After being raised in MARIN COUNTY, living as close to the Jungle as you could Tupac Shakur was in my life since 3rd grade. This lyrical assassin has been tearing up the world for years and still going to as he rests. Please if you aint down with Tupac please start to learn who he actually was instead of what he portrayed with his Gangsta Rap. RIP Tupac all day every day!!!!!!

BIOGRAPHY:

Tupac Amaru Shakur was born in the East Harlem section of Manhattan in New York City.^[12] He was named after Túpac Amaru II,^[13] a Peruvian revolutionary who led an indigenous uprising against Spain and was subsequently executed. His mother, Afeni Shakur, was an active member of the Black Panther Party in New York in the late 1960s and early 1970s; Shakur was born just one month after her acquittal on more than 150 charges of “Conspiracy against the United States government and New York landmarks” in the New York Panther 21 court case.^[14] Although unconfirmed by the Shakur family, several sources list his birth name as either “Parish Lesane Crooks” or “Lesane Parish Crooks”.^[15] Afeni feared her enemies would attack her son, and disguised their relation using a different last name, only to change it three months or a year later, following her marriage to Mutulu Shakur.

Struggle and incarceration surrounded Shakur from an early age. His godfather, Elmer “Geronimo” Pratt, a high ranking Black Panther, was convicted of murdering a school teacher during a 1968 robbery, although his sentence was later overturned. His stepfather, Mutulu, spent four years at large on the FBI’s Ten Most Wanted Fugitives list beginning in 1982, when Shakur was a pre-teen. Mutulu was wanted in part for having helped his sister Assata Shakur (also known as Joanne Chesimard) to escape from a penitentiary in New Jersey, where she had been incarcerated for allegedly shooting a state trooper to death in 1973. Mutulu was caught in 1986 and imprisoned for the robbery of a Brinks armored truck in which two police officers and a guard were killed.^[16] Shakur had a half-sister, Sekyiwa, two years his junior, and an older stepbrother, Mopreme “Komani” Shakur, who appeared on many of his recordings.

At the age of twelve, Shakur enrolled in Harlem’s 127th Street Ensemble and was cast as the Travis Younger character in the play A Raisin in the Sun, which was performed at the famous Apollo Theater. In 1986, the family relocated to Baltimore, Maryland.^[17] After completing his second year at Paul Laurence Dunbar High School he transferred to the Baltimore School for the Arts, where he studied acting, poetry, jazz, and ballet. He performed in Shakespeare plays, and in the role of the Mouse King in The Nutcracker.^[16] Shakur, accompanied by one of his friends, Dana “Mouse” Smith, as his beatbox, won most of the many rap competitions that he participated in and was considered to be the best rapper in his school.^[18] Although he lacked trendy clothing, he was one of the most popular kids in his school because of his sense of humor, superior rapping skills, and ability to mix in with all crowds.^[19] He developed a close friendship with a young Jada Pinkett (later Jada Pinkett Smith) that lasted until Shakur’s death. In the documentary Tupac: Resurrection, Shakur says, “Jada is my heart. She will be my friend for my whole life,” and Pinkett Smith calls Shakur “one of my best friends. He was like a brother. It was beyond friendship for us. The type of relationship we had, you only get that once in a lifetime.” A poem written by Shakur titled “Jada” appears in his book, The Rose That Grew From Concrete, which also includes a poem dedicated to Pinkett Smith called “The Tears in Cupid’s Eyes”.

In June 1988, Shakur and his family moved once again, this time to Marin City, California,^[17] where he attended Tamalpais High School.^[20] Shakur began attending the poetry classes of Leila Steinberg in 1989.^[21] In 1989, Steinberg organized a concert with Shakur’s former group, Strictly Dope. The concert led to him being signed with Atron Gregory who set him up with the up-and-coming rap group Digital Underground. In 1990, he was hired as the band’s backup dancer and roadie.^[6][7]

GIVE THANKS FOR SUCH GOOD MUSIC!!! FUCK ALL NEW AGED RAP YOU ALL TRYIN TO TRICK THE CONSUMER SHIT AINT HOT STOP LYING IF YOU BELIEVE WHAT YOU SINGING!!!

I didn’t even watch the American Music Awards, and from what I hear, I didn’t miss anything.

Twitter was off the hook with hilarious comments and such. Per usual.

Here a few flics I managed to jack. Click the thumbnails for larger images.

And now the moment you’ve all been waiting for!!!  Big Snoop Dogg has released the tracklisting for his upcoming Malice N Wonderland!  The tracklisting includes epic collabs with The Dream, Brandy, Soulja Boy, R. Kelly, Pharrell and more!  

