor,</span><br />
<span style="color:#888888;">caminicos por el panizo,</span><br />
<span style="color:#888888;">¡adiós, para siempre adiós!</span></p>
<blockquote><p>¡Adiós, groria! ¡Adiós, contento!<br />
¡Deixo a casa onde nacín,<br />
deixo a aldea que conoso<br />
por un mundo que non vin!</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">¡Adiós, gloria! ¡Adiós, contento!</span><br />
<span style="color:#888888;">¡La casa dejo en que nací,</span><br />
<span style="color:#888888;">la aldea que conozco dejo</span><br />
<span style="color:#888888;">por un mundo que no vi!</span></p>
<blockquote><p>Deixo amigos por estraños,<br />
deixo a veiga polo mar,<br />
deixo, en fin, canto ben quero&#8230;<br />
¡Quén pudera non deixar!&#8230;</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Dejo amigos por extraños,</span><br />
<span style="color:#888888;">la vega dejo por el mar,</span><br />
<span style="color:#888888;">dejo, en fin, cuanto bien quiero&#8230;</span><br />
<span style="color:#888888;">¡Quien pudiera no dejar!</span></p>
<blockquote><p>Mais son probe e, ¡mal pecado!,<br />
a miña terra n&#8217;é miña,<br />
que hastra lle dan de prestado<br />
a beira por que camiña<br />
ó que naceu desdichado.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Pero pobre soy y, ay, mal fario!,</span><br />
<span style="color:#888888;">la tierra mía no es mía,</span><br />
<span style="color:#888888;">que hasta le dan de prestado</span><br />
<span style="color:#888888;">la senda por que camina</span><br />
<span style="color:#888888;">a quien nació desdichado.</span></p>
<blockquote><p>Téñovos, pois, que deixar,<br />
hortiña que tanto améi,<br />
fogueiriña do meu lar,<br />
arboriños que prantéi,<br />
fontiña do cabañar.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Os tengo, pues, que dejar,</span><br />
<span style="color:#888888;">huertica que tanto amé,</span><br />
<span style="color:#888888;">hoguerita del hogar,</span><br />
<span style="color:#888888;">arbolicos que planté,</span><br />
<span style="color:#888888;">fuentecica del cabañar.</span></p>
<blockquote><p>Adiós, adiós, que me vou,<br />
herbiñas do camposanto,<br />
donde meu pai se enterróu,<br />
herbiñas que biquéi tanto,<br />
terriña que nos crióu.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Adiós, adiós, que me voy,</span><br />
<span style="color:#888888;">hierbecicas del camposanto,</span><br />
<span style="color:#888888;">donde mi padre reposó,</span><br />
<span style="color:#888888;">hierbecicas que besé tanto,</span><br />
<span style="color:#888888;">tierra que nos crió.</span></p>
<blockquote><p>Adiós, Virxe da Asunción,<br />
branca como un serafín:<br />
lévovos no corasón;<br />
pedídelle a Dios por min,<br />
miña Virxe da Asunción.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Adiós, Virgen de la Asunción,</span><br />
<span style="color:#888888;">blanca como un serafín:</span><br />
<span style="color:#888888;">os llevo en el corazón;</span><br />
<span style="color:#888888;">pedidle a Dios por mí,</span><br />
<span style="color:#888888;">Virgen mía de la Asunción.</span></p>
<blockquote><p>Xa se oien lonxe, moi lonxe,<br />
as campanas do Pomar;<br />
para min, ¡ai!, coitadiño,<br />
nunca máis han de tocar.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Ya se oyen lejos, muy lejos,</span><br />
<span style="color:#888888;">las campanas de O Pomar;</span><br />
<span style="color:#888888;">para mí, ¡ay!, pobrecito,</span><br />
<span style="color:#888888;">nunca más han de tocar.</span></p>
<blockquote><p>Xa se oien lonxe, máis lonxe&#8230;<br />
Cada balada é un dolor;<br />
voume soio, sin arrimo&#8230;<br />
Miña terra, ¡adios!, ¡adios!</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Ya se oyen lejos, más lejos&#8230;</span><br />
<span style="color:#888888;">Cada redoble, un dolor;</span><br />
<span style="color:#888888;">solo me voy, sin cariño&#8230;</span><br />
<span style="color:#888888;">Tierra mía, ¡adiós! ¡adiós!</span></p>
<blockquote><p>¡Adios tamén, queridiña&#8230;!<br />
¡Adios por sempre quizais&#8230;!<br />
Dígoche este adiós chorando<br />
desde a beiriña do mar.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">¡Adiós también, amor mío&#8230;!</span><br />
<span style="color:#888888;">¡Adiós por siempre quizás&#8230;!</span><br />
<span style="color:#888888;">Te digo este adiós llorando</span><br />
<span style="color:#888888;">a la orillita del mar.</span></p>
<blockquote><p>Non me olvides, queridiña,<br />
si morro de soidás&#8230;<br />
tantas légoas mar adentro&#8230;<br />
¡Miña casiña!, ¡meu lar!</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">No me olvides, amor mío,</span><br />
<span style="color:#888888;">si de añoranza me muero&#8230;</span><br />
<span style="color:#888888;">tantas leguas mar adentro&#8230;</span><br />
<span style="color:#888888;">¡Ay, mi casica y mi hogar!</span></p>
