Tags » Sociological

Ideas

Hi everyone,

So far I’ve been generating some ideas for my ‘Zine’ project.

Proper ideas

See you soon, 501 more words

ISHE

Με τα μάτια της γενιάς μου

Ανήκω σε μια γενιά ανθρώπων για την οποία οι λέξεις εργασιακή σταθερότητα, σύνταξη και κοινωνικές παροχές θα έχουν πλέον διαφορετικό νόημα από αυτό που είχαν από την μεταπολίτευση και μέχρι την κρίση. Οι εποχές της ευμάρειας με ξένα χρήματα ανήκουν πλέον στο παρελθόν και για να επανέλθει η χώρα μας στα προ κρίσης επίπεδα θα πρέπει να σταθεί στα δικά της πόδια. Γιατί μόνο έτσι δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον των δικών της παιδιών, όπως συνέβη από τη δεκαετία του 80 και μετά.

Συναισθάνομαι πλήρως τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει εκατομμύρια συμπολίτες μου, που έπεσαν θύματα της κρίσης και εξοργίζομαι όταν βλέπω τις μάχες οπισθοφυλακής που δίνουν κάποιοι για να μείνουν άθικτα τα κεκτημένα ορισμένων συντεχνιών, που εν πολλοίς μας οδήγησαν μέχρι εδώ. Η θεμελιώδης αρχή για μια δίκαιη κοινωνία, η αξιοκρατία, εδώ και δεκαετίες έχει δαιμονοποιήθει. Πώς μπορεί να πάει μπροστά μια κοινωνία όταν αντί να επιβραβεύει τους άξιους τους εξισώνει με όσους πορεύτηκαν στη ζωή τους επιστρατεύοντας αθέμιτα μέσα;

Τα παραδείγματα από το δημόσιο βίο της χώρας μας αναρίθμητα. Τόσο στη δημόσιο τομέα, όσο και στο κρατικοδίαιτο ιδιωτικό, όπου το καρκίνωμα τη διαφθοράς έκανε μετάσταση από τον πρώτο. Θέλοντας και μη, η ελληνική κοινωνία καλείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα που επιτάσσουν οι ανάγκες της σύγχρονης εποχής.

Επί δεκαετίες, χρήματα που προορίζονταν για κοινωνικά επιδόματα κατέληγαν στις τσέπες των εκλεκτών του πελατειακού συστήματος. Καθημερινά διαβάζαμε για περιστατικά όπου συγγενείς εισέπρατταν συντάξεις νεκρών, αναπηρικές συντάξεις πήγαιναν σε καθ’ όλα υγιείς, ενώ τα πολυτεκνικά επιδόματα τα απολάμβαναν και πολλοί πλούσιοι συμπολίτες μας.

Σε καμία περίπτωση ωστόσο τα όσα αναφέρθηκαν δεν πρέπει να αποτελέσουν επιχείρημα για κατάργηση του συνόλου των κοινωνικών παροχών. Στοίχημα για μία σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση θα πρέπει να είναι η στοχευμένη παροχή προνοιακών υπηρεσιών, δηλαδή να τις απολαμβάνουν οι πραγματικά έχοντες ανάγκη.
Έτσι, λέξεις όπως πελατειακό κράτος, παρασιτικοί τομείς οικονομίας, μαύρη αγορά εργασίας, έλλειψη ανταγωνιστικότητας, φοροδιαφυγή πρέπει να είναι έννοιες που θα αποβάλλουμε σιγά σιγά από το λεξιλόγιο μας. Έννοιες που την εποχή της belle epoque η γενιά μας γνώρισε μέσα από τα δελτία ειδήσεων και τώρα καλείται να διαγράψει από την καθημερινότητα της. Πολλές φόρες σκέφτομαι, ότι εμείς θα είμαστε η πραγματική γενιά της αλλαγής από το χρεοκοπημένο χθες σε ένα καλύτερο αύριο.
Με περισσότερη δικαιοσύνη και αξιοκρατία.

Sociological

Λαθρομετανάστευση

Ίσως το δεύτερο πιο σημαντικό πρόβλημα, μετά από αυτό της οικονομικής κρίσης, που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία σήμερα τολμώ να πω ότι είναι αυτό της εισόδου και διαμονής στη χώρα μας ενός πολύ μεγάλου αριθμού παράνομων μεταναστών.

