Caprica 6 and Roslyn are dreaming about the opera house again.  I expected that since Caprica lost the baby, but we still don’t know why Roslyn is able to share visions with Cylons or what the visions are about.  We haven’t even had any new visions to dissect.  I did read an interesting opinion posted in the comments at Show Me Scifi, that Roslyn is able to share the visions because of Baltar injecting her with Hera’s blood a few seasons back when she was dying the first time.  If that is the case, would anyone injected with Cylon blood be able to see Cylon projections and share visions?  And why would just having a bit of their blood change a human’s perception?  Of course, Show Me Scifi thinks everyone is a Cylon, and if he is right then they all have the innate ability to see projections, they just need to uncover it.

And I’m still confused about Starbuck.  Baltar confirmed that she did die, by DNA matching necrotic tissue off her tags to Starbuck, and he said she is not a Cylon, so we can presume he dusted off the old Cylon detector (which I believe did work) and Starbuck came up negative.  But that still leaves us wondering what the frak she is.  She could still be a hybrid – that is my best bet – but could she be something else altogether?  I have heard theories about her being an incarnation of one of the gods of Kobol.  And there is still this master planner out there manipulating things, which may be the One True God.  Could Starbuck be that entity, or an incarnation of it?  Or a creation of it, sent to frak with everybody else’s heads?  Who knows.

At this point, I’m getting mildly irritated with the way the wrap up is dragging on.  On the other hand, they are clearly setting things up for the final episode, and if it is done properly, I am sure I will feel foolish for ever having doubted the brilliance of the writers or their plan.  So here’s hoping they do it right.

Now, about Boomer.  That conniving frakking toaster should be shot on sight!  She betrayed Tyrol AGAIN, this time after seducing him into a fantasy of a normal life with the house and kid and everything.  Then she beat the crap out of Athena, tied her up in a closet, and frakked Helo in front of her!  THEN she kidnapped Hera, drugged her, stuffed her in a storage crate, and jumped away with her! Not to mention that she destroyed a hunk of Galactica in the process!  Any one would be worth a bullet in the head, but all three?  Being shot on sight is probably too kind.

Also, while I agree that Cavil/John must have set all this up from the start, why does he want Hera?  He doesn’t want to be humanized.  He wants an all machine Cylon nation with him in charge.  Hera represents the hope for a biological future, a true blend of cylon and human – exactly what he has been railing against.  Has the loss of the resurrection hub changed his mind?  Doubtful.  My guess is he thinks he can use Hera, though I have no idea to what purpose.

So the mystery continues, and once again I am left in agony, waiting for next week to arrive.

Plot Synopsis

Kara befriends a piano player who reminds her of her father. She also receives a mysterious drawing from young Hera Agathon.

“Boomer” faces punishment for her support of Cavil in the Cylon civil war. She reconnects with Chief Tyrol and shares her visions of a peaceful life on Picon. However, her life on Galactica is much less tranquil.

Initial Reaction

Once again this show amazes me.  I would be hard pressed to choose between Battlestar Galactica and ABC’s Lost as my favorite television show.  With every episode, they stay true to the characters they have built up from season 1, and follow their descent into the despair that accompanies the threat of humanity’s extinction.

In-Depth Discussion

With only four episodes to go until the end of the entire series, this episode served to set the stage for the final events to come, and continued to explore the themes of loss and despair that have permeated Battlestar Galactica from day one.  In the opening sequence, we see Kara “Starbuck” Thrace addressing her squadron of pilots, reciting a speech she has obviously given numerous times before.  You can sense her hopelessness throughout a montage of clips, showing her preparing for another day, memorizing the speech.  This sequence was among the best in the entire series, and really made the audience connect with the pain she is going through.

I have long suspected that she is a cylon, and tonight’s episode seemed to confirm that she is at least half cylon.  I suspect that her father was in fact Daniel, the “boxed” cylon that was referred to in last week’s episode.  Half cylons, or “hybrids,” have been shown numerous times throughout the series to be able to communicate with some higher intelligence.  Tonight’s prime example was the drawing Hera gave to Starbuck, which turned out to be notes for her to play.  Starbuck has been fortold to be the “harbinger of humanity’s doom,” so I’m curious as to where her journey is going to take her in these last three episodes to come.

