Yeni filmi ‘Kolpaçino’yu sinemaseverlerin beğenisine sunan Şafak Sezer, Domuz Gribi’nden şikayetçi.

atv’de ekrana gelen Kenan Işık’ın sunduğu ‘Dünya Bir Oyun Sahnesi’ programının konukları Aydemir Akbaş ile Şafak Sezer idi.

Şafak Sezer, Aydemir Akbaş’ın da yer aldığı son filmi Kolpaçino’nun gişesinden memnun olduğunu belirtti ve “Neticeden memnunuz. Şimdi bu gribal enfeksiyonlar devam ettiği sürece bir düşüş oldu. Onu da sağlığa bağlıyoruz” dedi.

Tüm dünyayı etkisi altına alan Domuz Gribi nedeniyle bir anda sinema izleyicisinin düştüğüne değinen Şafak Sezer, sinema salonlarında gerekli hassasiyetlerin gösterilmekte olduğunu belirtti.

KANALIN SATIŞINA NEDEN ÜZÜLDÜ?

// //

Sezer, Tuncay Özkan’ı aramış ve… – Video
10. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in, ETÖ iddiaları tutuklusu Tuncay Özkan’la yaptığı telefon görüşmesinin ayrıntıları ortaya çıktı.

Vakit Gazetesi bugün çok önemli bir haberi, belgesiyle gündeme getirdi. Haber, “Sezer, Kanaltürk için çırpınmış!” başlığını taşıyor. Haberde, ETÖ iddiaları sanığı Tuncay Özkan’ın dinlemeye takılan telefon konuşmasına yer veriliyor. Hattın bir ucunda 10. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer, diğerinde de Özkan var. Söz konusu diyalog Asrın Davası’nın delil klasörlerinde yer alıyor.

Tarih 13 Mayıs 2008… Telefon çalar. Tuncay Özkan, Cumhurbaşkanlığı Bürosundan aranmıştır. İkili, Tuncay Özkan’ın o sıralarda sahibi olduğu ve sonradan sattığı Kanaltürk Televizyonu üzerine konuşuyor. O konuşmada Sezer’in, Kanaltürk’ün satılmasından duyduğu büyük üzüntüyü anlattığı görülüyor.

Ahmet Necdet Sezer: Alo
Ahmet Tuncay Özkan: Efendim saygılar sunarım.
Ahmet Necdet Sezer: Ya Tuncay Bey dün akşam gece duydum bunları
Ahmet Tuncay Özkan: Ya sormayın
Ahmet Necdet Sezer: Gerçek olmadığını tahmin ettim.
Ahmet Tuncay Özkan: Yok efendim.
Ahmet Necdet Sezer: Böyle uydurma diye şimdi haberlerinizi izledim üzüldüm doğrusu

Üzgün olduğunu söyleyen Sezer’i, ETÖ iddiası sanığı Tuncay Özkan teselli ediyor.

Ahmet Tuncay Özkan: Şimdi yedek sistemi devreye sokuyoruz sayın cumhurbaşkanım hiç merak etmeyin.
Ahmet Necdet Sezer: Hakkı Bey miydi haberleri sunan
Ahmet Tuncay Özkan: Evet
Ahmet Necdet Sezer: Editör masası…
Ahmet Tuncay Özkan: Evet
Ahmet Necdet Sezer: İşte o başka şeyler söyleyince bi başka durum var herhal dedim.
Ahmet Tuncay Özkan: Evet efendim
Ahmet Necdet Sezer: Yayınımız devam edecek falan deyince
Ahmet Tuncay Özkan: Evet efendim
Ahmet Necdet Sezer: Nedir o
Ahmet Tuncay Özkan: Bu bizim bi diğer bi frekansımız vardı cumhuriyete vermeye çalıştığım frekans o frekansta yayınımızı sürdürecez sayın cumhurbaşkanım.
Ahmet Necdet Sezer: Mümkün olacak mı
Ahmet Tuncay Özkan: Tabi efendim tabi efendim tabi biz bu konudaki bütün ayrıntıları detayları da şey yapacam size arz etmeye gelecem efendim.

10. Cumhurbaşkanı Sezer, satışın ardından, yayının nasıl devam edeceğini merak ediyor. Ve “ne diyeceğimizi bilemiyoruz..” diyor.

Ahmet Necdet Sezer: Oldu oldu hadi ne diyeceğimizi bilemiyoruz…
Ahmet Tuncay Özkan: Yok efendim hiç burada burada birikmiş hastalıkları burada bırakacağız yeni başlangıç yapacaz sayın cumhurbaşkanım
Ahmet Necdet Sezer: Hayırlı olsun o zaman hayırlı olsun hadi
Ahmet Tuncay Özkan: Sağolun cumhurbaşkanım
Ahmet Necdet Sezer: Kutluyorum hepinizi
Ahmet Tuncay Özkan: Çok teşekkür ederim efendim saoğlun efendim.
Ahmet Necdet Sezer: Başarılar diliyorum hepinize
Ahmet Tuncay Özkan: Çok teşekkür ederim efendim sağolun
Ahmet Necdet Sezer: Şeyi bekledim ben haberleri izledim de ondan sonra arıyım dedim gerçek mi değil mi diye

Çok dikkat çekici telefon konuşması bu son diyalogların hemen ardından bitiyor.

Görev süresi boyunca, Türkiye’de faaliyet gösteren hiçbir televizyon kanalının herhangi bir kutlama programına katılmayan Ahmet Necdet Sezer, Kanaltürk Televizyonu’nun yeni dönem resepsiyonuna gitmişti. Ve tam 4 saat 10 dakika boyunca programda kalmıştı.

Geçtiğimiz günlerde ortaya çıkan Cumhuriyet Gazetesi Ankara Temsilcisi Mustafa Balbay’ın darbe günlüklerinde, Sezer’in, Yasadışı Ergenekon Yapılanmasının yöneticisi olmakla yargılanan İlhan Selçuk’la ve Balbay’la Çankaya Köşkü’nde baş başa görüşmeler yaptıkları görülüyordu.

