Tak sobie łażę po stronach i przeglądam N-K z czystej ciekawości i…

Normalnie brak słów i ogólne zażenowanie oraz idiotyzm w najczystszej postaci. Jak wcześniej uważałem, że głupotą jest płacić za opcję „goście”, czyli za to kto oglądał nasz profil, tak teraz stwierdzam, że ta opcja była małym pikusiem w porównaniu z tym co jest teraz.

Super Zdjęcie, czyli:

Zdjęcia Twoich znajomych możesz opisywać wykorzystując system wyrażania opinii. Masz do dyspozycji pięciostopniową skalę, a jeśli uznasz, że jakieś zdjęcie zasługuje na najlepszą opinię, możesz je odznacz emblematem Super Zdjęcie!

Innymi słowy, Twoi znajomi mogą mieć super zdjęcia, tylko i wyłącznie, jeśli Ty masz kasę, nie masz co z nią zrobić, więc płacisz 2, 5 lub 7zł za możliwość dawania super fot! Awesome!

Prezent:

Wysłany przez Ciebie prezent będzie widoczny przez miesiąc na stronie głównej adresata oraz w jego profilu. Wybierz rodzaj prezentu, dodaj do niego krótką wiadomość i gotowe.

Oraz zapłać kasę, żeby durny obrazeczek był wyświetlany w profilu osoby przez 30 dni! Od kiedy podarowane prezenty same znikają? Czy nie powinien to być prezent na zawsze? W prawdziwym życiu też dajesz prezenty i one potem znikają?

I ostatnia najdurniejsza z wszystkich opcji, czyli SUPER MINKI (hahahahahahaha!):

Lubisz pisać wiadomości z przyjaciółmi na NK? Masz ochotę ubarwić je czymś ekstra? Skorzystaj z rozszerzonego zestawu Minek! Dzięki animowanym obrazkom wyrażającym emocje uatrakcyjnisz swoje wiadomości. Ponadto uzyskasz kilkadziesiąt nowych sposobów na wyrażenie siebie.

Nie no po prostu super! Powinno się także płacić za wykrzyknik i pytajnik, bo też przecież wyrażają emocje! Powtórzę to jeszcze raz – IDIOTYZM.

Jeszcze jedna rzecz mnie tam drażni, a mianowicie polecane profile takich „osób” jak wszelakie portale. No sorry, jest to portal żeby znaleźć znajomego z dawnych lat, czy żeby poczytać newsy ze świata?

Dawno bym usunął tam konto, jednak trzyma mnie tam jedna rzecz. Mogę się dowiedzieć, co się dzieje u znajomych, z którymi nie mam jakiegoś bliższego kontaktu, zobaczyć co się u nich dzieje i jak wyglądają. I temu powinien służyć ten portal.

Pytanie: Jaki jest szczyt pragnień wydawcy?

Odpowiedź: Napalona bibliotekarka.

Widziałam duet takich pań w (inter)akcji  z wydawcami. Mniodzio

Mama dużo yeah:) Rzadko mam okazję oglądać Szymon Majewski Show choć bardzo lubię specyficzny humor Szymona i na ten materiał trafiłem dopiero dziś. Rozbił mnie na maxa. Majewski przeszedł samego siebie i na dodatek wrócił. Dla mnie bomba:))) Ędward Ącki-Król hip hopu:)

Jeśli kobieta sądzi że trafi do serca mężczyzny przez żołądek, to mierzy trochę za wysoko… – dobre. Prawda?

Czy już aby nie było o damskich spodniach? Jak to niemożliwie groźne są? Pozbawiają kobiecości, a w dodatku stanowią oręż walki z mężczyznami? No było. Ale że z noszenia spodni przeze mnie wynika prosto (i logicznie zapewne), że lekką rączką zrobię sobie aborcję, albo i dwie? Tego dotąd nie wiedziałam. Zadbał jednak o mnie i wytłumaczył tę implikację pewien miły pan, Richard Williamson, biskup skądinąd, znany także w niektórych kręgach jako negacjonista i antysemita. Dawno to wprawdzie było, ale pewna niezwykle milutka organizacja na swych stronach cały czas prezentuje poglądy szanownego biskupa. Razem z takimi hasłami, jak: Bóg, rodzina, ojczyzna, tradycja, własność, sprawiedliwość. Zaprawdę powiadam Wam więc, oto prawdziwy autorytet wypowiada się na temat kobiecych spodni.

[...] Na przykład biskup de Castro Mayer zwykł był mawiać, że spodnie noszone przez kobietę są gorsze od mini-spódniczki. [...]

No pewnie, że są gorsze. Zwłaszcza jak biskup jeden z drugim zamiast brewiarz odmawiać, obgadują dziewczyny w spódniczkach i szortach. Te spódniczki muszą im się rzucać na to i owo.

[...] Krótka spódnica jest nieskromna i atakuje zmysły, ale spodnie są wyrazem pewnej ideologii i atakują umysł.[...]

Miało być o militaryzacji ciuchów? No i jest. Spódnica atakuje, spodnie kontratakują, a rycerze głupoty powracają.

Ale nie, to nie rycerze, to zamachowcy, zamachowywujący się (jak powiedziałby Nuta) na istotę kobiecości (czymkolwiek by ona była):

[...]Rzeczywiście, kobiece spodnie, noszone dzisiaj, czy to długie, czy krótkie, skromne lub nie, obcisłe czy luźne, zwykłe czy tzw. spódnicospodnie, są zamachem na istotę kobiecości, odbiciem radykalnego buntu przeciwko porządkowi ustanowionemu przez Boga. Może w najmniejszym stopniu dotyczy to spódnicospodni, spodni najbardziej przypominających spódnicę (i czasem z nią mylonych). Ponieważ jednak spódnicospodnie odpowiadają regule podziału kobiecego ubioru poniżej pasa na dwie części, dlatego są tylko próbą zamaskowania poważnego nadużycia.[...]

