Some people might think, judging me by my name, that I like Punk music exclusively. It might be expected that anybody foolish enough to change their name by Deed Poll to Punky Rennie is not going to like any other music. It’s not true though. I actually have quite a broad taste in music and if you read some of my previous blogs, including My Life in Music, Parts 1 and 2 and Punky Rennie on Desert Island Discs, you will see that my taste in music ranges from Opera, via Folk and Cheesy Pop to Punk and Metal. Punk is my first and main musical love but I have plenty of time for other kinds of music.

So on Saturday, Darcy and I decamped to 53 Degrees in Preston to see Dragonforce. When we arrived, there was a queue as long as the Nile, so we went into the Mad Ferret; Darcy for a JD, Ice and Water and me for a swift half. When the drinks were safely ensconced in our stomachs, the queue had shrunk to the length of Tolbooth Street in Falkirk (look it up) so we joined the end and were very quickly inside the venue.

I make a point of checking out the support bands at Gigs and have discovered some great bands that way, one of the first being The Straps. However, the first two bands, Glamour of the Kill and Sylosis, did not really do anything for me, not that we heard much of the first support but the second support sounded too derivative for me.

However, Sabaton, the third support, was a different matter. Right from the start it was brilliant. The band came on to a huge fanfare with huge grins on their faces and looking like they were going to have a good time, come what may. They all had magnificent beards, including the keyboard player, Daniel Mÿhr, who, from my vantage point, looked a bit like George Dawes. With a magnificent beard, of course.

Then Joakim Brodén, the lead singer ran on stage. It was getting better. He had a Mohawk (well, that’s what I call a short Mohican) and I love that hairdo; well, on a man, anyway. He was grinning too. Definitely a good sign. It was an indication of things to come as he spent the whole time during the set having what can only be described as a brilliant time. I can only name two of their songs: Cliffs of Gallipoli and Metal Machine; my hearing’s shot at at the best of times so I don’t always hear what the songs are called.

What I can say is they were great. I really enjoyed their set, the music was great and they were really appreciative of the reception they got. Early on during their set, Joakim made this very clear and he kept thanking us for the reaction the band was getting at regular intervals during the gig. He kept me amused too, twiddling with guitarist, Rickard Sundén’s nipples, ostensibly as some kind of effects pedal. 

After a while, I realised the other guitarist, Oskar Montelius, looks like my son, Harry. Well, he looks like Harry would look if he had a long, plaited beard, which he doesn’t. At practically the same time and with a timing that suggests he can read my mind, Darcy turned to me and said “Doesn’t he look like Harry?” pointing at the bearded guitarist in question. Once that fact had been established, I came over all gooey and maternal. I know Harry is 23 and Oskar is probably even older (even though he looks very young to 40-something me) but they always stay your baby.

All too soon for me, which is amazing considering we had come to see Dragonforce, Sabaton’s set finished. I determined that I will buy a CD, so I need to find out if they’re as good in a studio as they are live. There are quite a few bands I love live but can’t be doing with on CD so I need to know these things.

So, after a wait, Dragonforce finally came on. I’d agreed to come to see them on the strength of two tracks, Through the Fire and Flames and My Spirit Will Go On. I love the duetting guitars of Herman Li and Sam Totman and was looking forward to seeing them live.

I wasn’t disappointed. The music was great and they were fabulous entertainers. Herman Li is small but perfectly formed but I was very disturbed by his habit of licking the guitar. It was freezing in there and I was worried his tongue would stick to the guitar and it would have to be freed with judicious use of warm beer. Z P Theart, the lead singer, bore an uncanny resemblance to Captain Jack Sparrow. I kept expecting him to shout “Ahoy there, me hearties!” Oh no, that’s Captain Pugwash, isn’t it? Vadim Pruzhanov, the keyboard player, is blessed with extraordinary energy and co-ordination. There is no way I would ever be able to play the keyboard and do high kicks at the same time. He was also able to come down from his exalted position (high up on the left hand side of the stage) to slum it with his keytar with the guitarists, bass player and front man. Frédéric Leclercq, the bassist, is just totally rock and roll. Unfortunately, I really can’t speak for his bass playing; my hearing is not brilliant and I hear higher registers better than lower ones. The same is true for the drumming and Dave Mackintosh was hidden away behind his drum kit.

We had to wait until the final song of the encore for Through the Fire and Flames. We were treated to the intro and then the band walked off stage. We all stood there with amused smiles on our faces, confident they would return. Which they did, except with everybody on the wrong instruments and Herman Li on high pitched vocals with a comical Chinese accent. My amused smile started to get a bit strained but then they all went back to their proper stations and we got the song in its proper form. It was a great finish to a really enjoyable gig.

Well, you may say that Punk and Metal fulfil a similar need for a Punky Rennie and that may be so, although I would tend to favour Thrash Metal over the more melodic variety provided by Dragonforce to satisfy my appetite for aggressive and obnoxious music. However, in case anybody thinks my taste in music is restricted to loud, fast music, I beg to differ. We’re going to see Kate Rusby next.

TGI FRIDAY! Thank god..? Jag är inte riktigt med där men va fan. Kör på bara. Det är ju ändå fredag. Fast en ganska seg sådan. Tänk att bara för att man har väldigt trevligt ena dagen så måste det bli mer eller mindre otrevligt dagen efter.

Sweden Rock släpper mer band. Trevligt säger jag. Dagens släpp började faktiskt redan i natt så det han vi med innan det blev sängen. Då släpptes Rick Springfield och Anvil. Okej Anvil får det ju att pirra lite men Rick Springfield vet jag inte. Ligga och dricka öl i gräset paus lär nog det bli. Däremot blev jag lätt nöjd när nästa två gäng släpptes. Danska D-A-D och Sabaton. Gossarna från Falun är ju alltid kul att se och danskarna var ju några år sedan. Om vi räknar både onsdagen och idag som förstasläpp så får Sweden Rock klart godkänt. Naturligtvis hade man kunnat önska något band modell större. Men det är en bra början.

Årets rock-krock? Aftonbladet gör det igen. Naturligtivs kommer KISS sälja ut Malmöstadion. För min del så är valet solklart. Eller låt mig säga så här.Varför ska jag offra en dag på något som inte betyder något för mig när jag kan umgås med mina vänner, dricka öl och lyssna på väldigt mycket bättre musik..? Jag bara undrar.

Så här ser lineupen ut än så länge:
Bachman & Turner (Can)
Rick Springfield (Aus/Us)
Sabaton (S)
D-A-D (DK)
Saga (Can)
Unisonic (D)
Bigelf (US)
Anvil (Can)
Mother’s Finest (US)
Jorn (N)

Graspop? Nej inget nytt på den fronten. Men det var väl inte så oväntat. Belgarna kan ha den sämsta festivalhemsidan. Och vara segast på att skicka upp nya band.

Sweden Rock leder nog än så länge. Fast det är hårfint.

