social-software « WordPress.com Tag Feed

Social Media Revolution

arnaba — Wed, 25 Nov 2009 08:40:53 +0000

Ein neues Social Network vereint die Networker Elite weltweit.

Tweuropa Network

Technology planning & assessment for libraries

youthadvocate — Wed, 25 Nov 2009 05:46:33 +0000

Librarian in Black has posted a useful way of planning and assessing technology for libraries.

Check out: free handbook for teachers on practical use of Web 2.0 and social software

fredzimny — Wed, 25 Nov 2009 05:45:50 +0000

Some of you may remember that in May I posted an order form for the EU Taccle project handbook on e-Learning – snappily entitled “Teachers Aids on Creating Content for Learning Environments.” Don’t be put off by the title – in my mind this is the best practical handbook I have seen yet about using Web @.0 and social software for teaching and learning. For those of you who did pre-order paper copies they should be with you shortly, although we may have to reduce some of the numbers on bulk orders. for those of you who did not order a copy – do not despair. the handbook is now available for free download from the Taccle site (although you will have to register on the site first). The handbook is available in English, Spanish, French, Portuguese, Dutch, Italian and German languages! It is also licensed under a Creative Commons licence and you are free to adapt and remix the materials if you so wish. If you need any more persuasion before rushing to download your copy, the following excerpt is from the foreword.

“Information and Communication Technologies are being increasingly used to create richer learning environments. In all sectors of education from primary schools to adult education, in schools for pupils with special education needs and in colleges and universities, technologies are being used across the curriculum to enhance students’ experiences.

However, technology is not enough. The creation of high quality content is essential if the potential of ‘e-learning’ is to be realised in a way that stimulates and fosters Life Long Learning. It is important to train teachers how to design and develop their own content and generate learning materials that can help their own students and
can also be freely exchanged with others.

The European Commission Comenius programme funded

To be continued at http://www.pontydysgu.org/2009/11/handbook-for-teachers-on-practical-use-of-web-2-0-and-social-software

Outsourcing support the Enterprise 2.0 way ” Blue Sky Thinking (fredzimny.wordpress.com)
Read John Ingham’s Andrew McAfee: Enterprise 2.0 (beta) (book review) (fredzimny.wordpress.com)
Read Bob Thompson’s Where is the Customer in Enterprise 2.0!! (fredzimny.wordpress.com)
Web 2.0 Summit Started Today by Tim O’Reilly (fredzimny.wordpress.com)
Check out The Parallax View’s excellent Social Media Case Studies (fredzimny.wordpress.com)
How companies are benefiting from Web 2.0: McKinsey Global Survey Results (fredzimny.wordpress.com)
Social software: E-learning beyond learning management systems (fredzimny.wordpress.com)
Stop Looking for the Next Twitter (blogs.harvardbusiness.org)
The Rise of the Teaching Organization (blogs.harvardbusiness.org)

A-Space Past and Future

lewisshepherd — Tue, 24 Nov 2009 17:01:03 +0000

This week marks the second anniversary of the first live internal demo of the intelligence community’s A-Space project, groundbreaking for the IC in its goal of collaborative use of social media across agency lines. Somewhere in Maryland, a remarkable government employee and friend named Mike Wertheimer should pause and quietly celebrate the fruition of his early evangelism for it.

I was still a government employee then, but wrote about the effort at the time here on Shepherd’s Pi (“A-Space: Top-secret social networking“). It makes me chuckle to remember back to those days when it was still mostly unheard-of for IC employees to blog openly on the public web about current technology projects. Now you can’t shut ‘em up!

It made sense, I thought, to set down a few notes at the time for several reasons:

A-Space was intended by Mike’s Analytic Transformation team of the Office of the DIrector of National Intelligence (ODNI) to take advantage of social-media advances then occuring rapidly on the internet, more rapidly than behind our firewalls. I had joined Twitter for example in March 2007, but few of my IC colleagues had Twitter accounts or access from work machines. Same for Facebook and LinkedIn. I blogged about A-Space because I felt we needed to socialize externally the path we were following internally, in order to attract good ideas and assistance from Silicon Valley and technologists who had little knowledge of intelligence work.
The time would come when A-Space would be all grown up and accepted as a success, I hoped – and at that point “paternity” could become an issue. We had seen the same thing happen with Intellipedia, which has had several bouts of being claimed as a CIA creation rather than its more community-minded actual roots – and I thought it might be best to set the record straight early on. As Winston Churchill said about World War II, he intended history to treat him fairly “because I intend to write it.”
I had announced my “retirement” from government service and was ready to go back to the private sector, and was frankly intent on setting a mark with A-Space so that later leadership might be less inclined to reverse course, against the use of social and collaborative tools.

So here we are, two years on. I am relieved that A-Space lives! At this point in their lives Twitter and Facebook were themselves not quite into their hockey-stick growth cycle as social-media phenomena. Think back to Facebook of early 2006 (it was launched in February 2004), or Twitter of March 2008 (it launched in its first alpha baby SMS steps in March 2007. If you’re interested, Flickr holds some interesting screenshots of the very early Twitter beta screens by their designer).

This week Joab Jackson, senior technology editor at Government Computer News has an update titled “A-Space Melds Social Media and Intelligence Gathering,” quoting Ahmad Ishaq, who manages the project at DIA for the ODNI. I like giving him praise – not just because I hired him, but because he is doing a bang-up job in difficult circumstances. Let’s just say that he and his team have been dealing with my third bullet point above during the last couple of years.

One of Ahmad’s smart tactics has been to enlist supportive users from multiple agencies as vocal advocates. The GCN article provides an example illustrating the cross-agency collaboration that was mandated by the 9/11 Commission and WMD Commission reports, and which A-Space and its sister tools are helping to realize:

A Homeland Security Department analyst needed to identify a person whose face was found posted on several street and stop signs in a region of the United States. So he posted a scan of the poster on A-Space and received information and photos from seven other agencies. With that information, he could run an image search of the face, which ultimately provided identification.” -Government Computer News

There’s been a lot of change in A-Space since I left – in the requirements, in the emerging business practices, in the software baseline used, and – perhaps explaining some of that – in the contractor team used. That’s all fodder for another article, perhaps.

Whither Analytic Collaboration?

What I prefer to focus on is the future potential of this tool and others in enabling progress for intelligence analysis and collaboration. Ahmad gives one window in the GCN article, and it’s a topic he and I have talked about recently:

[A]llowing analysts to share all this information is only the first step of A-Space. Ishaq and his team are exploring ways of making all the information that is being generated machine-readable. Ishaq would like to incorporate elements of the Semantic Web tools, which would allow them to draw inferences from existing material.

“Right now, the communication is between person and machine,” he said. “We’re trying to take it a step further, to machine-to-machine. So the end-user logs in to the computer, and everything he could possibly want would be there, without doing searches or clicking around.” -Government Computer News

But I’m sure that Ahmad would be among the first to agree that technology is perhaps among the lesser factors which will contribute to the success or failure of analytic collaboration (and “transformation” – an overused term but a worthy goal). Much more important are the social and cultural aspects of the workforce, the workplace, and the changing nature of intelligence work itself – in response to and support of a dramatically changing foreign policy approach, driven as much by political transition as by societal shifts.

For the moment, let’s keep the focus on the tools though. As A-Space continues taking its own baby steps, it is worthwhile to consider the experience of its older sister Intellipedia – and that sytem’s progenitor Wikipedia.

Early this year, GCN carried another Joab Jackson article claiming: “Intellipedia Suffers Midlife Crisis.” Much chatter ensued. Some of the challenges dealt with in the article are being addressed internally by the likes of the IC’s Chris Rasmussen, with new and complementary efforts such as Intellipublia (see Federal Computer Week, “Intelligence community wrestles with Web 2.0 tools for information sharing“).

The looming question rises about the overall significance of Web 2.0 style tools. Dr. Mark Drapeau argued early this year in a widely read piece that “Government 2.0 has reached its midlife crsis.” Now, more concrete and noteworthy stats are emerging about the hallmark Web 2.0 tools which inspired many of the IC’s efforts.

Could Crowd-Sourcing Max Out?