18.Haziran.2009 21:11:03

ATATÜRKÇÜLÜK CHP’NİN

TEKELİNDE DEĞİL

Ankara ve İzmir mitinglerinde, Başbakan Erdoğan, Atatürkçülüğün ve Cumhuriyetçiliğin CHP`nin tekelinde olmadığını söyledi.

Erdoğan, şöyle konuştu:

`CHP şunu çok iyi bilmeli.Tabelaya cumhuriyet yazmakla Cumhuriyetçilik olmaz. Türk milletinin tamamı cumhuriyetçidir. Niye? Çünkü milletin kendisi cumhurdur da onun için. Onun için kalkıp kimse cumhuriyeti tekeli altına almaya kalkmasın. Kimse Türk Bayrağı üzerinden, Atatürk üzerinden siyaset yapmasın. Atatürk, CHP`nin çerçevesi içine sığacak kadar küçük değildir. Çünkü O Türkiye`nin, bu milletin başkomutanıdır. Herkes için ortak bir değerdir.

Günay:Atatürkçülük’ü

doğru anlayan tek parti biziz

Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, ‘’Biz, Atatürk’ü bir şekil, kılık kıyafet olarak anlamıyoruz, Atatürk’ü bir felsefe diye anlıyoruz.Bu ulusal bütünlük, milli bütünlük, milli hâkimiyet ve muasır medeniyet seviyesinin üzerine ulaşmak hedefidir.Atatürkçülük budur. AKP ’den daha çok Atatürk’ü anlamış, içselleştirmiş bir parti görmek istiyorum ‘’ dedi.

CHP’DEKİ ATATÜRKÇÜLÜK TARTIŞMASI

Çarşaf ve Kur’an kursu açılımları, arsa rantı ve aday listesi tartışmalarından sonra CHP’nin Atatürkçülük’ ü de samimiyetsizce kullandığı tescillendi.

CHP’de ‘Atatürkçü’ olduğum için dışlandım

Sağ partileri Atatürk ilkelerinden uzaklaşmakla suçlayan CHP, kendi milletvekilini ‘Kemalist’ olduğu gerekçesiyle dışlamış. 5 yıl önceki tartışmanın kahramanı ise eski milletvekili Atilla Başoğlu. 3 Kasım seçimlerinde Adana milletvekili olarak CHP listesinden Meclis’e giren Başoğlu, daha sonra partisiyle anlaşamayarak istifa etti. Başoğlu’nun yeni adresi AK Parti oldu. Hayatının her döneminde Mustafa Kemal Atatürk’e hayran olduğunu, onun ilkelerine bağlı bir şekilde yetiştiğini söyleyen Başoğlu, partiyi yöneten kadroların bu konuda samimi olmadığını vurguluyor. Atilla Başoğlu, yaşadığı hayal kırıklığını şöyle dile getiriyor: “CHP’den kopmamın en önemli sebeplerinden birisi Atatürk’e bakıştır. Partinin önde gelen isimlerinden birisi benim adım geçince, ‘Bırakın şu pis Kemalist’i’ demiş. Bunu arkadaşlarım geldi aktardı. Tabii, duyunca çok üzüldüm. Zaten, CHP’de çok sayıda marjinal sol gruplardan gelen insanlar var. Türkiye Komünist Partililer (TKP), Dev-Genç’liler mevcut. Marksist kültürle, eylemlerle yetişmişler. Parti yönetiminde Marksistler olunca CHP merkez partisi, halkın partisi olamıyor. Onlar Atatürkçü değil, Atatürkçü gibi görünüyorlar.” Kamuoyuna sunulan görüntü ile gerçeklerin farklı olduğuna işaret eden Atilla Başoğlu, AK Parti’yi Mustafa Kemal Atatürk’e olan bağlılıkta daha samimi bulduğunu ifade ediyor. Başoğlu, “AK Parti’de daha samimi Atatürkçü arkadaşlar var.” diyor.

ATATÜRKÇÜLÜK ADINA TERÖR YAPILMIŞ

Ergenekon iddianamesindeki çarpıcı nokta, sanıkların hem `terör örgütü` kurmaktan hem de bu işi `Atatürkçülük, Kemalizm ideolojilerinin arkasına sığınarak` yapmaktan suçlandıkları ortaya çıktı.

Atatürk,Cumhuriyet, laiklik, vatan, bayrak gibi değerler adına suç işleyen, adam öldüren, demokrasiyi yok etmeye ve ülkeyi kaosa sürüklemeye çalışanların varlığı Ergenekon iddianamesiyle ortaya çıktı. Böylece bir anlamda Kemalizm`in şaşmaz-yanılmaz bir yol gösterici değil, aynen diğer `izm`ler gibi yanlış yola sapması mümkün bir ideoloji olduğu da gözler önüne serildi.

Aslında daha önce de Kemalist terör örgütleri ülkemizde vardı, ama adları terör örgütü olarak konmamıştı. Örneğin, 27 Mayıs 1960 sabahı silahlı bir kalkışma ile anayasal rejimi deviren, meclisi kapatan, siyasileri ve hatta bazı generalleri tutuklayan ve bir süre sonra da Türkiye`nin seçilmiş başbakanını şehit edenler de bir Kemalist terör örgütüydü.

Tabii `Kemalist terör`ün bu `cunta` geçmişini hatırlayınca, bugün de ortada benzer bir durum olup olmadığı sorusu akla geliyor. `Darbe günlükleri` ve emekli Orgeneral Hilmi Özkök`ün açıklamaları, bundan kuşkulanmak için fazlasıyla yeterli. Askeri savcılık bu kritik meseleyi mutlaka soruşturmalı ve aydınlığa kavuşturmalı.