Με μια οικονομία που βρίσκεται στην έκτη συνεχόμενη χρονιά ύφεσης και την ελληνική κοινωνία να δοκιμάζει τις αντοχές της, ο καθένας μας αντιλαμβάνεται πως οι δυνατότητες υποδοχής και φιλοξενίας μεγάλων πληθυσμών με εντελώς διαφορετική κουλτούρα είναι πολύ περιορισμένες.

Χωρίς να μπορεί κάποιος να κλείσει τα μάτια στο ανθρωπιστικό δράμα που βιώνουν οι συνάνθρωποί μας στις χώρες της Μέσης Ανατολής (Συρία, Ιρκ, Αφγανιστάν, Πακιστάν) και της Αφρικής (Λιβύη, Σουδάν, Αίγυπτο) δεν μπορεί ωστόσο να παραγνωρίσει το γεγονός ότι η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μετατραπεί σε ένα απέραντο καταυλισμό μεταναστών.

Οι παραδοσιακοί κλάδοι απορρόφησης των μεταναστών, κυρίως στη μαύρη αγορά εργασίας, όπως η οικοδομή και τα μεγάλα τεχνικά έργα, έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την κρίση με αποτέλεσμα οι προοπτικές έστω και της μερικής απασχόλησης τους να φαντάζουν αυτή τη στιγμή εξαιρετικά δυσοίωνες. Και στο σημείο αυτό αξίζει να τονιστεί ότι σήμερα όλο και περισσότεροι Έλληνες βρισκόμενοι αντιμέτωποι με τον εφιάλτη της ανεργίας, στρέφονται πλέον σε θέσεις εργασίας κλάδων που άλλοτε τους γύριζαν την πλάτη πχ τουρισμός και αγροτικές εργασίες.

Οπότε ποιο μέλλον μπορούν να έχουν σε αυτή τη χώρα τα καραβάνια μεταναστών που φτάνουν καθημερινά στα νησιά μας και στη συνέχεια πολλές φορές κατευθείαν στο κέντρο της πρωτεύουσας με όνειρο ένα καλύτερο αύριο, που τις περισσότερες φορές καταλήγει σε εφιάλτη τόσο για τους ίδιους όσο και τους μόνιμους κατοίκους της; Σίγουρα φωνές που προτρέπουν να μετατραπεί η χώρα σε ξέφραγο αμπέλι, μειώνοντας τα μέτρα φύλαξης των συνόρων της, διευκολύνοντας την παράνομη είσοδο και εγκατάσταση των μεταναστών στο εσωτερικό της δεν κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Η Ελλάδα όπως συμβαίνει στις προηγμένες χώρες υποδοχής μεταναστών, πχ Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία θα πρέπει να καθορίσει έναν συγκεκριμένο αριθμό μεταναστών που μπορεί να εντάξει στην κοινωνία της με γνώμονα κυρίως τις ανάγκες της οικονομίας της. Από εκεί και πέρα, όταν καταλήξει στον αριθμό των μεταναστών που χρειάζεται για να καλύψει τις ανάγκες της σε εργατικά χέρια, θα πρέπει να λαμβάνει υπ΄ όψιν της και άλλα στοιχεία για την επιλογή τους, όπως τις δεξιότητές τους, την πολιτισμική συγγένεια και τις καλές σχέσεις των χωρών τους με τη δική μας.

Έτσι διασφαλίζει σε μεγαλύτερο ποσοστό την ομαλή ένταξη των μεταναστών στο εσωτερικό της, καθώς και την κοινωνική συνοχή σε σχέση με το να νομιμοποιεί εκ των υστέρων μετανάστες που έρχονται παράνομα από χώρες με τελείως διαφορετική κουλτούρα με τη δική μας, όπως τις μουσουλμανικές. Ιδιαίτερα δε σε μια περίοδο όπου οι θρησκευτικές διενέξεις βρίσκονται σε έξαρση σχεδόν σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.

Sociological

Charity Doesn’t have a Banner

I think God might
Be a little prejudiced
To divide the world
Into many names of himself
For once he asked me to

Join him for a walk… 195 more words

Poetry

Τριτοβάθμια εκπαίδευση

Ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από τη μεταπολίτευση και μετά αναμβισβήτητα ήταν και αυτό του “ασύλου” στα ελληνικά πανεπιστήμια. Ενός ασύλου που τις τελευταίες δεκαετίες είχε χάσει κυριολέκτικα το νόημά του. Και αυτό καθώς όλοι όσοι περάσαμε από τα ελληνικά πανεπιστήμια γνωρίζουμε ότι εκεί έβρισκαν πραγματικό άσυλο όσοι διέπραττταν πάσης φύσεως εγκληματικές ενέργειες(διακίνηση ναρκωτικών, παρεμπόριο,άσκηση βίας) αλλά όχι οι ιδέες. ‘Αλλωστε δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που όταν ακούγονταν εντός των χώρων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων διαφορετικές φωνές από αυτές που ενέκρινε η καθεστυκία αριστερά διάφορες ηχηρές μειοψηφίες κάθε άλλο παρά τις σεβάστηκαν. Σήμερα δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το άσυλο ήταν ένας παρωχημένος θεσμός και καλώς καταργήθηκε.