Yesterday the Wall Street Journal reported on new research (“Volunteers Log Off as Wikipedia Ages“) showing that “unprecedented numbers of the millions of online volunteers who write, edit and police it are quitting.” They’re leaving Wikipedia and not being replaced by as many new volunteers, undercutting the “many-eyes” approach that crowd-sourcing relies upon. The numbers are striking: “In the first three months of 2009, Wikipedia lost more than 49,000 editors, compared to 4,900 a year earlier,” reports ZDNet based on the new research (more details here: “Is Wikipedia Maxed Out?”). An influential Econsultancy.com blog now asks in response: “Is free user-generated content dying?”

It is worth keeping an eye on the pulse of Intellipedia and A-Space, as their activity levels wax or wane. Unlike Wikipedia, they are work systems, not free web tools. So the issues there are the differential adoption and longevity of enterprise tools, as explored in Andrew McAfee’s excellent new book Enterprise 2.0.

For the new intelligence tools, much will depend on their inclusion within agency official processes and analytic-tradecraft training programs. As Chris Rasmussen has pointed out about A-Space, it may still be true that “not a single agency recognizes A-Space content as official.” But social collaboration is more and more an accepted and critical requirement of all information technologies – we’re certainly reflecting that at Microsoft, and have been busy building such capabilities into the new Office 2010 suite (info and free beta sign-up here).

The wave is not going away (well, Google Wave might go away… see here and here and here and oh never mind…)

Who best reflects the pulse of A-Space and Intellipedia? There are many intel-watchers in my blogroll over on the margin, who chart the progress of the IC’s collaborative ways. I can also recommend Chris Dorobek’s reporting on the topic for FedNewsRadio; see his piece from July 2009 ”Intel on the government 2.0 front lines – and a new report assessing A-Space” and more recently his article “November’s Signal column: The Intelligence Community Writes the Book on Collaboration” – both have insight and supportive links as well.

There will be other ODNI and constituent agency efforts to provide cutting-edge collaborative and analytic software and techniques. A-Space will be improved upon, no doubt.

The real test of A-Space – while we have it – and its intelligence utility will come in secret moments of crisis, but also in less-flashy use of consistent collaborative processes which over time contribute to the uncovering of truth for our decision-makers and national leaders. Of necessity, most successes will be unseen by the outside world… and likely, most failures as well. For now, a happy beta anniversary to the A-Space team and its users.

Share this post on Twitter

Email this post to a friend

#LearnTrends 2009: The Corporate Learning Trends and Innovations Conference

Ronny Lohuis — Mon, 23 Nov 2009 19:29:06 +0000

De afgelopen week heb ik op 3 avonden zo’n 7 presentaties op de Learning Trends 2009 conferentie bijgewoond. Over de inhoud van de presentaties heb ik eerder al geschreven, deze bijdrage gaat over de conferentie zelf. Met name over het feit dat deze 100% online was (en gratis). Een aantal bekende namen uit de e-learning wereld hebben de conferentie georganiseerd en ook een goede line-up van sprekers verzorgt. Drie dagen lang was er vanaf 8:00 uur Pacific Time (17:00 uur in Nederland) tot ongeveer 14:00/15:00 uur (dus tot middernacht in Nederland) elk uur een presentatie. In principe dus – qua tijd – ook goed in Europa te volgen. Dat heb ik dus ook gedaan.

Als virtuele classroom software werd Elluminate gebruikt. Wat mij betreft heeft de tool zijn werk gedaan. En hoewel ik niet bijzonder onder de indruk ben van de user interface, had ik wel het gevoel dat het allemaal redelijk soepel werkte. Zoals het tijdens LearnTrends werd gebruikt, had het een presentatie/whiteboard gebied, een overzicht van de deelnemers, een chat en geluid. Alle presentaties zijn ook opgenomen en opgeslagen.

Het geluid was – zoals verwacht – het lastigste deel, hier waren uiteindelijk ook de meeste problemen mee. Overigens is het zo als je een tijdje geen geluid ontvangt het vaak zo was dat het geluid wat later kwam. Het wordt dan door Elluminate wat sneller afgespeeld (chipmunk mode ), tot je weer bij bent. Verder helemaal ok, ook als er meerdere mensen gelijk willen spreken.
De chat heeft me het meeste verbaasd, niet zozeer qua functionaliteit, maar als ‘backchannel’ werkte het erg goed. Hierover verderop meer.
Er handig was het ook om te zien wie er allemaal deelnamen. Ik heb vaak meegemaakt dat dit dicht wordt gezet (in het kader van de privacy of uit commercieel oogpunt), maar dat was hier niet zo. Een leuke gimmick is, dat je hier een applaus knop hebt. Dit werd ook regelmatig gebruikt aan het einde van een sessie.
Het presentatie gebied was het minste in mijn optiek. De kwaliteit van de door de presentatoren gemaakte slideshows was duidelijk minder door de conversie van Keynote en PowerPoint naar Elluminate. Veel effecten waren weg en het was nogal gepixeld. Aan de andere kant maakte het hier beschikbare whiteboard weer veel goed.

Waar ik prettig door verrast werd, was het uitgebreide gebruik van backchannels (jawel meervoud). Een backchannel is – volgens mij – een kanaal naast de presentatie, waarin het publiek met elkaar kan communiceren over de presentatie (of over andere dingen desnoods). En dat werd ook uitgebreid gedaan. Zo ver ik kon overzien waren er 3 backchannels in gebruik:

De chat binnen Elluminate. Deze kreeg elke deelnemer en presentator te zien. De moderatoren waren ook zeer actief op deze chat, en een aantal presentatoren ook (ze posten er bijv. live een link op naar een document of iets dergelijks). Hierdoor werd deze chat ook een zeer belangrijk onderdeel van de presentatie. Je vond hier extra inzichten van mensen en kreeg hierdoor ook een gevoel van wat andere deelnemers vonden van de presentatie(s). De vragen die op de chat werden gesteld werden in een aantal gevallen (als de vraag maar interessant genoeg was) ook door een moderator voorgelegd aan de presentator. Ook waren er een aantal presentatoren die kort pauzeerden tijdens hun presentatie om even snel te kijken of er in de chat nog dingen zaten waar ze aandacht aan wilden geven (precies zoals Olivia Mitchell dat bij Pistachio aangeeft in haar blogpost: Three stages of presenting with Twitter). Het laatste niet onbelangrijke stuk is dat het de manier is om als deelnemer te communiceren, bijvoorbeeld om aan te geven dat je geen geluid meer hebt.
Twitter, via de hashtag #learntrends. Ook op twitter werden veel berichtjes geplaatst over de conferentie. Doordat er door iedereen gebruik wordt gemaakt van dezelfde hashtag kun je gemakkelijk alle berichten over de conferentie bij elkaar zien en dit volgen. Twitter werd heel anders gebruikt dan de chat, veel meer om de belangrijkste punten die je in een betoog hoort nog eens te benadrukken (de ‘key take-aways’ zogezegd). Ook gebruiken veel mensen dit (ik ook) om aan te geven dat ze er bij zijn.
Een laatste – voor mij verrassende – is Google Wave. Aangezien ik ook – sinds niet al te lange tijd – een wave account heb kon ik hieraan ook mee doen. Er werd een wave gestart door iemand (geen idee wie) en deze werd publiek gemaakt (te vinden met de hashtag #learntrends). Een wave is (wat mij betreft, misschien doe ik het wat te kort) een kruising tussen e-mail, nieuwsgroepen en een wiki. Dat wil dus zeggen dat iedereen hier iets op kan zetten, dit kan aanpassen en/of hier op kan reageren. De wave werd weer meer gebruikt voor reflectie en voor registratie. Zo heb ik van een aantal sessie gezien dat mensen aantekeningen maakten in de wave. Overigens door anderen weer aangevuld, van links en afbeeldingen voorzien etc. Zeer waardevolle informatie, ook naar de toekomst toe en zo een goed voorbeeld van collectief werken, luisteren en leren. Voor mij een helemaal nieuwe ervaring. Overigens had elke dag zijn eigen wave, omdat het anders te onoverzichtelijk werd.

