Wat gebeurt er met je als bij mij schrijftraining volgt? Lees Wendy’s blog – met haar volledige instemming hier te vinden. Dank je Wendy!

Schrijven en ik.

Ik volg momenteel een training. Effectief en creatief schrijven voor communicatiespecialisten. Twee van de drie trainingsdagen zijn achter de rug. Oh, wat is het leuk. Oh, wat is het moeilijk. Schrijven is een vak, blijkt. Enig schrijftalent heb ik, al zeg ik het zelf. Maar dat alleen is niet genoeg. Oefenen zul je. En wel nu. Niet wachten op inspiratie, aan de slag!

Geen inspiratie is bullshit. Nou ja, dat zei hij niet, docent Dolf.  Maar hij bedoelde het wel, toen mijn creatieve maatje en ik geen naam konden verzinnen voor een fictieve snack, die ons te ranzig voor woorden leek. We lieten ons natuurlijk niet op onze kop zitten, dus uit alle macht persten we er ‘Lumpitalia’ uit. Huh? Een Italiaanse loempia? Een Vietnamese, maar dan anders? Nee hoor, gewoon een nasischijf met lasagne.

Maar om het resultaat gaat het niet bij deze training. Waar het wel om gaat, is dat schrijven een kwestie is van doen. En van willen. Van de wil om je geest vrij te maken, bestaande patronen los te laten en anders dan anders te denken. En maar een klein beetje van kunnen. Kijk, met die wetenschap kan ik wat! Bijvoorbeeld nu deze blog schrijven. Morgen op mijn werk een webtekst maken. En ooit het boek schrijven waar ik al mijn hele leven over praat.

Deze training bevestigt het weer: schrijven en ik passen best goed bij elkaar. Mooi.

PS: De (huiswerk)opdracht was: schrijf een blog van max. 250 woorden. Bijna gered.

Het duurt nog tijden voor La Vuelta Nederland aandoet. Maar voor www.vueltainnederland.nl zijn wij nu op zoek naar creatief schrijftalent met een passie voor wielrennen, fietsen en sport in het algemeen.

Het idee is dat er elke week enkele artikelen worden geschreven over de wielersport, de organisatie van de Vuelta in Nederland en bijvoorbeeld over je favoriete fietsrondje bij jou in de buurt.

Geld is er (nog) niet, we zoeken dus mensen met passie voor fietsen die het leuk vinden om te schrijven. Uiteraard proberen we wel te zorgen voor een compensatie voor de tijd die je erin steekt om stukken te schrijven voor deze site. Echter, we beloven niks. Zie het als een kans om een portfolio op te bouwen

Stuur een mailtje naar info@strandpunt.nl voor meer informatie.

Ow ow ow… het wordt spannend! Weet u nog dat ik het had over die ene site, waar iedereen met schrijfkriebels en dito talent zich eens goed kan laten gaan bij de creatie van een verhaal, exclusief gemaakt voor en door bloggers. Wel, ik heb toen meegedaan en mijn stukje vervolgverhaal ingezonden.

Vandaag staan alle inzendingen gepubliceerd en is de stemming voor geopend verklaard. Dat kwam ik te weten van mijn (enige) concurrent die meedingt naar het co-auteurschap van deel 3 van dit verhaal. Wat meer is, ik kén mijn concurrent ook. ‘t Is te zeggen: wij zijn zowat buren in Blogland!

Moge de beste winnen, vertelde hij mij. En ook ik wens hem alle succes toe. Ik ben natuurlijk als de bliksem naar zíjn stukje gaan kijken… kwestie van te weten waar ik sta. Dat ik zijn schrijfstijl kan smaken, staat al lang buiten kijf. Ook nu is dat niet anders. Me dunkt, beste collega-blogger, dat we aan mekaar gewaagd zijn. Het zal dus aan de kritische lezer en stemmer zijn om te beslissen.

Beste lezer/stemmer, er zijn dus twee stukjes ingezonden… ik ga jullie niet vertellen hetwelke van mij is of van collega-blogger. Stemt u vooral op het stukje wat u het meeste bekoren kan.

