Zwar sei man eine kleine Partei und könne deshalb ansonsten nicht andere Parteien bei einer Regierungsbildung ausgrenzen, aber bei der PVV sei das etwas anderes.

De NS dreigt met een extra prijsverhoging. Daarmee reageert ze op een vergoeding die ProRail – de beheerder van de sporlijnen – de NS in rekening brengt. ProRail wil 30 miljoen zien. De NS dreigt ons die 30 miljoen, via een prijsstijging van2,5 procent, te laten dokken.

Dat soort absurditeiten krijg je als je het spoorwegbedrijf opsplist tussen de vervoerd4er zelf en de spoorbeheerder: de ene tak van wat in feite hetze;fde nutsbedrijf zou moeten zijn, gaat de andere tak van dat zelfde bedrijf een poot uitdraaien. De andere tak wentelt vervolgens de extra kosten heel marktgericht af op de gebruiker, de reiziger, op jou en op mij. We zullen nog mee gaan maken dat de vakkenvul-afdeling bij AH extra kosten in rekening gaat brengen aan de kassa-afdeling van datzelfde bedrijf, en dat de kassa-afdeling van AH dat vervolgens als argument gebruikt om debrood- en melkprijzen omhoog te gooien. Wat een manier om een moderne economie te runnen…

De regering zou gewoon moeten zeggen: die prijzen gaan niet omhoog, geen cent. En als dat betekent dat de regering die 30 miljoen naar de NS schuift, dan moet dat maar. Beter zou het natuurlijk zijn als de regering de NS en ProRail weer gewoon samenvoegde, en ze als ouderwets openbaar nutsbedrijf onder rechtstreeks publiek  beheer stelde. Dat zou dit soort geharrewar, en de eruit voortvloeiende prijsverhoging, buiten kunnen sluiten.

Maar ja, dat vergt een regering die voor mensen opkomt, in plaats van voor sluitende begriotingen en voor maximale bedrijfswinsten. Zo’n regering is niet in zicht. De huidige regering blokkeert veel liever inkomensstijgingen van mensen met bescheiden inkomens. Zo wordt de kinderbijslag per 1 juli een half jaar niet gecorrigeerd voor inflatie, en dus bevroren. Dat betekent een vermindering van koopkracht. De maatregel moet minister Rouwvoet helpen zijn begroting rond te krijgen. Alsof zijn begroting niet op socialere manier – belasting voor de rijken, schrappen van één of ander straaljagerproject – rond te krijgen is. De maatregel is onderdeel van een sluipende uitholling van de inkomens aan vooral de onderkant (voor rijkere mensen is de 1,30 verhoging per kwartaal die vanwege de bevriezing uitblijft nauwelijks merkbaar, voor arme mensen wel). Zoals al gezongen werd in de Depressie van de jaren dertig van de vorige eeuw: How Can a Poor man Stand Such Times And Live?

Ik lees berichten dat het voor ons allemaal ‘au‘ gaat doen. De oplossingen die dit kabinet gaat aandragen tegen de kredietcrisis, bedoelt u daarmee. Dat is natuurlijk logisch, dat we het allemaal gaan voelen. Dat is namelijk normaal bij dit kabinet, toch, dat alles gelijkelijk wordt verdeeld?

Daarom krijgen ook al die bankdirecteuren en eigenaren van grote firma’s jaarlijks miljoenen aan bonussen uitgekeerd, terwijl hun bedrijven de meest belachelijke cijfers presenteren. Tja, dat staat nu eenmaal in de overeenkomsten die die bobo’s zijn aangegaan met die bedrijven en instellingen. Volgens mij hebben ook de gewone Jannen met de pet die bij een bedrijf werken een contract, en vaak ook nog voor onbepaalde tijd. Maar daar wordt niet naar gekeken: deze mensen worden er als eerste uitgebonjourd.

Wat houden de maatregelen van uw kabinet dan precies in? Zullen die rijke directeuren die in huizen wonen die meer dan een miljoen waard zijn, inderdaad minder hypotheekrenteaftrek krijgen? Ik denk het niet, daar steken uw zeer sociale collega’s van het CDA wel een stokje voor. Laat degenen die deze crisis hebben veroorzaakt – de personen die al die onduidelijke hypotheeksoorten hebben bedacht – ook het meest bloeden voor dit grootste probleem in tachtig jaar!

Of is het misschien een idee om miljoenen uit te sparen door een aantal gevechtsvliegtuigen wat langer te laten vliegen en zodoende geen nieuwe te hoeven aanschaffen? ‘Wij’ gewone stervelingen wachten ook even met de aanschaf van een nieuwe auto, de oude rijdt ook nog wel. Zal ook wel niet gebeuren, want daar steekt uw eigen minister van Defensie, en anders zal JSF de Vries dat wel doen.

Nee, de oplossing komt uit een geheel andere hoek! We moeten lekker met z’n allen vakantie in eigen land gaan vieren. Heerlijk, met dit weer!

De gevolgen van Bestek ‘81

De herkenning bestond voor mij allereerst uit de herinnering aan die jaren. Nadat de plannen uit Bestek ’81 van het Kabinet Van Agt/Wiegel maar ten dele door de Kamers waren gekomen, waren op de arbeidsmarkt de rapen gaar. Bedrijven van groots aanzien in naam en vakmanschap, zoals RDM, werden gesloten en de werknemers stonden op straat. De ambtenaren moesten 3% van hun loon inleveren. En de aantallen werklozen groeiden snel.

Acties van de vakbondsleden

Vanuit de vakbonden werden acties opgetuigd; sommigen met succes, anderen werden in de kiem gesmoord. Als kaderlid van de AbvaKabo en de FNV deed ik in die jaren overtuigd mee aan het optuigen van een protestactie in Almere. De Stichtse Brug over het Gooimeer zou door de toenmalige minster van Verkeer worden geopend. Alle bonden, ook de politiebonden, hadden de handen ineen geslagen en zouden aan de actie deelnemen. Op het laatste moment werd het de politiemensen door de rechter verboden aan de actie deel te nemen. Toch is het gelukt de opening de nodige vertraging te laten oplopen en ons protest te laten horen.

Later dat jaar was de grote demonstratie van de vakbonden in Utrecht. Wim Kok als de grote leider voorop, Joop den Uil als leider van de PvdA, de arbeiderspartij, was ook aanwezig.

De teleurstelling en het gemis

Toch waren die zaken niet de belangrijkste of eerste herinnering. Nee, het was de herinnering aan het gevoel van teleurstelling, van gemis. Iedereen, politici, vakbondsbestuurders, werkelijk iedereen vond dat er beleid moest komen om het slechte tij in de arbeidsmarkt te keren. Maar er bestond polarisatie tussen de linkse en rechtse politieke partijen. Polarisatie tussen werkgeversorganisaties en vakbonden.

Uiteindelijk zijn de problemen van toen opgelost door fragmentarische oplossingen en maatregelen. Van enige samenhang daarin was geen sprake.

Onze leiders? Die probeerden zich om het hardst als de enige echte leider te positioneren, maar zij waren het niet echt. Het ging toch vooral om partijpolitiek.  De PvdA? Zij was niet langer meer de arbeiderspartij van weleer.

En de arbeiders? Zij waren hun banen kwijt.

In “Andere tijden” zag ik de arbeiders van 1983. Ze hadden vaak 20, 30 jaar geleefd voor de RDM. Ze waren er altijd trots op geweest dat ze voor dat bedrijf mochten werken. Meer nog dan dat zij trots waren op hun eigen vakmanschap.

De overeenkomsten met nu, 2009

De herkenning in die reportage naar de dag van vandaag was even groot als de herinnering naar toen.