Όπως αργά ή γρήγορα η πανεπιστημιακή κοινότητα θα πρέπει να αποδεχθεί ότι δεν γίνεται τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν ανταγωνιστικά προς αυτά του εξωτερικού και να σταματήσουν να παράγουν ανέργους αν δεν συνεργαστούν και με τον ιδιωτικό τομέα. Χωρίς τα απαιτούμενα κονδύλια για ουσιαστική επιστημονική έρευνα το έργο καθηγητών και φοιτητών όλοι καταλαβαίνουμε ότι θα συνεχίσει να μένει ημιτελές. Ειδικά σήμερα που το ελληνικό δημόσιο έφτασε στο χείλος της οικονομικής κατάρρευσης η εξεύρεση πόρων μέσα από την ιδιωτική πρωτοβουλία για τη συντήρηση και εύρυθμη λειτουργία των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων κρίνεται νομίζω πιο αναγκαία από ποτέ. Όσο δε συμβαίνει αυτό δεν μπορούν να διαμαρτύρονται κάποιοι επειδή φεύγουν τα καλύτερα μυαλά της πατρίδας μας για τα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Όπως επίσης την ίδια ώρα που ποινικοποιούν τη διασύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας δεν μπορούν να διαμαρτύρονται για τα ποσοστά ανεργίας των νέων επιστημόνων. Άλλωστε το γεγονός ότι πλέον σπανιώς βλέπουμε στις λίστες κατάταξης των καλύτερων πανεπιστημίων να ξεχωρίζει σε καλή θέση κάποιο ελληνικό μαρτυρά την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Στις προηγμένες χώρες τα πανεπιστήμια προετοιμάζουν την είσοδο των αποφοίτων τους στην αγορά εργασίας μέσα από διάφορα προγράμματα που εφαρμόζουν σε συνεργασία με τον επιχειρηματικό κόσμο, ώστε οι πτυχιούχοι να αποκτούν την πολυπόθητη προυπηρεσία,που δεν διαθέτουν, για να είναι σε θέση να ανέβουν το πρώτο σκαλί στη σταδιοδρομία τους. Από την πλευρά τους τα πανεπιστήμια προετοιμάζουν τους απόφοιτούς τους για αυτή τη στιγμή αναθέτοντάς τους σχετικές εργασίες-έρευνες σε πραγματικές συνθήκες εργασίας πάνω στο αντίκειμενο που ενδιαφέρονται να ασκήσουν επαγγελματικά. Αντίθετα, στην Ελλάδα αν δεν έχει κάποιος νέος “μπάρμπα στην Κορώνη” πολύ δύσκολα τη σημερινή εποχή θα μπορέσει να αποκτήσει την απαιτούμενη προυπηρεσία και μάλιστα στον τομέα εργασίας που επιθυμεί να ακολουθήσει επαγγελματικά. Και αυτό επειδή κάποιοι επιμένουν να κρατούν αποκομμένα πανεπιστήμια από την αγορά εργασίας, στο όνομα της μη εμπορευματοποιήσης τη παιδείας. Αλλά όπως συνέβη και με την περίπτωση του ασύλου και αυτή η ιερή αγελάδα η ίδια η ζωή θα τους οδήγησει να καταλάβουν, ότι πρέπει να θυσιαστεί. Ελπίζω μόνο να είναι πολύ αργά μέχρι να το συνειδητοποίησουν και τότε μιλάμε για ακόμα μια χαμένη γενιά.

Sociological

Πειραματικά σχολεία

Η σχολική που χρονιά που διανύουμε όπως και η προηγούμενη, αν και είναι η πέμπτη σε χρονιά ύφεσης για την ελληνική οικονομία, παρουσιάζει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον και αυτή τη φορά ο λόγος δεν είναι ακόμα μια μεταρρύθμιση στον τρόπο διεξαγωγής των πανελλήνιων εξετάσεων για την εισαγωγή στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μιας μεταρρύθμισης που έχουμε συνηθίσει να συνοδεύει την εκάστοτε αλλαγή στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου.

