şimdi saz deyince akla binbir çeşit saz çeşidi gelebilir ama benim bildiğim saz: bağlama. her şeyi tam bilmek zorunda miyiz? değiliz en nihayetinde. bağlama çalmayı bilen zengin çocuk gören yamulmuyorsam azdır. bu laf bi şeylere çarpmadan duramayacak. saz çalındı mı, aşık adamın kalbi sızlar. bu özetlemek istenmiş idi bu satırlarda.

It’s been a yarn winding adventure, suddenly the Wemake Christmas Fair is looming with my aspirations of how much would be knit slipping out of the window as am I lured into the delights of knitting big projects and Christmas presents.

I can’t tell you what I’ve made because my family read this now and again but let’s say if you’re female and related to me you will almost certainly be receiving a handmade item – to be fair that’s nothing new there so no surprises revealed. So all Christmas presents are done now and now I find myself (since last Tuesday) making my Paper Dolls jumper.

I know another distraction… but there is a strange link here as I bought the yarn from the lovely Susan Crawford at Iknit (I always think *Susan Crawford* sounds so very glam and she is) – lovely Jamieson & Smith 2 ply jumper yarn, in grey, orange and blue… and now I have been distracted again by Susan’s knit a poppy for Remembrance Day project. At the point of writing this, by selling £2 patterns she has raised so far £1748.

So now I have a dilemma, what to do ~ the two custom orders for Etsy? finish my paper dolls? make my poppy (although that will look tres smart on my paper dolls, so that only really counts as one project really??) or finish my unfortunately large snicket blanket in time for Ysolda and Sarah’s sleepover at my place?

Skeinqueen has been very busy dyeing up the yarn for our shops and wemake for the Johnny Rotten Handwarmer kits, another kit! My part of the deal was that I would reskein the large skeins into mini skeins, I love yarn but this was slightly maybe overdose? My Ravelry friends kept me entertained yesterday talking about their OH’s (no names will be made public here, but you know who you are…..). I was giggling so much whilst obviously winding yarn that I relayed some info to my OH and he admitted to some of those faults himself. He then decided to use the niddy-noddy and help me out. A large rush of guilty conscience there so I just want to say thanks to the Ravelry Squeenies for making me a new man x x x x x

So I bet you’re dying to ask why Ysolda and Sarah are coming for a sleepover here ~ Ysolda is launching her new book at jelly on Sunday 15th November and you are all invited.

See below the SQueens invite she has made ~ hopefully see you all there : )

Anatolian master baglama player Erdal Erzincan live in concert. Sadly, I don’t speak Turkish, but I can tell you that the baglama saz is usually played with a plectrum. Erzincan developed his own distinctive finger style which is on full display here.

Do you like tempo changes? I do.

quick post (because it’s 9:30 and I have to get up at five and I just found something cool): check out Corner Prophets, which seems (I haven’t had a chance to really check it yet) to be a blog about hip-hop in Israel and Palestine. This post links to a four part video interview about the Israeli / Palestinian hip hop scenes. I’ve always been curious about the presence of hip-hop on this particular cultural frontier. So here’s a chance for me to learn something – and perhaps, dear reader – for you as well.

I hope to do more research on this topic, and will try to keep updating frequently, so watch this space.

**UPDATE** take a look at http://www.dampalestine.com, the website of a Palestinian hip-hop trio called DAM, based in Lod. I’ve listened to a few of their tracks and I’m impressed. Lyrically they write well (I don’t understand Arabic, but I’ve read some lyrics on their site and watched the video for a track they released in Hebrew – which I understand – and Arabic); musically they draw their inspiration from “Arabic percussion rhythms” and “Middle Eastern melodies” as well as hip-hop influences. So pay them a visit and check out the music..

***A MUCH LATER UPDATE*** Also please check out SAZ at http://alsaz.net/

Sameh Zakout from Ramle is an up-and-coming Palestinian MC with real talent (if I am not mistaken he self-produces as well). I don’t know too much about him so I’m not going to try to say more than I know. This I do know though – Sameh is for real. He’s a highly talented artist. I’ve actually chatted with him online and he told me that after a decade he has gotten signed to a stateside label. His album is forthcoming and I know I’m definitely not going to sleep on it. Believe me this guy is going nowhere but up. You heard it from me first. Click that link and check out his music, and check the bio on his page for more info.

Incidentally there was a documentary film made about him as well. If you know more than me about Palestinian hip-hop (which would mean more or less knowing anything at all!) please drop me a line and spread the knowledge.

Stay tuned..

Dimension : 3cm x 1cm
Special : Brand New
Pena Materiel : Plastic

you can find it in this webpage: https://www.anatolia-store.com/

Bağlama satışı ve imalatı yapan kaliteli bir atölye. Profesyonel veya öğrenci bağlması istiyorsanız boranmuzik.net’ i ziyaret etmenizde fayda var.

Bağlamlarına verdiği 2 yıl garanti ile bağlamalarına ne kadar güvendiği gösteren boran müzik, bağlama satın almak isteyenler için güzel bir kaynak konumunda.

