Wat las ik?! Hoe seculier is onze samenleving nog?  Door de tijden heen is de C-factor ons in het bloed gaan zitten. Laat dat genoeg zijn! We kunnen er seculier heel goed mee uit de voeten.

Hanni Mettz

Ook in Nederland bepleit een bizarre coalitie van religieus conservatieven en vermeend progressieve cultuurrelativisten voor meer godsdienstig geïnspireerde waarden en normen in het publieke, en voor sommigen zelfs in het private domein. Misschien nog het meest verontrustend is de communitaristische aanname door de regering Balkenende IV dat de gemeenschap belangrijker is dan het individu. In de praktijk betekent dit immers dat mensen (vooral mannen) binnen minderheidsgroepen hun medemensen (vooral vrouwen) kunnen onderdrukken, waarbij ze zich steevast beroepen op de vrijheid van godsdienst. Deze politiek heeft in het verleden bewezen dat ze niet deugt.

Lees hier verder:  http://www.liberales.be/boeken/hype

Gelegenheids rechtspaak

Het Nederlandse dhimmi reli-kabinet is er op uit de boodschapper van de boodschap te straffen.

Duizenden jaren geleden stond er op berichten die men elkaar per boodschapper toezond: “gelieve de brenger van mijn bericht niet te straffen voor de boodschap, maar hem te voeden en hem ongeschonden naar mij terug te sturen.”
Dat was nog eens beschaving!

Nu in 2009 wil men boodschapper Wilders straffen voor het doorgeven van de boodschap die de Islam zendt aan de niet-moslim medemens.

Ja, hij gebruikt forse taal.  Het is verstandiger in keurig parlementaire taal te spreken.

Maar zijn taal is niets vergeleken bij wat de Paus over homo’s zegt. “homo’s, zelfvernietiging, bedreiging van de mens”. Toe maar! Nu rehabiliteert hij kerkleiders die de holocaust ontkennen.
Was dat niet strafbaar?
Het kabinet Balkenende heeft de mond vol van normen en waarden, maar tegen deze misdaad tegen de menselijkheid heb ik geen protest gehoord.

Vroeger kon men in Nederland de dienaren van het RK geloof op straat herkennen aan hun merkwaardige verpakking. Die dienaren dragen nu in de openbare ruimte gewoon burgerkleding.

Anno 2009 is de openbare ruimte in één oogopslag in te delen in moslim en niet-moslim. Het zijn niet alleen de dienaren, maar vele vele volgelingen die er op staan in de seculiere openbare ruimte hun overtuiging zichtbaar te maken.

Hun god is niet de mijne. Een kruis om de nek wens ik ook niet te zien. Ik wil niet weten welk geloof men aanhangt. Geloven is een persoonlijke zaak. Doe het thuis of in een gebedshuis. In de openbare ruimte is geloven een belediging van gezond burgerschap.

“In Nederland mag je iemands geloof (overtuiging) niet beledigen, ook al beledigt dat geloof jou en alles waar je voor staat” zegt Pat Condell.
In die uitspraak kan ik me vinden, hoewel ik er niet voor kies wie dan ook te beledigen.

Dus: het kabinet moet een aanklacht indienen tegen allen die de openbare ruimte bezoedelen met hun boodschap over hun geloof.   Zij zijn immers boodschappers van hun eigen beledigende boodschap.
Het kabinet moet allen die “Joden aan het gas” roepen aanklagen.
Het kabinet moet de paus aanklagen wegens haat zaaien en misdaad tegen de menselijkheid.

De aanklacht tegen Wilders is ingegeven door politieke kuiperigheid en irritatie bij de regeringspartijen over eigen onwil  (hij zegt iets wat zij niet durven zeggen, angst om stemmen te verliezen wint het van oprecht de eigen waarde verdedigen) heeft niets met beledigen te maken.