1. Intro
2. I Wanna Rock (produced by Scoop DeVille)
3. 2 Minute Warning (produced by Terrace Martin)
4. 1800 (feat. Lil Jon) (produced by Lil Jon)
5. Different Languages (feat. Jazmine Sullivan) (produced by Teddy Riley and Scoop DeVille, co-produc ed by PMG)
6. Gangsta Luv (feat. The-Dream) (produc ed by The-Dream and Tricky)
7. Pronto (feat. Soulja Boy) (produc ed by B-Don, co-produced by Super C ed )
8. That’s Tha Homie (produced by Danja)
9. Upside Down (feat. Problem & Nipsey Hussle) (produced by Terrace Martin, co-produced by Jason Martin)
10. Secrets (feat. Kokane) (produced by Battlecat)
11. Pimpin Ain’t EZ (feat. R. Kelly) (produc ed by Nottz)
12. Luv Drunk (feat. The-Dream) (produced by The-Dream and Tricky)
13. Special (feat. Brandy & Pharrell) (produced by Neptunes )
14. Outro

In my perpetual state of crackedoutdom, preparing for my senior Art History exam, I sometimes stumble upon gems like this…

Hans Baldung Grien, Death and the Maiden, 1518-20

Death looks more than a little peckish here as he takes a chomp out of this already dead looking lady’s cheek.  I’ve seen plenty of memento mori in my 4 years of studying art history but this is the first uncluttered image of Death literally owning some poor girl.  Usually, the subject is portrayed through a single skull, still lifes, dances of the dead or the wildly chaotic scenes from the Last Judgement.  The composition here is focused, central and sparse.  Of particular interest is Grien’s use of a black background which is traditional for portraiture or still life painting.  Reminds me of the lines from Snoop’s latest musical contribution to the world, Gangsta Luv, “it’s like True Blood/I sink my teeth in”.

Acest gen de reclame, de ce nu sunt difuzate la TV? sunteti niste rable!

no really, goodnight this time.

Snoop Dog – Sexual Eruption,
Wilco – Impossible Germany,
Paralamas – Onde quer que eu vá,
The Charlatans – Oh Vanity.

Emissão 03 – Aonde quer que eu vá

Casa Zezinho’s Podcast

Ha le bon vieux temps, y’en a plus des comme ça

Smoke weed everyday !

Vvvv

Was an American rapper who formed Thug Life group.In 1996 was assasinated in Las Vegas.His most famous song is California Love.

Hops on J’s single.

“10:45..pacific time.. catchin’ Red Eye”

Download Snoop Dogg – Empire State of Mind

El país ha impulsado a artistas modernos a visitar y mostrar al mundo su música en el ambiente cálido de Brasil, en este video se muestra la belleza de sus mujeres y sus hermosas playas en especial Copacabana una de las playas más populares entre los cariocas, y los paulistas , ha sido sede de conciertos y eventos de moda visto en todo el mundo.

OT: Hood of Horror
Land: USA
Jahr: 2006
FSK: ungeprüft
Regie: Stacy Tile
Darsteller: Snoop Dogg, Ernie Hudson, Danny Trejo, Pooch Hall, Anson Mount, Daniella Alonso, Lin Shaye, Brande Roderick, Richard Gant, Aries Spears, Dallas Page, Jeffrey Licon, Noel Gugliemi, Sydney Tamiia Poitier, Tucker Smallwood
Laufzeit: 85 min.

Inhalt:
Das Intro des Films ist im Comicstil gemacht: Man sieht Snoop Dogg, der bei einer Schießerei versehentlich seine kleine Schwester trifft, worauf diese in den Armen ihrer Mutter stirbt. Diese ist knallhart, verkündet: “Du bist nicht mehr mein Sohn!”, daraufhin tritt der Teufel persönlich in Erscheinung und stellt Snoop Dogg vor die Wahl: sein Leben gegen das seiner Schwester und er schlitzt sich die Kehle durch und seine Schwester lebt.
Durch diese mutige Tat wird Snoop Dogg zum Wächter des “Hood of Horror” und lebt inmitten einer Horde Freaks (das alles jetzt nicht mehr im comicstil!). Wie der Cryptkeeper in “Geschichten aus der Gruft”, stellt er dem Publikum nun die drei Kurzfilm-Episoden vor, die einen erwarten.