Ergenekon soruşturmasının bir diğer çarpıcı yönü de başta CHP olmak üzere ulusalcı/laikçi cephenin tavrı. Bu çevrenin ideolojik açıdan Ergenekon`dan çok da ayrı düşmediği ortada. Bu ideolojik akrabalık, CHP’liler i Ergenekonculara `bizim çocuklar` diye bakmaya yöneltiyor. Deniz Baykal`ın bu grubun `avukatlığına` soyunması, grup konuşmasında soruşturma ile alay etmesi,Onur Öymen`in daha açıklanmamış iddianame için `dağ fare doğurdu` gibi alelacele yorumlar yapması sırıtıyor. CHP’liler, hep bir ağızdan, `bize ulusalcılar adam öldürüyor dedirtemezsiniz` der gibiler.

Oysa Oral Çalışlar`ın AKP`ye Öfke Gözleri Karartmasın` başlıklı yazısında uyardığı gibi, Ergenekon`u ideolojik sebeplerle küçümsemek, hatta savunmak, büyük bir ilkesizliktir. Her meseleye `anti-Amerikancılık` gözüyle bakan ve `orta nokta`da durmayı objektiflik gibi algılayanlar da üstüne bir şeyler alınmalıdır.

ATATÜRK’ÜN PARTİSİ…

CHP yıllardan beri hep aynı iddiayla halkın karşısına çıkıyor: – Biz, Atatürk`ün kurduğu partiyiz! – Cumhuriyeti biz kurduk, onu biz yaşatacağız! Son mahalli seçimlerde de CHP, aynı sloganlarla kürsülerdeydi. Peki, netice ne oldu? Şimdi biz bu CHP hezimetini Atatürk`e mi yükleyeceğiz? Elbette hayır! Son seçimlerde hezimete uğrayan ne Atatürk`tür, ne de Atatürk`ün partisi! Halktan, hatırı sayılı bir tokat yiyen yeni CHP`dir ki, bu yeni CHP`nin eski CHP ile de, Atatürk ile de ciddi bir bağlantısı yoktur. Atatürk yattığı yerden başını kaldırabilseydi, en büyük mücadeleyi, herhalde bu yeni CHP`ye karşı verirdi.İsmet İnönü, CHP`den niçin ayrıldı ve halkı CHP`ye oy vermeme konusunda niçin ikaz etti? Bülent Ecevit CHP’den`den niçin koptu? CHP, hem Marksist bir düşüncenin, hem de azınlık ırkçılarının kümelendiği, palazlandığı bir parti haline geldi. CHP, laikliğin din ve vicdan hürriyeti olduğunu hala kavrayamadı. Birtakım CHP milletvekillerinin Prof. Dr.Yaşar Nuri Öztürk`e cephe almaları ve Mecliste: Bu adamın CHP`de ne işi var?` diye homurdanmaları, bu yeni CHP`nin İslam`a şaşı bakışını göstermesi bakımından çok önemlidir. Böyle bir parti Atatürk`ün partisi olabilir mi? Atatürk,Türk`e ve Türk Milliyetçiliği`ne ne kadar bağlıysa, yeni CHP de Türk Milliyetçiliği`nden o kadar uzak bir parti. Bu parti,Atatürkçü olduğunu nasıl iddia edebilir? `Cumhuriyeti biz kurduk; Onu biz yaşatacağız` diyenler, Cumhuriyetimize kanlı bıçaklı düşman olanlarla nasıl seçim ittifakı yapabilirler? Atatürkçülük bu yanlışın neresindedir? CHP`nin, her seçim öncesinde, ağzını Atatürk diyerek açmasını, Atatürk diyerek kapamasını, Atatürk adına daima bir büyük şanssızlık olarak var olacaktır. Son seçim neticelerini, kendilerince yorumlayan bütün eski tüfek solcular, çağımızın yüzyıl gerisinde kalan hasta Marksistler, yine aynı türküleri çalıp söylemeye başladılar: AKP`nin çok büyük bir çoğunlukla belediye başkanlıklarını kazanması, çok tehlikeli gidişlere yol açabilir` demeye başladılar. Niçin? Peki bu nasıl bir halkçılık ve Atatürkçülüktür? Halkın hür iradesine karşı çıkılarak, halkı hakir görerek halkçılık olur mu? Atatürk: `Hakimiyet kayıtsız şartsız milletindir` dememiş miydi?Ve onun bu vecizesi TBMM kürsüsünün üzerinde yazılı değil mi? Atatürk`ün demokrasi inancına karşı çıkanlar, Atatürkçü olduklarını nasıl iddia edebilirler? Artık CHP Atatürkçülük istismarcılığındanvazgeçmelidir!

ADD’nin RESMİ SPONSORU ESKİ CUMHURBAŞKANI AHMET NEJDET SEZER

Eski Cumhurbaşkanı Sezer, devletin parasıyla Org. Eruygur`un ADD`sini fonlamış…

Sezer 2006`da Cumhurbaşkanlığı bütçesinden 100 bin YTL bağış yapmasa,Ergenekon tutuklusu Şener Eruygur`un genel başkanı olduğu Atatürkçü Düşünce Derneği`nin topu atacağı ortaya çıktı.

Atatürkçü Düşünce Derneği`nin 2006 yılı bilançosuna göre derneğe yapılan 113.869 YTL bağışın 100 bin YTL`si Sezer tarafından cumhurbaşkanlığı bütçesinden karşılandı.

Başkanlığını Ergenekon Soruşturması kapsamında tutuklu bulunan eski Jandarma Genel Komutanı Şener Eruygur`un yaptığı Atatürkçü Düşünce Derneği`nin harcamalarını eski Cumhurbaşkanı Sezer`in finanse ettiği belgeleriyle ortaya çıktı.

SEZER İMDADA YETİŞTİ

Atatürk ismini izinsiz kullanan derneğin ilk altı ayındaki harcamaları 112 bin YTL tutarken bunun 100 bin YTL`sini Sezer`in verdiği bağışla karşılandı.