Onze politieke leiders rollenbollen weer over straat. Balkenende zegt weer eens wat en zaait alom verwarring. Rouvoet gooit eens speels een ballonnetje op over de hypotheekrenteaftrek. En Bos staat met een strak gezicht te vertellen dat de te nemen maatregelen goed overdacht moeten zijn, geen geld mogen kosten en uiteindelijk geen schuld mogen nalaten die straks door de belastingbetaler niet meer in te lossen is.

In een poging zijn leiderschap alsnog te bewijzen, zegt Balkenende dan nog dat het kabinet weken nodig heeft om plannen te bedenken waarmee de economische crisis het hoofd kan worden geboden.

Dit doet denken aan een piloot van een vliegtuig dat in een ongecontroleerde duikvlucht terecht is gekomen en waarvan de piloot op zijn gemak eerst eens al zijn handboeken en instructies gaat bestuderen.

Troost!?

Enige troost in dit gebrek aan daadkracht lijkt te komen van de werkgeversorganisaties en de vakbonden. Zij zeggen samen op een lijn te zitten. Ik mag hopen dat die lijn niet alleen politiek is, maar vooral bestaat uit praktische en daadkrachtige maatregelen.

Ik wil me geenszins poneren als degene die de oplossing van een zo groot probleem in huis heeft. Wel heb ik zo mijn gedachten over zaken die kunnen bijdragen tot een oplossing, en nog snel ook.

Leiderschap

Ik ben niet echt een fan van Wiegel, maar gisterenavond op TV had hij wel gelijk. Balkenende, Bos en Rouvoet moeten zich per direct opsluiten in een hotelkamer en er niet eerder uitkomen dan nadat zij concrete en haalbare maatregelen en oplossingen hebben bedacht. Desnoods mogen ze van mij gedwongen worden opgesloten. Een week tijd, meer mogen ze niet krijgen. Zij moeten bereid zijn alle partijpolitieke belangen én hun persoonlijke belangen volledig aan de kant te zetten. Als een of meer van de drie heren niet in staat blijkt zich hierin te schikken, dan moeten zij het aan de anderen overlaten en zich er niet langer mee bemoeien.

Een aantal onuitgewerkte ideeën

Deze drie mensen zullen in staat moeten zijn, samen met de werkgeversorganisaties en de vakbonden, op macroniveau de lijnen uit te zetten en de randvoorwaarden creëren.

Enkele ideeën die uitgewerkt kunnen worden:

-          Er is een groep mensen rondom Wubbo Okkels en Willem Vermeend die goed uitgewerkte ideeën hebben over duurzaam ondernemen in relatie tot klimaatverbetering. Niet alleen de milieutechnische aspecten hebben zij uitgewerkt, ook de economische- en werkgelegenheideffecten. En even zo belangrijk is het feit, dat hun plannen niet alleen voor de lange termijn hun effecten hebben; ook op de korte termijn zijn effecten te bereiken.

-          Binnen vele brancheorganisaties bestaan rijk gevulde Opleiding & Ontwikkeling Fondsen (O&O-fondsen). Deze brancheorganisaties zouden uit zichzelf al lang het aanbod moeten hebben doen om substantiële bedragen uit deze fondsen beschikbaar te stellen voor arbeidsmarkt stimulerende maatregelen. Bijvoorbeeld het om en bijscholen van mensen. Bestaande medewerkers bijscholen naar (toekomstige) nieuwe taken of functies binnen het eigen bedrijf. Nieuwe medewerkers omscholen naar een nieuw beroep. Desnoods zouden de aangesloten werkgevers de brancheorganisaties moeten dwingen.

-          In plaats van dure re-integratiebedrijven inhuren, de eigen vakmensen uit de eigen organisatie inzetten om de trajecten van om en bijscholing op te zetten en uit te voeren. En waar binnen organisaties wel de vakmensen zijn, maar zij (nog) niet in staat zijn de om of bijscholing uit te voeren, hen daarin te trainen; bij voorkeur on-the-job.

-          De trajecten van om en bijscholing bij voorkeur uitvoeren op de werkplekken van stilgelegde organisatieonderdelen of op open arbeidsplaatsen die dringend ingevuld moeten worden.

-          Daar waar nu bedrijven in faillissementen komen omdat zij afdrachten van loonbelasting en SV premies niet kunnen betalen, de belastingdienst opdragen niet langer naar het machtsmiddel van het faillissement te grijpen maar juist deze vordering in een acceptabele uitstelregeling te brengen. Uiteraard is een toets naar het causaal verband tussen de crisis en de betalingsonmacht vereist.

-          Bedrijfsfinancieringen, die nu door de banken moeilijk of niet worden verstrekt, vanuit snelle procedures en soepele toetsingen, verplicht door de banken alsnog laten verstrekken onder borgstelling en toezicht door het ministerie van Economische Zaken.

-          (vervroegd) Onderhoud van huurwoningen, zoals vervroegde vervanging van CV-ketels die teveel storingsgevoelig zijn, en ook de minder milieu- en klimaatvriendelijke ketels vervangen.

-          Vakbonden en werknemers zouden de bereidheid moeten hebben hun looneisen van 3,5% naar beneden bij te stellen.

-          Werkgevers die te afhankelijk zijn van een grote afnemer moeten door hun brancheorganisatie per direct geholpen worden in de mogelijkheid tot omschakeling naar andere, meer afnemers, andere markten en/of andere producten. Daar waar het werk nu is weggevallen bestaat ruimte een omschakeling op te zetten en te implementeren, zodat bij een weer aantrekkende markt de perspectieven voor een goede toekomst er zijn.

Ik heb niet de pretentie de wijsheid in pacht te hebben, niet de pretentie volledig te zijn en zeker ook niet de pretentie wetenschappelijk verantwoorde voorstellen te doen. Het zijn wel praktische oplossingen. Desnoods is er een crisiswet voor nodig om tot snelle uitvoering te komen.

Wil de echte leider nú opstaan?

Haarlem, 14 november 2008

Zeer geachte Heer,

Bij deze brief vindt u kopie van de brief van heden aan de Burgemeester van Amsterdam en aan het bestuur van stichting STEK n.a.v. de mars tegen kindermishandeling op 19 november.

Wij vestigen speciaal uw aandacht op onze eerste opmerking:

“… Pas als een wet is aangenomen die de relatie van kinderen met allebei hun ouders garandeert en als rechterlijke uitspraken op basis van deze wet ook worden gehandhaafd, zal deze kindermishandeling ophouden.”

Het mag toch niet langer zo zijn dat een land dat het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind heeft ondertekend lijdzaam toeziet, terwijl duizenden kinderen gedwongen worden te leven alsof een ouder is overleden, terwijl zij weten dat hij nog leeft.

Als een ouder, door eigen negatieve gevoelens, niet in staat is een kind een eigen relatie te laten hebben met de andere ouder, heeft de overheid de plicht het kind tegen deze mishandeling te beschermen.

Momenteel komen er veel boeken op de markt waarin mensen vertellen van de langdurige gevolgen van het gemis van een ouder. In het zojuist verschenen ‘Je mag mij altijd bellen’ van Karin Kuiper vertelt zij dat hun zoontje dat 2 jaar oud was toen zijn vader stierf nog heel lang is gaan staan uitkijken waar hij bleef (“Papa werk.”). Nu, drie jaar later, wordt hij nog wel eens huilend wakker omdat hij papa mist.

De dood heeft dit kind dit aangedaan. Als de relatie van een kind met een ouder door de andere ouder verbroken wordt, en wij laten dit toe, doen wij het dat kind met ons allen aan.

Het betreft teveel kinderen om van dit probleem weg te kijken.

Het is ook slecht omgaan met belastinggeld als een uitspraak van de rechter niets waard is.

Wilt u ons laten weten dat u een doeltreffende maatregel zult nemen, of eventueel waarom u dit niet de moeite waard vindt?