In der ersten Geschichte geht es um eine junge Frau, deren Vater erst ihre Mutter und dann sich selbst umgebracht hat. Sie ist im Ghetto aufgewachsen und macht als Grafitti-Sprayerin die Gegend unsicher. Der Pfarrer, der sich um die Jugendlichen in der Gegend kümmert, will ihre Begabung fördern und möchte, dass sie ein schönes Bild an die Kirchmauer sprüht aber stattdessen legt sie sich mit einer Sprayergang an. Auf der Flucht vor der Gang, bekommt sie von einem eigenartigen Fremden ein höchst seltsames “Geschenk”. Die Gabe über Leben und Tod zu entscheiden und somit steht der Weg für sie offen, den Tod ihrer Mutter zu rächen…


Die zweite Geschichte handelt von einem jungen Deppen, der als Erbe von seinem Vater ein Haus bekommen soll. Die einzige Bedingung: in diesem Haus leben die Kriegsveteranen, die gemeinsam unter seinem Vater gedient haben und mit diesen soll er ein Jahr in dem Haus leben. Er zieht also mit seiner superprallen Blondinen-Freundin und deren Mini-Köter dort ein und schnell beginnt der Machtkampf zwischen den beiden und 5 alten schwarzen Kriegsveteranen.


Eine Geschichte gibt es noch zum Abschluss. Hier geht es um einen jungen Gangsta-Rapper, der es geschafft hat. Der Durchbruch, er ist berühmt – doch auf einmal wird er von einem Geist heimgesucht.Und nicht irgendeinem Geist. Der Geist seines Partners und ehemals besten Kumpels, den er auf dem Weg zum Ruhm verraten und verkauft hat und der bei einer Schießerei ums Leben kam. Nur war das nicht gerade ein Zufall. Nur dumm, dass der Geist seines Kumpels sich darüber ebenfalls im Klaren ist.

Eindrücke:
Wie gesagt, hab ich mich durch das Milieu, indem das Ganze spielt nicht abschrecken lassen, da ich grundsätzlich Episodenfilme und Horror-Kurzfilme sehr gerne sehe. “Tales from the crypt” z. B. an die das Ganze ja irgendwo angelehnt ist, gehört zu meinen liebsten Serien also gab ich Snoop Dogg auch eine Chance.
Das Intro fand ich vom Stil her wirklich gut gemacht. Hat mich vom Stil her etwas an den Film “Renaissance” erinnert, falls den jemand kennt. Hab nen Screenshot, da kann man sich wohl am besten ein Bild vom Stil machen. Was die Idee angeht fand ich es schon etwas zu kitschig. Der große Bruder opfert sich für die kleine Schwester weil die Mutter ihn verstoßen hat *schluchtz* *heul*….
Und dann ist Snoop Dogg der Big Boss vom “Hood of Horror” und rennt mit zwei Mädels durch die Gegend die beide nicht wirklich gesund aussehen. Natürlich hat Snoop Dogg schon etwas was einen an den Cryptkeeper erinnert aber er ist keineswegs so cool wie dieser und vor allem sein kleiner Hilfsteufel oder was das sein soll, ist nur noch peinlich, wenn er in einer Zwischenepisode den Kriegsveteranen in die Bowle kotzt. Nun muss man zwar sagen, dass es wohl doch viel ausmacht, ob man diese Musikrichtung – also Rap, R´n´B, HipHop und wie der ganze Krampf heißt – mag oder nicht und ob man sich mit diesem Milieu auch anfreunden kann. Ich finde die Typen und ihr pralles Gehabe nur noch peinlich und so ist es nicht verwunderlich, dass ich bereits die erste Episode ziemlich prall fand und mich höchstens über die dummen Sprüche der Gang-Mitglieder amüsiert habe. Vor allem wenn man bedenkt, dass es Leute gibt, die das auch noch absolut coooool finden *lach*. Auf jeden Fall hab ich mich gefreut als es dann einem nach dem anderen an den Kragen geht. Der Erste stirbt noch recht unspektakulär durch seine eigene Knarre die ihm in der Hose hochgeht aber spätestens wenn der zweite mit dem Kopf auf eine Flasche fliegt die ihm dann am Hinterkopf wieder rauskommt, stellt sich doch etwas Unterhaltungswert ein. Die Story ist dazu noch oberdämlich und hab ich nicht kapiert warum die Gute die Gang platt macht nur weil ihre Mutter damals umgebracht worden ist? Und allein die Idee, dass diejenigen umkommen, deren an die Wand gesprühten Namen (oder wie nennt man das Tags glaub ich, oder?) die “Rächerin” mit roter Sprühfarbe durchstreicht – schon prall irgendwie aber wie gesagt, es gibt immerhin ein paar ganz nette Splatterszenen.