Boomer yet again proves to be a conniving and manipulative piece of work.  I cannot believe she did the things she did tonight.  Once again, hapiness has been dangled in front of Chief Tyrol, only to be ripped away at the last moment.  I’m positive that her actions will result in a “final showdown” between the last vestiges of humanity and cylon rebels against the rest of Cavil’s cylon army, and it will be epic.

Casual Observations

• The song Starbuck discovered, the one that has been echoing in the Final Five’s heads, sounds incredibly wicked.  I would love to have a copy of it.
• Is President Roslin dead?  I wouldn’t be surprised if she were.  Admiral Adama is going to lose his mind if this is the case.
• Cylon Projection is something I wish I could do.
• That was a mighty big hole that was blown in Galactica’s side.  Things are looking pretty grim for humans.

I still don’t know what is up with Starbuck – although I’m liking the half Cylon child of Daniel idea that has been floating around out there more and more.  I still don’t know if the fleet is going to find a home, or if they plan to just flat around a dead Earth until they all starve.  I still don’t know what is up with the opera house or why Roslin was having visions shared with Cylons.  And I hadn’t made the connection that the visions stopped when Caprica 6 got pregnant, but since it was pointed out, does that mean they will start again since the baby died?  I also don’t know why Baltar has a 6 in his head (and since they brought it back up, I certainly hope they’ll resolve that question – I have been wondering about that for 5 seasons now).

Speaking of the 6 in Baltar’s head – she is TROUBLE.  Always has been.  Giving those sheep bigger guns is more likely to get them killed than…well, almost every other course of action I can think of.  And I’m really getting tired of Baltar’s scheming.  What does he hope to accomplish at this point?

And on the topic of trouble, the Ellen we all know and love to hate was back and vindictive as ever.  I think she isn’t a bad person, she is just bad for (and around) Tigh.  I can understand her being jealous, especially since she and Tigh were never able to conceive.  But to blame Tigh for sleeping with one of their children when he didn’t know they created her is hypocritical since she slept with Cavil too.  And to put Caprica 6 under that kind of stress, leading to her losing the baby – well, that was just low.

The scenes with Anders telling the others what he remembers about their past were riveting.  Sadly, we did not find out why they came to Earth or where they can find a new home.  We did find out about #7, which has been bugging me since last season.  But apparently even the 5 don’t know what is up with Starbuck resurrecting.  Is she Cylon?  Is she something altogether new?  Is she a mutant human who is able to resurrect?  With only 5 episodes to go, I’m starting to worry that not all of my questions will be answered.

Był to chyba trzeci rok gimnazjum kiedy dopadłem serial “Zagubieni” i wreszcie mogłem się zapoznać z losami grupy rozbitków, tak dobrze ocenianymi przez społeczność międzynarodową, m.in. za świetną fabułę. Istotnie, było ciekawie, ale do czasu. Wytrwałem 2,5 sezonu, aż wreszcie stwierdziłem że staje się to niestrawne, naciągane i przegięte. Przestałem oglądać LOST, bo nie miało to sensu – nudziłem się przy tym, całe napięcie poszło w diabły, a dalsze dzieje “zagubionych” wydały mi się pisane pod publikę, nie miały polotu, były – słowem – do kitu. I wtedy pojawiła się pustka – swoista próżnia, powstała po tym, jak LOST się zkaszanił. Było to już liceum i wtedy pojawił się ratunek. Podczas gadania na przerwach z kolegą z klasy, niejakim Riczardem F., wielokrotnie padały słowa “Battlestar Galactica”. Długo nie dawałem się przekonać do spróbowania tego serialu, miałem trudności żeby powiedzieć “Dobra, rzuć się tym, zobaczę co to jest”. Ale w końcu któregoś dnia dostałem w swoje ręce Miniseriesy z 2004 roku, rozpoczynające całą historię BSG. I niech mnie diabli, jeśli owe miniseriesy nie są preludium do najlepszego serialu, jaki widział świat.