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders,

Met gevoelens van hoogachting,

(Drs T.P. Barendse-Cornelissen, secretaris)

In kopie aan de Commissie voor Justitie

——————-

Zie voor de Estafettemars tegen Kindermishandeling:
19 november – Amsterdam, Museumplein – Eerste Nederlandse mars tegen kindermishandeling

Haarlem, 14 november 2008

Zeer geachte heer Cohen, zeer geacht bestuur van STEK,

Woensdag 19 november zal de mars tegen kindermishandeling plaatsvinden.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders vindt deze aandacht een zeer goede zaak. Mishandeling is verschrikkelijk.

Ook psychische mishandeling is verschrikkelijk. Hierover twee opmerkingen:

Soms worden kinderen van wie de ouders uit elkaar gegaan zijn psychisch mishandeld doordat de ene ouder het kind zijn eigen relatie met de andere ouder niet kan gunnen. Ouders willen het beste voor hun kind, maar soms zijn de eigen negatieve emoties te sterk.

Pas als een wet is aangenomen die de relatie van kinderen met allebei hun ouders garandeert en als rechterlijke uitspraken op basis van deze wet ook worden gehandhaafd, zal deze kindermishandeling ophouden.

Kinderen hebben het recht hiertegen te worden beschermd door de overheid.

Soms bespeuren wij de gedachte dat ouders vooral voor hun eigen belangen opkomen, maar jeugdzorg alleen voor de kinderen opkomt. Ouders willen het beste voor hun kind, al lukt dat niet iedereen altijd en gaan eigen behoeften soms voor.

Maar de hulpverlening heeft evenzeer eigen belangen: bijvoorbeeld een bepaalde bezettingsgraad i.v.m. subsidie. Als kinderen werkelijk niet veilig zijn bij hun eigen ouders, is het beste: deel uitmaken van het gezin van een familielid. Vaak echter snijdt jeugdzorg banden met familie in dergelijke gevallen juist door. Een kind beroven van zijn ouders en familie is psychische kindermishandeling.

Pas als de Wet op de jeugdzorg zo is aangepast dat deze kinderen het recht geeft om, als die mogelijkheid bestaat, lid te worden van het gezin van een familielid indien zij niet veilig zijn bij hun eigen ouders, zal deze kindermishandeling ophouden.

Kinderen hebben ook het recht hiertegen te worden beschermd door de overheid.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders hoopt dat u de gedachte dat kinderen het recht hebben altijd hun relatie met allebei hun ouders te onderhouden, en dat kinderen het recht hebben indien mogelijk lid te worden van het gezin van een familielid als hun ouders onvoldoende veiligheid bieden, zult steunen waar mogelijk.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders,

Hoogachtend,

(Truus Barendse-Cornelissen, secretaris)

——————-

Zie voor de Estafettemars tegen Kindermishandeling:
19 november – Amsterdam, Museumplein – Eerste Nederlandse mars tegen kindermishandeling

Haarlem, 14 november 2008

Zeer geachte heer Cohen, zeer geacht bestuur van STEK,

Woensdag 19 november zal de mars tegen kindermishandeling plaatsvinden.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders vindt deze aandacht een zeer goede zaak. Mishandeling is verschrikkelijk.

Ook psychische mishandeling is verschrikkelijk. Hierover twee opmerkingen:

Soms worden kinderen van wie de ouders uit elkaar gegaan zijn psychisch mishandeld doordat de ene ouder het kind zijn eigen relatie met de andere ouder niet kan gunnen. Ouders willen het beste voor hun kind, maar soms zijn de eigen negatieve emoties te sterk.

Pas als een wet is aangenomen die de relatie van kinderen met allebei hun ouders garandeert en als rechterlijke uitspraken op basis van deze wet ook worden gehandhaafd, zal deze kindermishandeling ophouden.

Kinderen hebben het recht hiertegen te worden beschermd door de overheid.

Soms bespeuren wij de gedachte dat ouders vooral voor hun eigen belangen opkomen, maar jeugdzorg alleen voor de kinderen opkomt. Ouders willen het beste voor hun kind, al lukt dat niet iedereen altijd en gaan eigen behoeften soms voor.

Maar de hulpverlening heeft evenzeer eigen belangen: bijvoorbeeld een bepaalde bezettingsgraad i.v.m. subsidie. Als kinderen werkelijk niet veilig zijn bij hun eigen ouders, is het beste: deel uitmaken van het gezin van een familielid. Vaak echter snijdt jeugdzorg banden met familie in dergelijke gevallen juist door. Een kind beroven van zijn ouders en familie is psychische kindermishandeling.

Pas als de Wet op de jeugdzorg zo is aangepast dat deze kinderen het recht geeft om, als die mogelijkheid bestaat, lid te worden van het gezin van een familielid indien zij niet veilig zijn bij hun eigen ouders, zal deze kindermishandeling ophouden.

Kinderen hebben ook het recht hiertegen te worden beschermd door de overheid.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders hoopt dat u de gedachte dat kinderen het recht hebben altijd hun relatie met allebei hun ouders te onderhouden, en dat kinderen het recht hebben indien mogelijk lid te worden van het gezin van een familielid als hun ouders onvoldoende veiligheid bieden, zult steunen waar mogelijk.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders,

Hoogachtend,

(Truus Barendse-Cornelissen, secretaris)

——————-

Zie voor de Estafettemars tegen Kindermishandeling:
19 november – Amsterdam, Museumplein – Eerste Nederlandse mars tegen kindermishandeling

We kunnen echter niet ontkennen dat Arie een bijzonder kind is, en dat is-ie. In de biografie op zijn site wordt hij als een bijdehand en manipulatief kind omschreven. Dat geloven we graag. Kwaliteiten heeft hij in ieder geval zeker. Als Arie ergens voor gaat wordt het meestal een succes, of het nou gaat om acteren, sport (schijnt wat in de USA gebasketbald te hebben), reclame-activiteiten of presenteren. Dankzij hem is André Rouvoet zelfs vice-premier, kun je nagaan. 

En nu luisteren we elke dag (naar een stuk van) Dit is de dag op Radio 1. En verdorie, daar horen we die Messiaswannabe wéér aan het werk. En hoe! Boomsma blijkt een kritisch interviewer met flair, die werkelijk prima werk levert. Niets dan hulde! Opeens weten we waarom: Arie geeft hoogstens impliciet zijn mening. Heerlijk.

plaatje van Jacob Vos

Zelf ben ik al een behoorlijk grijze vader. En mijn geschiedenis van mijn persoonlijke vaderschap heeft mijn haar niet minder doen vergrijzen. Maar tegen de vergrijzing blijkt het te hélpen als je betrokken vader bent. Want betrokken vaderschap levert meer kinderen op en dus minder vergrijzing van de bevolking.  Da’s mooi nieuws voor Rouvoet, die toch al meer kindertjes in het land wilde. Nu hoeft hij niet meer de dominee langs te sturen. Alleen nog een einde maken aan de achterstelling van vaders, want dat is wel nodig lees ik net op de internetsite van IKVADER, waar verwezen wordt naar Italiaans-Nederlands vergelijkend onderzoek.

info op IKVADER

We barsten in Nederland van de kindermishandeling, gezien de cijfers. Zo deelt dan ook de Minister mede.

De regering. En ondertussen zijn wel degelijk zekere oorzaken bekend. Onder andere het gedegen onderzoek gedaan door Richard Gardner, inzake passyndroom bij kinderen. En gevolgen en oorzaken.

Hoe het komt dat ZO WEINIG wordt gedaan in realiteit aan psychische kindermishandeling mag een raadsel worden genoemd, doch een van de oorzaken wordt wel degelijk gezegd nu en die is dat hulpverleners of niet of te weinig zouden hebben gemeld bij de instanties. Onder andere het AMK. Waar dat hoort.

Een andere oorzaak is dat in familierecht nog steeds veel te weinig rekening wordt gehouden in realiteit met het belang van het kind.