Poważne nadużycie. Hmmm… Zobaczmy dlaczego jest ono tak poważne (ale nie spodziewajmy się za wiele). Zanim jednak biskup Williamson błyskotliwie wytłumaczy, o co biega z tym nadużyciem, musi wsiąść najpierw na jednego z ulubionych koników, ulubionych zwłaszcza przez niektórych (starszych) mężczyzn o mocno zakonserwowanych mózgach, czyli - ale fajnie, że faceci dominują nad babami:

[...] Konsekwencją grzechu pierworodnego – grzechu, do którego Ewa przywiodła Adama, a nie na odwrót (I Tym 2, 14) – było m.in. zmiana jej naturalnego i łatwego poddania Adamowi w przykrą dominację, gdyż zwodząc go dowiodła, że musi pozostawać pod władzą… [...] Od tego czasu, wraz z przekazywaniem zmazy grzechu pierworodnego potomstwu Adama, na wszystkie jego córki (z wyjątkiem, oczywiście, Najświętszej Maryi Panny) przechodzi to przykre podporządkowanie.

Zwróćmy jednak uwagę – dominacja mężczyn i podporządkowanie kobiet jest przykre. To miło, że ksiądz biskup tak uważa. Ale, ale, to wcale nie jest do końca tak. Niemiłe mi jest podporządkowanie mężczyźnie, jeśli nie jestem katoliczką. Natomiast jeśli jestem – wszystko jest w porządku! Okazuje się, że w małżeństwie katolickim dominacja mężczyzn i uległość kobiet leży w naturze obojga i jest ogromnym szczęściem. No i kto powie teraz, że nie warto być katolikiem? I katoliczką tym bardziej? Nie tylko warto, ekstra jest wręcz.

Przykładowo w małżeństwach katolickich dominacja mężczyzny nad kobietą, łatwo dostrzegalna we wszystkich kulturach niechrześcijańskich i na nowo powracająca w naszej antychrześcijańskiej kulturze, przez łaskę uświęcającą staje się stopniowo takim podporządkowaniem kobiety mężczyźnie, jakie istniało w Raju przed upadkiem pierwszych rodziców. Leży to w naturze ich obojga i dla obojga jest korzystne.[...]

Lecimy dalej. Biskup Williamson ciągle nie może oderwać się od fascynującego tematu podporządkowanych, uległych kobiet.

[...] Z pewnością nie każda kobieta, ubierając szorty, świadomie sprzeciwia się Bogu czy swojemu mężowi. [...]

Za to sprzeciwia się nieświadomie? Zaiste, jakieś nieświadome te kobiety są. Pisałam kiedyś o nieświadomym tworzeniu przez nie atmosfery domowej, teraz okazuje się, że i nieposłuszne bywają nieświadomie. W każdym razie, mam takie niejasne podejrzenie, że nawet kiedy mąż mówi - ściągaj zaraz te szorty, to nie chodzi mu bynajmniej o to, że żona mu się w tychże nie podoba. Wręcz przeciwnie . Może jednak lepiej, żeby ksiądz biskup nie zastanawiał się nad tym za długo, bo też mu się rzuci na to czy owo, zupełnie jak minispódniczka.

[...] Jest jednak świadoma pewnej rzeczy: zdaje sobie sprawę, że przez krój spodnie są czymś innym niż spódnica [...]

Mózg nienawykły do myślenia mi się przegrzał, ale stwierdzam, że rzeczywiście widzę różnicę między spodniami i spódnicą. Gołym okiem.

[...] i że ta różnica między nimi daje jej niejasne odczucie – może pewnego niepokoju czy wyzwolenia, czy też jednego i drugiego naraz…[...]

Eeee, a ja chodzę w spodniach, żeby mieć dwa w jednym – i niepokój i wyzwolenie. Taka perwersja.

[...] Ubranie, które okrywa obie nogi oddzielnie, niejako uwalnia dolną, ruchliwą część ciała,

Hmmm… ta dolna, ruchliwa część ciała…

umożliwiając dokonywanie szeregu czynności, które w ubraniu takim jak spódnica byłyby dość… dziwaczne. Adam musiał w pocie czoła wykonywać najprzeróżniejsze prace, aby zapewnić żywność swojej rodzinie – jest więc zatem rzeczą zupełnie naturalną, że mężczyzna nosi spodnie. Jeśli kobiecie przyjdzie do głowy pomysł towarzyszenia mężczyźnie w jego zajęciach, spodnie z pewnością umożliwią jej to. Szorty są zewnętrznym, widomym znakiem wyzwolenia kobiety z zastrzeżonego dla niej kręgu prac domowych.[...]

O, i już wiemy, o co chodziło z tym poważnym nadużyciem. Kobiety nie powinny nosić spodni, bo Adam w pocie czoła wykonywał prace. Żeby kobieta chciała mu towarzyszyć, musi najpierw użyć spodni celem wyzwolenia. Ekhm, naprawdę trzeba czegoś porządnie nadużyć, żeby wykombinować takie mądrości.

[...] Kobieta czuje się w spodniach niezręcznie, ponieważ nie jest to jej naturalny strój.[...]