1997`DE ÖNE ÇIKTI

Atatürkçü Düşünce Derneği 19 Mayıs 1989 günü kuruldu. 28 Mart 1993 tarihinde ise Bakanlar Kurulukararıyla `Kamu Yararına Çalışan Dernekler ` statüsüne alındı. Kurulduğu dönemlerde çok fazla etkinlik gerçekleştirmeyen dernek, özellikle Refah Partisi`nin iktidara geldiği 1997`de öne çıkmaya başladı.AKP`nin iş başına geldiği 2002 seçimleri sonrasında oldukça aktif olan dernek `Cumhuriyet Mitingleri`ni organize eden kuruluşların da başında yer aldı. `Cumhuriyet Mitingleri`nin düzenlenmesinden bir yıl önce dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından yapılan bağışlar adeta derneğin harcamaları için `can simidi` oldu.

GELİRLER BAĞIŞLARDAN

ADD`nin 1 Haziran 2006 ve 31 Aralık 2006 tarihli bilançosu incelendiğinde derneğin altı aylık toplam gelirinin 185.074 YTL olduğu, bu gelirin 113.869 YTL`sinin bağışlardan oluştuğu, bu bağışların da 100.000 YTL`sinin dönemin Cumhurbaşkanı Sezer tarafından Cumhurbaşkanlığı bütçesinden karşılandığı görüldü. En büyük bağışı yapan Sezer, 17 Ağustos 2008`de 50 bin YTL, 25 Aralık 2008 tarihinde de 50 bin YTL olmak üzere toplam 100 bin YTL Bağış yaptı. Sezer`in 100 bin YTL bağış yaptığı dönemde 112 bin 565 YTL harcama yapıldı.

Sezer 16 Mayıs 2000 tarihinde başlayan ve 2007 Ağustos’una kadar devam eden görev süresince ADD`ye toplam 221 bin 811 YTL para yardımında bulundu.

Türkiye Kupası Yarıfinal 04 Mart 2009 Çarşamba Fenerbahçe Sivasspor Maçının Geniş canlı özeti golleri fotoları ile maçın kadrosu…

Türkiye Kupası Yarıfinal maçında heyacan devam ediyor…

04 Mart 2009 Çarşamba yani bugün Fb Şükrü Saraçoğlu Stadında Fenerbahçe Sivasspor ile kupaa maçında karşılaşacak.

Bu Maçı sitemizden canlı ve Geniş özeti bulabilir, maçın hemen bitimin de maçın golleri fotolarını bulabilirsiniz…

Kupa Final maçlarını bizimle takip edin..

FENERBAHÇE;

V.Babacan, Gökhan, Önder, Lugano, Carlos (Vederson), Deivid, Deniz, Emre Uğur, Alex, Semih

SİVASSPOR;
Petkovic, Abdurrahman, Bilica, Murat S. (Faruk), Sylla (Murat E.), Musa, İbrahim, Sezer, Mehmet Yıldız, Sedat, Kamanan

SAAT: 20.00
STAT: Şükrü Saracoğlu
YAYIN: Lig TV

HAKEMLER: Fırat Aydınus, B.Tuncay Akkın, Bahattin Duran

Fenerbahçe – Sivasspor Maçı Canlı Online izlemek için Tıklayın.

Senseszerqe

Artículo publicado en la sección Colaboraciones de La Segunda en mayo de 2007.

La crisis presidencial turca de 2007 parece haber terminado en tablas tras el primer asalto. Esos días a caballo entre abril y mayo finalizaron sin un claro triunfador en la lucha por el poder. El Partido de la Justicia y el Desarrollo (AKP), liderado por el actual primer ministro – Recep Tayyip Erdogan-, no logró que Abdullah Gül alcanzase la presidencia de la nación. No obstante, tampoco la oposición kemalista del Partido Republicano del Pueblo (CHP) y el Ejército han conseguido desbancar a los islamistas del poder. Hasta el próximo 22 de julio, fecha que la Junta Electoral ha establecido para la celebración de comicios anticipados, todo seguirá igual en Turquía: Ahmet Necdet Sezer continuará siendo presidente, y Erdogan primer ministro

¿Qué sucederá tras las elecciones? Esa es la gran pregunta que nadie acierta a contestar a día de hoy. Parece claro que, salvo sorpresas, los islamistas moderados de AKP reeditarán su mayoría en la Cámara. Sin embargo, no está del todo claro si ese nuevo triunfo desbloqueará la oposición a la designación de un presidente de ese partido. Es más, en caso de que se produjera un nuevo bloqueo, no habría que descartar la intervención de un Ejército ansioso por volver a ser el protagonista de la vida política turca. Y esto, bien lo sabemos, volvería a cerrar a Turquía las puertas de la Unión Europea durante muchos años. De momento lo más sensato es esperar a los sucesos del día electoral; sólo entonces podremos analizar de una manera más certera esta cuestión.

Nadie es capaz de predecir un futuro tan incierto como el de la alta política turca. No obstante, podemos analizar, basándonos en aspectos históricos, sociológicos e ideológicos, su situación actual. La Turquía de Mustafa Kemal inició tras la Gran Guerra su proceso de occidentalización. Este se manifestó en un sinfín de reformas que tenían como objetivo su modernización y conversión en una nación competitiva. A la muerte de Kemal sus seguidores trataron de continuar su obra política, y para ello se basaron en dos pilares: el partido kemalista –actual CHP- y el Ejército. Los primeros defenderían a través de las urnas el Estado laicista y democrático impuesto por su fundador; y los segundos intervendrían militarmente cuando, tras la derrota electoral del kemalismo, sus rivales amenazaran con desmontar el sistema. Sin embargo, este “modus operandi” ha ido degenerando poco a poco hasta convertirse en una simple excusa para que determinadas élites nacionales se mantengan en el poder.