İstenen her boy ve abatta bağlama satın alabileceğiniz boran müzik, bağlama almak isteyenlerin bakmadan geçmemesi gereken hoş bir kurum.

www.incesaz.com [ web oficial ]

“Çok aşığın var diyorlar”

“Kaçsam Bırakıp”

“Muhallebicinin Oğlu” ( con fotos de Istanbul )

“Gümüş” (de un concierto)

Sivas Ellerinde
Dünya var olalı yerinde duran, alçağı al kızıl taşlı, başı dumanlı karlı, eteği keklik seslenişli yüce dağlar, kıraç dağlar, taş dağlar…

Yol verince tozup giden, dere olup vadilerde ırılan, yazı olup koyun kuzu otlanan, karşı yatan ulu dağlar, koca dağlar, hoş dağlar…

Kış gelince başı boran kesen, buz kesen, kar izinde tavşan gezen, karanlık bastırınca kurt uluyan, yola çıkmış garipleri ürküten, üşüten, sağır dağlar, dilsiz dağlar, ıssız dağlar, boş dağlar…

Tipiden ayazdan ne çektiğini bilirim. Yaz bahar ayında coşup deli akan sellerini bilirim. Çiğdem çiçekleri baş verince, kardelenler görününce, al yanaklı, üç etekli, cepkenli Türkmen kadını yayla yolunu tutunca gelinlik kızlara dönen dağlar. Sefası iki ay süren, her biri ardında bir başka dağ gizleyen, Pir Sultan’ı gören dağlar.

Yıldızeli, dağların bağrında küçücek bir kasaba. Banaz onun yukarısında, sırtını Yıldız dağına vermiş bir Türkmen obası. Hoca Ahmet Yesevi’nin ellerine birer çerağ verip Diyar-ı Rum’a yolladığı Horasanlı erenlerin yurdu… Sarı çiğdem çiçekli, sümbüllü yaylası var Banaz’ın. Polat gibi soğuk, berrak suları var. Alnı çatkılı, beli kemerli, ayağı çarıklı, adı güllü çiçekli kızları var Banaz’ın. Bakır bakraç içinde köpüklü ayranı, koyunları, kuzuları, sazı sözü, Pir Sultan Abdal’ı var Banaz’ın.

Anadolu asırlardır anlatır onun öyküsünü, asırlardır türküsünü söyler. Anadolu sözün yurdudur zaten, yazının değil. Kaç kralın zafer destanı yazılıp kayboldu, bozuldu, okunmaz oldu. Kaç esrarlı harf unutuldu, nice yazılar susup kaldı mermerlerde. İlk insandan beri kimlere yurt oldu, kimlere mezar… Ama Anadolu yazıya vefa göstermedi pek. Söz Anadolu’nun bilinci oldu. Yüreği oldu, dünü, bugünü, yarını oldu. Taşa kazınmış çizgiler gibi durdu bu diyarda söz. Söyleyip ölümsüz etti sevdiklerini. Söyleyip diri kıldı gördüklerini. Granitleri eskiten zaman, Anadolu’nun sözünü, destanını, şiirini, türküsünü yıpratamadı vesselam.

Adı Haydar idi… Aslı Horasan’ın Hoy şehrinden… Er-vah-ı ezelde, levh ü kalemde yazısını kara yazmışlar ama sözü canlı kalsın istenmiş. Hem dağlar gibi dursun yerli yerinde, hem telli turnalar gibi diyar diyar dolaşsın. Sazıyla anılsın, sesiyle tanınsın istenmiş. Çağlar sonrasında yankı yapsın sedası. Devir değişsin, gün dönsün, şehirler yenilensin ama onun güzellemeleri Sivas ellerini çevreleyen dağlar gibi hep aynı kalsın istenmiş.

Yedi yaşında ulular elinden bade sunulmuş ona. Adı Mecnun’un, Emrah’ın, Kaygusuz’un, Yunus’un adıyla birlikte yazılsın aşıklar defterine diye takdir olunmuş. Sözünün üstüne söz söylenmesin, sazının üstüne saz çalınmasın diye dua etmiş ona Hacı Bektaş. O gün başlamış söze Haydar. Karlı dağlara söylemiş, telli turnaya söylemiş, aşka söylemiş, sevdaya söylemiş. Sonra zalime çevirmiş sazını. Arif olanın anlayacağı dille, tel ile, mızrap ile gövdesi ağaç saz ile sesinin yettiği dört bir yana ünlemiş…

Hünkar Hacı Bektaş Veli elinden aşk badesi içen Haydar’a bir haller oldu, bilinmez. Genç yüreği Banaz’a sığmaz oldu. Ah bu yürek dedikleri ne derin kaptır, ne dipsiz girdaptır. Elde saz köy köy, oba oba dolanıp pir kapısı aradı. Gönlünün çağıltısını dindirecek, ateşini kor edecek üstat bakındı. Kızıl Deli, Sultan Balı, Ali Baba derken ham gönlü pişti. Rıza lokmasını rızk eyledi. Baş ü cana kıydı ve nice erlerin ırak durduğu meydana dükkan açtı. Eridi aktı Haydar, Pir oldu, Sultan oldu. Banaz’a kurduğu tekkeden döktü aydınlığını Türkmen obalarına. Dört bir yandan insanlar akın akın cem oldu onun erenler halkasına. Pir Sultan’ın namı şeş cihette duyuldu. Kapısına gelen dillendi, hallendi. Eline saz alıp uzak diyarlara yollandı. Pir Sultan’ın söz çerağını taşıdılar ırak yaylaların Türkmen obalarına.