Het wordt in vonnissen wel geschreven, doch alleen geschreven hebben die kinderen weinig aan. En dat blijkt ook. Waarom wordt immers niets of weinig gedaan aan manipulatie (bedrog en leugen) door meest de verzorgend ouder de moeder van kinderen bij scheiding. Hetzij bewust gepleegd of onbewust dat kan ook nog.

In de eerste plaats is het al bespottellijk te noemen dat als een eerste verweerschrift wordt ingediend en er wordt gelogen, men wel aangifte kan doen van valsheid in geschrifte doch er blijkt NIKS mee te gebeuren. Er wordt niets onderzocht in realiteit.

Zelfs niet als sprake is van een zekere stoornis borderline met kenmerken waarvan dan de deskundigen zeggen dat die kenmerken onderdeel zijn ervan. Ook wordt gezegd dat die mensen die dat doen zelf verantwoordelijk zijn voor handel en wandel.

Dat is prima. Alleen worden ze verantwoordelijk gesteld is de vraag. Op het moment dat dat nodig blijkt. Als dat niet gebeurt gelijk al niet als het wordt gevraagd door belanghebbenden, (lees vaders vaak),

dan zo zeggen de deskundigen ga je mee in dat gedrag en handel en wandel en hou je dat in stand. Wat willen ze eigenlijk dan?

Daarom ben ik voor verplichte betrokkenheid van omstanders in de ggz, (ouders van, partners van, ex-partners van, en kinderen van) aangezien dat nu ook het advies is, die betrokkenheid doch men laat dat over zo staat er dan aan de wil van de client(e).

Dat kan dus niet want die heeft als kenmerk vermijding onder andere, en zal dat niet willen met andere woorden. En dus die betrokkenheid afhouden ook.

Zonder die verplichting gaat men er niet komen in belang van kinderen en kinderrechten voorspel ik.

Het eerste Congres passyndroom bij kinderen werd gehouden op mijn initiatief eind 2003. Sindsdien is weinig verandert. Terwijl de letterlijke studie werd toegezonden al diverse malen door anderen ook zo begrijp ik. Hoe komt het dat die Tweede Kamer hier niet op reageert? Terwijl men weet van duizenden
gedupeerden in rechtspraak zo?

Rouvoet maakt dat woensdag duidelijk in een interview met het Reformatorisch Dagblad. „De ChristenUnie zou geen knip voor de neus waard zijn als we niet open zouden staan voor een oplossing. De manier waarop we daarover nu met elkaar in gesprek zijn, voedt het vertrouwen dat we eruit kunnen komen”, aldus Rouvoet.

Zijn partij is tegen de uitbreiding van de selectie van embryo’s op ernstige erfelijke ziektes als borst- en darmkanker bij kunstmatige bevruchting. Coalitiepartner CDA en PvdA zijn daar echter wel voor. Het kabinet werkt momenteel aan een compromis.

bron: Telegraaf.nl

Meneer Rouvoet, is het nog leuk om te regeren?

„We zijn niet gaan regeren omdat het zo leuk was. We zagen kansen voor de christelijke politiek en wilden onze verantwoordelijkheid niet ontlopen. Dat motief geldt nog steeds. Dat stuwt me elke dag voort. Het maakt namelijk wel degelijk uit of de ChristenUnie of GroenLinks in de regering zit. Ik besef dat regeren betekent dat je ook verantwoordelijkheid draagt voor minder goede beslissingen. Maar daar loopt mijn partij niet voor weg. Ik heb tot op de dag van vandaag geen spijt van de keuze om in deze coalitie te stappen.”

Maar er zijn toch wel eens aangenamere tijden geweest?
„Dat is waar. Soms gaat het relatief gemakkelijk, soms zijn er perioden van grote aanvechting. Dat laatste is in deze tijd het geval. Onze principiële benadering stuit op veel weerstand. Dat geldt vooral in de discussie over embryoselectie. Ik proef vaak weerstand tegen standpunten die uit een christelijke overtuiging voortkomen. Prof. Jochemsen van het prof. Lindeboom Instituut werd in NOVA onheus bejegend toen hij het standpunt over embryoselectie toelichtte. Een heel andere benadering viel prof. Galjaard ten deel toen hij, op andere gronden, in hetzelfde programma, tot dezelfde conclusie kwam als de ChristenUnie. Dat vind ik bedenkelijk. Dat vervuilt het maatschappelijk debat.”

Ook het politieke?
„Ja. Vorige week vond het debat plaats over de hernomen brief over embryoselectie. Toen suggereerden de VVD’er Rutte en D66-leider Pechtold dat vanwege het feit dat ik in het kabinet mijn vinger op had gestoken, in Nederland iets verboden zou worden wat voor die tijd wel was toegestaan. Ze wisten dat dit niet klopte. Er lag een brief van de vorige staatssecretaris van Volksgezondheid, mevrouw Ross, waarin tijdelijk een streep was getrokken als het ging om embryoselectie. Dat was nota bene gebeurd met instemming van VVD en D66, want die zaten toen in het kabinet. Dan is het op zijn minst merkwaardig als er zulke zware verwijten worden gemaakt in de richting van een partij als die de status-quo wil handhaven.”

Hoe ondergaat u zelf alle commotie?
„Ik voel me geen slachtoffer. Ik koppel het los van de inhoud.”

En uw gezin, toen vorige week midden in de nacht uw huis werd beplakt?
„Dat was niet plezierig. Het was behoorlijk intimiderend, maar daar wil ik het nu niet over hebben. Het moet gaan om de afweging tussen de vraag hoe je ernstig lijden kunt voorkomen en het middel dat je daartoe inzet, namelijk embryoselectie. Daarbij worden -zoals bekend- embryo’s vernietigd. Die afweging kon het kabinet niet maken omdat de betreffende brief al naar de Kamer was gestuurd. Nu die is hernomen, kunnen we de discussie wel voeren.”

Is u nu duidelijk waarom Bussemaker deze brief zonder overleg heeft gestuurd?
„Dat heeft ze in het kabinet en in de Tweede Kamer uitgelegd. Het was een inschattingsfout. Daarmee is de kous voor mij af.”

De ChristenUnie staat hierdoor wel op achterstand.
„Inderdaad, nu speelt de kabinetsdiscussie over het in te nemen standpunt in de openbaarheid. Dat maakt de zaak niet gemakkelijker.”

Had u dit punt niet in het regeerakkoord moeten regelen, zoals GroenLinksfractievoorzitter Halsema vorige week zei?
„Of zij nu de eerste moet zijn om daarover iets te zeggen, vraag ik me af. In november 2006 hád ze mee kunnen praten over een regeerakkoord. Toen gaf ze niet thuis. Er ís in het regeerakkoord van de huidige coalitie het nodige afgesproken over medisch-ethische kwesties.”

Vicepremier Bos ziet mogelijkheden om eruit te komen. U ook?
„Hij heeft zijn vertrouwen uitgesproken in het proces dat we zijn ingegaan. Dat vertrouwen deel ik. In het kabinet zijn vaker stevige discussies gevoerd, maar we zijn er altijd uitgekomen.”

Is dit de lastigste discussie tot nu toe?
„In ieder geval de meest beladen. Het gaat om een medisch-ethisch thema. Dat is wat anders dan een debat over de koopkrachtplaatjes. Dan kun je ieder een onsje inleveren en dan kom je er meestal wel uit.”

Maar hoe kun je hier uitkomen als de meningen zo haaks op elkaar staan?
„Daar zijn we dus nu volop mee bezig. We kijken of we in dit debat een voor iedereen aanvaardbare uitweg kunnen vinden. Let wel: dat heeft met koehandel niets te maken. Dat is een term waar ik me in dit verband enorm aan stoor. Wie ons volgt, weet dat wij niet aan koehandel doen.