<p style="text-align:justify;">Rosalía de Castro, <em>Cantares gallegos</em>, <span style="text-decoration:line-through;">La Habana</span>, Vigo, 1863, según la edición de Ricardo Carballo Calero y Lydia Fontoira Suris, Vigo, Patronato Rosalía de Castro, 1992, cuarta edición, poema nº. 15, pág. 69-71.</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://perurealfonso.wordpress.com/files/2009/05/calle-brasil-habana.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1364" title="Calle Brasil Habana" src="http://perurealfonso.wordpress.com/files/2009/05/calle-brasil-habana.jpg" alt="Calle Brasil Habana" width="510" height="511" /></a></p>
<p><span style='text-align:left;display:block;'><p><object type='application/x-shockwave-flash' data='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' width='290' height='24' id='audioplayer1'><param name='movie' value='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' /><param name='FlashVars' value='&amp;bg=0xf8f8f8&amp;leftbg=0xeeeeee&amp;lefticon=0x666666&amp;rightbg=0xcccccc&amp;rightbghover=0x999999&amp;righticon=0x666666&amp;righticonhover=0xffffff&amp;text=0x666666&amp;slider=0x666666&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9FFFB8&amp;soundFile=http%3A%2F%2Fwww.goear.com%2Ffiles%2Fmp3files%2F02112008%2Fa8257e8814657a0f1ffd37f526522145.mp3' /><param name='quality' value='high' /><param name='menu' value='false' /><param name='bgcolor' value='#FFFFFF' /></object></p></span></p>
<blockquote><p>Mais ó que ben quixo un día,<br />
si a querer ten afición,<br />
sempre lle queda unha mágoa<br />
dentro do seu corasón.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Pero a quien bien quiso un día,<br />
si a querer tiene afición,<br />
siempre le queda una pena<br />
dentro de su corazón.</span></p>
<blockquote><p>Aló nas tardes serenas,<br />
aló nas tardes caladas,<br />
fanse máis duras as penas<br />
que nas brandas alboradas.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Allí en tardes serenas,<br />
allí en tardes calladas,<br />
se hacen más duras las penas<br />
que en las muelles alboradas.</span></p>
<blockquote><p>Aló nas tardes sombrisas,<br />
aló nas tardes escuras,<br />
fanse máis cortas as risas,<br />
máis negras as desventuras.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Allí en las tardes sombrías,<br />
allí en tardes oscuras,<br />
se hacen más cortas las risas,<br />
más negras las desventuras.</span></p>
<blockquote><p>Que non hai será tranquila<br />
para quen remorsos garda,<br />
e máis presto se aniquila<br />
canto máis á noite agarda.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Que no hay víspera tranquila</span><br />
<span style="color:#888888;">para quien sus culpas guarda,</span><br />
<span style="color:#888888;">y más presto se aniquila</span><br />
<span style="color:#888888;">cuanto más la noche aguarda.</span></p>
<blockquote><p>I anque ora sorrindo canto,<br />
anque ora canto con brío,<br />
tanto choréi, choréi tanto<br />
como as auguiñas dun río.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Y aunque ahora contento canto,</span><br />
<span style="color:#888888;">aunque ahora canto con brío,</span><br />
<span style="color:#888888;">tanto lloré, lloré tanto</span><br />
<span style="color:#888888;">como las agüicas de un río.</span></p>
<blockquote><p>Tiven en pasados días<br />
fondas penas e pesares,<br />
e choréi bágoas tan frías<br />
como as auguiñas dos mares.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Tuve en pasados días</span><br />
<span style="color:#888888;">hondas penas y pesares,</span><br />
<span style="color:#888888;">y lloré lágrimas tan frías</span><br />
<span style="color:#888888;">como el agua de los mares.</span></p>
<blockquote><p>Tiven tan fondos amores<br />
e tan fondas amarguras,<br />
que eran fonte de dolores<br />
nacida entre penas duras.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Tuve tan fondos amores</span><br />
<span style="color:#888888;">y tan fondas amarguras,</span><br />
<span style="color:#888888;">que eran fuente de dolores</span><br />
<span style="color:#888888;">nacida entre peñas duras.</span></p>
<blockquote><p>Ora río, ora contento<br />
vou polas eiras cantando,<br />
vendo de onda ven o vento<br />
cando vou levar o gando.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Ahora río, ahora contento,</span><br />
<span style="color:#888888;">voy por las eras cantando,</span><br />
<span style="color:#888888;">viniendo de donde venga el viento</span><br />
<span style="color:#888888;">cuando voy a llevar rebaños.</span></p>
<blockquote><p>Ora con grande sosiego<br />
durmo na beira das fontes,<br />
durmo na beira dos regos,<br />
durmo na punta dos montes.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Ahora con grande sosiego</span><br />
<span style="color:#888888;">duermo a orilla las fuentes,</span><br />
<span style="color:#888888;">duermo a orilla las corrientes,</span><br />
<span style="color:#888888;">duermo en la cima de los montes.</span></p>
<blockquote><p>Airiños, airiños aires,<br />
airiños da miña terra;<br />
airiños, airiños aires,<br />
airiños, leváime a ela.</p></blockquote>
<p><span style="color:#888888;">Airecicos, airecicos aires,</span><br />
<span style="color:#888888;">airecicos de mi tierra;</span><br />
<span style="color:#888888;">airecicos, airecicos aires,</span><br />
<span style="color:#888888;">airecicos, llevadme a ella.</span></p>
<p style="text-align:justify;">Rosalía de Castro,<em> Cantares gallegos</em>, La Habana, 1863, extraído de los poemas nº. 17 y  22 (págs. 75-77 y 95-96 de la edición de Carballo Calero y Fontoria Suris).</p>
