Landscapes IV © Levi van Veluw

Reading over at The Sister Project, I came across something I knew the practice of, but never the name: commonplace book, a place to collect poems, quotes, lists, anything you don’t want to forget. Wikipedia calls them “scrapbooks filled with items of every kind: medical recipes, quotes, letters, poems, tables of weights and measures, proverbs, prayers, legal formulas. Commonplaces were used by readers, writers, students, and humanists as an aid for remembering useful concepts or facts they had learned. Each commonplace book was unique to its creator’s particular interests.”

The Polish called their version, in Latin, Silva rerum, a forest of things. Since we’re big tree fans around here, this name suits me better. There is not much gardening going on in these northern latitudes but there is a plenty to look at, think over, talk about, and remember. To help make sense of the 40-odd tabs open in 4 different Firefox windows on this laptop, here’s my December forest of things.

Sibley has written a guide to trees! I’m hoping to find it and that it will help finally reveal the identity of the mystery tree, among so many others in the hills I’d like proper introductions to.
Thanks to Dry Stone Garden for letting us know about it.

I’ll also be reading two new tree blogs I found,Exploring the World of Trees, and Trees & Forests.

It’s time to order my choices from the NARGS seed exchange!

Go on a “romp through the kingdom of fungi” in video with Cornell’s very funny and wise Kathie Hodge. Then check out her excellent Cornell Mushroom Blog. Never was mycology so fun.

Nan at Gardening Gone Wild is building an omnibus of ideas for how to get more fun out of your garden blog in the GWW Garden Blogger’s Idea Gallery. And there I think I’ve found the meme for me: Gardening Oops Day–GOOPS for short. Who doesn’t need to come clean once in a while?

Next to last, a very funny Roy Blount, Jr. article over at Garden & Gun on lawn ornaments (and dogs). Don’t know Garden & Gun yet? You haven’t lived. Seen while taking in Christmas lawn decor over at Grow Where You’re Planted.

Coming full circle, last weekend at Ithaca’s artist’s market, I got to see my friend Jenny Pope, and her print of the hummingbird migration myth reminded me of a poem that stuck with me from the Sister Project story.

© Jenny Pope

You do not have to be good.
You do not have to walk on your knees
for a hundred miles through the desert, repenting.
You only have to let the soft animal of your body
love what it loves.
Tell me about despair, yours, and I will tell you mine.
Meanwhile the world goes on.
Meanwhile the sun and the clear pebbles of the rain
are moving across the landscapes,
over the prairies and the deep trees,
the mountains and the rivers.
Meanwhile the wild geese, high in the clean blue air,
are heading home again.
Whoever you are, no matter how lonely,
the world offers itself to your imagination,
calls to you like the wild geese, harsh and exciting–
over and over announcing your place
in the family of things.

© Mary Oliver

Proszę bardzo, nawet w ramach rozważań na temat rodzajów miłości i przyjemności (miłość-potrzeba, miłość-dar, przyjemność-potrzeba, przyjemność-upodobanie…), ich relacji i przekształceń, znajdzie się miejsce na przykład z rodziny “kognitywistyki wina”:P

“Czego zapowiedzią są przyjemności-upodobania, nie da się tak łatwo zdefiniować. Przede wszystkim są one punktem wyjściowym wszystkich naszych doznań w dziedzinie piekna. Niepodobna wytyczyć granicy, poniżej której tego rodzaju przyjemności można nazwać “zmysłowymi”, a powyżej “estetycznymi”. Doznania eksperta oceniającego czerwone wino zawierają już pierwiastki skupienia, zdolności sądzenia, zdyscyplinowanej spostrzegawczości, których nie można nazwać zmysłowymi; doznania muzyka zawierają jeszcze pierwiastki, które można by określić jako zmysłowe. Nie ma tu granicy, przeciwnie, istnieje nieprzerwana ciągłość między zmysłową przyjemnością, spowodowaną zapachami w ogrodzie, a rozkoszowaniem się okolicą (czyli jej pięknem) jako całością, a nawet rozkoszowaniem się malarstwem lub poezją związanymi z nią.”
Clive Staples Lewis “Cztery miłości”