Dagen efter? Det kanske är just det som är problemet.

Sushi till lunch idag. Det blir grejer till båten det…

Sabaton es una banda de heavy metal un poco diferente. Su estilo se puede englobar en power metal, pero no os esperéis las típicas batallas de caballeros y dragones que tan acostumbrados nos han hecho Blind Guardian, Hammerfall o Rhapsody. Sigue teniéndo el toque épico y rápido, con potentes baterías y solos veloces, pero con un enfoque temático diferente, ya que la mayoría de sus letras están basadas en guerras actuales, no de espada y escudo, sino de metralletas y tanques.

Tras esta breve descripción introductoria para los que no los conociérais (que de verdad os los recomiendo, uno de los mejores descubrimientos de este año), pasamos al núcleo de la noticia, y es que Sabaton ha pasado a englobar las potentes filas de Nuclear Blast, que por fin se dio cuenta del enorme potencial de esta banda de power metal sueca. Y es que realmente para estos hombres debe ser toda una celebración, ya que han pasado de una discográfica italiana bastante cutre como es Abyss y de autoproducirse a formar parte de una de las discográficas más importantes hoy en día, que cuenta con bandas mundialmente conocidas y famosas como son Accept, Avantasia, Behemoth, Blind Guardian, Children of Bodom, Dimmu Borgir, Eluveitie, Epica, Gorgotoh, Hammerfall, Helloween, In Flames, Korpiklaani, Manowar, Nightwish, Rhapsody, Slipknot, Sonata Arctica, Stratovarius o Therion (bendita wikipedia por los nombres ordenados!)

Como me siento generoso, y espero que esto ayude a Sabaton a crecer como banda (como personas no hace falta, los conocí cuando estaban de gira con Hammerfall y echamos unas birras, muy buena gente), os voy a poner los links de sus tres primeros discos, para aficionaros y conocerlos si no los domináis, o simplemente para gusto de alguien que le falte algun cd (pinchar en el nombre del CD, descarga directa):

Primo Victoria (2005)

Attero Dominatus (2006)

The Art Of War (2008)

Solo me queda desear que Sabaton continue siendo la gran banda que es en esta gran discográfica y esperemos que no los anulen, como grupo ni como personas.

Un saludo para todos los metaleros!

God morgon allesammans!

Min första dag på min svetsutbildning på Ultra, fick aldrig papper på vem jag skulle kontakta på Ultra, men jag har intagningsbeskedet alla fall nåt i skriftform. Besviken på ams men jag får se hur min dag blir återkommer om det Har börjat dagen med att lyssna på lite Sabaton, halvnationellt politiskt korrekt band men det spelar ingen roll de sjunger o spelar mkt bra!

Ber om ursäkt att jag inte uppdaterar inlägget förrän nu kl 2205 .. jo det visade sig att när jag kom till Ultra idag på morgonen så hade det tydligen varit information i torsdags om att vi började kl 15 och går till kl 2000 varje dag. Sedan så ringde en lärare som heter “Håkan” till ams som påstår att de talat in ett infomeddelande på min mobil?! … jag har dock inte fått nåt sånt :O jag går jämt med mobben på mig! jävla ams .. nåja de hade inte ens koll på hur länge jag skulle gå där heller de sa till mars när det var april

Det jag läste i fem timmar var ritningsläsning inte så kul men det är tydligen viktig och ingår i utbildningen Till och med min farsa har läst samma kurs visade det sig

Ja finns det nåt mer att berätta :-/ .. känner mig glad men ändå inte .. . vet inte varför jag känner mig så .. kanske beror på vädret eller stress!

Tja!

Har inte gjort så mö hittills lyssnat lite på Sabaton, mycket bra band tycker jag …

Jadąc do Warszawy obejrzeć nowe mieszkanie (tutaj pozdrawiam Konewcię) oparłem głowę na ramieniu i smętnie spoglądałem na pola, łąki, sady, lasy, domy, auta, chmury, traktory i samoloty. W radiu grane były irytujące piosenki (“dżeeeeej hoooo, dżeeeej hoooooO!“) i równie irytujące reklamy (“ach jak przyjemnie, to turek kamembert!“), i wszystko wokół było irytujące.

W informacjach podano, że dzisiaj jest 70 rocznica bitwy pod Wizną, zwanej także “polskimi Termopilami” ze względu na dysproporcje między siłami Wermachtu, a siłami Wojska Polskiego (42 tys. żołnierzy, 350 czołgów, artyleria, wsparcie lotnictwa przeciwko 720 żołnierzom i nielicznej artylerii). Prezydent wygłosił piękną mowę, w której chwalił bohaterstwo i honor wojskowych, powiedział, że “choć Polaków można pokonać na polu bitwy, to jednak nigdy naszego narodu nie można ujarzmić“. Poprosiłem ojca żeby zatrzymał się przy najbliższej kapliczce przy drodze, gdzie wysiadłem z auta i padłszy na kolana dziękowałem Bogu za takich wspaniałych ludzi, taką wspaniałą historię i takie wspaniałe wydarzenia. Wieczorem uroczystość uświetnił występ grupy Sabaton, która nagrała piosenkę pt. 40:1 o obronie Wizny i zdobyła ogromną popularność w kraju.

Ja pierdolę. Czy Polak jest aż tak łasy na pochlebstwa, że bardzo przeciętny zespół, z niższej półki, który nagrał średnią piosenkę (ładnie mówiąc) musi grać na takich przedstawieniach? Na jeszcze większą groteskę zakrawa fakt, że Sabaton zamierzano uhonorować lub uhonorowaną orderem zasługi za propagowanie polskiej kultury zagranicą… Co można pomyśleć o dowódcach, którzy przy przeważającym ponad czterdziestokrotnie przeciwniku zamiast poddać się posyłają swoich ludzi na śmierć, a sami wysadzają się granatem? Zaiste szlachetne to i honorowe. W tym miejscu chciałbym przypomnieć, że mimo braku szans na zwycięstwo, wcześniej wydawszy rozkaz obrony każdej piędzi ziemi, Hitler też popełnił samobójstwo… I czy naprawdę w historii Polski nie ma żadnych zwycięstw, że trzeba celebrować porażki? Każda taka uroczystość musi być manifestacją dumy z przegranej. “Jestem dumny, że jestem Polakiem, bo Polska jako pierwsza została zaatakowana przez III Rzeszę i jako pierwsza przegrała. Jestem dumny, ponieważ ponieśliśmy procentowo największe straty w ludziach i materialne. Jestem dumny z powstania warszawskiego i tego, że zburzono Warszawę. Obrona Wizny to ogromny sukces polskiej armii chociaż przegraliśmy.” Tak to brzmi, dosłownie.

