Lotem błyskawicy obeszła ostatnio forum wiadomość o śmierci kolejnego z użytkowników – tym razem padło na niejakiego Nofa – jak donosi nasz tajny współpracownik A. Sitko [który nie chce ujawniać własnego imienia], może się okazać, że w końcu wiadomość o czyjejś śmierci jest prawdziwa. Zaciekawieni tym faktem, zgłosiliśmy się po opinię do naszego eksperta od spraw dziwnych, pana Macieja Trojanowskiego. W wyniku jego wnikliwych analiz, zdobyliśmy stare materiały radzieckich służb wywiadowczych z 2003 roku [50 groszy od kartki] do pobrania TUTAJ. Zapiski obfitują w wiele pikantnych szczegółów z życia Nofa i jego heroinistycznej walki do samego końca, są ponadto okraszone szczegółowymi analizami agenta o pseudonimie Siusiak.

Po całej aferze rozpoczęła się ostra batalia w rzucaniu kałem w znajomych zmarłego połączonych w żalu, którzy zgromadzili się pod jednym wielkim wspólnym kocem nadziei na dworcu, by odśpiewać szanty [relację transmitowała TVP Kultura, w Środę 25 Czerwca, w nocy z Czwartku na Sobotę]. Królem batalii został główny zainteresowany drag, który zemścił się na swojej byłej dokładnie po 22 miesiącach co do dnia, od kiedy go rzuciła [iście zegarmistrzowskie wykonanie], dzielnie dokazywał również Leszek Miller, nie mogło oczywiście zabraknąć czempiona, panowała niemalże przyjemna rodzinna atmosfera, wszyscy wymienili się wygarami a pod koniec dnia czytali Huxleya. Jest to jedna z nielicznych śmierci na forum, która po pierwsze jest prawdziwa, a po drugie pamięć zmarłego została uczczona aż trzema tematami ! [z czego jeden usunięto, a dwa zamknięto, na szczęście bez ofiar w ludziach]. Nasza redakcja również pragnie połączyć się w żalu z rodziną, znajomymi i lokalnym rzeźnikiem, wystawiając na znak protestu w oknach jutrzejszym porankiem niezapalone świeczki obrócone do góry nogami !

Wy – wiecznie młodzi co być pragniecie,
Do was się dziś zwracam z tymi to słowami,
Bowiem jak i wy nie zamierzam teraz, ni nigdy,
Oddać się w ręce smutnej, czarnej pani.

Niechaj gra muzyka nielicząca czynów,
I potrzeby z nich się rozliczania,
Grzmoty niech walą dalej po niebiosach,
Ja śmiertelności zarzucam skrępowania!

W pogoni za blaskiem tych soczystych barw,
I ucieczce przed dręczeniem hałasami,
Swą głowę na karku zachowam nieuciętą,
Uchylę się znów przed jej kosy machami.

Zabawiać się będę w domowych mesjaszy,
Palić na stosie świętych–bluźnierców,
Uskoczę przed ciosem znów szermierką,
Zyskując respekt wśród ludożerców.

Jej wstrętny odór przykryję perfumą
I drogim alkoholem mej satysfakcji,
Bo ja tam nie chcę wiedzieć co jest po śmierci -
Nicość, stan nieba, piekła, reinkarnacji…

Będą się starać mnie przetłumaczyć,
Że to zakłóca porządku naturę,
Zmuszać i prosić, wręcz demonstrować,
Ja jak już rzekłem – nie wydam swą skórę

Nie oddam życia nikomu, błagajcie więc śmiało,
A już w szczególe tym co za lepszych się mają -
I choć mnie będą zabijać, nie umrę ani razu.