Dużo wody upłynęło już w Dunaju od czasu naszej wyprawy, ale ciągle jakoś nie po drodze jest z opisaniem wszystkich naszych wrażeń i przygód. Może też dlatego, że było ich tak dużo, że nie wiadomo od czego zaczać. Dlatego na razie zapraszam do krótkiego (5 minut) filmiku z naszej wyprawy. Generalnie było ZAJEBIŚCIE!

Parzące ukwiały, zagubienia pod lodem, narkoza azotowa – pod wodą czeka na nurka mnóstwo atrakcji, ale i niebezpieczeństw. To było ostatnie nurkowanie na kursie dla zaawansowanych. Ula miała zejść na 30 metrów pod wodę, bo na tyle pozwala licencja. Płynąc za kolorowymi rybami, zeszła głębiej, na 40 metrów. Ogarnęła ją euforia. Była pewna, że nic jej się nie stanie. Chciała zanurzyć się głębiej, gdy złapał ją instruktor i na siłę zaczął ciągnąć do góry. Potem zrozumiała, że to błogie uczucie i duża pewność siebie były spowodowane narkozą azotową, która może pojawiać się na takich głębokościach. Wysokie ciśnienie oddziałuje na azot rozpuszczony we krwi nurka, a ten zaczyna się czuć tak, jakby był pod wpływem alkoholu. Wcześniej Ula widziała, jak jedna z koleżanek, będąc w takim stanie, zaczęła panikować i wyrywać sobie z ust aparat doprowadzający powietrze. Ale dopiero gdy sama doświadczyła skutków narkozy, zrozumiała, że z wodą nie można igrać.

Nurkowanie rekreacyjne ma krótką, zaledwie dwudziestoletnią historię. W Polsce stało się modne kilka lat temu. Obecnie jest w naszym kraju kilkadziesiąt tysięcy osób aktywnie nurkujących, a co roku około 10 tysięcy osób z Polski zdobywa uprawnienia pozwalające na zejście pod wodę. – Samo nurkowanie jest mniej urazowe od jazdy na rowerze czy rolkach. A z pewnością równie proste. Pod warunkiem że bezwzględnie przestrzega się wszystkich zasad, które obowiązują pod wodą – mówi Piotr Pazola, instruktor nurkowania od kilku lat prowadzący kursy w Egipcie. Żeby poznać podwodny świat, trzeba przejść chociaż krótkie przygotowanie.

Nurkowanie wciąga. Czasem jest tylko wakacyjną rozrywką, ale w wielu przypadkach staje się życiową pasją. Przenosi do innego świata, odpręża, relaksuje, uspokaja. – Pod wodą można oderwać się od codziennych problemów, traci się poczucie czasu, nawet po półgodzinie myśli się, że minęło raptem pięć minut. Zawsze pozostaje niedosyt i apetyt na kolejne zejścia – mówi Robert, który od czterech lat nurkuje. Większość wakacji spędza w ten sposób. Wyjeżdża za granicę na tydzień, dwa albo chociaż na weekend, żeby znaleźć się pod wodą. Jeszcze rok temu chciał bić rekordy głębokości. Przeszło mu, gdy zaczął nurkować pod lodem. Kiedyś z lenistwa nie zastosował się do procedur i zgubił się. Na resztce powietrza cudem dotarł do przerębla. – Po raz pierwszy zrozumiałem, że mogłem stracić to, co dla mnie najcenniejsze – życie – opowiada. Po tym zdarzeniu po kilka razy sprawdza, czy wszystko jest prawidłowo przygotowane. Jest się odpowiedzialnym nie tylko za siebie, ale także za partnera. Bo nigdy nie nurkuje się samemu.

Nie tylko woda stwarza niebezpieczeństwo. Korale kaleczą i mogą parzyć, a niektóre ryby są agresywne. – Moja koleżanka dotknęła jakiegoś ukwiału. Skończyło się to poparzeniem i uczuleniem, na które brała silne zastrzyki. Dwa dni kompletnie wyjęte z życiorysu – opowiada Agnieszka, od dwóch lat nurkująca rekreacyjnie.

Człowiek został stworzony jako istota lądowa. Zdobył i poznał najdalsze zakątki ziemi. Nurkując, może poznawać nowe. Świat podwodny zapewnia wiele wspaniałych, niezapomnianych doświadczeń i przeżyć. Jednak nie wolno zapominać, że po zejściu w głębiny obowiązują zasady ustanowione przez gospodarza – Neptuna.