Hanni Mettz

Als er iemand bij mij op de stoep staat met een collectebus, een stapel meestal vreselijke ansichtkaarten of andere zooi voor het goede doel, dan trek ik niet zonder blikken of blozen de portemonnee. Die heb ik trouwens niet, mijn vrouw klaagt altijd over al dat kleingeld in mijn zakken. Nee, ik vraag eerst waar het voor is. Voor de kankerbestrijding? Met een vrouw die kanker heeft (gehad, nemen we ons elke dag voor), gooi ik daar wat in. Papier zelfs. Voor de paters in Afrika geeft ik niets, voor de protestantse thuiszorg ook niet, als ze aan zouden bellen. Misschien wat generaliserend, maar ik ben tegen elke vorm van hulpverlening die wordt gekoppeld aan welk geloof dan ook. Ik weet wel dat hulp met religieuze bijbedoelingen gelukkig aan het uitsterven is. Dat is ook niet het punt. Niets in deze maatschappij mag gekoppeld zijn aan een geloof. Geen katholieke scholen, geen protestantse postzegelclubs en ga zo maar door. Dat ik geen ruimte laat voor gereformeerde politici laat zich gemakkelijk begrijpen.

Mijn liberale basis is soms breder dan de horizon, iedereen mag denken wat hij wil. Vervelende rillingen krijg ik als mensen die ik ontmoet, spreek of beluister plotseling zijpaden gaan bewandelen die zij niet zouden moeten bewandelen. Ik verlang niet per sé naar een wereld waarin niemand meer in bovenaardse dingen gelooft. Het zou al mooi zijn als iedereen zou durven zeggen dat het ook mogelijk is dat er verder niets is tussen het leven hier en de dood, ook al weet ik dat ik daarmee John Schwitters, auteur van Er is meer in de hemel en op aarde, tegen de inmiddels overleden schenen schop.

Van politici die roomser zijn dan de paus word ik al helemaal balorig. Ik ben geneigd de meest verschrikkelijke opmerkingen te maken. Seculier denken en doen lijkt in politieke kringen ondenkbaar te zijn. In januari zal Barack Obama de volgende tekst uitspreken: I do solemnly swear that I will faithfully execute the Office of President of the United States, and will to the best of my Ability, preserve, protect and defend the Constitution of the United States. Daar kan ik mee leven, maar let op, want hij zegt er direct achteraan: So help me God.

In de dikke duizend pagina’s van My Life, schrijft ex-president Bill Clinton uitgebreid over zijn geloof. Of ik een goed mens ben, is uiteraard aan God om te beoordelen, schrijft hij en voor wie dat gelooft, krijgt de rest van de inhoud van zijn boek toch een bijsmaakje. Met andere Amerikaanse presidenten is het al niet veel anders. Ze zijn stuk voor stuk buitengewoon gelovig en vreten intussen de meest verschrikkelijke dingen uit.

Met Barack Obama is het al niet veel anders. Ook hij is streng gelovig en profileert zich ook zo. Dat kan mij soms benauwen. Als Jan Peter Balkenende zijn vroomheid etaleert, voel ik daar niets bij. Te kleinschalig, te dom en onbenullig, te klein. Obama baart mij heel wat meer zorgen. Misschien wel méér dan welke eerdere Amerikaanse president dan ook. De komende tijd biedt geen ruimte voor religieuze flauwekul in een wereld die overruled dreigt te worden door mensen die het woord seculier rechtstreeks in verband brengen met satan. Sterker nog, die groeperingen zien Amerika als de grote satan. De enge cirkel van religieuze waanzin is daarmee weer heel erg rond.

Barack Obama, misschien wel de volgende president van het machtigste land ter wereld, is de meest christelijke kandidaat sedert Jimmy Carter. Let even op deze uitspraak: ‘Ik weet niet of God aan mijn kant staat, maar ik hoop zeker dat ik aan de kant van God sta’.

Obama praat voortdurend met kerkelijke leiders en dat schijnt hem goed af te gaan, vooral omdat hij het geloof als volwassene heeft gevonden. Als volwassene is hij bekeerd tot God. Voor scheiding tussen kerk en staat is er in de bovenkamer van Barack Obama dan ook weinig plaats, vrees ik. Hij zal handelen in het licht van de bijbel, zoals ik handel in het licht van Kuifje in de Sovjet-Unie. ‘In het licht…’  Die woorden doen mij opeens aan iets anders denken.

God schiep de eerste dag hemel en aarde, licht en duisternis. Waar hij al die tijd zelf gezeten heeft, vermeldt de geschiedenis niet. Maar goed, hij schiep dus licht en duisternis. Nu wordt licht en duisternis geregeld door de zon. En die maakte hij pas op de vierde dag van de schepping. Het staat zo in de bijbel, dus veel mensen en zeker Amerikanen, slikken dit grappige regiefoutje voor zoete koek. Obama ook en dat maakt mij wat angstig voor de toekomst.