Maar we sluiten ons ook niet af voor de vraag of we hier als coalitie uit kunnen komen. De ChristenUnie zou geen knip voor de neus waard zijn als we niet open zouden staan voor een oplossing. De manier waarop we daarover nu met elkaar in gesprek zijn, voedt het vertrouwen dat we eruit kunnen komen.

Maar zorgvuldigheid staat voorop.”

Een compromis moet een stap in de goede richting zijn, zo heeft oud-GPV-voorman Schutte altijd gezegd. Zal een compromis tussen PvdA en ChristenUnie niet per definitie minder zijn dan het verbod op uitbreiding van embryoselectie dat Ross twee jaar geleden in haar brief bepleitte?
„Ik denk dus niet in termen van een compromis, waarbij iedereen een beetje water in de wijn doet. Ik zoek naar een uitkomst die voor ieder begaanbaar is. Laat niemand zich vergissen. De deur voor embryoselectie staat op dit moment formeel gezien wijd open. Krachtens het zogeheten planningsbesluit is veel meer mogelijk dan nu feitelijk gebeurt. De vraag is dus of we de huidige regeling zo kunnen inkaderen dat toepassing van embryoselectie op een meer verantwoorde manier plaatsvindt dan nu wettelijk mogelijk is. Als we niets doen, gaat de praktijk verder zijn gang.”

Is een dergelijke inkadering voor u een begaanbare uitkomst?
„Daar liggen wel mogelijkheden.”

Denkt u wel eens aan een kabinetscrisis over dit onderwerp?
„Dat is niet de manier waarop ik denk en werk. Het onderwerp is al mijn inzet waard om eruit te kunnen komen.”

Zal uw partij, zaterdag, uit de discussie kunnen komen over de positie van praktiserende homoseksuelen als partijvertegenwoordigers? Diverse prominenten dreigen de ChristenUnie te verlaten.
„Ik heb er alle vertrouwen in dat we eruit komen. Het rapport van de commissie-Cnossen is principieel. Het houdt vast aan Bijbelse uitgangspunten over huwelijk en gezin, zoals GPV en RPF in het verleden ook altijd hebben gedaan. De vraag die ons verdeeld houdt, is of we in één geval bij voorbaat moeten zeggen: Als u zó doet of leeft, kunt u de partij niet vertegenwoordigen.

Ik geloof niet dat we dat ene punt, een homoseksuele leefwijze, eruit moeten lichten. „Dat is niet de stijl van het Koninkrijk”, las ik in een ingezonden stuk in jullie krant. Dat vond ik erg mooi gezegd. We moeten de geloofwaardigheid van onze vertegenwoordigers toetsen op de plaats waar het hoort, namelijk in de selectiecommissies.

We zijn dus niet van onze ankers losgeslagen. Degenen die dat zeggen, raken mij diep. Als dat wel zo was, zou ik daar niet mee kunnen leven. Het feit dat we niet met zondenlijstjes willen werken, wil niet zeggen dat we aan het schuiven zijn gegaan.”

Het rapport doet niet bij voorbaat de deur dicht voor homoseksuele partijvertegenwoordigers.
„Cnossen zegt dat het hebben van een homoseksuele relatie een „geloofwaardigheidsconflict” oplevert voor een kandidaat-vertegenwoordiger van de ChristenUnie. Dat is nogal wat! Daarmee ligt dit gegeven vrij massief op de tafel van een selectiecommissie. Ik ga die commissie niet voorschrijven wat zij daarover moeten besluiten. Net zoals de partijtop niet bij voorbaat moet zeggen of iemand die schuldig gescheiden is, de ChristenUnie al dan niet kan vertegenwoordigen. Ook in zo’n situatie is er een geloofwaardigheidsconflict.”
Klik hier!

U wilt in de gedragscode de homoseksuele leefwijze niet apart en nadrukkelijk benoemen. Maar dít is nu juist het punt waarop mensen de ChristenUnie om verantwoording vragen.
„Het is inderdaad bij uitstek deze vraag die op ons bordje is gelegd. En toch zou ik hem niet met voorrang willen beantwoorden boven andere vragen. Dat vind ik niet fair richting onze homoseksuele medebroeders en -zusters. Christenen en christelijke organisaties hebben al genoeg boter op hun hoofd als het gaat om de manier waarop zij in het verleden met seksualiteit en homoseksualiteit omgingen.”

Er zijn in de partij mensen die vinden dat homo’s die in liefde en trouw samenwonen de ChristenUnie moeten kunnen vertegenwoordigen. Opmerkelijk genoeg kunnen zij zich goed in het rapport vinden.
„Het is de vraag of dat terecht is. Cnossen stelt dat er sprake is van een geloofwaardigheidsconflict als je hebt besloten een andere samenlevingsvorm te kiezen dan de Bijbelse, namelijk een huwelijk tussen één man en één vrouw. Dat is glashelder.”

Dan is het dus eigenlijk niet voorstelbaar dat uit een gesprek met iemand die samenleeft met een ander -maar niet in een Bijbels huwelijk- de conclusie wordt getrokken dat hij of zij geloofwaardig de partij kan vertegenwoordigen?
„Als we zeggen dat het de stijl van het Koninkrijk is om niet vooruit te lopen op de uitkomst van het gesprek, moet ik dat dus ook nu niet doen. Alles wat je daarover vooraf uitspreekt, doet af aan de principiële lijn die de commissie heeft gekozen.”

Veel partijleden zouden toch graag een meer expliciete afwijzing zien.
„We hebben nooit lijstjes gehad. Ook andere partijen hebben geen lijstjes. Dat past ons niet.”

Maar het Wageningse raadslid Monique Heger, dat is opgestapt omdat ze een relatie met een vriendin is aangegaan, ziet in dit rapport toch weer mogelijkheden om de CU te gaan vertegenwoordigen. Dat is toch veelzeggend?
„Voor mij vormt dat geen reden de gedragscode nader te expliciteren. Het komt erop aan of we in de ChristenUnie vertrouwen in elkaar hebben, vertrouwen dat partijgenoten in selectiecommissies het gesprek voeren op basis van onze onveranderde uitgangspunten. Als er sprake zou zijn van een hellend vlak voorkom je dat niet door een gedragscode of een zondenlijstje.

Kern van de zaak is of wij zout en licht zijn in onze dagen. Als het zout zijn kracht verliest, helpt daar geen enkele gedragscode tegen. Wat we dan vooral nodig hebben is bezinning en gebed!

Mensen kunnen hun zorgen hebben over bepaalde ontwikkelingen. Maar ik ben er vast van overtuigd dat bij iedereen in de partij het verlangen leeft om in de publieke samenleving God te dienen. Dáár is de ChristenUnie voor opgericht. Die samenleving kunnen we alleen dienen als we ook intern zorgvuldig omgaan met onze naaste. Dat willen we doen. Niet vrijblijvend, niet vrijzinnig, maar fijnzinnig.”

Als u zo redeneert, is het niet voorstelbaar dat een praktiserende homoseksueel de partij kan vertegenwoordigen. Waarom zegt u dat niet gewoon? Dát kan mensen ervan weerhouden de partij te verlaten.
„Ik aanvaard dat mensen zorgen hebben, maar u wilt mij toch niet verleiden mijn principes te verlaten? Ik kies heel bewust voor de uitgestippelde lijn. Voor de principiële benadering van de commissie-Cnossen. Dit is wat ons nu te doen staat. We hebben zorgvuldigheid te betrachten. Als ik bij voorbaat uitspraken doe over de uitkomsten van het gesprek in selectiecommissies, haal ik in één keer de redenering van het rapport-Cnossen onderuit. Dan doe ik geen recht aan het gehalte, aan de diepte van het rapport.”