Een online conferentie is toch (misschien wel natuurlijk) heel wat anders dan een gewone conferentie. Het bijzondere aan deze online conferentie was misschien wel dat het niet door een leverancier werd georganiseerd (of zelfs gesponsord), dat het drie dagen (7/8 uur per dag) duurde en dat het gratis was. Het had dus ook een groot aantal deelnemers (de ‘community’ heeft zo’n 3400 leden op dit moment schijnt het), en in de sessies waarin ik participeerde waren op elk moment tussen de 140 en 280 deelnemers.

Naast de duidelijk voordelen die te maken hebben met tijd en plaats (voor een online conferentie hoef je immers niet naar Berlijn, Londen of Orlando – misschien wel helaas) zijn er wat mij betreft nog een aantal andere voordelen. Deze zijn – onderwijskundig gezien – veel interessanter.

Het intensieve gebruik van backchannels. De chat en wave wordt nu gezien als een interessante toevoeging aan de presentatie, in plaats van storend geklets van deelnemers (terwijl het inhoudelijk vaak hetzelfde is). Het zorgt voor een interactieve deelname (en krijg dat maar eens voor elkaar in een zaal met 250 mensen) en voor een intensievere verwerking van de inhoud van de presentatie. De moderatoren deden hierin belangrijk werk, de presentatoren reageerden ook op de inhoud op de chat.
Het gebruik van het whiteboard. In plaats van de hele presentatie op PowerPoint te zetten waren er een aantal presentatoren die gebruik maakten van het whiteboard, zodat er input op de slide kwam te staan van de deelnemers. Iedereen kon meedoen, iedereen kon het zien (ook hier geld weer, doe dat maar eens met > 100 mensen). Voorbeelden waar ik al eerder over schreef hiervan zijn George Siemens (helaas was ik hier zelf niet bij, maar Kristine Hoeppner schreef erover) en Janet Clarey, die ons vroeg de kernbegrippen rondom Learning Objects en Just In Time learning op te schrijven.

Het gebruik van polls: even vragen wat iedereen er van vindt. In veel offline conferentie is de techniek hiervoor niet beschikbaar, maar het voegt net dat beetje interactiviteit toe, met name bij grotere groepen. Ik vond dat het wat weinig gebruikt werd, terwijl het gewoon beschikbaar is.
Je kunt gemakkelijker wat anders doen als het je niet bevalt (of als de techniek je in de steek laat). Je bent niet direct niks aan het doen, je kunt gemakkelijker even koffie halen (of andere dingen doen) zonder te storen.

Uiteindelijk kostte deze online conferentie met iets meer dan 8 uur (voor 7 presentaties van een uur en het schrijven van wat blogposts). Als deze conferentie live was geweest, was het ook de moeite waard van het bezoeken geweest, maar dan had het me zeker 5 dagen gekost (2 dagen reistijd en 3 dagen conferentie). Ik had dan zeker meer sessies gevolgd (het dubbele waarschijnlijk), hoewel ik er nu maar 2 niet kon volgen (één te vroeg en één te laat).

Natuurlijk mis je ook wat bij zo’n online conferentie. Wat mij betreft zijn dat er toch ook drie:

De vibe op zo’n conferentie, deze levert echt inspiratie op. Bij een online conferentie is dat een stuk minder, maar tot mijn verrassing niet helemaal (met name door de backchannels
De ontmoeting met gelijkgestemden. Dat is toch helemaal virtueel en dat is wel jammer.
De 100% focus op de conferentie. Zo’n gratis online conferentie doe je er toch even bij (voor Europeanen tenminste na werktijd), na het werk, onder het eten en ook je kinderen hebben nog wat aandacht nodig. Dat is niet erg, maar je wordt wat minder onder gedompeld en heb dus ook even wat tijd nodig om je te concentreren.

>> Mijn eindconclusie over Corporate Learning Trends 2009 is dan ook positief. Mocht het herhaald worden is het zeker een aanrader. Inhoudelijk een sterke conferentie.

>> Mijn conclusie ten aanzien van online conferentie is ook positief. Backchannels hebben echt een toegevoegde waarde, mits goed gemodereerd (de wave bijv. werd wat meer een rommeltje), en whiteboarding bied ook binnen een presentatie goede extra mogelijkheden voor interactie.

Elgg, vous permet d’implanter un réseau social flexible et adapté à vos besoins d’entreprise!

dsavard — Sun, 22 Nov 2009 15:52:43 +0000

L’Entreprise 2.0 et le logiciel social

Les réseaux sociaux sont aujourd’hui bien encrés dans la société et les entreprises commencent de plus en plus à réaliser leur valeur ajoutée en les intégrant à leurs stratégies d’affaires.

Il y a deux grandes familles d’activités d’entreprise sur les réseaux sociaux soient : les activités d’entreprise qui consiste à exploiter les réseaux sociaux disponibles sur l’Internet (ex : facebook, twitter, linkedn et youtube) et les activités professionnels et privé sous forme de site web 2.0 personnalisé à l’entreprise, d’intranet et d’extranet. C’est cette deuxième famille qui nous intéressera dans cet article. Plus précisément, il s’agit du concept de « logiciel social » ou « social software ».
D’une part, les logiciels sociaux permettent de créer une communauté autour des produits et services offerts par l’entreprise qui sera destinée au grand public. D’autre part, il est également possible d’intégrer, sous forme d’Intranet ou d’extranet, des réseaux sociaux afin de favoriser la communication, la collaboration, le partage d’information et une meilleure gestion des connaissances au sein de l’entreprise.

Sur le marché du logiciel, il existe plusieurs alternatives commerciales en matière de « suite logicielle sociale ». Cependant, il existe plusieurs alternatives « Open Source » qui permettront de diminuer les coûts d’implantation et un contrôle absolu sur le code source du logiciel pour ainsi obtenir une solution personnalisée aux besoins de l’entreprise et facilement évolutive. Parmi ces alternatives, l’une d’elles semble se démarquer des autres solutions. Il s’agit du logiciel Elgg qui, d’ailleurs, a été désigné comme la meilleure plateforme de réseautage social Open Source par InfoWorld en 2008.

À propos de Elgg

Elgg est un logiciel libre tout à fait gratuit publié sous la licence GNU General Public License version 2 (GNU GPL v2). Ce logiciel est destiné aux entreprises, aux établissements d’éducation ainsi qu’aux gouvernements qui souhaitent construire rapidement un réseau social de type MySpace ou Facebook. Le modèle de développement de ce logiciel est le mixte c’est-à-dire que derrière la production du logiciel il y a l’entreprise Curverider ainsi que la communauté Elgg. Il s’agit d’un moteur de réseau social qui s’installe rapidement et qui fournit l’ensemble des fonctionnalités nécessaires à la création d’un réseau social. Il permet donc de concentrer les efforts de développement de l’entreprise sur ce qui est spécifique.

Elgg s’installe très rapidement, mais l’interface de base n’est vraiment pas très belle. Pour modifier l’apparence de l’interface, il faut avoir des connaissances techniques en matière de développement. Heureusement, pour ceux qui ne possèdent pas ses connaissances, il est possible de télécharger des « templates » de très bonnes qualités via le site Web de la communauté. De plus, une multitude de plug-ins présentant de belles fonctionnalités sont disponibles via la communauté. Ce qui fait la force d’Elgg c’est certainement son architecture de données flexible et ouverte qui permet facilement de développer des fonctionnalités spécifiques :

Par contre, un point faible c’est que l’on retrouve peu d’informations concernant le fonctionnement interne de la communauté. De plus, la documentation sur le fonctionnement du logiciel n’est pas très développée, et ce, spécialement pour l’utilisateur non technique.

En résumé, Elgg est un logiciel de très bonne qualité qui permet d’implanter relativement facilement un réseau social au sein d’une entreprise comme un intranet, extranet ou site internet. Il est donc important d’évaluer et de comparer cette solution « libre » au lieu d’une solution de type « propriétaire ». Tout d’abord, il faudra s’assurer que l’entreprise soit en mesure d’accéder aux compétences techniques requises pour le développement spécifique ce qui ne devrait pas être très difficile puisque Elgg utilise le PHP comme langage de programmation et Mysql comme logiciel de base de données.