Always Remember Tour wciąż trwa! Moc prawdziwie metalowego brzmienia, tłumy fanów rządnych poczuć dźwięk przepływający przez ich każdy organ wewnętrzny, grupki dające się ponieść atmosferze i wpadając w rytualny szał pogo, headbanging w każdej odmianie(ehh jak te blondyny to robiły ), klasyczne wdzianka i śliczne dziewuchy o fantazyjnych makijażach. Wreszcie – doskonałe supporty i gwiazda główna: SABATON! Agonia i Ekstaza w jednym! To wszystko i dużo więcej, czeka na każdego kto odwiedzi jedno z miast w których A.R.T., będzie miało lub ma miejsce!

·

Ja swoją część koncertu mam już za sobą. Jak już pisałem we wcześniejszym wpisie, byłem na samym otwarciu show – w Warszawie 31.08.2009. Dlaczego tak daleko, skoro mogłem wybrać jedno z miast leżących bliżej mojej miejscowości? Powiedzmy, że wolałem nie ryzykować, iż impreza zostanie odwołana :> Natomiast duże miasto i początek turne, były wystarczającym gwarantem

Podróż do Warszawy, jak zawsze była dość długa – 8h ;/ W tym miejscu chciałbym [sarkazm ON] podziękować PKP za ich doskonałe standardy, tak samego środka transportu jak również prędkości z którą przyszło podróżować pasażerom. Zresztą z powrotem było jeszcze zabawniej – 14h :/// [sarkazmOFF]. Jedyny plus jaki znajduję w tej formie transportu, na który na szczęście nie ma wpływu PKP, są ludzie których można poznać i którzy nawzajem umilą sobie te godziny niedoli Tamaro – gdybym miał gwarancję, że każda moja podróż PKP zaowocuje taką znajomością, to uczyniłbym z tego zajęcia swoje hobby Pozdrawiam Cię Serdecznie i Cieplutko!

Na miejscu byłem 4h przed rozpoczęciem koncertu. Jednak te cztery godziny minęły jak z bicza strzelił. Kawiarenka przy Amfiteatrze, zimne piwka, dobra wyżerka i oglądanie krzątających się członków Sabatonu oraz ich próby przed koncertem, niewątpliwie uprzyjemniły wyczekiwanie. Oczywiście Magda i koledzy metalowcy również :> \m/

Samo miejsce koncertu – Amfiteatr Bemowo, odwiedziłem po raz pierwszy. Przyznam, że z zewnątrz całość wygląda dość niepozornie, ale wejście do wewnątrz i rozejrzenie się po obiekcie, rozwiewa wszelkie obawy co do ilości osób mogących pomieścić się w środku. Dużym plusem jest również zadaszenie obiektu. Dzięki czemu raz, że dźwięk naprawdę doskonale rozchodzi się po całości przestrzeni a dwa gwarantuje, że w czasie koncertu, padający deszcz nie jest w stanie popsuć nikomu dobrej zabawy. No może prawie nikomu. Martwić się mogą jedynie widzowie „na krzywy ryj”(sorrki nie mogłem się powstrzymać haha) – po prawej i lewej stronie obiektu )) Swoją drogą niektórzy, to najwyraźniej stali bywalcy. Sam słyszałem jak wychodząc jeden do drugiego mówił: „Ciekawe kto jutro będzie grał?”LOL

Zmierzając do sedna, czyli samego koncertu. Przyznam szczerze, że supporty nie były moimi ulubionymi zespołami. Jednak Turbo dało czadu a Stratovarius pokazał prawdziwą światową klasę! Z tego względu, będąc pod sceną w 2gim rzędzie i mając artystów dosłownie na wyciągnięcie ręki(prawie ;P ), po prostu nie dało się nie ponieść muzyce. Doskonałe nagłośnienie, rzesza fanów dookoła, pogo za plecami(na plecach, na barach, na łokciach, na stopach i innych częściach ciała ), samotne fanki, które na czas koncertu chciały poczuć odrobinę ciepła w nieznajomych męskich objęciach Oto moje przeżycia do czasu występu głównej gwiazdy.

Przed wyjściem Sabatonu na scenę postanowiłem, że tak jak większość zasiądę nieco wyżej na widowni, aby mieć szerszy widok i bardziej całościowo spojrzeć na to co będzie się działo na scenie. Rozmawiałem z jednym z przygodnie poznanych metalowców(sorrka nie pamiętam imienia), który stwierdził, że w normalnym kraju to Sabaton byłby supportem dla Stratovariusa. Powiem tak, chłopaku myliłeś się i dzisiaj chyba sam to doskonale rozumiesz! Moc i siła z jaką uderzył Sabaton była wręcz porażająca. Czuć było, że to początek trasy a zespół jest w doskonałej formie i energia wręcz rozpiera, każdego z jej członków. Pierwszy utwór miał takie jebnięcie, że aż w pewnym momencie sytuacja stała się nie wesoła. Otóż energia artystów, bajeczna gra świateł i efektów pirotechnicznych, spowodowała, że pod koniec wykonywania pierwszego utworu, nastąpiło małe zaciemnienie. Jedna z najgorszych możliwych sytuacji, która może wydarzyć się na koncercie, stanęła zespołowi oraz fanom przed oczami. Po kilku minutach tak jak mi, tak z pewnością większości osób, przez myśl przebiegła naprawdę nieprzyjemna perspektywa, odwołania dalszego występu. Minuty mijały a obie strony, pomimo narastającej niepewności, starały się nie dać po sobie poznać zdenerwowania. Wykonano kilka utworów unplugged, wspólnie się pośmiano i szczęśliwe za jakiś czas prąd popłynął przez piece Kamień każdemu spadł z serca a zespół w ramach rekompensaty, postanowił nieco zmienić playlistę i zagrać w nagrodę tylko największe hiciory. To był dopiero SHOW! Show, który będzie ZAWSZE PAMIĘTANY!!! Dziękuję wszystkim zespołom i całej obsłudze, która umożliwiła mi tak przyjemne spędzenie, ostatniego dnia sierpnia!

·

JESZCZE JEDNO PIWO!!!

·

Zrobiłem kilka zdjęć aparatem w telefonie, ale wybaczcie, że ich nie umieszczę. Moje poczucie estetyki i minimalnej jakości publikowanych prac, po prostu mi na to nie pozwala. Bądźmy ze sobą szczerzy, przy tej ilości światła, która jest na takich koncertach, jedynie lustrzanka spełni swoją rolę. Uwydatnia się tu aż zanadto, jak bezsilnym i marnym gadżetem są w większości przypadków aparaty w telefonach :/

Za to przygotowałem coś Extra! Aktualizację galerii Tak, tak… Tym razem praca jest ściśle związana z wydarzeniem, które tutaj opisałem. Wykonałem ją dzień przed koncertem, dzięki natchnieniu i w towarzystwie ducha imprezy, do której odliczanie liczone było już nie w dniach a w godzinach

·

·

“A więc wojna! Z dniem dzisiejszym wszelkie sprawy i zagadnienia schodzą na plan dalszy. Całe nasze życie publiczne i prywatne przestawiamy na specjalne tory. Weszliśmy w okres wojny. Cały wysiłek narodu musi iść w jednym kierunku. Wszyscy jesteśmy żołnierzami. Musimy myśleć tylko o jednym: walka aż do zwycięstwa.” [komunikat Polskiego Radia z 1 września 1939r.]

