This is the blog that got me wanting to do this: http://roomd2.blogspot.com

The manifesto that heads every page reads:

We must reject the ideology of the “achievement gap” that absolves adults of their responsibility and implies student culpability in continued under-performance. The student achievement gap is merely the effect of a much larger and more debilitating chasm: the educator achievement gap. We must erase the distance between the type of teachers we are, and the type of teachers they need us to be.

Every day I teach those words hit me a little harder. 

One of my grade levels has put all of the behavior problem kids, and my kids with learning disabilities in the “low class,” of about 16 kids. Awesome. That’s a great way to fulfill the IEP requirement of pairing my student who doesn’t understand math with a peer who can help her in class. Putting her in a class where nobody else understands the math either. Awesome.

I spent the other day in one of those classes basically just to observe. I’ve had recurring problems there, and so I figured I’d just spend the entire period in there seeing what was going wrong. 

First, the teacher passes out a test, with no explanation of any of the problems. “It’s open book,” he says, and then sits at his desk and opens his computer. He starts grading homework. I sit for awhile, watching the kids. 

Lots of blank paper. Lots of confused looks. No surprise, really, considering that 1 of them can’t read, 2 of them have reading disabilities and 1 is low cognitively, and the rest are behind because of their behavior, or maybe their behavior is bad because they’re behind. As the kids start screwing around because they can’t do the work, and the teacher starts yelling at them to settle down, I stand up and do my job.

First, I read the test to my kid who can’t read. He gets most of the questions right once he doesn’t have to guess at what they say. Then I walk over and provide detailed instructions to my kid who needs detailed instructions. I notice that my kid who can’t write does not have the writing questions crossed out, but the kid who can write has them crossed out. Awesome.

I walk around providing clarification.

Then when the tests are in, he passes out a worksheet for them to do while he grades the test.

Awesome. It’s all so awesome.

I walk around, doing my best with individuals, as the kids I don’t see start asking me to help them. You know, because the teacher isn’t.

My kid who can’t read’s older brother is in the same class as him, and I notice he’s gotten the first half of the worksheet done. “Mark, will you read the worksheet to John and help him with the first part? Cool, when you’re done call me over I’ll show you how to do the second half.”

Then I walk over to my girl with a disability in math but a 125 IQ. Her worksheet is blank. This is bullshit. “I don’t know what I’m supposed to do.” She can read it. She can do it. I tell her what to do, “these words up here rhyme with these words down here, pick out the ones that rhyme.” “Oh, ok.” It’s done in two minutes and she’s helping the girl next to her.

Did she look at that worksheet, try her hardest, and honestly not know what to do? No, she lived down to the expectations she’s been given. She didn’t even try. Nobody expects that class to do well, so they don’t.

I walk around pairing kids up, they start grouping themselves. Mark and John pull in a third kid and soon John and the third kid are starting to get rowdy. Mark, who is in lunch detention 50% of the time, says, “Guys, stop, we need to finish this.”

Did you hear that Core Teacher? Create an environment where these kids can succeed, and, holy shit, they will. What a revelation!

Is there a student achievement gap? Yeah. When I tell John I want to give him a keyboard so his physical disability doesn’t hamper him so much, I ask, “Will that help you stop screwing around, or will you still screw around except now you’ll have a keyboard?” “I’ll probably screw around with the keyboard.”

Is that indicative to me that someone fucked up with this kid along the way? Yeah. Did he actually get some work done when he had someone to read the worksheet to him? Yeah.

I don’t know how to end this.

W Łodzi w dniu 17 stycznia 2010 roku odbędzie się referendum w sprawie odwołania Jerzego Kropiwnickiego ze stanowiska prezydenta Łodzi. Odwołanie prezydenta chce Sojusz Lewicy Demokratycznej w Łodzi, zarzucając brak czystości w mieście oraz strategii mieszkaniowej.

Czy jestem hazardzistą? Ciężko powiedzieć, wszak raz w życiu postawiłem drobną kwotę na zakład sportowy (wygrałem), a raz na tydzień (dla relaksu) odwiedzam konto na Poker Stars. Dostałem od roomu 5 $ w prezencie i mozolnie zrobiłem z tego trochę większą kwotę, ale w życiu nie dołożyłbym ani grosza do konta, gdybym tą różnicę przegrał. Czy niedługo będę musiał się z tego tłumaczyć albo z tym kryć?
Mam nadzieję, że nie, chociaż ostatnio trwa dosyć populistyczna presja na ograniczenie hazardu. Ruszyła komisja śledcza i ustaliła sobie zakres działania (nie tylko na czasookres pracy CBA nad rozwalaniem rządu, ale też, czego PiS i najnowsza przystawka się obawiały, na lata wcześniejsze), wybierając przewodniczącego – Sekuła, PO. Równolegle produkuje się nową ustawę dotyczącą branży i jak na razie odbyło się spotkanie szefów klubów sejmowych. Jak można się domyślać, o sprawie wypowiedział się Jarosław Kaczyński i znowu zaleciało uładzonym Kononowiczem. Lider PiS znów udaje zatroskanego i oburzonego sprawą, dodatkowo snując różne dziwne rojenia i domysły, a przy okazji uderzając w nutę populistyczną. Mianowicie chce całkowicie zakazać hazardu. Radykalnie, twardo, a co. Po co? By potem móc pokazać “gotowość do kompromisów”, “presję większości” czy po prostu przedstawić w fałszywym, oligarchiczno-kryminalnym świetle, spokój i umiarkowanie innych. Już mówi o tym pierwszym. I już widać, że nie chodzi tu o interes państwa, ale o bicie piany.
W całą tą hucpę wpisuje się niestety premier. O ile bowiem jestem w stanie zrozumieć chęć usunięcia wszechobecnych salonów gier i automatów, o tyle sam pomysł wpakowania kasyn do zamkniętych dzielnic trąci strachem przed opisanym powyżej zagraniem PiS typu “my chcieliśmy zająć się problemem, ale tamci bronią oligarchów i nam nie pozwolili”. Trochę to przypomina sytuację z chemiczną kastracją pedofilów, po której to sytuacji Tusk dostał przydomek “chemiczny Donald”. Kaczyści jak zwykle grają larum i krzyczą o upadku państwa (zresztą co tydzień przepowiadają “rychły upadek rządu”), ale panikarsko-pieniacki styl medialny PiS, jako żywo trącący relacjami rodem z tabloidów, nie jest już tak skuteczny, jak był np. w 2005 roku. O podatki i tak od samego początku szło, więc pomysłowi ich podwyższenia nikt się nie dziwi, a wciskające się nachalnie w miejskie pejzaże salony gier pewnie wyższych podatków nie przetrwają – może to i dobrze. Ale zamknięte “zony” kasyn? Jeszcze z takim określeniem, jakby człowiek wchodził w strefę zagrożenia biologicznego? Moim zdaniem to zagranie pod publikę i nic więcej.
PS. Co to jest “twardy hazard”, zwłaszcza w internecie? Ta fraza z kolei, pewnie równie świadomie, przywołuje skojarzenia z “twardymi narkotykami”. Owa forma gier ma zostać zakazana i zastanawiam się, czy nie chodzi tu również o Hold’ema. Ktoś wie?