<p style="text-align:justify;">Hoy se ha celebrado el centésimo cuadragésimo sexto aniversario de la primera edición de uno de los más bellos libros que se han escrito en una de las más bellas lenguas de la Península Ibérica: <a href="http://www.letrasgalegas.org/servlet/SirveObras/p230/02587296500292784199079/index.htm" target="_blank"><em>Cantares gallegos</em></a>, de Rosalía de Castro. En conmemoración de esa efeméride, desde 1963 se celebra en Galicia el <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/D%C3%ADa_de_las_Letras_Gallegas" target="_blank">«Día das Letras Galegas»</a>. Aprovechen, aprovechen, amontónense en las puertas de las bibliotecas que más a mano tengan y antes abran, y devoren la obra de Rosalía, mucho mejor en gallego, pero nada despreciable tampoco la que escribió en castellano, en el páramo que supuso poéticamente el siglo xix en la España que escribió en español.</p>
<p style="text-align:justify;">Visto el número de exiliados que se cuentan entre los lectores fidelísimos de estos apuntes, no me ha parecido fuera de lugar dar cabida a esta gran, grandísima cantora de la emigración y del destierro.</p>
<p style="text-align:justify;">Me lleva tiempo rondando la idea de que quizá un buen epítome de la historia contemporánea española, contada poéticamente, podría limitarse a una lectura intensiva de <a href="http://www.rosaliadecastro.org/" target="_blank">Rosalía de Castro</a> (1837-1885), <a href="http://www.miguelhernandezvirtual.com/xml/" target="_blank">Miguel Hernández</a> (1910-1942) y <a href="http://www.lletra.com/noms/vaestelles/" target="_blank">Vicent Andrés Estellés</a> (1924-1993). En fin, son vicios privados míos, claro, y ya saben lo difícil que es quitarse los vicios.</p>
<p style="text-align:justify;">Y no, la de hoy no encuentro manera de relacionarla con Alfonso de Zamora. ¿Se la encuentran ustedes?</p>
<p style="text-align:justify;"><em>Semanada clara y buena</em> y que los dolores nos duelan justo lo que nos tienen que doler nomás.</p>
<p style="text-align:center;">…</p>
<p style="text-align:justify;">«<a href="http://http://www.flickr.com/photos/jimsk/2302334711/" target="_blank">Calle Brasil, Habana Vieja</a>», foto de Jim Skea, 6 de febrero de 2008. Las canciones son <em>Adiós ríos, adiós fontes</em> y <em>Airiños, aires</em>, basadas en poemas de los <em>Cantares gallegos</em>, interpretadas por Amancio Prada y las <a href="http://www.amancioprada.com/rs.htm" target="_blank">Pandereteiras de Baio</a>, con la Real Philarmonía de Galicia, dirigida por Maximino Zumalave, en el disco <a href="http://www.amancioprada.com/rosas.htm" target="_blank"> </a><em><a href="http://www.amancioprada.com/rosas.htm" target="_blank">Rosas para Rosalía</a>,</em> Madrid, Fonomusic, 1998.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rosas de mayo]]></title>
<link>http://thewatercressway.wordpress.com/2009/05/08/rosas-de-mayo/</link>
<pubDate>Fri, 08 May 2009 05:55:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Aaoiue</dc:creator>
<guid>http://thewatercressway.wordpress.com/2009/05/08/rosas-de-mayo/</guid>
<description><![CDATA[Valeriana * Maio longo, maio longo Todo cuberto de rosas Para alguns télas de morte Para outros téla]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div style="text-align:center;"><a href="http://thewatercressway.wordpress.com/files/2009/05/valer01.jpg"><img class="aligncenter" style="border:0 none;" src="http://thewatercressway.wordpress.com/files/2009/05/valer01.jpg?w=300" border="0" alt="" width="300" height="196" /></a><em> Valeriana</em></div>
<p style="text-align:center;">
<div style="text-align:center;"><em>*</em></div>
<div style="text-align:justify;"><em> </em><a href="http://www.goear.com/listen.php?v=1f005dd">Maio longo</a>, maio longo<br />
Todo cuberto de rosas<br />
Para alguns télas de morte<br />
Para outros télas de boda<br />
<em>Rosalía de Castro<br />
</em><br />
El 17 de mayo de 1963 se empezó a celebrar el <strong>Dia das Letras Galegas</strong> para conmemorar la publicación en 1863, en La Habana (Cuba), del primer ejemplar de los <em>Cantares Gallegos</em>, de Rosalía de Castro, que representa el inicio del <strong>Rexurdimento</strong> tras los llamados <a href="http://gl.wikipedia.org/wiki/S%C3%A9culos_Escuros">Séculos Escuros</a>. Rosalía de Castro llevó el gallego a la literatura culta, de donde nunca tendría porqué haber salido, llevó la <em>saudade</em> del pueblo portugués y el pueblo gallego al sitio que se merece –entre la <strong>tortilla de patatas</strong> y Shakespeare, otras dos maravillas, &#8211; y sobre todo devolvió a los campesinos, a los emigrantes y a las clases más modestas la dignidad de poder estar en la poesía y no como comparsas de otros personajes. De hecho, los <em>Cantares</em> son glosas al cancionero tradicional y la fusión fue tal que al poco tiempo Los Que Cantan no podían distinguir qué pertenecía a Rosalía de Castro y qué pertenecía a la tradición. La poeta acogió en sus versos, como hizo <strong>Emily Dickinson</strong>, también a las criaturas de la naturaleza que no eran precisamente las más clásicas en la lírica. Que yo recuerde no hay <strong>caballos </strong>en Rosalía (sí en la Dickinson), pero sí hay <strong>ranas, vacas, corderos, algunos insectos, palomas</strong>, etc. La flora y la fauna de las dos poetas estoy más que segura de que debe de estar estudiadísima y censada, yo sólo pretendo hacer aquí un pequeño homenaje.<br />