“Cóż wiesz o pięknem? Kształtem jest miłości” C.K. Norwid

To nie skup dewiz;), ale dwa bardzo ciekawe eseje Virginii Woolf: “Własny pokój”, w którym analizuje materialne, społeczne i psychologiczne uwarunkowania pisarstwa kobiet oraz “Trzy gwinee” – protest przeciwko wojnie i krytyka postawy, która wojnę rodzi.

500 funtów i własny pokój to przyjęte przez VW umowne, minimalne warunki pozwalające kobiecie na pracę twórczą, tu – pisarską. 3 gwinee, z których każdą chce przeznaczyć na inny cel związany z przeciwdziałaniem wojnie, to symbol i pretekst do opisania wsparcia, jakie może udzielić…

Autorka patrzy na te problemy w kontekście Anglii, końca lat 30-tych XX wieku, ale wiele uwag jest jakże trafnych i nadal aktualnych: “Dla osiągnięcia intelektualnej swobody potrzebne są odpowiednie środki materialne” czy “Silne emocje nie sprzyjają spokojnej analizie”. Zresztą, jak słusznie i smutnie zauważa, niewiele się zmienia, skoro dziecko z biednej robotniczej rodziny miało wtedy takie same szanse na edukacje, jak dziecko ateńskiego niewolnika…

Chociaż w wielu miejscach się z nią nie zgadzam, razi mnie jej “nadwrażliwość”, to biorąc pod uwagę czasy, w których żyła, podziwiam jej krytyczny i, jak sama przyznała, niewykształcony rozum:)

Artykuł z Wyborczej z “mojego ogródka”:

http://gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,33181,6658651,Cyfrowa_Polska_2011_.html

Szkoda tylko, że prawie 6 lat temu można było przeczytać w gaztach bardzo podobne artykuły:

http://www.sprawynauki.waw.pl/?section=article&art_id=168

Co zmieniło sie od tego czasu? [pytanie retoryczne?]

Przy okazji przeglądania slajdów z konferencji TechShow (http://www.techshow.pl/) okazało się, że do Poznania przyleciały już skrzyżowane z venture capital – business angels, czyli… venture angels
http://www.speedupgroup.com/

Wykop z popularnej gazety komputerowej;] Pojęcie cloud computing jest mało precyzyjne i  nieostre jak sama chmura; można w nim odnaleźć elementy przetwarzania rozproszonego, grid computing czy Software as a Service. Oprócz klasycznych usług są tu też aspekty charakterystyczne dla outsourcingu. I w tym “computing” wcale nie chodzi o jakieś wyuzdane metody przetwarzania informacji, nowe technologie, a raczej o nowy model sprzedażowy, inny sposób sprzedawania tych samych produktów informatycznych.

A co spadnie z komputerowej chmury? Cyfrowy deszcz?;)

“Wędrujący świat” (albo jak kto woli “Wędkujący”:P), czyli “ekonomia dla każdego i dlaczego nie lubimy neoliberałów” autorstwa prof. Grzegorza W. Kołodko. Erudycja i prostota wywodu zdyscyplinowane naukowym warsztatem. Na przykład:

“Przyjmują bądź odrzucając głoszony przez kogoś pogląd, warto sobie uzmysłowić, że jego wyznawca znajdować się może w trzech hipotetycznych sytuacjach:

- wierzy w to, co głosi traktując to jako prawdę,

- to, co głosi traktuje jako prawdę, uważając, że tak właśnie jest,

- wie, że to, co głosi jako prawdę, prawdą nie jest.”