Już za rok wybory prezydenckie, czyli okazja do zluzowania drugiej połowy Zjawiska Biologicznego i tym sposobem zakończenia żałosnych podrygów tzw. “Czwartej RP”. Kampania PiS-u w zasadzie już się rozpoczęła, gdyż seria kombinowanych “afer” rodem z CBA miała na celu głównie skompromitowanie Tuska i, jak to zwykle w przypadku pisowskich akcji bywa, premier powinien podziękować adwersarzom za pomoc. Prezydent oczywiście w całą sprawę się włączył i zapewne skończy się to dla niego fatalnie. Zresztą gdyby partyjniactwo i wchodzenie w polityczne spory miały mu zapewnić poparcie, już dziś jego wyniki porównywalne byłyby z papierowymi rezultatami Frontu Jedności Narodowej za poprzedniego ustroju. Nie są i w zasadzie tylko cud mogłby zapewnić reelekcję Lechowi Kaczyńskiemu.
On jest jednak pewnym kandydatem PiS na prezydenta. Kogo innego zresztą miałby PiS lansować, jak nie kandydata, który ów urząd dzierży? PO też ma pewnego uczestnika wyścigu i co do tego nie ma wątpliwości.
A Lewica? Szuka, ale nikt o zdrowych zmysłach nie chciałby się wiązać z ugrupowaniem, które nie ma pomysłu nawet na siebie. Ostatnio Sojuszowi odmówił (po Cimoszewiczu i Kwaśniewskiej) Jacek Majchrowski, prezydent Krakowa. Cóż, człowiek mający solidne poparcie w sporym mieście i związane z nim co najmniej duże szanse na fotel prezydenta miasta nie zostawi tego dla złudnych i nikłych szans na stanowisko głowy państwa. Majchrowski doskonale zdaje sobie sprawę z dwóch rzeczy: po pierwsze, jest zbyt mało znany w kraju, by mieć jakiekolwiek szanse z szefem rządu czy głową państwa. Po drugie, poparcie obecnego SLD to dla niego praktycznie pocałunek śmierci.
Dlaczego? Bo Sojusz wyraźnie nie radzi sobie z próbą znalezienia innej roli niż zombiaka po PZPR. Wcześniej był tzw. beton i działacze związani jeszcze z PRL-em, ale za Millera ta partia przynajmniej była choć trochę wyrazista. Grzegorz Napieralski, który (razem z Olejniczakiem i jako jego następca) miał odświeżyć wizerunek partii, jedynie pozbył się starego, natomiast o nowym zapomniał. Poszedł w związku z tym po najmniejszej linii oporu, najprostszy i najgłupszy zarazem sposób na bycie opozycją… kopiując od PiS, a raczej od przystawek. Jak bowiem inaczej określić ustawienie się w TVP i okazyjne (z racji liczby głosów) podszczypywanie rządu, równie złośliwe i niekonstruktywne co u kaczystów, za to o wiele bardziej żałosne, właśnie z racji liczby głosów? Gdyby jeszcze tylko Lewica wykazywała się jakąś pozytywną inicjatywą (jedna jaskółka, jaką jest zmiana ustawy o prokuraturze, wiosny nie czyni), to nie byłoby tak boleśnie widoczne, że poza żałosnym przytulaniem się do PiS-u praktycznie nie istnieje w Sejmie, jest niewidoczna. Po odejściu do PE takich gwiazd jak Senyszyn czy Zemke ten obraz nędzy i rozpaczy tylko się pogłębił. A z uwagi na fakt, iż trafił tam także Olejniczak, już nikt nie powstrzyma Napieralskiego przed posłaniem swej frakcji w polityczną nicość.
I oto szef Sojuszu marnuje okazję na odróżnienie się od ugrupowania, które własnym stylem zapracowało sobie z nawiązką na utratę władzy i nie pojęło lekcji. Napieralski z kolei nie zauważa faktu, że dawni koalicjanci PiS-u zostali przez tą partię dosłownie pożarci, po uprzednim (mocnym) przyprawieniu sosem hipokryzji typu “z tymi ludźmi w koalicję nie wchodzimy”. Kiedy przypomnę sobie, jak w 2007 r. podczas debaty Tusk-Kaczyński ten ostatni zarzucał temu pierwszemu plany koalicji z SLD (tradycyjnie, jeśli PiS coś komuś zarzuca, to są dwa wyjaśnienia: albo samo ma to za uszami, albo planuje mieć), to widzę powtórkę z historii.
Napieralski chyba zapomniał, z jakiej opcji politycznej Kaczyński zrobił sobie głównego wroga i kto poszukiwania “układu” przypłacił życiem. Zdaje się udawać, że deszcz pada, gdy mu plują w twarz. Plujący zaś i opluwany razem zaciskają zęby i hołdują zasadzie “cel uświęca środki”, bo pozornie nieprzekraczalne bariery padły pod naporem oportunizmu. Obojgu frakcjom umyka jednak to, iż bezproduktywna hucpa przestała satysfakcjonować wyborców. I że są oni w stanie ową hucpę przejrzeć i zobaczyć za nią pustkę i indolencję. Wrzaski Jarosława i młodego, niedoświadczonego lidera Lewicy nie są w stanie zamaskować tego, że obaj nie dysponują żadną godną rozważenia ofertą dla wyborców, solidnym programem na przyszłość. Szkoda, bo ich indolencja sprawia, że Platforma nawet nie musi się zbytnio starać, by wygrać wybory. Natomiast marzenia o silnej (a tym bardziej zdolnej do forsowania poglądów liberalnych) lewej stronie sceny politycznej są niszczone przez pustkę Napieralskiego. Już nawet nie chcę wiedzieć, czy ów niezbyt kompetentny lider zdaje sobie w ogóle z tego sprawę.
PS. Lewica nawet logo zdarła od kogo innego. Od frakcji, której nawet do pięt nie dorasta.
Porównajcie zresztą sami.

A poza tym samo określenie “polski Zapatero” opisuje człowieka, który może i chciałby być wielki, ale na chęciach się kończy. Jest aż nazbyt oczywiste, że Grzegorz Napieralski politykiem wielkiego formatu nigdy nie był i nie będzie. A czy jego ugrupowanie podzieli los przystawek? Bardzo możliwe…

Paweł Kukiz to muzyk rockowy znany głównie ze swojej działalności w zespole Piersi. Ma za sobą ponad 20 lat obecności artystycznej, która bogata jest w kontrowersje. Słynie z nienawiści do lewicy, rozsławionej utworem „Virus SLD”. W swoją twórczość często wplata akcenty polityczne, co czyni go obiektem zarówno uwielbienia, jak i ataków (inicjowanych przez zwolenników czerwieni). Z muzykiem rozmawia Magdalena Kołodziej.

Ma Pan 46 lat. Dlaczego jest Pan nadal sfrustrowany rzeczywistością zamiast być do niej przyzwyczajonym?

Tak jestem skonstruowany i to wcale nie jest rzecz wygodna, bo kontakt z rzeczywistością każe myśleć. Na to składają się miłość do ojczyzny, stres i troska. Zazdroszczę moim kolegom, którzy mają 46 lat i tylko jeden problem: swoją rodzinę.

A Pan żyje dla idei?

Nie, ja już nie mogę żyć dla idei dlatego, że też mam żonę i trójkę dzieci. Muszę znaleźć kompromis między ideą, a rodziną. To jest cholernie trudne, ale jakoś się udaje.

Jarocin to miejsce bardzo ideologiczne. Stwierdził Pan kiedyś, że nauczyło ono Pana miłości i pokory…

To musiałaby być bardzo długa rozmowa o tamtych czasach. Ja do nich nie podchodzę kombatancko i nie robię z nich czegoś podobnego do Auschwitz, Holocaustu czy jakiejś innej traumy, ale z drugiej strony faktycznie, nauczyłem się wtedy pokory.

Mogę to porównać do czasów, kiedy nauczycielki biły linijką w łapę i była to rzecz normalna. Nie uważam, że to dobre, ale uważam, że od czasu do czasu taka linijka powinna się znaleźć w życiu każdego. Notabene nie jestem zwolennikiem bezstresowego wychowania, nie jestem zwolennikiem PiS-u, nie jestem zwolennikiem metod drastycznych, bo z drugiej strony uważam, że nadmiar liberalizmu jest również szkodliwy.

Wracając do tematu, pokora u ludzi jest bardzo istotna. Trzeba pamiętać, co było na początku i doceniać to, co się ma obecnie. Pewnie, że należy walczyć o lepszą chwilę, ale i wiedzieć, że zawsze może być gorzej. Proszę zwrócić uwagę, jeszcze parę lat temu była wojna w Jugosławii oddalonej od nas o 8 godzin drogi samochodem. Osiem godzin i jednocześnie olbrzymie ilości trupów. Dlatego cieszmy się, że jutro, pojutrze może Pani podejść do egzaminu i pojechać do Anglii, Irlandii albo zostać w Polsce. To wszystko to Pani wybór.

Przed szczęściem podchodzenia do egzaminu stanie niedługo Pańska córka, która ma 18 lat i przez jakiś czas chodziła do Liceum Urszulanek. Jaka była jej reakcja na to, że jej ojciec pisał tekst „ Sejmowego tanga” przy pornosie?