Sazının nağmesi, şiirinin nefesi, koşması, semaisi, güzellemesi Anadolu bozkırının dağında taşında yankı bulan Pir Sultan’ın namı Sivas’ın Hafik kazasının Sofular köyüne yetince garip bir yoksul olan Hızır adlı bir Türkmen delikanlısı bu sözün sahibinden himmet almak için elini obasını koyup Banaz’a geldi. Lale sümbül kokularının tütsülediği Pir Sultan ocağında diz kırdı, himmet diledi. Bir garip köylüydü işte. Yunus da pir kapısında Yunus olmamış mıydı? Önce azaplık verildi kendisine. Orak biçti, koyun kırktı, inek sağdı, keçi otlattı. Pir Sultan’ın kapısında sazına ses verdi, yüzüne renk geldi, azap iken mürit oldu. Yol öğrendi, edep öğrendi. Mevsim dönüp ay eksildiğinde efendisinin kapısına vardı izin istedi.

- Pirim! Bir koca sene oldu kapında hizmet ettim. Bu yoksul dervişine dua buyursan da payitahta gitsem. Gördüğüm edep erkan ile yükselsem. İlim öğrensem. Ulu kişi olup dönsem diyarıma…

Pir Sultan kara yağız çehresini Hızır’a çevirip güldü ona. Gönül gözüyle nazar etti. Yüreğini gördü müridinin, niyetini gördü. Anladı ki niyeti halis ama şöhrete karşı zayıflık var içinde, makama karşı zayıf, paraya pula karşı zayıf… Kendi yüreğini yokladı. Bir kara ecel olup duruyordu orada bu yoksul mürit. Göl önünde bent gibiydi. Eli tırpanlı ölüm meleği gibi, kara başlıklı cellat gibi karşısında dikiliyordu. Nice basit sözü birbirine ulayıp herkesin anlayacağı dilden, herkesin dillendiremeyeceği cinsten sözler söylerdi ya. Basiret, feraset dedikleri cevher vardı Pir Sultan’da. Kaderden kaçmanın oluru olmadığını bilirdi.

İsteğini kabul edip uğurladı müridini.

-Hızır! Duam olsun sana. Kırkların, yedilerin, üçlerin duası olsun. Erenlerin duası olsun sana. Hızır! Hak yolunu açık ede. Adı güzel peygamber dua kılsın sana. Şah-ı veli Haydar Ali dua kılsın. Zülfikar olsun dualar sana. Namert eline düşmeyesin. İkbalin, devletin yar olsun sana. Var git dilediğin diyara… Bizden öğüt odur ki harama el uzatma, bilmediğine dil uzatma, yasağa uçkur çözme. Namerdin lütfu için merdin hakkını çiğneme. İmanını satma dünya malına, servete, makama… Yoksa korkarım tez zamanda dönüp gelesin. Serimi dara veresin. Ölümüm senin elinden olur, anlamazsın, bilmezsin.

Hızır el etek öpüp çekildi huzurdan. Ama bir ikircikliğin eline düştü düşünceleri. Şeyhinin duası bir yandan müjde, bir yandan felaketti. Sağanak nisan yağmurları misali dua yağdırmıştı üzerine. Ama bu dara çekme, öldürme, katil olma sözünün hikmeti de ne idi?

Başını elleri arasına alıp bakındı Banaz yaylasından dereler gibi uzanan dağ yollarına. Yüreğini, sadakatini, kadir kıymet bilirliğini yokladı. Velinimetini, efendisini ipe çekmek için haramzade olmalıydı. Yakıştıramadı kendisine. Kul başına Hakkın takdir ettiğinden gayrisi gelmez idi. Yola çıktı. Çorak bozkırı geçip bin kubbeli, bin minareli güller şehri İstanbul’a geldi.

Turnalar… Katar katar kanat çırpan turnalar! Bölük bölük gökyüzünden geçen turnalar…

Ağ göllerde yüzen, peygamber diyarını gezen, nokta gözleri sürmeli, boynu nişanlı, başı telli Turnalar.

Gurbet ele kanat açan, yaban ellere uçan, sıladan haber getiren, sevda diye gönüllere, türkülerde ozanlara yeten kanadı gümüş turnalar.

Mektuptan evvel turnalar var. Ecelden evvel turnalar var. Müjdeden, kötü haberden evvel turnalar var.

Başı telli turnalar, boynu nişanlı turnalar, bir tek eşe sevdalı, bir tek kuşa yar turnalar. Pir Sultan’dan haber soran, yazı yaban kanatlanan, çevrim çevrim dönen, yaz bahar ayında gurbetten gelen turnalar.

Ötmeyin Turnalar, ötmeyin gönlüm şen değil…

Er kişi kudretinin yettiğini işler de kader bildiğini okur. Yazgı ezelden nasıl takdir olunduysa öyle çevirir felekleri. Anadolu bozkırı iki şahın arasında kalır gün gelir. Biri Rumeli’nden Arap diyarına kadar yeryüzünün yarısında hüküm süren Osmanlı padişahı, diğeri on iki imamın izindeyim diyen İran Şahı. İkisi de bir soydan… Aynı çelikten dökülmüş bıçaklar gibi. İkisi de bir koldan, kardeş değilse de amca oğlu gibi. İkisi de bir dinden, aynı kıbleden, aynı kitaptan. Ama ille Ali’nin matemi. İlle Hasan ile Hüseyin’in davası.