Die zweite Geschichte war da schon besser. Hier fällt das dumme HipHop und co Getue völlig weg. Dennoch ist das ganze nicht völlig wertefrei. Im Gegenteil. Die armen “Opfer” sind 5 SCHWARZE Kriegsveteranen die mit den beiden WEISSEN Idioten auskommen müssen. Die beiden Jugendlichen sind total bescheuert, notgeil, rücksichtslos und was weiß ich noch und die armen Veteranen bekommen auch noch ihre Schlafzimmer weggenommen usw. damit man eben richtig Mitleid mit ihnen bekommt und sich alle Klischees auch erfüllen – und dann, wenn man den Junior, seine Blondine und deren Köter so richtig widerwärtig findet, dann gehen die Rentner auf Gefechtsstation, steigen wieder in ihre alten Uniformen und machen sich über die beiden her. Was dann folgt ist zwar recht eklig aber nicht unbedingt innovativ wenn man an Filme wie “Sieben” oder “Feed” denkt. Einbisschen was Nettes folgt noch aber wenn man bedenkt, dass der Film bei uns als Kauf-DVD wohl nur geschnitten erscheinen wird, weil er keine KJ-Freigabe bekommt. Verleih-Version wird aber ungeschnitten sein. Wie gesagt es gibt zwar ein paar leicht amateurhafte Splattereinlagen die doch ziemlich heftig sind aber sooo schlimm fand ich das Ganze nun auch nicht.


Aber kommen wir zur dritten Geschichte – vielleicht wird es ja noch heftiger? Heftiger ja aber nicht was blutige Szenen angeht sondern man bekommt als Rap-Hasser ganz heftig was auf die Ohren wenn es nun um einen aufstrebenden R´n`B- (oder Rap- oder sonst was, frag mich nicht, kenn mich da wirklich nicht aus) Sänger geht. Zum Glück muss man sich das Gejaule dann doch nicht allzu lang anhören und der Geist tritt in Erscheinung aber bis es dazu kommt ist es stinklangweilig und na ja, der Geist sieht zwar etwas schräg aus, reißt das ganze aber auch nimmer raus und wirklich überragend war die Folge nun auch nicht. Im Gegenteil, nichts Neues, nicht besonders blutig und dann noch die nervige Musik dazu, die dann noch durch einen Song von Snoop Dogg selbst am Ende getoppt wird. Wenigstens gibt es am Ende zu dem “Song” noch einen Zusammenschnitt der besten Szenen so dass man doch noch nicht gleich abschaltet sondern sich das Ganze bis zum Ende anschaut.


Was die Darsteller angeht, so findet man hier doch einige bekannte Namen wieder, wie z. B. Danny Trejo den man aus Filmen wie “From dusk till dawn” oder “XxX” kennt oder Dallas Page von “TDR”, Richard Grant (“Deadwood”) etc. Kann man vom darstellerischen her auch nicht meckern. Was den Soundtrack angeht, den würde ich mir natürlich auf keinen Fall zu legen und namen wie Al Kapone und co sagen mir jetzt auch nicht wirklich etwas aber es soll ja Leute geben die auf so was stehen…


Nun Empfehlung oder nicht? Ich denke wer mit dieser Musik etc. etwas anfangen kann dem kann man das Ganze schon empfehlen, allen anderen nur bedingt, da es zeitweise schon hart an die Schmerzgrenze geht und ich meine nicht aufgrund der Härte sondern wegen der schlechten Musik und dem prallen Getue.

Bewertung:


DVD bei amazon kaufen

Screenshots:

Steel Parade performs for the Heritage Park concert series every year. Fans had a great time dancing and playing around. One little boy was so preoccupied by the band, he decided to relieve his bladder in front of the stage. No time for a toilet when you got to dance!

The Facebook fan page for Steel Parade contains silly videos of the band.

Click here to go to the Steel Parade Facebook Fan Page

Here are a couple shots from birthday parties we played for this summer.

]]> http://760days.wordpress.com/2009/10/17/my-moroccan-photo-album/ Sat, 17 Oct 2009 07:00:41 +0000 Living In Morocco http://760days.wordpress.com/2009/10/17/my-moroccan-photo-album/

I have a lot of pictures that might never make it to an actual story line so I thought I’d share some of them in a photo album post.  We have a point and shoot digital so they aren’t super artsy or always perfectly focused.  Enjoy!

Twin Tours, Casablanca

Halal Big Macs?  Oh yeah!