W 1939 roku w okolicy Wizny znajdował się jeden z punktów polskiej linii obronnej opartej o rzekę Narew. Miasto Wizna, a raczej położona na wschód od niego przeprawa przez Narew była niezwykle ważnym punktem strategicznym.

Dowódcą odcinka był kapitan Władysław Raginis. Walki o Wiznę trwały od 7 do 10 września. Punkt oporu w okolicach Wizny jest nazywany Polskimi Termopilami. 720 Polaków odpierało atak liczącego 42 tys. żołnierzy XIX korpusu pancernego dowodzonego przez generała Heinza Guderiana. Niedostateczne wsparcie artyleryjskie i nasycenie pozycji własną piechotą i bronią przeciwpancerną pozwoliło Niemcom szturmować poszczególne obiekty i niszczyć je przy użyciu ładunków wybuchowych. Oddziały polskie broniły się z dużym bohaterstwem, opóźniając marsz niemieckiego korpusu. Symbolem oporu stał się dowódca odcinka, który po kapitulacji ostatniego schronu nie opuścił bronionej pozycji, wysadzając się granatem. Polscy żołnierze poddali się dopiero po tym, jak Guderian zagroził rozstrzelaniem jeńców wojennych.

Dokładne straty Polaków nie są znane. Niewiele wiadomo o jeńcach wziętych przez wojska niemieckie. Szacuje się, że większość polskich żołnierzy zginęła w akcji, czterdziestu udało się wycofać z rejonu walk i tylu samo trafiło do niewoli. Powyższe dane jednak nie są weryfikowalne. [żródło: Wikipedia]

2009, and the festival season is drawing to the end. With quite “meh” inducing line ups across the board, Bloodstock Open Air is standing out at the moment as having both an eclectic and strong line-up (Europe-Cradle-Carcass…..wat!?), that should have appealed to metal fans pretty much across the whole board. Maybe some more hardcore type bands wouldn’t have gone amiss, but I guess that would be in opposition to the festivals stance as being a “true” metal festival. Still, there was a huge range of bands here, with plenty going on to ensure that there was never a dull moment. Definitely one of the best line ups this summer.

Bloodstock has continued to grow considerably year upon year, and it’s definitely nothing like the festival it was back in its inception in 2005. However, more people, more size, and bigger bands has bought new trouble and obstacles for the festival. Not only was there an epidemic of theft in the campsites, with many people having reported money being stolen from inside their very tents while they slept, and the possibility of an organized “raid” on the sites by an outside group who were able to scale the security and make it in being raised, but there was also the very concerning event of a band being targeted by some serious projectiles. Bottle throwings are pretty much accepted at festivals now, but this was an everlasting gobstopper, which, despite sounding pretty hilarious as a missile, was actually very heavy, and could have potentially seriously injured someone.

The organizers have their work cut out and some serious security issues to address, before the reputation of the festival takes a serious fall. After all that the festival has gone through, it would be a shame for it to have to suffer this.

Anyway, enough of the gloom, the Headbang team, and many other people we know who were there, had a fantastic time, and so with no further ado, here is the overview of the festival and most importantly, the heavy f***ing metal.

Kicking off the festival for us, Blitzkrieg are the quintessential dad band. Pretty generic everything really, apart from their front man that is. Unfortunately in this case that’s not a good thing, the singer ruined for me what was a perfectly adequate band musically, with his unusual moshing and frankly disturbing kneeslaps I couldn’t help but feel I was watching the very personification of Peter Kay’s Uncle Knobhead up on stage. I swiftly left and got a beer. (5/10)

I’ve seen Insomnium before, so I’m aware they can definitely do much better than this. Maybe it was the sterile sound and poor levelling, maybe the sound guys hadn’t quite calibrated everything; it was still a pretty sub par performance. The Finns just lacked something. One guitar way louder than the other, vocals too high in the mix, pretty untight performance. Lacklustre. (4/10)

Something you can always rely on to get the party started anywhere, is Municipal Waste. The nu-thrashers kick the afternoon something fierce, with pits, crowd surfing, walls of death and all kinds of fun carnage. Token Municipal Waste fans as always make an appearance with beach inflatables to surf the waves upon waves of humans, adding to the flesh landfill. Highlight of the set was Tony Foresta calling for the crowd to break the world record for crowd surfers in one song, resulting in something that looked like the helms deep scene from Lord Of the Rings, with something like 400 odd crowd surfers in one song. (8/10)

Despite being a self-admitted ‘rock band not metal band’ Alternative Carpark rip up the B.O.A unsigned stage. If you haven’t seen these guys yet…you’re missing out! (8/10)

For a first UK show in 20 years you’d expect Sodom to have longer than 45 minutes…but then again this a UK festival…The band however overlook this small detail and show us what we’ve missed. Considering that a large amount of the audience were either still in nappies or swimming around as little sperm the last time Sodom set foot on UK soil. A common ‘patch favorite’ the band leave us all wanting more and hoping they don’t wait another two decades. Opening with “Napalm in the Morning” to rapturous applause, the band thrashed though what felt like a very well thought out and inclusive set. Even bass failure couldn’t stop them, Tom Angelripper switching mid song at the beginning of the set, to another bass with the same pictured ridiculous wide strap. While Municipal Waste may have had youth and energy, Sodom have experience and wisdom (whatever that means in thrash metal), and frankly better written songs to choose from. Felt special man! (9/10)

The Sophie Lancaster stage played host to the smallest number of acts but also some of the best performances. Young brit metallers Malefice are fully on top of their game, within 30 seconds of opener ‘The Midas Effect’ the tent is already packed to the brim. Roll on October… (8/10)
Arch Enemy surprised me with their performance this year, having seen them play a mediocre set in 2007 I was questioning whether I should bother wasting my carcass energy watching them, I was glad I did though. They put on a belting performance, with frontwoman Angela Gossow holding the audience in the palm of her hand (I heard the fat spotty guy next to me whisper ‘I’d do her’ to his similarly greasy friend-I though ‘you’d probably do Michael Ammott if he was covered in whipped cream tubsy’), but that’s another story. All in all a belting performance, and for me put Carcass into the shade a little.(10/10)