Pour en savoir plus, visitez le site de Elgg à l’adresse suivante : http://elgg.org/

Workflow 2.0: software becomes social but it is still not directive

Massimo Capoccia — Fri, 20 Nov 2009 16:32:25 +0000

Everybody talks about it: add social features to your software to survive the next analyst call or customer visit as they are reading it all over the place and they will ask you. But, now just a simple question: can your system just publish a command…or more friendly a task? For instance, now an order is published, we can collaborate, we could “twitter” it and accompany it till cash is received. All “hugging” features, but can your system say: “hey, here an order, get it approved !”. So no hugging anymore, but a simple but important command! Why is that important? Having systems giving pro-actively tasks will enable a new way to do workflow: I call it Worflow 2.0. Procedures and things to do are not driven by hard coded API, annoying monitoring engines that make your transactional system die, but an event-driven style of workflow based on commands / tasks. Stay tuned to learn more about Workflow 2.0, your worflow in the cloud

Onderwijsdagen 2009 - Sociale Media in het onderwijs

hooaj — Wed, 18 Nov 2009 15:13:23 +0000

In een vol programma zoals dat van de Onderwijsdagen kan het wel ’s gebeuren dat een sessie niet door kan gaan. Zo kwam ik ongewild bij de presentatie van Michael van Wetering (Kennisnet) die ons schetste hoe er met sociale media in het onderwijs wel/niet wordt omgegegaan. Op een van de dia’s toonde hij de vele dwars- en kruisverbindeningen tussen personen, middelen en situaties. met recht een vergelijkbare situatie met een dorp zoals Breughel het al eerder schetse: iedereen is met iedereen in conact, is ’sociaal bezig’ en communiceert daarbij. Het gaat met name om dat laatst: de conversatie. Hoe ziet deze er uit en waar(-mee) voer je hem? De meest bekende instrumenten zijn natuurlijk Hyves, Facebook, Twitter, LinkedIn, Myspace en MSN. Het zijn de instrumenten waar jongeren snel mee vertrouwd zijn en die ze dagelijks gebruiken. So far so good. Maar zijn ze daarmee de digital natives waar we ‘tegenop moeten kijken”? Niet echt want de jongeren zijn weliswaar handig in het gebruik ervan maar dat maakt nog niet dat ze zoveel ICT-vaardiger zijn dan ouderen. Inmiddels is wel duidelijk dat het onderscheid natives en immigrants niet hard te maken is.
Michael van Wetering vergeleek het gebruik van sociale media ook wel met een voetbal. Een kind dat met een voetbal een veld op stapt creeërt meteen een situatie waarin een aantal afspraken spontaan lijken te gebeuren: er worden groepen gevormd, regels afgesproken, doelen geplaatst, ‘onafhankelijken’(scheidsrechters) erbij betrokken enz. Ieder spel z’n eigen instrument, regels en afspraken. Vraag is hoe je daar als school op in moet spelen. Hoe ziet de voetbal eruit die we school noemen??
In de discussie die volgde werd -helaas- toch ook weer ingegaan op de zogenaamde schadelijke gevolgen van al deze media in de lessen. Jammer om te horen dat er nog scholen zijn die overwegen sites te blokkeren. De presentatie bood niet veel nieuwe inzichten en het is jammer dat Michael niet meer aandacht besteedde aan een eigen kennisnetonderzoek.

Later in de week was ik namelijk aanwezig bij een presentatie van Alfons ten Brummelhuis (Kennisnet) die resultaten uit een onderzoek naar Jongeren en Interactieve media liet zien. Zo toonde hij aan dat bijna 50% van de jongeren “traditionalisten” zijn die “een beetje mailen, surfen en MSN-en” Slechts 9% is echt (super-)productief bezig en straalt het beeld uit van de Netgeneration.

De publicatie is onderdeel van de Kennisnet Onderzoeksreeks en kan besteld worden of gedownload

[embed]http://[/embed]

#LearnTrends: Personal Knowledge Management

Ronny Lohuis — Tue, 17 Nov 2009 20:50:24 +0000

Harold Jarche praat mij (en nog zo’n 15o anderen) bij over PKM (Personal Knowledge Management) op Learn Trends online conference. Het gaat over persoonlijke kennismanagement. Mijn eigen kennismanagement, dus niet in grote tools, maar vooral in ‘gratis’ tools. Ik ben maar even blijven hangen, hoewel dat niet mijn bedoeling was…

Het proces dat Harold beschrijft is als volgt:

Sort -> Categorize ->(Exchange) -> Make Explicit -> (Contribute) -> Retrieve -> (Connect) -> Sort

Van bewustwording naar activation (van @mathemagenic)

Doe ik dit ook? Het lijkt er wel op:

Sort:
- Feed Readers – voor mij is dat bijv. Bloglines, maar ook twitter;
Categorize:
- Social Bookmarking – beetje in Delicious, maar ik gebruik ook Evernote om mijn gedachten te ordenen voor mezelf;
- MicroBlogging – en ja weer ook twitter;
Make Explicit:
- Blogs – ja, via WordPress, PowerPoint, SlideShare, maar ook via twitter
Retrieve:
- Social Software – mmm, dat doe ik dan ook (vooral) via twitter, dus twee-weg verkeer.

Volgens mij heeft dit heel erg veel te maken met Persoonlijke Leeromgevingen (het lijkt wel een trend), maar ook met dat wat mensen kiezen als hun Top 10 van tools (van Jane Hart) waarvan/waarmee ze leren. Veel mensen weten niet hoe het werkt en bij veel organisatie kan niet alles. Daar ligt dus de opdracht: Faciliteren en Demonstreren.

P.S. Zorg wel dat je een back-up hebt van je content in je online PKM tools.

>> Mijn conclusie: PKM moet worden gefaciliteerd en gedemonstreerd.

#LearnTrends: Vermengen van informatie, leren en 'social media'

Ronny Lohuis — Tue, 17 Nov 2009 20:11:26 +0000

De tweede sessie die ik vandaag volg, wordt gepresenteerd door Christy Higgins van Sun. Ze is bibliothecaris, maar dat maakt haar verhaal absoluut niet minder interessant. Ze verteld hoe je informatie verspreidt met als doel om er van te kunnen leren. Bij Sun gebruiken ze hiervoor ’social media’.

Het interessante deel van haar presentatie gaat over het publiceren van nieuwe informatie (en mijn interpretatie is dan dat het niet uitmaakt of dit gaat over formeel lesmateriaal of over ruwe inhoud of over artikelen/boeken). Ze doen did op diverse plekken, via Twitter, RSS feeds, in blogs op Wiki’s en het LMS. Ook gebruiken ze nog virtuele omgevingen, maar daar was helaas geen tijd meer voor.

Mijn conclusie, op hoe meer manieren je informatie aanbiedt, hoe makkelijker het te integereren is in de tool die je zelf wilt gebruiken om je leerproces mee te ondersteunen. Dit is – wat mij betreft - een goede manier om richting een persoonlijke leeromgeving te gaan.

#Learntrends: Bouwen van een sociale leeromgeving

Ronny Lohuis — Tue, 17 Nov 2009 19:27:58 +0000

Vandaag – voor het eerst – in een grote online conferentie (Learn trends 2009, deze duurt 3 dagen, elke dag van ongeveer 17:00u tot ongeveer 24:00h, het is immers Amerikaanse tijd). Donderdag/vrijdag zal ik wel een samenvatting geven van deze ervaring. Het eerste onderwerp dat ik kon volgen, ging over het bouwen van Sociale leeromgevingen. Na wat technische issues begon 5 minuten te laat Jane Hart met haar online presentatie (voor meer dan 260 mensen (gemiddeld)).

Jane geeft aan dat sociaal leren een belangrijke toevoeging is aan de huidige (digitale) leeromgevingen en laat twee voorbeelden zien van implementaties van ELGG.

Waarom zou je nu zo’n systeem toevoegen aan je leerlandschap is de vraag die ik hierbij zou stellen (en ook door vele mensen in de chat gesteld werd). Voegt het iets toe aan de omgevingen die mensen al hebben:

een LMS, maar dat is vooral geschikt voor het inschrijven op formele trainingen (met bijeenkomsten) en het proces hier om heen en voor het uitserveren van digitaal zelfstudie materiaal. En dan hebben we het nog helemaal niet over de verschillen tussen LMS’en als EKP, SumTotal, Saba aan de ene kant en Blackboard en Moodle aan de andere kant. Hierover later een keer meer.
Content Management of Leercontent management systemen, vooral voor content, maar ja, met de SharePoint / Joomla’s en Drupals is er natuurlijk ook veel meer ’sociaal’ gedrag mogelijk
De facebooks, nings, hyves en anderen, voor het contact, het delen enz. (overigens vergelijkt Jane Hart het vooral met deze tools op haar site)
De persoonlijke leeromgevingen, te maken op basis van iGoogle, Netvibes, Pageflakes etc.
en wat gaan we doen met Google Wave?