Gdzie po licencję

Licencje wydają organizacje nurkowe. Dwie najważniejsze to CMAS – Światowa Konfederacja Działalności Podwodnej i PADI – Profesjonalne Stowarzyszenie Instruktorów Nurkowania. Pierwsza z nich jest organizacją najstarszą, związaną z Europą. Druga jest za to największa, bo skupia 70 procent wszystkich osób nurkujących. Konkurują ze sobą, ale w praktyce nie ma większego znaczenia, jakiej organizacji licencję się posiada, bo obie podpisały porozumienie o wzajemnym uznawaniu wydanych uprawnień.

Kursy składają się z części teoretycznej i praktycznej. W Polsce szkolenie teoretyczne na ogół jest rozłożone na dwa lub trzy tygodnie z zajęciami w salach wykładowych. Część praktyczna odbywa się na basenie, a następnie na otwartych wodach. Można nurkować w polskich zbiornikach lub w E gipcie czy Chorwacji, gdzie po zaliczeniu teorii i zajęć basenowych pozostaje już tylko potwierdzenie umiejętności zdobytych na kursie. Koszt kursu waha się od 1000 do 1250 złotych w zależności od organizującej go szkoły.

Podstawowa licencja PADI uprawnia do zejścia na głębokość 18 metrów, a CMAS – 20 metrów, co odpowiada wysokości czteropiętrowego budynku.

Źródło: Gazeta Studencka, kwiecień 2006 (nr 8/97)

–

Ewelina Kitlińska, Podróżniczka

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Co za naklejka czai się na kasku? Dla zwycięzcy oczywiście zegarek!

Co widzimy na obrazkach?

Szczęśliwy zwycięzca otrzymuje oczywiście ZEGAREK! (a jakże!)

Niestety w zabawie nie może uczestniczyć Fitka, której już pokazałem o co w tym chodzi, ani Mariusz-Aleksander a Misior z powodu zbyt dużej ilości zegarków, proszony jest o wstrzęmięźliwość w odpowiadaniu. Daj szansę innym

A tak w ogóle to pokasłuję :/

Idzie rolnik przez pole, patrzy, a tu w gruncie rzeczy.

BUAHAHAHAHA ŚMIAĆ SIĘ!

Marmaris położone jest nad Morzem Egejskim. To piękna miejscowość otoczona piniowymi wzniesieniami, charakteryzująca się krystalicznie czystymi wodami. Marmaris to również rajskie piaszczyste plaże. Miasto jest pięknie zlokalizowane nad zatoką, w której znajduje się przystań jachtowa. Stąd kilka razy dziennie kursują promy na pobliski Rodos. Opcji co robić w Marmaris jest wiele. Fantastyczna przygoda podczas konnej przejażdżki, mocne wrażenia na raftingu po rzece Dalaman, wędrówka po górach w celu poznania lokalnych plemion czy jeep safari . Dla miłośników historii Efez zwany klejnotem wschodnio-romańskiego cesarstwa. Imponujące to starożytne miejsce i działające na wyobraźnię. A dla kochających dobrą zabawę organizowane na odosobnionych plażach Marmaris beach parties. Zabawy zaczynające się około 10 przepłynięciem na plażę i kończące około 18. Fantastyczny czas spędzony na pięknej plaży, pełen konkursów i śmiechu. Wiem, wiem, za dużo tych atrakcji. A przecież można jeszcze udać się na tzw. turecką noc, podczas której tancerki brzucha zadbają o interesujące przeżycia lub odbyć rejs w świetle księżyca z imprezą pod gwiazdami.

Jest jeszcze Fethiye- kolejne miasto na południu Turcji. Ta piękna nadmorska miejscowość otoczona jest wzgórzami Mendos stanowiących część gór Taurus. Dookoła rozsiane są zatoczki z krystalicznie czystą, turkusową wodą. W Fethiye znajdują się ruiny amfiteatru rzymskiego. Są też grobowce z IV wieku p.n.e. wykute w skałach, górujące nad miastem. Jeśli już tu się zjawimy warto wybrać się na rejs łodzią po 12 wyspach. Trzeba mieć oczy szeroko otwarte bo można przeoczyć wyskakujące z wody rybki, przepływające obok delfiny czy żółwie morskie. A jeśli dusza domaga się przygody można wybrać się na jeep safari lub zabrać sprzęt i udać się na nurkowanie by podziwiać bogate podmorskie życie zatoki Fethiye.  Niedaleko stąd też do rzeki Dalaman, na której rafting dostarcza ogromnych doznań. Fethiye jest więc miejscem gdzie błogi odpoczynek nad zacisznymi zatoczkami można połączyć ze zwiedzaniem bardzo ciekawych miejsc.