En los años 90 la artemisa obtuvo su reconocimiento. No me refiero a Artemisa, la hermana gemela de Apolo, no. Me refiero a la planta. Se utilizaba en la medicina china desde tiempo inmemorial y finalmente fue aceptada en la medicina occidental para el tratamiento de la malaria, ese mal que devasta a los continentes y subcontinentes empobrecidos. Ese reconocimiento lo aprovecharon los <strong>médicos chinos</strong> para advertir cómo están extinguiéndose en la Tierra una barbaridad de plantas medicinales, algunas de las cuales son insubstituibles e importantísimas.<br />
Estos días atrás, a causa de la tiroiditis y mis “picos hormonales” a horas intempestivas, he dormido hora sí hora no. Probé con el diazepam, y nada. Primero con medio (partía una pastilla de 5 mg y el resto se lo echaba a los <strong>perros incestuosos</strong> que hay en el patio de mi casa). Después probé 5 mg. Nada. Incluso probé 7,5 mg (partía una de las pastillas de 5 mg y el resto se lo echaba a los perros incestuosos, etc.) Ayer me comentó una compañera de trabajo &#8220;hipertiroidista&#8221; desde hace años que ella tomaba 2 comprimidos de raíz de valeriana antes de irse a dormir y que le iban muy bien. Que se lo había dicho su médico. Probé esta noche pasada y dormí plácidamente. Además me he pasado la noche soñando con rosas rojas, como si estuviera en el jardín de los Franciscanos de Santiago de Compostela, en el que hay miles de rosales alrededor del muro que cierra el monasterio. Y hasta las podía oler.<br />
Se dice que fue en <strong>Roma </strong>donde se inventaron las <strong>macetas o tiestos</strong> y no me extraña, a la vista de los libros que he leído donde se explica cómo se vivía en el ónfalo del imperio. No me refiero a los tiestos de los peristilos o patios interiores patricios, sino a los que ponían los plebeyos en los alféizares de sus ventanucos, para tener alguna flor.<br />
Propongo un post abierto, que cada cual acabe la entrada enciclopédica actual como prefiera, con la extinción total de la humanidad o con la extinción total de los animales y la naturaleza toda, o con la extinción total del mundo mundial, o con más rosas.</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[VISITAR | Tienda | Vino y Literatura | FNAC A Coruña| Praza de Lugo | 15004 A Coruña ]]></title>
<link>http://hellogalicia.wordpress.com/2009/04/17/diadellibro/</link>
<pubDate>Fri, 17 Apr 2009 08:13:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>hellogalicia</dc:creator>
<guid>http://hellogalicia.wordpress.com/2009/04/17/diadellibro/</guid>
<description><![CDATA[El vino rinde homenaje a la literatura. Con el día das Letras Galegas a punto de caer, el próximo ju]]></description>
<content:encoded><![CDATA[El vino rinde homenaje a la literatura. Con el día das Letras Galegas a punto de caer, el próximo ju]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LOS MUERTOS VAN DEPRISA]]></title>
<link>http://elocho.wordpress.com/2009/03/15/los-muertos-van-deprisa/</link>
<pubDate>Sun, 15 Mar 2009 21:59:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>elocho</dc:creator>
<guid>http://elocho.wordpress.com/2009/03/15/los-muertos-van-deprisa/</guid>
<description><![CDATA[LAS PERDICES POR PERCEBES “Los muertos van deprisa; más yo creo que aun mucho más deprisa van los vi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[LAS PERDICES POR PERCEBES “Los muertos van deprisa; más yo creo que aun mucho más deprisa van los vi]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Terra, mar e ceo]]></title>
<link>http://xoubinha.wordpress.com/2009/03/12/terra-mar-e-ceo/</link>
<pubDate>Thu, 12 Mar 2009 11:57:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>xoubinha</dc:creator>
<guid>http://xoubinha.wordpress.com/2009/03/12/terra-mar-e-ceo/</guid>
<description><![CDATA[Lugar mais hermoso Non houbo na terra Qu&#8217; aquel qu&#8217; eu miraba, Qu&#8217; aquel que me de]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-486" title="Estelas con Silleiro al fondo" src="http://xoubinha.wordpress.com/files/2009/03/p3110306.jpg" alt="As Estelas" width="450" height="337" /></p>
<p style="text-align:center;">Lugar mais hermoso<br />
Non houbo na terra<br />
Qu&#8217; aquel qu&#8217; eu miraba,<br />
Qu&#8217; aquel que me dera.</p>
<p style="text-align:center;">Lugar mais hermoso<br />
No mundo n&#8217; hachara,<br />
Qu&#8217; aquel de Galicia,<br />
Galicia encantada!</p>
<p style="text-align:center;">Galicia frorida,<br />
Cal ela ningunha,<br />
De froles cuberta,<br />
Cuberta de espumas.</p>
<p style="text-align:center;">D&#8217; espumas qu&#8217; o mare<br />
Con pelras gomita,<br />
De froles que nacen<br />
A ó pé das fontiñas.</p>
<p style="text-align:center;">De valles tan fondos,<br />
Tan verdes, tan frescos,<br />
Qu&#8217; as penas se calman<br />
No mais que con velos.</p>
<p style="text-align:center;">Qu&#8217; os anxeles neles<br />
Dormidos se quedan,<br />
Xa en forma de pombas,<br />
Xa en forma de niebras.