Pir Sultan atadan dededen öyle görmüş, öyle duymuştu ki, Resul’ün nazlum torunlarını sevmek gerek, Ali’yi veliullah bilmek gerek. Hünkar Hacı Bektaş’a uymak gerek. Bu düzeni bozuk dünyada ehlullahın eteğini tutup hakkı dava kılmak gerek. Türkmen’de sevda idi ehlibeyt, bu yüzden Pir Sultan’ın gönlü güneşin doğduğu diyardan ses veren şahtan yanaydı. “Ali” diyordu şahın Anadolu’daki adamları, “Hasan” diyordu, “Hüseyin” diyordu, “Mehdi” diyordu, On iki imam diyordu. Bu sözlerdi Pir Sultan’ı çeken. Bu sözlerdi onun Türkmen yüreğini şerha şerha kanatan.

Bir kuru saltanat kavgası değildi bu. Benim gibi inanacaksın, benim gibi bileceksin iddiasıydı ki bu yangın bin yıl önce Kerbela’da başlamıştı. Kıyamete kadar gidecek bir kardeş kavgasının sebebiydi Kerbela.

Anadolu bozkırına kır çiçekleri gibi dağılmış Türkmen obaları hangi şahtan yana olacağını şaşırmış, iki dünya sultanının kavga alanında sıkışıp kalmışlardı. Kah İstanbul’a, kah Tebriz’e çeviriyorlardı yüzlerini. Ama hep “can” diyorlardı. Hep “dost” diyorlardı. Hep “yar” diyorlardı.

Sazının avazını arttırdı Pir Sultan. Şah’ı öven sözler söyledi. Bildiğince dava kıldı padişaha. Anadolu diyarında Şah Tahmasb’ın dili oldu, daveti oldu.

Sevince deli bir ciğerle sever Anadolu. Yandaş olunca dağ gibi sırt verir sevdiğine, hesapsız kabul eder dostun çilesini. Alır varlığına katar, öper başına kor onu… Türkmen evlad-ı resul sevgisini alıp sarmış idi yüreğine. Nesiller boyu adlarını en kutlu ad olarak yaşatmış, onlara zulüm edenlerin adlarını yasaklamıştı hafızalarda. Yüz yıllar boyu Hasan da, Hüseyin de yürek yangını, ciğerpare, mazlum manasına geldi Anadolu’nun dilinde. Sünnisi için de, Alevisi için de…

Payitahtta işitildi… Padişahı gazaplandırdı, sarayı sarstı Anadolu’daki fitne… Duyuldu ki Türkmen aşiretleri içinde şaha sırt veren çoğalmış. İran’dan gelen din alimleri köy köy, oba oba gezip halka Şiiliği anlatır olmuş. On iki imam davası güdüyoruz diyerek halkı İstanbul’a düşman ediyorlarmış. Batıya doğru bir sefere çıkılacak olunsa Türkmen illeri Tebrizli şaha el uzatacakmış. Dahası şimdiden ayaklanmalar baş göstermiş, Şahkulu, Nur Halife, Baba Zünnun, Kalender… derken isyan büyümüş. Bu fitneye dur demeli, gidip yerinde görmeli, ateş harlanmadan söndürülmeli.

Dünyanın yarısına hükmü geçen saraydan irade buyuruldu ki Tebrizli şahın Anadolu’ya uzanan kolları kesile, Türkmen içindeki sesi susturula… Meğer Pir Sultan gibi şeyda bülbül olsa bile…

Nice kulu sultan kılan kader, Hafikli azap Hızır’ı da önce kul, sonra kapıcı, sonra paşa etmişti bu sıralar. Payitahttan emir çıktı. “Hızır Paşa Sivas’ı iyi bilir, iyi tanır. Gidip sükuneti sağlaya, devleti devlet bildire, başkaldıranın başını eze…”

Kızılırmak kıyısının sisi, ince dumanı, dağılıp dağlara yayılır seher zamanı. Bülbül ağlar gül dalından. Çiğ düşer çam iğnelerinin ucundan. Yele karşı uçar turna seher zamanı. Üşütür sabah ayazı kınalı kız ellerini. Boş yollardan geçer rüzgar. Soldurur Zühre yıldızının şavkını güneş. Banaz uykudan uyanır, Banaz yaşama başlar. Kımıldanıp kalkar seher zamanı…

Pir Sultan, besmeleyle doğruldu yatağından. Adı güzel peygamberi, velilerin baştacı Ali’yi andı. Hacı Bektaş’ı selamladı yüreğiyle. Kalkıp ibrikte gece ayazıyla buz kesilmiş suyu çarptı yüzüne. Uzun bıyıklarını, ak düşmüş sakallarını sıvazladı eliyle. Bir düş görmüştü… Bir urgan, bir darağacı, bir baş görmüştü. Kalın duvarların gerisinde kara taş görmüştü. Şah’ı görmüştü, Ali’yi görmüştü. Ellerini açıp “Gel!” demişlerdi ona. “Gel! Kalma ırakta daha fazla. Nice ömürleri talan etti ecel, gel! Uçup gitti pirler civanlar, kuşa benzer misali. Ahdinde dur, hilaf etme, gel! Sözünü bergüzar koy sehi bilene. Sazını yadigar et seni sevene. Dünyayı koy dursun yerli yerine, sen gel!”

Söğüt gölgesine gömülmüş evinin önündeki koca değirmen taşına oturdu. Bu taşı Pir Sultan’ın ceddi Horosan’dan asasının ucuna takıp getirdi derler… Sazını eline alıp rüyasını söyledi gonca misal kızına, genç oğullarına, yaşının en güzel çağını süren karısına. Sazını o güne değin görülmedik bir durgunlukla, bir dinginlikle çaldı. Vedalaştı sanki sevenleriyle. Halleşti, helalleşti.