Okay, so this one actually appeared before, but Snop Doog and Wat-ng was worth posting again!

Spice store on the way to Al Manal Mall, Rabat

Dried fruit in Marakesh

Performers in Jemma El Fna, Marrakesh

Rainbow over Al Kamra, Rabat

Beggar band below our window, Winter 2009

Cheb Khaled performs in Al Kamra, May 2009

A bounty of madarins

A bounty of shoes for sale

Qalam wa Lawh School for Arabic Language

A boat in the water, Rabat

If cats would stay as cute as kittens, I’d be willing to get one

A slight obessession with close-up tile photos

Este es el promo oficial WWE de la presentación del rapero, productor y actor Snoop Dog, el próximo 19 de octubre en RAW. Seguramente su presentación en WrestleMania 24 será recordada

Elle spends another night in New York and explores what the local scene has to offer, topping it off with some meatloaf before her departure for LA

Well – after a night of frankly bizarre shenanigans, I have vaguely adjusted my body clock. I went out on a little trek on the subway and found my way ‘downtown’ and happened upon a cowgirl themed bar that was loads of fun. I don’t usually like to visit too many gay bars whilst away, but it’s always good to get a ‘feel’ for the local scene. Henrietta Hudson’s seemed as good a place as any.

I sat and drank frozen margaritas from jam jars whilst watching rather butch women play pool. Everyone loved my accent and so it meant free drinks. It was undeniably a lot more welcoming and fun than some of the lezlie bars I have had the ‘pleasure’ of experiencing, although I’m still trying to get my head around the ID thing. I stopped being flattered a while ago.

Five very strong frozen marg’s aren’t so good when you’ve got jetlag, but who cares..I’m on holiday! I staggered my way to my favourite diner from five years ago and was pleased to see it still open. Not sure what they made of me, but I had a great milkshake. Actually, it wasn’t just a great milkshake. It was the best meatloaf and mash potato. Not only that, but as ever, the service was so good. Welcoming once again. People say that New Yorkers are rude. Maybe they are, but maybe I’m just used to people in London who now seemingly outstrip Parisians in rudeness.

Once I had managed to stagger back to hotel, I had a little cosmopolitan and acted all very Muriel Hislop (Muriels’ Wedding) and sucked rather largely whilst pretending to be a landed-princess-cum-international-spy. Had a rip-roaring time with putting too much soap in the bath and then fell asleep watching adverts for anti-depressants and flatulance cures.

Needless to say, I woke up at stupid-o’clock and true to his word, the concierge guy sorted out the most fantastic breakfast in the world. They are (quite rightly) treating me like a princess. I would imagine it’s because Snoop Dogg told them too. (I like to think so).

Next up today is buying tat, visiting tat and talking tat. Then tonight is the moment I’ve been waiting for, my very Sex and the City night at Soho House. God only knows what state I’ll be in, but it should all subside nicely intime for me to get my flight to LA tomorrow!

Elle visited

Henrietta Hudson 438 Hudson St, New York, NY
Comfort Diner 214 E 45th St, New York, NY 10017-3302, (212) 867-4555

Geliefde slet

Peet Priester se besoeke aan sy geliefde hoer se woonstel het stelselmatig toegeneem. Aan die begin het sy gedink hy is tog te oulik en vir hom koek en tee gegee. Later het sy verveeld geraak met sy ewige gepreek en hom menig maal die deur gewys. Nog later het sy geweier om vir hom die deur oop te maak. Maar die Priester het nie moed opgegee nie, hy was begeesterd, hy was op ‘n heilige sending, hy sou haar bekeer en haar syne maak.

“Jy volg in die groot spore van jou Meester, Priester,” het Neels die nihilis vir hom gesê. “Hy het ook met hoere omgegaan en kyk wat het dit Hom in die sak gebring. En pas maar op vir jou Judas vriend die Burgemeester,” het hy hom terloops gewaarsku.

Snoop Dog het intussen sy lisensie vir gewasbespuiting gekry. Daardie Saterdag aand is daar met mening fees gevier in sy woonstel. PB was daar met sy kas bier, Snoop Dog het sy saxofoon meesterlik geblaas, soms baldadig opgewek, soms so hartseer dat van die dronkste manne op mekaar se skouers gehuil het. En die manne het gedans en gesing tot laatnag. In die hoek het Die Waarnemer gesit en sy wyn gedrink en gekyk, en geluister.