Wszystko zaczyna się od słów “The Cylons were created by man” i widoku stacji “Rozejm” gdzieś we wszechświecie. Zaraz po tym następuje krótkie wyjaśnienie historii – Cyloni, mechaniczni pomocnicy stworzeni przez ludzi do ułatwiania życia, pomagali ludziom przez bliżej nieokreślony czas. Jednak “Nadszedł dzień, gdy Cyloni zbuntowali się przeciw swym stwórcom”. Wybuchł konflikt na niespotykaną skalę pomiędzy ludźmi a cylonami. Po szalenie zaciętych walkach i latach bitew, niespodziewanie nadszedł rozejm. Cyloni wycofali się z wojny, o tak. Było to 40 lat przed wydarzeniami z miniseries. Zbudowana została wtedy stacja “Rozejm”, na której co roku spotykali się przedstawiciele obydwu stron, by negocjować warunki pokoju. Podczas gdy ludzie wysyłali co roku jednego ze swoich oficerów, Cyloni nie przysyłali nikogo. Jak można się domyśleć – aż do teraz.

Nie będę zdradzał Wam dalszej części, na te pierwsze 5 minut całej historii mogłem sobie pozwolić. Zapewniam Was jednak, że to co widzicie powyżej, nie oddaje choćby ułamka efektywności owego serialu, nie pozwala Wam wejść na nanometr w zawiłości fabularne. To co zrobił Ronald D. Moore wraz z Davidem Eickiem, sposób w jaki przekształcili stare BSG z lat ’70 ubiegłego wielku w wielkie widowisko, sposób w jaki dodali klasycznej historii Sci-Fi rumieńców i zaadaptowali ją na potrzeby XXI wieku, to wszystko urywa głowę. Na wysokości pasa. Już w ciągu pierwszych pół godziny miniseriesów jesteśmy dosłownie bombardowani doskonałą grą aktorską Edwarda Jamesa Olmosa, Jamie Bambera, Michaela Hogana, Tricii Helfer, Grace Park czy Jamesa Callisa, efektami specjalnymi z najwyższej półki, muzyką skomponowaną przez Richarda Gibbsa która dosłownie zgniata klimatem oraz przede wszystkim – fabułą. Zagadki mnożą się z minuty na minutę, intryga zdaje się nie mieć dna (lub mieć przynajmniej kilka), a rozterki bohaterów i sposób ich ukazania to istny majstersztyk. Mogłoby się wydawać że o sile serialu Science Fiction zazwyczaj decydują efekty specjalne. Nie tym razem, siłą BSG są bowiem bohaterowie nakreśleni kreską tak grubą, tak wyraźną, że sam Ledger ze swoim pamiętnym Jokerem by się jej nie powstydził; fabuła która porusza naprawdę mnogość tematów z życia codziennego, pokazuje jak reagują ludzie w sytuacjach ekstremalnych (w BSG słowo “Ekstremalne” nabiera nowego znaczenia), jak wychodzą z opresji lub umierają, nie będąc w stanie udźwignąć swego brzemienia. A mówimy tylko o miniseries, “nędznym”, trwającym 3 godziny, wstępie do całej historii, która rozrosła się do tej pory na 4 sezony (średnio ok. 20 odcinków w każdym; sezon 4 live na Sci-Fi Channel US), trzy serie krótkich Webizodów i jeden film fabularny. Do tego dochodzi twórczość fanowska – tworzona przy użyciu silnika FreeSpace2 gra “Beyond the Red Line”, ostatnio przemianowana na “Diaspora”. No, ale nie o grze mi mówić. Nie tym razem – skupmy się na serialu.