Pir Sultan’ım Hakk’a niyaz ederim
Erenler rahına doğru giderim
Külli varım hakka teslim ederim
Erenler sırrına erdim bu gece

Seher vakti geçmiş, gün yükselmiş, sıcak vurmuştu Banaz’ın yaylasına.

1588′in baharında Sivas valisi Hızır Paşa’dan haber geldi Banaz’a. Eski mürit, şeyhi Pir Sultan Abdal’ı çağırıyordu. Atlıların arasına katıp sürüklediler Pir Sultan’ı, rızasını sormadılar, dileğini almadılar. Sazı evinde kaldı. Sevdiği, helali, çocukları evinde kaldı Pir Sultan’ın.

Ucu Sivas kalesine çıkan dar kağnı izlerinden geçip geldiler kaleye. Hızır Paşa’nın huzuruna çıkacaksın dediler. Başının sargısını çıkardı Pir Sultan, bir zamanlar kapısında kul olan Hızır mıydı bu? Neydi bu kaderin cilvesi? Ağalar kul olur, taht sahipleri dilenci olur derlerdi de bu kadarı görülmüş müydü dünya kuruldu kurulalı?

Hızır Paşa saygıyla karşıladı Pir Sultan’ı. Buyur etti, hal hatır sordu, ikramda bulundu. İstanbul’a gidişini, Hakk’ın takdiriyle yükselip paşa oluşunu anlattı. Sonra lafı çevirip Tebrizli şahın Anadolu’ya serptiği fitne tohumlarına getirdi. Pir Sultan’ın adı da duyulmuştu sarayda. Kendisi hakkında iyi düşünceler yoktu. Sazını susturmalı, halka padişahı anlatmalı, yüzünü İran’dan İstanbul’a çevirmeliydi.

Pir Sultan, önüne konmuş olan yiyecekleri geri çevirdi, kalktı Hızır’ın sofrasından. Kendisinden bir ses, bir cevap bekleyen paşaya dönüp dedi ki,

-Hafikli Hızır! Yeni adın Hızır Paşa oldu rahat mısın? İyi misin, Hoş musun? Banaz’ın koyununu güderken daha iyi değil miydin. Taç taht, makam mevki memnun etti mi seni. Yoksa doğru yoldan çevirdin mi gönlünü. Hafikli Hızır! Çoban olup kuru yufka sunsaydın bana, şeker şerbet gibi yer idim. Azap olup kapılarda dolansaydın, sana ben de dost der idim. Hafikli Hızır! sen dünyanın sefasına, bir gün koca karıya dönecek bu kahpe güzelliğe aldandın. İkramında haram kokusu var Hızır. Sunduğun sofraya oturmak yanlış, dediğine kulak vermek, senin durduğun yerde durmak yanlış. İkimizin arasına dünya girdi. İsteğinin oluru yok benden yana. Var sen bildiğini işle.

Hızır Paşa bu beklemediği çıkış karşısında şaşırmış, kendilerini dinlemekte olan adamlarına dönüp öfkeyle bağırmıştı.

-Alın bunu, atın dam altına. Atın da akıllansın. Atın da bilsin padişah kimmiş, paşa kimmiş.

Pir Sultan’ı alıp boş bir çuvalı bırakır gibi bıraktılar karanlık bir mahzene. Gürültüyle örttüler kapıyı üzerine. Sabah akşam kuru ekmek ile su verdiler.
Günler geçti, geceler geçti, haftalar geçti…

Hızır Paşanın içi rahat değildi nicedir. Pir Sultan, pir olduğunu ispat etmişti işte. Yıllar önce kendisine dua ederken “gün gelir bana kıyarsın, beni dara çekersin, ölümüm elinden olur, anlamazsın, bilmezsin” dememiş miydi? Kapısında kalmıştı nice zaman, ekmeğini yemişti, suyunu içmişti, iyiliğini görmüştü Pir Sultan’ın. Erliğe, iyilik bilirliğe, müminliğe yakışan ekmek tuz hatırı gütmek olmalıydı. Bu koca pirin karanlık hücrede çürümesi reva değildi. Ama inat ediyordu doğru bildiğinde. Ne vardı isteğine tamam dese, ne vardı padişahtan yanayım dese. Ne vardı geçmişini, kulluğunu, azaplığını yüzüne vurmasa.

Haber gönderip çağırttı tekrar huzura. Yorgun, çökük fakat öfkeli Pir Sultan’ı yine güler yüzle karşıladı. Oturtup şerbet ile serinletti. Hal hatır etti.

- İlle yaptığın doğru değil koca pir. Döndüm yolumdan lanet olsun şaha de. Yine gönlün bildiğini okusun. Kimselere fikrini belli etme. Ama görünüşte döndüm de. Ne kaybedersin. Bak şimdi padişah kullarını çağıracağım. Onların yanında padişaha övgü diz. İçinde şah lafı geçmeyen bir deyiş söyle ki döndüğüne inandır huzurdakileri. Sen Banaz’a dön sağ salim, ben İstanbul’a…

Hızır Paşa emir buyurdu. Pir Sultan’a saz getirildi, sözünü kaydedecek katip getirtildi. Sivas’ın devlet görevlileri, kadısı, müftüsü toplandı. Pir Sultan nemli gözlerini dolaştırdı kalabalıkta. Banaz’dan yana çevirdi yüzünü. Ayarladı, seslendirdi sazını. Esirgemeden doğru bildiğiyle dillendirdi sözünü.