Za to czuje się znożnie, wszak spodnie nosi się na dolnej, ruchliwej części ciała. Rozumiem poza tym, że biskup wolałby popatrzeć sobie na kobiety ubrane raczej tak, jak Ewa w raju – to byłby zapewne bardziej naturalny strój niewieści – ale sorry Winnetou, ta dzisiejsza okropna poprawność polityczna… 

[...] To szaleństwo! Wkrótce firmy i zakłady pracy będą zmuszone żądać solennych deklaracji od kobiet, czy życzą sobie, czy nie, aby się do nich umizgiwano! [...]

O to to właśnie! A tak kiedyś było pięknie. Można było koleżankę bez deklaracji poklepać po tyłku, czy obmacać po cyckach. I komu przeszkadzał ten miły zwyczaj? Ta przyjemna tradycja? Feministkom oczywiście. Niekobiecym, odzianym w spodnie czarownicom i satanistkom. Wszystkie feministki są satanistkami i czarownicami? Ależ tak, dowód u Szekspira poniżej.

[...] Jak powiedział G. K. Chesterton, nie ma nic bardziej niekobiecego od feminizmu. Kobiece spodnie są ważnym składnikiem, być może wręcz przełomowym, feminizmu.[...]
[...] Współczesny feminizm jest ściśle związany z czarownictwem i satanizmem.[...]
[...] Szekspir doskonale pokazał to nastawienie w postaci Lady Makbet, archetypie feministki i satanistki:
“Przybądźcie, o wy duchy, karmiciele
Zabójczych myśli, z płci mej mię wyzujcie
I napełnijcie mię od stóp do głowy
Nieubłaganym okrucieństwem! (…)
Zbliżcie się do mych piersi, przeistoczcie
W żółć moje mleko, o wy, śmierć niosące
Potęgi (…)” (akt I, scena V, w tłum. Józefa Paszkowskiego)[...]

[...] Nie sposób przecenić znaczenia prawdziwej kobiecości. Sprowadza się ona do tego, że kobieta została stworzona przez Boga do macierzyństwa; do wydawania na świat i wychowywania potomstwa; do przekazywania życia, okazywania ciepła, miłości i opieki, do żywienia – tego wszystkiego, co oznacza jej mleko.[...]

Mleko? Zakrztusiłam się. Myślałam, że chodzi o spódniczki. Przecież to one miały świadczyć o istocie kobiecości.

No ale fakt, strój jest nadal ważny dla księdza biskupa. Te niezręczne w dolnej części ciała feministki z mlekiem były tylko dygresją. Wracamy do ubioru kobiet. Williamson, mimo że niezwykle klarownie wytłumaczył, dlaczegóż to noszenie spodni przez kobiety jest poważnym nadużyciem, nie ustaje w wysiłkach mających na celu jeszcze dobitniejsze przekonanie przekonanych czytelników. Tym razem mówi prosto z mostu. Spodnie są be, bo nie ukrywają kształtu nóg, a to przecież straszna nieczystość, grzech, niezręczność i brak sumienia, że kobiety w ogóle posiadają nogi. I że te nogi widać, o zgrozo. Gdyż kobiety z nogami tracą swą godność i tożsamość – zmieniają się po prostu w mężczyzn. Definicja mężczyzny według hierarchy KRK to “kobieta z nogą”. I bez godności. Kul. Nie wiem tylko, co panowie na to…

[...] Grzech pierworodny zranił naturę ludzką pożądliwością (tj. pożądaniem, które jest wykroczeniem przeciwko prawu [Bożemu]), a szczególnie dotyczy to zmysłów wzroku i dotyku oraz wyobraźni. W kwestii ubiorów wynika z tego, że więcej ciała kobiety powinno być zakryte przed spojrzeniami mężczyzn niż na odwrót. Zatem jak spodnie ułatwiają mężczyznom aktywność, tak luźne spódnice, ukrywające kształt nóg, odpowiadają kobiecej godności i czci. Zakładając emancypujące spodnie, kobieta czuje niezręczność – przynajmniej do czasu, aż jej sumienie przestanie na to reagować – gdyż traci swoją tożsamość oraz godność kobiecą.[...]

Z jednym się tylko gorąco zgodzę z księdzem biskupem. O tak, więcej ciała kobiety powinno być zakryte przed spojrzeniami mężczyzn niż na odwrót . Za autorytetem Kościoła postuluję: mężczyźni powinni chodzić po ulicach półnago, ubrani tylko – dla przyzwoitości rzecz jasna – w obcisłe jeansy. 

No ale co z tą aborcją? Dlaczego noszenie spodni ma od razu oznaczać, że chętnie sobie zafunduję aborcję? Oraz zrobi ją sobie koleżanka obok? Ano dlatego, że za żadne skarby świata nie chcemy sie zgodzić, żeby nam zdejmowano spodnie. Za to łaskawie pozwalamy je sobie zakładać. Tak. Mój mężczyna codziennie zakłada mi spodnie. Musi, inaczej się udusi. Ja także (ze śmiechu).

[...] Wyrywa się kobiecość naszym kobietom, a rezultatem tego jest styl życia zmierzający do samozagłady, do aborcji.

Dziewczęta, bądźcie matkami, a żeby być [dobrymi] matkami, za żadne skarby świata nie pozwólcie nałożyć sobie spodni czy szortów. Jeśli proponują wam jakieś zajęcia, które wymagają noszenia spodni, a którymi zajmowały się też wasze prababki, znajdźcie sposób, żeby robić to jak one – w spódnicach. Jeśli zaś wasze prababki tego nie robiły, to i wy nie róbcie! Ich pokolenie stworzyło ten kraj, wasze pokolenie go niszczy. Oczywiście nie wszystkie kobiety, które zakładają spodnie, niszczą życie, które noszą w swoim łonie, ale wszystkie pomagają w stwarzaniu proaborcyjnego społeczeństwa. Staroświeckość [w wyglądzie] jest dobra, nowoczesność jest samobójcza. Chcecie zatrzymać lawinę aborcji? Zróbcie to, dając przykład. Nigdy nie noście spodni ani szortów. Bp de Castro Mayer miał rację. [...]