Jak już wspomniałem, miniseriesy rozrosły się konkretnie. Z dwóch epizodów po 1,5h wytworzyło się widowisko o niespotykanej sile przebicia, czymś co działa na wyobraźnie we wprost porażający sposób, każe myśleć. Dokładnie, myśleć. Jeśli sądzicie że jest to kolejny durny serial typu LOST (Sorry, tym się stał owy show…), to jesteście w wielkim błędzie. BSG nie pozostawia nas biernymi widzami. Zmusza do zastanawiania się nad postępowaniem poszczególnych bohaterów, prób wyłuskania motywów ich działań, porusza kwestie trudne, dotyka problemów które mimo upływu lat nie tracą nic ze swej złożoności i ważności. Wszystko to wplecione jest w epicki konflikt; historie o przyjaźni, miłości, doszukiwaniu się prawdy w mitach, podróży w nieznane. Battlestar Galactica przykuwa do ekranu i nie pozwala odejść choćby “Na siusiu”. (Kaczka obowiązkowa.) W przeciwieństwie do Miniseries, za muzykę w serialu nie jest już odpowiedzialny Richard Gibbs, ale Bear McCreary. Nie zrozumcie mnie źle – Gibbs doskonale spełnił swoje zadanie, ścieżka dźwiękowa w preludium do historii jest świetna. Ale to McCreary stworzył tło muzyczne dla 4 sezonów serialu. To on dał nam przecudowne “Prelude To War”, “Storming New Caprica” czy -  moim zdaniem – najlepszą wersję “All along the Watchtower” (piosenki śpiewanej wczesniej przez Boba Dylana i Jimiego Hendrixa), kawałki które idealnie wpasowują się w serial, ale doskonale funkcjonują też poza nim. Są wprost niesamowite, każdy z nich opowiada oddzielną historię, ale dopiero jako całość działają na wyobraźnię w magiczny sposób. Wplecione w historię Battlestar Galactica zaś dają kopa, uzupełniają serial, pozwalają dopełnić całej wizji. Skoro jesteśmy przy wizji zaś – nie można zapomnieć o efektach specjalnych, które trzymają poziom i, jasny gwint, potrafią wprawić w osłupienie.

W miniseriesach i przez pierwsze 3 sezony za efekty specjalne odpowiedzialny był ZOIC, firma która maczała palce chyba w każdym większym projekcie tego typu w ostatnich latach. To widać, szczególnie na wersjach 720p i FullHD, które wciskają w glebę niczym lądujący Raptor (50ton masy własnej). Na niżych rozdzielczościach też co prawda można podziwiać kunszt i wykonanie FX, mistrzowskie wręcz rendery czy zdzierające beret eksplozje, ale dopiero w wysokiej rozdzielczości widać power owych efektów. Ten serial nie ma tak na prawdę słabych stron – to cholerne widowisko, które ogląda się z zapartym tchem, na boku starając się rozmyślać dlaczego stało się tak czy inaczej. A po chwili, kiedy myślisz że wiesz dlaczego ktoś postąpił w taki a nie inny sposób, scenariusz wbija Ci nóż w czoło i udowadnia, że była opcja o której nie pomyślałeś. W Polsce raczej mało kto słyszał o BSG, jest tak za sprawą braku promocji i odpowiedniego nagłośnienia całego przedsięwzięcia. A może jest to po prostu nazbyt ambitne dla polskiej widowni…? Nie wiem. Wiem natomiast że przez pewien czas BSG było emitowane na TVP2. O porze tak chorej, że coś mogło się przekręcić – od 1 do 2 w nocy, raz w tygodniu, w nocy z poniedziałku na wtorek. Well done! Z resztą co ja mówię, sam wstaję o 3:45 w soboty żeby oglądać premierowe odcinki na Sci Fi US… Jestem z całą pewnością nienormalny, ale dobrze mi z tym. Dla BSG naprawdę warto.