</p>
<p style="text-align:center;">
<p style="text-align:center;"><strong>Rosalía de Castro<em> </em></strong><em>(Cantares Gallegos)</em></p>
<p style="text-align:center;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Siempre vuelven]]></title>
<link>http://xoubinha.wordpress.com/2009/03/02/siempre-vuelven/</link>
<pubDate>Mon, 02 Mar 2009 11:05:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>xoubinha</dc:creator>
<guid>http://xoubinha.wordpress.com/2009/03/02/siempre-vuelven/</guid>
<description><![CDATA[Ben sei que non hai nada novo embaixo do ceo, que antes outros pensaron as cousas que ora eu penso. ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Ben sei que non hai nada<br />
novo embaixo do ceo,<br />
que antes outros pensaron<br />
as cousas que ora eu penso.</p>
<p>E ben, ¿para que escribo?<br />
E ben, porque así semos:<br />
relox que repetimos<br />
eternamente o mesmo.</p>
<p><strong>Rosalía de Castro</strong> (<em>Follas Novas</em>)</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Infamia na nosa terra ]]></title>
<link>http://abenyusuf.wordpress.com/2009/03/02/infamia-na-nosa-terra/</link>
<pubDate>Sun, 01 Mar 2009 23:14:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>abenyusuf</dc:creator>
<guid>http://abenyusuf.wordpress.com/2009/03/02/infamia-na-nosa-terra/</guid>
<description><![CDATA[Probe Galicia, non debes Chamarte nunca española. Qu&#8217; España de ti s&#8217; olvida Cando eres ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><blockquote><p>Probe Galicia, non debes<br />
Chamarte nunca española.<br />
Qu&#8217; España de ti s&#8217; olvida<br />
Cando eres ay! tan hermosa.<br />
Cal si na infamia naceras<br />
Torpe, de ti s&#8217; avergonza,<br />
Y á nay qu&#8217; un fillo despreça<br />
Nay sin coraçon se noma.<br />
Naide por que te levantes<br />
Ch&#8217; alarga á man bondadosa.<br />
Naide os teus prantos enxuga,<br />
Y homilde choras e choras.</p>
<p>[...]</p></blockquote>
<p>Rosalía de Castro, <em>Cantares Gallegos</em>, 1863. <a href="http://www.realacademiagalega.org/RAGBibVir/GetPageById.do?id=CaGa%20%20%20%201&#38;orde=6&#38;format=0">Enlace de la RAG</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sweet home]]></title>
<link>http://thewatercressway.wordpress.com/2009/02/17/sweet-home/</link>
<pubDate>Tue, 17 Feb 2009 06:24:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Aaoiue</dc:creator>
<guid>http://thewatercressway.wordpress.com/2009/02/17/sweet-home/</guid>
<description><![CDATA[La habitación de Emily Dickinson * &#8220;Eu quero ir onde as miñas dores foron&#8221; Rosalía de Ca]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div style="text-align:center;"><a href="http://thewatercressway.wordpress.com/files/2009/02/dickinsonroom.jpg"><img class="aligncenter" style="border:0 none;" src="http://thewatercressway.wordpress.com/files/2009/02/dickinsonroom.jpg?w=300" border="0" alt="" width="300" height="199" /></a> La habitación de Emily Dickinson</div>
<p style="text-align:center;">*</p>
<div style="text-align:right;">&#8220;Eu quero ir onde as miñas dores foron&#8221;</div>
<div style="text-align:right;">Rosalía de Castro</div>
<div style="text-align:right;">*</div>
<div style="text-align:justify;"><span style="font-size:85%;">“</span><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Emily_Dickinson"><span style="font-size:85%;">Emily Elizabeth Dickinson</span></a><span style="font-size:85%;"> (Amherst, Massachusetts, Estados Unidos, 10 de diciembre de 1830 &#8211; íd., 15 de mayo de 1886) fue una poeta estadounidense, cuya poesía apasionada, ha colocado a su autora en el reducido panteón de poetas fundacionales norteamericanos que hoy comparte con </span><a title="Edgar Allan Poe" href="http://es.wikipedia.org/wiki/Edgar_Allan_Poe"><span style="font-size:85%;">Edgar Allan Poe</span></a><span style="font-size:85%;">, </span><a title="Ralph Waldo Emerson" href="http://es.wikipedia.org/wiki/Ralph_Waldo_Emerson"><span style="font-size:85%;">Ralph Waldo Emerson</span></a><span style="font-size:85%;"> y </span><a title="Walt Whitman" href="http://es.wikipedia.org/wiki/Walt_Whitman"><span style="font-size:85%;">Walt Whitman</span></a><span style="font-size:85%;">. Emily Dickinson pasó gran parte de su vida recluida en una habitación de la casa de su padre en Amherst, y, excepto cinco poemas (tres de ellos publicados sin su firma y otro sin que la autora lo supiera), su ingente obra permaneció inédita y oculta hasta después de su muerte” (Wikipedia)</span></div>
<div style="text-align:justify;"><span style="font-size:85%;">“</span><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Rosal%C3%ADa_de_Castro"><span style="font-size:85%;">Rosalía de Castro</span></a><span style="font-size:85%;"> (Santiago de Compostela, 24 de febrero de 1837 &#8211; Padrón (A Coruña), 15 de julio de 1885) poetisa y novelista española en lengua gallega y castellana. Se trata de la figura central del rexurdimento de la literatura gallega en el siglo XIX, autora de Cantares gallegos (1863), obra fundacional del mismo al ser uno de los primeros libros enteramente escrito en gallego de la Edad Contemporánea” (Wikipedia)</span></p>
<p>Remarco de los dos epígrafes extraídos de la wikipedia dos coincidencias entre <strong>Emily Dickinson</strong> y <strong>Rosalía de Castro</strong>. Primero la de su casi coexistencia en el tiempo y segundo la de ser consideradas “fundacionales” cada una en su ámbito. Además, en otro orden de cosas, estas poetas ocupan sendos lugares en mi galería de escritores (y un músico) del <em>blogrolling</em> de *A la flor del berro, y por lo tanto ocupan también un lugar en mis preferencias o afinidades.</p>
</div>
<div style="text-align:justify;">Está una acostumbrada a tres cosas para las cuales nunca me asiste la suficiente paciencia ni presencia de ánimo:</div>
<div style="text-align:justify;">1) a la más corriente, que la poesía se considere como algo marginal, ajeno o inferior o extraño, cosa de gente lunática, menesterosa, excéntrica o cuando menos extravagante con poco vigor mental para establecer operaciones lógicas;</div>
<div style="text-align:justify;">2) a que se la pretenda someter a la <strong>batería de pruebas</strong> a las que se sometería un <strong>argumento filosófico</strong> o una fuente histórica o el informe de un <strong>perito en seguros</strong>; y</div>