Moja córka słucha Sex Pistols i takich kapel, przy których ja jestem porządnym literatem.

Czy jako literat, który pisze już ponad 20 lat, ma Pan teksty, których się Pan wstydzi?

Pani też ma wiele rzeczy, których się Pani wstydzi. Każdy ma takie rzeczy. Natomiast jeśli chodzi o artystyczne sprawy, niczego się nie wstydzę, bo wszystko było jakąś emocją, jakąś chwilą. Na tym polega również komfort pisania wierszy, które może Pani albo opublikować, albo schować do szuflady. To rzecz kapitalna, bo można odreagować emocje nie na kimś, tylko na kartce papieru.

Odreagowywał je Pan również nazywając polityków „kurwami”. Czy uważa Pan, może słusznie, że tylko w ten sposób można do nich trafić?

Na politykę to musimy poczekać jeszcze wiele lat i liczę na to, że tacy ludzie jak Pani, jak Pani koleżanki i koledzy będą normalnymi politykami, którzy będą mieli na tyle swobody, by polityka była pasją, a nie zawodem.

Jednocześnie uważa Pan, że powinno się ważyć swoje słowa, a polityk powinien mieć szczególną świadomość ich wartości…

Jest różnica między słowami pana ministra Ziobry, a pani minister pracy, która powiedziała do swojego współpracownika „spierdalaj”. Ja też swoim kolegom mówię od czasu do czasu „ spierdalaj”. Moi koledzy w momencie napięcia również mówią „spierdalaj”, ale to świadczy o zaangażowaniu i o emocjach. Natomiast słowa takie jak „ten pan nigdy więcej w życiu nie zamorduje drugiego człowieka”, o czym świadczą?

Ja mam chore dziecko, ja wiem co po tych słowach się działo. Chociaż na pewno pan Ziobro miał kapitalne intencje. Zresztą w ogóle cały ten PiS ma kapitalne intencje i ja się pod dziewięćdziesięcioma procentami intencji PiSu podpisuje. Tyle, że sposób wykonania jest dramatyczny i tyle. Komuniści też mieli świetne intencje. Oni chcieli równości, oni chcieli dobra dla całego świata, ale wyszło troszkę inaczej i obawiam się, że w porównaniu z PiSem to są dwie bardzo podobne frakcje w sensie mentalnym i w sensie skuteczności.

Jest jeszcze jakiś inny powód, dla którego akurat do tych frakcji żywi Pan szczególną niechęć?

Ja byłem w NZS-ie (przyp.red. – Niezależne Zrzeszenie Studentów). Ojciec jako dziecko trafił do Kazachstanu. Miał wtedy (przyp. red. – 1941) 11 lat. Zesłano go jako wroga ludu. Potem wrócił do Polski, ale nie mógł przyznawać się do swojej przeszłości. Do własnego ojca, który przed wojną był oficerem policji państwowej, też nie. Mojego dziadka rozstrzelali Sowieci we Lwowie na mocy państwowego rozkazu, który został wydany w ciągu dwudziestu czterech godzin. Sprawa wyglądała wtedy tak, że wyprowadzono więźniów na dziedziniec w „Brygidkach”(1) , wydano rozkaz i rozstrzelano dziadka. A na przykład Kaczyński uhonorował policjantów, którzy zginęli w Twerze(2) a tych, którzy zginęli w więzieniach już nie.

I czego Pan teraz oczekuje?

Czekam na taką politykę, która będzie sprawiedliwą polityką, gdzie nie będzie istotne, czy człowiek zginął w Twerze, czy gdzieś indziej. Ważne będzie, kim jest człowiek. Mało tego, liczę ciągle, że w Polsce będą jednomandatowe okręgi wyborcze i nie będzie istotna partia, tylko znowu będzie istotny człowiek. Ja często nawet wśród „bolszewików”, tzn. wśród tej frakcji, której nie cierpię, widzę dobrych ludzi. Wśród PiSowców również widzę dobrych ludzi, a wśród Platformy widzę złych.

Po prostu szkoda, że w Polsce wszystko jest upartyjnione. To, że dla nas coś jest albo białe, albo czarne, to nasza wada narodowa. Ja mogę szanować Schetynę, a z drugiej strony nie cierpieć Palikota. To tak jak prezes Kaczyński powiedział „ Albo czarne jest białe, albo białe jest czarne, przepraszam, białe jest czarne, a czarne jest białe. Przepraszam, białe jest białe, a czarne jest czarne.” No i na tym polega ta polska paranoja. A to wszystko jest proste jak cholera. Ważne żebyśmy zdrowi byli, żebyście się dobrze bawili i żebyśmy się kochali i szanowali. Tyle, cała filozofia.
(1) – Brygidki – potoczna nazwa więzienia we Lwowie przy ul. Kazimierzowskiej (obecnie Horodocka). Brygidki były jednym z trzech we Lwowie miejsc masowego mordu więźniów politycznych dokonanego przez NKWD po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 r.

(2) – Wiosną 1940 NKWD wymordowało w swojej siedzibie w Twerze ponad 6200 polskich policjantów i innych więźniów z obozu w Ostaszkowie, następnie pochowanych w Miednoje.

Fot.Łukasz Król i Michał Gorycki

Wywiad nieautoryzowany, opublikowany pierwotnie na www.wici.info

So we had a chance to check out a 12 minute screener of the “THIS IS IT” movie at a media screening the other night and guess what….THIS IS AN INCREDIBLE PIECE OF WORK! Its great to see how much actually goes into a show on a Michael Jackson scale. Don’t ask us where we got this clip, but check out MJ rehearsing “Human Nature”!

This is the first in a series of articles about challenging behaviour. In later articles I will draw upon my experience of supporting children with challenging behaviour and their families, as well as ideas and strategies drawn from other people’s experiences.

To begin, however, I’d just like to introduce the field and clear up some terminology that I’ll be using.

‘Challenging Behaviour’ in these pages will be used to refer to behaviour displayed by people with a learning disability. Further, it refers to behaviour which is deemed difficult or problematic because it puts the safety of the person or others in danger of physical harm, or has a significant impact on the quality of life of the person or the people around them. Behaviour of this type is not limited to people with a learning disability, but is far more common than in people without disabilities.

Examples of challenging behaviour include, without being limited to; biting, kicking, hitting, eye-poking, self-injury (head-banging, biting, scratching), tearing clothes, breaking windows, running off, eating inedible objects, stereotyped movements.

Supporting somebody with challenging behaviour is complex and at times quite draining. Change can take a very long time to elicit, and will undoubtedly require changes to the person’s environment – including importantly changes to the way other people behave. There are many things which can be done. Popular approaches to supporting children and adults with challenging behaviour often use an approach called applied behaviour analysis.

Following articles will discuss some of the issues around challenging behaviour in more detail, including;

• Why does it happen, and what can be done?
• Communication
• Self-injurious behaviour
• Functional Analysis
• Pica (Eating inedible objects)
• Physical intervention, and specialist equipment

The SLD Witches Brew Gridwide Hunt will take place from October 1st to October 31st. There are 119 shops to find treasures at. You’re looking for a witches cauldron filled with goodies.

You can join the group by either copying the following link to local chat, then clicking it from chat history:  secondlife:///app/group/79d546d0-3526-5d6b-7e1c-a206e67eb7f3/about

OR – Use the Second Life Group search and search for SL Discovery (should be the first group to come up in search).

Starting point for SLD Witches Brew Gridwide Hunt: Witches Brew Gridewide Hunt #1

Look after this:

My point: *Aleida* s cauldron #24

HAPPY HUNTING

24.09.2009r., sesja Rady Miasta Kraśnik

Na sesji Rady Miasta Kraśnik w 28 maja, radny Mirosław Włodarczyk po raz kolejny poruszył temat trudnej sytuacji finansowej KMKS. Niska dotacja dla klubu, jaką zgodził się przekazać burmistrz P. Czubiński, zmusiła władze KMKS do zawieszenia działalności. Konsekwencją było to, że szczypiornistki KMKS nie pojechały na ćwierćfinały mistrzostw Polski juniorek młodszych.