Co dało mi Battlestar Galactica? Dużo tego. Ot, chociażby od zupełnie innego spojrzenia na wiele spraw, poprzez zamoczenie dywanu własną śliną aż po coś niezwykłego – wszechświat przestał mnie przerażać w kwestii odległości. I nie żartuję, kiedyś na samo wspomnienie o latach świetlnych miałem ciarki, nie potrafiłem tego ogarnąć. A po BSG nie uważam że problemem są odległości. Problemem jest nasza marna technologia. BSG wzbudziło też we mnie frustrację, frustrację tak silną że się popłakałem. Była godzina 2:30 w nocy, leżałem na ziemii pod gołym niebem, nieopodal Ciełuszek – miejsca zapomnianego przez Boga, gdzie płynie swoim własnym tempem, a do najbliższej aglomeracji jest dobre 50km. Leżałem tam, słuchałem muzyki z BSG i patrzyłem w gwiazdy. Żal ściskał mnie w gardle, kiedy zacząłem myśleć o tym wszystkim. O tym, że oddałbym wszystko by trafić na Galacticę. By móc skakać w tej beznadziei po wszechświecie, żyć w nieustannym stresie, być poddanym warunkom ekstremalnym, widzieć że każdy dzień może być ostatnim. A przede wszystkim – przeżyć przygodę. Nie gnić na skale którą nazywamy “Domem”, eksplorować niezbadane rejony kosmosu, być tam gdzie nikt wcześniej nie był. Nikt z ludzi w każdym razie. Szlag mną ciskał, bo uświadomiłem sobie że nigdy nie będzie mi to dane. Wniosek jest prosty: urodziłem się jakieś 500-750 lat zbyt wcześnie. I nie w tej bajce. Pozostaje mi żyć w nadziei, że ktoś wynajdzie napęd FTL, albo modlić się do Władców Kobolu o reinkarnację gdzieś na 12 koloniach. Życie, kochani, życie.

Dziękuję za lekturę, czekam na jakieś komentarze.

Dismissed.

PS. I tak, jestem pierdolnięty. Dodatkowo jestem zaś wkurzony, ponieważ dzisiaj na naszym niebie gości kometa, a ja nie mogę nawet popatrzeć na jej warkocze (Dwa, jeden jonowy powstały na skutek wiatru słonecznego, drugi “konwencjonalny”), ponieważ “niebo się wzięło i zachmurzyło”. Trudno, może kiedyś. Może jutro.

The Humans are among us!

I wonder what the new count of humans remaining alive will be.  I’m surprised how few people actually died in this episode considering all the shooting.  The Quorum, of course.  No doubt now about Zarek’s true colors.  Maybe Sam, although it’s hard to tell.  And if he does die, will he be reborn (rebooted?) on Earth?  Apparently there is a resurrection facility of some kind there because in the trailer for next week, Ellen pops up again.  And she ‘knows the truth’.  I wonder which truth that might be.  And what will she think about Tigh having a baby with Caprica 6?  She really did seem to love him.  She just had a screwed up way of showing it.  Zarek and Gaeta looked pretty definitely dead there at the end, too.  I was glad Gaeta made the choice he did at the end.  I knew he would after Zarek had the Quorum killed.  And now that Roslin is back in the game and the Quorum is wiped out, what is the fleet going to do about a government?  It would be terrible, but not altogether surprising, if they ‘delayed’ electing a new Quorum so Roslin and Adama could get the Cylon FTLs installed.  And then, who knows?  Maybe they won’t need a Quorum at all.  Those pesky bureaucrats just get in the way anyway.  Ooh, I almost forgot about Starbuck coming back from the dead on Earth.  If she is actually human, does that mean that all the humans killed in the mutiny could potentially come back as well?  Her being a regular old human is a pretty big if, though.

Yep, that’s all I’ve got for right now.  As always, I can’t wait ’til next week!

Ok here’s the real line up lol:

“Alltså det är en science fiction-serie, men den har djup och komplicerade karaktärer och spännande intrig också”

Det har inte alltid varit helt lätt att förklara varför man gillar “Battlestar Galactica”. Sedan serien startade 2003 har de flesta avfärdat den som ytterliggare ett rymd-äventyr bland andra i SciFi Channels tablå. Och egentligen, who could blame them? Övriga serier på kanalen är nördig, med en liten, nischad publik. Om man tar tv-tittarnas generella misstänksamhet till science fiction i beaktande är det inte konstigt att “Battlestar Galactica” har gått många förbi.

Damon Lindeloff, en av skaparna bakom “Lost”, kanske en av de mest hyllade science fiction-serierna de senaste åren, sa nyligen på en press-turné att de medvetet döljt scifi-inslagen i serien för att inte skrämma bort tv-tittarna. Först nu, i samband med seriens femte säsong, kan de ösa på med tidsresor och onda vetenskapsmän fullt ut.