<div style="text-align:justify;">3) a los <em>happenings</em> y <em>performances</em> de homenaje a la memoria de un poeta muerto.</div>
<div style="text-align:justify;">De la misma manera que no se sabe qué fue antes, si <strong>la gallina o el huevo</strong>, tampoco se sabe si los profetas decían sus profecías versificadamente o sí los poetas son propiamente profetas. Es decir no se sabe si los <strong>poetas son profetas</strong> o si los <strong>profetas son poetas</strong>, lo que sí está todo el mundo dispuesto a aceptar es que nadie es <strong>profeta en su tierra.</strong></div>
<div style="text-align:justify;">Emily Dickinson tiene, además de la cosa de la fundacionalidad y la cosa decimonónica, otras dos peculiaridades que me producen ambas una gran perturbación. La primera es la del escalofrío que suelen arrancar sus primeros versos siempre (“The heart asks pleasure first”, “The soul selects her own society”, “How dreary to be somebody”, etc.). La segunda es la de su <strong>aislamiento</strong> social, que la tuvo confinada en su casa familiar de <strong>Amherst</strong> sin apenas establecer algún contacto epistolar. E. Dickinson sentía una timidez y una <strong>vulnerabilidad </strong>extremas. Rosalía de Castro anduvo dando tumbos con un marido bastante tarambana y que estaba a la merced de los turnos de poder del XIX. Su vulnerabilidad se mostraba más bien en la ira, por bendita que fuera.</p>
<p><a href="http://www.ciudadseva.com/textos/cuentos/esp/cortazar/casatoma.htm">La casa tomada</a> del <em>Bestiario</em> de <strong>Julio Cortázar</strong> hace reír comparado con la casa y el caso de alguien que decide confinarse. Luego está lo de los <strong>hikikomoris</strong>. Precisamente el domingo <a href="http://www.magazinedigital.com/reportajes/los_reportajes_de_la_semana/reportaje/pageID/2/cnt_id/2909">El &#8220;Magazine&#8221; de &#8220;La vanguardia&#8221;</a> contenía un reportaje sobre las <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Hikikomori">hikikomori</a>. Es un síndrome de aislamiento social que se está dando en el Japón en 1 de cada 10 adolescentes o jóvenes que no soportan la sociedad japonesa. O habría que decir &#8220;1 de cada 10 adolescentes o jóvenes, que no soportan la sociedad japonesa&#8221;. No es tanto por lo que siempre la ha dominado, la rigidez de las normas de convivencia y conducta, sino porque “para las personas que son ligeramente diferentes, la vida [en el Japón] es muy difícil”, dice un hikikomori que “ha vuelto a la sociedad”. Reproduzco así las palabras de este joven, que se pueden oír en la segunda parte del vídeo de <a href="http://www.youtube.com/watch?v=YjptyCud1Kw&#38;feature=related">30 minuts (documental de la BBC, parte 1)</a> (“Un milió de desapareguts”, Un millón de desaparecidos). Entre la tercera parte y la segunda parte se nos muestran las “escuelas intensivas”, donde niños de unos diez años se pasan las horas de sol a sol en(j)aulados. A eso de las 10 de la noche se les somete a un examen que –si no pasan- se irá reproduciendo hasta que consiguan superar la prueba. Esto puede producirse a la medianoche o bien a las dos de la mañana. Por tanto, muchos de los hikikomori proceden de las escuelas intensivas. No pueden soportar tal presión. Se refugian <strong>en los videojuegos, en la televisión, en internet</strong>, se confinan en una pieza de su casa y no salen ni para comer ni para asearse ni para nada. Sus familias tienden a sufrirlo en <strong>la intimidad</strong>, más cuando se trata de chicas, y en muchos casos el padre se inhibe de la situación, que pasa a ser manejada en su práctica totalidad por la madre.</p>
<p style="text-align:justify;">Me atrevo a hablar de los hikikomoris desde mi admiración por la poesía, el <strong>ikebana</strong>, los oficios y los artes del país del sol naciente (y no tanto por <strong>el karaoke, el harakiri, los tamagotchi</strong>), y desde mi conocimiento directo de algunos japoneses que he podido conocer en Barcelona todo lo que ha permitido cada situación y ocasión. Aunque nada más hubiera un <em>hikikomori</em> entre cada 100 adolescentes japoneses, en vez de entre cada 10, el fenómeno no dejaría de ser ensordecedor.</p>
</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[170| Barcelona, praza pública das letras galegas]]></title>
<link>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/02/16/170-barcelona-praza-publica-das-letras-galegas/</link>
<pubDate>Mon, 16 Feb 2009 14:55:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>Helena González</dc:creator>
<guid>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/02/16/170-barcelona-praza-publica-das-letras-galegas/</guid>
<description><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 16/02/2009 Barcelona volveu ser unha vila “galega” con intensa actividade cu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 16/02/2009 Barcelona volveu ser unha vila “galega” con intensa actividade cu]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ROSALÍA Y "EL CABALLERO DE LAS BOTAS AZULES"]]></title>
<link>http://retratoliterario.wordpress.com/2009/02/10/rosalia-y-el-caballero-de-las-botas-azules/</link>
<pubDate>Tue, 10 Feb 2009 11:36:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>retratoliterario</dc:creator>
<guid>http://retratoliterario.wordpress.com/2009/02/10/rosalia-y-el-caballero-de-las-botas-azules/</guid>
<description><![CDATA[Rosalía de Castro Rosalía de Castro, gallega de nacimiento, pero también por vocación amorosa hacia ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Rosalía de Castro Rosalía de Castro, gallega de nacimiento, pero también por vocación amorosa hacia ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[169| As escritoras catalás no espello]]></title>
<link>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/02/09/169-as-escritoras-catalas-no-espello/</link>
<pubDate>Mon, 09 Feb 2009 14:55:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>Helena González</dc:creator>
<guid>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/02/09/169-as-escritoras-catalas-no-espello/</guid>
<description><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 09/02/2009 En Galicia algo se sabe da cultura catalá actual e aínda así hai ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 09/02/2009 En Galicia algo se sabe da cultura catalá actual e aínda así hai ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[In Memoriam: Gonzalo Torrente Ballester. ]]></title>