Położone w odległości 11 km od Fehiye Oludeniz to miasteczko turystyczne nad Morzem Egejskim. Oludeniz to połączenie cudnej plaży ze złotym piaskiem z możliwością uprawiania wszystkich sportów wodnych. Można zatem posurfować, pojeździć na nartach wodnych, popływać na bananie czy na kajaku.  Jest też mnóstwo miejsc, w których można spędzić pełne zabawy wieczory. Niezwykle ciekawa jest tu błękitna laguna oddzielona od lądu mierzeją. Stanowi ona Park Narodowy.

No ten…Teges… Komary są, muchy końskie też. Nocy prawie za to nie ma, ale tego akurat na plus raczej bym nie zapisał. Czasem słońce, czasem deszcz. Raz grzeje niemiłosiernie, żeby w nocy cię przymrozić. Górki jak górki, a że tam jakieś wodospady, lodowce, malownicze drogi, piękne widoki, potoki, lasy, puszcze, kozy, mili ludzie, puste przestrzenie, otwarte domy, rowery bez zapieć (tak Tato!! Bez zapięć!), mosty jakieś, promy, owce, łosie, dobrze płatna praca, skocznie na skałkach przy fiordach, fiordy, morze, stolec renifera… Wszystko to mamy w Polsce, no oprócz tego ostatniego może. Ale jedno przefajne! Mili ludzie tutaj latają wszyscy. Od małego do starego, wszyscy latają. Też postanowiłem spróbować

Zespół pieśni i tańca antonińskiego przedstawia:

Jest pięknie! Odra i Pepsi Max (tak naprawde Coca-Cola light, ale cicho) z Tomką i Misiorem.

Mamy kretyńskie miny, bo zdjęcie robione “ze słońcem”

Elo! Wiem, dawno mnie nie było. Co Wy robiliście jak nie mieliście co czytać u mnie na stronie? Ja np. jeździłem na desce i zrobiłem pierwszy milowy krok na drodze do światowej sławy. A raczej skok a nie krok. Hopka była na pierwszy rzut oka dla mnie dość przerażająca, bo nigdy na takich nie skakałem jeszcze. Ale jak z Wawem (który sprawdził się w roli operatora) zobaczyliśmy, że małe dzieci skaczą (upadały na bulę zazwyczaj i cała akcja kończyła się upadkiem – LOOSERS!) to też się odważyliśmy.

Na dokładkę Waw:

Jeszcze chciałbym się tylko wytłumaczyć, dlaczego nowe fiaska FIASKA nie powstają. Mam dużo materiału, dużo pomysłów, ale też dużo problemów natury technicznej. WMM (Windows Movie Maker) odmawia już totalnie posłuszeństwa. Wcześniej się zacinał średnio 2 razy na 5 minut… Teraz po prostu nie da się pracować. Z linuxowych programów gotowych sprostać moim wymaganiom nadaje się tylko kdenlive, który… Zacina się tak samo często jak WMM. Dramat! Zgroza…

Zna ktoś jakieś dobre narzędzie do obróbki video?

PS.: Deska 29 marca daje radę! We Wro 16 stopni, jedziesz do Czech a tam na górze -1.

I was!!

Dziękujemy cierpliwemu ojcu, skanerowi i starym zdjęciom.

PS.: Zdjęcie najbardziej po lewej zostało ocenzurowane. Nie przyznam się co właśnie robiłem.

Trochę niefajnie… Trochę fajnie. Ale zostawiłem im pewnego rodzaju doping, aby lepiej rosły! :]

No więc nikt nie trafił dokładnie. Było blisko, ale jednak daleko. Uparliście się na szkło. A szkło w tej zabawce nie spełniało żadnej roli. Driny (a raczej czystą wódkę) lało się z góry do wyżłobień, odbierało się na dole bezpośrednio do ust trunek już nie tak mocny, ale za to baardzo zimny. Pomysł na imprezę moim zdaniem świetny!

A rzecz działa się na 30 urodzinach Michaela Hubbertena (na zdjęciu z kpt. Mariuszem Bromke):

Impreza pod znakiem lat 20. i klimatów morskich. Były zaproszone zespoły grające odpowiednią muzykę, darmowy alkohol, darmowe jedzenie i wiele barwnych postaci!