Belijden is toch uitkomen voor de waarheid, juist op het punt waar de tijdgeest bezwaar maakt, zoals Groen van Prinsterer leerde?
„Dat is zo en dat hebben we nu juist gedaan met dit rapport. Dit is ons principiële antwoord op de vraag hoe we om moeten gaan met een ieder, homo of hetero, die de partij wil vertegenwoordigen. Dit rapport had wat mij betreft niet anders mogen zijn als we niet in de coalitie of zelfs als we niet in het parlement hadden gezeten. En als het zo zou zijn dat de tijdgeest zou vragen om expliciete uitsluiting van praktiserende homoseksuelen, dan hebben christelijke organisaties nog veel huiswerk. Het RD heeft, als ik het goed heb, toch ook niet zo’n regel?”

bron: Reformatorisch Dagblad.nl

Bos zei direct na het lezen van het interview te hebben gebeld met Rouvoet. Die vertelde hem dat het interview voor het Tweede Kamerdebat van donderdag had plaatsgevonden. Volgens Bos ziet Rouvoet, net als hij, de bereidheid bij alle partijen om tot een oplossing te komen. Rouvoet had Bos ook verteld nog niet te zien hoe deze oplossing eruit moet zien.

De PvdA-voorman werd in het radioprogramma gevraagd of het een optie is alleen het Academisch Ziekenhuis Maastricht toestemming te geven voor verruimde mogelijkheden tot embryoselectie toe te passen. Bos zei dat dit een optie kan zijn. Hij dacht ook aan ‘begrenzingen’ en ‘zorgvuldigheidswaarborgen’. Bos zei niet verder in detail te kunnen treden.

Kern van de discussie is het verruimen van de embryoselectie. De PvdA wil dat die selectie ook wordt toegestaan voor bepaalde aandoeningen die zich waarschijnlijk zullen manifesteren, zoals erfelijke borst- en darmkanker. De ChristenUnie heeft zich hier tegen uitgesproken omdat het strijdig zou zijn met de beschermwaardigheid van het leven.

bron: Trouw.nl

Hij gaat dat doen samen met minister Klink van Volksgezondheid en staatssecretaris Bussemaker van Volksgezondheid. Dat deelde vicepremier Bos vrijdag mee na afloop van het kabinetsberaad.

De drie bewindslieden moeten een voorstel maken dat in de ministerraad aan de orde kan komen. Als dat lukt, zal het gehele kabinet akkoord gaan met hun voorstel, zo verwacht Bos, die vrijdag de ministerraad voorzat omdat premier Balkenende in de Verenigde Staten verblijft.

Formeel zou Rouvoet niet worden betrokken bij een dergelijk medisch onderwerp, maar er waren volgens Bos twee redenen om hem toch bij de voorbereiding te betrekken. De eerste is dat hij „een bijzondere interesse aan de dag heeft gelegd” voor het ethisch gevoelige thema van embryoselectie.

Daarmee doelde Bos op de inhoudelijke en procedurele kritiek die Rouvoet vorige week naar buiten bracht op de embryobrief van staatssecretaris Bussemaker. De bewindsvrouw nam vorige week vrijdag haar brief voorlopig terug.

De tweede reden om Rouvoet te betrekken bij het groepje dat een nieuwe embryobrief gaat voorbereiden, is dat alle drie de coalitiepartners dan bij de voorbereiding zijn betrokken, zo legde Bos uit. Klink is lid van het CDA, Bussemaker van de PvdA en Rouvoet van de ChristenUnie.

Bos is optimistisch gestemd over een goede afloop van de discussie. Hij heeft een indruk „langs welke lijnen” er een oplossing komt. Welke dat zijn, wilde hij gisteren niet zeggen.

De vicepremier wilde daarmee ook weer niet zeggen dat er al een oplossing voorhanden is. „Het is best een moeilijke klus”, zo voegde hij eraan toe. Bos verwacht dat het kabinet binnen enkele weken met een nieuwe brief komt.

’Waar is Rouvoet, die hangt als een zwarte wolk boven dit debat”, zei VVD-leider Rutte donderdag in de Tweede Kamer toen de fractie van de ChristenUnie en staatssecretaris Bussemaker op de grill van de oppositie lagen. André Rouvoet zat enigszins gespannen in zijn werkkamer, vanwaaruit hij zijn portefeuille jeugd en gezin bestiert, naar het debat te luisteren. De embryoselectie heeft de coalitieverhoudingen op scherp gezet en dan luistert elk woord van coalitiepartijen en Bussemaker bijzonder nauw.

Veel lezers begrijpen u niet. ’Terug naar de Middeleeuwen’, schrijft de één. Een ander vraagt: staat u over twintig jaar aan het graf van mijn dochter?

„Niemand hoeft mij te vertellen wat het betekent een erfelijke aandoening te hebben in de familie, ik weet daar alles van. Ik begrijp dat vrouwen en echtparen die heel lang gewacht hebben ontzettend blij waren dat er vorige week ineens een brief op de mat lag dat de pre-implantatie genetische diagnostiek naar andere ziekten werd uitgebreid. Tegelijkertijd is het ook de plicht van de politiek een afweging te maken met andere zwaarwegende belangen. Moeten we embryo’s vernietigen, waarvan we niet zeker weten of ze die aandoeningen ook krijgen, waar wellicht behandelingen voor mogelijk zijn? Dat is een reële vraag.”

„Dat is niet alleen het standpunt van de ChristenUnie, maar ook van wetenschappers. Die zijn sterk verdeeld over de vraag of we dat wel moeten doen. Het maakt toch echt verschil of je 100 procent zeker weet dat je een ziekte krijgt of dat je maar 80 of 50 procent kans hebt op een aandoening. Dit is een principiële vraag die de samenleving moet beantwoorden: of we embryo’s moeten vernietigen voor een kleinere kans op een ziekte.”

Bekijk de beelden van het lezersinterview: deel 1

Brievenschrijvers vinden het fout dat de ChristenUnie met zes zetels iets tegenhoudt wat een zeer grote meerderheid van de mensen wil.

„Het aantal zetels dat je vertegenwoordigt is niet doorslaggevend voor de vraag of je met elkaar na een zorgvuldig debat tot een conclusie kunt komen dat je als kabinet gezamenlijk kunt dragen. Zo komen coalities tot stand, op basis van standpunten en overeenkomsten. Naarmate zaken zwaarder liggen, vereist het debat grotere zorgvuldigheid. Ik heb ook de reacties gehoord van oud-minister Borst en haar partij D66. Die fractie had ooit eenzelfde aantal zetels als de ChristenUnie nu en veroorzaakte een kabinetscrisis over de gekozen burgemeester, terwijl de rest van de Kamer er geen behoefte aan had. Het gaat hier niet om electorale belangen, het gaat om de inhoud, het is voor iedereen een principieel en zwaarwegend onderwerp en dat debat willen we integer en zorgvuldig voeren. En tegen de VVD en D66 zeg ik, dat ik ze de afgelopen twee jaar ook niet heb gehoord.”

De ChristenUnie wist toch dat CDA en PvdA minder moeite hebben met abortus, dus ook met embryoselectie, stellen lezers. Waarom dan in zo’n kabinet gestapt?

„Die vraag is vorig jaar, voordat we het coalitieakkoord sloten, uitvoerig aan de orde geweest. Het medisch-ethisch beleid van dit kabinet ademt echt een andere sfeer dan in voorgaande periodes, zeker als je het vergelijkt met Paars in de jaren negentig. In dit coalitieakkoord is, voor het eerst, de beschermwaardigheid van het leven opgenomen. Dat heeft te maken met onze deelname, daar hebben we goede afspraken over gemaakt. We wisten en weten dat de drie partijen niet gelijk denken over zaken als leven en dood. De CU aanvaardt op bepaalde punten een status quo, maar we wilden wel dat er iets tegenover stond, positieve maatregelen rond abortus provocatus. Als je het coalitieakkoord er nog eens bij pakt, zie je dat de geest daarvan is: we gaan geen nieuwe stappen zetten. Dat was nadrukkelijk onze voorwaarde om in het kabinet te stappen.”