El Partido Republicano Popular, que de unos años a esta parte se viene denominando socialdemócrata, es la cuna de los herederos de Atatürk e Ismet Ínönü. Deniz Baykal y los suyos son personajes que, acostumbrados a que sus antecesores controlaran los resortes del poder, no entienden porque ellos no han de hacerlo. Muestran en sus planteamientos una alarmante carencia de cultura democrática: no admiten la alternancia y el ascenso de figura ajenas a sus élites. Por su parte, el Ejército ha terminado por convertirse en defensor de los intereses kemalistas, que no democráticos. Es más, sus abundantes injerencias en la actividad política –algunas, a mi juicio, justificadas- a lo largo del último siglo, les han dejado buen sabor de boca. Los altos cargos militares turcos se sienten a gusto dirigiendo a la acción gubernamental, bien por coacción o por acción directa.

Hemos descrito brevemente a uno de los dos oponentes en la lucha por el poder en Turquía; a continuación vamos a conocer a sus rivales. Lo primero que hay que determinar a la hora de hablar del Partido de la Justicia y el Desarrollo (AKP) es si realmente es un grupo islamista. En su origen la mayor parte de estos personajes –Erdogan y Gül incluidos- fueron seguidores de Necmettin Erbakan. Este si que fue un verdadero líder islamista; un hombre que aspiraba a que la política turca volviera a sus antiguas tradiciones religiosas. No obstante, los actuales gobernantes de Turquía se alejaron bien pronto de los planteamientos de su antiguo líder y fundaron un nuevo partido que muchos denominan como islamismo moderado. Se trata de un grupo que defiende la continuidad del actual régimen turco –el kemalista- pero suavizando determinados aspectos laicistas que, a su juicio, rozan la paranoia antirreligiosa (ciertamente, Turquía no es hoy un Estado laico, sino laicista). Son partidarios de la modernización del país y de su integración en la Unión Europea. Es más, con el ejecutivo Erdogan se han dado los pasos más importantes en el proceso integrador.

Dicho esto, cabe plantearse si realmente AKP es peligroso para la democracia. Mi opinión es que no ¿De dónde viene, pues, la oposición tan radical mostrada en los pasados días –¡y lo que nos queda!- por kemalistas y militares? Lo cierto es que la presidencia de la República es uno de los últimos bastiones que le queda a esta élite todopoderosa desde los tiempos de Mustafa Kemal Atatürk. Es lógico, pues, que se resistan a entregarlo. Aunque en su día les costó, han dejado en numerosas ocasiones que otros ocuparan el gobierno del país. Incluso han permitido que cayera en manos de islamistas radicales como el anteriormente citado Necmettin Erbakan. Sin embargo, en este proceso de normalización política que dura ya más de ochenta años, todavía no han abandonado nunca la presidencia. Esa es la tecla que han tocado Erdogan y Gül, y parece que el kemalismo todavía no estaba maduro para aceptarlo. En fin, se trata de un paso más hacia el pluralismo; un requisito que algún día –puede que dentro de pocas semanas- Turquía tendrá que cumplir para ser una nación totalmente democrática.

Bibliografía:

[1] El turco. Diez siglos a las puertas de Europa; Francisco Veiga – Barcelona – Debate – 2007.

[2] Turquía, entre Occidente y el Islam: una historia contemporánea; Glòria Rubiol – Barcelona – Viena -2004.

Artículo publicado por Historia en Presente el 11 de abril de 2008.

El pasado 14 de marzo Abdurrahman Yalçınkaya, fiscal jefe de la Corte Suprema de Apelaciones de Turquía, presentaba una demanda de cierre contra el Partido de la Justicia y el Desarrollo (AKP). Apenas dos semanas después –el lunes 31-, el Tribunal Supremo del país admitía esta demanda contra el grupo político liderado por el primer ministro Recep Tayyip Erdogan. La decisión se producía por rotunda unanimidad a pesar de incluir el procesamiento del actual Presidente, también miembro de AKP, Abdullah Gül. Una vez expuestos los hechos, cabe plantearse qué es tan grave como para que la Corte de Apelaciones y el Tribunal Supremo se pongan de acuerdo en el inicio del proceso de ilegalización de un partido que, en los último comicios celebrados (julio de 2007), obtuvo algo más del 47% de los votos.

Para entender la problemática turca hemos de remontarnos al final de la I Guerra Mundial (1914-1918). Un derrotado Imperio Otomano, mermado territorialmente tras la firma de los acuerdo de paz, desapareció como entidad política para dar paso a un nuevo estado: Turquía. Bajo la presidencia de Mustafa Kemal, conocido también con el nombre de Atatürk –padre de los turcos- el país inició un intenso y fructuoso proceso de reformas. Estas tenían por objetivo la modernización de Turquía y su conversión en una nación competitiva. El motivo de la actitud de la justicia turca ante los actuales jefes de Estado y de Gobierno es la supuesta traición de estos a las bases nacionales impuestas por Atatürk. Erdogan y Gül son acusados de ir contra las reformas de posguerra, y en especial contra la laicidad del estado; su supuesto carácter islamista parece no concordar con los principios del estado turco.

Lo primero que hay que determinar a la hora de hablar del Partido de la Justicia y el Desarrollo (AKP) es si realmente es un grupo islamista. En su origen la mayor parte de estos personajes –Erdogan y Gül incluidos- fueron seguidores de Necmettin Erbakan. Este aspiraba a que la política turca volviera a sus antiguas tradiciones religiosas. No obstante, los actuales gobernantes de Turquía se alejaron bien pronto de los planteamientos de su antiguo líder y fundaron un nuevo partido que muchos definen como “islamista moderado”. Se trata de un grupo que defiende la continuidad del actual régimen turco, pero suavizando determinados aspectos laicistas que rozan la paranoia antirreligiosa (Turquía no es hoy un Estado laico, sino laicista) Son partidarios de la modernización del país y de su integración en la Unión Europea. Es más, con el ejecutivo Erdogan se han dado los pasos más importantes en el proceso integrador.