Αυτή τη φορά το ενδιαφέρον της εκπαιδευτικής κοινότητας συγκεντρώνεται, στη μετά από δεκαετίες επαναλειτουργία των πρότυπων πειραματικών Γυμνασίων και Λυκείων Σχολείων.

Ενός θεσμού που αποτελούσε φυτώριο αριστείας μέχρι που το σάρωσε και αυτό όπως και άλλους θεσμούς αξιοκρατίας της κοινωνίας μας ο τυφώνας του λαϊκισμού που χτύπησε τη χώρα από το 1981 και μετά. Σε μια κοινωνία που η λέξη αριστεία είχε καταντήσει συνώνυμο του διαχωρισμού ήταν αναμενόμενο τα Πειραματικά σχολεία να υποβαθμιστούν και να χάσουν το ρόλο τους στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης. Ενός ρόλου που τα ήθελε να πειραματίζονται με πρωτοπόρες μεθόδους διδασκαλίας προσφέροντας σε μαθητές με υψηλές αποδόσεις, ανεξαρτήτου κοινωνικής προέλευσης, ένα υψηλό επίπεδο σπουδών. Το σύστημα επιλογής των μαθητών μέσω αδιάβλητων εξετάσεων και των καθηγητών βάσει υψηλών κριτηρίων διασφάλιζε τους απαιτούμενους όρους λειτουργίας τους.

Σήμερα δεδομένης και της δύσκολης οικονομικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται αρκετές ελληνικές οικογένειες η επαναλειτουργία των Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων, που δεν θα έχουν να ζηλέψουν τίποτα και από τα καλύτερα ιδιωτικά, φαντάζει ιδιαίτερα δελεαστική για πολλές από αυτές όπως αποδεικνύει και ο αυξημένος αριθμός αιτήσεων για εγγραφή που δέχονται.

Ίσως να είναι από τις λίγες περιπτώσεις που ένας φορολογούμενος να νιώθει ότι το κράτος αξιοποιεί σωστά τα έσοδά του ανταποδίδοντας στους πολίτες του τις υπηρεσίες που τους οφείλει. Γιατί μέχρι σήμερα είναι γεγονός ότι ο ιδιωτικός τομέας παρείχε καλύτερες υπηρεσίες στο χώρο της εκπαίδευσης, της υγείας, της ασφάλισης κ.α. Όταν το κράτος λειτουργεί σωστά είναι λογικό και οι πολίτες να ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτό. Αντίθετα όταν αισθάνονται την παρουσία του μόνο στις περιπτώσεις που τους υπερφορολογεί για να συντηρεί τα πελατειακά του δίκτυα είναι λογικό να το αποστρέφονται. Μόνο όταν ο φορολογούμενος νιώθει ότι τα χρήματά του πιάνουν τόπο, μέσω της φορολόγησής του, δεν θα έχει κίνητρο τη φοροδιαφυγή. Όταν γνωρίζει ότι με τους φόρους που πληρώνει θα απολαμβάνει ένα καλύτερο και αποδοτικότερο σύστημα υγείας, εκπαίδευσης, δημόσιες συγκοινωνίες, δημόσια ασφάλεια θα έχει και κάθε λόγο να είναι και πιο συνεπής στις υποχρεώσεις του. Δυστυχώς στην Ελλάδα σήμερα και υπερφορολογούμαστε και δεν απολαμβάνουμε το επίπεδο των δημόσιων υπηρεσιών που μας αναλογεί. Θα είναι ευχής έργο η λειτουργία των Πειραματικών Σχολείων που φέρνει μέσα της το σπόρο της αλλαγής για τα μέχρι σήμερα δεδομένα στο χώρο της υποχρεωτική εκπαίδευσης να αποτελέσει την απαρχή για να απολαμβάνουμε όλοι οι πολίτες αντίστοιχες υπηρεσίες και σε άλλους τομείς.

Sociological

BLESSED ARE THE RICH????? NOT REALLY.

The mythology got mixed up with theology and became canonized by our founding fathers somewhere between the 16th and 18th centuries. That didn’t make it Biblical, or even an unsacred truth, but somehow because of the nature of our patriotism and need to believe that those who “started” us were wonderful, upstanding people who got it all right, there are people today who still believe the lie. 1,416 more words

Political