As a long time Carcass fan, they could probably take to the stage and play a set of Proclaimers covers and I’d still give them a 10 and say it’s the best I’ve seen them in the last couple of years. They were definitely as good as all the other shows they played since reforming, albeit with a more gory slideshow this time, which made me giggle with glee. Deformed penises, autopsies, and gore aplenty. Jeff Walker and his token cynicism makes for a brilliant frontman, and seems pretty down to earth for someone who spent the best part of a decade stealing medical references from text books and writing about bodily functions that seem nasty even when you have no idea what the hell they’re describing. All the classics were there, “Rotten to the Gore”, “Corporeal Jigsore Quandary”, “Reek of Putrefaction” et al, and as always, Ken Owen made an appearance to play a drum solo. Its nice to see that the solo gets better each time I see them, showing progress in his recovery from the 1999 brain haemorrhage he suffered. He even played a blast beat, which was probably about on par with the quality of drums on an early Morbid Angel demo. After the set they projected a film of a female body being cut open to classical music. (10/10)

Seeming like a self-admitting Anvil tribute act (they all wore Anvil shirts for one) Wolf are enjoyable but well just enjoyable really. There’s not much more to say. (6/10)

The Haunted were a lovely wake up call on a bright and breezy Saturday afternoon, after a brew and a bacon butty we wandered down to catch a very aggressive set which left all the crowd with their previous nights hangovers forgotten and there forthcoming drunkenness eagerly anticipated. The only downer for me was that some knobhead stood next to me had made it his business to personally inform all 10,000 BOA festival goers that he owned the same guitar head as the two guitarists from the Haunted. It wouldn’t have been so bad were it not that it was HB’s own Eyelicker! (8/10)

It may sound conceited to say that Entombed are unappreciated..but its true. Literally hundreds of band’s owe their existence to the likes of these guys and the music they created in the latter end of the 80’s. (8/10)

Candlemass even if they are ‘slow dad metal’ are superb. Seamlessly mixing old with new the doom metal veterans make even a beautiful day sound gloomy and melancholic. (8/10)

On the way back to the tent, I was walking past the unsigned stage and heard some sick drumming. Being one to always try new things, I popped in to witness Sanctorum. They play a kind of extreme thrash metal, with wicked technicality. Every member of the band held his own incredibly well, most notably the bassist with his 7 string behemoth of an instrument. A thoroughly enjoyable set, check them out! (7/10)

With a reputation for hit and miss live performances its difficult to know what to expect from German thrash overlords Kreator however we must have caught Mike and co on a good day. Tearing through ‘Hordes Of Chaos’, ‘Pleasure To Kill’ and ‘Flag Of Hate’ its thrash metal heaven. (9/10)

I’d been waiting to see Apocalyptica for a long time. Having fully got over the ‘novelty act’ these Finnish cellists put a performance that makes you think they’re headlining. Mixing covers (‘Refuse/ Resist’, ‘Whever I May Roam’ the list goes on) with some stunning original material it’s a honour to watch. Set highlights? The ‘One’ solo played note for note on cello and the band’s own adaption of ‘Hall Of The Mountain King’. (10/10)

I’ve played with Severed Heaven before, so had to check them out. Glad to see that the girls can still kick it with their brand of gothic death metal, full of subtle melodies and harmonies. I think there may have even been a couple of sly breakdowns in there too. Last band of the day on the stage, and they played like they were headlining! (8/10)

The Rotted’s position as a favored “cult” band, in the English extreme metal scene seems to be proven by the huge crowd that packs into the humble Sophie Lancaster stage. From the beginning they slay the place with insanely fast blastbeats and Ben McCrow’s harsh, almost punk like vocals. The band are as animated as the crowd, and doesn’t let anyone rest for a second. Beginning with “Nothin’ but a Nosebleed”, possibly the best song ever for smashing into a crowd, and throwing in a Gorerotted classic “Only Tools and Corpses”, everyone leaves having had several shades of shit beat out of them, and with huge smiles. (10/10)

The apprehension for Cradle Of Filth was…tense…to say the least. Largely shunned by the wider “scene”, as being too mainstream/not Kvlt enough or whatever myriad of reasons they have, I was hoping that the set would play out without incidence. Unfortunately, this was not so, as you’ve probably heard by now, some knobead took out one of their guitarists with an everlasting gobstopper, another victory for metalhead bigotry and puritania. In the 40 or so minutes before this cutting their set short however, they put on a surprisingly solid set. I’ve heard that they are terrible live, so found what I did see quite a pleasant surprise. Alright levelling, Dani’s vocals sounded pretty good, and some tight drumming. Just a big shame about the crowd of knobeads! Even before the gobstopper there were plenty of bottles, but the band played on and didn’t seem rankled in the slightest. “If you’re going to throw bottles, at least make sure they’re full” Could have been a really good set. (5/10)

After a surprisingly good nights sleep in the back of my van I was up eagerly anticipating seeing Sabaton for the first time since Wacken 08, ( a performance incidentally, of which I remember very little), despite the one guy who was severely packed into his Sabaton ‘costume’ I still enjoyed being in the crowd for a band that is one of the few power metal bands I enjoy. And boy did they put on a great show, for me half hour was a disgrace and the fact that their signing session went on for well over 45 minutes after it was scheduled to stop galvanises my view. They played all the classics and some of their best off the brilliant ‘Art of War’ and whilst I loved the show it was soured a bit when I found out that they were to be touring the UK beneath Dragonforce later in the year, aside from that shutout they were brilliant. (10/10)

Equilibrium received a very warm welcome for their first ever UK show, with plenty of fans turning out to show the Germans some love. This isn’t a massive surprise, considering the Bloodstock demograph’s love of folk metal, but they milked it well to play an awesome show. (8/10)

It’s true that Turisas can certainly work a crowd like putty but with what seems like a self-inflicted ‘encore’ you’re left with a sour taste that the band have gotten too big for their (fur skin) boots. (7/10)

With a somewhat flat sound and a slightly apathetic audience Anterior struggle, fantastic on record, their eclectic mix of influences doesn’t quite cut it with the B.O.A crowd. (6/10)

The last band I gave a balls about was Amon Amarth who put on a typically solid tight performance which had the whole crowd bouncing, to be frank I’ve seen these lads more times than I’ve changed my socks, (at the last count it was five) and they do seem to improve with every wash, as it were. Very enjoyable and well received and singer Johan Hegg somehow manages to look quite hard considering he is a fat bloke in a tight black tanktop. (9/10)

It was a shame that there was practically no one in the Sophie Lancaster stage to witness Darkness Dynamite, a practically unknown over here French band who play a kind of rocky deathcore, that refuses to be pigeonholed. The band however didn’t seem to really care about the lack of people though, and played a great energetic set, for the few who were there to lap up as their own little secret. Detuned, tight and heavy, this band deserves to be bigger than this, French metal is grossly under represented! (9/10)

Quite why black metal legends Satyricon are playing now isn’t clear, but that doesn’t matter, what does matter is that Saytr and Frost are back with a new band, a new(ish) album, and a crowd who’ve certainly missed them. A mere hour set doesn’t do them justice. (9/10)

Many eyebrows were raised (and have remained so) at the billing of Europe as festival headliners. Nevertheless the band use their 90 minutes well and by the time it gets round to playing that song (yes you know the one I mean) the crowd go wild. As a LED lightboard declares that its ‘About f**king time!’ we retire to our tents with the sound of classic rock still ringing in our ears. (8/10)

As well as the music, there were plenty of other great things on display. Comedians, a set by the infamous “fuel girls”, who we last saw breathing fire at Motorhead’s Wacken set, a motorbike being driven round the inside of a metal ball courtesy of monster energy drinks, as well as a pleasant enough chippie, a shisha café, and everyone’s favorite brew stop, Mr Tea.