Fajna krótka animacja:

hahaha przezabawny filmik

Zobaczcie sami:

Liroy o Tede. nie dla dzieci:) Mistrz świata.

Kilkanaście śmiesznych tekstów

Para staruszków uprawia seks. On ciężko dyszy i wywraca oczami.
Ona pyta:
– Skarbie, dochodzisz czy odchodzisz?

* * * * *

Otworzyłem knajpę bez radia. Przyszli z ZAIKS-u. Zażądali tantiem za puszczanie “Ciszy”.

* * * * *

Ogłoszenia auto-moto :
– Pomóżcie wybrać jakiś fajny model Audi … tak maksymalnie do 12 lat …
– Poszukaj w Smyku … dział zabawki …

* * * * *

Życie wydaje się człowiekowi darem, ale człowiek to całe życie spłaca.

* * * * *

- Moi pracownicy już trzy lata nie wołają o podwyżki. Chciałbym wiedzieć, w jaki sposób oni mnie oszwabiają.

* * * * *

Obserwując tempo redukcji rosyjskich sił zbrojnych, jeżeli kiedyś chińska armia wkroczy do Rosji, problemem nie będzie pokonanie armii rosyjskiej. Problemem będzie jej znalezienie.

* * * * *

- Dlaczego pszczoły nie mają prezydenta, rządu i parlamentu?
– Bo mają miód robić, nie gówno.

* * * * *

- Słyszał pan? Na Ukrainie po pomarańczowej rewolucji znów ma być jakaś kolorowa…
– Oby nie tęczowa, bo wolę nie myśleć, jak będą chcieli za gaz płacić.

* * * * *

Łada Kalina została poddana crash-testowi. Dostała 2 gwiazdki, krzyżyk i półksiężyc. Stosownie do religii pasażerów.

* * * * *

Każdy normalny facet jest niezadowolony z tego jak jego
żona zarządza domowym budżetem i z rządu. Z tą małą różnicą,
że rząd odważa się otwarcie krytykować …

* * * * *

Miejskie blokowisko. Matka się drze przez otwarte okno.
– Jasiek !!! Do domuuu !!!
– Ale czemu mamooo ?? Zimno mi jest ???
– Nieee !!! Głodny jesteś !!!

* * * * *

- Co tam Stefan?
– Na kurw@ch wczoraj byłem !
– No i jak ?
– Zajebiście. Dwie sobie zamówiłem. I żeby mi loda zrobiły …
– No i jak ?
– Stary dopiero wczoraj do mnie dotarł sens wypowiedzi “co dwie głowy to nie jedna” …

* * * * *

Czemu wódka jest lepsza od wina ?

* * * * *

Bo wódkę się pije z kolegami !
A wino …. z serem pleśniowym …

* * * * *

Dlaczego tak często każdy z nas określa swoje miejsce pracy jako burdel ?
No bo w końcu dzień w dzień ktoś tam Cie jeb… za pieniędze, które dostajesz na koniec miesiąca …

* * * * *

- Panie doktorze. Kupiłam tą gruszkę do lewatywy jak Pan sugerował i co ja mam z nią zrobić ?
– Napełnia ją Pani ciepłą wodą i wsadza ją sobie pani w d … a potem ….
– Oj dobra. Jutro zadzwonię. Widzę, że Pan dzisiaj nie w humorze ! :=)

* * * * *

Jeśli słowo “finalizować” oznacza doprowadzanie jakiejś rzeczy do finału, to co do cholery znaczy słowo “analizować”

* * * * *

Duża ilość wolnego czasu oznacza, że po prostu zapomniałeś, co miałeś zrobić…

* * * * *

Ona chciała poważnego związku i ja się zgodziłem.
I faktycznie, po tych kilku latach z nią nie mogę znaleźć powodu do śmiechu…

* * * * *

xxx: Jak dostanę wypłatę za październik, to kupuję notebooka Acera…
yyy: To nie lepiej zaczekać trochę i Mac’a sobie kupić?
xxx: Zamiast Mac’a to lepiej trochę dozbierać i Golfa “trójkę” kupić…
yyy: W takim wypadku lepiej poczekać parę lat i kupić Mercedesa!
xxx: To już lepiej poczekać jeszcze trochę i kupić sobie marmurowy nagrobek…

* * * * *

W pokoju siedzi sobie dziadek i czyta gazetę. Akurat gdy otworzył stronę z nekrologami, do pokoju wpada wnuczek
– Jak tam dziadek, znowu na facebook’u siedzisz ?

* * * * *

Babka żali się przyjaciółce:
– Słyszałam, że mówią o mnie, iż wyszłam za mąż dla kasy, a ja nawet nie wiem, ile on ma milionów.

* * * * *

A wiecie, że jak zmieszać konfitury z żelaznymi opiłkami, to można łapać muchy na magnes

* * * * *

Mówią, że nigdy nie zapomnisz swojego pierwszego pocałunku. Historia mojego brzmi tak:

* * * * *

### Na imię miała Sonia i była moją sąsiadką. ###

Moja najlepsza przyjaciółka, spędziliśmy razem całe lato.
Więc pewnego dnia, podczas zabawy na farmie musieliśmy się schować przed deszczem,
więc poszliśmy do starej stodoły. Przeplatałem moje palce przez włosy Sonii,
gdy nagle zaczęła mnie całować, jej usta lekko się otworzyły,
i czułem jej język połączony z moim.