<link>http://algundiaenalgunaparte.wordpress.com/2009/01/31/in-memoriam-gonzalo-torrente-ballester/</link>
<pubDate>Sat, 31 Jan 2009 11:18:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>Alguien</dc:creator>
<guid>http://algundiaenalgunaparte.wordpress.com/2009/01/31/in-memoriam-gonzalo-torrente-ballester/</guid>
<description><![CDATA[El 27 de enero se cumplieron diez años del fallecimiento de Gonzalo Torrente Ballester. No se puede ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" style="border:0;" title="Gonzalo Torrente Ballester." src="http://www.clubcultura.com/php_lib/imagen.php?arc_id=18163" alt="" width="353" height="132" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">El <strong>27 de enero</strong> se cumplieron <strong>diez años</strong> del fallecimiento de <strong><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Gonzalo_Torrente_Ballester" target="_blank"><span style="color:windowtext;">Gonzalo Torrente Ballester</span></a>.</strong> </span></p>
<p class="pq" style="text-align:justify;margin:auto 0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">No se puede decir, tal cual el tango, que “veinte años no es nada”. Quizá a <a href="http://www.fundacionprincipedeasturias.org/esp/04/premiados/trayectorias/trayectoria309.html" target="_blank"><span style="color:#333333;">Gonzalo Torrente Ballester</span></a> lo que le gustaría en el décimo aniversario de su fallecimiento fuera que alguien le cantase viejas letras de sabor porteño, igual que en su entierro <strong><em>Carlos Núñez</em></strong> le tocó <em><span style="font-family:Arial;">Negra sombra</span></em> (<a href="http://www.casavaria.com/gal/castro-sombra.htm" target="_blank"><em>poema de Rosalia de Castro</em></a>) a la gaita. <a href="http://www.gonzalotorrenteballester.es/" target="_blank">El particular homenaje en su página oficial</a> consiste en invitar nuevamente a los lectores a sumergirse en sus <a href="http://www.clubcultura.com/clubliteratura/clubescritores/torrente/obra_narra1943.html" target="_blank">novelas</a> y en avisar de que en unos días habrá sorpresas: quizá oigamos su voz de nuevo&#8230; </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:9pt;font-family:Arial;"><a href="http://www.gonzalotorrenteballester.es/" target="_blank">Página oficial de Gonzalo Torrente Ballester</a>. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"> </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[167| Elas e a síndrome de Rimbaud]]></title>
<link>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/01/26/167-elas-e-a-sindrome-de-rimbaud/</link>
<pubDate>Mon, 26 Jan 2009 14:55:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>Helena González</dc:creator>
<guid>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/01/26/167-elas-e-a-sindrome-de-rimbaud/</guid>
<description><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 26/01/2009 O venres pasado Daniel Salgado abordaba no suplemento Luces a cha]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 26/01/2009 O venres pasado Daniel Salgado abordaba no suplemento Luces a cha]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[166| “A hedra vermella do teu sangue”: exilio e desexo en Marçal e Rodoreda]]></title>
<link>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/01/19/166-%e2%80%9ca-hedra-vermella-do-teu-sangue%e2%80%9d-exilio-e-desexo-en-marcal-e-rodoreda/</link>
<pubDate>Mon, 19 Jan 2009 14:55:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Helena González</dc:creator>
<guid>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/01/19/166-%e2%80%9ca-hedra-vermella-do-teu-sangue%e2%80%9d-exilio-e-desexo-en-marcal-e-rodoreda/</guid>
<description><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 19/01/2009 No Passeig de Gràcia, unha diante da outra, pódense ver estes día]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 19/01/2009 No Passeig de Gràcia, unha diante da outra, pódense ver estes día]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[165| Wikipedia, Galipedia]]></title>
<link>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/01/12/165-wikipedia-galipedia/</link>
<pubDate>Mon, 12 Jan 2009 14:55:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>Helena González</dc:creator>
<guid>http://dasorixesdemarzo.wordpress.com/2009/01/12/165-wikipedia-galipedia/</guid>
<description><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 12/01/2009 O vindeiro 15 de xaneiro a Wikipedia está de aniversario. Hai nov]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Emisión DIARIO CULTURAL 12/01/2009 O vindeiro 15 de xaneiro a Wikipedia está de aniversario. Hai nov]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Post 197: Cherchez les femmes]]></title>
<link>http://thewatercressway.wordpress.com/2008/12/13/post-197-cherchez-les-femmes/</link>
<pubDate>Sat, 13 Dec 2008 05:53:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Aaoiue</dc:creator>
<guid>http://thewatercressway.wordpress.com/2008/12/13/post-197-cherchez-les-femmes/</guid>
<description><![CDATA[La liseuse, Jean Honoré Fragonard (c. 1770-1772) * &#8220;All I could do was to offer you an opinion]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div style="text-align:center;"><a href="http://thewatercressway.wordpress.com/files/2008/12/liseusedefragonard.jpg"><img class="aligncenter" style="border:0 none;" src="http://thewatercressway.wordpress.com/files/2008/12/liseusedefragonard.jpg?w=238" border="0" alt="" width="238" height="298" /></a> La liseuse, Jean Honoré Fragonard (c. 1770-1772)</div>
<div>*</div>
<div style="text-align:justify;"><span style="font-size:85%;">&#8220;All I could do was to offer you an opinion upon one minor point—a woman must have money and a room of her own if she is to write fiction; and that, as you will see, leaves the great problem of the true nature of woman and the true nature of fiction unsolved.&#8221;<br />
</span><a href="http://etext.library.adelaide.edu.au/w/woolf/virginia/w91r/chapter1.html"><span style="font-size:85%;">Virginia Woolf, <em>A room of one’s own</em></span></a>.</div>