Twee weke later is Snoop Dog begrawe. Met sy eerste vlug oor die landerye wat hy moes bespuit het die stokou vliegtuig waarmee hy gevlieg het se enjin gestol met die optrek aan die einde van die land. Hy het desperaat probeer om hoogte te wen, maar hy het in kragdrade vasgevlieg. Snoop Dog is op slag dood.

By die graf het PB met die saxofoon opgedaag. Tot almal se verbasing het hy foutloos Snoop Dog se geliefde ‘My Way’ van Frank Sinatra gespeel terwyl die kis in die graf af sak, toe het hy in die graf geklim en die instrument versigtig op die kis neergesit en bitterlik begin huil. Die ander begrafnisgangers moes hom uit die graf uit help. PB was buite homself van droefheid.

Op kantoor was die stemming bedruk. Teetyd was ‘n somber byeenkoms. Selfs Blondie was nie haar opgewekte self nie.

Toe daag Peet Priester laat een oggend in ‘n erg gehawende toestand by die kantoor op, so opgewonde soos ‘n skoolseun. Hy het die vorige aand erg bedroef oor die dood van sy vriend Snoop Dog by sy geliefde hoer se woonstel opgedaag. Sy het haar ontferm oor die arme drommel en vir hom ‘n glas wyn geskink terwyl hy vir haar die tragiese verhaal van sy vriend die piloot vertel het. Met die tweede glas, so vermoed hy self, het sy iets in sy drank gegooi om hom op te beur. Voor hy mooi weet wat gebeur was hy en sy geliefde sonder ‘n draad klere en was hy so blymoedig soos hy nog nooit in sy lewe was nie. Hulle het gegiggel soos skoolkinders. Alles was vir die Priester vrek snaaks. Hy het hom dood gelag vir die moesie op haar boud en haar pikante tepeltjies wat, so glo hy, op ‘n kol vir hom geknipoog het. Hy het nog nooit iets so snaaks in sy hele lewe gesien nie.

“En toe, toe,” stotter hy onsamehangend. “Toe ….. die hele nag deur, die hele nag!” Dit was sy eerste ondervinding onder die lakens ooit. Die Priester was ‘n wedergebore man, sy hoerin het hom bekeer en hy was verlief, absoluut, totaal verlief.

Sy kolegas was bekommerd. Die storie kon geen goeie afloop hê nie.

Dit het baie vinniger sleg begin gaan met die Priester as wat sy vriende verwag het. Dit het ook baie slegter afgeloop as wat hulle verwag het.

Sommer die volgende aand het die Priester se nuwe liefde geweier om vir hom die deur oop te maak. Hy het hom verbeel hy het ‘n mansstem agter die toe deur gehoor praat.

Die volgende aand het sy hom weer ingelaat maar hom toe duidelik laat verstaan dat daar niks tussen hulle is of ooit sal wees nie. Sy hou van hom, hy is oulik, maar hy is nie haar soort nie.

Die Priester was verslae. Hy kon dit nie glo nie, wou dit nie glo nie. Hulle was vir mekaar bedoel en sy was die enigste meisie wat hy ooit wou hê. Hoe kon sy dit nie verstaan nie?

Laat die Saterdag nag is hy weer na haar woonstel toe. Die keer het hy nie aan die deur geklop nie, hy het dit self oopgesluit met ‘n sleutel wat hy laat maak het. Binne het hy die gesellin en die Burgemeester kaal in die bed aangetref. Iets in die Priester het daar geknak. Hy het woordeloos by die deur uitgeloop en met die trappe tot op die dak van die vyf verdieping gebou geklim en afgespring. Onder het hy op die dak van die Burgemeester se ampsmotor te lande gekom. Hy was op slag dood. Hy was in die tuxedo geklee wat hy die aand na die onthaal toe gedra het. Kali die vernietiger, die bloeddorstige, laat nie met haar mors nie.

Na al die tragedies wat die kantoor getref het was dit Blondie wat eerste die somberheid afgeskud het en begin ontdooi het. Haar gelag en geterg kon gehoor word so ver as wat sy deur die gebou beweeg het. Sy het weer met Die Waarnemer begin flirt soos voorheen en tot in haar tone toe lekker gekry oor sy verleentheid as sy hom voor almal ‘n piksoentjie gee.

Aan homself moes Die Waarnemer in stilte erken dat hy die aandag van die blonde verleidster terdeë geniet. Selfs die jaloesie wat hy by die ander mans opgemerk het, het hom baie diep bevredig. Hy kon dit nie regtig verklaar nie. Dit was nie in sy aard om vrede te vind in ander se onvrede nie.