To był mój pierwszy prawdziwy pocałunek i szaleńczo mi się podobał. Czułem się taki szczęśliwy tego dnia.

Odwiedziliśmy tę starą stodołę jeszcze kilka razy tego długiego gorącego lata i nie skończyło się na pocałunkach.
Ale niestety co dobre, szybko się kończy.

Dwa miesiące później Sonię potrącił samochód i trzeba było ją uśpić.

* * * * *

Niezręcznie…
…jest wytłumaczyć swojej córce, dlaczego obrazek magicznego wodospadu, który narysowała, nie powinien zostać nazwany ‘Złoty Deszcz’

* * * * *

Czelabiński chleb jest tak twardy, że je wróble.

* * * * *

Ludzie zawsze powtarzają ‘co dwie głowy, to nie jedna’…
… dopóki to nie jest ich dziecko.

* * * * *

Czy tylko ja uważam, że to naprawdę cholernie straszna chwila, gdy spuszczasz wodę w kiblu pełnym papieru toaletowego i woda powoli podnosi się do góry…?

* * * * *

David Copperfield rozpoczyna kolejne przedstawienie wspaniałym trickiem. Publiczność bije brawo. Po czym wszyscy siadają, i tylko jeden z widzów krzyczy do mistrza:
– Panie Copperfield, a może zgodziłby się pan, żebym ja pokazał sztuczkę?
– Proszę bardzo. – magik zaprosił widza na scenę. Facet stanął przy mikrofonie i mówi:
– Potrzebny mi będzie stół i pańska żona, Claudia, jako asystentka.
– Oczywiście…
Facet prowadzi żonę Copperfielda do stołu, kładzie ją na nim, rozkłada jej nogi i zaczyna ją posuwać. David krzyczy:
– Panie, to żadna sztuczka!!!
– Pewnie, że nie sztuczka! To prawdziwa magia!!!

* * * * *

W Symferopolu jest knajpa “Proletariacka” stylizowana na socrealizm. Do tego sami warzą piwo we własnym browarze restauracyjnym. Trzy rodzaje:
– jasna “Przyszłość”
– czerwona “Teraźniejszość”
– i ciemna “Przeszłość”…

* * * * *

Nastoletnia córka wraca do domu z urodzin koleżanki. Od progu matka pyta groźnie:
– Piłaś coś?!
– Szampkę szklampana.

* * * * *

Czwarta rano. Apteka dyżurna. Przychodzi dziewczyna i mówi:
– Proszę lekarstwo na bezsenność.
– Jakie?
– Test ciążowy.

* * * * *

Granica polsko-białoruska. Korek na 30 kilometrów. Czas oczekiwania na odprawę kilkanaście godzin. Zniecierpliwiony polski kierowca TIR-a podchodzi do białoruskiego pograniczniaka :
– Ej .. kolego !
– No szto ?
– Wiesz kiedy Niemcy napadli na Polskę ??
– No znaju … w 1939 …
– A wiesz kiedy napadli na Was .. znaczy się wtedy jeszcze Związek Radziecki ?
– No znaju … w 1941 ..
– A wiesz Pan skąd się wzięły te dwa lata różnicy ?
– No nie znaju ???
– Przez te Wasze je@ne formalności na granicy !!!!!

* * * * *

- Skąd się biorą sadyści?
– To masochiści, którzy wzięli sobie do serca słowa: “Kochaj bliźniego jak siebie samego”…

* * * * *

Nie! Nie po to wspinałem się na szczyt piramidy żywieniowej, żeby żreć zieloną sałatę…

* * * * *

- Wiesz Marku, doszłam do wniosku, że ten testosteron mnie kiedyś wykończy.
– Wiem, Stefan, wiem.

* * * * *

- A co robisz w pracy?
– Pomagam ludziom cierpiącym z powodu uzależnienia od alkoholu…
– Oho… Terapeutą jesteś?
– Nie. Sprzedawcą w monopolowym…

Jam jest klawiatura twoja, która pisanie maili ci umożliwia:

Nie będziesz klawiatur innych używał.
Nie będziesz w klawiaturę walił nadaremno.
Pamiętaj, abyś w weekend dużo maili napisał.
Czcij klawiaturę swoją i kompa swego.
Nie niszcz.
Nie krusz.
Nie zalewaj.
Nie pisz na mnie fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
Nie pożądaj hardware’u bliźniego swego.
Ani żadnego softu, który jego jest.

ENTER

Cóż, nie ma to jak dobra lokalizacja. Tylko ten kredyt…

Zabawny film z Azjatami w roli głównej

Chaos kreskówkowy

Rysowane w pewien pochmurny dzień. Tak by przelać na kartke wszystko co siedzi mi w głowie:) Pewne postacie są z znanych mi bajek, nieco zmienione:)

Potwory =)

A tu jest wersja kolorowa dziwnych stworzeń.

Fotomontaż znaleziony na forum Skyscraper City. Autor: zygzak

W obłędzie dzisiejszych czasów, szale upadku autorytetów, huku spadających z piedestału wzorców oraz zamachów na uświęcone tradycje mamy jeden punkt stały. Małżeństwo niewolnicze biblijne. Oto doskonałość. Cel i wzorzec (heteroseksualny ), do którego winniśmy wszyscy (!) dążyć.

[...]1928 – Kościół katolicki w Polsce zmienił przysięgę ślubną dla kobiet, usuwając fragment zobowiazujący kobietę do posłuszeństwa mężowi. Jako protestant funkcjonujący w kościele, gdzie kobiety nadal ślubują posłuszeństwo swojemu mężowi ośmielę się poruszyć tę – w moim odczuciu – totalnie nierozumianą kwestię.[...]