<div style="text-align:justify;">Hace unos días hubo en *ALFB <a href="http://aaoiue.blogspot.com/2008/10/quienes-somos-de-donde-venimos.html">una entrada sobre la extracción social de los escritores</a>. Con la misma claridad con la que deducimos en qué década del siglo nació una persona, según se llame Visitación, Jonathan o Carla, hay grandes posibilidades que acertemos sobre <strong>la extracción social </strong>de los escritores según la época en qué escribieron. Pero está claro que lo de l<strong>os nombres de personas</strong> tiene mucho que ver, entre otros factores, con las modas. Basta leerse en los diarios la lista de los nombres de los niños recién nacidos agasajados por <strong>Caprabo</strong>. Incluso se pueden distinguir los <strong>hijos de los emigrantes </strong>y su procedencia.</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
Decíamos entonces, en “Quienes somos, de donde venimos”: “Hay algo que siempre siempre me ha sorprendido y es que la literatura estuviera en manos de un franja social muy determinada. Y ya no digamos que además está copada por los hombres, aunque bien es cierto que cada vez hay más escritoras entre las mujeres o más mujeres entre las escritoras (que no es lo mismo). Lo que ya es la leche es que <strong>el principal público lector de las novelas escritas por hombres sean las mujeres</strong>. No sé si eso es bueno, la verdad.” Ese tema, el de las mujeres como escritoras y las mujeres como lectoras, ya me di cuenta que exigía otra entrada por lo menos.</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
Para ir situando el tema <strong>diré primero de qué no voy a hablar</strong>. No voy a hablar del <strong>techo de cristal</strong>, que está ahí y existe por transparente que sea, porque incluso cuando las mujeres y los hombres cobran lo mismo a veces no están haciendo el mismo trabajo o no lo hacen con el mismo rendimiento ni eficacia ni eficiencia. O basta que un trabajo sea ejecutado por mujeres para que no tenga <strong>prestigio social</strong>. De eso no voy a hablar. No voy a prestarle siquiera la corteza de mi atención a costumbres inveteradas de <strong>algunos memos</strong> –incluso los modernos memos- como la de referirse continuamente a <strong>los propios testículos</strong> para dar argumentos de dudosa contundencia a razones más elaboradas (especialmente si vienen de una mujer). <strong>No voy a hablar del machismo ni del mamachichismo</strong>. No, no, voy a hablar de las mujeres escritoras y las mujeres lectoras.</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
De la misma manera que me produce mucha extrañeza que consumamos generalmente textos que fabrican o escriben -según sean productos-servicio o textos inspirados- escritores que pertenecen a una clase social lejana a la nuestra, también me extraña que algunas mujeres que leen asiduamente y que podríamos considerar cultas apenas lean textos escritos por otras mujeres.<br />
·</div>
<div style="text-align:justify;"><strong>El proteccionismo, la censura y las modas</strong> producen determinaciones culturales de alcance histórico. El programa estatal educativo posterior a la Guerra Civil, por ejemplo, determinaba el estudio de Pereda, el <em>Amadís</em>, Balmes, Menéndez Pelayo o Palacio Valdés y se olvidaban Moratín hijo, Larra y “Clarín”. Que conste que a mí “Clarín” me resulta indigesto y agrio. Cuando el año 1951 <strong>Joaquín Ruiz-Giménez</strong> obtuvo su cartera ministerial de Educación Nacional, se inició una apertura con restricciones tan significativas como la exclusión de <strong>Valle-Inclán</strong>, Unamuno, Baroja, toda la Generación del 27 y la literatura en lenguas no castellanas. El hecho de que el pazo de la condesa de Pardo-Bazán pasara a ser residencia de verano de la <strong>familia Franco</strong> no sé si tiene algo que ver con su consagración en los planes educativos, mientras que <strong>Rosalía de Castro</strong> trascendió tanto –pero fuera de esa órbita académica- que llegó a lo que conocen pocos poetas, a que sus versos se supieran de memoria y formaran parte del <strong>patrimonio anónimo popular</strong>. A mí me producía mucha emoción ver versos de <strong>Gustavo Adolfo Bécquer</strong> en las puertas de los wáteres del instituto y en las carpetas de mis compañeras y sin embargo me enojó mucho leerme <em>La Regenta</em> por obligación, sobre todo cuando supe que casi nadie del curso se la había leído entera ni mucho menos.</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
La cultura debe ser sobre todo <strong>curiosidad, indagación, contacto, comunicación</strong>. No entiendo algunos sectores, como por ejemplo el de algunos homosexuales, que sólo consumen literatura o filmografía homosexual femenina o masculina. “No entiendo” aquí quiere decir que no quiero entenderlo. Soy muy sensible a que las lectoras no lean escritoras pero no abogo por el extremo opuesto, el de que haya lectoras que mayoritariamente lean solo libros escritos por mujeres.</div>
<div style="text-align:justify;">·</div>
<div style="text-align:justify;">Servidora empezó a leer literatura escrita por mujeres y películas dirigidas por mujeres cuando ya se había dado unos atracones inhumanos de la literatura escrita por hombres y además por hombres de clases sociales equivalentes pero siempre ajenas a la mía. Un día leí un libro que de repente y con mucha intensidad me reveló <strong>como un espejo</strong> tres cosas:</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
1) <strong>La voz y una identidad femenina</strong> y no sugerida en relación al hombre, como si fuéramos un apéndice o un parásito, sino en todo caso –como mucho- en relación a la madre, a la hija y a la hermana y a muchas cosas más.</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
2) Que si había que elegir entre ser <strong>monja, puta o bruja</strong> (perdón por la réplica del dilema medieval en un lenguaje un poco aspero), la decisión para mí estaba muy clara.</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
3) Que literatura femenina no es novelas rosa, autoayuda ni feminismo doctrinario.</div>
<div style="text-align:justify;">·<br />
Dijo <strong>Virginia Wolf </strong>(<em>A room of one’s own</em>, 1929) que una mujer para escribir ficción necesitaba una habitación propia y 500 libras de renta. Desconozco la conversión no ya al euro sino a nuestro actual <strong><em>crack</em></strong>, no sé si Virginia Wolf está en lo cierto, pero diría que una mujer necesita para escribir exactamente lo mismo que un hombre.</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