I Entertainment Weekly säger “Star Trek”-regissören JJ Abrams (som även var med och skapade “Lost”) att den nya filmen inte är för fans av science fiction, utan för fans av film i allmänhet. Med den kommentaren syftar han ju givetvis på att det är en film som kan tilltala så många fler än redan initierade Trekkies.

På samma sätt såldes Neal Stephensons senaste roman “Anathem” in som adventure fiction eller i vissa fall speculative fiction. Inte som science fiction, trots att romanen utspelar sig på en annan planet som får besök av utomjordingar från en annan dimension. “Anathem” hoppade direkt in på New York Times Best-sellers List. Jag kan ha helt fel men det känns inte som att den hade gjort det med en sci fi-stämpel på sig.

“Battlestar Galactica”-prequelen  ”Caprica” har redan stött på en massa hinder, men kommer förhoppningsvis i början av nästa år. Då lanserat som ett familjedrama mer än något annat, trots att det utspelar sig på en annan planet och med robotforskning som centralt tema.

Varför är det så svårt att svälja genren science fiction trots att vanliga tv-tittare uppenbarligen kan gilla det? Är enda sättet att sälja in kvalitativ sci fi genom att smyga in det (“Lost”, “Heroes”, “Caprica”) eller genom en imponerad uppvisning av specialeffekter från välbeprövade franchiser (“Terminator: Salvation”, “Terminator: The Sarah Connor Chronicles”, “Transformers 2″).

Nu är ju inte “Battlestar Galactica” det bortglömda rymd-epos det en gång var. Time Magazine utnämnde serien nyligen till en av de 100 bästa någonsin, och inför de avslutande avsnitten har amerikanska tidningar hyllat den som ett av de bästa fiktiva verken post-9/11.

Men “Battlestar Galacticas” framgångar verkar inte ha hjälpt sci fi-genren nämnvärt. Joss Whedons efterlängtade pilot “Dollhouse” fick nyligen genomgå ändringar eftersom Fox tyckte att den var för komplicerad för en stor publik. “Virtuality”, som skrivs av Ron Moore och regisseras av Peter Berg (“Friday Night Lights”), verkar också gå en otrygg framtid till mötes. “Journeyman” och “Bionic Woman” har redan lagts ner, och “Terminator: Sarah Connor Chronicles”, ”Heroes” och “Chuck” slåss mot sviktande tittarsiffror (visst skiftar kvaliteten, men inga av serierna är egentligen sämre än valfri “CSI” eller “NCIS”). Att “Lost” och “Fringe” fortfarande går bra kanske har mer att göra med JJ Abrams namn än något annat.

Det ser mörkt ut för science fiction-genren. Men den har kommit tillbaka tidigare. “Lost”, “Heroes” och “Battlestar Galactica” har visat att det går. TV-mediets nya generation av auteurer, som JJ Abrams, Ron Moore, Joss Whedon och Peter Berg, är dessutom aningen nördigare än andra. Och framför allt vansinnigt duktiga på att berätta historier. Om bara tv-bolagen har lite mer tillit till sin publik kan vi även i framtiden få ta del av sci fi som är lika bra som “Battlestar Galactica”.

On the whole, this episode was not nearly as dramatic or intense as last week’s, but it did a LOT of set up.  Roslin off her meds, Roslin and Adama’s relationship, Gaeta going off the chain and starting a mutiny, Zarek plotting political intrigues and starting a mutiny, questions about what Starbuck is exactly, what is going to happen to the Cylons (both the Five and the rebels), and of course, is humanity going to find a planet to settle on before they run out of food and fuel…all things that need to be addressed.  Oh, and Nicky not being half Cylon after all.  I always wondered why nobody talked about him when it was such a big deal for Athena to have a half Cylon baby (future of both races and all), and now I know.  Which leads me down the rabbit trail to…what is going on with Hera?  Did she just drop out of the picture when Athena killed the Six Hera had been dreaming about?  And what is the deal with the Opera House?  Is Roslin still having dreams about it?