Jane Hart zegt terecht dat het gaat om wat je wilt doen met het systeem. Ik zou hieraan toe willen voegen: … en wat je al hebt en kunt met je huidige systemen. Je moet – denk ik – de gaten vullen tussen de systemen die je hebt. De grote voordelen van ELGG (volgens Jane) zijn dat het open source is en dat het uitgebreid te configureren is. Dat klinkt goed.

Maar… ik denk dat je moet kijken naar wat je wilt, gaat het om:

om de logistiek rondom het leren
om het faciliteren van (formeel) leren (bijv. personalisatie)
om communicatie
om collaboratie (samen werken en leren)
om lesmateriaal (content)

Afhankelijk van waar je allemaal dingen in wilt doen en wat je wilt doen maak je keuzes voor tools en systemen en deze voeg je samen tot een leeromgeving, bij voorkeur een persoonlijke leeromgeving, in zo’n situatie zou ELGG best wel eens een goede toevoeging kunnen zijn, met name als de nadruk ligt op communicatie en collaboratie.

>> Mijn conclusie: Ondersteunen van leren kan met heel veel verschillende tools, ook met social software.

Overigens is de conferentie te volgen:

door je aan te melden op http://learntrends.ning.com/ via Elluminate.
Via de hashtag #learntrends op Twitter
Via de publieke Google Wave Learn Trends 2009 (zoek op “with: public learn trends 2009″ i.p.v. “in: inbox …”)
Via de blog Internet Time

The Future of Collaborative Working

pfiks — Mon, 16 Nov 2009 20:40:02 +0000

Deriving true business value from collaboration and social software will be about finding the right

A new model for building social software . Part 2

Massimo Capoccia — Mon, 16 Nov 2009 08:01:48 +0000

Let’s concentrate on tasks for people in different roles: so far software vendors focus only on different roles by end-users. But they forget that software has life-cycle, i.e. implementation, configuration, technical upgrade, etc. in essence: your software may be sexy for the end-users, which helps your sell-ability, but it is ugly or un-usable for the one who needs to install or configure or maintain. Web 2.0 for end-users and terminal screens for administrators? what is Web 2.0 and social software across the software life cycle?

Sunday Rant - A Plea for the New Media

Debbie Gascoyne — Sun, 15 Nov 2009 18:20:29 +0000

Are there any Math teachers out there who still refuse to use a calculator? Who still use a slide-rule and memorize times-tables?

To me, that’s the same as the way many of my colleagues, not just in my department, but everywhere, seem to be in a state of denial about the importance of new developments in web technology to what and how we teach.

I admit that I was an early adopter; I jumped all over the web when it was all server-based and clunky and before YouTube and Twitter and Facebook and Wikipedia. And I can understand that anyone whose first contact with all this was back then when it was server-based and clunky might have been put off wanting to try it again. But still.

One of the most valuable benefits of all the new Web 2.0 social software sites has been the ability to develop world-wide networks sharing information, pedagogies, material. Well, at least, for some. In vain, I’ve been searching for my “PLN” – my personal learning network. Oh, there are academics and professionals out there. Historians appear to be all over the web – medievalists for gosh sakes! Librarians are all over it. K-12 people are all over it. Writers – mostly working writers rather than writing teachers – are all over it. ESL teachers are all over it. So my Twitter feed is full of historians, librarians, K-12 and ESL teachers, and some writers and ed-tech people (though many of them tend to focus rather too much on the technology and not on the content). But where are the college or university level writing teachers? The literature profs?

A large part of it, I think, is workload. Many of us are just so busy that the thought of learning something quite new is daunting.

But – pssst – guys! This stuff is EASY. If you can use Microsoft Word, which you all can, you can do this.

But another large part of it, I think, and here I may be in danger of stepping on some people’s toes, so forgive me in advance, is … elitism. Snobbery.

There’s this perception that it’s all brainless and shallow and produced by and for the unwashed “masses” and is therefore beneath the notice of those of us who read the Globe and Mail (paper edition) and read only Booker prize nominated novels. It’s all about dumbing down and reduction and therefore should be resisted with all our intellectual strength. Oh, yeah, our kids are all on Facebook and into that Twitter thing and writing fanfiction, but there’s no need for us to dirty our hands with it…

But you know what? There’s some brilliant stuff out there! Denying that it’s there is like refusing to watch any television because much of it is stupid. Don’t dismiss as silly the “Twitterization” of literature – think about its potential for our teaching! The new media is not about the death of literacy and critical thinking, it’s about the growth of universal literacy. It’s about the ability to collaborate and share and create and publish at a rate unimaginable even ten years ago. It’s about recognizing that the ways we read and write and publish are changing and are going to change even more – and it’s going to happen probably within our professional lifetimes. We are going to have to rethink our ideas about copyright and – yes – plagiarism and originality. Students are going to need the critical skills to help them wade through the information overload, to help them sort out good from bad. And, just as the birth of the calculator meant that students no longer had to waste their time doing the “grunt” work of mathematics, so, potentially, does the new media technology mean that students can concentrate on higher thinking skills: synthesis, critical analysis.

But only if we teach them how. And we need to know the tools ourselves before we can teach our students.

ETA: look what appeared in my Twitter feed, quite by chance, just after I posted this:

Reading Andrew Mcafee's Weighing Social Media's Risks @ Forbes.com

fredzimny — Sun, 15 Nov 2009 09:18:23 +0000

Found at http://www.forbes.com/2009/11/13/social-media-enterprise-technology-cio-network-mcafee.html

Andrew McAfee, 11.13.09, 02:00 PM EST

Why companies should embrace internal social networks, blogs and wikis.

“Enterprise 2.0” is my term for the use of Web 2.0 technologies such as blogs, wikis, social networking software and microblogs like Twitter within companies. It’s becoming clear that Enterprise 2.0 brings real advantages in productivity, agility, innovation and satisfaction, but it also seems risky to many people.

Concerns around Enterprise 2.0 fall into two broad categories: fears that people won’t use the newly available ESSPs [emergent social software platforms], and fears that they will. The latter, which stem from the lack of upfront control common to ESSPs, tend to crop up first. When first exposed to these technologies, business decision makers voice concerns about what happens when direct control is surrendered and many people can freely contribute to information platforms.

to be continued at http://www.forbes.com/2009/11/13/social-media-enterprise-technology-cio-network-mcafee.html

Read John Ingham’s Andrew McAfee: Enterprise 2.0 (beta) (book review) (fredzimny.wordpress.com)
Check out Enterprise 2.0: What do we know today about moving your organization into the 21st century? (fredzimny.wordpress.com)
Read Andrew Mcafee’s “Shattering the Myths About Enterprise 2.0 “” from Harvard Business Review november 2009 (fredzimny.wordpress.com)
Enterprise 2.0: the Week in Review (cloudave.com)
Enterprise 2.0 Conference Gets All Social in Its Call for Papers (cloudave.com)
Social software adoption, how are we doing? (socialmediatoday.com)
Hot collaboration trends in 2009: Internal Facebooks, SharePoint microblogging, expert location, and homegrown wikis (sharingatwork.com)

Gebruik Twitter als je persoonlijke telex

bekelsblog — Sat, 14 Nov 2009 21:07:52 +0000

Ben je het zat om telkens meerdere sites af te gaan om te zien wat zich daar afspeelt? Gebruik dan Twitter als telex voor al je inkomende berichten. Het werkt simpel:

Maak een nieuw Twitter account aan, dit is je “telex” of “personal assistant”. Vink “Protect my tweets” aan.
Verzamel RSS-feeds van de berichten die je wilt volgen:
- Facebook status updates van je vrienden: Ga naar “Applications – Notes” linksonderin je homepage. Klik op de RSS-feed “My Friends’ Notes”. Verander in de URL het woord “notes” in “status”. Helaas kun je niet de hele live- en newsfeeds via RSS krijgen.
- Hyves: Log in en klik onder “RSS Feeds” op de regel “Public Content from Friends”. Kies op de pagina die verschijnt “My Scraps” en “My Buzz” als belangrijkste RSS-feeds.
- Verzamel feeds van andere sociale platforms en eventueel van blogs of nieuwssites die je interessant vindt.
Open een account op twitterfeed.com en koppel de RSS-feeds aan je nieuwe Twitter “telex/personal assistant” account.
Volg dat account vanuit je standaard Twitter-account.
Keur in je “telex” account goed dat je jezelf volgt.