Urzędnicy twierdzili, że były przewidziane większe pieniądze i to na władzach klubu spoczywa odpowiedzialność za brak umowy sponsorskiej z magistratem.

Radny Włodarczyk, żeby raz na zawsze uciąć spekulacje w tej sprawie, poprosił (prywatnie) o obecność na sesji trenera piłkarek Adama Jackiewicza, osobę najbardziej zainteresowaną rozwikłaniem trudnej sytuacji.

Pokazanie się na sali szkoleniowca “usztywniło” przewodniczącego rady miasta i radnych z ekipy rządzącej. Zaczęto kluczyć, mówić o potrzebie dokładnego zbadania sprawy, w tym dokumentów, łącznie z przeprowadzeniem konfrontacji. Słysząc te wypowiedzi swój niepokój wyraził radny PiS, Jerzy Misiak. Radny stwierdził, że na sali powiało grozą, gdyż z tego, co słyszy ma zostać powołana “komisja śledcza” w sprawie KMKS, która będzie badała dokumenty, przeprowadzała przesłuchania i konfrontacje.

Radni PiS, w trakcie zmian w budżecie na rok 2009, zgłosili zwiększenie dotacji dla KMKS o kwotę 10 tysięcy złotych. Zgłoszenie wniosku przez klub opozycyjny, tradycyjnie już, napotkało na opór ze strony ekipy rządzącej.

Powoływanie “komisji śledczej” oraz blokowanie wniosków opozycji, to wynik zbyt dużego skupienia władzy w “jednych rękach”. Od dawna mówi się w Kraśniku, że szansę na realizację mają tylko te pomysły, które rodzą się w głowie konkretnej osoby.

Od majowej sesji minęło wiele tygodni. Na sesji Rady Miasta Kraśnik, 24 września, radny Włodarczyk powrócił do tematu KMKS. Poinformował radę, że przed sesją zadzwonił do trenera Adama Jackiewicza i zapytał, czy „komisja śledcza” zebrała się i doszło do ustaleń w sprawie KMKS. Okazuje się, że wyrażona na sesji majowej wola wyjaśnienia sprawy, to był blef.

Na skrytykowanie przez Mirosława Włodarczyka takiego podejścia do sprawy ostro zareagował przewodniczący komisji zajmującej się problematyką sportu, Tomasz Rubaszko. Przewodniczący zaapelował do dociekliwego radnego PiS, żeby nie dał Adamowi Jackiewiczowi manipulować sobą. Nie wyjaśnił, niestety, na czym te manipulacje mają polegać.

Warto przypomnieć, że Tomasz Rubaszko, emerytowany nauczyciel wf w Zespole Szkól Nr 1 w Kraśniku, lepiej „opłacaną” funkcję w radzie ma dzięki wejściu SLD, z którego startował do rady miasta, w koalicję z Platformą Obywatelską. Radny widywany jest na jednym z kraśnickich ORLIKÓW, co wskazuje, że chyba załapał „fuszkę” i ma możliwość dorobienia do nauczycielskiej emerytury.

PS. Na temat sytuacji w KMKS pisała „Rz”:

http://www.rp.pl/artykul/348631.html

Praising the Lord on Sunday

The Solidarity trade union would like to see a new law introduced that prohibits all kinds of trading after noon on Sunday. “I support it,” says Civic Platform (PO) senator Jan Rulewski; “I support it,” echoes Law and Justice (PiS) MP Stanisław Szwed, who has already forced through a bill that prohibits trade on major national and church holidays. “Sunday trading would start at dawn and last until noon. It would affect both shopping malls and small local shops. The only exception would be made for pharmacies, petrol stations and shops located at  airports and at train stations. Such shops could remain open the whole Sunday just as it is currently,” says Alfred Bujara, head of Solidarity’s commerce department. “We are forcing through this initiative out of concern for workers who in times of recession work much more than they used to. From January to September we have received at least 20% more complaints from people who are being exploited in shopping malls,” claims Bujara. In his opinion it is not uncommon that people are employed part-time, they are paid for part-time work, but are forced to work as if they were full-time employees. Or even work for two employees, because according to Solidarity estimates, there are over 200,000 job vacancies in commerce. Solidarity, during a special press conference in the Sejm, is supposed to soon inform the public about initiating work on the bill. The press conference will be opened by the leader of the PiS parliamentary grouping Przemysław Gosiewski. Jan Rulewski, the PO senator, will be the speaker for the bill.

Concrete Desert

“Working until noon on Sunday is a reasonable compromise between the expectations of the commerce industry, who complain that their profits will drop, and the expectations of employees, who are entitled to free time on Sunday,” says Rulewski. According to the PO senator any kind of trade should also be prohibited on Christmas Eve after noon. “I will discuss the idea with Minister Michał Boni and Minister of Labour and Social Policy Jolanta Fedak,” says Rulewski. Gosiewski does not want to comment on the idea of the unionists, but PiS’s commerce specialist, Stanisław Szwed, is an ardent supporter of the idea. For him, just as for Rulewski, it is another rational step towards prohibiting trade on Sunday altogether. An appropriate law came into force two years ago. “Nothing bad happened then and nothing will happen this,” says Szwed about Solidarity’s idea. What do shopkeepers think of the idea? “I am absolutely against it. Hopefully you did not expect any other kind of answer,” says Andrzej Maria Faliński from the Polish Organisation of Commerce and Distribution (POHiD). “Such ideas harm commerce as a whole. They harm small shops because they reduce the amount of time during which their owners can earn money and they harm big shopping malls, for which opening for a few hours is not profitable. It simply costs too much,” adds Faliński. What are the chances of introducing the new law? Most likely, Law and Justice (PiS) and the Polish Peasant Party (PSL) will vote in favour of the new bill while the Democratic Left Alliance (SLD) will be against it. The biggest unknown is Civic Platform (PO), but according to Bujara there are many supporters of the new law in PO also.
Gazeta Wyborcza

Newzar can be emailed to you directly

Członka (trzeci od lewej) symatykiem PO? Zdjęcie pochodzi ze spotkania kraśniczan z posłem Platformy J. Palikotem.

Wracając do prezentowania najnowszej historii Kraśnika, a dokładnie wydarzeń, które miały miejsce w ostatnich latach we władzach miasta, przypominam wywiad, jakiego udzielił NOWINOM KRAŚNICKIM lider postkomunistów, Tadeusz Członka, tuż po wyborach samorządowych w 1998 roku.

Tytułem wprowadzenia, wyrażę polemiczną opinię wobec stwierdzenia Członki, że klub SLD miał w trzeciej kadencji samorządu (1998-2002), większy stan liczbowy niż w poprzedniej. Wybory do rady miasta w roku 1994 były wyborami większościowymi. Miasto podzielono na 28 okręgów, z których wchodziła jedna osoba, mająca najwięcej głosów. Początek lat 90. to okres, w którym nie było „modne” przyznawanie się do komunistycznych korzeni. Wiele osób kamuflowało się, startując do rady jako popierani przez ZNP lub niezależni. Tak naprawdę „ludzie Członki” mieli większy stan liczbowy niż w roku 1998. Brak samokrytycyzmu u byłego działacza ZMS i PZPR jest powszechnie znany. Dlatego jego grupa w radzie miasta liczy obecnie tylko trzy osoby, w radzie powiatu zaś członkiem SLD jest były naczelnik miasta, Zygmunt Kusiak. Oczywiście pokrywa się to z tendencją zauważaną w całym kraju, choć w samorządach układ sił nie musi być taki sam jak sejmie. SLD w Kraśniku został „nadwerężony” przez jego lidera.

Warte podkreślenia jest to, że Członka wypowiada się w wywiadzie krytycznie o angażowaniu w wybory urzędników oraz przeznaczaniu na ten cel środków publicznych. Podobnie było pod koniec IV kadencji (2002-2006), kiedy lider SLD i jego ludzie byli w opozycji wobec grupy Piotra Czubińskiego.