I didn’t feel we got any answers this time around but I definitely see the shape of answers looming up ahead – even if they are fuzzy and out of focus right now.

Can’t wait ’til next week.

Last Friday I had to join all the other fans and watch “BattleStar Gallactica” at it’s normal scheduled airing time on the SciFi Channel.  Down to the final 10 episodes, I now have to wait a week to get my next fix.  I’m not use to this, you see I’ve only recently discovered this gem of television.  One of the best written shows I’ve ever seen, even better then “The Wire,” “Gallactica” blends fantasy with issues of religion, politics and human psychology.  It’s nearly an 80-hour, ever-evolving mythology about the few survivors of a nuclear genocide wandering the universe in search of sanctuary.  Heads up, if you haven’t seen the series you may not want to watch the YouTube recap attached to this blog.

Just like Steve Erickson writes in the January 2009 issue of Los Angeles magazine, I discovered the series this summer.  My friend Stefan Rhys had the mini-series and the first three seasons on DVD.  Once I started watching, I was hooked, sometimes watching 4 or 5 episodes at one time.  I couldn’t believe how good it was, with such a brilliant cast and beautiful women.  What the “frack” had I been thinking?  Even though many had raved about the show, I couldn’t get past the original ’70s cheesy show produced by Glen A. Larson and starring the late Lorne Greene.  I also don’t usually like science fiction but like Erickson writes, “Galactica is that thing that always seemed possible in science fiction but for whatever reason hasn’t been: an adult drama, built around adult relationships, that happens to be set in a science fiction context.”

It might have been Glen A. Larson’s attachment to the series that stopped me from watching.  I had never been a big fan of his television shows, (Knight Rider, The Fall Guy, Magnum P.I.) but back around 1997, I was hired as the Assistant Director on a syndicated television show, conceived by Larson, entitled “Night Man,” based on the comic book character.  Matt McColm played Johnny Domino, the misunderstood musician who battled crime as Night Man with a limited amount of super power.  He also drove a really cool car.  We had a lot of fun making the series in San Diego and I was introduced to many of the Assistant Directors that I still work with today, including on shows like “24” and a few feature films.  I also assisted for the first time, one of my favorite directors to work with, Rob Spera.  The problem was the cheesy visual effects and the writing and continuity.  I remember in one episode Johnny’s father, played by Earl Holliman, was eating a steak, even though in previous episodes his character had been established as a vegetarian.  Or when Michael Woods, who played Lt. Dann, was handed rewrites after we had shot the scene.  Funny memories now, but not at the time.  The next year it didn’t matter because Larsen took the whole production up to Canada to save a buck and we were unemployed.  The show was cancelled the following year.  On a side note, another former Glen Larsen television show, “Buck Rodgers in the 25th Century,” is being created as a 20 webisode series to premiere in 2010, as reported in Fan Cinema Today.

“Battlestar Gallactica” has never won a major Emmy, but it is no “Night Man.”  The premise is something we’ve seen dozens of times before, “Man has created robots (in this case Cylons) and the robots get smart enough that they start to be like humans and seek revenge,” but this show puts to question what it even means to be human, to have emotions.  It ties myth and imagination to the political issues of our times.  As Erickson writes, “exposing humanity at its wisest and most ruthless, its most compassionate and murderous.”  Now that’s the kind of television I’d like to be a part of, but for now I’ll enjoy the genius of Ronald D. Moore each Friday night.  For those who haven’t seen it, start with the mini-series on DVD and just try to stop, I’m warning you.  There’s nothing else like it on television, well, except maybe “Lost.” Doesn’t that start again this Wednesday?  Oh man, how am I ever going to get any work done?

A couple of things did surprise me, mainly that the final five were originally from Earth and, oh yeah, that the 13th tribe were Cylons!  Totally didn’t see that coming.  Different Cylons, but still.  So humans built the Cylons, but there were Cylons 2000 years ago too, and they were around long enough to build a planet wide civilization, then be wiped out by nukes.  Did humans nuke them?  Did they nuke themselves?  Why are there only 5 of them left from a whole planet full?

And Dee’s suicide was downright shocking.  Frak me.