Kadılar müftüler fetva yazarsa
İşte kement işte boynum asarsa
İşte hançer işte kellem keserse
Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

Yüksek damlı konak odasında soğuk bir rüzgar esti. Ak sakallı görevliler “bu pervasız adam ne diyor?” dercesine baktı birbirine. Hızır Paşa’nın rengi değişti, sustu başını eğip. Bu koca Alevi’nin bildiğinden dönmeyeceğini anladı.

Şahı sevmek suç mu bana
Kem bildirdin beni Han’a
Can için yalvarmam sana
Şehinşah bana darılır

Pir Sultan “dönmem” diyordu. “Şah” diyordu, “vur boynumu korkmam!” diyordu. Bildiğince çalıyordu sazını, bildiğince söylüyordu sözünü. Döndü en son söze geldi. Sazını yokladı telleri ağlatırcasına. Yüzünü söylediklerini kaydeden katibe çevirdi.

Kul olayım kalem tutan ellere
Katip arzuhalim yaz yare böyle
Şekerler ezeyim şirin dillere
Katip Arzuhalım yaz yare böyle

Rakibimin dedikleri oluyor
Gül benizim sararıben soluyor
Al kanlarım ılgıt ılgıt geliyor
Katip arzuhalım yaz yare böyle

Sivas ellerinde sazım çalınır
Çamlıbeller bölük bölük bölünür
Yardan ayrılmışam bağrım delinir
Katip arzuhalım yaz yare böyle

Pir Sultan Abdal’ım ey Hızır Paşa
Yazılan gelirmiş her daim başa
Beni hasret koydun kavim kardaşa
Katip arzuhalım yaz yare böyle

Güzelim ey!
Fidanım ey!
Bir tanem ey!

Dağ dile gelse, yol dile gelse, turna dile gelse Pir Sultan’ı söylese. Sivas ellerine çöken sisler, karla yolu kesilmiş çamlıbeller, yoksul çobanlar, yabani güller dile gelse söylese. Kıyısı söğütlü coşkun ırmaklar anlatsa, dağdan yuvarlanan kayalar anlatsa.

Yazık oldu Pir Sultan’a…

-Alıp asın, uslanacağı yok bu koca Kızılbaşın! dedi Hızır paşa.

Katip defterini topladı, kalemini etinden bıraktı. Elleri kirli cellatlar aldı Pir Sultan’ı. Saz tutan ellerini uzattı cellatlara. Ağır kelepçeler vurdular. Keçibulan semtine götürdüler, sur dibinde darağacı kurdular. Ak sakallı başını geçirdiler yağlı urgana. Ayağının dibindeki tabureye bir tekme vurdular.

Sustu Pir Sultan’ın söyleyen dili. Gözlerinde Banaz yaylasının yeşili kaldı. Kulaklarında kızı Sanem’in sesi, eşinin ağıdı çınladı. Çırpındı, çırpındı ve durdu bedeni. Urganda bir elif gibi sallandı günlerce ibret olsun diye…

Nice zaman sonra Banaz’a gelen bir atlı Pir Sultan’ın ak kağıda karalanmış sözlerini getirdi eşine…

Sivas ellerinde sazım çalınır…

Hey guys..just got back from yet another lovely trip!

I know I haven`t been around lately,this is a very intense time for me ,trying to gain closure on past chapters of my life;in the midst of building new ideas and dreams,and preparing myself for unclear changes that lay ahead..

I just came back from revisiting Turkey where I have lived for 3 yrs and where the seed of “kahliya” the shop was born..

As you can see,it was a tiny shop though full of riches like Ali-baba`s cavern,and I loved it very much.With some creativity I had everything I needed,and it was so cozy,people really enjoyed coming by for some tea and chat..

Talk about sustainabilty and making do..

that tiny space became a Rich enchanting Universe

believe me you!

 It was actually created within a building entrance,which was obviously very narrow,and after the first bit went all the way up with stairs.With some help,I filled in a few of those stairs midway with cement to create a platform onwhich I put my sewing machine and small table,and that was my “atelier” !  

I have many many memories from this shop as I have from my life in Turkey itself..I`ve learned so much about another country and culture,aswell as about myself! I believe that years from now those experiences will continue to unfold, finding it difficult at the moment  to express all that I withold..

 What I find fascinating is the remaining  traditional ways of taking the time for true hospitality,sipping tea..another tempo alltogether.. the abundance of genuine fresh potent fruits,vegetables and herbs, a solid base of their nutrition,the ongoing traditions of handcraft,the creative sustainable sollutions as an obvious part of daily life.

All these symbolise a closer connection , and appreciation of the Earth,a knowing of its ways that gets lost once life becomes too complex..

!!!

This visit was a nice reminder as I hope to carry on my path using what I have learned from this knowledge..

Along with this ‘baggage’ I am saddled with,I collected some of my fabrics I left behind,My shop`s handcrafted SIGN,which I hope to hang soon on ”Kahliya`s” next venture,

and….an oldtime dream-I got myself a SAZ or Baglama,

An East mediterranean string instrument,as I felt a deep connection to the music played with it,and hope to find my way to learn..!

A Favorite of mine who plays it very well and sings is Musa Eroglu

*Update:

As I look back upon these images,followed by the memories of my path,

I cant help but think about how this could be my personal version of  the ‘travelling craftsman’

like the members of the Free masonry.

Just a thought in the meantime

as for my inner concepts are only known to me.