Blondie was ‘n soort van ‘n enigma vir hom. Aan die een kant was sy die afsydige, onbereikbare , selfs onskuldige meisiekind. Aan die anderkant was sy die sielsgenoot waarmee hy ure lank kon gesels oor ernstige dinge, en kon lag oor die simpelste goed denkbaar, maar net as hulle alleen was. In ander se geselskap het sy hom senuagtig laat voel, uit sy diepte uit. Dan was sy ‘n vreemdeling en hy Die Waarnemer.

Die ou afgeleefde tjor waarmee sy gery het, het van tyd tot tyd probleme gegee. Daar was, gelukkig vir haar, altyd meer as genoeg mans wat maar al te graag wou help om die ding weer aan die loop te kry. Meeste van hulle het gewoonlik net so min as sy van karre af geweet, maar dit het hulle nie afgesit om hulle hande vol olie te kry nie. Die hoop was altyd daar dat hulle deur ‘die tert’ beloon sou word vir hulle werk.

Sy het by Die Waarnemer gekla dat die tjor se een voorwiel ‘n lawaai maak, wil hy nie asseblief na werk by haar woonstel na die ding kom kyk nie, sy sal weer vir hom pannekoek bak. Dit was Vrydag en hy het reeds ‘n ander afspraak gehad, maar het belowe om eerste ding die Saterdag oggend ‘n draai by haar te maak en te kyk wat die probleem is. Sy het toe gesê dat sy na haar ouers op die plot toe moet gaan en dat hy haar dan daar moet kry.

Hy het dit vreemd gevind dat sy hom gevra het om na die kar se wiel te kyk. Rambo was tog die karman, die oliekuif, die petroldamp snuiwer van formaat.

Teen tien uur die Saterdag was Die Waarnemer op die plot om na die kar se wiel te kyk. Blondie het vir hom koffie aangedra waar hy besig was. Sy het hom soos gewoonlik geterg en met hom geflirt en hy het dit geniet en die speletjie saam met haar gespeel. Dit was onskuldige pret, het hy homself vertel. Sy was ‘n dierbare vriendin.

Net toe hy klaar was met die kar het Rambo in ‘n stofwolk daar opgedaag. Hy het wilde esse met sy Pienk Minni op die werf gegooi en onder ‘n koelteboom gaan stilhou. Hy het uit die kar uit gespring en sy ‘racing gloves’ teatraal van sy hande gestroop en op die kar se dak neergegooi. Toe hy Die Waarnemer by Blondie sien staan het hy vir ‘n oomblik verstar en toe stywebeen nader geloop. Hy het Blondie selfbewus omhels en op die voorkop gesoen. Die atmosfeer was skielik gespanne. Vir Die Waarnemer was die situasie baie vreemd. Hy het gegroet en huis toe gegaan.

Hy was skaars by die huis toe Rambo met skreeuende bande in die straat stilhou. Hy het uit die kar uit gespring en woedend op Die Waarnemer afgestorm.

“Vandag sal ek jou ‘n les leer wat jy nie maklik weer sal vergeet nie,” het hy gesis en met sy gesig teen die gesig van Die Waarnemer gaan staan. “Sy is my meisie en jy sal nie weer naby haar kom nie. As ek met jou klaar is sal sy jou nie eers weer herken nie. Vandag slaan ek jou dood, jou agteraf bliksem.”

En toe gaan staan Rambo op sy een maer beentjie met sy arms soos vlerke uitgestrek kante toe voor Die Waarnemer, presies soos die Karate Kid in die films dit altyd doen, en hy maak sulke aardige geluide terwyl hy Die Waarnemer boosaardig aangluur.

Vir een of ander rede verloor Die Waarnemer dit toe net daar geheel en al. Hy gryp Rambo voor die bors en tel hom van die grond af op en druk hom soos ‘n voëlverskrikker teen die tuinmuur vas. Hy was kwaad, onredelik kwaad.

“Luister nou mooi vir my jou klein snotneus ghriesvreter” bulder hy buite beheer in die gesig van ‘n nou baie bleek Rambo. “Niemand, maar niemand sê vir my by wie ek mag kuier en by wie ek nie mag kuier nie. En as jy jou nou weer soos ‘n nat hoender hier voor my kom optrek gaan ek vir jou bliksem soos jy nog nie in jou lewe gebliksem is nie. Verstaan jy my?” Toe gluur hy die verskrikte klein mannetjie boos aan en smyt hom op sy rug op die grond neer.