Po czym wszystkie trzy opcje są potem dalej opisywane – proste, co nie?;)

Założeniem autora było napisanie książki przystępnej, bez “obowiązkowego slajdu ze wzorem”. No i udaje się, przy czym oddany jest również honor matematycznemu opisowi gospodarki:

“Także w polskiej literaturze przedmiotu można znaleźć wiele wartościowych publikacji w nurcie zmatematyzowanych rozważań ekonomicznych, które skądinąd bardzo dyscyplinują myślenie i wymuszają jednoznaczność definicyjną i klarowność argumentacji. Zob. na przykład Emil Panek, Ekonomia matematyczna“

I ciekawy fragment o futurologii:

“Choć powstał termin ‘futurologia’ – sugerujący, że o naukę o przyszłości tu chodzi – w istocie jest to tylko ćwiczenie umysłowe. Polega ono na kreśleniu – najczęściej metodą ekstrapolacji, a więc wydłużania trendów z przeszłości w przyszłość – możliwych do spełnienia scenariuszy. To już niemało, ale nie jest to jeszcze “twarda” nauka. (…) Wiele bardziej obiecujące niż proste ekstrapolacje są studia nad przyszłością (ang. future studies), które praktykują interdyscyplinarne podejście do zagadnień obecnie występujących dopiero w zalążkach albo też odznaczających się szczególnie silną dynamiką. (…) Studia nad przyszłością operują coraz bogatszymi technikami naukowej analizy i prognozy, a kluczowe znaczenie ma tutaj twórcze skrzyżowanie wiedzy i wyobraźni.

(…) Niekiedy później, po fakcie, okazuje się, że więcej racji – albo, dokładniej, więcej trafnej wyobraźni – mieli autorzy fikcji literackich w niektórych swoich dziełach, jak chociażby George Orwell czy Stanisław Lem, aniżeli autorzy prac naukowych.”

… czyli miejsce składowania ciekawych kamieni. To bardzo budujące, że także sławni i wybitni reporterzy mają czasem problem z uporządkowaniem myśli;) Ale to tylko pozorne – w książce pojawia się parę lajtmowiwów, tematów głównych przewijających się i przeplatających co chwilę: globalizacja, rozwój i postęp, czas, różne perspektywy, historia ludzkości…

“przyszła mi na myśl notatka Isaiaha Berlina z 1981r roku.<<Niewiele jest rzeczy, które wyrządziły światu tyle szkód, co przekonanie różnych jednostek czy grup (plemion, państw, narodów lub kościołów), że tylko oni lub one są wyłącznymi posiadaczami prawdy – zwłaszcza jeżeli chodzi o to, jak żyć, czym być lub co robić – i że ci, którzy się różnią, nie tylko błądzą, ale są dzikusami lub szaleńcami i trzeba ich skować lub unicestwić. Jest straszliwą i niebezpieczną arogancją wierzyć, że tylko ty masz rację, że posiadasz magiczne oko, którym widzisz prawdę, i że inni, jeśli są odmiennego zdania, nie mają racji>>”

… czyli skup się na ozdobnym detalu architektonicznym;) A po biznesowemu – skup się na kliencie. Albo: zaprajmować temat, kastomizować. Język biznesowy, ‘byznes inglisz’  rodzi wiele takich angielskopodobnych potworków. W małych ilościach ma to jeszcze nawet swój profesjonalno-korporacyjny urok, ale w większych powoduje niestrawność:/ Im więcej powagi i zadęcia, tym efekt bardziej odwrotny od zamierzonego.