Dziś na sesjach nie wspomina o tym. Aktualnie w Kraśniku SLD jest koalicjantem Platformy Obywatelskiej. Mimo, że w 21. osobowej radzie są zaledwie trzy osoby z SLD, to Członka jest jej przewodniczącym, a jeden z jego ludzi, Tomasz Rubaszko przewodniczącym komisji. Wiele osób uważa, że Członka i jego ludzie zachowują się jak panie lekkich obyczajów, co spowoduje, że w najbliższych wyborach jego ugrupowanie nie będzie reprezentowane w samorządzie miejskim i powiatowym, gdyż nie przekroczy progu wyborczego. Uwolnimy się więc od Tadeusza Członki, pod warunkiem, że nie wystartuje z list PO lub Lubię Kraśnik

Oto wywiad, który ukazał się w NK nr 19(76)98 z 17.11.1998 r.

Pan Tadeusz Członka – radny III Kadencji Rady Miejskiej w Kraśniku, były Przewodniczący RM w II kadencji samorządu terytorialnego, prezes Spółdzielni Inwalidów „Jedność” w Kraśniku.

Red.: Kandydaci lewicy stanowią mniejszość w Radzie Miasta III kadencji. Proszę skomentować tę przegraną? Czy popełniono jakieś błędy w kampanii wyborczej, a może miała na ten wynik wpływ mało widoczna działalność radnych lewicy w poprzedniej kadencji rady?

T. Cz.: W pytaniu jest zawarte nieprawdziwe twierdzenie, które zafunkcjonowało w Kraśniku, że lewica, w poprzedniej kadencji rady, była w większości. To nieprawda, gdyż w końcowym okresie funkcjonowania rady klub SLD tworzyło ośmiu radnych. Stąd nieprawdą jest, że te wybory przegraliśmy, dlatego że SLD w wyborach politycznych nigdy dotychczas nie zdobył takiego dużego poparcia społeczeństwa Kraśnika. Wprowadzenie 11 radnych jest więc wynikiem lepszym niż w poprzedniej kadencji. A to, że powstało wrażenie, iż w poprzedniej kadencji mieliśmy większość w radzie wynikało z aktywności naszych radnych, związanej z ich wiedzą i kompetencjami. Podkreślam jeszcze raz: w poprzedniej kadencji byliśmy w mniejszości, a obecna kadencja niczym od poprzedniej się nie różni, oprócz tego, że w tamtej lewica i prawica współpracowały przy podziale kierowniczych funkcji w mieście, a tym razem większość, czyli AWS, wzięła wszystko.

Red.: Pozostańmy przy tym samym temacie – czy przy aktywniejszej kampanii, porównywalnej z kampanią prowadzoną przez AWS, udałoby się SLD wprowadzić większą liczbę radnych?

T. Cz.: Oczywiście, że tak. Każda kampania może być prowadzona lepiej. Na poziomie miejskim na pewno daleko nam do profesjonalizmu. Byliśmy jednak w trudniejszej sytuacji niż AWS, naszą kampanię prowadziliśmy przy minimalnych nakładach, pieniądze pochodziły wyłącznie ze składek kandydatów, których nie chcieliśmy zbytnio finansowo obciążać. Kampanię prowadziliśmy niejako społecznie, każdy ma pracę i głównie jej, również w okresie przedwyborczym, poświęcał się. Natomiast AWS miała cały sztab ludzi, którzy z polityki żyją. Urząd Miasta, Urząd Rejonowy to przecież czołówka polityków AWS-u i oni do tej kampanii podchodzili na zasadzie – być albo nie być. Polityka dla nich, to jest chleb. Poświęcali cały swój czas oraz środki jakimi dysponowali, aby tę kampanię przeprowadzić skutecznie i efektywnie.

Red.: Co pana zdaniem głównie kierowało wyborcami w dniu 11 października?

T. Cz.: Myślę, że generalnie były to sympatie polityczne. Pierwszy raz odbyły się głosowania na listy, w wyborach proporcjonalnych. Scena polityczna porządkuje się coraz bardziej. Obecna ordynacja wyborcza preferuje ugrupowania duże i odniosły skutek apele największych ugrupowań, że głos oddany na małego, to stracony głos. Większość wyborców nie chcąc więc tracić swojego głosu oddało go na jedną z dwóch, głównych list. Stąd biorą się słabe wyniki Unii Wolności i Ruchu Patriotycznego „Ojczyzna”, który w Kraśniku prowadził kampanię wyborczą na zasadzie ”tylko nasze plakaty na ulicach”. Niektórym osobom plakaty z ”7” będą się śniły po nocach. Jeżdżąc w teren zauważyłem, że nawet tam, gdzie stały dwie chałupy, przy lesie, na trzech kolejnych drzewach wisiały plakaty listy numer ”7”.

Red.: SLD będzie rządził w większej liczbie województw niż AWS i są to przeważnie województwa lepiej rozwijające się gospodarczo. AWS ma natomiast poparcie w biedniejszej ścianie wschodniej. Czy tę sytuację można skomentować powiedzeniem: byt kształtuje świadomość?

T. Cz.: To powiedzenie z pewnością zawiera wiele prawdy, ale problem jest bardziej złożony. Ściana wschodnia to rozdrobnione rolnictwo, ze swoimi wielkimi problemami. Wszyscy wiemy, że to środowisko żyje naprawdę bardzo nędznie. W tym właśnie środowisku największe wpływy ma kler i typowo chłopska partia, która swój program ma skierowany na te problemy – PSL. Dlatego wyniki SLD w tych regionach są słabsze, chociaż czasami można wygrać i nie rządzić. W niektórych powiatach i województwach ci, którzy zdobyli najwięcej mandatów nie rządzą, gdyż dwóch pozostałych jest w stanie stworzyć koalicję. AWS w powiecie kraśnickim wygrała, a przecież nie ona będzie sprawować władzę przez cztery lata.

Red.: Jak swoją rolę w radzie, w nadchodzących czterech latach, widzi klub radnych SLD? Czy będzie to cicha opozycja, czekająca na potknięcia tzw. prawicy, czy też może doczekamy się wreszcie w Kraśniku prawdziwej opozycji. Patrzącej ugrupowaniu rządzącemu miastem na ręce, wytykającej błędy w podejmowanych decyzjach i proponującej przy tym własne rozwiązania? Taką rolę spełniają w sejmie posłowie SLD i dzięki temu wasze ugrupowanie zdobywa coraz większą popularność u wyborców. Czy parlamentarzyści z SLD będą dla was przykładem, który potwierdza potrzebę istnienia pluralizmu politycznego?

T. Cz.: Naszą rolę, klubu radnych SLD, wyznaczyło społeczeństwo. Jesteśmy w mniejszości, której z reguły przypada rola opozycji. Chcemy być opozycją konstruktywną, ale bardzo aktywną. Nie będziemy prowadzić działań destrukcyjnych, ale z pewnością będziemy bardzo uważnie przyglądać się tym, którzy władzę sprawują. Jedna opcja wzięła wszystko, w związku z tym chcemy wiedzieć czy społeczne pieniądze wydawane są w sposób najwłaściwszy i czy to ich rządzenie leży w interesie społecznym. Rolę kontrolującego próbuje nam się w istotny sposób uniemożliwić. Na pierwszej sesji widać było, że AWS – jako zwycięzca – nie tylko bierze wszystko, ale przede wszystkim zadbała, żeby nikt nie był w stanie jej skontrolować. W sześcioosobowym Zarządzie Miasta, który powinien być tworzony na zasadach kompetencji osób do niego wchodzących, a stwarza tę możliwość dobór osób spoza grona radnych, nie ma ani jednej osoby spoza rady, ani z opozycji. Przyjmijmy, że do zarządu zrobiono dobór kompetencyjny i wyszło tak, że sześciu najmądrzejszych ludzi to radni akurat z AWS–u i dlatego nie mogli być ”utrąceni”. Natomiast już wybory do komisji rewizyjnej – organu kontrolnego i zablokowanie wejścia w skład tej komisji przedstawiciela opozycji bardzo mnie niepokoją. Pokazuje to na czym zależy tym, którzy przejęli władzę – żeby nie mieć nigdy i nigdzie kłopotów. Mimo takich działań, znając swoje uprawnienia wynikające z ustawy o samorządzie terytorialnym, będziemy w stanie działalność kontrolną prowadzić, choćby nam tę rolę próbowano utrudniać.