Hy was op die eerste trappie van die stoep op pad na sy kamer toe, toe hy ‘n harde slag teen sy kop voel. Sy bene het onder hom geswik en hy moes op die trap gaan sit om nie te val nie. Toe hy opkyk het hy Rambo met nog ‘n klip in sy hand gesien staan. Hy het opgespring en soos ‘n brullende leeu op sy aanvaller afgestorm. Rambo het die klip laat val en verskrik na sy kar toe gehardloop en weggejaag.

Bloed het uit die gapende wond aan Die Waarnemer se kop gestroom. Een van die ander loseerders het hom te hulp gesnel. Hy het ‘n handdoek om sy kop gedraai om die bloed te stop en toe met die gewonde man na die hospitaal gejaag waar ‘n dokter die wond toegewerk en verbind het.

Die Waarnemer het op sy bed gaan lê en aan die slaap geraak van die sterk pynstiller wat die dokter hom ingegee het. Toe hy wakker word het Blondie op die bed by hom gesit, haar oë was rooi gehuil. Toe sy sien dat hy wakker was het sy sy hand in altwee haar hande gevat. “Ek is jammer, so verskriklik, verskriklik jammer,” het sy saggies gesê. “Jy moet hom nie gaan slaan nie. Hy is nie ‘n slegte mens nie, hy is net ‘n bietjie jaloers. Ek weet dit wat hy gedoen het is onvergeeflik. Moet asseblief nie vir my kwaad wees nie,” het sy half smekend gevra.

Na ‘n lang stilte het sy Die Waarnemer in die oë gekyk en vir hom gesê dat Rambo haar gevra het om met hom te trou. Carmen het ‘n pa nodig, het sy gesê. Die troue is oor drie maande. Sy wou dit al voorheen vir hom gesê het, maar sy het nie die moed gehad nie. Trane het langs haar wange afgeloop. Toe hy niks sê nie het sy hom sag op die mond gesoen en toe sonder ‘n woord by die deur uit geloop.

Die Waarnemer het gevoel asof ‘n baie groot klip hom in die maag getref het. Rambo se klip teen sy kop het nie die helfte so seer gemaak nie. Sy verstand het vir hom gesê hy moet bly wees vir sy vriendin en Carmen se onthalwe, maar in sy siel het ‘n stuk lood gaan sit wat die lewe uit hom wou wurg.

Toe Neels die nihilis later die aand by hom kom kuier het hy vir hom gevra wat nou van Blondie gaan word.

“Wie de hel gee om,” het hy onverwags woedend gereageer. “Wat sê dit van ‘n vrou wat haar siel verkoop vir geld, en dit aan ‘n fokken clown met die persoonlikheid van ‘n hoekpaal en die intellek van ‘n miskruier!” Hy het behoorlik gesnork van verontwaardiging. “Sy pa het geld, baie geld, maar Rambo is ‘n sot, ‘n absoluut muggiebrein van ‘n dwaas, en dit maak haar net soveel van ‘n dwaas. My eie suster is ‘n slet wat haarself verkoop aan die hoogste bieër.

“Gee my my katte enige tyd. Die mensdom walg my, en dan praat hulle van liefde — liefde wat jy waar kry?”

Dit was vir Die Waarnemer nuus. Hy het nie geweet Neels die nihilis is Blondie se broer nie.

“Wat jy ook nie weet nie, my arme onnosel vriend, is dat Carmen haar tweede kind is. Die eerste kind het sy verwag toe sy vyftien jaar oud was. Die baba is geaborteer want ons eie dronkgat pa was die pa van die kind,” sê Neels bleek van bitterheid. “Ek wou haar beskerm, beskerm teen haarself en die wêreld. Nou is sy op haar eie, ek is klaar met haar.

“Die lewe is `n gekkespul, dit is walglik, dit stink.”

Die Maandag is Die Waarnemer baie vroeg in kantoor toe. Hy het by die Hoof se kantoor ingestap en die brief waarin hy 24 uur kennis gee aan hom oorhandig. Die Hoof het iets gemompel van ‘n goeie werker wat hy verloor en heroorweeg en besin, maar niks het meer vir hom sin gemaak nie.

Hy het op sy Harley geklim en weg gery. Hy het nie geweet waarheen hy op pad was nie.

“Dit pyn soms nog,” sê my nuwe vriend en vat aan sy agterkop. “Dit was ‘n helse groot klip waarmee hy my gegooi het. Ek kon dood gewees het.”

Ek kyk die man wat vergetelheid in alkohol soek, en ek wonder of dit regtig die wond aan sy kop is wat na al die jare nog so erg pyn.