AT&T Social Net Free download..

mark73 — Sat, 14 Nov 2009 18:19:46 +0000

Hello it’s me again with another post…

I recently downloaded AT&T Social Net. It is a Java app that allows you to stay connected people on Facebook, Myspace, Twitter also RSS. The only downfall is has to opens the browser so that you can reply to people, it is definitely worth giving it a try.

To find it head over to media mall on your phone, it will be located in popular downloads.

Let me know what you think…

Take care,
Mark

Check out Enterprise 2.0: What do we know today about moving your organization into the 21st century?

fredzimny — Fri, 13 Nov 2009 04:55:13 +0000

Found at http://blogs.zdnet.com/Hinchcliffe/?p=1032

….

It does appear that we’re entering a new stage in the maturity of enterprise social computing. The good news: Most of the lessons learned are good ones, yet as we’ll see, some challenges remain.

Based on my conversations with practitioners and thought leaders here and the many discussions over the last two weeks, the practice of Enterprise 2.0 has effectively moved beyond the initial novelty of years past. There’s now a much more practical focus on how to create, manage, and govern social business communities, the specific ways to deliver measurable business value, and most of all, a desire to learn what works best (or not) in the realm of collaboration and social software.

To be continued http://blogs.zdnet.com/Hinchcliffe/?p=1032

Must read! Why Process Barfs on Social from Pretzel Logic – Enterprise 2.0 (fredzimny.wordpress.com)
Read John Ingham’s Andrew McAfee: Enterprise 2.0 (beta) (book review) (fredzimny.wordpress.com)
Reading Tony Byrne’s “Trends: Enterprise 2.0 Conference (SF 11/2009) wrap up” (fredzimny.wordpress.com)
Read Bob Thompson’s Where is the Customer in Enterprise 2.0!! (fredzimny.wordpress.com)
Andrew McAfee on Enterprise 2.0 (enterprise2open.com)
Interview with Dion Hinchcliffe about the Pragmatic Enterprise 2.0 approach (enterprise2open.com)
Read Andrew Mcafee’s “Shattering the Myths About Enterprise 2.0 “” from Harvard Business Review november 2009 (fredzimny.wordpress.com)
E20 Transition Strategies (slideshare.net)
Enterprise 2.0, Social Media Marketing, and Social Business Design (beingpeterkim.com)

Arctic Adventurer: We Feel Fine

Maureen Flynn-Burhoe — Thu, 12 Nov 2009 22:09:40 +0000

Arctic Adventurer: We Feel Fine,
originally uploaded by ocean.flynn.

DRAFT
Photos of Iqaluit cemetery taken October 2002; Uploaded to Flickr, Trawled by wefeelfine, Linked to wordpress, wefeelfine.org

American artist, Jonathan Harris describes his work on his website:

“I make (mostly) online projects that reimagine how we relate to our machines and to each other. I use computer science, statistics, storytelling, and visual art as tools. I believe in technology, but I think we need to make it more human. I believe that the Internet is becoming a planetary meta-organism, but that it is up to us to guide its evolution, and to shape it into a space we actually want to inhabit—one that can understand and honor both the individual human and the human collective, just like real life does (Harris).”

“Sep Kamvar is a consulting professor of Computational Mathematics at Stanford University. His research focuses on data mining and information retrieval in large-scale networks. He also is interested in using large amounts of data and accessible media in the study of human nature through art. [Among his other areas of interest he includes] probabilistic models for classification where there is little labeled data (Sep Kamvar’s blog profile).”

Glossary of Terms

Nonlinearity: “At the beginning of Chapter 5 in Kurt Vonnegut’s Slaughterhouse-Five, Billy Pilgrim finds himself in jail on the planet of Tralfamadore. Billys captors give him some Tralfamadorian books to pass the time, and while Billy can’t read Tralfamadorian, he does notice that the books are laid out in brief clumps of text, separated by stars. “Each clump of symbols is a brief, urgent message — discribing a situation, a scene,” explained one of his captors. “We Tralfamadorians read them all at once, not one after the other. There isn’t any relationship between all the mssages, except that the author has chosen then carefully, so that, when seen all at once, they produce an image of life that is beautiful and surprising and deep. There is no beginning, no middle, no end, no suspense, no moral, no causes, no effects. What we love in our books are the depths of many marvelous moments seen all at one time.” Harris and Kamvar aimed to write Almanac of Human Emotions in the telegraphic, schizophrenic manner of tales from Tralfamadore, where the flying saucers are.”

Open Platforms: “The power of open platforms in enabling the easy generation of consumable content has been demonstrated repeatedly on the internet, not only with the web itself, but also with sub-platforms like Facebook, Flickr, Google Gadgets, among others. I am interested in platforms that easily enable high-quality content creation for developers and provide a straightforward content consumption and navigation experience for users.”

Open Sub-platforms Open Sub-platforms like Facebook, Flickr, Google Gadgets, among others, facilitate the generation-creation of high-quality consumable content while providing easier access and consumption for users.

Timeline

Webliography and Bibliography

http://wp.me/p1TTs-j6

Rückblick: ZEW-KMRC-Workshop

crossyard — Thu, 12 Nov 2009 12:52:18 +0000

Wie ihr sicher bemerkt habt, war es in letzter Zeit recht still hier auf dem Blog. Zwar habe ich an einigen Beiträgen gearbeitet, diese aber nie wirklich fertig gestellt. Irgendwie symptomatisch für meine Produktivität in den letzten Wochen. Aber das ist nun vorbei und vielleicht wird auch der ein oder andere Beitrag hier in nächster Zeit noch erscheinen.

Aber erstmal will ich heute einen Rückblick auf den ZEW-KMRC-Workshop on „The potential of social software for knowledge creation and economic performance“ werfen. Ich hatte hier ja bereits darüber geschrieben. Auf Einladung des Instituts für Wissensmedien (IWM) durfte ich am 6./7. November an diesem teilnehmen und meine Gedanken zum Fördern von Wissensmanagementkompetenzen bei Schülern durch den Einsatz von Weblogs im Schulunterricht vorstellen.

Obwohl – oder gerade weil – die Workshopteilnehmer aus recht unterschiedlichen Disziplinen kamen, fand ich die präsentierten Studien und vor allem die Diskussionen im Rahmen der Gruppenarbeiten beziehungsweise beim Abendevent sehr spannend und ergiebig. Vor allem die Arbeiten rund um das Thema NetIdentity und die vorgestellten Projekte am IWM gaben mir viele Anregungen, von denen sicher die ein oder andere (z.B. das Co-Evaluation Model) auch in meiner Dissertation Einfluss finden wird. Aber auch viele erfrischend neue Ideen gehen mir seit dem durch den Kopf, die durchaus auch zu neuen (Forschungs-)Projekten werden könnten.

Insgesamt fand ich den Ansatz Nachwuchswissenschaftler unterschiedlichster Fachrichtungen zum Gedankenaustausch zu versammeln ein echt gelungenes Konzept. Es hilft definitiv die eigenen Scheuklappen abzulegen und wieder über den Tellerrand des eigenen Themengebiets zu schauen. Unterstützt wurde die inspirierende Atmosphäre durch die wirklich super Organisation und die optimalen Räumlichkeiten des Zentrums für Europäische Wirtschaftsforschung (ZEW) in Mannheim. Hier wirklich auch ein großes Lob an die Ausrichter. Vor allem der Abendevent im Skyline Restaurant des Fernsehturms bot neben einem atemberaubenden Ausblick auch das richtige Ambiente für den informellen Austausch.