Red.: Czy utrudnienia, jakie stwarza AWS opozycji pozwalają sądzić, że będzie ciekawie i gazety lokalne będą miały o czym pisać?

T. Cz.: Zawsze jest o czym pisać. Przy mnogości problemów społecznych zawsze istnieją różne opinie o tym, co jest sprawą bardziej pilną, a co powinno poczekać na realizację. Stąd na sesjach rady będą ścierać się różne poglądy. Chciałbym jednak, żeby było lepiej, a nie weselej. Nie chciałbym, żebyśmy jako opozycja mieli zbyt dużo powodów do podnoszenia larum, że dzieje się źle. Chcielibyśmy, by było w mieście dobrze. Tylko żeby było dobrze musi być właściwy dobór osób, które podejmują najistotniejsze decyzje. Muszą one być do tego przygotowane. Ten dobór na stanowiska kierownicze to, oprócz programów politycznych, klucz do sukcesu. Czy tak będzie? Po kilku decyzjach personalnych w Kraśniku mam wątpliwości.

Red.: Czy ma pan swoją ocenę sukcesu wyborczego pana Piotra Czubińskiego?

T. Cz.: Z pewnością pan Czubiński osiągnął wielki sukces wyborczy. Złożyło się na niego kilka czynników. Już mówiłem, że wszystkie środki jakimi dysponował urzędujący burmistrz podporządkował kampanii wyborczej. Chciał ponownego wyboru i ostatnie kilka miesięcy poświęcił w pełni prowadzeniu kampanii. Druga rzecz to taka, że urzędującemu burmistrzowi prowadzić kampanię jest najłatwiej, dlatego że ludzie po zdecydowaniu czy będą głosować na jedną listę, czy drugą, wyszukują na tych listach nazwiska najbardziej znane: ze słyszenia, ze środków masowego przekazu, czy bezpośrednich spotkań. Burmistrz bywa na spotkaniach wszędzie: w szkołach, w FŁT, wśród działkowców… I to ludzie pamiętają. Myślę, że nie bez wpływu na wysoką wygraną było to, iż na liście, z której startował burmistrz, nie było drugiej osoby równie znanej. Ludziom pozostało głosować na niego. Suma głosów oddanych na 4 radnych AWS i 4 radnych SLD w okręgu nr 1 nie różni się wiele.

Szczygło and His Pamphlets

“September 1st, 2009 was supposed to be a day of Polish pride and glory. It turned into a day of confusion and national distaste; and Vladimir Putin, the Russian Prime Minister, became its central figure,” said Jarsoław Kaczyński, leader of Law and Justice (PiS). The leader of the Democratic Left Alliance (SLD) thinks the opposite. Grzegorz Napieralski said, “It was a great success for Poland and Poles. The presence of the German Chancellor and Russian Prime Minister on Westerplatte peninsula carries significant meaning; that we all agree on the fact that Poland was the victim of invasion during WWII.” However, Jarosław Kaczyński during yesterday’s press conference made his different point of view clearly felt “Why was Putin invited in the first place? Why? It is a clear sign that Polish politics ended up in the gutter.” Kaczyński explained that “Putin was given a chance to continue his propaganda free of charge.”

He also criticised Polish Prime Minister Donald Tusk for saying that “every nation is entitled to have its own assessment of a given situation. There can only be one assessment of, for example, Katyń – it was genocide. The Polish Prime Minister giving anyone the right to assess such situations differently is unacceptable,” said Kaczyński. The Presidential National Security Bureau (BBN) also issued a booklet entitled Historical Propaganda in Russia between 2004 and 2009. BBN office clerks needed three months to prepare the pamphlet. In the document signed by the head of BBN Aleksander Szczygło, former Minister of Defence in the government of Jarosław Kaczyński, we read that “Prime Minister’s Putin official visit to Gdańsk which took place on 1st September 2009 should be treated as part of Russian historical propaganda.” According to Szczygło: “Russia strives to deepen political divisions in Poland,” and the latest pseudo-historical campaign in Russia was a response to “progress in finding alternative fuel sources for Poland” and to Warsaw’s reaction to the conflict in Georgia in 2008.
Gazeta Wyborcza

Newzar can be emailed to you directly

Piskorski Worried

The Democratic Party’s (SD) support is comparable to that of the League of Polish Families (LPR) or the Polish Party of Women (PK).  Support for Civic Platform (PO) has not wavered and is still at 56% compared to two weeks ago – such are the results of the most recent survey conducted by GfK Polonia for Rzeczpospolita. “The results are impressive,” says Jacek Kloczkowski, a doctor of Political Sciences at the Center for Political Thought. However, it still remains to be seen how the KDT fracas will affect PO’s standing. Law and Justice (PiS) faced similar problems when it was in power. It stood firmly in a row against nurses and consequently its standing dropped. Kloczkowski points also to another possible source of trouble for PO – the cuts in the budget. Compared to the previous survey, PiS and the Polish Peasants’ Party (PSL) have gained 2 and 1 points respectively while the Democratic Left Alliance (SLD) has lost 1 point. The most recent survey was first to gauge support for the new Democratic Party (SD). SD, led by Paweł Piskorski, got off to a slow start and became the party of choice for only 1% of Poles, an identical result to that of the League of Polish Families (LPR), the Self-Defence Party of the Republic of Poland (Samoobrona), the Republic Right Party (PR) and the Polish Party of Women (PK).

Piskorski, however, plays down the survey’s results. “I’m not bothered by them. I would be bothered if SD had the same level of support a year from now,” says the SD head. Piskorski highlights the fact that SD is still to launch its media and program offensive. However, in his opinion, had the survey mentioned the names of the respective parties’ politicians then SD’s result would have been better. “I expect that by the end of this year we will have a party which will have bounced back becoming a political alternative recognisable among voters. And come 2011 SD will be contending for a double-figure result in the parliamentary elections,” Piskorski says. According to Kloczkowski, SD stands a real chance of establishing itself as a solid political party. One of its strongest arguments is that even now, in the midst of the economical crisis, money is not a problem for Piskorski’s party. “Everything depends on how well SD take advantage of this chance. Libertas has proven that it is not enough simply to establish a presence in the media to win over voters,” says Kloczkowski. GfK Polonia conducted the survey between the 17th and 19th of June on a representative sample of 1,000 people.
Rzeczpospolita

Vote now for our blog friends – Transubstantiation

Przedstawiam zdjęcie zrobione w okresie poprzedzającym wybory do Europarlamentu. W budynku oklejonym plakatami kandydatki z listy PO prowadzi działalność gospodarczą radny z tego samego ugrupowania, Krzysztof Gerard Latosiewicz. Pan Krzysztof stanął na wysokości zadania, może więc w najbliższych wyborach liczyć na wysokie miejsce na liście PO. No chyba, że zmieni zapatrywania.

Krzysztof Latosiewicz został radnym w roku 2006. Nie był to jednak jego pierwszy start w wyborach samorządowych. W roku 2002 startował z Komitetu Wyborczego TWOJE MIASTO. Był to komitet skupiający osoby krytycznie oceniające burmistrza P. Czubińskiego. W tym gronie K. Latosiewicz nie znalazł się przypadkowo. Ale nie on jeden zaliczył w życiu obrót o 180 stopni. Liderem komitetu TWOJE MIASTO był przecież radny Piotr Iwan, który obecnie, przy każdej nadarzającej się okazji, chwali burmistrza (link poniżej).

Rekordzistą w robieniu “piruetów” jest Tadeusz Członka (SLD). Robiąc odniesienie do jazdy figurowej na lodzie, pora jakoś nazwać tę jego figurę, może… „członkas”. Od 1996 do 1998, jako polityk SdPL, współpracował z zagorzałym przeciwnikiem poprzedniego ustroju, Piotrem Czubińskim. Po kolejnych wyborach, jesienią 1998, stał się jego najgorętszym krytykiem, by znów, po roku 2002, stać się entuzjastą pomysłów obecnego włodarza. Jednak nie na długo. W latach 2005-2006 Członka zajadle atakował Czubińskiego na forum samorządu. Po kolejnych wyborach, które odbyły się jesienią 2006, do chwili obecnej, obaj panowie Cz. chodzą „pod rękę”. Czy długo to będzie trwało?