Despite being ‘bigger than ever’ this year Bloodstock is still relatively small for the band’s it attracts and it never ceases to amaze that you can turn up and buy tickets on the door…still its everyone who didn’t go’s loss! Throughout the weekend band’s declared B.O.A to be a ‘true f**king metal festival, non of that fashion bulls**t’ *cough*Download*cough*. the metal faithful remain true. So thanks it is to the press guys, the crew, the bands and course…the one and only…hero of the weekend…MR TEA!

James Hodgeson, Eyelicker and Mr Bogle

Thanks also to John Wilson and Alicia Rovira-Parker

Special thanks as well to Adam Sagir of the Noise Cartel, for hitting us up with the press passes, and the opportunities to hang out with members of The Rotted, Municipal Waste and The Haunted, as well as the interview with Equilibrium!

Dzisiaj nareszcie przyszedł do mnie list z Ticketon. Dzięki naszej pięknej, czerwcowej jesieni, nie wyglądał on za ciekawie :/ Cały był mokry i sprawiał wrażenie na wskroś przesiąkniętego deszczem. Na szczęście po delikatnym, lecz dość szybkim rozdarciu jego górnej krawędzi. Okazało się, że zawartość jest w nienagannym stanie!

·

·

·

Główny element przesyłki – bilet na Warszawski koncert grupy Sabaton(+Stratovarius i Turbo), był owinięty w notkę gratulacyjną ze sklepu. Dzięki temu jedynie ona była nieco wilgotna. Z kolei sam bilecik – igiełka, miodzio i stuprocentowa satysfakcja

Do czasu koncertu i skancerowania go przez obsługę przy wejściu, pozwolę sobie być jedyną osobą, która będzie mogła nacieszyć się jego wyglądem. A co!?! Odrobina egoizmu jeszcze nikomu nie zaszkodziła hehe…

Kiedyś(w sumie całkiem niedawno) obiecałem sobie, że po tym jak minął mnie kwietniowy koncert Sabatonu. Kolejnego za żadne skarby nie przepuszczę. Bilet już jest, więc jestem na dobrej drodze, aby tą osobistą obietnicę dotrzymać. Czy się uda? Przekonamy się 31 sierpnia o godzinie 18:00 w Warszawie Do zobaczenia na miejscu!

·

JESZCZE JEDNO PIWO!!!

·

<p style=”margin-bottom: 0cm;” align=”justify”><a href=”http://cgmax.wordpress.com/files/2009/04/ikona_rozrywka_muzyka.png”><img class=”alignleft size-full wp-image-1444″ style=”border: 0pt none; margin-left: 15px; margin-right: 15px;” title=”ikona_rozrywka_muzyka” src=”http://cgmax.wordpress.com/files/2009/04/ikona_rozrywka_muzyka.png” alt=”ikona_rozrywka_muzyka” width=”100″ height=”100″ /></a>Dzisiaj nareszcie przyszedł do mnie list z Ticketon. Dzięki naszej pięknej, czerwcowej jesieni, nie wyglądał on za ciekawie :/ Cały był mokry i sprawiał wrażenie na wskroś przesiąkniętego deszczem. Na szczęście po delikatnym, lecz dość szybkim rozdarciu jego górnej krawędzi. Okazało się, że jego zawartość jest w nienagannym stanie!</p>
<p style=”margin-bottom: 0cm;” align=”justify”><strong>·</strong></p>
<p style=”margin-bottom: 0cm;”><!–more–><img class=”aligncenter size-full wp-image-1688″ style=”border: 1px solid black;” title=”039-Banner_Sabaton” src=”http://cgmax.wordpress.com/files/2009/06/039-banner_sabaton.jpg” alt=”039-Banner_Sabaton” width=”720″ height=”263″ /></p>
<p style=”margin-bottom: 0cm;”><strong>·</strong></p>
<p style=”margin-bottom: 0cm;” align=”justify”>Główny element przesyłki – bilet na Warszawski koncert grupy Sabaton(+Stratovarius i Turbo), był owinięty w notkę gratulacyjną ze sklepu. Dzięki temu jedynie ona była nieco wilgotna. Z kolei sam bilecik – igiełka, miodzio i stuprocentowa satysfakcja </p>
<p style=”margin-bottom: 0cm;” align=”justify”>Do czasu koncertu i skancerowania go przez obsługę przy wejściu, pozwolę sobie być jedyną osobą, która będzie mogła nacieszyć się jego wyglądem. A co!?! Odrobina egoizmu jeszcze nikomu nie zaszkodziła hehe…</p>
<p style=”margin-bottom: 0cm;” align=”justify”>Kiedyś(w sumie całkiem niedawno) obiecałem sobie, że po tym jak minął mnie kwietniowy koncert Sabatonu. Kolejnego za żadne skarby nie przepuszczę. Bilet już jest, więc jestem na dobrej drodze, aby tą osobistą obietnicę dotrzymać. Czy się uda? Przekonamy się 31 sierpnia o godzinie 18:00 w Warszawie Do zobaczenia na miejscu!</p>
<p style=”margin-bottom: 0cm;” align=”justify”><strong>·</strong></p>

<h2 style=”margin-bottom: 0cm; text-align: center;”><strong>NOCH EIN BIER!!!</strong></h2>
<p style=”text-align: center;”><strong><img class=”aligncenter size-full wp-image-1689″ style=”border: 1px solid black;” title=”039-Promo_live_1″ src=”http://cgmax.wordpress.com/files/2009/06/039-promo_live_1.jpg” alt=”039-Promo_live_1″ width=”720″ height=”479″ /></strong></p>

<strong>·
</strong>

Hm… elérkeztünk ahhoz a bejegyzéshez, amellyel muzsikával örvendeztetem meg a nagyérdeműt……
Bár úgyse olvassa senki ><….

Első jelölt:
Bob Marles – No Woman, No Cry

Ezt a számot küldöm Offinak ^^”….