Ondertussen wachten wij in spanning af tot de Dag des Oordeels, 17 juni that is…

    missMieke’s Piece of Blog

lentekriebels en drukke dagen

halihallo bloggers  ,

Nu de avonden om acht uur nog licht zijn en het uur niet het enige is dat verschuift, nu slaan de lentekriebels in volle kracht toe. Die kriebels gaan overduidelijk wééral gepaard met boeiende ontdekkingen op gebied van lente-achtige woordenschat  :)

Zo is er ‘de grote lenteschoonmaak’. Altijd gedacht dat dat een fabeltje was, maar deze vakantie kwam duidelijk tot uiting dat het alles behálve een fabeltje is! De potten verf, massa’s kwasten, schuursponsjes, vodden en zeep werden opgediept en druk gebruikt. De kriebel had blijkbaar héél wat mensen te pakken! Mijn grootouders hebben hun keuken ferm onder handen genomen, onze hele benedenverdieping wordt in de verf gezet (letterlijk), mijn ooms en tantes hebben ook naar de verfborstels gegrepen, …

Ook de uitdrukking ‘maartse buien’ is al volledig tot uiting gekomen … sinds de eerste dag van de lente heeft het bijna voortdurend pijpenstelen gegoten (‘k moet overigens dringend uitzoeken waar die pijpenstelen vandaan komen )  Zo’n weer is natuurlijk wel perfect om, met een tas thee (of nog liever warme melk, met massa’s suiker en een halve pot honing), een blok papier en een stapeltje van de ‘goeie bicskes’ in mijn bed te kruipen, met de verwarming op en weggedoken in een gigantische stapel kussens … Mijn inspiratie lijkt altijd tot leven te komen bij ‘t (uiterst irritante) geluid van regen op ‘t raam! ‘k Hoop alleen dat ze zich over de ‘aprilse grillen’ wèl vergissen ;)  !!

Dan heb je nog de lentekolder (doet me denken aan mijn bambi-periode )  … Met de vogeltjes (en de muggen!) die terugkomen en de zon (die normaal gezien af en toe toch zou moeten schijnen) worden ook de mensen vrolijker. En dat houdt soms ook wel plotse vlagen van verliefdheid in!! Het buikgevoel komt naar boven en spoort aan om lente-gekke dingen te doen! En dat is, gezien die lenteschoonmaak en de maartse buien, toch een van de tofste kenmerken van de lente-uitdrukkingen.

Bij deze ga ik proberen élk maartse-buien-vrij moment te benutten door de lentekolder te laten spreken en me vooral géén zorgen te maken om die grote lenteschoonmaak  !
Nog een toffe, kriebelige vakantie en tot blogs!

Vrolijke lente-groetjes,
Mieke

      missMieke’s Piece of Blog

verborgen verhalen en mistige mysteries 

De lente wordt deze maand officieel ingezet en bij een officiële lente hoort natuurlijk ook de officiële lenteschoonmaak. Vol goede moed en onder lichte dwang ben ik maar weer eens begonnen met het opentrekken van alle kasten die er in mijn kamer te vinden zijn (en dat zijn er heel wat). Ik háát opruimen! Maar toch heeft het ook zo zijn voordelen … onder de stapels papieren, kaften, boeken, mappen en wat je je verder (niet!) kan indenken kom ik zo af en toe iets tegen dat best het herlezen waard is.

Ik ben verslaafd aan schrijven … en omdat ik vaak plotseling, ineens, per toeval een idee heb, of omdat er iets in mijn hoofd zit dat er dringend uit moet, durft het wel eens voor te komen dat ik er gewoon op los krabbel. Op taken (daar heb ik nadien spijt van, omdat ik af en toe vergeet dat je een pen níét kan uitgommen, zodat ik mijn taak kan gaan overschrijven), op alle mogelijke losse papiertjes, op mijn handen, op foldertjes, in tijdschriften, op posters, …

Overal, waar ik tijdens zo’n opruimbeurt kijk, kom ik verhaaltjes, gedichten, liedjesteksten, kwade boodschappen, … tegen!  Dagboekfragmenten uit lang vervlogen tijden (waarin staat hoe vréselijk ik het vind om kleren te moeten gaan kopen, terwijl ik nu niets liever doe) en gedichtjes over de meest kinderlijke onderwerpen.

Eentje dat ik tegenkwam, neergekrabbeld op een servette uit ‘de Panos’ (ik zie mezelf daar al zitten, driftig te schrijven, met een rood hoofd, omdat ik al niet meer wist wát nu net het idee was)

Verscholen tussen hoge struiken
Zit ik aan de overkant
streel je blik in mijn geheugen
Volg de tekens van je hand
Ik voel je lach in mij weergalmen
Herhaal je woorden, lang en traag
Fluister dan, in mijn gedachten
‘Hoi vreemde, Ik zie je graag!’

En omdat ik dan zo zit na te denken over waar en wanneer ik al die dingen heb opgeschreven en nog verder op zoek ga naar andere tekstjes ligt mijn kamer er nu nog net zo bij als vóór ik begon op te ruimen!

Schrijven is heerlijk en ‘t kan enorm opluchten, maar het is gevaarlijk als je zo’n verschrikkelijke rommelkont bent zoals ik!