Jako katoliczka funkcjonująca w tym głupim Kościele, który usunął z przysięgi ślubnej dla kobiet ślubowanie posłuszeństwa (oburzające!), postaram się wytłumaczyć, dlaczegóż krok ten był taki głupi. Jest to zaiste kwestia totalnie nierozumiana, zwłaszcza przez głupie baby. Może jednak, jeśli wytłumaczymy im to powoli i głośno, coś tam zrozumieją. A jak nie, cóż, zawsze możemy skrócić im łańcuch.

[...] Większość czytelniczek podniesie brwi ze zdumienia, że w XXI wieku są jeszcze ludzie, którzy kwestionują tak postępowy krok wywalczony przez międzywojenny ruch emancypacji kobiet.[...]

No właśnie, nie mówiłam, że głupie baby, brwiami rzucają, a potem będą podnosić. Postępowy krok? Jaki postępowy krok? To wszystko sprowadziło same nieszczęścia. Na kobiety zwłaszcza. Nie mogą już chodzić na łańcuchu, tracąc w ten sposób wszelki punkt podparcia i oparcia (patrz dalej).
A mogę zatrzymać chociaż obrożę? Mooogęęę…?

[...] W związku z tym mamy dwa podstawowe problemy: 1. Niezrozumienie co to znaczy „przywództwo” męża w małżeństwie (i w rodzinie) oraz 2. nadużycia tej przywódczej roli.[...]

Nierozumienie, co to znaczy przywództwo? No skąd. Wiadomo, że chodzi o to, że cztyr grzywien za chąźbę jest stanowczo ceną wziętą z księżyca. Dzieci biorą się z nadmagnezjanu chlorku potasu. 23 grudnia 1560 pierwsza kula armatnia odrywa ostatnią nogę admirała Teleginsa. I czy syn mój, który podczas wypadku samochodowego stracił wszystkie zęby trzonowe – może być na tej zasadzie zwolniony od wojska?

[...] To co piszę pewnie nie będzie miało większego sensu dla osób sparzonych w więzi z drugim człowiekiem i dlatego dążących do niezależności, autonomii i „walki o swoje prawa” (jak sporo kobiet w ruchu feministycznym).[...]

To jasne. Feministki to takie kobiety, które się sparzyły w więzi. Zapewne, jeśli się używa podgrzewanych kajdanek, to może się to tak skończyć, dziewczynko!

[...] To, że takie dążenia nie dają głębokiej satysfakcji – prędzej czy później dziewczyny te same się o tym przekonją.[...]

Głęboka satysfakcja… hmmmm… i kajdanki…, pejczyk… Dobrze, już dobrze, już przestaję. Głęboko ukryte, homoerotyczne marzenia prawdziwych religijnych mężczyzn udowadniają mi, że o głębokiej satysfakcji może mówić wyłącznie mężczyzna. 

[...] Ryzykując, że przez część czytelniczek będę niezrozumiany, mimo wszystko chcę sprawę pokrótce nakreślić i tym samym zachęcić Was do poważnego przemyślenia tematu.[...]

Ja za to nie rozumiem, dlaczego to akurat czytelniczki mają nie rozumieć. Przecież legalne niewolnictwo małżeństwo biblijne przynosi kobietom same korzyści. Oraz kajdanki i obroże gratis. Bezproblemowo. Żeby być stroną aktywną w BDSM to dopiero trzeba się napracować, ho, ho.

[...] Ideałem, o który walczą współczesne kobiety jest tzw. małżeństwo partnerskie. „Nie ma mowy o uległości – jesteśmy równi i razem podejmujemy decyzje” – taka jest w przybliżeniu dewiza tych związków. W praktyce problem z małżeństwem partnerskim jast taki…, że ono nie działa. Oczywiście nie w sensie, że jakoś nie funkcjonuje;[...]

Funkcjonuje, ale nie działa. To jakaś męska logika jest, prawda? Wymyka się to nieco mojej małej niewieściej główce. Za długi łańcuch?

[...] jest bowiem wiele takich małżeństw, ale nie są one w stanie dać małżonkom głębokiego poczucia spełnienia i wolności[...]

Poczucie spełnienia można mieć i w inny sposób, BDSM nie jest wymagane. Choć zapewne jak ktoś się rozsmakuje, to potem trudno obalić ten tak naturalny porządek.

[...]Istotą zaś nawrócenia się do Boga i stania chrześcijaninem jest poddanie (czyli uległość) Chrystusowi, jako swojemu Panu i Zbawicielowi. Bez tego nie możemy mówić o małżeństwie chrześcijańskim.[...]

To Chrystusowi czy mężowi, bo coś mi się myli. A, rozumiem. W szpitalach z nieszczęśliwymi ludźmi dużo jest takich osób, którzy mówią o sobie: “jestem Jezus Chrystus”, albo: “jestem Napoleon Bonaparte”. Niechrześcijańskim jest takie się z nich wyśmiewanie. Za to myślę, że pan mąż, dla własnego zdrowia psychicznego, powinien raczej wyobrażać sobie, że jest w tej chwili właścicielem największego i najtwardszego…

…bochenka chleba. I jak zaraz ta głupia kobieta nie pójdzie do piekarni po świeży, to skróci jej łańcuch. 