Bei allem Lob darf aber auch die Kritik nicht fehlen. Hier fällt mir allerdings nur ein Verbesserungsvorschlag ein – die Einbindung von Social Software in den Workshop. Ich fand es schon komisch, dass man sich zwei Tage zum Austausch über solche Anwendungen trifft, aber keine davon aktiv nutzt. Symptomatisch hierfür vielleicht die Tatsache, dass meines Wissens kein Hashtag für den Workshop festgelegt wurde. Hier würde ich mir wünschen, dass die Organisatoren bei künftigen Workshops der Integration von Twitter, Weblogs und Social Networks – auch bereits im Vorfeld des Treffens – mehr Beachtung schenken. Ich denke es würde die Diskussionen und die Zusammenarbeit während der beiden Tage wirklich befruchten. Aber sonst schaue ich auf eine wirklich spannende und inspirierende Veranstaltung zurück, bei der ich viele interessante Leute kennen lernte. Hoffentlich werde ich bei einer Neuauflage auch wieder eingeladen.

Digitale Wege zu neuen Märkten

Hans Bayartz — Thu, 12 Nov 2009 10:57:14 +0000

Digitale Wege zu neuen Märkten
IT- und Medientrends erkennen und nutzen

Welchen Wissensdienstleistungen gehört die Zukunft? Wo liegen vielversprechende Anwendungsfelder? Und welche Technologien treiben den Fortschritt an? Diese Fragen stehen im Mittelpunkt von FAZIT, das die Ergebnisse aus über vier Jahren Forschungsarbeit nun in dem Buch “Digitale Wege zu neuen Märkten – IT- und Medientrends erkennen und nutzen” zusammenführt.

Entscheider aus Wirtschaft, Wissenschaft und Politik erhalten damit eine Orientierungshilfe, um Entwicklungspotenziale zukunftsweisender Informationstechnologien frühzeitig zu erkennen und für sich nutzbar zu machen.

Weitere Infos hier.

Web 2.0 und Kammern - mehr Mut wäre dringend nötig

Hans Bayartz — Tue, 10 Nov 2009 17:11:40 +0000

Was ist Web 2.0?

Tim O’Reilly hat im Jahre 2005 in seinen Beitrag die wesentlichen Bausteine beschrieben.
Wir betrachten heute mehr die inhaltliche Seite des Web 2.0 und weniger die technische (im Focus steht SocialNetwork) und seine Nutzung durch Industrie- und Handelskammern (IHK) sowie Handwerkskammern (HWK).

Eine neue Untersuchung besagt: “B2B Entscheider verbringen zwei Stunden ihrer täglichen Arbeitszeit im Web.”

Immer intensiver sehen wir uns vor die Frage gestellt: “Warum sollten IHK und HWK (aber auch NGOs, Bildungseinrichtungen, Wissenschaft&Forschung, Verbände und Vereine, Behörden&Verwaltungen -> erstaunlich: Behörden sind schon enorm vorangeschritten, da kann sich die Kammer eine Scheibe abschneiden …) den Schritt vom Web 1.0 zu Web 2.0 wagen? Welchen Nutzen können sie durch aktive Teilnahme am Web2.0-Prozess ihren Mitgliedern stiften?” Antworten dazu findet man in einer Studie bei Geschäftsführer mittelgroßer Unternehmen: “..28% der Entscheider nutzen regelmäßig aktiv den Dialog in Internetforen für den Austausch mit Fachexperten und …40% der B2B Entscheider nutzen regelmäßig Internet-Foren für berufliche Zwecke.”

Oder andersherum: “Was hält sie von einer Beteiligung ab? Was lässt sie zögern? Warum haben sie keinen Mut? An welchen Themen, Schwierigkeiten, Hemmnissen oder Einflussnahmen scheitern offenkundlich in die Zukunft weisende, sinnvolle und hilfreiche Entwicklungen? Handeln sie gar gegen die Bedürfnisse ihrer Mitglieder? Wann machen Sie den Schritt von Web 1.0 zu Web 2.0? Wird Social Media etwa als Modeerscheinung bewertet?“

Denn “…85% aller Befragten haben bereits einen späteren Lieferanten über das Internet gefunden.” Der Einsatz von Web-2.0-Tools in Unternehmen entwickelt sich dynamisch. Etwas mehr als die Hälfte der deutschen Unternehmen setzt schon heute Blogs, Wikis oder soziale Netzwerke ein und mehr als 80 Prozent der Unternehmen meinen, Web-2.0-Technologien werden weiter an Bedeutung gewinnen. Für Anbieter von kundenspezifizierten Social-Software-Anwendungen sowie für die Intermediäre und Plattformbetreiber eröffnet sich also ein schnell wachsender Markt mit großem Geschäftspotenzial.” Ist Social Media – wie Fachleute behaupten – sogar der größte Umbruch seit der Industrialisierung?

In seinem Blog-Beitrag schreibt Matthias Schwenk: “Tatsächlich müsste sich … jedes Unternehmen, aber auch jeder Verband und jede (Industrie- und Handels-) Kammer als Netzwerk sehen, das sich über das Internet optimal mit einer Software für Social Networks abbilden und organisieren lässt. Die Effizienz- und Transparenzgewinne wären enorm, denkt man allein an die Kommunikation, die heute noch überwiegend top down verläuft und relativ massenmedial (Serienbriefe, Rund-Mails, Newsletter, Mitgliederzeitschriften…) geprägt ist. Welch ein Anachronismus!“

Tatsächlich wird in Deutschland und weltweit nicht mehr getrommelt, um (Unternehmens-)Nachrichten zu verbreiten. Das Web entwickelt sich in rasantem Tempo – vom Einbahnstrassen-Web zum Mitmach-Web – zum interaktivenWeb – zum Web, das durch die User gestaltet wird. Man orientiert sich an der “Nutzbarmachung der kollektiven Intelligenz“, wie es die Protagonisten beschreiben würden. Angesagt ist, Wissen bereit zu stellen und zu teilen. Die Kammern müssten ein hohes Interesse daran haben, ihren Mitglieder Wissen zugänglich zu machen, Wissen zu vermitteln, bei fehlendem Know-how zu helfen, Unternehmer zusammen zu bringen, Anbahnungen von Geschäften zu erleichtern.

Das ist eine ihrer Hauptaufgaben. Ja, sie machen das immer schon: In Seminare, Vorträgen, Veranstaltungen, Weiterbildungen etc. – sicher mehr als 500.000 Mal im Jahr. Aber sie nutzen die neuen und wichtigen Online-Kanäle bis heute nicht. SocialNetworking findet man im Web-Auftritt der Kammern nicht. Einen Vorschlag, wie IHK 2.0 aussehen könnte, habe ich in meinem Blog-Beitrag “IHK und HWK 2.0….” gemacht. Da Handwerker einige andere Anforderungen und Wünsche haben, sieht mein 4-Säulen-Modell für die HWKs anders aus.

Warum werden nicht alle Wege genutzt, Prozesse, Wissen, Menschen zu begleiten? Warum werden ihnen nicht die Werkzeuge (bspw. SocialNetwork-Software) zur Verfügung gestellt, werden die Prozesse nicht mit IHK-Wissen und -Erfahrung moderiert, um die Unternehmer zu motivieren sich einzubringen, ebenfalls neue Wege zu gehen – schnellere, kürzere, preiswertere? So wie es der gesetzliche Auftrag der Kammern vorschreibt? In “Digitale Wege zu neuen Märkten” des Landes BadenWürttemberg heißt es dazu: “… Der gestaltende Einfluss von Web-2.0-Anwendungen beschränkt sich nicht auf die Ein- und Verkaufsbeziehung. Neben Marketing und Service kann vor allem die stark kundenorientierte Weiterentwicklung wissensabhängige, kundenorientierte Weiterentwicklung von Produkten und Dienstleistungen vom Social-Software-Einsatz profitieren. Das Web 2.0 bietet viele Möglichkeiten, gewünschte Produktmerkmale zu ermitteln, Verbraucher in den Prozess der Leistungserstellung zu integrieren und so innovative, bedarfsspezifische Angebote zu entwickeln. Der Kunde verlässt die Rolle des reinen Konsumenten und wirkt an der Wertschöpfung mit…”

Sie könnten auch mehr als “nur” eine Plattform zum Kennenlernen anbieten (um nicht in Konkurrenz mit existierenden, am freien Markt tätigen Unternehmen zu kommen). Sie könnten sich dem neuen, zukunftsweisenden und spannenden Thema “Management-Plattform” nähern, um vor allen Dingen den Gründern und kleinen, den betriebswirtschaftlich nicht mit Manpower ausgestatteten Unternehmen eine Arbeitshilfe anzubieten. Dort könnten diese ein effizientes Arbeitsumfeld von wichtigen betriebswirtschaftlichen, marketingrelevanten und organisatorischen Tools für den täglichen Gebrauch nutzen – auf einer Plattform-Ebene und ohne Insellösungen (die den Nachteil in sich bergen, dauernd Eingaben, die schon irgendwo erfasst sind, erneut eingeben zu müssen). Damit könnte die IHK eine Lücke schließen und die betriebswirtschaftlich unerfahrenen Unternehmern sowie Firmen ohne ausreichender personeller Ausstattung mit nützlichen Werkzeugen ausstatten, um am Markt besser zu bestehen.