Als u het zo formuleert is er ook geen oplossing mogelijk ten aanzien van embryoselectie?

„Daar kan ik niet op vooruitlopen. Ik heb gezegd: ik weet nog niet waar die ruimte zou kunnen zitten, maar ik ben bereid er serieus naar te kijken. Ik zie de belangen die in het geding zijn, maar ik wil gelegenheid hebben om er over te spreken in het kabinet en die had ik vorige week niet.”

Een ander onderwerp. Lezers maken zich zorgen over de kinddossiers. Er gaan spookverhalen rond. Wie mag er in kijken?

„Ik erken dat er spookverhalen de ronde doen, soms in stand gehouden vanuit de politiek, alsof er bakken informatie voor allerlei instanties bijkomen. Het elektronisch kinddossier is niets anders dan wat iedere vader en moeder in het land kent als de gegevens die consultatiebureaus en de jeugdgezondheidszorg verzamelen om hun werk te doen. Tot dusver deden ze dat op papier. Dat ging soms fout, bij verhuizingen bijvoorbeeld. Nu willen ze dat per computer doen. Het dossier is niet van mij, maar van de consultatiebureaus.”

Misschien vertrouwen mensen de overheid niet?

„De overheid heeft er helemaal niets mee te maken. Iemand van een consultatiebureau is geen overheidsdienaar. Een consultatiebureau wil één ding: ouders en kind ondersteunen. En als er problemen zijn, melden ze dat. Andere instanties krijgen geen toegang, dat heb ik van het begin af aan gezegd. ”

Bekijk deel 2 van dit lezersinterview

Lezers maken zich zorgen over de invloed van televisie op hun kinderen. De jeugd lijkt op hol geslagen? Wat gaat u daaraan doen?

„Niet meneer Rouvoet gaat dat doen, de eerstverantwoordelijke voor de media is mijn collega Plasterk. Het is wel een onderwerp waarin we samen optrekken. In de eerste plaats hebben media hun eigen verantwoordelijkheid. Ouders en jeugdigen hebben eigen verantwoordelijkheid. Daar gaat de overheid niet over, dat gebeurt gewoon thuis in de woonkamer. Over televisie en internet maak je thuis afspraken. Ouders voeden zelf hun kinderen op. Het is een groot goed dat de overheid als uitgangspunt heeft: terughoudend zijn met de bemoeienis met wat er op televisie komt en in andere media.”

„Het is wel reden om ons zorgen te maken. Plasterk is er als eerste over begonnen in zijn nota emancipatie. Er zijn nogal wat elementen in de jeugdcultuur die aandacht behoeven, zoals drankmisbruik, drugs, overgewicht, uitwassen in de seksualiteitsbeleving. We kennen allemaal de verhalen over breezer-seks. Er liggen verbindingen met wat jeugdigen te zien krijgen. Reden dat het kabinet zich zorgen maakt.”

Leidt dat tot gesprekken met ’Hilversum’?

„Dat in ieder geval. Er is een expertise-educatiecentrum gekomen, waar je kunt leren hoe je om moet gaan met media, hoe je kijkgedrag in voorlichtende zin kunt bevorderen. En we praten met de media over de grenzen van wat je biedt, over zelfregulering en gedragscodes. Dit is niet nieuw. Doen we ook met alcoholreclames, tabaksreclames. Het is in ieders belang te voorkomen dat jeugdigen daar slachtoffer van worden. Daarnaast willen we ouders die denken dat ze dit nodig hebben, een steuntje in de rug geven, helpen via opvoedingsondersteuning.”

Bekijk deel 3 van het lezersinterview

Eén lezersvraag betreft uw godsbeeld. Wat is uw beeld? Een strenge vader of een God met mededogen voor de mens?

„Ik ken geen andere God dan een liefdevolle God, die het beste voor heeft met de mensen die Hijzelf gemaakt heeft. Dat is het godsbeeld waar ik ieder moment van de dag terecht kan.”

Dan vragen lezers: hoe is het mogelijk dat de ChristenUnie moeilijk doet over mensen die de homoseksuele liefde zijn toegedaan. Zij zijn toch ook schepselen van de Heer?

„Absoluut, vandaar ook dat wij er geen twijfel over laten bestaan dat alle mensen voor God gelijk zijn. Maar de discussie waar u op doelt is een andere. Of ze op volwaardige wijze mee kunnen doen in de ChristenUnie. Ik geloof dat er geen onduidelijkheid bestaat hoe de ChristenUnie denkt over het huwelijk. Wij vinden dat God ons duidelijke regels heeft meegegeven over het samenleven van mannen en vrouwen. Vanuit bijbelse visie zijn we het niet eens met de openstelling van het huwelijk voor mensen van het gelijke geslacht.”

Kunnen homoseksuelen gelijkwaardig meedoen in de ChristenUnie?

„Wij staan niet bij de poort van de ChristenUnie met een lijstje of u homo bent of niet. De ChristenUnie telt homo’s onder haar leden en die doen volwaardig mee. Bij ons is niet het criterium: hetero of homo. We hebben er maar één: ben je bereid je te conformeren aan het uitgangspunt van de ChristenUnie, namelijk dat we de Bijbel als basis nemen bij het bedrijven van christelijke politiek. Er kunnen allerlei aspecten zijn waar de vraag opkomt of dat past bij de boodschap van de ChristenUnie, bijvoorbeeld als iemand elke zaterdag zijn afval dumpt in het bos. Kan zo iemand geloofwaardig het milieustandpunt van de ChristenUnie uitdragen?”

„Een commissie van onze partij concludeerde onlangs dat er in algemene zin slechts één criterium geldt: de politieke geloofwaardigheid. Als mensen kiezen voor een relatie die niet beantwoordt aan wat de bijbel voorschrijft, dan levert dat spanning op met de politieke geloofwaardigheid, omdat je dan een politieke boodschap moet uitdragen die je zelf niet waarmaakt.”

Bekijk deel 4 van het lezersinterview: Christelijk beleid

André Rouvoet: „Wij maken geen ruzie, zoals je in kranten leest, maar we hebben wel uitgesproken opvattingen.”

Dus als iemand in geweten zijn homo-relatie wel kan verantwoorden, zou het kunnen?

„Ik doe daar niet op voorhand een uitspraak over. De commissie zegt: wij maken geen onderscheid tussen homo’s en hetero’s. Mocht zich een vraag voordoen ten aanzien van de geloofwaardigheid dan is er maar één plek waar die besproken wordt: in het gesprek met elkaar, daar ga ik niet op vooruitlopen.”

De partij beslist toch?

„Dat is bij andere politieke partijen niet anders. Ik herinner mij dat bij de laatste Kamerverkiezingen de PvdA en CDA twee Turkse kandidaten van de lijst schrapten vanwege hun opvattingen inzake de Armeense genocide. Dat stond haaks op wat de partijen vonden en dat raakte hun politieke geloofwaardigheid. In de ChristenUnie is het geen relevant gegeven of je poelier bent, bij de Partij van de Dieren zal dat wel een relevant gegeven zijn. Bij het homohuwelijk is het dus een legitieme vraag of een getrouwde homo de ChristenUnie kan vertegenwoordigen. Dat levert spanningen op, dus ga je er over praten.”

Voelt de ChristenUnie zich nog steeds happy in de coalitie?

„Ja zeker, ik kan niet op voorhand combinaties bedenken waarvan ik zeg: we zijn het op voorhand over alles eens. Ik kan wel combinaties bedenken waar ik veel meer problemen en conflicten voorzie dan bij de huidige met CDA en PvdA. We hebben het moeilijk gehad met het ontslagrecht, we hebben stevige discussies gevoerd over een aantal andere onderwerpen, maar de verhoudingen binnen het kabinet zijn buitengewoon goed, ook als het over onderwerpen gaat als embryoselectie. Wij maken geen ruzie, zoals je in kranten leest, maar we hebben wel uitgesproken opvattingen, maar of ik nou met Wouter Bos, Jan Peter Balkenende of staatssecretaris Bussemaker spreek, we hebben inhoudelijke discussies die ons heel erg aan het hart gaan. Dat moet ook kunnen en volgens mij is er nooit een kabinet geweest waar het anders ging.”