Második, ismét egy Marley szám =D:

Bob Marley – Three Little Birds

Hm… Kövi szám kicsit más…. :
Sabaton – Primo Victoria

Mára ennyi

Od lat słucham lamentów piosenkarzy, którzy psioczą, że trudno się w Polsce przebić, że szklany sufit, że układ. Nic bardziej mylnego. Chcecie w jeden dzień z piwnicy awansować na pierwsze strony gazet, chcecie żeby was pokazywali w telewizorze i żeby w internecie od komentarzy aż się dymiło? Zróbcie piosenkę, w której polityka mieszać się będzie z historią. W proporcjach właściwie dowolnych, bo kontekst dośpiewają sobie dziennikarze, komentatorzy, anonimowi fani, którzy czekali na was całe życie i równie anonimowi hejtersi, którzy zmasakrują was za to, że stanęliście po złej stronie barykady. Tak czy owak, bilans jest dodatni. Będą o was mówić, będą grać, na koncerty zapraszać będą. Nie musicie wiele potrafić, instrumenty mogą nie stroić, piosenka może się nie kleić i nie mieć większego sensu – byle tylko w klipie wrzuconym na YouTube’a wykorzystać odpowiednie archiwalia. Bo klip to obowiązek, przecież TVN24 musi coś pokazać!

Wiadomo, do czego piję. Miałem się nie pastwić już nad Sabatonem, ale zapowiedzi ich koncertów – tu cytat z materiałów organizatora – „upamiętniających 70. rocznicę wybuchu Drugiej Wojny Światowej” nie mogę pominąć milczeniem. Nie mam nic przeciwko patriotyzmowi i jego manifestowaniu, ale jakoś nie umiem uwierzyć w polski patriotyzm Szwedów (te biało-czerwone barwy w nazwie trasy!), w dodatku mierzony w złotówkach (od 85 do 99 za bilet). Najbardziej żenujące w tym wszystkim jest jednak to, że za supporty dla Sabaton mają robić legendy polskiego rocka: Turbo, Proletaryat i Armia. Panowie, trochę szacunku dla samych siebie…

Swoją drogą, ciekaw jestem czy 13 grudnia Turbo, Proletaryat i Armia zagrają jako supporty dla formacji Holy Smoke. Nie znacie? Spoko, spoko – do grudnia będą więksi niż Feel. Chodzi o tych niby metalowców z Tczewa, którzy nagrali piosenkę w hołdzie Lechowi Wałęsie. Spryciarze. Odrobili zadanie domowe z Sabatonu i rozbili bank. Takich zespołów jak Holy Smoke są w Polsce tysiące, lepszych – setki. Ale to właśnie oni zakumali, o co w tym wszystkim chodzi i teraz panoszą się w sieci, gazetach, telewizorach. Cierpiąca na nadmiar czujności stacja TVN24 poświęciła dziś temu arcydziełu cały kwadrans, pochylając się nad pieśnią „Lech Wałęsa” z troską i znawstwem przedmiotu („Do tej pory synonimem buntu była muzyka rockowa. Czy coś się zmieniło i teraz najbardziej buntowniczy jest heavy metal?” – dziennikarka próbowała wziąć lidera zespołu w krzyżowy ogień pytań, ale ten dzielnie się bronił, przypominając, że rock jest buntowniczy już od lat 80., od czasów Perfectu). Czekamy na trasę Holy Smoke po kraju. Patronat medialny: „Gazeta Wyborcza”. Ale ciężar promocji spadnie na pewno na Radio Maryja i „Nasz Dziennik”, którzy będą próbowali te koncerty odwołać…

Z myślą o reaktywacji Lux Occulta kupiłem sobie dzisiaj na DVD „Hubala” oraz serial „Znak orła”. Nie wiem, na co się zdecydować, więc kombinuję tak: Zaszyci w lesie partyzanci Hubala mają coraz większe kłopoty z aprowizacją, więc kiedy znajdują polanę pełną grzybów, wreszcie mogą najeść się do syta. Rano budzą się na plaży, Bałtyk czule pieści im onuce. W oddali dopala się wioska rybacka – to źli Brandenburczycy za unijne pieniądze budują sobie korytarz do Gdańska. Ocalały z rzezi chłopiec, imieniem Gniewko, jest jak sama nazwa wskazuje bardzo na Niemców wkurwiony. Tłumaczy hubalczykom zawiłości polityki zagranicznej gabinetu Władysława Łokietka. Major wie już, co ma robić. Prowadzi swój oddział na Berlin i dalej, aż do Zagłębia Ruhry. Idzie im łatwo, w końcu dysponują nie tylko szablami przeciwczołgowymi, ale też bronią palną. Po tym ciosie Niemcy nigdy się nie podniosą. Nie będzie rozbiorów, Bismarcka, Wrześni, Westerplatte, II wojny światowej (a więc i bitwy pod Wizną – za to może mnie Sabaton znienawidzić), „Telefonu 110”, Neny, Modern Talking i Media Marktów. Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz.

PS. O Opolu będzie jutro, a pojutrze o tym, dlaczego ostatnio kupuję filmy, nie płyty z muzyką. Bo naprawdę kupiłem tego „Hubala” i serial o Gniewku… Watch this space

Riktigt bra “få upp humöret”-musik får man höra om man lyssnar på Sabaton. Dalarnas stolthets sköna metal har visserligen texter som undantagslöst handlar om krig. Men det går inte att låta bli att bli på bättre humör när musiken drar igång. Det är luftgitarr och rytmiskt headbangande för hela slanten. Härligt!

- Oskar

Ludzie pytają mnie, co sądzę o randce Nergala z Królową. Oczywiście, nie rozumiem jak można pić Warkę Strong. Poza tym, wymyśliłem dowcip:
- Co zrobił Radek, kiedy dowiedział się, że Doda romansuje z Nerem?
- Założył zespół. Iron Majdan.
Słabe? Przykro mi, ale to wszystko, na co mnie stać.

Ostatnio zastanawiałem się, skąd brać gwiazdy na akademie i proszę – holenderski zespół Hail Of Bullets (nowy fetysz metalowców zafascynowanych oldskulowym brzmieniem, założony przez byłych muzyków Gorefest, Asphyx i Thanatosa) zapowiada mini-album zatytułowany „Warsaw Rising”. Utwór tytułowy jest oczywiście „tragiczną opowieścią o krwawym powstaniu warszawskim w 1944 roku”. Premiera latem, więc Muzeum Powstania Warszawskiego śmiało może Hail Of Bullets ściągać, akurat zbiegnie się to z czasem promocji płyty.
Boję się tylko, jaka będzie odpowiedź Sabaton, kiedy dowiedzą się, że Polacy mają już nowych ulubionych metalowców. Proponuję odpuścić tematykę wojenną i nagrać album koncepcyjny oparty na „Nad Niemnem”, albo chociaż serię singli poświęconą nowelkom pozytywistycznym: „Dym”, „Janko Muzykant”, „Dobra pani”, „Mendel Gdański”, „Nasza szkapa”… Pieśni ku czci polskiego oręża można wykonywać tylko z okazji ważnych rocznic, a z takim repertuarem mogliby śmiało ruszyć w trasę po salach gimnastycznych.