What is that?
Co to jest?
Was ist das?

Tuż przed świętami, jak zwykle w znanej melinie na Geschwister-Scholl-Strasse, odbyło się małe Glühwein party. Szkodliwość tego trunku widać na załączonych obrazkach.

Sylwinia:

Gosia vel Margarette:

Tomek alias Porzuc:

Sylwia vel Sylwia:

Agata:

Kania vel Vitia alias Witioszka:

Alvarinho:

Und Fiasko vel Jędrula:

“Most amazing event of this year!” – Reuters

“Extraordinary… just extraordinary.” – The Times

“Wyśmienicie… przypomina zupy przygotowywane za czasów Zygmunta III Wazy na kresach wschodnich…” – Robert Makłowicz

“Paluszki lizać.” – Maciej Kuroń

O czym mowa? Dzisiaj przygotowałem zupę. Zupę cebulową, moją ulubioną. Przepis mojej mamy, która nauczyła się go od swojej mamy, która pewnie z kolei od swojej itd. A zatem, przepis na zupę cebulową:

1. Obrać cebule i pokroić jakkolwiek, ale bardziej niż tylko na połowę.

2. Smażyć na oliwce/maśle a w tym czasie obrać ziemniaki, jedną marchewkę, jedną pietruszkę, może byc też por, dwa ząbki czosnku albo trzy.

3. Jak się cebula zeszkli i ozłoci, dolać wody (jeszcze nie ostateczną pojemność garnka) i wrzucić te wszystkie obrane warzywka.

4. Niech się gotują/pyrlą.

5. Na końcu dodać sól, pieprz, pomidora lub dwa, lub dobrą pastę pomidorową, ale z umiarem, tymianek, może być jeszcze czosnek.

6. Przemielić, dopełnić wody ile się chce.

7. Doprawić np. kostką jakąś tam warzywną, jeszcze trochę tymianku.

8. I już.

Przygotowanie zajęło to jakieś 3 godziny. Ale było warto! Należy podawać gorące z utartym serem.
Przed utarciem wszystko wygląda mniej więcej tak:

A po utarciu tak:

Jestem kurde z siebie dumny! Ktoś chce wpaść na degustację?

Kwartet dęty szklany.

jeszcze tylko update i pointa, co by wyczerpac juz ten temat

Blog Piotrka… Pojechał za swoją Lady do Alicante. Szuka pracy. Powodzenia!!!

http://www.pocoapoco.eu/ 

U Strzały (www.strzala.wordpress.com):

U nas?

No żal kurdę!

Jak to mój brat nazwał: “głosowaniem mając obrzękłe prawice”. A raczej nie prawice a nogi. Mowa oczywiście o dwugodzinnym oczekiwaniu na możliwość zmiany kierunku w jakim nasz kraj podąża. Było dość zimno, zero sklepów w pobliżu, toy-toy znaleziony dopiero po dłuższych nerwowych poszukiwaniach (jak dobrze, że toy-toy`e tutaj na budowach nie są zamykane na 5 kłódek… i nawet, jakby ktoś potrzebował, jest zawsze papier w środku), a do tego wszystkiego dawała się we znaki zeszłodniowa impreza w stylu lat sześćdziesiątych. No ale co… Warto było!! Za portalem gazeta.pl:

PO zdobyła 2150 (66,26 proc.) z 3245 głosów – poinformowała w poniedziałek Kinga Wustinger z polskiego konsulatu w Berlinie. Prawo i Sprawiedliwość zajęło drugie miejsce z 17,66 proc. (573 głosy) przed Lewicą i Demokratami – 10,6 proc.

Szkoda trochę Partii Kobiet. Za młoda partia i za mało czasu. Ale Mamo! Nie poddawaj się! Choć wiem, że nie muszę tego pisać, bo Ty łatwo się nie poddajesz
Gratuluję 55% polskiego społeczeństwa dokonania wyboru. Nie ważne jakiego, ale zawsze to wybór (choć ludzi pokroju Tomasza G. nigdy bym nie podejrzewał o skłonności nacjonalistyczno-separystyczne).

BTW: Ambasada RP w Berlinie jest na totalnym “zadupiu”. Ale za to bardzo ładnym

Tym razem zrobione przeze mnie

Do You really want to grow up Danilo?