Bewindslieden bemoeien zich doorgaans niet met vraagstukken buiten hun portefeuille. Bussemaker gaat over de medisch-ethische kwesties, Klink is als minister verantwoordelijk voor zijn staatssecretaris. Het projectministerie Jeugd en Gezin waarover Rouvoet de scepter zwaait, huist weliswaar in het departement van Volksgezondheid, maar zijn portefeuille behelst kwesties die het embryonale stadium al voorbij zijn, zoals alcoholmisbruik onder jongeren en het kindgebonden budget.

Volgens Bos legt Rouvoet echter een ‘bijzondere interesse voor het onderwerp’ aan de dag. Het was Rouvoet die er vorige week persoonlijk voor zorgde dat Bussemaker een brief over de verruiming van de criteria voor embryoselectie moest intrekken.

Bussemaker wil de screening van embryo’s, de zogeheten pre-implantatie genetische diagnostiek (pgd), uitbreiden naar erfelijke borst- en darmkanker, aandoeningen die zich waarschijnlijk zullen manifesteren. Nu mag alleen gescreend worden op ziektes waarvan met zekerheid kan worden vastgesteld dat ze worden ‘doorgegeven’, zoals de ziekte van Huntington. De orthodox-protestantse ChristenUnie verzet zich tegen de uitbreiding, omdat het volgens de partij strijdig is met de beschermwaardigheid van het leven.

Besloten werd dat het kabinet zich nu opnieuw buigt over de kwestie. Dat Rouvoet aanschuift is van belang, omdat bij dit politiek gevoelige dossier alle coalitiepartijen moeten worden betrokken bij het vinden van een oplossing. Als zij eruit komen, wordt het voor de ministerraad en de Tweede Kamer ook een stuk gemakkelijker, zei Bos.

Tijdens de ministerraad is uitvoerig teruggeblikt op het spoeddebat over de selectie van embryo’s dat donderdag in de Tweede Kamer werd gevoerd. De partijen eisten dat er nog voor het zomerreces, dat over een maand begint, een nieuwe brief wordt gestuurd.

Het Academisch Ziekenhuis Maastricht gaat ondertussen verder met de screening van embryo’s, omdat de vergunning dat toestaat. Bussemaker heeft het ziekenhuis verzocht geen onomkeerbare stappen te nemen, maar D66 riep vrouwen die drager zijn van het borstkankergen donderdag op zich te melden bij het ziekenhuis zo lang het nog kan.

Het kabinet neemt afstand van deze oproep. Het belang van een snelle en goede oplossing in de kwestie wordt er niet mee gediend, zei Bos tijdens de persconferentie.

bron: Trouw.nl

Hoogleraar orthopedagogiek Susan Bögels vindt dat opvoedcursussen in het basispakket gezondheidszorg moeten komen. Nou ja liever dat, dan de verplichting die velen via consultatiebureau’s en kinddossiers over ons uit willen storten om ons over te geven aan de sopo’s (sociale politie). Maar we hadden toch al die centra voor jeugd en gezin van Rouvoet in de wijk? Mischien moeten we maar eens beginnen met het opvoeden van de opvoeders die de opvoeders willen opvoeden. Cursusje voor mevrouw Bögels?

p.s. Het woord SOPO heb ik, in deze betekenis, overgenomen van ene Frank die ooit in Alkmaar vrijgestelde was van de KWJ (Katholieke Werkende Jongeren).

Dat is het! Het foliumzuur is bedoeld voor onze volksheldinnen nieuwe stijl: zwangere vrouwen. Zwijgend maar vastberaden wippen ze zich naar het door hogerhand voorgeschreven 2,1 kind. Die stuur je niet naar de drogist om ze op kosten te jagen, die maak je het makkelijk. Let op, binnenkort wordt er een plan gepresenteerd om spaanse vlieg aan het brood toe te voegen. Nu snap ik ook ineens waarom Deep Throat minister Rouvoet in het verkeerde keelgat is geschoten. Van pijpen word je niet zwanger. We hadden het kunnen weten. Was niet de eerste daad van de nieuwe minister het sturen van enge lieve welkomstliedjes CD’s naar alle pasgeborenenen?

Ik ga in ieder geval niet kijken, naar Deep Throat, ondanks de uitstekende PR campagne van Rouvoet. Heb de docu al gezien en die kwam me na vijf minuten al de strot uit. Ik ga helemaal niks vanavond. Niet wild stappen met hartvriendin, niet naar AH voor een bak vrijgezellenijs. Ik zie er uit als een pandabeertje, dankzij de eerste hooikoortsaanval van het jaar. Hoesten en proesten op de bank wordt het, de eerste avond van zeven zonder man en kind. Voor mij even geen Linda Lovelace avonturen maar knorren op de bank. Gezellig!

Deze keer s een keer niet zozeer in het “belang van het kind”. Voor de ouderen? Voor Rouvoet zijn God, voor de pastoor… uhh dominee in dit geval? Of gewoon om het economisch rond te krijgen?

Om de vergrijzing tegen te gaan.

Heeft u wel eens van kinderstaking gehoord? Op de Nederlandse wikipedia bestaat het woord niet maar het zou de vertaling kunnen zijn van het Duitse wikipedialemma zeugungsstreik. Heeft te maken met het idee dat we het vertikken kinderen op te voeden als het zo moet. Vooral vaders hebben er een keer tabak van om de kans te lopen van zo’n 25 procent om met de gebakken kinderperen te blijven zitten. Maar die vaders kwamen uiteraard juist weer niet aan het woord op Netwerk.

Misschien is verwekstaking trouwens een beter woord.

Gewoon de kans willen hebben om een band met je kind te behouden. Niet om van de ellende rond het verbreken van vader-kind-contacten vroeger dood te gaan. Want dat is nu de realiteit. Maar een realiteit die de vergrijzing dus ook voor een deel keert.

Het Duitse Wikipedialemma Zeugungsstreik

Persoonlijk gaat mij niet veel te ver maar om kinderen nu te confronteren met Femke, Jan, Jan Peter, Wouter, Mark, André en Geert gaat mij toch echt te ver. Kinderen moeten toch kind kunnen blijven en hun onschuld zolang mogelijk behouden.

De lasten op arbeid lijken verschoven te worden naar een grotere belasting op consumptie. Lijkt mij uitstekend. Meer investeren in kinderen en daarmee problemen verderop voorkomen: prima. Hoewel het nog wel erg spannend wordt waar Plasterk het miljard vandaan gaat halen om het lerarentekort op te lossen. Volgens mij valt er heel wat te verdienen als die enorme leerfabrieken teruggebracht gaan worden naar de menselijke maat. Beter voor kinderen, voor leraren en het budget, want de transparantie en dus efficiëntie worden daarmee vergroot.

Alleen minister Rouvoet….ik weet het niet. Gaat het ministerie voor Jeugd en Gezin ooit echt meetellen in de grote mensenwereld? Minister André wil dat ‘kinderen gezond en veilig opgroeien en hun steentje bijdragen aan de ‘Hallo Wereld, is er een ouder te vinden die dat niet wil? Hallo Wereld. Zo heet het ook het CD’tje dat de minister aan alle nieuwe babietjes stuurt, ik weet ook niet waarom. ‘Slaap maar zacht, droom maar fijn, ik zal over je waken’, dat soort zinnen. Brrrr. Hoe dan ook. De politiek is weer wakker. Het werd tijd. Hallo Kabinet!