Doch auch beim Thema “Empfehlungs-Marketing” werden die Kammern nicht hellhörig. Zahlreiche Studien beweisen die hochgradige Wirkung von Empfehlungen durch Freunde, Bekannte und Menschen, denen man vertraut und eher und mehr vertraut als der Werbung. Bewertungs- und Kommentierungs-Plattformen arbeiten seit Jahren erfolgreich – nichts wirkt besser als Empfehlungs-Marketing. Doch auch dieser Aspekt entlockt den Verantwortlichen kein “das sollten wir unbedingt unseren Mitgliedern ermöglichen”. Verschlafen die Kammern neue Entwicklungen? Ist es Ignoranz? Eine Fehleinschätzung? Arbeits-Überlastung? Fehlender Mut? Fehlende Manpower oder sind es die Finanzen? Sind es die “alten Männer” an der Spitze der Kammern, die auch in anderen Organisationen nicht die Zeichen verstehen wollen? Oft hat man in der “2.Reihe” viel mehr Verständnis und Offenheit gegenüber Tranzparenz, Dialog, Authentizität und Partizipation, die in der Spitze nicht gefördert sondern behindert werden.

Ist es der fehlende Glaube an den Erfolg beim WEB2.0-Einsatz (Ch. Henner-Fehr blogt: “…Gelingt mir das (mit den verschiedenen Interessensgruppen einen Dialog zu führen), kann man eigentlich schon von einem erfolgreichen Social Media-Einsatz sprechen…”)?
Oder die mangelnde Fähigkeit, transparente Organisationen und Prozesse zu schaffen und zu unterstützen? Henner-Fehr blogt dazu weiter: “… Ich denke, die Behauptung, eine Organisation muss die Werte Transparenz, Vertrauen, etc. leben, damit sie auch über die Social Media-Kanäle authentisch rüberkommt, ist nicht ganz von der Hand zu weisen..”). Und man kann ihm nur zustimmen, wenn er sagt:”Build your network before you need it!”

Ganz genau ist es nicht immer auszutarieren, was die Kammern zurück schrecken lässt, um in alten Strickmustern weiter zu arbeiten. Jede hat sicher seine eigene Begründung – oder “Ausrede”. Auf der anderen Seite sind allerdings auch die Mitglieder der Kammern zu nachlässig und wenig fordernd, denn sie hätten die Macht, ihre Standesvertreter in der Vollversammlung auf diesen Mißstand aufmerksam zu machen. Sie könnten dafür sorgen, dass die Kammern SocialNetworks und andere Web2.0-Tools anbieten, um die Meinungsverbreitung der User zu unterstützen und eine schnellere Kommunikation zu etablieren. Aber durch fehlendes Bewußtsein ist auch von dieser Seite wenig Ansporn und Innovation zu erwarten.

Dem Fazit der Fachleute für Web 2.0 wird man sich deshalb so schnell nicht anschließen: Netzwerk-Effekte durch Nutzerbeteiligung sind der Schlüssel zur Marktdominanz in der Web 2.0 Ära – national und international. In einem ganz aktuellen FAZ-Beitrag wurden die Nutzungshäufigkeit der Unternehmer (selbst) bei Investitionsentscheidung abgefragt und sogar eingefleischte Web2.0-Vertreter kamen zu der Feststellung “überraschend oft” (Twitter-Beitrag).

Will man sich heute dem Web2.0 entziehen, dann zeigen Beispiele wie JAKO, dass es sehr negativ sein kann, sich im Netz nicht “zu zeigen”, nicht daran teilzunehmen oder die Regeln des Web 2.0 nicht zu beachten. Negative Schlagzeilen, die sich in rasantem Tempo über Twitter, Mails, Bewertungs-Plattformen verbreiten, können selbst stabile PR-Arbeit mit einem Schlag ad absurdum führen.

Wie Web 2.0 alle Lebensbereiche verändert - googeln Sie einmal (Beispiel: “wie Web 2.0 verändert 2009″) und Sie erhalten 2,9 Mill. Einträge. Es gibt wohl keinen Bereich, auf den Web 2.0 keinen Einfluss ausübt: Und da wollen sich Institutionen wie die Kammern dieser Entwicklung entziehen? Die Entscheidung noch hinauszögern? Sonderbar! Ich will den Kammern Mut machen, ihre Arbeitsintensität vom heutigen Einbahnstraßen-Web (top down) mehr in Web 2.0-Aktivitäten zu verlagern. Sie sollten in die Rolle der Moderatoren und Know-how-Transformatoren schlüpfen und das Wissen ihrer Mitglieder mit einfließen lassen. “Wissen teilen” ist die Devise. Kammern erreichen über das Internet bedeutend mehr Mitglieder und umgekehrt. Die Zeit ist reif!

Noch gibt es keine Networking-Plattform einer Kammer – schade oder typisch? Was meinen Sie?

Twittern Sie mit mir: http://twitter.com/BAYARTZ

A new model for building social software . Part 1

Massimo Capoccia — Tue, 10 Nov 2009 14:59:14 +0000

So you think you build software that is social? To whom? To End-Users? Stop! Software is not only for “end-users”, but also by administrators, consultants, etc.

In the table above you see a model where I define what is core to each role. Most of software companies build software concentrating to the first column, i.e. the end-users, which is of course good. But think of the people implementing your software, installing it or your professional organization implementing it: they may need a different set of requirements to perform their tasks. In the coming blogs we are going to analyze each of the roles.

social-software « WordPress.com Tag Feed

Social Media Revolution

Tweuropa Network

Technology planning & assessment for libraries

Check out: free handbook for teachers on practical use of Web 2.0 and social software

Related articles by Zemanta

A-Space Past and Future

#LearnTrends 2009: The Corporate Learning Trends and Innovations Conference

Elgg, vous permet d’implanter un réseau social flexible et adapté à vos besoins d’entreprise!

Workflow 2.0: software becomes social but it is still not directive

Onderwijsdagen 2009 - Sociale Media in het onderwijs

#LearnTrends: Personal Knowledge Management

#LearnTrends: Vermengen van informatie, leren en 'social media'

#Learntrends: Bouwen van een sociale leeromgeving

The Future of Collaborative Working

A new model for building social software . Part 2

Sunday Rant - A Plea for the New Media

Reading Andrew Mcafee's Weighing Social Media's Risks @ Forbes.com

Why companies should embrace internal social networks, blogs and wikis.

Related articles by Zemanta

Gebruik Twitter als je persoonlijke telex

AT&T Social Net Free download..

Check out Enterprise 2.0: What do we know today about moving your organization into the 21st century?

Related articles by Zemanta

Arctic Adventurer: We Feel Fine

Rückblick: ZEW-KMRC-Workshop

Digitale Wege zu neuen Märkten

Digitale Wege zu neuen Märkten IT- und Medientrends erkennen und nutzen

Web 2.0 und Kammern - mehr Mut wäre dringend nötig

Was ist Web 2.0?

A new model for building social software . Part 1

Digitale Wege zu neuen Märkten
IT- und Medientrends erkennen und nutzen