Lista osób, które raz są w drużynie byłego wiceprzewodniczącego PO, raz z niej wypadają, żeby po jakimś czasie znów powrócić, jest bardzo długa.

W polityce często sprawdza się powiedzenie „Tylko krowa nie zmienia poglądów”. Kraśnik jest tego najlepszym przykładem.

Oto wywiad z P.Cz., który ukazał się w KURIERZE LUBELSKIM, w okresie kiedy Członka napinał mięśnie:

http://www.kurierlubelski.pl/module-dzial-viewpub-tid-9-pid-22725.html

Królik i kobra – 134/09

http://www.krasnik.info.pl/index.php?act=news&step=wiecej&id=173

A przy okazji przypominam ulotkę prezesa z roku 2005.

Drodzy Kraśniczanie!

Pragnę Was zapoznać z szeregiem informacji na temat mojej osoby, które jak w krzywym zwierciadle, w ostatnich miesiącach, prezentowały różne media lokalne i regionalne. Proszę o chwilę cierpliwości i przeczytanie tego tekstu do końca. W tym miejscu informuję, że wszystkie koszty związane z wydaniem tego biuletynu pokryłem ze środków własnych.
W wyniku wyborów samorządowych odbywających się w październiku 2002 roku zostałem bezpartyjnym radnym Rady Miasta Kraśnik. Otrzymałem największą liczbę głosów z grona kilkudziesięciu startujących w nich znanych Kraśniczan. Od 1999 r. pełnię funkcję prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej “Metalowiec”.
Wyobrażałem sobie, że będąc w Radzie dokonam wielu rzeczy. Będę realizował postulaty moich wyborców, a przede wszystkim będę rozwiązywał problemy dotyczące Spółdzielni, w której zamieszkuje 25% mieszkańców Kraśnika.
Rzeczywistość jest zupełnie inna. Rada miasta okazała się “tworem”, w którym na pierwszym miejscu są polityczne układy, toczą się intrygi i ciągle ścierają się interesy różnych wąskich grup i osób. Sprawy gospodarcze, rozwój miasta i tworzenie nowych miejsc pracy są na dalszym planie.
Moje problemy zaczęły się na początku 2003 roku, kiedy Spółdzielnia rozpoczęła inwestycję budowy systemu telewizji kablowej i Internetu. Urząd Miasta przez długi czas, w sposób nieuzasadniony, blokował realizację tego zadania i tylko determinacja Zarządu Spółdzielni “Metalowiec” doprowadziła do ustępstwa ze strony urzędników. Równolegle zaczęły się naciski dotychczasowego operatora telewizji kablowej – UPC.
Dzisiaj, z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że inwestycja budowy telewizji kablowej i Internetu okazała się prawdziwym sukcesem. Z pakietu rozszerzonego (opłata miesięczna 15 złotych) korzysta 1200 abonentów, z podstawowego (opłata 4 złote) korzysta 1300 abonentów, z Internetu zaś 530 osób (opłata 45 złotych).
Dla wielu polityków taka sieć i jej możliwości teleinformacyjne, to prawdziwa gratka, o którą starają się powalczyć i przejąć nad nią kontrolę.
W październiku 2003 r. zostałem, przy czynnym udziale przewodniczącego Rady i burmistrza Kraśnika, odwołany z funkcji radnego. Rzekomo wykorzystuję mienie komunalne, tzn. grunty będące w wieczystym użytkowaniu Spółdzielni, do celów prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółdzielnię, której jestem prezesem. Ten banalny i naciągany argument był tylko pretekstem, żeby mnie uciszyć, upokorzyć i odsunąć od podejmowania decyzji oraz sprawowania funkcji kontrolnej w mieście.
Sprawę wygrałem w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym. Większość w Radzie Miasta współpracująca z burmistrzem, wbrew wszelkim logicznym przesłankom, postanowiła zaskarżyć wyrok WSA do sądu administracyjnego II instancji. W dniu 17.02.2005 roku przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie wygrałem ostatecznie proces z Radą Miasta i uchwała o wygaśnięciu mojego mandatu została unieważniona. Ostatecznie przez 1,5 roku byłem pozbawiony możliwości pełnienia funkcji radnego i reprezentowania osób, które mnie wybrały.
Aktualnie przewodniczący Rady I. Ofczarski przedstawia stanowisko, że wszystko odbyło się w majestacie prawa, a moje zapowiedzi o wystąpienie o diety, za okres kiedy nie uczestniczyłem w obradach oraz o odszkodowanie – zadośćuczynienie, są dla niego niezrozumiałe.
Moje stanowisko jest jednak inne. Rada Miasta skompromitowała się na całą Polskę. Nie można nad takim postępowaniem przechodzić obojętnie. Sprawiedliwości musi stać się zadość. Diety należą mi się, co potwierdziła już Regionalna Izba Obrachunkowa oraz opinia Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Kolejno będę występował o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przez miasto. Odnośnie odszkodowania – zadośćuczynienia to badam tę sprawę.
Jeżeli będzie można dochodzić go od konkretnych osób, to na pewno będę działał w tym kierunku.
Następny atak na moją osobę miał miejsce ze strony wydawcy gazety lokalnej “Głos Kraśnicki” który oskarżył mnie o tłumienie krytyki prasowej. Rzekomo będąc w redakcji, w obecności trzech redaktorów, proponowałem zamieszczanie reklam przez Spółdzielnię w zamian za nie ukazanie się publikacji na temat działki, na której mój ojciec wybudował pawilon handlowy.
W sprawie działki nigdy nie miałem nic do ukrycia. W rozmowie z dziennikarzami prosiłem jedynie o to, żeby publikacja nie zawierała żadnych insynuacji. Jeżeli dziennikarze widzieli jakiekolwiek nieprawidłowości, to należało je zgłosić do prokuratury. Taki był cel mojej wizyty w redakcji gazety.
Dziennikarze skierowali sprawę do Prokuratury Rejonowej w Kraśniku, ale…o rzekome tłumienie krytyki. Po decyzji prokuratury o odmowie wszczęcia dochodzenia sprawę badała Prokuratura Okręgowa w Lublinie, a następnie rozpatrzył ją Sąd Rejonowy w Kraśniku.
Wymienione instytucje nie dopatrzyły się naruszenia prawa.
Kolejnym atakiem było rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji na temat mojej osoby oraz sposobu sprawowania funkcji prezesa. A to, że Spółdzielnia jest ogromnie zadłużona kredytami, zamierza sprzedać system telewizji kablowej oraz, że montowane wodomierze są wybrakowane i ocieplamy budynki styropianem o grubości 10 cm, a płacimy za 12 cm. Ktoś do Spółdzielni “podesłał” Urząd Kontroli Skarbowej, funkcjonariuszy wydziału PG, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Wszystkie rozpowszechniane na temat Spółdzielni informacje okazały się oszczerstwami i pomówieniami. Jedynym celem ich rozpowszechniania było podważenie wiarygodności Zarządu Spółdzielni, którego działalność oceniana jest przez większość członków bardzo dobrze. Dobra ocena budzi zawiść i obawy ze strony lokalnego aparatu władzy samorządu miejskiego.
Prawdziwym “majstersztykiem” okazały się ostatnie Zebrania Grup Członkowskich, w trakcie których dokonywano wyboru członków nowej Rady Nadzorczej SM “Metalowiec”. W zebraniach, jak nigdy dotychczas, uczestniczyło ponad 600 osób! Zaangażowano ogromne siły, aby dokonać przejęcia władzy w Spółdzielni, ostatnim bastionie apolityczności w mieście. Dyrektorzy szkół, przedszkoli, urzędnicy i pracownicy instytucji samorządowych agitowali do uczestnictwa w zebraniach i wybierania konkretnych osób. Przed zebraniami “grzały się” telefony działaczy związków zawodowych i lokalnych polityków.
Wszystkie te zabiegi okazały się nieskuteczne. Większość spółdzielców była nimi zażenowana i do dziś czuje niesmak. To był wielki cios dla tych, którzy byli organizatorami tego przedstawienia! Ci jednak nie dają za wygraną. W podporządkowanej urzędowi miejskiemu gazecie serwowane są opinie na temat nieprawidłowości w trakcie liczenia głosów i istnieniu rzekomej “grupy trzymającej władzę w Spółdzielni”. Są to tylko obrzydliwe kłamstwa, pokazujące złość z powodu nie przejęcia kontroli nad Spółdzielnią i jej pieniędzmi przez lokalnych polityków.
Na Zebraniu Przedstawicieli 29 kwietnia otrzymałem absolutorium i zatwierdzenie wszystkich moich działań, przegłosowane bez głosów przeciwnych i wstrzymujących się. Czuję z tego powodu ogromną satysfakcję.
Z różnych źródeł wiem, że takie poparcie jest “solą w oku” polityków i wszystkimi sposobami doprowadzą do mojej rezygnacji z funkcji prezesa Zarządu Spółdzielni.
W kwietniu br. Dziennik Wschodni, na niemalże całą stronę, opublikował zdjęcie i artykuł na temat pracy ciągnika z przyczepą, należącego do Spółdzielni, wynajętego w celu wywiezienia gruzu z działki, na której buduję dom. Za tę usługę zapłaciłem. Informacja taka ma ukazać się, ale po wielu dniach. Jak duże grono czytelników pierwszej publikacji dowie się o tym?
Może chodziło o “poinformowanie” Kraśniczan o tym, że buduję dom? W mojej ocenie rzeczą naturalną jest, że za rzetelną pracę jestem dobrze wynagradzany. Jestem oszczędny i po 9 latach pracy, mając możliwości, zaspokajam podstawowe potrzeby życiowe i buduję własny dom. Budując dom na terenie Kraśnika pokazuję, że z tym miastem będę związany na zawsze, problemy jego mieszkańców będą także moimi i działalności w Radzie Miasta nie traktuję jako trampoliny do kariery.
W ostatnim czasie we własnym mieście zaczynam czuć się jak intruz i w niepewności czekam na kolejną prowokację lub utrudnienia w pracy. Wszystkich Kraśniczan proszę o wyrozumiałość, cierpliwość i podchodzenie z dystansem do “sensacji” na mój temat. Każde pomówienie będę komentował i starał się pokazywać jego pochodzenie.
Moja sytuacja pokazuje, że nie można wychylać się z pomysłami i działaniami, którym nie patronują lokalni politycy. Moje przekonania jednak i wiara, że większość ludzi ma już dosyć gier i obietnic politycznych sprawiają, że nie chcę stać się kolejnym ubezwłasnowolnionym i biernym narzędziem kraśnickiej elity. Wierzę, że może być inaczej, może nastąpić inna, lepsza jakość.
Uważam, że za moją pracę dla miasta, a w szczególności dla spółdzielców, nie zasługuję na takie traktowanie przez lokalny, polityczny aparat władzy.