Dicho esto, cabe plantearse si realmente AKP es peligroso para la democracia y el progreso de Turquía. Mi opinión es que no. Entonces ¿de dónde viene la oposición de la justicia del país a este grupo y a sus representantes? ¿Cómo justificamos su actitud? A la muerte de Mustafa Kemal sus seguidores trataron de continuar su obra política. Dos pilares les sirvieron de base para alcanzar ese fin: el partido kemalista –actual CHP, liderado por Deniz Baykal- y el Ejército. Durante varias décadas los primeros han defendido, a través de las urnas, el estado laicista y democrático impuesto por su fundador; mientras que los segundos han intervenido militarmente cuando, tras la derrota electoral del kemalismo, sus rivales amenazaban con desmontar el sistema. Sin embargo, este modus operandi ha ido degenerando poco a poco hasta convertirse en una simple excusa para que determinadas élites nacionales se mantengan en el poder. Su gran rival en los últimos años ha sido AKP, por eso ahora pretenden ilegalizarlo.

En abril de 2007 Turquía sufrió la mayor crisis política de los últimos años. Recep Tayyip Erdogan pretendió aprovechar el final del mandato Ahmet Necdet Sezer para situar como presidente de la República a Abdullah Gül, Ministro de Exteriores y hombre de confianza del líder de AKP. La élite kemalista se opuso tenazmente; no estaba dispuesta a entregar a sus rivales uno de sus últimos bastiones. Ante las presiones de los parlamentarios de CHP y de los altos mandos del ejército, el primer ministro decidió convocar elecciones anticipadas para recabar el apoyo de la población a su proyecto. La maniobra salió según los planes de Erdogan: AKP resultó ganador en los comicios de julio, aumentando su ventaja con respecto a sus rivales. A las pocas semanas, mientras los kemalistas de CHP se sumían en una profunda crisis interna, Gül fue investido presidente.

Los últimos acontecimientos han ensombrecido un tanto el panorama político turco. Tras varios meses de relativa tranquilidad, periodo en el que daba la impresión que Erdogan y los suyos habían vencido las resistencias de la vieja élite, se ha reabierto el debate. De nuevo se cuestiona la legitimidad política del gobierno de AKP. En esta ocasión el ataque viene de otro de los bastiones del kemalismo: el Tribunal Supremo. Esta por ver si, tras vencer en las urnas y lograr mantener al levantisco ejército turco a raya, los islamistas consiguen imponerse a sus enemigos en esta nueva batalla.

Bibliografía:

[1] Historia Universal Contemporánea II; Javier Paredes (Coord.) – Barcelona – Ariel – 2004.

[2] La guerra del mundo: los conflictos del siglo XX y el declive de occidente (1904-1953); Niall Ferguson – Barcelona – Debate – 2007.

[3] El turco. Diez siglos a las puertas de Europa; Francisco Veiga – Barcelona – Debate – 2007.

[4] Turquía, entre Occidente y el Islam: una historia contemporánea; Glòria Rubiol – Barcelona – Viena -2004.

[5] Turquía: el largo camino hacia Europa; Delia Contreras – Madrid – Instituto de Estudios Europeos -2004.

TOLON’UN AVUKATI TAHLİYE TALEBİNDE BULUNDU

Ergenekon’da beklenen oldu !
Ergenekon soruşturması kapsamında tutuklu bulunan Hurşit Tolon’un avukatı, sağlık sorunları nedeniyle tahliye talebinde bulundu.

Kandıra ilçesinde kaldığı Kocaeli F Tipi Yüksek Güvenlikli Cezaevinde rahatsızlanan emekli Orgeneral Hurşit Tolon dün Kocaeli Devlet Hastanesine kaldırılmış, yapılan muayenesinin ardından cezaevine geri götürülmüştü. Tolon’un “Tahliye için benim de kafamı gözümü yarmamı mı bekliyorlar” şeklinde kendisine sitem ettiğini söyleyen avukatı Cengiz Sarıbay, tahliye talebinde bulunacaklarını açıklamıştı.

Ergenekon soruşturması kapsamında tutuklanan emekli Orgeneral Hurşit Tolon’un avukatı İlkay Sezer, müvekkilinin tahliyesi için bugün savcılığa dilekçe verdi. Avukat Sezer, “Kendisi sağlığına dikkat ediyor. Ama buna rağmen 2 ayda 13 kilo verdi. Bunun tek nedeni; üzüntü ve strestir. Biz müvekkilimizin hasta olmadan tahliyesini talep ediyoruz.” dedi.

Beşiktaş’taki İstanbul Adliyesi’ne gelen Avukat İlkay Sezer, tahliye talebiyle ilgili dilekçesini soruşturma savcılığına verdi. Sezer, Tolon’un sağlık kontrolü için hastaneye götürüldüğünü ifade etti. Tolon’un tahliye olmak için hastaneye gittiği şeklindeki haberlere tepki gösteren Avukat Sezer, “Kontrol amaçlı hastaneye götürüldü. Tahlilleri yapıldı sonuçlarını bekliyoruz. İki ayda 13 kilo verdi. Kendisi 67 yaşında. Kalp ve prostat rahatsızlığı da var. Uzmanlar başta bağışıklık sistemi olmak üzere geri dönüşü olmayan rahatsızlıklara neden olabileceğini söyledi” şeklinde konuştu.

Müvekkilinin yemeklerini düzenli yediğini sözlerine ekleyen Sezer, “Kendisi sağlığına dikkat ediyor. Ama buna rağmen 2 ayda 13 kilo verdi. Bunun tek nedeni; üzüntü ve strestir. Biz müvekkilimizin hasta olmadan tahliyesini talep ediyoruz. Yargılanmasının sağlıklıyken yapılmasını istiyoruz.” ifadelerini kullandı. Sezer, “Müvekkilimin tutukluluk incelemesi 29 Eylül’de yapılacaktı. Ancak bayram dolayısıyla inceleme bu hafta yapılacak. Biz de bu nedenle bu hafta tahliye talebinde bulunduk” dedi.