Piszę te pierdoły, bo muszę się czymś zająć w trakcie transmisji półfinałów Eurowizji. Nie wiem, czy obniżyła mi się tolerancja, czy jest tak źle, jak jeszcze nigdy nie było? Pal licho piosenki, choć mam wrażenie, że też są jeszcze gorsze, niż w latach ubiegłych. Ale kostiumy i choreo w tym roku, to dopiero jest masakra! Ktoś z was widział Albanię? Nimfetka w stroju baletnicy, potwór z Błękitnej Laguny, dwóch wojowników ninja z makijażem á la Joker plus niewieści chórek z tragedii antycznej rodem. Ukrainka jak z seks szopu, uwięziona w jakichś trybach, z których porywają ją rzymscy wojacy. Girlsband z Irlandii przebrany za zespół rockowy. Na koniec Holandia. Mój Boże, co to jest?! Nie umiem tego opisać… Na tym tle Lidia Kopania była do bólu zwyczajna. Ale dała radę, nie musimy się wstydzić. Niezależnie od tego, czy przejdzie dalej, czy nie.

Tego, że po wizycie na oficjalnej stronie Wojska Polskiego, „odkryję” zespół metalowy, który na chwilę obecną jest jedynym, którego słucham. Autentycznie bym się nie spodziewał. Ale jak się okazuje można
·
·

Nie pamiętam jaki był pierwotny powód wizyty na WP, jednak skończyło się na tym, że obejrzałem zamieszczony tam utwór z koncertu grupy Sabaton: „40-1″ i przepadłem Kto lubi metal wszelkich gatunków powinien tego posłuchać. Będzie to dla niego interesująca odmiana i na pewno powiew świeżego brzmienia. Poniżej zamieszczam wspomniany klip od którego ja zaczynałem, plus 2 równie ciekawe. Jeśli komuś się spodoba, niech oblooka sobie ich koncert w Wacken(np. na YouTube).

Wiele kawałków Sabatonu, opowiada o autentycznych, wojennych potyczkach i historycznych wydarzeniach. Nadaje to utworom większej „mocy” i sprawia, że są ciekawe i mają swój charakter. O słowach piosenek napiszę krótko. Wypasione! Metallica z ich ostatnimi dwoma płytami może się uczyć, jak powinno się pisać teksty :>

Spotkałem się z opinią, że to co robi Sabaton jest niemoralne. Niektórzy mówią, że nie powinno się kwalifikować bitwy jako tej o której warto napisać, bo zginęło w niej kilka tysięcy osób. Ale nie podzielam tego poglądu. Osobiście wolę słuchać piosenki związanej z historycznymi faktami, niż popierdułki o dupie Maryni, napisanej na kolanie i składającej się z trzech, z trudem wypoconych, słabych zwrotek, poprzeplatanych jeszcze gorszym refrenem.

Najbardziej żałuję, że tak późno zacząłem słuchać Sabatonu. Tym bardziej, że na początku miesiąca odbył się w Polsce ich koncert. Eh trudno… Za to kolejnego już nie odpuszczę

Силите на доброто победиха колебанието в мен и в крайна сметка се сдобих с билети за шоуто на шведската бригада BloodBound, Sabaton и Hammerfall в зала “Универсиада” снощи.

След един дълъг ден, който посветих на първата в България SEO конференция, последва и дълга heavy metal нощ, която изцеди и последната капка енергия у мен, но пък не съжалявам нито за миг за взетото решение.

Естествено, нещата не тръгнаха перфектно от самото начало. Едва ли има смисъл да ви обяснявам, че концертът беше насрочен за 19:00 часа (и почна почти по това време), а ние в 20:00 все още се мъчехме да влезем в залата. В резултат изпуснахме почти цялото изпълнение на първата група – BloodBound. Успяхме да чуем само последната песен, която никак не беше зле и успя да подхрани интереса ми към тях, но за съжаление, поради типичната за нашенските промоутъри организация, само това беше от тях.

За щастие, за следващата група – Sabaton – вече се бяхме позиционирали, заредили с бира и безалкохолни (някои бяхме шофьори) и се отдадохме на удоволствието. Не бях слушал тази група преди това, но ми направи страхотно впечатление хъса, с който свиреха и пееха, а и публиката им отвърна с френетично аплодиране. Струваше ми се, че по-голямата част от публиката бяха фенове на Sabaton, отколкото на хедлайнърите от Hammerfall. Родната агитка беше и подкрепена от групи от братските балкански страни, които бяха даже облечени в символичните за групата бойни маскировъчни униформи.

Песните на Sabaton звучаха наистина като бойни химни и бързо вдигнаха градуса на аудиторията. Виковете и скандиранията на тяхното име понякога бяха толкова силни и продължителни, че групата не можеше да започне следващото парче. Купонът беше много як, а музикантите – силно трогнати от горещото посрещане. Не знам дали наистина феновете бяха дошли предимно заради Sabaton, или просто се умориха твърде бързо, но при появата на хедлайнърите, градусът сякаш леко спадна.

Hammerfall, обаче, показаха, че са истински майстори и не случайно са водещата група на концерта. Шоуто им беше перфектно – и като изпълнение, и като озвучаване, и като светлинни и лазерни ефекти. Рядкост е у нас да чуете на метълски концерт ясно и чисто звука на всеки инструмент, но точно това се случи снощи и коментарите, че това беше най-добрия концерт в зала, може би не бяха далеч от истината.

Момчетата свириха безупречно и с много кеф, ритъм-машината Anders Johansson показа какво е класа и опит, а певецът Joacim Cans ни възхити всички с мощния си висок вокал, който не трепна нито за миг през цялото време и защити авторитета си на един от най-добрите съвременни рок-вокалисти.

За мен беше възхитително това, че залата беше препълнена, групата изпълни всичките си големи хитове, феновете знаеха всички песни и подкрепяха своите любимци пеейки, ръкопляскайки и скандирайки, и през цялото време и пространство се носеше едно приятно усещане (може и да прозвучи малко хипарски) на обич и удоволствие, което хубавата музика ни носеше.

Аз и моите приятели, като хора на възраст, се оттеглихме на балкона, в търсене на по-спокойно място за гледане на концерта, но бяхме безкрайно изненадани, като видяхме, че в “чичарската” агитка някои хора бяха дошли с цялото си домочадие – родители бяха довели и децата си, а някои от тях бяха на видима възраст 7-8 годишни. Веднага кръстихме нашия сектор “агитката на чичарите и първолаците” Децата бяха наистина големи сладури, а да гледаш как майката, таткото и хлапетата пеят и куфеят на Hammerfall, просто ме хвърли в умиление.

Това беше една прекрасна вечер. Видяхме, че в братска Швеция има много талантливи музиканти, които работят много усърдно и постигат невероятно добри резултати. Създават истински рок-химни и знаят как да спечелят любовта на публиката.

Дай, Боже, всекиму да изпита подобно удоволствие!