Though I shall say this,

The Global community is always on my mind

and to Mother Earth I will always be kind..

Ein cooles Projekt von Gerrit Brodmann. Er erklärt es am besten selbst…

PRESSETEXT: (gekürzt)

“Kunst in Bewegung – Kunst kann bewegen!

Mit seiner aktuellen Aktion, geht der, für seine beeindruckenden Kunstaktionen (z.B. www.one-minute.info) bekannte Fotograf Gerrit Brodmann, erneut außergewöhnliche Wege.

Am 20.07.2009 startet der Künstler um 10:00 Uhr in Braunschweig vor der Firma „Netzlink“ die das Projekt auch unterstützt, um dann 3500 km bis zum Nordkap unterwegs zu sein.

Seine Reise, seine Begegnungen mit Landschaften und Menschen wird er dabei mit einer sichtbar auf dem Kopf montierten Kamera dokumentieren, die automatisch alle 60sek ein Foto macht. Diese Bilder werden live auf www.kunstkannhelfen.de per UMTS übertragen. Dort gibt es auch einen Blog mit den täglichen Reiseberichten.”

Den vollständigen Pressetext sowie die Live-Cam – Bilder findet ihr unter den unten stehenden Links. Checkt das ab!

Hier der Link zum Blog:
http://kunstkannhelfen.de/kunst_blog

Und hier der Link direkt zu den Live-Bildern:
http://artcam.it-brunch.com/aktuelles.htm

Link zu den Bildern im Archiv:
http://artcam.it-brunch.com/artcam-archiv.php

Türk kültürünün vazgeçilmez unsurlarından olan bağlama ve saz imalatı üzerine faaliyet gösteren kaliteli bir atölye. Fiyatları ve ürünleri ile cazip teklifleri olan bir firma. Boran Müzik Saz Evi.

Her türlü bağlama imalatının yapıldığı boran müzik saz evinde saz seslerini dinleme imkanı da bulunmaktadır.  Gül bağlama, dut bağlama, oyma bağlama zebta bağlama ve diğer bağlama türleri ile hizmetinizde olan boran müzik saz evinde isteğinize göre bağlama çeşitleri bulunmaktadır. Düğünlerde saz çalan ekipler için de elektro bağlama bulunmaktadır.

Bağlamaların yanısıra türkü ve sazlar hakkında genel bilgielrin de bulunduğu boran müzik web adresinde kampanyalarda yapılmaktadır. Kargo ücretini türkiye’ nin her yerine ödeyen Boran Müzik Saz Evi, bağlama ihtiyacı olanlar için güzel bir adres.

Druckfrisch und voll mit tollen Ideen:

die Scrap-Art-Zine Vol. 11 - Sommer 2009 ist ab sofort erhältlich.

Die Titelthemen:

- ausgefallene Ideen für ungewöhnliche Urlaubsfotos
- Wie bringe ich möglichst viele Fotos auf meinen Layouts unter
- Teenas Homedeko: Urlaubsfotos und -erinnerungen im Setzkasten
- Näh mal wieder – Nadel und Faden kreativ ins Scrappen integrieren
- Neuigkeiten vom Scrapbook Markt: Tolle Papiere made in Germany
 (und nur erhältlich im Scrapbook Laden
- Kolorieren wie die Profis – mit Buntstiften und Terpentin
- Sommerzeit ist Partyzeit: Ideen rund um die perfekte Deko

Falls Ihr nur die SAZ im Scrapbook Laden kaufen möchtet, fallen geringere Versandkosten an.  Diese teile ich Euch dann kurzfristig per E-Mail mit.

Liebe Grüße
Nicole

L’Est Républicain (France)

11 juin 2009, p. 7

Dans le cadre des pratiqu’Am, le conservatoire communautaire de musique Jean Wiener, placé sous la direction d’Olivier Untereiner, a dernièrement proposé, salle du Pressoir, un récital de saz, musique traditionnelle turque, sous la houlette de Mahmut Demir.

Un voyage musical, dont la musique est l’héritage immatériel des paysans d’Anatolie, au travers de chants d’amour, les complaintes d’exil et les dires de bardes, qui expriment aussi leurs joies et leurs peines, et surtout leur attachement à un pays varié de la riante Egée aux bords de la Mer noire, des rives du Bosphore où sont construits palais et mosquées aux steppes balayées par des caravanes de nomades.

Mahmut Demir appartient à cette tradition de musiciens itinérants qui transmettent la philosophie mystique et humaniste de l’Anatolie en s’accompagnant de saz, qui est un luth à long manche et qui se joue à l’aide d’un plectre, ou a main nue. Le maire Gilbert Marchal et les membres du conseil municipal étaient présents parmi une salle comble.

Mahmut Demir appartient à cette tradition de musiciens itinérants. Ce concert a fait salle comble.

Meiner Website für künstlerisches Gestalten ist ein neues Design widerfahren. Schauen Sie hier: www.stammastzweig.com

Festival Art: Yves Archambault's "Swing"

Even if you can be in Montreal for the entire two weeks of the International Jazz Festival, you’ll need more ears and eyes than you have to take in the  3,000+ artists featured at this year’s event.

Last Friday the Festival held its biannual press conference in Burlington on a sunlit hotel balcony overlooking the waterfront. As the season’s first sailboats tentatively ventured out into the distant, deep blue, newly thawed waters, around 20 local media folks gathered to find out more about this year’s plans and events.

Where to start?