Narkotyk, silnie uzależnia;) Nie wymieniany, co prawda, przez Witkacego na marginesie tworzonych obrazów, ale wspomniany w sztuce “Dementia praecox Zakopianiensis”. Świetny, energetyczny, musicalowy, ale niebanalny spektakl Teatru Witkacego pokazuje, jak fenomen Zakopanego postrzegał jego nieodrodny syn – Stanisław Ignacy. Według artysty alternatywne stany świadomości, jakie funduje nam to miejsce, mają charakter niemal demoniczny…

Niestety zażywanie Zakopianiny powoduje także skutki uboczne – białe misie, plastykowe ciupaski, Baconaldy, łoscypki, kapele góralskie itd… “Ale… jest to piekielnie przyjemne w swej męczarni”;)

FZZ

NP8

wynko

Książkę “Międzymiasto” koleżanki po fachu, Agnieszki Gałuszki przeczytałam podczas podróży pospiechem P 61116 (prawie jak model rakiety, z rakietą ma niestety niewiele wspólnego… no, może komfort podróży). Książka kupiona pod wpływem impulsu skutecznie złagodziła niewygody i uroki jazdy przedweekendowej – i to chyba najlepsza recenzja;)

Jako jedna z opisywanych “technomadów” taguję: zaskakująco trafne obserwacje rzeczywistości, imponująca samoświadomość, ujmująca skromność, niewyszlifowany, nieco chaotyczny styl, podróżnicze dygresje i impresje łączące trzy światy podróży: delegacje, wyprawy, karawana… Odnośniki do innych autorów: temat – Tokarczuk (“Bieguni”), styl – Cejrowski, wrażliwość – Kapuściński.

…Obamy:) Nie, nie, nie o tym chciałam:P Tytuł bardzo “na topie”, ale wcale nie mam na myśli pewnego prezydenta elekta ;] Chodzi o film – dziennik z podróży, medytację nad naszą planetą, mikro- i makrokosmos… Zresztą sami zobaczcie:

http://www.youtube.com/watch?v=8EXC6Ix3C0I

Słowo “Baraka to starodawne słowo sufich. Oznacza błogosławieństwo, esencje życia, od której rozpoczyna się ewolucja.” (za Wikipedią). Aż chce się powtórzyć ja Bjoerk: “I’m no fucking buddhist, but this is enlightenment!“

Skąd się wzięły zaduszki jazzowe? No właśnie… Impulsem do wzbudzenia mojej ciekawości (a wiele nie trzeba, niski jest mój “próg pobudzenia poznawczego” – pozdro Wiktor;) było ogłoszenie o tego typu koncercie w moim mieście. A w głowie wykiełkowało pytanie – dlaczego z okazji modlitw za dusze zmarłych ludzie grają/słuchają jazzu? Dlaczego nie np. idealnego na tę porę “Requiem” Mozarta albo innej poważnej (sic!) muzyki? Czy ma to coś wspólnego z negro spirituals, z korzeniami jazzu? (a tu kłaniają się lekcje teorii z p. Otap)

Otóż okazuje się, że jest to tradycja polska, a przyczyna jest prosta i praktyczna jak poznański eintopf ;] Muzycy jazzowi z Poznania spotkali się w Krakowie, a że jazz nie lubi nudy i próżni, więc powstała “nowa świecka tradycja” – opisy tej tradycji w linkach poniżej:

http://www.mmkrakow.pl/2549/2008/10/28/krakowskie-zaduszki-jazzowe?districtChanged=true

http://www.fck.gdynia.franciszkanie.pl/index1.php?go=202

http://www.wrocek.pl/wydarzenia/pokaz/688/Zaduszki_jazzowe_The_High_Bred_Jazz_Trio

Ciekawostka nr 2 – żaluzja pochodzi od słowa zazdrość? I nie jest to to samo, co zazdrostka! Ciekawe…

Weird Fishes/Arpeggi

In the deepest ocean
The bottom of the sea
Your eyes
They turn me
Why should I stay here?
Why should I stay?