[...] Mąż miłuje żonę jak Chrystus umiłował Kościól i wydał zań samego siebie. (Ef 5,25) – mamy tu miłość pełną poświęcenia. Kobieta zaś jest uległa mężowi swojemu jak Panu…(Ef 5,22) i …poważa swego męża. (Ef 5,33).[...] A ponieważ mamy ulegać sobie nawzajem (Ef 5,21) to uleganie męża swojej żonie wyraża się właśnie w tym, że on ją kocha miłością na wzór tej jaką Chrystus kocha Kościół. Wyrazem zaś uległości żony Chrystusowi jest jej chęć do bycia uległą mężowi;[...]

Więc tak. Eee, tego…  Mamy ulegać sobie nawzajem, co w oczywisty sposób znaczy, że żona ulega, a mąż nie. Chyba czegoś nie kumam, zdecydowanie mąż założył mi dziś za ciasną obrożę. A, już wiem. Mąż ulega w ten sposób, że się poświęca i wydaje pieniądze na pejczyk.  A żona? Żona w obroży ulega mężowi. Robi się coraz goręcej. Fajne te małżeństwa biblijne.

[...] Niezwykle istotne w takim układzie, w normalnej sytuacji, jest to, że przez ustanowienie jednoosobowego przywództwa wyeliminowany został wewnętrzny czynnik konfliktujący małżonków. Mąż jest odpowiedzialny za podejmowane decyzje, ale przez pełną poświęcenia miłość do żony słucha jej argumentów i zawsze je w taki czy inny sposób uwzględnia. Z kolei żona nie ma poczucia odpowiedzialności za kierunek rodziny, jest pod parasolem przywództwa męża. Czuje się bezpieczna i doceniona, gdy mąż chętnie korzysta z jej rady.[...]

No pewnie. Mąż mówi do żony – “idąc do sklepu skręć na najbliższej przecznicy w lewo, bo skrócę ci łańcuch i przypieprzę parasolem”. Żona na to - ”parasol jest kiepskim pomysłem. Wolę dildo. Zwłaszcza jeśli mówimy o pieprzeniu”. Mąż – “no dobra, słucham twoich argumentów z pełną poświęcenia miłością. Jak duże ma być to dildo?” Żona – “czuję się bezpieczna i doceniona, że skorzystasz z mojej rady i kupisz największe.”

[...] (mąż wydoskonala się w pełnej poświęcenia miłości do żony i w odpowiedzialnym przywództwie, a żona wydoskonala się w posłuszeństwie i szanowaniu – byciu wsparciem – dla swojego męża.)[...]

Mąż wydoskonala się w operowaniu kajdankami, obrożą, łańcuchem i pejczem.

A żona…? Żona też, mniam, mniam.

[...]Żona nie musi ciągle walczyć z sobą, czy i w tym mam mu ulec – raz na zawsze zdecydowała – jestem uległa [...]Mąż zaś nie może umywać rąk i mówić „to przecież twoje dzieci…”, albo „to twoja wina, zrób jak uważąsz”, bo raz na zawsze wziął na siebie odpowiedzialność za swoją rodzinę.[...]

No, i nie mowiłam, że głupie baby nie rozumieją, że to wszystko dla ich dobra. Mogą spokojnie  powiedzieć do męża – “to przecież twoje dzieci, nakarm je więc, opierz i odrób z nimi lekcje”. Feministyczny ideał!

[...] Któraś z Was może powiedzieć: „może tobie się taki związek podoba, lecz ja nie wyobrażam sobie bycia uległą mężowi, znacznie bardziej wolę partnerstwo.”Odpowiedz mi zatem proszę na kilka pytań. Jak wyobrażasz sobie podjęcie decyzji w sytuacji, gdy macie skrajnie przeciwne zapatrywania na sprawę? Może głosowanie?[...]

Eee, a żyłam naiwnymi złudzeniami, że może decyzję podejmuje ta osoba, która akurat ma rację na dany temat. Bo zna się na czymś trochę lepiej, niż partner/partnerka. Nie nie nie. To niemożliwe jednak. Przecież baba nie zna się na niczym, poza tym [...] nie ma poczucia odpowiedzialności za kierunek rodziny[...] Nie rozumiem w związku z tym, po co komu taka żona. Chyba po ten łańcuch i pejczyk li i jedynie…

[...] Oczywiście negocjacje, dialog są dobre, a jeśli nie ma na to czasu i decyzję trzeba podjąć już zaraz? Kobiety ze związków partnerskich powiedzą Ci czym się to kończy – kłótnią lub też porządną awanturą.[...]

Negocjacje i dialog są dobre, owszem, najlepsze wówczas, kiedy jedno gada, a drugie słucha. To taki ideał negocjacji, że proszę siadać.

[...]Powiesz, „ale dzięki temu przynajmniej w niektórych kwestiach postawię na swoim, a jak będe stale ulegała, to zostanę zepchnięta w domu do roli jakiegoś popychła”. Jednak czy na pewno tak dużo wywalczysz? Kiedy dwoje ludzi zaczyna się ze sobą ścierać, to powstaje w nich naturalna chęć stawiania na swoim już przy każdej okazji (przez zwykłą przekorę) i to w kwestiach, które w innych okolicznościach spokojnie by sobie odpuścili. Dziewczyny z małżeństw partnerskich, które mają za sobą ze sto utarczek z mężami mogą zrobić uczciwy bilans: może i wywalczyły, postawiły na swoim, ale koszt jaki przyszło zapłacić – te wszystkie kłótnie, czyni te zwycięstwa raaczej pyrrusowymi. A na dodatek z perspektywy przyznacie, że o wiel z tych spraw nie warto się było wogóle wykłócać. Co więcej z taką postawą nieuchronnie czujecie, jak się od swoich mężów emocjonalnie odsuwacie. Wkrótce z przeciwników przeradzają się oni w Waszych wrogów.[...]