Z wyrazami szacunku
Piotr Iwan

Ulotka prezesa – 135/09

http://krasnik.info.pl/index.php?act=news&step=wiecej&id=174

Radni PiS (od lewej): R. Iracki. M. Tracz, J. Bednarz, J. Misiak, M. Włodarczyk

Taką opinię na temat budżetu miasta wyraził, na ostatniej sesji rady, radny Ryszard Iracki.

W porządku obrad samorządu znalazły się zmiany w budżecie na rok 2009. W trakcie procedowania przedstawiciel burmistrza, skarbnik miasta Aneta Tokarzewska zgłosiła szereg poprawek, w tym m.in. wprowadzenie do budżetu, i jej rozdysponowanie, dywidendy, którą miastu przekazała spółka miejska KPWiK. Kwota, jaka zasiliła budżet to pół miliona złotych. Radny R. Iracki zauważył, że jeszcze dwa dni przed sesją, na posiedzeniach komisji resortowych rady miasta, nie było mowy o pieniądzach ze spółki wodociągowej.

Skarbnik tłumaczyła sytuację potrzebą otrzymania opinii Urzędu Skarbowego w tej sprawie, która wpłynęła dzień przed sesją. Tego rodzaju wyjaśnienie rodzi pytanie, dlaczego o taką opinię nie wystąpiono odpowiednio wcześniej? Wynik finansowy KPWiK za rok 2008, znany był od kilku miesięcy.

Wypowiedź radnego Irackiego zdziwiła liderów grupy „miłośników” burmistrza, w tym przewodniczącego Tadeusza Członkę. Spotkało się to z reakcją radnego PiS Jerzego Misiaka, który przypomniał, że opinie przewodniczącego są różne, w zależności od tego kto składa wnioski do budżetu.

Wiele w tym prawdy. Lider postkomunistów, wieloletni działacz ZMS i PZPR, prezentuje starą, „dobrą” szkołę prowadzenia debaty. Raz domaga się, żeby wnioski nie były zgłaszane na sesji, były przemyślane i przedyskutowane na komisjach. Tak dzieje się, gdy pochodzą od radnych PiS. Innym razem Członce to już nie przeszkadza.

Na temat dywidendy i sytuacji w KPWiK pisałem na stronie posła Jarosław Stawiarskiego:

http://www.jaroslawstawiarski.pl/index.php?modul=strona&akcja=pokazWpis&id=647&idm=1

Oto wpisy na temat sposobu prowadzenia obrad przez Tadeusza Członkę, zamieszczone na stronie krasnik.info.pl:

http://www.krasnik.info.pl/index.php?act=news&step=wiecej&id=98

http://www.krasnik.info.pl/index.php?act=news&step=wiecej&id=56

Ciekawe czy radnym z koalicji PO-SLD, mającym większość w Radzie Miasta Kraśnik, podoba się określenie „radni bezradni”, którego używa w stosunku do nich wielu mieszkańców Kraśnika. Wynika to z ich silnej „sympatii” do burmistrza. Na sesji w dniu 28 maja radny PiS Mirosław Włodarczyk apelował, by grupa rządząca nie poniżała się pokazując, iż samodzielnie nie potrafi podjąć decyzji (link poniżej).

Przeglądając protokoły posiedzeń Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej METALOWIEC natknąłem się na taką oto informację (cyt.):

- Na posiedzenie przybył Pan Piotr Czubiński – Burmistrz Kraśnika. Poruszono sprawy wspólnych inwestycji. Burmistrz zapewnił, że inwestycje te zostaną dofinansowane przez Urząd Miasta. Chodzi o budowę drogi – łącznika ul. Wyszyńskiego i Popiełuszki oraz ul. Mickiewicza, remont chodnika i schodów terenowych wzdłuż ulicy Mickiewicza w rejonie budynków Mickiewicza 10 i 12, likwidacja niepotrzebnego chodnika przy jezdni i budowa w jego miejsce zatok parkingowych prostopadle do osi jezdni, wyposażenie placów zabaw na terenie Spółdzielni. –

Zapoznając się z kompetencjami poszczególnych organów władz lokalnych dowiadujemy się, że burmistrz jedynie składa radzie propozycję inwestycji do realizacji. Ostateczna decyzja jest podejmowana przez przedstawicieli lokalnej społeczności. Zadania poszczególnych organów określają paragrafy 13 i 26 Statutu Miasta Kraśnik (link poniżej).

Na stronie posła Jarosław Stawiarskiego zamieściłem wpis dotyczący dziwnego, w moim przekonaniu, przetargu na budowę ogrodzenia boiska piłkarskiego na „Słonecznej Polanie” (link poniżej).

Tylko te dwie sprawy pokazują, jaka atmosfera panuje we władzach naszego miasta. Najlepiej obrazują to słowa: „Burmistrz zapewnił, że inwestycje te zostaną dofinansowane”. Parafrazując te słowa można powiedzieć: „Burmistrz zapewnił, jak „radni-bezradni” z koalicji PO-SLD zagłosują”?

Czy w Kraśniku warto więc przeprowadzać wybory do rady miasta? Czy warto głosować na kandydatów spod szyldu SLD, PO lub Lubię Kraśnik?

http://www.krasnik.info.pl/index.php?act=news&step=wiecej&id=171

http://krasnik.pl/index.php?id=338

http://www.sm-metalowiec.com.pl/readarticle.php?article_id=267

http://www.jaroslawstawiarski.pl/index.php?modul=strona&akcja=pokazWpis&id=641&idm=1