Avukat İlkay Sezer, savcılığın resen tahliye isteğiyle ilgili bir talebinin de bulunmadığını söyledi.

İLGİLİ HABERLER:

25.Eylül.2008 12:25:48

Türkiye onları, özellikle başörtüsü ile ilgili katı yasakçı tutumları ile tanıdı.

Türk üniversitelerinin geri kalmışlığının müsebbibi sayıldılar. İçlerinde ‘keşke Anadolu Müslüman olmasaydı’ diyen de var. Habervaktim internet sitesinin haberine göre Türk üniversitelerinin bilimsel çalışmalarda dünya sıralamasında son sıraları paylaşmasının müsebbibi olarak nitelendirilen çok sayıda yasakçı rektörün yeniden aday olamaması üniversiteler için iyi bir fırsat olarak nitelendirildi. Peki kim bu rektörler ve hangi icraatları yaptılar? İşte bu sorunun cevapları:

411 elin kararını tehdit olarak nitelendirmişti
Ankara Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Nusret Aras: Başörtüsü yasağının en katı uygulayıcılarından biri olan Nusret Aras, Anayasa’nın Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen 10 ve 42. maddelerdeki değişikliklerin TBMM tarafından kabul edilmesi ile ilgili, “Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’ni ve onun vazgeçilmez ilkesi olan laikliği ortadan kaldırmaya yönelik bir girişim” iddiasında bulunmuş ve “Bizim için değişen bir şey yok” diyerek alınan senato kararı doğrultusunda yasağı daha da ser uygulamaya başladı.

Yemekhanelerde bile başörtüsünü yasaklamıştı
Atatürk Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Yaşar Sütbeyaz: Başörtüsü yasağının katı uygulayıcılarından Yaşar Sütbeyaz da, anayasa değişikliklerini hiçe sayarak yasakçı uygulamalarını sürdüren rektörlerden. Sütbeyaz, yasağın sınırlarını yemekhanelere kadar genişleterek eşine rastlanmamış bir uygulamaya imza atmıştı.

CHP’ye “Elinizi çabuk tutun” nasihatinde bulunmuştu
Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Emin Alıcı: “Keşke Anadolu Müslüman olmasaydı” diyerek gerçek kimliğini ve zihniyetini gözler önüne seren Emin Alıcı, başörtüsü yasağını zulüm boyutuna ulaştıran rektörlerden. Üniversitelerde başörtüsü yasağını kaldıran anayasa değişikliği ve YÖK’ün genelgesine rağmen yasağı sürdüren Emin Alıcı, CHP’lileri “Elinizi çabuk tutun” diyerek göreve çağırmıştı.

Tam bir başörtüsü karşıtı
Ege Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ülkü Bayındır: Sezer tarafından atanan rektörlerden biri olan Ülkü Bayındır da, başörtüsü ile ilgili anayasa değişikliğine karşı sert bir tutum sergilemiş ve şu açıklamayı yapmıştı: “Başörtüsü kesinlikle serbest bırakılmamalı. Bu karar liselerde türban serbestliğinin önünü açar mı? Bu konuda kuşku yaşıyorum.”

Başörtülüler, karşısında hep onu buldu
İnönü Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu: Başörtüsü ile ilgili her gelişme, karşısında Fatih Hilmioğlu’nu buldu. ÜAK toplantılarında Mustafa Akaydın’ın yanında sürekli boy gösteren Hilmioğlu, “Türban diye bir sorun yoktur. Türbandan dolayı karışmış üniversite var mı? Ama bu konuyu gündeme getirdiğiniz zaman kamplaşma, klikleşme olacak” sözleriyle yasakçı listesindeki yerini sağlama alan rektörlerden biri oldu.

Jeep koleksiyonu sahibi, CHP’li ve yasakçı
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ferit Bernay: Başörtüsü ile ilgili Anayasa değişikliğini ve YÖK genelgesini hiçe sayan rektörlerden Ferit Bernay, “Hukuka aykırı gelmemiz söz konusu olamaz. Türbanlı öğrencilerin üniversiteye girmesi için yapılan değişiklikler yeterli değildir” açıklamasıyla hatırlanacak. Çok sayıda kamu kurumundan daha fazla jeep’e sahip olduğu ortaya çıkan Bernay’ın CHP’den iki kez milletvekili adayı olan, bozuk sicili YÖK tarafından onaylanan Nazım Alkan’ı, üniversitenin Genel Sekreteri yapmakla kalmayıp, ihale komisyonlarında da görevlendirdiği ortaya çıkmıştı.

CHP kürsüsünde bir yasakçı rektör
ODTÜ Rektörü Prof. Dr. Ural Akbulut: Başörtüsü ile ilgili yasağın en takı uygulayıcılarından Ural Akbulut, anayasa değişikliğine şu sözlerle karşı çıkmıştı: “Serbest bırakılmamalı. Aksi takdirde liselerde, hatta ilkokullarda dahi serbestliğin önü açılır. Kamu kuruluşlarına kadar gider. Anayasal düzenleme laikliğe aykırı olur. Türban yasağı kalkmamalıdır.” Kamuoyu Ural Akbulut’u yasakçı kimliğinin yanı sıra , Meclis’te CHP kürsüsünde yaptığı konuşma ile de tanıyor.

Başörtülülere gözdağı vermişti
Uludağ Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Mustafa Abbas Yurtkuran: Başörtüsü yasağının katı uygulayıcılarından Mustafa Abbas Yurtkuran da, anayasa değişikliğinden sonra verdiği talimatla kapüsteki tüm başörtülü öğrencilere gözdağı vermişti. Yurtkuran, “Onları bu şekilde içeri sokarsam anayasal suç işlemiş olurum” diyerek yasağı sürdürmüştü.

Diğerleri ne dedi?