I don’t know if I can wait another whole week…No choice…I’ll cope…<sob>

Oh, and IO9 – where did the running over thing come from?  Mine didn’t, and I’m pretty sure I don’t have a magic DVR or anything.

Don’t just set your DVR as usual!  Apparently the beginning of the end comes with 3 1/2 extra minutes.  That’s right, according to IO9 (they don’t say where they got the info) this week’s episode of BSG, the first one of the show’s final (half) season, will run long.  So if you DVR it, you will miss those last minutes where the big revelation always hides.  That has happened to me so many times, especially with Heroes–it always seems to run about a minute past where my DVR stops recording.  It is maddening!

Anyway, consider yourselves warned.

Is it just me —

Or does anyone else find it ironic wrestling is on the science fiction channel?

 

where the art work comes from :
that is from bobasonic

Children Of The Grave is available at Amazon for $24.95. To Order click here
Amazon Product Pages contain a lot of other details on this product as Customer Reviews, Sales Ranking, Special Offers, Alternate products that customers are going for and much more.Want to read these details? click here

Want to get some other Format / Binding / Version? You can search for them from here

Other Products of Interest

• Spooked The Ghosts Of Waverly Hills Sanatorium
• 14 Degrees-a Paranormal Documentary
• A Haunting: Complete Seasons 1 and 2
• Haunted History – Haunted Histories Collection (Hauntings / Vampire Secrets / Salem Witch Trails / The Haunted History of Halloween / Poltergeist) (History Channel)
• A Haunting: Season 3

With Battlestar Galactica edging into its final season, I thought that Scifi would funnel some spare money into its new series to keep at least some of its BSG viewing base. Plus, with the cancellation of the Dresden Files and Painkiller Jane, I had at least hoped that Scifi would start throwing more emphasis on its new series, which is becoming one of very few. I assumed that these factors, combined with an intriguing if not fascinating concept, would create a great show.

But something seems to have been lost along the way. The interesting concept — a “sanctuary” for the abnormal, supernatural creatures of the world — is undermined by uninspired writing and overwritten character types. With one obviously Time Lord-influenced matronly woman, a Buffy Summers ripoff as her daughter, and an Gwen Cooper-esque guy annoyingly reminiscent of Ugly Betty’s Henry as the three main characters, I continually found myself rooting for the villains because they were at least interesting.

Needless to say, neither the acting or the special effects can bring up the writing. With characters so weak I almost want to say that no actor could make the show interesting; and, though advertised openly as the first show to use almost entirely green screen sets, this was not something to be proud of.

I wanted to like Sanctuary — really, I did — but Scifi should have put a bit more effort and a bit more money into it. Now we’re left with yet another mediocre show from a group of people who could have done so much better (ref. BSG, Eureka).

If you have any request on when your favorite shows will be back next winter, just leave me a comment and I’ll try my best to find the answer for you

Apparently, it was a casualty in the dustup between BBC and the Sci Fi Channel.

According to the official site http://www.bbc.co.uk/doctorwho/, Doctor Who is putting out a Christmas special this year, and plans 4 more specials throughout the year in 2009.  The series will return in 2010.  But will we see it here in America?  The answer is no, at least for the Christmas special.  SciFi is not airing it, and in fact has not mentioned that it exists, as far as I can tell from looking on their site http://www.scifi.com/doctorwho/.  It remains to be seen whther they will air the other specials in 2009, or even the new season in 2010 (which, by the way, will have a new actor playing the Doctor – David Tennant is done after 2009).

Perhaps those with truly excessive amounts of cable channels will be able to watch it on BBC, or the British may take pity on us and show it on BBC America.  I hope so, as it is one of my favorite science fiction shows EVER.  Yes, the science is murky at best and often (almost always) explained away as advanced alien technology, but it is based on science all the same.  And the acting is great, the writing snappy, and it has that quirky British sense of humor that I am a fan of.  (Check out the moving Saving Grace for another of my favorite British comedies).  What else could a person hope for in sci fi television?

So I will continue to look for the blue police box, and hope the SciFi Channel removes it’s head from whereever it has stuck it and brings back the Doctor!