Zawsze mnie zastanawia, dlaczego prawdziwi religijni mężczyźni, publikujący swoje, ekhm, przemyślenia w necie, mają takie militarystyczne ciągoty. Walka. Ścieranie się. Utarczki. Pyrrusowe zwycięstwa. Przeciwnicy i wrogowie. Czy to nie jest aby kompleks porucznika Scheisskopfa, który pewnego wieczoru odczuł potrzebę żywego modela i kazał żonie maszerować po pokoju, a ona zapytała, czy nago (z nadzieją w głosie)? Jednakowoż, jak wiadomo, porucznik nie chciał chłostać swojej żony, choć był geniuszem wojskowym. Z drugiej strony, porucznik Bemis znakomicie biczował swą żonę przy każdym stosunku, a na defiladach niewart był złamanego szeląga. Nobody’s perfect.
Zaraz, zaraz. Może i nobody’s niby perfect, ale religijni mężowie w natchnionym zapale dążą do bycia ideałami. Myląc wprawdzie nieco pole bitwy z własnym domem. Ale to wszystko dla dobra żon. (I ku ich radości).

[...]Dziewczyny ze związków partnerskich, które niepewnie patrzą w przyszłość stojąc na gruncie kruchego kompromisu nie mają pojęcia o pokoju i pociągającej w stronę męża miłości, jakich doświadcza kobieta, gdy świadomie decyduje się na powierzenie samej siebie mężowi. Z kolei faceci, którzy ciągle prowadzą grę ze swoimi żonami, aby manipulować nimi i starać się postawić na swoim, nie mają pojęcia o radości i satysfakcji jaką przeżywa mężczyzna, który na wzór Chrystusa przyjmuje odpowiedzialność za kobietę, którą Bóg daje mu jako bezcenny dar, aby się nią opiekował i o nią troszczył. To się nazywa szczęście w małżeństwie.[...]

Szczęście w małżeństwie jeszcze raz: kompromis – kruchy i nędzny, łańcuch – mocny i wspaniały (smycz już taka pewnie nie jest, ale smycz jest dla mięczaków). Do zapamiętania. I ci mężowie, osiągający tajemniczą satysfakcję bez gier i, ekhm, stawiania – wszystko godne podziwu i naśladowania.

[...]Od ponad jedenastu lat jestem w takim związku i przyznaję, ze jest to jedna z najbardziej wspaniałych i spełniających rzeczy, które tu na ziemi przeżywam. Moja żona nie jest stłamszona ani zdepresjonowana – przeciwnie, podobnie jak ja – szczęśliwa.[...]

Nie no, jak AŻ od jedenastu, to nie mam pytań. Autor z taaakim doświadczeniem, pamiętający niemal czasy proroka Jeremiasza, musi wiedzieć, o czym mówi. A czy żona ewentualnie dałaby głos, żeby poświadczyć, że również jest szczęśliwa? Czy zajęta jest raczej w tej chwili przynoszeniem mężowi kapci w zębach?

[...] Wiem, wiem, zaraz możecie przytoczyć mi sporo przykładów cioć, kumpli i znajomych, którzy żyją w związkach partnerskich a są bardzo szczęśliwi. Ośmielę się zauważyć że jest różnica między „szczęśćkiem” braku poważnych konfliktów (lub dobrania charakterologicznego minimalizującego prawdopodobieństwo powstania spięć w małżeństwie) a głębokim szczęściem osób wypełniających wzór Twórcy małżeństwa. Jest to różnica na wzór poczucia wolności ryby w akwarium i ryby pławiącej się w oceanie.[...]

Tak, tak, wszyscy wiemy, że ciocie, kumple i znajomi zwyczajnie kłamią. Jak te ryby w akwarium, nie przymierzając.

[...] Pomyśl: czy jesteś wierząca, czy nie – Twój związek małżeński głosi więź Chrystus – Kościół, i głosi albo prawdę – gdy jesteś uległą mężowi, albo kłamstwo, gdy z nim walczysz o włądzę.[...]

Pomyśl, dziewczynko. Pomyśl. Hmmm, mnie jakoś trudno idzie dzisiaj myślenie. Chyba muszę poprosić męża, żeby mnie oćwiczył, ekhm, poćwiczył ze mną moje zdolności. Umysłowe oczywiście. Rozwiązywanie krzyżówek miałam na myśli, no.

(Złote myśli pana protestanta na temat szczęśliwego małżeństwa znalazłam tutaj)

U kotów, podobnie jak u ludzi, nie wszystkie związki kończą się dłuugo i szczęśliwie…

Masakruję właśnie tekst konferencji o. Wojciecha Jędrzejewskiego OP, obicinajac mu to i owo (tekstowi, nie przewielebnemu) tak, aby zmieścił się w naszym kwartalniku. Rzecz jest o spowiedzi. Rzecz powiedziana mertytorycznie i z wigorem. Niestety, w ferworze cięcia muszę wyrzucić z tekstu kilka soczystych anegdotek, więc postanowiłam  zlitować się przynajmniej nad jedną i sprzedam ją tutaj.

Otóż.

“Kiedys jestem na mszy, do ambonki podchodzi ministrant, na oko 17-letni, czytać czytanie, było z Księgi Mądrosci. I czyta: „Mądrość woła: Prosiaczek niech do mnie tu przyjdzie!” Troche się zdziwił, zamilkł, jeszcze raz patrzy i znów czyta: „Prosiaczek niech do mnie tu przyjdzie”. Dla niewtajemniczonych – w oryginale jest: “prostaczek”…”

Kubus Puchatek rulezzzzz