Peki halen görevde olan yasakçı rektörler ne demişti? İşte cevabı:

Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Rektörü Prof. Güner Önce: Türban serbest bırakılmamalı. Türban siyasi simgedir. Üniversitelerde yasak kalkarsa bu liselerde de serbestliğin önünü açar. Türban konusunda anayasal düzenlemeye karşıyım.

Haliç Üniversitesi Rektörü Prof. Ahmet Çakır: Serbest bırakılmamalıdır. Üniversite ile sınırlı tutulacağını zannetmiyorum. Lisede okuyana, kamuda çalışana uzanabilir. Düzenleme olursa anayasal olmalı.

Hitit Üniversitesi Rektörü Prof. Serdar Kılıçkaplan: Türban serbest bırakılmamalıdır. Bu kararla ilköğretimde bile türban görülebilir. Türbanda ne anayasal düzenleme olmalı ne de bu rektörlere bırakılmalıdır.

Adnan Menderes Üniversitesi Rektörü Prof. Şükrü Boylu: Serbest bırakılmamalı. Böyle bir serbestlikle, sadece liselere türban yolu açılmaz, ülkede düzen bozulur. Hiçbir biçimde yasağın kalkmaması gerekir.

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi: Türban serbest bırakılmamalı, huzursuzluk olur. Liselerde de türban serbestliğinin önünü açar. Karar rektörlere de bırakılmamalı, toplumsal uzlaşmaya bırakılmalı.

Okan Üniversitesi Rektörü Prof. Sadık Kırbaş: Serbest bırakılmamalı. Mezun ettiğiniz öğrenciyi araştırma görevlisi olarak alırken nasıl başını açtırabileceksiniz? Bu karar, liselerde türbanın önünü açabilir.

Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Rektörü Prof. Bektaş Açıkgöz: Türbanın serbest bırakılması mümkün değil. AİHM ve Danıştay’ın kararları var. Bu karar liselerde türban serbestliğinin de önünü açar.

Ufuk Üniversitesi Rektörü Prof. Coşkun İkizler: Serbest bırakılmasın. Kanun çıksın, Atatürkçü bir üniversite olarak gereğini yapacağız. Çocukları ilkokula öyle sokabilirler. Yasağı kaldıracaklarsa anayasal olur.

Akdeniz Üniversitesi Rektörü Prof. Mustafa Akaydın: Siyasi ve dinsel bir simgenin eğitim kurumlarında olması doğru bir şey değil. Liselerde türban serbestliğinin de önünü açar. Bu rektörlere de bırakılmamalı.

Anadolu Üniversitesi Rektörü Prof. Fevzi Sürmeli: Serbest bırakılmaması gerekiyor. Sadece liselerde değil bütün noktalara yayılır. Her yerde emsal teşkil edecektir. Hukuk devletinde bu karar rektöre bırakılamaz.

İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Rektörü Prof. Zafer İlken: Türbanın istismarına karşıyım. Şu anda türbanlıların üzerinde gösterilmeye çalışılan baskı, bir süre sonra başı açıkların üzerinde hissedilecektir.

Hacettepe Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Uğur Erdener: Türban konusunda kanun ve yönetmelikler çerçevesinde bir düzenleme yapılacağını düşünüyorum. Bizler kanun, yönetmelik neyi amir kılıyorsa ona yönelik uygulama yapmak durumundayız.

Dicle Üniversitesi Rektörü Prof. Nazmi Turan Okumuşoğlu: Türban serbest bırakılmalı mı sorusuna cevap vermeyeyim. Ancak bu karar liselerde de türban serbestliğine yol açar. Bu ülkenin türbandan çok daha önemli sorunları vardır. Üniversitelerin de daha önemli sorunları bulunmaktadır.

Ordu Üniversitesi Rektörü Prof. Haluk Kefelioğlu: Serbest bırakılmamalı. Kaos yaratır. Liselerde türban serbestliğinin önünü açar. Konu asla rektörlere bırakılmamalıdır. Düzenleme olacaksa, bu anayasal düzenleme olmalıdır.

İzmir Ekonomi Üniverseti Rektörü Prof. Atilla Sezgin: Serbest bırakılmasın, kaos olur. Liselerde türbanın önü açılır. Rektörler bu işe karıştırılmamalı. Düzenleme olacaksa, anayasa değişikliği gerekir.

Yaşar Üniversitesi Rektörü Prof. Murat Barkan: Serbest bırakılmamalı. Liselerde de serbestliğin önü açılır. Değişiklik olacaksa anayasa yoluyla olmalı.

Kastamonu Üniversitesi Rektörü Prof. Bahri Gökçebay: Türbanın anayasal yöntemle çözülebileceğini zannetmiyorum. Bizim insan hakları ve Anayasa Mahkemesi’nin aldığı kararın dışına çıkmamız zor gibi gözüküyor.

PM Erdogan submits a list of his choices for a new cabinet to President Sezer. Elections for the next president start Monday, but Sezer is required to approve the list.

link

Turkey’s National Security Council meets Wednesday and is expected to discuss the increase in terrorism and the security issues regarding the PKK in northern Iraq.

link

Turkish President Sezer partially vetoes a bill that would have allowed foreigners to work for one year without showing professional or academic qualifications.

link

Turkish parliament to vote for a second time on a set of amendments that include an amendment that would allow the people to vote for president instead of parliament.

link 

President Sezer’s seven-year term ends Wednesday. Since parliament was unable to elect a new president he will remain in office until a replacement is elected.

link

Prime Minister Erdogan pushes a constitutional amendment Monday that would have popular vote to elect Turkey’s president instead of parliament.

link

Necdet Sezer’s term as president ends May 16. Elections for Turkey’s 11th president will be completed by May 16 and the new president will be sworn in on May 26.

Turkish link

link

Sezer’s term as president is coming to a close, the first of four rounds of elections for Turkey’s next president should start sometime after April 26.

Turkish link 

link

Egyptian President Hosni Mubarak arrives in Ankara for a two-day visit. He is expected to discuss topics such as Cyprus, Iraq and the new Palestinian government.

link