I’d be crazy not to follow
Follow where you lead
Your eyes
They turn me

Turn me on to phantoms
I follow to the edge of the earth
And fall off
Everybody leaves
If they get the chance
And this is my chance

I get eaten by the worms
Weird fishes
Get picked over by the worms
Weird fishes
Weird fishes
Weird fishes

I’ll hit the bottom
Hit the bottom and escape
Escape

I’ll hit the bottom
Hit the bottom and escape
Escape

[Radiohead]

O czym jest książka Umberto Eco “Imię róży”? Hmm? Kryminał, romans, “Kod Leonarda da Vinci” w średniowiecznych kostiumach? Z pewnością jest to książka wielopłaszczyznowa, ciekawie opowiedziana z punktu widzenia starego mnicha, który przeżył przedstawioną historię jako naiwny nowicjusz. Kluczem do sensu jest Gmach – “Zaprawdę nie samo powietrze w sobie kryje ta wieża”. Według Lema Eco chciał zasygnalizować niebezpieczeństwo, jakie niesie ze sobą wiek nauki. Widać to zwłaszcza w kulminującym momencie starcia Jorge i Wilhelma, Wiary i Rozumu. Gmach płonie.

“Tum podex carmen extulit horridulum” – odpowiedział czcigodny Jorge, szydząc z argumentów Wilhelma na temat śmiechu

“The mind is a strange and wonderful thing,

I’m not sure it’ll ever be able to figure itself out.

Everything else, (?) from the atom to the universe,

everything except itself.”

(unknown in Invasion Of The Body Snatchers)

Opis konferencji i szczegóły agendy dostępne pod linkiem, więc nie będę się o tym rozpisywać:

http://www.sdevelopment.gigacon.org/prt/view/sdev.html

Pierwszego dnia trafiłam na bardzo ciekawe wykłady:

• Semantic SOA – ontologie dziedzinowe opisane na przykładzie… biegunki:/
• OCR – w wydaniu serwerowym, nowe rozwiązanie firmy ABBY,
• Scrum – Agilowa metodyka prowadzenia projektów (moja rola – product owner;),
• Mashupy – czyli hybrydowa aplikacja webowa, mixowanie usług. Przedstawiona przez Compfort przykładową funkcjonalność można opisać jako Access (baza + formularze) + defionowanie workflow (chociaż to bardzo duże uproszczenie;). Mottem projektu firmy Serene jest “Unleash your inner developer!”

Na uznanie zasługują “gry i zabawy” organizowane przez animatora konferencji;)

http://www.itvp.pl/video.html?channel_id=-1&site_id=709&genre_id=501&form_id=479&video=19606

Nocne balangi zabijają szare komórki:P jaaasne…

http://przekroj.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=933&Itemid=51

“ciągły wzrost entropii jest wskaźnikiem pokazującym kierunek biegu czasu”

Mózg i entropia – dwa niezwiązane ze sobą wątki? Tylko pozornie:) – funkcja entropii jest wykorzystywana przy kontroli uczenia sieci neuronowych – pozwala określić stan równowagi systemu dynamicznego.  (coś mi świta z wykładów prof. Yoichi Uetake – o maszynie Boltzmanna, entropii, energii… – wydaje się, że to termodynamika, a to “po prostu” układy dynamiczne i stąd te wspólne mechanizmy)

http://www.wzhiu.poznan.pl/kupiec.php?artId=18

It’s nice to discover the history of the place where you work…

Brain produces mind – syntax vs semantics. That puts my work in the area of “weak AI”.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Chi%C5%84ski_pok%C3%B3j

http://en.wikipedia.org/wiki/Chinese_room

Is thinking a kind of computation?

http://en.wikipedia.org/wiki/Philosophy_of_artificial_intelligence#Strong_AI_vs._weak_AI

I’ve enriched my workshop with some new, fancy tools:D

- Jabref for reference management

- TeXaide

inventio, dispositio, elocutio, memoria, actio…

 http://www.lichanski.pl/

tags: mathematics, platonism, subjective science, crazy tailor, barriers of cognition…

http://kf.mish.uw.edu.pl/mishellanea/m2/m2_04.pdf