12 juni en weer een absurde nacht en ochtend. Sinds wanneer heb je geen absoluut recht op privacy in je eigen slaapkamer met de gordijnen gesloten? Zelfs het volume van de TV staat op 0. Toch zijn er grappenmakers in de buurt die opmerkingen strooien over het programma dat op de TV aan staat en ook over de kleding, of beter gezegd het ontbreken daarvan, bij deze overigens keurige mijnheer.

Om mijn rechten –en tevens dat van anderen- kracht bij te zetten heb ik me vervolgens laten verleiden om naar de woonkamer te verhuizen. Zelfde scenario, gordijnen gesloten aan alle kanten en alle storende geluiden uitgezet. Ik permitteer me hier eens een pornofilm van internet. Zo één waar je veel mensen niet zonder emmertje naar kan laten kijken. Precies. Goor dus. Maar ja. Dat heet nou keuzevrijheid he. Eigen haard is goud waard en bescherming van en het respecteren van privacy is een groot goed.

Ik hoor weer allerlei beschuldigingen van speed snuiven die totaal ongegrond zijn en er klinken morrende en opruiende geluiden over de porno. Dat is apart. In de hoek van de kamer klinkt er wat getik en dat viel me al vaker op al kan ik er niets ontdekken.

Geen enkele stem noemt zijn of haar naam dus traceren is er nooit bij en navraag geeft enkel intimidaties en bedreigingen terug. Mijn besluit staat vast: vandaag PORNO dag! Jawel! Dan rook ik ze maar uit. Privacy die weg is dat kan nou eenmaal niet. Is dat nu zo dan is dat al jaren zo ben ik bang en dat klopt wel zo’n beetje met alle eerdere meldingen die ik heb gedaan zowel bij de politie als ook hier en aan bekenden. Het zal mij benieuwen. Druk heen en weer geloop voor het raam en de vrienden zijn ook steeds erg bang dat ik ze op zou nemen. Alsof dat de moeite waard zou zijn. Hetgeen overigens hun stelling dat ik psychotisch zou zijn van de speed weer terecht ontkracht.

Afgelopen nacht ontdekt dat er in de nieuwe wijken hele rijen namen voorkomen op de portieken die op de één of andere manier te maken lijken te hebben met mijn vals beschuldigd worden van vreselijke dingen met kinderen. Het is zo onrechtvaardig dat iemand dat denkt en dan bovendien op eigen initiatief volledig mijn privacy schend, anderen laat denken dat ik de minst betrouwbare viezerik ben die er bestaat en dat schaamteloos naar me laat roepen omdat ik nu eenmaal onmachtig ben de herkomst te achterhalen. Ook de politie heeft er mee te maken naar het schijnt en die lachen me inderdaad gewoon uit bij iedere confrontatie zowat.

Maar nu heb ik dus én teveel toevalligheden die tastbaar zijn om te negeren én een oude buurman van me die in zijn MSN een paar dagen geleden had staan ‘Wasting another night planning on my revenge’ met een duiveltje erachter. En laten de ‘onzichtbare’ stemmen nou regelmatig precies klinken als deze ex buurman en ex buurvrouw aangevuld door een web van connecties rondom hen. Nu komen we ergens. Het kerkvolk doet weer schijnheilig en voelt zich boven de wet verheven. Hulp of wraak, dit doe je niet. Vooral ook omdat het niet waar is en daar komen ze zelf ook achter. Na een aantal jaren gluren met vele kinderen om me heen is er –uiteraard- niks geconstateerd behalve een heleboel schendingen van mijn privacy en het breed uitmeten van gênante situaties om toch maar iets te kunnen ‘rechtvaardigen’.

Via een email die ik via via kreeg, een kettingbrief ding, waar alle doorzenders steeds weer bij stonden, vielen me een paar dingen op. Allereerst was het onverwachts doorgestuurd vanaf oorspronkelijk een hele berg kledingzaken en ketens. Nog verder terug kwam ik de naam KANTERS meerdere malen tegen en dat maakt de cirkel nog ronder.

WAT GEBEURD HIER ALLEMAAL? Ik snap er helemaal niks en noppes van en ik krijg het gevoel dat een aantal mensen een enorme vergissing hebben begaan jaren en jaren geleden al en daar ben ik nu de dupe van.

En dan wordt alles en iedereen misbruikt om het doel te bereiken. Klasgenoten van vroeger, geen idee wat ze verteld wordt maar ze zijn hier met bosjes verschenen om me afkeurend voorbij te lopen en te ontkennen wie ze waren als ik iemand eens aanspreek. Mijn eigen kinderen worden door ze met de dood en met aids bedreigd als ik niet toegeef dat ik een geduchte pedofiel ben. Ja hoor. Ikke. Beschermen van kinderen door andere te bedreigen? Dat is gewoon Marcel Kreeft HAAT. Melden bij de politie van dit voorval leidde tot intimidatie en het advies naar een inrichting te gaan zonder opname van de aangifte en duidelijk geïrriteerd.

Dan nog Sixtine. Het Franse vakantiemeisje dat mijn ogen over hoe en wat kinderen betekenen in een mensenleven heeft geopend. Die dame was me erg close en er waren momenten dat ik haar absoluut veel meer vertrouwde dan alles om me heen.  Ik zoeken naar Sixtine en blij dat ik zelf mijn frustraties en problemen met ADD heb overwonnen en dan zie ik LISA en herken ook nog eens zoveel van die dingen. En herken die typische Sixtine dingetjes. Dan ben ik toch een beetje bang dat ik de dupe ben van valse schaamtes, goed bedoelde verkeerde bescherming en uitleg en het falen van deze vakantie-parent in opleiding. Dan ben ik gewoon mijn eerste ‘dochter’ zonder veel te claimen, kwijt.

Positief blijven. Lisa je bent in ieder geval geweldig. Sixtine, of je het nu wel of niet bent, jij zit enkel positief in mijn hart en ik merk ook dat ik de rust en ruimte heb nu in me. Ik hoop je een keer te kunnen spreken om alle onduidelijkheden te verklaren. Deze Marcel is heel lang met die dingen blijven worstelen, onhandig en gefrustreerd vanwege het niet begrijpen van mezelf en mijn ADD gebreken. Dat is voorbij maar de road ahead ligt vol met blokken beton die iemand er verkeerd heeft gedropt. Zucht en kreun en steun, ik ploeter me er door.

Je t’aime superstar! Et donner des grandes bisoux a toutes familie! Au revoir. (steenkoolfrans uit een gesloten mijngroeve)