Well, first off, you should know that 2009 marks the Festival’s 30th anniversary year. With that landmark birthday comes coinciding celebrations for the 70th anniversary of Blue Note Records; the 55th anniversary of the iconic Newport Jazz Festival (and founder George Wein); the 10th anniversary of Montreal’s own Effendi recording label; jazz legend Dave Brubeck reinterpreting tunes from his pivotal Time Out, 50 years after its 1959 release; AND, Jimmy Cobb’s So What Band in a 50th-ann. tribute to Miles Davis’ Kind of Blue.

Dave Brubeck (1954)

As the press release says, birthdays are more about giving than receiving!

Other highlights: teen musicians in the family might be interested in auditioning for the annual  Blues Camp, a chance to share some 12-bar grooves with other young folks on everything from the accordion and guitar to the trombone and blues harp. And whether you’re a musician or not it’s always fun to stop by the Musical Instrument Show (“SIMM“) and experience the casual environment where many performers drop in for impromptu jam sessions to try out the latest equipment and accessories. You never know who will show up, I was there one time when Esperanza Spalding showed up to check out the new electric upright basses (you just might see her use it in her Festival show on July 2nd – she affectionately calls it “the skeleton”).

Another “not miss”: the 3rd annual Montreal Guitar Show runs July 3rd-5th. It’s one of the Festival’s most popular partnerships and the new venue this year (the Palais des congrès de Montréal) offers a roomier, more comprehensive experience than in previous years where the lack of space dispersed the various elements (retailers, musicians, demo tables) into different areas. I’m not a guitarist but even as a passing visitor it’s fun to check out the Show just to be able to see close-up and learn about instruments like the oud, the Greek bouzouki, the Saz, assorted kinds of steel guitars and pretty much anything else that can be strummed or plucked. Very cool.

Oh yes, and beyond the showcases and workshops this year’s 30th anniversary Festival promises over 650 shows, with the majority taking place on the free outdoor stages. If all you do is walk around, soaking up the atmosphere and taking in a little of this and that as you pass by, it’ll still make for a memorable experience. The last time I was at the Festival, the walk to the music plaza one morning was unexpectedly impeded by floats, honking buses, and a mighty mass of people (many wearing bright t-shirts the colors of flags, with the words “Trinidad” and “Tobago” splashed across the chest) carrying lots of grilled pineapple kabobs on long blackened sticks. It turned out to be a Caribbean pride parade, right down a major street near the Festival! Random, and wonderful.

See? You just can’t miss.

Stevie Wonder

As for the ‘inside word’ from the Festival (and you would expect a little insider info from someone who went to the press conference, right? Right.) – I’m relieved to say that I can now let you in on the big secret revealed on Friday: the free, opening night concert that “not even Montreal knows about yet!” We were under strict instruction to sit on it until at least yesterday (when Montreal found out) that — STEVIE WONDER is the opening act for this year’s Festival, in a free concert (9:30pm on 6/30) at the new Place des Festivals. Jazz? Nah. Jazz-informed? Sure. Classy, soulful fun in a concert befitting the magnitude of this year’s 30th anniversary? Absolutely.

Hope to see you there.

—-

I don’t work for the fest – publicity or otherwise. I just love music and the special occasions like this that can bring musicians and music supporters together in  joyous, culturally celebratory and unifying experiences. The Montreal Jazz Fest is great in all of these respects.

It seems as if the world had stopped…
Pale moonlight luminating the darkness outside
Seeming to peer down through the window
While I lay silent in bed,
With you in my arms…
I dreamt of you and your laughter in the pouring rain.
How it seemed to light up even the most gloomy of days.
You hold a certain light inside that I’ve never seen before.
Skin so soft and fair with hair pitch black…
She looked like a slumbering Snow White.
So serene and content, warm beneath these blankets..
Ginger touches on your face and you stir beneath my hand.
Each and every touch shows how much I care.
With a soft sigh, you lay your head against me with a smile.
Gentle breathes in time with mine, you look so beautiful laying there.
“Can this be true?” I think to myself.
Such an angelic soul, so kind and full of grace…
What you’re doing here with me, I will never know.
But when you look at me,
In your eyes there is a light that shines,
Brighter than any of the stars above.
I would do anything for you, my love.
I would bring every single sparkling star
Down from the sky
And place them in your hands,
If ever your heart so desired.
Even when my heart is full of sorrow,
And everything seems hopeless,
Just the words “I love you” from your lips
Can take all of that away.
Every moment spent with you,
is a memory I lock away in my heart.
There will come a time when I grow old
and many things will slip from my mind
but one thing I will never forget…
is the way you love me now.

© Gabriel Krueger 2007

Presse Océan (France)

9 avril 2009, Angers

Dimanche dernier, au Foyer des jeunes travailleurs, se déroulait un après-midi sous le signe de la Turquie en musique. Hayri Dev, 76 ans, jouait en compagnie de son fils Zafer et de son petit-fils Kismet. La salle était pleine pour écouter cette formation composée d’un violon et de deux luths saz.

A l’invitation de l’UPCP-Métive, ils se sont ainsi produits pour la deuxième fois à Parthenay, après leur succès au festival de Bouche à oreille en 1994. Leurs compositions sont issues des mariages, baptêmes et autres fêtes locales de la région de Denizli.

Jérôme Cler, maître de conférences en ethnomusicologie à la Sorbonne, a fait office d’interprète et a permis leur venue en France.

Après leur passage à Parthenay, ils étaient attendus à Bruxelles.